To jak to z tymi winami w końcu jest :-)?

[Gość: paero123]

Po lekturze ostatnich watkow troche mam zamęt w głowie :-)

Pojawiły się pojęcia win "dobrych na początek" winnej przygody jak
i "odpowiednich dla wyrobionego" winopijcy. Odpowiednio: "łatwych"
i "trudnych" w odbiorze. W pewnych umownych granicach (z licznymi
wyjatkami) "tanich" i "drogich". Jako te łatwiejsze/tańsze/dobre na poczatek
okresla się wina, ktore poprzez swego rodzaju przystępność, łagodność
pozwolą "wciągnąć się" do winnego hobby ludziom, ktorzy nie są jeszcze
przygotowani na to "coś lepszego". Znowu te trudniejsze w odbiorze, w
domysle "wyzsza szkola jazdy", wymagaja pewnych umiejetnosci docenienia
odpowiednich cech danego wina, doswiadczenia, swiadomosci co nam smakuje jak
rowniez co i dlaczego uwazam/uwazane jest za wino przyzwoite, bez wad,
dojrzale, wysokiej jakosci czy klasy, wielkie, spektakularne itd. Pokazuje
się wina komercyjne vs "z
charakterem"/wyjatkowe. "Parkeryzacja"/"rollandyzacja" kontra
indywidualnosc/wyrafinowanie. Nowoczesna technologia/produkcja na duza skale
kontra tradycja/sztuka o znamionach wręcz artyzmu.
Do tego momentu powiedzmy, ze rozumiem :-)
No i pojawia sie stwierdzenie marka_101 o ze wino o znamionach "najwyzszych
lotow" (na przykładzie Bordeaux) to "nieco surowe, niedostępne, szalenie
wytrawne i w ogóle trudne w odbiorze dla osoby o nieduzym doświadczeniu" i
odpowiedz giorgio_primo, ze jest zupełnie odwrotnie i wielkie wino
to "spektakularne, łatwe w odbiorze i idealne do udowadniania niedowiarkom
jak fajnie jet pić dobre wino gdzie garbniki są poukładane a kwasowość w
ryzach". Giorgio mowi w uzupelnieniu swojej wypowiedzi "nie bez powodu
zresztą Cabernety z Nowego Świata, tak popularne, łatwe w odbiorze i często
będące winami "dla początkujących", są wzorowane na flagowych winach z
Bordeaux". Również amsti pisze "dojrzały bordos nie jest surowy" i "Kiedy to
wszystko
się ułoży (po odpowiednio dlugim dojrzewaniu - przyp.paero123) to wychodzi z
tego bogate wino z solidną strukturą i doskonałą
równowagą" a to co wskazuje marek_101 jako cos "trudnego w odbiorze" to po
prostu wino "młode (...) często rozhukane z nadmierną kwasością lub/i
dominacją tanin".
No i teraz tak: człowiek zaczyna pić wina łatwe w odbiorze, przyjemne,
komercyjne, potem przechodzi do win specyficznych, trudnych w odbiorze :-),
zdecydowanych, wymagajacych przygotowania i doswiadczenia, i dochodzi do
absolutnego "topu", najwyzszej pólki, wzorca, ktory okazuje sie byc
spektakularny, bogaty, ułożony, uporządkowany, zrównoważony i ... łatwy w
odbiorze i podobny do tych win, ktore pił na poczatku, bo były one wzorowane
na tych najlepszych??? Koło się zamyka? :-)

I jeszcze jedno: rozumiem, ze wino robi sie po to, aby je sprzedawac i w tym
celu ludzie w odpowiedniej ilosci musza je pic w odpowiednich ilosciach a nie
tylko degustowac (badz tez trzymac jako lokata kapitalu ale to juz inna
bajka). Wszyscy producenci nie moga, chocby chcieli, wzorowac sie na winach
wielkich bo:
a) to nie takie proste; aby wytworzyc wielkie wino wchodzi w gre wiele
czynnikow jak klimatyczne, glebowe, odpowiednie krzewy, odpowiedni
winemakerzy, odpowiednie beczki, technologie stanowiace tajemnice itp a
przede wszystkim odpowiednie inwestycje czyli pieniadze i CZAS a nie kazdy ma
takie pieniadze i checi aby poczekac na efekty/zyski tych
parenascie/paredziesiat lat.
b) na marke jednak pracuje sie latami a wielkie wino to czasem nie tylko to
co jest w butelce ale i cala otoczka, punkty, recenzje etc. ktore stanowia
znaczacy procent w ogolnej ocenie wina (wystarczy spojrzec na tzw.slepe
degustacje, gdzie nawet eksperci sie nie popisują i nie wylapuja tego, co
przy znajmosci nazwy pozwala im plawic sie w zachwytach)
c) jakby wszyscy robili wielkie wina to wielu producentom nie oplacaloby sie
zajmomowac ta branza bo zwykle jest pewien konflikt jakosc-ilosc a skoro
wszystkie wina sa jakosciowo najlepsze to cena wina musi spasc, do poziomu
wykańczającego mniejszych/slabszych producentow.
A wiec trzeba produkt "urozmaicic", aby stworzyc pewna oferte dla np.
milosnikow win garbnikowych, cierpkich, super-wytrawnych itp. Mozna to
zrobic "swiadomie" tj. wytworzyc wino wg wlasnych zalozen i dotrzec do tych
niszowych konsumentow, dac im cos w ich guscie. Badz zaproponowac własną
wersję "swietnego wina" o charakterze (smak, zapach itd) jaki nam jako
tworcom odpowiada i miec nadzieje, ze inni to zaakcepuja i kupią. Mozna tez
miec wino jakie sie ma, bo ma sie mozliwosci finansowe takie jakie sa,
winnice tam gdzie sie je ma etc. a po prostu umiejtnie sprzedac produkt jako
cos wyjatkowego, specyficznego, wyrafinowego, mozliwego w odbiorze tylko dla
wybranych, koneserow itd. Pomoze tu oczywiscie odpowiednio wysoka cena, bo do
tego zobowiazuje wrazenie, jakie producent chce wytworzyc. No i zawsze
znajdzie sie krytyk, ktory odpowiednio oceni nasze wino ;-)
Albo wrecz wykreowac potrzebę u konsumenta, powiedziec, ze wina przyjemne,
smaczne, przezwoite są be, bo to dla poczatkujacych, a prawdziwy milosnik win
nie idzie na łatwiznę, nie godzi sie na popijanie tego co "tłum", szuka
wyzwań, win "z duszą", "z charakterem", "z osobowością". I tu własnie jest
takie wino, my własnie go produkujemy z myślą o Tobie, wyjatkowym kliencie o
wyjątkowym podniebieniu ;-))) I takie są winami własciwymi i tymi, ktore
piją "lepsi" i prawdziwi 'winopijcy' :-)
Moze tak być? No bo w końcu ilu ma mozliwosc sprobowania tych najwiekszych
win, a jesli nawet to ilu przyzna się, ze nie widzi tej róznicy
uzasadniajacej ochy i achy albo, że przypominaja mu te wina z poczatku jego
drogi? :-))) A ilu podchodzi do takich win z prawiereligijnym/fanatycznym
nastawieniem i w kieliszku tego wina są gotowi zobaczyc Elvisa? ;-)

Takie sobie dywagacje :-) To jak to jest z tymi winami :-)?

Pozdrawiam

[docg]

Gość portalu: paero123 napisał(a):
> No i teraz tak: człowiek zaczyna pić wina łatwe w odbiorze, przyjemne,
> komercyjne, potem przechodzi do win specyficznych, trudnych w odbiorze :-),
> zdecydowanych, wymagajacych przygotowania i doswiadczenia, i dochodzi do
> absolutnego "topu", najwyzszej pólki, wzorca, ktory okazuje sie byc
> spektakularny, bogaty, ułożony, uporządkowany, zrównoważony i ... łatwy w
> odbiorze i podobny do tych win, ktore pił na poczatku, bo były one wzorowane
> na tych najlepszych??? Koło się zamyka? :-)

[paero123]

docg napisał:

>

[Gość: docg]

pisałem o TANICH winach robionych na wzór bordeaux. Piłem kiedyś caberneta Casa
Lapostolle (o ile dobrze pamiętam nazwę) i było to właśnie coś w tym stylu:
niby jak Bordeaux, ale zupełnie bez klasy, chocby nawet przeciętnego cru
bourgeois. Oczywiście wybitne wino da się zrobić prawie wszędzie, chociaż
niekoniecznie będzie to wino przypominające klasyczne Bordeaux.
Dalej: o różnicy miedzy degustacją ślepą a nieślepą ładnie napisali Bieńczyk i
Bońkowski w MW. Ale ślepa degustacja to element profesjonalnej roboty, a picie
wina przez hobbystów i degustowanie przez fachowców to dwie różne sprawy. Ja,
przy moim mizernym w porównaniu z zawodowcami doświadczeniu i mało
profesjonalnym podejściu wolę widzieć, co otwieram, cieszyć się, jeśli wino
jest dobre i nie kombinować, ile mam mu przyznać punktów i za co.
W końcu, co do tego Margaux - kilka lat po tamtym wydarzeniu, bogatszy o
doświadczenia z wypicia może tysiąca butelek wina, nadal twierdzę, że na takie
wina mam jeszcze duuuużo czasu.
pozdrawiam

[Gość: Maciek]

Czy degustacja "ślepa" musi koniecznie oznaczać, że nie wiesz co otwierasz? Mnie
się osobiście podoba pomysł pionowego degustowania na ślepo kilku butelek (z np.
jednego szczepu) nie wiedząc co piję w danej chwili, ale znając listę
degustowanych winek (coś jak tutaj: www.klubwina.pl/). Fajnie jeszcze jak
trunki są na różnym poziomie cenowym, wtedy można się pobawić w wyszukiwanie
tego teoretycznie najlepszego - czasami wyniki są zaskakujące.

ślepa deg.

[Gość: docg]

ślepa degustacja jest fajna jako zabawa w gronie znajomych, ale kiedy mam pić
wino do kolacji, to wolę je świadomie wybrać, nie tylko ze względu na
spodziewaną zawartość, ale także często ze względu na wspomnienia związane z
miejscem ich zakupu i takimi tam różnymi rzeczami. Wcale nie chciałbym dostawać
do kolacji wino w papierowej torbie i bawić się w zgadywanie co to jest.
pozdrawiam

Paero?

[amsti]

po prostu pij i degustuj jak najwięcej. Zobaczysz co Ci smakuje i tyle.

Bo tak ile głosów, tyle opinii. A i tak dla Ciebie twoje preferencje będą
najważniejsze, być może zupełnie niezależnie od tego co mówią/piszą inni. A
wtedy jest bez znaczenia, czy młode/stare, surowe/dojrzałe ---> twój smak się
liczy dla Ciebie. A to czy wychwycisz jakieś niuanse, które opisują inni jest
sprawą drugorzędną.

Pozdrawiam

[Gość: paero123]

Chodzilo mi tu tylko o to, ze marek_101 twierdzi, ze wlasnie podoba mu sie w
winach to, co Ty uwazasz za wade tj. niedojrzalość, bomba garbnikowa, surowosc.
Ja rozumiem, ze ktos lubi befsztyk krwisty a ktos wysmażony ale np. ciasto z
zakalcem tez moze komus smakowac ale nie taki byl chyba zamysł gospodyni, a po
prostu jej nie wyszlo? :-)))
Tak samo jak sa wina z potencjalem starzenia ale i takie, ktore jak
przetrzymasz 10 lat to potem chocbys mlaskal, wzdychal i upieral sie, ze Ci
smakuja, to i tak sa juz skwasniale :-)))

Pozdrawiam

nie wiem

[amsti]

musiałbym kiedyś usiaść z Markiem do stołu i pić to samo wino, żeby to
zweryfikować, wyraziłem tylko moje przypuszczenie, które niekoniecznie musi być
prawdą, bo nie wiem jakie wina Marek pił, co więcej nawet jakbym to wiedział, to
i tak niewielka szansa, że ja również miałem okazję je pić. Jego ocena co do
Bordeaux może być taka, ponieważ np. pije inne wina okazjonalnie i jego pojęcie
"nieco surowe" może być różne od mojego.

Ktoś będzie narzekał na dębowość, ktoś inny stwierdzi, że beczka jest dobrze
wkomponowana, komu wierzyć dopóki samemu się nie skosztuje tego samego wina.

Pozdrawiam

Racja

[paero123]

Ale fajnie byloby zapytac winemakera jakie wino chcial uzyskac. Bo moze Marek
pil je jeszcze jak bylo mlode i niedojrzale i dlatego wrazenie surowosci i
niedostepnosci (jesli podoba mu sie takie to OK) a powinno byc wg tworcy zdatne
do picia dopiero za pare lat jak dojrzeje, nabedzie ogłady, harmonii, rownowagi
miekkosci itp.

[marek_101]

A propos Bordeaux to najstarszy rocznik jaki miałęm okazję to był 1994 La Tour
Martillac, więc trudno uznać żebym pił w pełni dojrzałe wina skoro najstarsze
miały ok. 10 lat. Piszę to co wynika z moich obserwacji jeśli bym spróbował win
z lat 80tych czy 70tych może skorygował bym swoje odczucia odnośnie Bordeaux.
Pozdrawiam

[marek_101]

Dlatego pisałem że należy zapoznać sięz opiniami zawodowców na temat
konkretnych win, jeśli ktoś nie lubi Parkera to ma jeszcze Bettane, www.wine-
journal czy Jean Marca Quarina. MOzna zobaczyć jak kilku zawodowców ocenilo
dane wino i wyciągnąć wnioski zanim się wyłoży konkretene pieniądze. Można też
postępwać tak jak proponuje giorgio_primo czyli wyrzucić w diabły wszystkie
przewodniki i opinie i testować wszystkie wina jakie wpadną ci w oko, bo a nuż
któreś jest znakomite tylko że nie znalazło uznania w oczach tego czy tamtego
krytyka. Oczywiście tak też można tylko jak długo taki "modus operandi"
wytrzyma twój portfel.
Z ocenianiem win jest trochę jak z ocenianiem muzyki. Dla wielu dany utwór
będzie świetny ale dla iluś tam przeciętny ale istnieją takie piosenki co do
których, dziennikarze czy krytycy są zgodni że są kamieniami milowymi i
wybitnymi dziełami, chociaż nawet wtedy nie ma przymusu żeby ci się ta piosenka
czy utwór musiała podobać, tak jak nie ma przymusu żeby Mouton Rothschild 1986
też ci smakowało. Niemniej jednak warto posłuchać wysoko ocenianej piosenki tak
jak warto napić sięwysoko ocenianego wina żeby skonfrontować własne opinie z
opiniami uznanych tuzów branży czy to muzycznej czy winiarskiej.
Pozdrawiam

[giorgio_primo]

marek_101 napisał:

> Dlatego pisałem że należy zapoznać sięz opiniami zawodowców na temat
> konkretnych win, jeśli ktoś nie lubi Parkera to ma jeszcze Bettane, www.wine-
> journal czy Jean Marca Quarina. MOzna zobaczyć jak kilku zawodowców ocenilo
> dane wino i wyciągnąć wnioski zanim się wyłoży konkretene pieniądze. Można
też
> postępwać tak jak proponuje giorgio_primo czyli wyrzucić w diabły wszystkie
> przewodniki i opinie i testować wszystkie wina jakie wpadną ci w oko, bo a
nuż
> któreś jest znakomite tylko że nie znalazło uznania w oczach tego czy tamtego
> krytyka. Oczywiście tak też można tylko jak długo taki "modus operandi"
> wytrzyma twój portfel.

Tu jest pewna sprzeczność. W imię oszczędności miałby ktoś kupować wina które z
powodu rozgłosu medialnego są skandalicznie przecenione? Tymczasem można miast
tego wypić zwyczajnie więcej win i nie tylko oszczędzić, ale także uwrażliwić
swój smak i węch na inne wina niż te ulubione przez krytyków.

> Z ocenianiem win jest trochę jak z ocenianiem muzyki. Dla wielu dany utwór
> będzie świetny ale dla iluś tam przeciętny ale istnieją takie piosenki co do
> których, dziennikarze czy krytycy są zgodni że są kamieniami milowymi i
> wybitnymi dziełami,

Może jakiś przykład takiego "uniwersalnego" dzieła muzycznego by się udało
wymienić, bo mimo że przychodzą mi do głowy jacyś "klasycy" to natychmiast w
głowie pojawia mi się obrazek jawajczyka wychowanego na gamelanie sundajskim,
któremu próbujesz wmówić "wielkość" tego twojego "wybitnego kamienia milowego".
Nie istnieje w obrębie sztuki jak i w obrębie smaku coś takiego jak "wzorzec
metra", bo na odbiór tak sztuki jak i wina składa się suma doświadczeń
osobniczych (najczęciej socjalizacyjnych).



> chociaż nawet wtedy nie ma przymusu żeby ci się ta piosenka
>
> czy utwór musiała podobać, tak jak nie ma przymusu żeby Mouton Rothschild
1986
> też ci smakowało. Niemniej jednak warto posłuchać wysoko ocenianej piosenki
tak
>
> jak warto napić sięwysoko ocenianego wina żeby skonfrontować własne opinie z
> opiniami uznanych tuzów branży czy to muzycznej czy winiarskiej.

Niewątpliwie warto, ale tylko i wyłącznie wtedy kiedy ma się możliwość
dokonania samodzielnej oceny takiego utworu czy wina a ta możliwość jest
warunkowana możliwością porównań z innym utworami/winami. W wypadku
sluchania/kupowania/picia tylko tego co jest "powszechnie" uznane przez
krytyków wywodzących się z jednego kręgu kulturowego zezwalamy na kierowanie
naszym życiem (w pewnych obszarach) przez innych.

...i wracam znowu do tego zdania Marka_101, które jest niczym "kamień
milowy": "Mnie najbardziej w tych [Bordeaux] winach podoba się surowość i
elegancja". Wiedziałem, że tą frazę napotykam czasem w lekturach, jednak żeby
aż tak mało oryginalnie przepisywać z BB 2005/2006 (strona 147)? ;-)))

[paero123]

giorgio_primo napisał:

> Może jakiś przykład takiego "uniwersalnego" dzieła muzycznego by się udało
> wymienić, bo mimo że przychodzą mi do głowy jacyś "klasycy" to natychmiast w
> głowie pojawia mi się obrazek jawajczyka wychowanego na gamelanie sundajskim,
> któremu próbujesz wmówić "wielkość" tego twojego "wybitnego kamienia
milowego".

I przez analogie moze nie ma sensu przekonywac Polaków, ze powinni pic wino, bo
to naprawde "cos wspaniałego", skoro wieki cale raczej "gorzała" zajmowala
poczesne miejsce na naszym stole? I po co przekonywac do obcej 'kultury picia'
i tych francuskich, wloskich etc. wynalazkow? Zastrzegam, jestem tu po tej
samej co Ty stronie barykady :-)

> ...i wracam znowu do tego zdania Marka_101, które jest niczym "kamień
> milowy": "Mnie najbardziej w tych [Bordeaux] winach podoba się surowość i
> elegancja". Wiedziałem, że tą frazę napotykam czasem w lekturach, jednak żeby
> aż tak mało oryginalnie przepisywać z BB 2005/2006 (strona 147)? ;-)))

Oooo, a podobno ktos tu nie czyta/nie korzysta z przewodników ;-)))) A zdanie
jest mniej oryginalne niz "Bo to zła kobieta była", takze plagiat jest mało
prawdopodobny acz nie wykluczony. :-)))

Pozdrawiam

[giorgio_primo]

paero123 napisał:

> I przez analogie moze nie ma sensu przekonywac Polaków, ze powinni pic wino,
bo
>
> to naprawde "cos wspaniałego", skoro wieki cale raczej "gorzała" zajmowala
> poczesne miejsce na naszym stole? I po co przekonywac do obcej 'kultury
picia'
> i tych francuskich, wloskich etc. wynalazkow?

Jak pisałem kilkakrotnie: "nikt nikogo pod pistoletem nie trzyma". Istotą jest
sprawa wolności wyboru: musi być wolno przekonywać, można dać się przekonać i
wolno też pozostać przy wódeczce. Na drodze stoj w Polsce jednak trochę
przeszkód w postaci choćby skandalicznej ustawy promującej piwo. W wyniku tego
nawet zwykła informowanie konsumenta w mediach natrafia na przeszkody.

> Zastrzegam, jestem tu po tej
> samej co Ty stronie barykady :-)

Nie czuję się jak na wojnie... ;-)

> Oooo, a podobno ktos tu nie czyta/nie korzysta z przewodników ;-))))

Tego nie napisałem. Czytam i muszę. Niektóre muszę bardziej, niektóre mniej.

[paero123]

giorgio_primo napisał:

> Jak pisałem kilkakrotnie: "nikt nikogo pod pistoletem nie trzyma". Istotą
jest
> sprawa wolności wyboru: musi być wolno przekonywać, można dać się przekonać i
> wolno też pozostać przy wódeczce. Na drodze stoj w Polsce jednak trochę
> przeszkód w postaci choćby skandalicznej ustawy promującej piwo. W wyniku
tego
> nawet zwykła informowanie konsumenta w mediach natrafia na przeszkody.

Chodzilo mi tylko o to, ze my (my, krol Francji) uwazamy, ze warto pic wino
zamiast wodki; szanujemy czyjąś tradycję i przywiazanie do "czystej", ale
uważamy, to wino to cos wiecej niz procenty i szum w glowie po spozyciu i tak
rozumiemy ten aspekt kultury picia alkoholu, ktory komus chcemy zaproponowac.
Skorzysta, nie skorzysta, sprobowac warto (zarowno wina jak i przekonywac
innych do wina) :-)

> Nie czuję się jak na wojnie... ;-)

Walczymy o przyszlosc naszych interesow: Ty chcesz rozwoju swojego biznesu a ja
nizszych cen wina, ktore kupuję. Obaj chcemy kontunuowac przygode z winem. Wiec
powiekszenie liczby winopijcow jest w kazdego z nas z osobna "dobrze pojetym
interesie".

> > Oooo, a podobno ktos tu nie czyta/nie korzysta z przewodników ;-))))
>
> Tego nie napisałem. Czytam i muszę. Niektóre muszę bardziej, niektóre mniej.

OK, to w takim razie zle zrozumialem. Czytac ale sie nie sugerowac :-)

Pozdrawiam
Paweł

Do giorgio secundo

[marek_101]

Można też
> > postępwać tak jak proponuje giorgio_primo czyli wyrzucić w diabły wszystk
> ie przewodniki i opinie i testować wszystkie wina jakie wpadną ci w oko, bo
> a nuż któreś jest znakomite tylko że nie znalazło uznania w oczach tego czy
tam tego krytyka. Oczywiście tak też można tylko jak długo taki "modus
operandi" wytrzyma twój portfel.
>
> Tu jest pewna sprzeczność. W imię oszczędności miałby ktoś kupować wina które
z
>
> powodu rozgłosu medialnego są skandalicznie przecenione? Tymczasem można
miast
> tego wypić zwyczajnie więcej win i nie tylko oszczędzić, ale także uwrażliwić
> swój smak i węch na inne wina niż te ulubione przez krytyków.

Trudno się dyskutuje z kimś kto z uporem maniaka udaje że nie rozumie
podstwawowych kwestii lub też rzeczywiście ich nie rozumie. JA nikomu nie każdę
ani nawet nie polecam kupować win które są po skandalicznych cenach, gdzie to
napisałem??? Niech Pan po raz kojelny nie dyskutuje sam ze sobą, głosząc jakieś
wymyślone przez Pana tezy i przypisując im moje autorstwo.
Mając dwa wina po takiej samej lub podobnej cenie i mając pieniądze tylko na
jedno z nich, ja zwykle próbuję się dowiedzieć co inni sądzą o tych winach,
jeśli jedno z nich ma wyraźnie lepsze opinie to je kupuję jeśli mają podobne to
decydują inne drugorzędne czynniki. JA uważam że to jest racjonalne
postępowanie, według Pana nie, ocenę tego kto ma rację zostawiam ruralowi i
innym czytającym ten wątek. NApiszę jeszcze że sugerowanie jakoby wina wysoko
oceniane można było kupić tylko po skandalicznie zawyżonych cenach jest po
prostu śmieszne.

Tymczasem można miast
> tego wypić zwyczajnie więcej win i nie tylko oszczędzić, ale także uwrażliwić
> swój smak i węch na inne wina niż te ulubione przez krytyków.
za te same pieniądze można kupić i słabe wina i dobre wina, zupełnie nie
rozumiem skąd ta sprzeczność, owszem zwykle wina lepsze sądroższe ale nawet w
tym samym przedziale cenowym, oceny pomiędzy poszczególnymi winami mogą być
bardzo duże. JA w każdym razie kupuję te które mają dobre noty skoro mnie nie
staćna kupowanie wszystkich

> Może jakiś przykład takiego "uniwersalnego" dzieła muzycznego by się udało
> wymienić, bo mimo że przychodzą mi do głowy jacyś "klasycy" to natychmiast w
> głowie pojawia mi się obrazek jawajczyka wychowanego na gamelanie sundajskim,
> któremu próbujesz wmówić "wielkość" tego twojego "wybitnego kamienia
milowego".
>
proszę bardzo w sobotęprzyjeżdzą do Warszawy Sting, na pewno na koncercie
będzie śpiewał "Every breath you take" piosenka najczęściej grana w stacjach
radiowych na świecie, nie słyszałem jeszce opini krytyka muzycznego w POlsce
czy dziennikarza ,k tóry by powiedził że to nic nie znacząca w historii muzyki
piosenka, podobnie jak na przykłąd płyta "Dark side of the moon" Pink Floyd.
Nie muszą się Panu oczywiście wyżej wymionione podobać i może Pan uważać że są
to dziełą zupełnei bez wartości ale jestem zupełnie spokojny że to nie Pan ma
rację.


> Nie istnieje w obrębie sztuki jak i w obrębie smaku coś takiego jak "wzorzec
> metra", bo na odbiór tak sztuki jak i wina składa się suma doświadczeń
> osobniczych (najczęciej socjalizacyjnych).
MOże jeśli nie będzie pisał Pan truizmów to inaczej będzie ta dyskusja
przebiegała. Nikt chyba na tym forum nie pisał że istnieje wzorzec metra w
obrębie smaku, w poprzednim poście napisałem że nikt nie musi przyznawać że mu
smakuje mouton rothschild 1986, niemniej jednak są jakieś obiektywne krytera
które spełniając dane wino zostaje uznane za wielkie. I są to kryteria które
pozwalają "odcedzić" własny subiektywny gust jednej osoby. Jeśli chce PAn
wiedziećjakei to kryteria to proszę sobie wziąść do ręki pierwzy tom
znienawidzonego przez Pana Parkera i coś poczytać na ten temat, może jednak
wejdą Panu do głowy mądrzejsze rzeczy niże te które czasami PAn tu wypisuje.

Niemniej jednak warto posłuchać wysoko ocenianej piosen
> ki ta jak warto napić sięwysoko ocenianego wina żeby skonfrontować własne
opini
> e z opiniami uznanych tuzów branży czy to muzycznej czy winiarskiej.
> Niewątpliwie warto, ale tylko i wyłącznie wtedy kiedy ma się możliwość
> dokonania samodzielnej oceny takiego utworu czy wina a ta możliwość jest
> warunkowana możliwością porównań z innym utworami/winami.
I ja takiego porówania nikomu nie zabraniam, czy Pan w ogóle zrozumiał to co
napisałem????? Jeśli kogoś stać na kupno dwóch butelek wina z których jedno
jest wysoko ocenione a drugie miernie i samemu porównać to proszę bardzo jestem
jak najbardziej za. Jeśli natomiast ktoś ma tylko pieniądze na kupno jednej z
tych dwóch butelek, kupowanie na chybił trafił bez brania innych czynników pod
uwagę uważam za NONSENS.


W wypadku
> sluchania/kupowania/picia tylko tego co jest "powszechnie" uznane przez
> krytyków wywodzących się z jednego kręgu kulturowego zezwalamy na kierowanie
> naszym życiem (w pewnych obszarach) przez innych.
kolejny truizm, tak się składa że obywatele w każdym państwie demokratycznym
czy dyktaturze są mniej lub bardziej manipulowani we wszystkich dziedzinach
życia, wino nie jest tutaj żadnym wyjątkiem, tylko że każdym ma wolnąwolę jeśli
ktoś kupił kilka butelek win, o których Parker napisał że są świetne i mu nie
smakowały to nie ma żadnego obowiązku, kierować się dalej zdaniem pana PArkera.
Co więcej nawet taka sytuacja daje na przyszłość cenne doświadczenia ponieważ
pozwala na wyciągnięce na przykład takiego wniosku że mi smakują takie wina
którym PArker dał niskie noty, i to jest też jakaś wskazówka na przyszłość
jakie wina mam kupować ;-)

> ...i wracam znowu do tego zdania Marka_101, które jest niczym "kamień
> milowy": "Mnie najbardziej w tych [Bordeaux] winach podoba się surowość i
> elegancja". Wiedziałem, że tą frazę napotykam czasem w lekturach, jednak żeby
> aż tak mało oryginalnie przepisywać z BB 2005/2006 (strona 147)? ;-)))

Po pierwsze to jeszcze nie kupiłem sobie przewodnika Bieńczyka, przeglądałem go
pobierzenie ze 2 razy w księgarni, więc nie znam go na pamięć a tym samym nie
mogę przepisywać z niego zdań.
Po drugie bardzo mnie cieszy że panowie Bieńczyk i Bońkowski mają podobne
zdanie do win z Bordeaux jakie ja sobie wyrobiłem na podstawie swoich skromych
doświadczeń. Świadczy to chyba na moją korzyść panie giorgio a nie na pańską.
Po trzecie zastanwiam się po jaką cholerę bierze Pan przewodnik po winach do
ręki skoro na tym forum wszem i wobec pisza PAn że nie należy sie sugerować tym
co jest w przewodnikach, czyżby co innego PAn pisał a co innego robił w
rzeczywistości??

Zabawy nickiem przypominają mi o Michelu... ;-)

[giorgio_primo]

marek_101 napisał:

> proszę bardzo w sobotęprzyjeżdzą do Warszawy Sting, na pewno na koncercie
> będzie śpiewał "Every breath you take" piosenka najczęściej grana w stacjach
> radiowych na świecie, nie słyszałem jeszce opini krytyka muzycznego w POlsce
> czy dziennikarza ,k tóry by powiedził że to nic nie znacząca w historii
muzyki
> piosenka, podobnie jak na przykłąd płyta "Dark side of the moon" Pink Floyd.
> Nie muszą się Panu oczywiście wyżej wymionione podobać i może Pan uważać że
są
> to dziełą zupełnei bez wartości ale jestem zupełnie spokojny że to nie Pan ma
> rację.

Idąc tym tropem to zapewne Coca Cola jest najlepszym napojem na świecie, bo
jest pewnie najczęściej kupowana... Zjawiska z obszaru popkultury z dyskusją o
cenach Haut-Brion mają dla mnie związek wątpliwy.

w poprzednim poście napisałem że nikt nie musi przyznawać że mu
> smakuje mouton rothschild 1986, niemniej jednak są jakieś obiektywne krytera
> które spełniając dane wino zostaje uznane za wielkie.

Jakie to kryteria? Nie znam nikogo kto takowe zna. Jeśli jednak takie są, to
proszę je wymienić. Zapewniam, że będzie to przełom na skalę światową w
winiarstwie.

> I są to kryteria które
> pozwalają "odcedzić" własny subiektywny gust jednej osoby. Jeśli chce PAn
> wiedziećjakei to kryteria to proszę sobie wziąść do ręki pierwzy tom
> znienawidzonego przez Pana Parkera i coś poczytać na ten temat, może jednak
> wejdą Panu do głowy mądrzejsze rzeczy niże te które czasami PAn tu wypisuje.

W tej książce są wymienione kryteria którymi się kieruje Parker. Nie zauważyłem
tam żadnych innych.

> I ja takiego porówania nikomu nie zabraniam, czy Pan w ogóle zrozumiał to co
> napisałem????? Jeśli kogoś stać na kupno dwóch butelek wina z których jedno
> jest wysoko ocenione a drugie miernie i samemu porównać to proszę bardzo
jestem
>
> jak najbardziej za. Jeśli natomiast ktoś ma tylko pieniądze na kupno jednej z
> tych dwóch butelek, kupowanie na chybił trafił bez brania innych czynników
pod
> uwagę uważam za NONSENS.

Problem w tym właśnie założeniu tkwi, że sugeruje Pan że wino które nie zostało
ocenione jest winem gorszym. Dlaczego tak niby ma być?

> tylko że każdym ma wolnąwolę jeśli
> ktoś kupił kilka butelek win, o których Parker napisał że są świetne i mu nie
> smakowały to nie ma żadnego obowiązku, kierować się dalej zdaniem pana
> PArkera.

No właśnie o to chodzi. A jak ma się przekonać o tym jeśli kupuje wina tylko i
wyłącznie ocenione wysoko przez kogoś a rezygnuje z zakupu wina które nie
występuje w takich poradnikach?

> Co więcej nawet taka sytuacja daje na przyszłość cenne doświadczenia ponieważ
> pozwala na wyciągnięce na przykład takiego wniosku że mi smakują takie wina
> którym PArker dał niskie noty, i to jest też jakaś wskazówka na przyszłość
> jakie wina mam kupować ;-)

A jak nie ocenia ich wcale? Co wtedy ma zrobić taki biedak, który bez Parkera
się nie próbuje nawet poruszać po świecie wina? Zrezygnować zapewne z zakupu
wogóle...


> Po pierwsze to jeszcze nie kupiłem sobie przewodnika Bieńczyka, przeglądałem
go
>
> pobierzenie ze 2 razy w księgarni, więc nie znam go na pamięć a tym samym nie
> mogę przepisywać z niego zdań.
> Po drugie bardzo mnie cieszy że panowie Bieńczyk i Bońkowski mają podobne
> zdanie do win z Bordeaux jakie ja sobie wyrobiłem na podstawie swoich
skromych
> doświadczeń.

Mam dziwne wrażenie, że jest inaczej, ale wspomniałem że ta klisza występuje
wszędzie niemal. Niewiele też znaczy.

> Świadczy to chyba na moją korzyść panie giorgio a nie na pańską.

"Na korzyść"? Ja się nie startuję w żadnym konkursie... ;-)

> Po trzecie zastanwiam się po jaką cholerę bierze Pan przewodnik po winach do
> ręki skoro na tym forum wszem i wobec pisza PAn że nie należy sie sugerować
tym
>
> co jest w przewodnikach, czyżby co innego PAn pisał a co innego robił w
> rzeczywistości??

Pomijając wiele innych powodów dla których muszę czytać i kupować prasę i
książki o winie, to:

Tak się to jest na świecie urządzone, że abym mógł ocenić lub wypowiadać się na
temat przewodnika czy czasopisma muszę je przeczytać. Może to wydaje się trudne
do pojęcia dla kogoś kto wystawia oceny winom których nie pił, wyłącznie na
podstwie tego co gdzieś przeczytał lub usłyszał, ale tak jest i nie wygląda
żeby się to mogło zmienić.

To był tylko niewinny żart ;-)

[marek_101]

Idąc tym tropem to zapewne Coca Cola jest najlepszym napojem na świecie, bo
> jest pewnie najczęściej kupowana... Zjawiska z obszaru popkultury z dyskusją
o
> cenach Haut-Brion mają dla mnie związek wątpliwy.

coca cola jest równocześnie jednym z najbardziej jeśli nie najbardziej
krytykowanym napojem niealkoholowym na świecie w odróżnieniu od twórczości
Stinga co pokazuje że pana przykład jest chybiony. Żeby było jasne nie jestem
wielbicielem STinga i w sobotę nie będęna koncercie ale doceniam to że facet
jest wielbiony zarówno przez publiczność jak i ludzi z branży dla mnie ma to
dużą wyymowę, dla PAna jak widzę nie znaczy nic.
A co ma cena Haut Brion do popkultury to nie wim , może PAn napisze skoro sam
PAn taki wtręd zrobił. JA podałem Panu przykład na kamień milkowy w muzyce,
chociaż Pan uważa że takich obiektywnie nie ma.

> w poprzednim poście napisałem że nikt nie musi przyznawać że mu
> > smakuje mouton rothschild 1986, niemniej jednak są jakieś obiektywne kryt
> era
> > które spełniając dane wino zostaje uznane za wielkie.
>
> Jakie to kryteria? Nie znam nikogo kto takowe zna. Jeśli jednak takie są, to
> proszę je wymienić. Zapewniam, że będzie to przełom na skalę światową w
> winiarstwie.
Niech Pan jednak zajrzy do tego Parkera te jego kryteria wydalą mi sie logiczne
i rozsądne dlatego się z nimi zgadzam, jeśli Pan uważa że są absurdalne i nie
nadają się do oceny wielkiego wina to proszę napisać dlaczego Pan tak uważa.


Jeśli natomiast ktoś ma tylko pieniądze na kupno jedn
> ej z
> > tych dwóch butelek, kupowanie na chybił trafił bez brania innych czynnikó
> w
> pod
> > uwagę uważam za NONSENS.
>
> Problem w tym właśnie założeniu tkwi, że sugeruje Pan że wino które nie
zostało
>
> ocenione jest winem gorszym. Dlaczego tak niby ma być?
no właśnie dlaczego???? też się zastanawiam i nie rozumiem dlaczego Pan kieruje
do mnie to pytanie. Ja nie uważam że wino nieocenione jest gorsze pod względem
smaku, różnica jest tylko taka że w jednym przypadku mam przed sobą jakieś dane
które coś mi mogą przekazać jakie to wino jest a w drugim nie mam żadnych
informacji. Ludzie generalnie (wyjątki się zdarzają) zawsze wybierają to co
znane niż to co nieznane i to jest racjonalny wybór, jeśli chce Pan to podważać
to proszę bardzo ale ma Pan przecie sobie całą historię ludzkości.

> No właśnie o to chodzi. A jak ma się przekonać o tym jeśli kupuje wina tylko
i
> wyłącznie ocenione wysoko przez kogoś a rezygnuje z zakupu wina które nie
> występuje w takich poradnikach?
już to napisałem jeśli mój gust nie pokrywa się z gustem danego krytyka to już
się jego komentarzami i ocenami nie kieruję, jeśli natomiast zachodzi wyskoa
zbierzność moich poglądów z degustatorem to kupuję i inne wina które on wysoko
ocenił, decyduje tu rachunek ekonomicznym, po prostu jest mniejsza szansa że
wywalę pieniądze w błoto.

> A jak nie ocenia ich wcale? Co wtedy ma zrobić taki biedak, który bez Parkera
> się nie próbuje nawet poruszać po świecie wina? Zrezygnować zapewne z zakupu
> wogóle...
nie musi się tylko Parkerem kierować są i inne przewodniki, a w nich tysiące
ocenainych win, na pewno w każdym większym sklepie trafi na wina ocenione w tym
czy innym przewodniku. Lepsze takie informacje niż żadne bo wtedy kupowanie
butelki przypomina ruletkę.

> > Po drugie bardzo mnie cieszy że panowie Bieńczyk i Bońkowski mają podobne
>
> > zdanie do win z Bordeaux jakie ja sobie wyrobiłem na podstawie swoich
> skromych
> > doświadczeń.
>
> Mam dziwne wrażenie, że jest inaczej, ale wspomniałem że ta klisza występuje
> wszędzie niemal. Niewiele też znaczy.
za "dziwne wrażenia" które pana dotykają niestety nie biorę żadnej
odpowiedzialności, a co do ogólnej oceny Bordeaux pojawia się ona często bo
jest po prostu trafna i odzwierciedla rzeczywistość, nie ma sensu wyważać drzwi
na ościesz skoro są już dawno otwarte i tworzyć jakiś nowych definicji.

> Tak się to jest na świecie urządzone, że abym mógł ocenić lub wypowiadać się
na
>
> temat przewodnika czy czasopisma muszę je przeczytać. Może to wydaje się
trudne
>
> do pojęcia dla kogoś kto wystawia oceny winom których nie pił, wyłącznie na
> podstwie tego co gdzieś przeczytał lub usłyszał, ale tak jest i nie wygląda
> żeby się to mogło zmienić.
Po pierwsze to chętnie się dowiem jakiemu to winu wystawiłem ocenę bez picia???
Jedyne skojarzenia jakie mi przychodzą do głowy to Branarie Ducru 2001 o którym
napisałem że jest u Miełżyńskiego i dostało bardzo dobre recenzje od krytyków
ale NIE NAPISAŁEM ŻE WEDŁUG MNIE JEST ONO BARDZO DOBRE. Proszę podać przykłady
win którym wystawiłem noty bez ich spróbowania, jeśli PAn tego nie zrobi to
zamyka to moją dyskusję bo z oszczercami nie mam zamiaru tracić czasu na debaty.

[Gość: paero123]

Pax Panowie!

Najpijcie się czym prędzej wina bo podobno uspokaja... :-)
Naprawde nie ma co się tak denerwować, przeciez to ma byc rzeczowa dyskusja a
nie wojna ;-)

Pozdrawiam
paero123

P.S. A coca-cola na pewno jest pewnym wzorcem czy "wielkim napojem" w kategorii
napojow gazowanych. Jakosc sama w sobie :-). Tak samo jak OS Microsoftu choc
zdarzaja sie systemy operacyjne "trudne w odbiorze" dla przecietnego
uzytkownika komputera jak BeOS, Linux itd.

[giorgio_primo]

marek_101 napisał:

> coca cola jest równocześnie jednym z najbardziej jeśli nie najbardziej
> krytykowanym napojem niealkoholowym na świecie w odróżnieniu od twórczości
> Stinga co pokazuje że pana przykład jest chybiony.

Hmmm... Ciekawe. Jako dowód na "wielkość" tego byłego muzyka Police podał Pan
fakt dotyczący ilości emisji w stacjach radiowych.

Zatem jeśli to ma być wyznacznikiem "wielkości" bycia "kamieniem molowym", to
przykład jest jak najbardziej uzasadniony.

Nie zauważyłem natomiast powszechnej krytyki Coli. Widocznie, choć jej nie
pijam, nie obracam się w kręgach antyglobalistyczno-ekologicznego podziemia
gdzie taka krytyka jest chlebem codziennym.

> Żeby było jasne nie jestem
> wielbicielem STinga i w sobotę nie będęna koncercie ale doceniam to że facet
> jest wielbiony zarówno przez publiczność jak i ludzi z branży dla mnie ma to
> dużą wyymowę, dla PAna jak widzę nie znaczy nic.

Ależ ja doceniam! Znaczy to dla mnie bardzo wiele. Tyle, że znaczy to i tylko
to co jest faktem:
- Sting jest popularny w dość szerokim "targecie" wiekowym
- Sting umie napisać proste melodie oparte na sprawdzonych schematach na przebój
- Sting umie je poprawnie wykonać na gitarze
- Sting potrafi je czysto zaśpiewać
- doskonale zajmuje się promocją jego manager
- muzyka Stinga jest na tyle neutralna i prosta, że właściwie nikomu nie
przeszkadza kiedy sączy się gdzieś z głośnika

To i pewnie kilka innych faktów jest bezspornych. Reszta raczej leży w sferze
osobistyc emocji. Czy zatem jeśli Sting jest "wielki", to "wielki" jest też
Michel Jackson? Bo że "kamieniem milowym", w tym rozumieniu co Sting, jest
niewątpliwie.

> A co ma cena Haut Brion do popkultury to nie wim , może PAn napisze skoro sam
> PAn taki wtręd zrobił. JA podałem Panu przykład na kamień milkowy w muzyce,
> chociaż Pan uważa że takich obiektywnie nie ma.

No właśnie to ja nie wiem jak się ma przykład Stinga do wyboru win na podstawie
ocen Parkera.

OK. "Kamieniem" niech i Sting zostanie. Wtedy jednak musimy do grupy "kamieni"
dołożyć Abbę, Drupiego i BoneyM.

Ja ani Stnga, ani Abby za muzykę "wielką" jednak nie uznam, niezależnie od
ilości sprzedanych płyt i emisji w radio. Popularność nie jest dla mnie miarą
ani jakości.

> Niech Pan jednak zajrzy do tego Parkera te jego kryteria wydalą mi sie
logiczne
>
> i rozsądne dlatego się z nimi zgadzam, jeśli Pan uważa że są absurdalne i nie
> nadają się do oceny wielkiego wina to proszę napisać dlaczego Pan tak uważa.

Z prostej przyczyny: to są kryteria oceny win jakie odpowiadają Parkerowi a nie
mi. Kładą nacisk na elementy wina nieistotne dla mnie jak i dla wielu osób
pijających wino które znam osobiście. Nie ma ani jednego powodu abym jadał
rozgotowany makaron, bo akurat taki smakuje Parkerowi.

> no właśnie dlaczego???? też się zastanawiam i nie rozumiem dlaczego Pan
kieruje
>
> do mnie to pytanie. Ja nie uważam że wino nieocenione jest gorsze pod
względem
> smaku, różnica jest tylko taka że w jednym przypadku mam przed sobą jakieś
dane
>
> które coś mi mogą przekazać jakie to wino jest a w drugim nie mam żadnych
> informacji. Ludzie generalnie (wyjątki się zdarzają) zawsze wybierają to co
> znane niż to co nieznane i to jest racjonalny wybór, jeśli chce Pan to
podważać
>
> to proszę bardzo ale ma Pan przecie sobie całą historię ludzkości.

Fakt. Jak zostało to powiedziane w "Rejsie": "podobają mi się piosenki które
już wcześniej słyszałem." Historia powtarza się ponownie... Jako legitymację
takiego działania przywoływane jest to, że "ludzie generalnie tak robią". Czyli
jeśli "ludzie generalnie" zaczną prowadzić samochody będąc kompletnie pijanymi,
to wystarczy za uznanie tego za słuszne? A co do historii ludzkości, to akurat
jest zupełnie odwrotnie. Tworzyli ją ci którzy nie robili tego co
robiła "generalnie" cała reszta a ich wybór niemal zawsze był uznawany za
nieracjonalny w oczach tej zachowawczej większości.

> już to napisałem jeśli mój gust nie pokrywa się z gustem danego krytyka to
już
> się jego komentarzami i ocenami nie kieruję, jeśli natomiast zachodzi wyskoa
> zbierzność moich poglądów z degustatorem to kupuję i inne wina które on
wysoko
> ocenił, decyduje tu rachunek ekonomicznym, po prostu jest mniejsza szansa że
> wywalę pieniądze w błoto.

Pisałem o sytuacji kiedy wino nie jest ocenione wcale, no ale trudno... znowu
widzę, że spróbowanie czegoś nieznanego i odkrycie czegoś samemu to "wywalanie
w błoto". A gdzie przyjemność wynikająca z odkrycia czegoś samemu, z
niespodzianki, i zdobycia nowej wiedzy?

> > A jak nie ocenia ich wcale? Co wtedy ma zrobić taki biedak, który bez Par
> kera
> > się nie próbuje nawet poruszać po świecie wina? Zrezygnować zapewne z zak
> upu
> > wogóle...
> nie musi się tylko Parkerem kierować są i inne przewodniki, a w nich tysiące
> ocenainych win, na pewno w każdym większym sklepie trafi na wina ocenione w
tym
>
> czy innym przewodniku. Lepsze takie informacje niż żadne bo wtedy kupowanie
> butelki przypomina ruletkę.

Zapewne ruletka jest Panu obrzydliwa, co mogę pewnie zrozumieć. Jednak nie
porównywałbym tej sytuacji do ruletki a do zwiedzania Wenecji zgodnie z
przewodnikiem lub bez niego. Trzymając się tego co w nim napisane, zobaczysz
parę ładnych, potwornie zatłoczonych miejsc i natrafisz na nędzne, potwornie
drogie restauracje w których doliczą pewnie coś do rachunku a jedzenie będzie
paskudne. Być może Cię okradnie kieszonkowiec. Jest też inna możliwość, na myśl
o której zapewne włos na głowie Ci się jeży (bo przecież jest ona
nieracjonalna, ryzykowna i co najgorsze nie jest opisana w przewodniku!): pójść
uliczkami tam gdzie nie kieruje się tłum, iść w te rejony o których przewodnik
milczy, wejść do restaracji z ceratą na stołach, której przewodnik nie ocnił.
Tak oglądana Wenecja jest tysiąckrotnie piękniejsza i fascynująca, nawet jeśli
nie "zaliczysz" obowiązkowej trasy z przewodnika. Jeśli ktoś zna Wenecję, to
wie o czym piszę...

> za "dziwne wrażenia" które pana dotykają niestety nie biorę żadnej
> odpowiedzialności, a co do ogólnej oceny Bordeaux pojawia się ona często bo
> jest po prostu trafna i odzwierciedla rzeczywistość, nie ma sensu wyważać
drzwi

Nie oczekuję żadnej odpowiedzialności.

Tako rzecze Marek_101: "wypiłem 40 butelek z Bordeaux i moja ocena
odzwierciedla rzeczywistość i jest po prostu trafna. Amen."

Jeśli już oceny Bordeaux przytaczać, to może lepiej przeczytaj cały wstęp do
opisu tego regionu w BB i oszczędził tych tracących aktualność od dawna
stereotypów.

> na ościesz skoro są już dawno otwarte i tworzyć jakiś nowych definicji.

...a ziemia pewnie jest płaska i opiera się na czterech żółwiach.

> Po pierwsze to chętnie się dowiem jakiemu to winu wystawiłem ocenę bez
picia???

No przecież napisałeś o wyższości absolutnej Bordeaux nad Rioja, Ribera i chyba
Brunello. Nawet nie tyle, że jakiegoś producenta, ale całe apelacje nie znając
win uzurpujesz sobie oceniać. W jednym zdaniu zdegradowałeś je do "udających"
i "muszących się wznosić z wysiłkiem" by zbliżyć się do Bordeaux. Tymczasem
prawda jest taka, że akurat Brunello jako apelacja reprezentuje wyjątkowo
wysoki poziom o jakim Bordeaux może co najwyżej pomarzyć. Oczywiście ja wiem,
że skala inna ale takie zdania są zwyczajnie śmieszne i dowodzą, że wypowiada
je ktoś kto tych win nie pija. W Bordeaux powstają jedne z najlepszych win na
świecie, ale dotyczy to garstki drogich producentów unoszących się na
powierzchni oceanu win fatalnych. Dokładnie odwrotnie niż w Brunello gdzie dość
trudno o wino złe.

Sting

[ducale]

giorgio_primo napisał:

>> Ja ani Stnga, ani Abby za muzykę "wielką" jednak nie uznam, niezależnie od
> ilości sprzedanych płyt i emisji w radio. Popularność nie jest dla mnie miarą
> ani jakości.
>
GP czy troche nie za daleko ?o gustach trudno dyskutowac ,ale Sting jest bardzo
ok ,polecam Ci audycje Kydryńskiego w niedziele moze zmienisz zdanie i
zaczniesz pic ....bordosy :)))
pozdrawiam
ps. Abba na swój sposób to tez juz klasyka gatunku

[winoman]

> GP czy troche nie za daleko ?o gustach trudno dyskutowac ,ale Sting jest bardzo
> ok ,polecam Ci audycje Kydryńskiego w niedziele moze zmienisz zdanie i
> zaczniesz pic ....bordosy :)))

Mi pan Kydryński skutecznie obrzydził Stinga, przy aktywnej zresztą tego Stinga
pomocy ...

> ps. Abba na swój sposób to tez juz klasyka gatunku

No wiesz (żeby wrócić do wina), Sophia Melnik to też już klasyka swego gatunku :-)))

GP, jak głowa? :-)))

Pozdrawiam!

[ducale]

winoman napisał:

> > > ps. Abba na swój sposób to tez juz klasyka gatunku
>
> No wiesz (żeby wrócić do wina), Sophia Melnik to też już klasyka swego
gatunku
> :-)))
>

muszę się do czegoś publicznie przyznać ,chyba(nie pamietam ) nigdy nie piłem
sophii:)))
teraz biegne po plyty Abby i Melnik albo Gamze od razu ,wspanialy wieczór sie
zapowiada:))) wręcz "klasyczny"
ps. nie jestem zapalonym fanem Stinga ,ale rozumiem to ze moze sie innym
podobać bardzo ,ot tyle

[giorgio_primo]

ducale napisał:

> ps. nie jestem zapalonym fanem Stinga ,ale rozumiem to ze moze sie innym
> podobać bardzo ,ot tyle

Nawet bardzo może się podobać. Dla mnie nie podlega to dyskusji.

[giorgio_primo]

> GP, jak głowa? :-)))

Idealnie. O 7:00 byłem już na nogach w formie znakomitej. Poza tym delikatnie
było... 5 flaszek chyba tylko naliczyłem.

Co to był ten "francuz"? Apelację pamiętam, ale producent?

[winoman]

> Co to był ten "francuz"? Apelację pamiętam, ale producent?

Clos des Fees (Herve Bizeul), Vieilles Vignes 2003. Grenache, carignan,
lledoner pelut, syrah, Oj, za młody był, za młody ...

Pozdrawiam!

[Gość: paero123]

Jesli chodzi o kamienie milowe w muzyce; ABBA jest odpowiedzialna za styl disco
lat 70-tych, ktory czy sie komus podoba czy nie, mial znaczenie i konsekwencje
i w pozniejszych dekadach, natomiast Boney M to chyba tylko za wygibasy
wokalisty-tancerza :-)a nie za muzykę.

Co do Stinga to uwazam tylko 3 utwory "Shape of My Heart", "Fields of Gold"
i "Fragile"; trudno jednak powiedziec, ze wykonuje on cos jedynie poprawnie bo
jest to raczej swiatowa czolowka jesli chodzi o jakosc wykonania studyjnego
utworów.

A absolutny glaz milowy to moim zdaniem uzycie przesterowanej gitary
elektrycznej i narodziny rocka!
I plyta "Ride the Lighting" Metallica :-)
I "Music for the Masses" Depeche Mode :-)))

Zaraz ktos mi powie, ze to nie to forum wiec juz milczę :-)

Pozdrawiam

[giorgio_primo]

Gość portalu: paero123 napisał(a):

> Jesli chodzi o kamienie milowe w muzyce; ABBA jest odpowiedzialna za styl
disco
>
> lat 70-tych, ktory czy sie komus podoba czy nie, mial znaczenie i
konsekwencje
> i w pozniejszych dekadach, natomiast Boney M to chyba tylko za wygibasy
> wokalisty-tancerza :-)a nie za muzykę.

Nie bluźnij. BoneyM to legenda. Klasa sama w sobie. ;-)

> Co do Stinga to uwazam tylko 3 utwory "Shape of My Heart", "Fields of Gold"
> i "Fragile"; trudno jednak powiedziec, ze wykonuje on cos jedynie poprawnie
bo
> jest to raczej swiatowa czolowka jesli chodzi o jakosc wykonania studyjnego
> utworów.

Ty tak uważasz. Posiadając wprawdzie jedynie podstawowe wykształcenie muzyczne
i za sobą ciężkie lata dzieciństwa spędzone na katowaniu skrzypiec, twierdzę że
taki poziom warsztatowy reprezentują setki, jeśli nie tysiące, muzyków
rozrywkowych. Police mnie nie nudziło a Sting tak.

> A absolutny glaz milowy to moim zdaniem uzycie przesterowanej gitary
> elektrycznej i narodziny rocka!

No ale wtedy to trzeba by sięgnąć do klasyki takiej jak Hendrix... ;-) To jest
czad!

[paero123]

giorgio_primo napisał:

> Nie bluźnij. BoneyM to legenda. Klasa sama w sobie. ;-)

Jak nieśmiertelna Sofia (a w Biedronce jest Sophia - to pewnie eksport na rynek
amerykański) :-)))

> Ty tak uważasz. Posiadając wprawdzie jedynie podstawowe wykształcenie
muzyczne
> i za sobą ciężkie lata dzieciństwa spędzone na katowaniu skrzypiec, twierdzę
że
>
> taki poziom warsztatowy reprezentują setki, jeśli nie tysiące, muzyków
> rozrywkowych. Police mnie nie nudziło a Sting tak.

Być moze, Janku Muzykancie ;-))). Jednak jako kompozytor Gordon S ma cos do
powiedzenia a sam to chyba posluguje sie tez innymi muzykami do "ogrania"
swoich plyt? On jest zdaje sie basistą?
A np. Prince? Niektorzy mowia, ze to genialny multiinstrumentalista... I
kompozytor tez nie od parady

> No ale wtedy to trzeba by sięgnąć do klasyki takiej jak Hendrix... ;-) To
jest
> czad!

Zgadzam się, choc wolę Joe Satriani'ego lub Steve Vai'a jako tytanow gitary...

Pozdrawiam

P.S. A Parker Jr. na jakim gra instrumencie? :-)

[winoman]

> Zgadzam się, choc wolę Joe Satriani'ego lub Steve Vai'a jako tytanow gitary...

no nie ..... Nie wystarczy grać szybko, trzeba jeszcze wiedzieć co zagrać.
Żeby wrócić do wina, Ci panowie to dla mnie 200% nowej beczki do takich sobie gron.

Pozdrawiam!

Hmm (OT)

[paero123]

winoman napisał:

> no nie ..... Nie wystarczy grać szybko, trzeba jeszcze wiedzieć co zagrać.

Obaj panowie wiedza, zwlaszcza Satriani. Ktos kiedys powiedział o nim "Mozesz
przerobic wszystkich gitarzystów od Hendrixa do dzisiaj a i tak jestes w
połowie drogi do J.Satrianiego". Tu nie chodzi o szybkosc tylko to zespolenie z
instrumentem.

> Żeby wrócić do wina, Ci panowie to dla mnie 200% nowej beczki do takich sobie
gron.

Satriani to wielkie wino, Hendrix tez ;-). Choc obaj to trudne wina :-)
Satriani bardziej dopracowane i wielowymiarowe, Hendrix surowe i dzikie :-)))

Pozdrawiam

[giorgio_primo]

Nie mogę się z przedmówcą zgodzić niestety. Znam wyczyny (przepraszam za
pejoratywny wydźwięk tego słowa) Satrianiego i uważam, że Winoman trafił w
sedno. Dla mnie w tej muzyce nic nie ma... same wprawki ekwilibrystyczne.

[Gość: paero123]

Bo Ty giorgio zawsze jestes w opozycji do jakiejkolwiek wiekszosci :-)
I wspolnie trzymacie sztamę z winomanem przypieczętowywaną od czasu do czasu 5-
butelkowymi przysięgami

[giorgio_primo]

Gość portalu: paero123 napisał(a):

> Bo Ty giorgio zawsze jestes w opozycji do jakiejkolwiek wiekszosci :-)
> I wspolnie trzymacie sztamę z winomanem przypieczętowywaną od czasu do czasu
5-
> butelkowymi przysięgami

Ze Stingiem to może by i z tą większością była racja, ale za Satrianim to
raczej szeroko rozumiana większość nie stoi murem ;-)

[Gość: paero123]

Wiekszosc gitarzystow na pewno. On, Vai, Hendrix to swieta trojca kazdego
adepta gitary elektrycznej :-)

[giorgio_primo]

paero123 napisał:

> A np. Prince? Niektorzy mowia, ze to genialny multiinstrumentalista... I
> kompozytor tez nie od parady

...i choć daleko jestem od robienia z Prince'a "klasyki", to moim zdaniem dla
muzyki tzw. "rozrywkowej" więcej znaczy niż Sting.


> Zgadzam się, choc wolę Joe Satriani'ego lub Steve Vai'a jako tytanow gitary...

Satriani to dla mnie jedynie popisówki wirtuozerskie, a u Vai'a to gdzieś mi
wciąż jednak w tle pobrzmiewa Franek Zappa i za to pewnie bardziej go lubię.
Obydwoje według mnie nie wnieśli nic takiego przełomowego i energetycznego do
muzyki jak Hendrix, który zresztą dla mnie tytanem gitary nie jest a w pewnym
sensie raczej rewolucjonistą. Tyle, że to jest rozmowa o gustach już raczej...

> P.S. A Parker Jr. na jakim gra instrumencie? :-)

Nie wiem na czym gra, ale jakbym miał ju przypisać jakąś muzykę którą słucha na
podstawie zachowań, to byłyby to Polka z Wisconsin. ;-P

abba i boney m

[Gość: docg]

powiem Ci prawdę, jako żem trochę starszy i czas świetności Abby i Boney M to
były lata mojej młodości nastoletniej: te zespoły to była wtedy totalna wiocha,
coś jak Michał Wiśniewski razem z Mandaryną przy akompaniamencie Gulczasa.
Oczywiście radio to promowało, podobnie jak dzisiaj promuje masowe badziewie
produkowane przez kosmopolityczny kapitał. Prawdziwa muzyka tamtych czasów to,
po Hendrixie i Joplin - Purple, Zeppellini i Black Sabbath, a potem Floydzi i
cała reszta elektroniki od Yes po Kraftwerk.
pozdrawiam

kamienie milowe

[ducale]

Gość portalu: docg napisał(a):

> . Prawdziwa muzyka tamtych czasów to,
> po Hendrixie i Joplin - Purple, Zeppellini i Black Sabbath, a potem Floydzi i
> cała reszta elektroniki od Yes po Kraftwerk.
> pozdrawiam
Nie zapominajmy o tym bez ktorego muzyka lat 80tych nie bylaby tym czym była -
Ian Curtis z Joy Division i np. plyta Closer- zimna i surowa jak mlode Bordeaux

Mjuzik

[joe_stru]

Hej!
Taką jakąś wewnętrzną potrzebę czuję, żeby to powiedzieć. Nieznoszę muzyki
stinga i zespołu ju tu. jak leci Every breath.. to natychmiast wyłączam radio.
Serio. Po prostu mam na faceta uczulenie. Co do Strianiego - w riffie Wild
Thing nieznanego zespołu starożytnego The Troggs więcej jest uczucia i wymowy
niż w całej twórczości pana S razem wziętej. Nie bagatelizowałbym wpływu Abby
na dzisiejsze brzmienie wszystkich ważniejszych stacji radiowych w tym
kraju.Niemniej to nudna jak dla mnie muzyka.
Przewodniki po winach kupuję i czytam. Nie kieruję się jednak zdaniem autorów
przy wyborze wina. Najbardziej cieszy mnie posługiwanie się nimi od d...y
strony. Kupuję wino, piję a potem sobie patrzę co tam kto o nim wypisał. To
jest dla mnie dobra zabawa. Zgadza się pół na pół moje zdanie z tymi
przewodnikowymi. Tylko w tym polskim się z reguły nie zgadza. Ta książka mnie
śmieszy. Śmieszy mnie jak autor między wierszami krytykuje Parkera robiąc mniej
więcej to samo co on tyle,że namniejszą skalę. Dziękuję za uwagę.

[paero123]

joe_stru napisał:

> Nieznoszę muzyki
> (...) zespołu ju tu.

Ja tez ale "Pride (In the name of love)" jest świetne.

> jak leci Every breath.. to natychmiast wyłączam radio.
> Serio.

To stacje radiowe pewnie nam go obrzydzily bo ja tez jakos nic nie czule jak
leci. Jakbym pil wino z coca-colą :-)))

> Po prostu mam na faceta uczulenie.

Bo zona pewnie go lubi? ;-)

> Co do Strianiego - w riffie Wild
> Thing nieznanego zespołu starożytnego The Troggs więcej jest uczucia i wymowy
> niż w całej twórczości pana S razem wziętej.

To ten kawalek z reklamy batonika Lion? :-) No bez przesady, chwytliwy riff nie
swiadczy o klasie wykonawcy (Niejaki Europe i ich 'The Final Countdown'). Co
wiecej zrobil ten zespol oprocz 'Wild Thing'?

> Nie bagatelizowałbym wpływu Abby
> na dzisiejsze brzmienie wszystkich ważniejszych stacji radiowych w tym
> kraju.Niemniej to nudna jak dla mnie muzyka.

Ale czy jak leci 'Dancing Queen' to nogi same nie rwą Ci się do tańca? :-)))
Zwłaszcza po ciekawej degustacji? ;-)

> Tylko w tym polskim się z reguły nie zgadza. Ta książka mnie
> śmieszy. Śmieszy mnie jak autor między wierszami krytykuje Parkera robiąc
mniej więcej to samo co on tyle,że namniejszą skalę.

Mowisz o przewodniku BB?

Pozdrawiam

[giorgio_primo]

Gość portalu: docg napisał(a):

> powiem Ci prawdę, jako żem trochę starszy i czas świetności Abby i Boney M to
> były lata mojej młodości nastoletniej: te zespoły to była wtedy totalna
wiocha,
>
> coś jak Michał Wiśniewski razem z Mandaryną przy akompaniamencie Gulczasa.
> Oczywiście radio to promowało, podobnie jak dzisiaj promuje masowe badziewie
> produkowane przez kosmopolityczny kapitał. Prawdziwa muzyka tamtych czasów
to,
> po Hendrixie i Joplin - Purple, Zeppellini i Black Sabbath, a potem Floydzi i
> cała reszta elektroniki od Yes po Kraftwerk.
> pozdrawiam

Deo? To do mnie? Utraciłeś poczucie humoru? Doskaonale wiem o tym co
piszesz... ;-)

Zresztą z tym byciem "starszym", to lekka przesada. Różnica nie może być
duża! ;-P

[Gość: paero123]

Nie, giorgio, to bylo zapewne do mnie :-) Jako ze czasy mojego niemowlectwa i
dziecinstwa przypadaly zapewne na dzialalnosc w/w przez docg kamieni :-).

Pare wyjasnien:
- jako tytana gitary rozumiem gitarzyste o wlasnym, niepowtarzalnym stylu,
ktorego gra czy technika wniosla wiele do czegos zwanego "gitarowym graniem"
lub wszechstronnego o b.wysokich umiejetnosciach profesjonalnego muzyka. I nie
ma to nic wspolnego z tworczoscia wlasna takiego delikwenta. Wiec Vai i
Satriani, Eddie Van Halen, Yngwie Malmsteen, Paul Gilbert ale tez Hendrix, duet
Kirk Hammet&James Hatfield, Eric Clapton, Richie Blackmore, Jimmie Page. No ale
trudno 'tytanem gitary' nazwac Keith Richards'a z Rolling Stones, Slash'a z G'N
Roses, K.Corbain'a z Nirvany czy Brian May'a z Queen, choc na pewno ich
tworczosc jest znana i maja niezwykle charakterystyczne brzmienie, ktore
odcisnelo sie czy to w postaci calosci brytyjskiego i amerykanskiego rock'n
rolla, glam rocka lub stylu grunge...
- ABBA: ale to nie cały swiat ich słuchał? Podobno mieli jakies gigantyczne
sprzedaze plyt; ich niektore utwory zdaje sie weszly do tzw. kanonu swiatowej
muzyki rozrywkowej. Ale to nie moj gust. Ale wplyw na cala muzyke dyskotekowa
lat 80 i 90 mieli, zeby tylko przypomniec dokonania Erasure i roznych takich
dziwnych zespolow
- nie znam tworczosci Yes i Kraftwerk :-)

Giorgio,

[Gość: docg]

Gość portalu: paero123 napisał:
> - nie znam tworczosci Yes i Kraftwerk :-)

[Gość: paero123]

A wiec byly tak milowe w historii muzyki, ze o nich nie slyszalem? ;-)

Pozdrawiam

[Gość: docg]

pewnie, że były milowe. leaderem zespołu Yes był Ian Anderson, którego na pewno
znasz z duetu Ian & Vangelis (np. "friends of mr. Cairo"), z tym, że wtedy
poszedł w kierunku totalnej komerchy. Ja się za bardzo na tym nie znam, ale
myślę, że z tego nurtu wyrosło techno i jego klony. Jak daleko pada jabłko od
jabłoni... :-) We wczesnej fazie to była genialna (i nowa) muzyka, ale trudno
żeby była popularna, skoro kawałki trwały po 20 minut (cała strona czarnej
płyty, teraz pewnie by trwały po 60 minut ;-)) a tańczyć się do tego nie dało.
Szczęściem, byli wtedy w trójce jacyś równi goście, którym udawało się te
rzeczy upychać w ramówce gdzieś po północy. No i była giełda płyt... ale tego
to na pewno nie zrozumiesz :-))
pozdrawiam

[nesihonsu]

Ian Anderson jest liderem Jethro Tull. Wokalista z Yes i od Vangelisa to Jon
Anderson!

[giorgio_primo]

Gość portalu: paero123 napisał(a):

> Pojawiły się pojęcia win "dobrych na początek" winnej przygody jak
> i "odpowiednich dla wyrobionego" winopijcy. Odpowiednio: "łatwych"
> i "trudnych" w odbiorze. W pewnych umownych granicach (z licznymi
> wyjatkami) "tanich" i "drogich".

Z bardzo licznymi wyjątkami... na tyle licznymi że właściwie to nie da się tak
stwierdzić według mnie. Dużo win "tanich" jest "trudnych".

> Jako te łatwiejsze/tańsze/dobre na poczatek
> okresla się wina, ktore poprzez swego rodzaju przystępność, łagodność
> pozwolą "wciągnąć się" do winnego hobby ludziom, ktorzy nie są jeszcze
> przygotowani na to "coś lepszego".

Nie "lepszego" tylko "trudniejszego" jeśli już.

> Znowu te trudniejsze w odbiorze, w
> domysle "wyzsza szkola jazdy", wymagaja pewnych umiejetnosci docenienia
> odpowiednich cech danego wina, doswiadczenia, swiadomosci co nam smakuje jak
> rowniez co i dlaczego uwazam/uwazane jest za wino przyzwoite, bez wad,
> dojrzale, wysokiej jakosci czy klasy, wielkie, spektakularne itd. Pokazuje
> się wina komercyjne vs "z
> charakterem"/wyjatkowe. "Parkeryzacja"/"rollandyzacja" kontra
> indywidualnosc/wyrafinowanie. Nowoczesna technologia/produkcja na duza skale
> kontra tradycja/sztuka o znamionach wręcz artyzmu.
> Do tego momentu powiedzmy, ze rozumiem :-)
> No i pojawia sie stwierdzenie marka_101 o ze wino o znamionach "najwyzszych
> lotow" (na przykładzie Bordeaux) to "nieco surowe, niedostępne, szalenie
> wytrawne i w ogóle trudne w odbiorze dla osoby o nieduzym doświadczeniu" i
> odpowiedz giorgio_primo, ze jest zupełnie odwrotnie i wielkie wino
> to "spektakularne, łatwe w odbiorze i idealne do udowadniania niedowiarkom
> jak fajnie jet pić dobre wino gdzie garbniki są poukładane a kwasowość w
> ryzach".

Nie pisałem, że każde "wielkie wino" jest takie. Pisałem, że często te "wielkie
bordeaux" są takie, bo dyskusja było winach z tego regionu.

> Giorgio mowi w uzupelnieniu swojej wypowiedzi "nie bez powodu
> zresztą Cabernety z Nowego Świata, tak popularne, łatwe w odbiorze i często
> będące winami "dla początkujących", są wzorowane na flagowych winach z
> Bordeaux". Również amsti pisze "dojrzały bordos nie jest surowy" i "Kiedy to
> wszystko
> się ułoży (po odpowiednio dlugim dojrzewaniu - przyp.paero123) to wychodzi z
> tego bogate wino z solidną strukturą i doskonałą
> równowagą" a to co wskazuje marek_101 jako cos "trudnego w odbiorze" to po
> prostu wino "młode (...) często rozhukane z nadmierną kwasością lub/i
> dominacją tanin".
> No i teraz tak: człowiek zaczyna pić wina łatwe w odbiorze, przyjemne,
> komercyjne, potem przechodzi do win specyficznych, trudnych w odbiorze :-),
> zdecydowanych, wymagajacych przygotowania i doswiadczenia, i dochodzi do
> absolutnego "topu", najwyzszej pólki, wzorca, ktory okazuje sie byc
> spektakularny, bogaty, ułożony, uporządkowany, zrównoważony i ... łatwy w
> odbiorze i podobny do tych win, ktore pił na poczatku, bo były one wzorowane
> na tych najlepszych??? Koło się zamyka? :-)

W pewnym sensie tak. Choć jak wspomniałem nie dotyczy to wszystkich win. Jest
jednak duża grupa win powszechnie uznawanych za wybitne i tak z nimi właśnie
bywa, że z wielką przyjemnością wypije je "początkujący" jak i "zblazowany
rutyniarz". Każdy z nich doceni jednak coś innego w tym winie z powodu (choćby)
bagażu doświadczeń.

> I jeszcze jedno: rozumiem, ze wino robi sie po to, aby je sprzedawac i w tym
(...) [soft nie zezwala na długie cytaty...]
> nastawieniem i w kieliszku tego wina są gotowi zobaczyc Elvisa? ;-)
>
> Takie sobie dywagacje :-) To jak to jest z tymi winami :-)?

No pewnie właśnie tak jak piszesz, bo chyba wymyśliłeś już niemal wszystko. ;-)

[paero123]

giorgio_primo napisał:

> Nie "lepszego" tylko "trudniejszego" jeśli już.

Hmm, w załozeniu moim było, ze kazde chce rozwijać swoje winne hobby
w "lepszym" kierunku, bo "utrudnianie" sobie w mysl zasady 'no pain no game'
jakos do mnie nie przemawia. Zarowno minimalizację ilosci "nietrafionych win"
jak i nie staranie sie "zrozumienia" na siłę nie przemawiajacych do nas win
uwazam za pożadane...

> Nie pisałem, że każde "wielkie wino" jest takie. Pisałem, że często
te "wielkie
>
> bordeaux" są takie, bo dyskusja było winach z tego regionu.

OK, chodzilo mi o przyklad wielkiego Bordeaux. Czyli inne wielkie wina poza
Bordeaux w momencie swojej swietnosci i gotowosci do picia moga byc surowe,
nieprzystepne, garbnikowe? I niekoniecznie beda smakowac laikom w odroznieniu
od wielkiego Bordeaux?

> Jest
> jednak duża grupa win powszechnie uznawanych za wybitne

O! A na podstawie jakich kryteriow uwazane sa za wybitne? Tu pewnie marek_101
bylby zainteresowany wyjasnieniem. I ja tez chetnie sie dowiem, na co zwracac
uwage przy probowaniu win, aby znaleźc "wielkie" na miare swoich mozliwosci...

> Każdy z nich doceni jednak coś innego w tym winie z powodu (choćby)
> bagażu doświadczeń.

Zgoda. I wymaga to etapu przejscia prze wina "trudne" bo inaczej nie odczujemy
tej wielowymiarowosci wielkiego wina?

> No pewnie właśnie tak jak piszesz, bo chyba wymyśliłeś już niemal wszystko. ;-
)

Gdyby jednak pojawil sie na tym forum ktos o nicku pomyslowy_dobromir to od
razu oswiadczam, ze to nie ja :-))))

Pozdrawiam

2 rzeczy n/t trudnych win

[Gość: docg]

po pierwsze może być wino "wąskiej ścieżki Bieńczyka", stanowiące pewną zagadkę
i grę intelektualną, coś jak powieść z kluczem - to oczywiście coś dla bardzo
zaawansowanych znawców, absolutnie nie dla amatorów powiedzmy takich jak ja;
po drugie może być wino trudne w odbiorze ze względu na wybitną taniczność,
kwasowość, itp. na przykład poważne Madirany (Montus) czy Bairrady - jeden
powie o nich, że zbyt cierpkie, lub zbyt kwaśne (czyli niedobre), inny doceni
koncentrację, długość i takie tam.
pozdrawiam

[paero123]

Gość portalu: docg napisał(a):

> po pierwsze może być wino "wąskiej ścieżki Bieńczyka", stanowiące pewną
zagadkę
>
> i grę intelektualną, coś jak powieść z kluczem - to oczywiście coś dla bardzo
> zaawansowanych znawców, absolutnie nie dla amatorów

Hę? O so chozi? :-) Cos blizej? To cos takiego, ze zacytuje jednego z
forumowiczow: "Nie ma tu nic z taniego efekciarstwa, nudziarstwa i
nieznośnej monotonii, zgoła efektownej, która zapewnia wprawdzie nośność winu,
lecz przy bliższym wejrzeniu pustej. Bowiem wzór wyznacza ktoś taki jak
Correggia. Jest skupiony, zamknięty, rygorystyczny, niemal urzekający. Nie
podsuwa nam „latającego” stylu, który – trawestując Ceronetti’ego – wnosi
wulgarność, umniejsza skupienie, niszczy w wielkim stopniu magię, jest
niestosowny jak „Monsignore”. Jeśli inni jedynie imitują przeszłość, to nie
robią nic, a zatem nie istnieją. Innymi słowy, jestem pewny, że istnieję tylko
wtedy, gdy robię coś odmiennego niż inni, zdaje się mówić Correggia. I to jest
właśnie tajemnica jego wielkości, tkwiąca wśród prowincjonalnych wzgórz Roero,
którą możemy poznać obcując z jego ostatnim winem."

> po drugie może być wino trudne w odbiorze ze względu na wybitną taniczność,
> kwasowość, itp. na przykład poważne Madirany (Montus) czy Bairrady - jeden
> powie o nich, że zbyt cierpkie, lub zbyt kwaśne (czyli niedobre), inny doceni
> koncentrację, długość i takie tam.

No dobrze ale jedne wino to jest dobre bo jezyk nam drętwieje, łzy napływają do
oczu, usta wykrzywiaja sie w niekontrolowanym grymasie a drugie przy podobnych
objawach jest niedobre bo ... Sofia? :-)))


Pozdrawiam

[Gość: docg]

jeśli chodzi o pierwszy przykład trudnego wina i ten cytat - tak, mniej -
więcej o ten poziom chodzi, poza opiciem konieczne są zdolności do lewitacji;
drugi przykład - musimy sie koniecznie umówić na wspólne picie wina, koniecznie
chcę zobaczyć Twoją minę jak będziesz pił Montusa :-)))) a poważnie: nie sofia,
bo sofia jest zwyczajnie niedobra, chociaż tzw. ludziom smakuje. Mówię o
winach, które wykrzywiaja twarz sofiopijcy, a na licu doświadczonego winomana
wywołują błogi usmiech ;-)
pozdrawiam

[Gość: przygus]

troche zboczyliscie z tematu win:))
łukasz