Leżakowanie win

[Gość: myśliciel]

Witam Serdecznie. Mam pytanie do znawców win jak poznać po winie ,
że może dłużej poleżeć.
Czy jest jakaś reguła czy okresla to producent.
Pozdrawiam

[Gość: deo]

rozumiem że chodzi o wina, które powinny dojrzewać żeby pokazać
pełnię możliwości. Jest to stosunkowo niewielka grupa win,
produkowanych z myślą o długoletnim dojrzewaniu. Klasycznymi
przykładami sa bordeaux, burgundy i tradycyjne barolo. Sugestie co
do długości okresu dojrzewania można często znaleźć w informacjach
producenta lub sprzedawcy, przeważnie określają to też na podstawie
swojego doświadczenia i analizy wina krytycy (np. Parker). Można
także korzystać z tabel roczników (np. na stronie decanter.com), ale
to są tylko generalne wskazówki. Żeby określić "domowym sposobem"
czy wino nadaje się do leżakowania trzeba mieć trochę doświadczenia -
jeśli wiesz, jak smakuje młode bordeaux, a jak dojrzałe, to po
otworzeniu butelki od razu widzisz, czy już jest dobre, czy jeszcze
nie. Tylko że wtedy już jest za późno... chyba że masz jeszcze
przynajmniej jedną butelkę :-)

[Gość: myśliciel]

Czyli generalnie najlepiej pytać sprzedwacę o leżakowanie i kupować
więcej niż jedną butelkę i rozskoszować się smakiem odrazu po
zakupie a nastepną porównać za parę lat.
Pozdrawiam

[docg]

raczej nie chodziło mi o sprzedawcę w sklepie, tylko bardziej np.
informacje na stronie internetowej importera. Oczywiście że zawsze
najlepiej jest kupić więcej niż 1 butelkę, ale czy pic wino
przeznaczone do dojrzewania od razu po zakupie to już inna kwestia.
Są dwie szkoły, tradycjonaliści twierdzą że wino musi swoje odleżeć
i nie ma sensu pić zbyt młodego, a nowa szkoła (już nie taka nowa,
ale nowsza od tamtej), np. Parker, twierdzi, że jeśli wino ma być
dobre za 10 lat, to jest dobre i teraz. każdy robi tak, jak uważa.
Ja na przykład swoich (nielicznych niestety) bordosów nie otworzę
(chociaż ręka się trzęsie i to jak :-) wcześniej, niż w 10 roku ich
życia. Dlatego że wiem, jak smakuje taki bordos 5 - letni i 10 -
letni i po prostu wolę te starsze.

[Gość: Krzysztof]

Z tego co wiem wina wytrawne nie mogą za długo leżeć. Inna sprawa
jest w winach słodkich:tokay,kagor,madeira,porto,eiswein itp Im
starszy tym lepszy. Są do kupienia roczniki 17..,18..

[ptaaszysko]

Nie zgadzam sie, że burgundy tak samo nadają się do starzenia jak bordeaux czy barolo. Należałoby najpierw odpowiedzieć na pytanie, ile to jest "leżakowanie do dojrzałości". 10 lat dla poważnego bordeaux czy barolo to bułka z masłem, przy burgundach to już nie takie proste i często jest już po jabłkach.

Pzdr,
M.

[Gość: novobordo]

najpewniej starzeja sie wina z sauternes. Bez pudla, chateau yquem np 85 jest
bez pudla. W czerwonych dlugo lezakowanych zdarzaja sie wpadki

[norbicz]

z tym sauternem to ja bym uważał,też kiedyś może rozczarować.
Czerwone wino długo przechowywane zawsze będzie "niewiadomą". Na
temat win, które najlepiej sie starzeją odsyłam do...
www.winomania.pl/artykuly.php?id=72&s=1

[skrzych]

Znalezione gdzieś w sieci (cytowane na Forum Dyskusyjnym Domowych Winiarzy)
chyba u R. Mysliwca:

Często sądzi się, że wino im starsze, tym lepsze. Nie jest to jednak pogląd do
końca prawdziwy. Podobnie jak człowiek, wino ma swój okres młodości, dojrzewa i
starzeje się. Dla jednego gatunku wina, optymalnym momentem otwarcia butelki,
będzie jeden rok, dla innego kilka lub rzadziej kilkanaście lat. Powyższą
kwestię w humorystyczny sposób ilustruje anegdota w książce Krzysztofa
Kowalskiego pt. "Czerwone i białe", Ikar,1997 r.:
Pewien grecki armator, a zarazem posiadacz słynnego zbioru burgundów, reńskich i
bordeaux, zaprosił największych kolekcjonerów do wspólnej degustacji ich
najsłynniejszych butelek. Przybyło pięciu: japoński magnat stoczniowy Takayama
Yamaguchi, amerykański multimiliarder Bill McDonaldson, sir Ashley
Woolmarkhampton spokrewniony z rodziną królewską, Jean-Pierre hrabia Bonbaron,
właściciel tysięcy hektarów winnic w Prowansji, Jewgenij Pierestrojcow,
posiadacz kont w Szwajcarii, stajni wyścigowych w Odessie i mieszkania przy
Placu Czerwonym.
Gospodarz oznajmił:
- Pierwszy raz w dziejach stoją na jednym stole najrzadsze i najdroższe wina
bordeaux. Każdy z nas zaprezentuje butelkę ze swojej kolekcji. Kieliszki
przygotowane. Uwagi proponuję zachować dla siebie. Zaczyna mister McDonaldson.
Amerykanin ujął ostrożnie omszałą butelkę i oznajmił:
- Haut-Brion 1814 z prywatnej piwnicy Napoleona, pięćdziesiąt dwa tysiące dolarów.
Czarne jak heban wino zalatywało potem mameluka i smakowało jak nalewka po onucach.
Teraz hrabia.
- Panowie! Oto Châteaux Margaux rocznik 1753. Ludwik XVI miał tę butelkę przy
sobie podczas ucieczki do Verennes. Przechwycił ją szef patrolu, a ja odkupiłem
ją od jego potomków, żyjących wciąż w moich dobrach, za osiemset tysięcy franków.
- Korek rozsypał się jak próchno, z flaszki wydobył się najpierw odór końskich
gazów, potem już nic, ani zapachu, ani smaku.
Z kolei, po swoją pupilkę sięgnął Takayama Yamaguchi:
- Château Lafite rocznik 1431. Sto pięćdziesiąt tysięcy dolarów.
Smakowało popiołem i zwęglonym drewnem (w tym roku spalono Joannę d'Arc).
Wszyscy dyskretnie wypluwali.
Swój skarb podniósł Jewgenij Pierestrojcow:
- Château d´Yquem, rocznik 1720; najpierw własność Piotra Wielkiego, potem
Mikołaja II, ceny nie podaję, bo to własność państwa...
Dyskretny zapaszek amoniaku i mocny smak moczu. Gospodarzowi oczy wyszły z
orbit, ale się opanował ostatkiem sił i otworzył własną butelkę:
- Château Latour 1789, z piwnic Wersalu. Robespierre miał zamiar wypić ją w
kąpieli, ale nie zdążył, zasztyletowano go w wannie. W dwusetną rocznicę
zburzenia Bastylii dawano mi za nią dwieście tysięcy.
Wino smakowało rdzą i zaschłą krwią.
Pozostała już tylko butelka sir Ashleya Woolmarkhamptona. Nie było na niej
żadnej etykiety ani oznaczenia, ani śladu kurzu czy pajęczyny. Korek zrobił: puff!
Rubinowy płyn napełnił kieliszki. Kolekcjonerzy unieśli je do ust i nie zdołali
powstrzymać okrzyków: Magnifique! Splendid! Horoszo! What is this?!
-Panowie - wycedził sir Ashley - właśnie pijecie rocznik 1991, bułgarskie
Cabernet butelkowane w Legnicy, półtora dolara za butelkę.

Krzysztof

PS I nie czepiajcie się szczegółów historycznych - wszak nie o to chodzi,
nieprawdaż?

[sstar]

skrzych napisał:
> Znalezione gdzieś w sieci (cytowane na Forum Dyskusyjnym Domowych
> Winiarzy)

Nie gdzieś w sieci, a w książce "„Czerwone i białe” (Warszawa 1997, s: 54-55)" jak twierdzi pewien Winowajca!!

Pzdr, sstar

[skrzych]

"Znalezione w sieci" - w moim mniemaniu opisuje pochodzenie CAŁEGO cytatu, czyli
również krótkiego wstępu poczynionego przez R. Myśliwca(?)
Źródło pochodzenia tekstu właściwego, czyli tytuł książki etc. jest jak
najbardziej zamieszczony w moim długaśnym cytacie:

>> Powyższą kwestię w humorystyczny sposób ilustruje anegdota w
>> książce Krzysztofa Kowalskiego pt. "Czerwone i białe", Ikar,1997
>> r.:

Krzysztof

[sstar]

skrzych napisał:

> powstrzymać okrzyków: Magnifique! Splendid! Horoszo! What is this?!
> -Panowie - wycedził sir Ashley - właśnie pijecie rocznik 1991,
> bułgarskie Cabernet butelkowane w Legnicy, półtora dolara za
> butelkę.

a to mogę sobie akurat dość łatwo wyobrazić, bo już próbowałem kilka dobrych
starych bułgarskich kabernetów...wtedy też się dziwiłem!

pzdr, sstar

[skrzych]

Off-topikowo zapytam w takim razie ciebie - co sądzisz o winie VIA PONTUS 1991?
Dostałem niedawno butelkę takowego i dość sceptycznie się doń odnoszę, mając w
pamięci różniste niesławne Sophie i inne Solarry...
Cytat z kontretykiety:
"Białe, likierowe wino deserowe wyprodukowane według tradycyjnej technologii win
Porto z dojrzałych winogron Rkaciteli. Dojrzewające 10 lat w dębowych beczkach,
przy stałej kontrolowanej temperaturze 25oC. Niepowtarzalne wino
charakteryzujące się bursztynowo zlotym kolorem oraz specyficznym zapachem
karmelu i miodu"
Ściema?
1991 - rocznik?

Krzysztof

[Gość: wojtek]

Wacpanowie roxprawiacie o latach a nie o jakosci wina Sa dobre I szczyny.