Degustacja a picie

[winoman]

Korci mnie, żeby wrócić do tego tematu, gdyż mam
wrażenie, że nie wszystko co ważne, zostało tu
powiedziane. Teraz tylko zacytuję stosowny fragment
wspominanej tu już przeze mnie książki Michaela
Schustera "Degustacja win":

<b> Picie wina</b>, podobnie jak słuchanie muzyki, jest
zazwyczaj bierną, ale świadomą zmysłową przyjemnością:
rozkoszujemy się wrażeniami, nie zastanawiając się
zwykle nad nimi. W przeciwieństwie do picia, <b>
degustowanie wina</b> jest rozmyślnym i przemyślanym
aktem badawczym - krótszym lub dłuższym, w zależności
od tego, co dane wino ma nam do zaoferowania, lub tego,
co zamierzamy osiągnąć - którego celem jest zwiększenie
twojej przyjemności. Pod tym względem degustacja wina
nie różni się zbytnio od zgłębiania jakiejkolwiek innej
dziedziny - malarstwa, literatury, sportu, ogrodnictwa,
muzyki...
Od kogoś, kto wie, z książek lub z własnego
doświadczenia możesz się dowiedzieć, na co powinieneś
zwracać uwagę i jak tego szukać (może to dotyczyć
sposobu kładzenia farby, formy i barwy w malarstwie,
melodii i harmonii w muzyce, ruchu, gry i strategii w
sporcie, roślin i ich miejsca w ogrodnictwie).
Rosnąca znajomość tematu sprawi, że będziesz zauważał
coraz łatwiej i coraz więcej; zaczniesz znajdować
przyjemność w wariacjach na różne tematy i w
rozmawianiu o nich z innymi. Degustując nieznane
poszerzasz swój zmysł smaku. Kiedy potem będziesz znów
po prostu pił wino, poddając się strumieniowi wrażeń,
sprawi ci ono jeszcze więcej przyjemności."

Tyle Schuster, ja dodam jeszcze, że celem takiego "aktu
badawczego" jakim jest degustacja jest poznanie,
zrozumienie, co dla homo sapiens na ogół kończy się
ujęciem wyników w słowa (fizycy i chemicy czasem ujmują
wyniki w tabelkę, ale jednak enologia nie jest aż tak
ścisłą nauką). Nie wyśmiewajmy się z opisów efektów
degustacji. Wino jest zbyt bogatym (choćby w historię)
napojem, żeby mogły nam wystarczyć stwierdzenia "dobre"
lub "niedobre". Mi nie wystarczają.

Pozdrawiam!

:-((

[winoman]

Myślałem, że proste polecenia htmla będą działać. W
powyższym poście tekst ujęty w <b> ... </b> miał wyjść
pogrubiony.

[Gość: Joe_Stru]

To ja też mam cytat.
Jaroslav Hasek , "Przygody dobrego wojaka ..itd"
Porucznik Lukasz:Ja się z tymi wywodami najzupełniej zgadzam.
Pozdrawiam.

[giorgio_primo]

Prawda to wszystko.

Mam jednak, jak zwykle, male "ale":
Otoz tak jak i muzyka (a to bliskie mi porownanie), toak i wino jest
przeznaczone do konsumpcji. Niebezpieczne w muzyce zjawiskio, to pisanie jej
pod gusta krytykow muzycznych, a to oni sa "degustatorami" a nie "pijacymi".
Oczywiscie zaraz mozna sie powolac na "disco polo" i tym podobne produkcje.
Jednak nie w tym rzecz - tak da sie kazde zjawisko kulturowe zdyskredytowac.

Krytycy muzyczni dodekafonie traktowli jako niezwykle interesujace zjawisko -
nikt tego dzis nie slucha i stala sie tylko rozdzialem w historii muzyki.

Degustacja tak! ...ale tylko jako narzedzie do zdobycia wiedzy i picia lepszego
wina. Jesli jako cel sam w sobie, to dla mnie zdecydowanie nie.

[Gość: AST]

Zawsze sie zastanawialam, czy profesjonalni degustatorzy, oceniajacy wina wg.
konkretnych kryteriow znajduja jeszcze przyjemnosc w tym co robia, czy jest to
tylko dla nich rutyna. Smiem twierdzic, ze degustacja profesjonalna to bardziej
analiza niz doznanie estetyczne.

Zakladajac ze wino jest sztuka , jego degustacja polega na szukaniu harmonii
kolorystyczno- zapachowo-smakowej. Potrzeba duzo czasu i wielu degustacji, aby
nauczyc sie wykrywac falszywe tony w winie. Sama degustacja jest przezyciem
estetycznym podobnie jak jest nim ogladanie nowych obrazow.

Picie wina do posilku to dalsze poszukiwanie harmonii wina z harmonia tego co
na talerzu, ale tez z harmonia otoczenia. I dopiero taka harmoniczna calosc-
wino + jedzenie + oprawa poteguje jeszcze nasze doznania.

[miszka44]

Gość portalu: AST napisał(a):


> Picie wina do posilku to dalsze poszukiwanie harmonii wina z harmonia tego co
> na talerzu, ale tez z harmonia otoczenia. I dopiero taka harmoniczna calosc-
> wino + jedzenie + oprawa poteguje jeszcze nasze doznania.

A to - jak wiedza tu pisujacy - juz tylko krok do nirwany. Czego wszystkim
zycze.

[Gość: AST]

miszka44 napisał:

> Gość portalu: AST napisał(a):
>
>
> > Picie wina do posilku to dalsze poszukiwanie harmonii wina z harmonia tego
> co
> > na talerzu, ale tez z harmonia otoczenia. I dopiero taka harmoniczna calos
> c-
> > wino + jedzenie + oprawa poteguje jeszcze nasze doznania.
>
> A to - jak wiedza tu pisujacy - juz tylko krok do nirwany. Czego wszystkim
> zycze.

W samo sedno, kolezanko...)))
I gdyby buddyjscy minisi wino pili to by do nirwany na skroty mieli...)))

[miszka44]

Gość portalu: AST napisał(a):

> miszka44 napisał:

> > Gość portalu: AST napisał(a):
> W samo sedno, kolezanko...)))

Niby drobiazg, ale ja chlop jestem :-))))
Serdecznosci

[walet]

winoman napisał:
> Tyle Schuster, ja dodam jeszcze, że celem takiego "aktu
> badawczego" jakim jest degustacja jest poznanie,
> zrozumienie, co dla homo sapiens na ogół kończy się
> ujęciem wyników w słowa (fizycy i chemicy czasem ujmują
> wyniki w tabelkę, ale jednak enologia nie jest aż tak
> ścisłą nauką). Nie wyśmiewajmy się z opisów efektów
> degustacji. Wino jest zbyt bogatym (choćby w historię)
> napojem, żeby mogły nam wystarczyć stwierdzenia "dobre"
> lub "niedobre". Mi nie wystarczają.
> Pozdrawiam!

Przyznam się ,że ta wypowiedz Winomana , forumowicza stałego, "statecznego"
i szanowanego jak sądzę nie tylko przez niżej podpisanego – jest dla mnie
niejasna .
O co chodzi ? Np. już w temacie : „degustacja a picie” ?

Tytuł sugeruje, że degustacja jest „cacy” a picie „be” .

Następnie następuje porównanie (za pomocą cytatu z Schustera ) procesu
degustacji do słuchania koncertu czy zwiedzania wystawy obrazów .
Oczywiście , jeśli czynność picia (degustacji) wina sprowadzimy do takiego
wymiaru to tezy Schustera i Winomana sa jak najbardziej słuszne ; po prostu
fachowiec (krytyk muzyczny , krytyk sztuki , enolog) przyszedł i profesjonalnie
ocenia przedmiot , na którym się dogłębnie zna .

Myślę jednak ,ze dla olbrzymiej większości amatorów (przepraszam za użycie
wyrażenia używanego na tym forum chyba zbyt często ) „boskiego napoju” –
najważniejsze w piciu (degustacji) wina jest towarzystwo .Czy zdarza się wam
kupić(dostać) jakąś ciekawą butelkę , zamknąć się na siedem spustów i wypić ją
samemu , delektując się i opisując wrażenia w swoim pamiętniku ?
Chyba nie .. chyba tę wybitną flaszkę chcemy wypić w towarzystwie kogoś na kim
nam zależy , kogoś kogo chcemy takim winem uhonorować, kogoś kogo lubimy itd.

A może się mylę? Może powinienem zaprosić wtedy fachowca , który przyniesie
jedynie słuszne kieliszki , dopilnuje temperatury , zadba o właściwą dekantację
a potem opisze mi słowami , które poznał w czasie „warsztatów” - smak,
zapach , końcówkę .. porówna z innymi egzemplarzami ostatnio degustowanymi i
następnie przyzna memu winu wyróżnienie w postaci 88 a może 93 ?

Chromolę ...

Wypiję te flaszkę ze znajomymi , których lubię a którzy mogą pomylić czasami
Sauternes z Sancerre i ewentualnie będę ich przekonywal, by postarali się
znaleźć różnicę miedzy tym co właśnie piją a tymi napojami, które wciskał im
np. organizator ostatniej degustacji w hotelu/restauracji X , na którą byli
imiennie zaproszeni.

I wcale nie chodzi mi o wyśmiewanie się z opisów efektów degustacji .
Ale pozostawiłbym to profesjonalistom - żyjącym z wina a normalnym
śmiertelnikom pozwoliłbym opisywać wina tak jak chcą i umieją .

Pozdrawiam

[winoman]

> Przyznam się ,że ta wypowiedz Winomana , forumowicza
stałego, "statecznego"
> i szanowanego jak sądzę nie tylko przez niżej
podpisanego - jest dla mnie
>
> niejasna .

Wyjaśniam:

> O co chodzi ? Np. już w temacie : ,,degustacja a picie"
?
>
> Tytuł sugeruje, że degustacja jest ,,cacy" a picie
,,be"

Proszę uważnie przeczytać cytat z Schustera. Nigdzie nie
napisał, ani ja tak nie uważam, że degustacja jest
"cacy" a picie "be". Są to po prostu dwa odmienne
sposoby potraktowania butelki wina. Pozostawając przy
analogii malarskiej, picie wina w dobrym towarzystwie,
przy rozmowie, porównałbym do zwiedzania wystawy obrazów,
czy pójścia na koncert. Proszę zauważyć, że fachowcy w
tych dziedzinach też to robią! Degustacja to jest coś
innego. "Degustując" obraz, idę do muzeum (być może sam!)
na kilka godzin z wyłącznym zamiarem studiowania tego
jednego obrazu. Oglądam go z bliska, śledzę technikę
malarską, przyglądam się detalom, po czym oglądam go z
dalszej perspektywy, wracam bliżej ... Nie muszę być
krytykiem ani historykiem sztuki, żeby to robić, ale w
ten sposób przybliżam się do wiedzy którą oni posiadają.
Podczas takiej degustacji mogę mieć pod ręką monografię z
dokładną analizą obrazu, mogę mieć inną książkę z inną,
zupełnie odmienną analizą. Po kilku, kilkunastu takich
wyprawach do muzeum zupełnie inaczej będę odbierał obrazy
oglądane podczas "zwykłego" zwiedzania, będąc cały czas
amatorem, tyle, że bardziej zaawansowanym!
Z muzyką jest podobnie. Moje muzyczne degustacje
odbywają się w domu, z płytą, często z tekstem
analizującym budowę utworu, a czasem nawet (nie
przesadzam!) z nutami! Nie wszystko z tych nut rozumiem,
nie potrafię grać na żadnym instrumencie, ale proszę mi
wierzyć, patrzenie na zapis nutowy (choćby z
wiadomościami które zostały w głowie po lekcjach śpiewu w
szkole podstawowej) pozwala na spojrzenie na
czterogłosową fugę Bacha z zupełnie odmiennej
perspektywy.
Teraz o winie. Wino piję w towarzystwie (chyba, że obiad
jem sam, wtedy też sam piję wino, bo uważam je za
nieodłączny składnik obiadu, czasem też samotnemu
wieczorowi, jak w tej chwili, towarzyszy kieliszek
wina). Gościom, nawet tym zupełnie nie znającym się na
winie staram się podawać wina dobre. Dobre wino jest
ważnym elementem takiego spotkania, jest ważnym elementem
obiadu, jest dobrym towarzyszem rozmowy. Nie jest to
jednak degustacja! Muszę przyznać, że tych najlepszych
win, które mam szczęście posiadać nie podam podczas
takiej imprezy. Te najlepsze wina są zarezerwowane na
specjalne okazje, gdy wiem, że pijący je ludzie będą w
stanie je docenić i gdy w naturalny sposób wino będzie
głównym bohaterem spotkania. Nie podam butelki Barolo
grupie osób, które do tej pory pijały tylko półwytrawne
Sophie, albo jakieś słodkie supermarketowe zlewki.
Byłoby to jak zaprowadzenie na Warszawską Jesień kogoś,
kto do tej pory słuchał tylko Ich Troje. Lepiej podać
proste, ale dobre wino z Chile (zaprowadzić na koncert w
którego programie będzie Eine Kleine Nachtmuzik Mozarta).
Czasem trudno ustalić ścisłą granicę. Dobre wino podane
podczas zwykłego spotkania towarzyskiego czasem tak mocno
przyciąga uwagę pijących, że w naturalny sposób rozmowa
przeistacza się w degustację, ludzie zaczynają opisywać
co czują, jakie aromaty odnajdują w winie. Nie muszą być
fachowcami, nikt się z nikogo nie wyśmiewa (choć bywa
wesoło, gdy np. ktoś w bukiecie dobrego wina z Sardynii
odnajdzie zapach sznurowadeł :-)) ), wszyscy mają okazję
się czegoś nauczyć. Przy następnym spotkaniu będzie już
można podać jakiegoś australijskiego Shiraza, a po kilku
kolejnych może będzie już właściwy czas na Barolo!

Podsumowując: "degustacja" ma służyć nauce, zrozumieniu
wina, by później można było je lepiej docenić podczas
"zwykłego" picia. Nie trzeba się znać, żeby degustować,
ale nie można zostać znawcą bez degustacji. Degustacja
nie wymaga żadnych specjalnych okoliczności. Jedyne co
jest ważne to chwila skupienia, chwila, w której jestem
tylko ja i wino, chwila, w której staram się zrozumieć
wszystko, co dociera do moich zmysłow: barwę, aromat i
smak. Taką chwilę można znaleźć nawet podczas "zwykłego"
spotkania. Bez takich chwil nie będziemy się rozwijać
(to jest moja całkowicie prywatna opinia!). A słowa?
Używajmy własnych, nieortodoksyjnych, choćby i tych
sznurowadeł, jeśli to właśnie nam się z winem kojarzy.

Jestem pewien, że wszyscy miłośnicy wina mniej lub
bardziej świadomie "degustują", choć na pewno częściej
"piją" (ja też częściej "piję"!), chodziło mi właśnie o
to, żeby zwrócić na to uwagę, bo odniosłem wrażenie, że
niechęć do pewnych "zawodowych degustatorów" spowodowała
na tym forum pojawienie się zbyt wielkiej podejrzliwości
z jaką patrzymy na "degustowanie". A skoro już
"degustujemy", to nie bójmy się robić tego nieco bardziej
świadomie :-))

Pozdrawiam!

[walet]

O, teraz juz nieco jasniej choc nie do konca .

" Proszę uważnie przeczytać cytat z Schustera. Nigdzie nie napisał, ani ja
tak nie uważam, że degustacja jest "cacy" a picie "be". Są to po prostu dwa
odmienne sposoby potraktowania butelki wina."

No, mozesz tak nie uwazac ale zestawiajac te dwa okreslenia - u mnie
przynajmniej - wywolujesz efekt "cacy-be" .

" Teraz o winie. Wino piję w towarzystwie (...)
Gościom, nawet tym zupełnie nie znającym się na winie staram się podawać
wina dobre. Dobre wino jest ważnym elementem takiego spotkania, jest ważnym
elementem obiadu, jest dobrym towarzyszem rozmowy. Nie jest to jednak
degustacja! "

i dalej

" Dobre wino podane podczas zwykłego spotkania towarzyskiego czasem tak mocno
przyciąga uwagę pijących, że w naturalny sposób rozmowa przeistacza się w
degustację, ludzie zaczynają opisywać co czują, jakie aromaty odnajdują w
winie "

No wlasnie ; podałes własnie najlepszy argument aby tak scisle tych dwoch
pojec nie rozdzielac bo i po co ?
Spieramy sie chyba tylko o słowa , wyznając te same "pryncypia".

Mi chodzi glownie o to by uniknac tego pewnego "zadęcia" tak
charakterystycznego dla profesjonalow , traktujacych pozostalych z gory ..
bo przeciez tylko oni wiedza najlepiej jak nazwac smak, zapach ,okreslic
kwasowosc itp.
Te profesjonalne ale często przesadzone w formie wypowiedzi nie przyciągaja
nowych amatorow wina a chcialoby sie aby naród pił go więcej bo przeciez
zgadzamy sie ,ze obecnie duzo traci ...


Ps. Ze "sznurowadeł" się nie śmieję - dla mnie np. zawsze pierwszy łyk
Llagavulina niezmienne powoduje skojarzenie z nasączoną przepracowanym olejem
liną okretową (przepraszam za "nie-winne" porównanie ).


Pozdrowienia