łap okazję

[tenjaras]

Dzisiejszy dzień to okazja, z której możemy skorzystać. We wszystkich
dzisiejszych doświadczeniach - i tych złych, i tych dobrych - winniśmy
dostrzec okazję nie do pogardzenia.
Żadne nieprzyjemne przeżycie czy wydarzenie nie jest powodem do sięgnięcia po
pierwszy kieliszek, pierwszą działkę narkotyku lub tabletkę. Przykrości i
niepowodzenia to możliwość bliższego kontaktu z naszą Siłą Wyższą i wzrostu
duchowego.
Jak chleb jest pokarmem dla ciała, tak wszelkie doświadczenia mogą się stać
pokarmem dla duszy.

Czy odpowiednio wykorzystuję trafiające mi się w życiu okazje do rozwoju?

[tenjaras]

Kiedyś byłem mistrzem świata w łapaniu okazji. Nawet brak okazji był wspaniałą,
wszystko wyjaśniającą okazją. Nigdy nie napiłem się alkoholu, dla samego
alkoholu. Zawsze był jakis powód. Żyłem w świecie, który wymagał ode mnie
wielkiego poświęcenia. Wszędzie wokół czychała na mnie okazja, a ja, biedny
żuczek, musiałem jej ulegać.
Pech chciał, że zrozumiałem, że to nie tak. Teraz, gdy już nie pije i potrafię
się oskarżyć o tę odrobinę rozumu, który podpowiada mi jakie będą tego skutki,
staram się wykorzystywać nadarzające mi się okazje życiowe, do czegoś znacznie
większego niż alkoholowe upodlenie. Jestem alkoholikiem, więc nie mam umiaru w
piciu - no to nie piję i mam w temacie spokój.
Spotkanie ze znajomymi mogę wykorzystać do pogłębiania znajomości,
niekoniecznie stanu upojenia. Trudności życiowe do wzmocnienia charakteru i
opowiedzenia innym jak sobie poradziłem w danym temacie, a nie użalania się nad
sobą i robienia z siebie nieudacznika - już nim byłem, wystarczy na jedno
wcielenie.
Wyzwoliłem się z alkoholizmu i moja rzeczywistość nie jest kreowana na potrzeby
uzależnienia. Dzięki temu, mogę swoje okazje, wykorzystywać niczym windy na
klatce schodowej własnego rozwoju osobistego.

[rauchen]

"Jestem alkoholikiem, więc nie mam umiaru w
piciu - no to nie piję i mam w temacie spokój."

Jesli chodzi o moj stosunek do alkoholu to wszstko do czego daze, i w jakis
sposob mysle ze z czasem nabieram wiekszego przekonania i utrwalenia w sobie.

A cala reszta pozostajaca problemem alkoholika to jego alkoholizm - chore
emocje, chory stosunek do zycia, nad ktorymi trzeba pracowac.

Rozmawiajac wczoraj z siostra przez telefon dostalam tego uczucia bezilnosci w
stosunku do spraw, ktore raczej naleza do tych, ktorych zmienic sie nie da. I w
oku mgnienia napadla mnie chec ucieczki, w ten znieczulony swiat, ktory
osiagalam za pomoca alkoholu. Nie ochota na alkohol, ochota znieczulenia.
I o ile w miare szybko bylam sie w stanie przekonac, ze raczej picie alkoholu
nie wchodzi w gre, bo to nie rozwiazuje sprawy, to z checia ucieczki bylo
trudniej.