Wakacje 2006 - Szwajcaria

[aseretka]

Ponieważ widzę spore zainteresowanie forumowiczów Szwajcarią postanowiłam
opisać nasz tygodniowy pobyt w tym kraju. Przebywaliśmy tam od 26 sierpnia do
2 września (7 noclegów). Jechaliśmy dwoma samochodami na LPG. (Niestety w
Szwajcarii nie można kupić gazu.) Razem było nas 10 osób (ja i mój brat z
rodzinami). Nocowaliśmy w namiotach biura Eurocamp. Koszt noclegu 22 euro za
noc dla 5 osób, czyli po 4,4 euro na osobę. Podane przeze mnie koszty, to
wydatki poniesione przez jedną rodzinę. Ponieważ Szwajcaria jest raczej
drogim krajem zabraliśmy sporą część żywności z Polski.
Ilustracyjną stronę mojej podróży mozna zobaczyć tu:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=91&w=49733855&v=2&s=0
i tu:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=91&w=49317871&v=2&s=0
No to zaczynam. Wszelkie pytania i komentarze mile widziane.

Wakacje 2006 - Szwajcaria - dzień pierwszy

[aseretka]

26 sierpnia 2006 r. (sobota)
Po noclegu w okolicach Norymbergi wyruszamy w kierunku Jeziora Bodeńskiego.
Jedziemy autostradą A 9 do Monachium, potem wjazd na obwodnicę i zjazd na A 96.
Przejeżdża się szybko, na obwodnicy Monachium najmniejszych korków, więc przed
9 już jesteśmy w Lindau. Dalej mieliśmy jechać drogą 202 do Bregenz, żeby
podziwiać widoki na Jezioro Bodeńskie. Niestety po zatankowaniu wpadliśmy na
autostradę. Nie mamy winietki na Austrię i trochę strach, ale wycofać się nie
możemy. Tunelami dojeżdżamy do Bregenz, a dalej już właściwą 202 do A 13 w
Szwajcarii. Jakoś się udało bez winietki, ominęły nas jednak piękne widoki na
Jezioro Bodeńskie między Lindau a Bregenz.
Na granicy ze Szwajcarią w Margrethen uśmiechnięty Szwajcar macha do nas ręką,
aby jechać dalej bez zatrzymywania się. Mylimy drogę i zamiast w lewo skręcamy
w prawo do centrum Margreten. Miasteczko nawet ładne, na ulicach dużo turystów
i miejscowych. Wygląda na to, że jest jakiś festyn. Zawracamy kierując się na A
13 i po 30 minutach jesteśmy w Schaan, jednej z najstarszych miejscowości w
księstwie Liechtenstein. Zatrzymujemy się tu na godzinę, żeby zobaczyć ruiny
rzymskiego obozu warownego oraz pochodzącą z początków XVIII w. kaplicę Dux,
jedyną barokową budowlę sakralną w Lichtensteinie. Kaplica niestety zamknięta,
a rzymska warownia rozczarowała mnie. Spacerujemy jeszcze trochę po ulicach
miasta dochodząc do kościoła św. Laurentego i Teatru na Placu Kościelnym. Na
ulicach żywego ducha, czasem tylko przejedzie jakiś samochód. Położony na
wzgórzu Pfarrkirche St. Laurentius dominuje nad miasteczkiem i stanowi
jednocześnie jego punkt centralny. Przed wejściem do kościoła pomnik poświęcony
Johannowi den Guten ( niestety nazwisko to nic mi nie mówi ). Kościół niestety
też zamknięty, więc wracamy do samochodu i jedziemy do Vaduz, stolicy księstwa
Liechtenstein, gdzie dojeżdżamy już po 5 minutach.
Mimo statusu stołecznego ośrodka, Vaduz przypomina małe miasteczko. Spacer z
jednego krańca miejscowości na drugi zajmuje niewiele czasu. Dwie główne ulice,
Städtle i Äulestrasse, otaczają śródmieście. Wszystkie ważne instytucje i
obiekty, łącznie z dworcem autobusowym, skupiają się na tym niewielkim
obszarze. Na ulicach jednak niewielki ruch, a i przechodniów niewielu. Być może
dlatego, że dochodzi południe. Idziemy zobaczyć neogotycką Katedrę św.
Floriana, która została zbudowana w latach 1868-73 jako kościół parafialny, a
po utworzeniu archidiecezji w Vaduz awansował do rangi katedry. Niestety i
katedra zamknięta na trzy spusty, więc nie mamy możliwości podziwiania jej
wnętrza i znajdującej się tu książęcej krypty grobowej. Rozczarowani wsiadamy
do samochodu i jedziemy do położonego na wzgórzu Schloss Vaduz. Zamek nie jest
otwarty dla turystów, ale warto go zobaczyć z bliska. Przez umieszczoną w
kamiennym murze otwartą bramę zajrzeć też można do zamkowych ogrodów, a ze
wzgórza rozpościera się piękny widok niemal na całe księstwo.
Kierując się z Vaduz z powrotem do A 13 mamy okazję podziwiać najstarszy
drewniany, kryty most łączący Liechtenstein ze Szwajcarią.
c.d.n

[zula25]

suplement do twojej relacji

hm, >>> Ponieważ Szwajcaria jest raczej
drogim krajem zabraliśmy sporą część żywności z Polski. <<< patrzac z jakiego
kata ?
droga Szwajcaris to mit

my odnieslismy zupelnie inne wrazenie, Szwajcaria wcale nie jest drozsza od jej
sasiadow
mozna zjesc obiad w restauracji z 3 dan za 16 frankow /Zermatt z pieknym
widokiem na Matterhorn
paliwo tylko minimalnie drozsze niz w Polsce
camping 4,4 euro/osoba - to chyba tanio
w supermarketach, ceny sa bardzo podobne do niemieckich
o´key, relatywnie drogie sa przejazdy kolejkami linowymi i torowymi ale jest to
jedyne co drogie w Szwajcarii

[zula25]

oczywiste, ze kazdy wybiera trase jaka mu odpowiada ale czy z Norymbergi do
Lindau przez Monachium jest krocej i szybciej niz przez Ulm ?

>> Po noclegu w okolicach Norymbergi wyruszamy w kierunku Jeziora Bodeńskiego.
Jedziemy autostradą A 9 do Monachium, potem wjazd na obwodnicę i zjazd na A 96.
Przejeżdża się szybko, na obwodnicy Monachium najmniejszych korków, więc przed
9 już jesteśmy w Lindau. <<

to tak dla gwoli scislosci i informacji dla innych

[aseretka]

nie pamiętam cen w Biemczech, bo ostatnio zakupy robiłam tam 3 lata temu. Dla
porównania jednak ceny polskie, włoskie i szwajcarskie dla kilku artykułów
spożywczych:
- chleb 1 kg w Polsce 1,20 zł, we Włoszech 1,20 euro w Szwajcarii 3,60 franków;
- 10 jajek w Polsce 2,60 zł, we Włoszech 0,90 euro, w Szwajcarii 2,40 franków;
- makaron Barilla w Polsce 2,60 zł, we Włoszech 0,40 euro, w Szwajcarii 2,30
franków;
- schab 1 kg w Polsce 14 zł, we Włoszech 7 euro, w Szwajcarii 27 franków.
Oczywiście ceny w różnych sklepach mogą być różne i odbiegać nieznacznie w
każdym z krajów od przykładu.
Mam nadzieję, że znanu ci jest kurs złotówki do euri i frranka szwajcarskiego i
nie pomylisz go z duńską koroną;)

Droga przez Ulm do Lindau jest o jakieś 30 km krótsza, ale wybrałam tę przez
Monachium.

[zula25]

nie chcę być źle zrozumiana ale pozwolę sobie zwrócić ci uwagę, iż podajesz
ceny szwajcarskie raczej przypadkowe, pobrane ze sklepu leżącego na terenie
kampingu, tych nie znam, nie bywam na kampingach ale zapewne masz rację, tam są
zawsze i wszędzie wyższe
wybacz ale ja nie spisuje cen ani nie zbieram bonów sklepowych i nie to miałam
na myśli pisząc "wysokie ceny to mit" co można wyraźnie wyczytać z mojego postu

> chleb 1 kg w Polsce 1,20 zł, we Włoszech 1,20 euro w Szwajcarii 3,60 franków;
czy porównujesz absolutnie ten sam i taki sam produkt ?
napewno nie bo to praktycznie nie jest możliwe !!!
czy wobec tego ma to jakiś sens ?
my nie odczuwamy aby Szwajcaria bała droższa niż inne porównywalne z nią kraje

nie bardzo rozumiem co ma wspólnego kurs dunskiej korony z twoim wątkiem
szwajcarskim, chyba nie chcesz podkreślić i zabierałaś, i wymieniałaś tam
duńskie korony ?!
zatem proponuję, abyś pisząc relację z własnej podróży po Szwajcarii
koncentrowała się na sobie i odpowiadała rzeczowo na pytania, trzymając się
poruszonego tematu

[aseretka]

26 sierpnia 2006 r. (sobota)c.d.
Za Chur dobrze oznakowany zjazd kieruje nas na drogę numer 19 prowadzącą do
Andermatt i dalej przez przełęcz Furka Pass do Gletsch. Po drodze przepiękne
widoki na alpejskie łąki i surowe skaliste szczyty gór.
Za Andermatt rozpoczyna się moja ulubiona do tej pory, pokręcona droga
prowadząca przez przełęcz Furka. Droga dość wąska, niezabezpieczona żadnymi
barierkami przyprawić może o zawrót głowy. Gdy spojrzy się na dół widać
maleńkie domy położonych w dolinie miasteczek, wstążeczki szos, małe lotnisko,
a nawet miniaturowe pociągi, na które mniej odważni pakują swoje samochody,
żeby przejechać przez przełęcz.
Za miasteczkiem Fiesch, na wysokości 2431 m n.p.m. rozciąga się przełęcz Furka.
Przepięknie położona, z szeroką panoramą na Berneński Oberland, stanowi główne
ogniwo łączące wschód i zachód Szwajcarii. Na przełęczy jak zwykle wieje silny
wiatr. Temperatura spadła z 23 do 9 0 C, więc założywszy kurtki wysiadamy
popodziwiać widoki i zrobić kilka zdjęć.
Dojeżdżamy do Lodowca Rhone, skąd swój początek bierze rzeka Rodan. Gdy byliśmy
tu kilka lat temu mimo, że była połowa września wszystko pokryte było grubą
warstwą śniegu. Dopiero teraz miałam okazję zobaczenia lodowca w pełnej krasie.
Wyglądał zupełnie inaczej niż wtedy, gdy pokryty był białym puchem był zupełnie
niewidoczny i nie wyróżniał się od otoczenia. Teraz na tle szarych skał i
zielonych zboczy stoków odcinały się wyraźnie białe zwały śniegu i topniejący
jęzor lodowy, spływający kaskadą do doliny. Urzekający widok.
Zjeżdżamy z lodowca w dolinę po drodze mijając Kryształową Grotę. Ponieważ
zwiedzaliśmy ją podczas poprzedniej bytności nie zatrzymujemy się. Mogę jednak
powiedzieć, że warto tam zajrzeć, aby zobaczyć cudne kryształy górskie o
przeróżnych barwach.
W Gletsch skręcamy na drogę nr 6 i znowu pniemy się w górę do położonej na
wysokości 2175 m n.p.m. przełęczy Grimssel Pass. Znowu przepiękny widok na dwa
utworzone przez zaporę jeziora i wcinający się w nie półwysep z hotelem i
budynkami elektrowni wodnej. Zaczyna mżyć deszcz. Im niżej zjeżdżamy, tym
więcej pada. Przed 18 dojeżdżamy do campingu w Interlaken. W namiocie czeka na
przywitanie musujące wino. Na obiado-kolację pieczone na grillu żeberka.
Musujące, słodkie wino jakoś do tego nie pasuje. Zostawiamy je na deser do
słodkości.
Całą noc leje jak z cebra.
Przejechane 625 km
Czas przejazdu: 12 h
Wydatki:
- nocleg 125, 00 euro
- benzyna w Norymberdze 15,11 litrów 20,00 euro
- gaz w Norymberdze 43,53 litrów 30,50 euro
- gaz w Lindau 31,70 litrów 22,16 euro
Razem 197,66 euro

[zula25]

jeśli pozwolisz, iż będę komentowała twoją relację:
istnieje np. przepiękna trasa przez Attdorf i przełęcz Sustern do Interlaken a
jechaliście z Lichtenstein do Interlaken tą trasą tylko po to aby przejechać te
dwie przełącze ?

ps: informując tych, którzy do takiej trasy będą się przymierzali,
trasa przez Monachium jest o 66 km dłuższa niż przez Ulm, na odcinku Norymberga-
Monachium bardziej zapchana a na monachijskim ringu istnieje duże
prawdopodobieństwo korków, natomiast trasa przez Ulm jest relatywnie pusta i
szybsza (doświadczenie)

[ennka]

Aseratko ,czekam na ciąg dalszy Twoich wakcyjnych wspomnień.
Jak zwykle piszesz bardzo interesująco i miło się to czyta.

Zula, szkoda ,że tylko ceny zainteresowały Cię w Szwajcarii.

[zula25]

> Zula, szkoda ,że tylko ceny zainteresowały Cię w Szwajcarii.

chyba źle czytasz, to nie mnie interesują szwajcarskie ceny !!!
nawiązałam jedynie do mitu "drogiej Szwajcarii"

[aseretka]

Nie wiem, czy zwrócił twoją uwagę fakr, iż nie napisałam nigdzie, że polecam
jazdę taką, czy inną trasą. Każdy ma prawo wyboru. Ja opisuję tylko drogę,
którą jechałam i ilustruję to zdjęciami. Gdy jestem na wakacjach nie wybieram
najkrótszej trasy, ale taką, która mnie interesuje pod względem krajobrazowym i
turystyczno_krajoznawczym. W tym przypadku chciałam właśnie jechać przez
Liechtenstein, którego nie widziałam i przez przełęcz Furke oraz Grimsel, bo ta
droga mi się podoba i warto zobaczyć lodowiec Rodanu.
Droga przez Susten Pass też jest urocza i znana mi, ale to już była wycieczka
na inny dzień.
Jeśli chodzi o zakupy, to zgadzam się, że chleb chlebowi nie równy, chociaż
będą ważyły tyle samo. Najsmaczniejszy moim zdaniem jest ten polski. Jednak
wbrew temu, co twierdzisz ceny innych artykułów można porównywać, bo chociażby
makaron Barilla jest dokładnie taki sam w Polsce, we Włoszech, czy w
Szwajcarii. Podobnie schab i jajka.
Wbrew temu, co piszesz zakupy robię w marketach na mieście, a nie w sklepie na
camingu, gdzie jest dwa razy drożej. (Wyjątek stanowi pieczywo na sniadanie,
jeżeli nie chce się jeść wczorajszego.)
Wydatki i ceny zapisuję z dwóch względów:
- rozliczamy się z bratem po połowie;
- dużo forumowiczów pyta o ceny, a nie ponieważ nie mam pamięci do liczb, to
notuję.
To tyle tytułem wyjaśnienia. A ponieważ jesteś osobą, z którą od prawie roku
nie zamierzam prowadzić jałowych, do niczego nie prowadzących dyskusji,
pozwolisz, że kolejne twoje wpisy pomijane będą przeze mnie milczeniem.
I to by było na tyle.

[zula25]

A ponieważ jesteś osobą, z którą od prawie roku
> nie zamierzam prowadzić jałowych, do niczego nie prowadzących dyskusji,
> pozwolisz, że kolejne twoje wpisy pomijane będą przeze mnie milczeniem.
> I to by było na tyle.

ciekawe, najwidoczniej prowadzisz jałowe dyskusje z fantomasem, bo ja sobie nie
przypominam abym prowadziła dyskusje z toba !!!
jeśli publikujesz coś publicznie to powinnaś się liczyć z reakcją publiki,
takie jest prawo demokracji
zresztą ja ciebie nie krytykuje tylko komentuje a to zasadnicza różnica

[zula25]

Autor: aseretka
Data: 09.10.06, 06:45 + dodaj do ulubionych wątków

skasujcie post

+ odpowiedz cytując + odpowiedz

No to zaczynam. Wszelkie pytania i komentarze mile widziane.
--------------------------------------------------------------------------------


zanim zareagujesz wróć do własnych słów

Wakacje 2006 - Szwajcaria - dzień drugi

[aseretka]

27 sierpnia 2006 r. (niedziela)
Rano nadal leje. Jesteśmy przerażeni, bo w taką pogodę nie ma co wybierać się
na wycieczkę. Nawet kurtki przeciwdeszczowe i parasole niewiele by pomogły. Z
zabranego jeszcze z Polski mleka smażę naleśniki. Trochę to trwa, bo trzeba
usmażyć dla 10 osób. Ale mam czas, jestem przecież na wakacjach, a dzisiaj w
planie dzień wypoczynkowy.
Po śniadaniu jednak przestało padać, więc o 10:00 robimy przedobiedni spacer po
campingu i okolicy. Camping Manor Farm dzięki swojemu rewelacyjnemu położeniu
przyciąga corocznie setki turystów z całego świata. Leży on bezpośrednio przy
północno-wschodnim brzegu Thunersee, jednego z najczystszych jezior w Europie,
w otoczeniu alpejskich, majestatycznych szczytów: Jungfrau – 4158 m, Monch –
4099 m, Schreckhorn – 4078 m, Eiger – 3970 m. Sprzed namiotu roztacza się
wspaniały widok na jeden z niższych szczytów, chyba jest to Niesen, który w
pokrywającej go chmurze wygląda, jak dymiący wulkan.
Wyznaczonym szlakiem idziemy w kierunku Jaskini Beatusa. Droga najpierw
prowadzi górami, a potem brzegiem Jeziora Thun. Widok na jezioro urzekający.
Woda ma charakterystyczny turkusowy kolor. Jest kryształowo czysta i aż
zachęca, żeby się w niej zanurzyć. Postanawiamy, że po obiedzie, jeśli nie
będzie padało, pójdziemy poplażować i popływać. Na razie jednak dochodzimy do
przystani Beatenbucht. Z dobijającego do brzegu statku wysiada gromada turystów
podążających podobnie jak i my do Jaskini Beatusa. Grota usytuowana jest na
zboczu góry, w otoczeniu pięknego kaskadowego wodospadu. Według legendy na
swoje miejsce zamieszkania upodobał ją sobie św. Beatus.
Do groty nie wchodzimy, ponieważ już widzieliśmy jej wnętrze wcześniej (ja
nawet dwukrotnie). Warto jednak odwiedzić to urocze miejsce ze stalagmitami,
stalaktytami i podziemną rzeką.
W zalesionej okolicy Jaskini Beatusa zbieramy grzyby. Dużo rydzów i kilkanaście
prawdziwków. Rydze usmażymy na kolacje, prawdziwki przydadzą się do sosu. Na
obiad kasza gryczana i pieczeń wołowa w sosie grzybowym.
Niestety po obiedzie zaczyna padać. Nici z plażowania i kąpieli. Znowu leje
przez całą noc.

[zula25]

jak pisałam my nie campingowcy ale, że całkiem przypadkowo znaleźliśmy się na
terenie campingu, postanowiliśmy go trochę spenetrować
przypadkowo, bo przejeżdżając przez Lauterbrunnen i kierując się na bardzo
wysoki wodospad, chcąc nie chcąc wjeżdża się na teren campingu do którego spada
wodospad, powiedzmy prawie na teren campingu
dla lubiących taką formę urlopowania, camping warty polecenia, położony jest "w
canionie tuż, tuż obok Jungfrau" o to adres: www.camping-jungfrau.ch

Wakacje 2006 - Szwajcaria - dzień trzeci

[aseretka]

28 sierpnia 2006 r. (poniedziałek)
Rano budzi nas słoneczko. Szybko jemy śniadanie i przed 8:00 wyruszamy na
wycieczkę. Dzisiaj w planie wodospad Giessbach, przełom rzeki Aare, wodospad
Raichenbach, lodowiec Trift, przejazd przez przełęcz Susten i dalej północno-
wschodnim brzegiem Jeziora Czterech Kantonów do Lucerny.
Krętą drogą dojeżdżamy prawie pod sam wodospad Giessbach. Pozostawiamy
samochody na znajdującym się tu parkingu i wchodzimy pod górę w pobliże kaskad
wodnych. Masy wody spadają z hukiem z wysokości 300 m do jeziora Brienz,
pokonując 14 stopni skalnych. Ścieżka prowadzi aż po sam szczyt wodospadu
wijąc się z jednej na drugą stronę. System kładek i mostków pozwala podziwiać
jego piękno w całej okazałości. Jeden z mostków prowadzi za nurtem wodospadu i
można spojrzeć w dół na piękny wiekowy Grand Hotel i Jezioro Brienz poprzez
spadające krople wody.
Podziwianie wodospadu zajmuje nam około godziny. Czas jechać dalej do
oddalonego o 15 km Meiringen.
Pomiędzy miejscowościami Meiringen a Haslital podziwiać można przełom rzeki
Aare. Jest to przepiękny, skalisty wąwóz o długości 1,4 km. Kupujemy łączony
bilet uprawniający do zwiedzania przełomu oraz wjazdu kolejką do wodospadu
Reichenbach ( koszt 12 CHF) i zagłębiamy się w utworzony przez naturę cud.
Przez wieki rzeka Aare wydrążyła w skale głęboki kanion, na którego dno rzadko
zagląda światło słoneczne. W najwęższym miejscu wąwóz ma niecały metr
szerokości i można jednocześnie dotknąć rękoma jego obu brzegów. Przechodzimy
wąwozem dwukrotnie, w tę i z powrotem, aby jeszcze raz przyjrzeć się cudom,
jakie stworzyła natura.
O kilkadziesiąt metrów od wejścia do przełomu Aare oddalona jest stacja kolejki
zębatej, która dowozi turystów do wodospadu Raichenbach. Kolejka działa
sprawnie od ponad 100 lat. Po kilku minutach jesteśmy już przy wodospadzie. To
miejsce uwiecznił w swoich powieściach Artur Conan Doyle uśmiercając tu swego
bohatera Scherlocka Holmesa. Białą gwiazdką na skale oznaczone jest miejsce
walki profesora Moriatego z genialnym detektywem.
Wodospad Raichenbach jest mniejszy niż Giessbach, ale bardziej dramatyczny.
Otaczają go lite skały, a wąska struga wody wpadająca do kamiennego kotła dalej
już sączy się zupełne powoli.
Ścieżką pniemy się w górę wodospadu. Okazuje się, że i tu można było dojechać
samochodem, ale przecież i przejażdżka kolejką też jest coś warta.
c.d.n.

[zula25]

przeglądałam twoje fotki, są interesujące ale.........
te z Grindelwald są całkowicie nie udane a tam naprawdę jest uroczo
no i Grindelwald nie jest "otoczony" cztero-tysięcznikami, znajdują się one
tylko po południowej stronie
i jeszcze małe pytanko, gdzie leży Adelboden, bo nie mogę miejscowości odnaleźć
w mojej pamięci ani na mapie ?

Wakacje 2006 - Szwajcaria - dzień trzeci

[aseretka]

28 sierpnia 2006 r. (poniedziałek) c.d.
Mija południe. Jedziemy dalej drogą nr 6 skręcając za Innertkirchen na
prowadzącą do przełęczy Susten drogę nr 11. Zaczyna mżyć drobny deszczyk. Przed
miejscowością Gadmen powinniśmy wysiąść z samochodów i przejść ok. 4 km do
wiszącego nad lodowcem Trift mostu. Jest to podobno najdłuższy i najwyżej
wiszący most linowy w Alpach, mający 103 metry długości i wiszący na wysokości
70 metrów. Moim, i nie tylko moim marzeniem, było przejście po tym moście i
zobaczenie niesamowitego widoku na okolicę i rezerwat Trift, a także na sam
lodowiec i utworzone na końcu jego jęzora turkusowe jezioro z lodowymi
blokami. Na zewnątrz samochodu uderza w nas jednak przejmujący chłód, a z nieba
siąpi niemal lodowata mżawka. Po przejściu kilkuset metrów postanawiamy
odpuścić sobie i wracamy do samochodów. Życie się jeszcze nie kończy. Może przy
następnej bytności dane nam będzie odwiedzenie tego zakątka.
Pniemy się dalej drogą na Susten Pass, niezwykle krętą i malowniczą. Jeszcze
nigdy wcześniej tędy nie jechałam. Dochodzę do wniosku, że podoba mi się ona
bardziej niż ta, do tej pory ulubiona, prowadząca do przełęczy Furka.
Przepiękne skały porośnięte alpejską roślinnością. Szczyty pokryte śniegiem i
liczne wodospady. Niestety widoczność jest niezbyt dobra. Chociaż przestało
mżyć jest ciągle mglisto i pochmurno.
Przed samą przełęczą Susten prywatna droga (opłata 5 CHF) prowadzi do lodowca
Stein. Wrzucamy do automatu wymagane 5 franków i jedziemy kilkaset metrów dalej
pod sam lodowiec Stein. Widok niesamowity. Roztapiający się jęzor lodowca
przechodzi w nieduże jeziorko. Wokół skały o fantastycznych kształtach. Mimo
przejmującego zimna zamierzamy podejść do samego brzegu jęzora, ale znowu
zaczyna padać. To już nie mżawka a ulewa. Wracamy do samochodów i pniemy się w
górę do przełęczy. Z drogi jeszcze raz podziwiamy wspaniały widok na lodowiec.
Temperatura na zewnątrz spada do +4,5 0 C. Zaczyna lać. Na Susten Pass nawet
nie chce się nam zatrzymywać. W planie mieliśmy przejazd drogą widokową nr 2
prowadzącą do Jeziora Czterech Kantonów i dalej wzdłuż jego wschodniego i
północnego brzegu do Lucerny. Leje jednak tak, że świata nie widać, a
wycieraczki nie nadążają zbierać z szyb deszczu. Dojeżdżamy do Wassen i
decydujemy się wracać na camping.
Na camping dojeżdżamy przed 16:00. I tu pada rzęsisty deszcz. Na obiado-kolację
piree ziemniaczane i schab..
Przejechane 152 km.
Czas wycieczki: 8 h
Wydatki:
- bilety do Aareschult i wodospadu Raichenbach 60 CHF (12 CHF od osoby)
- droga do lodowca Stein 5 CHF
Razem 65,00 CHF

[alicja_z_krainy_czarow2]

aseretka, obejrzalam z przyjemnoscia twoje zdecia ze szwajcari, a teraz z
przyjemnoscia czytam opisy. szwajcaria byla moim marzeniem, ale zawsze wydawalo
mi sie, ze mnie na nie stac na wyjazd do tego kraju. mam pytania w zwiazku z
twoim wyjazdem. czy 22 euro to koszt dla 5 osob i czy gdy wynajelibysny nocleg
dla dwoch osob, to zaplacilibysmy 8,8 ? jak duzo jedzenia wzieliscie ? jaki byl
calkowity koszt wyprawy ?

[aseretka]

22 euro, to koszt za wynajęcie namiotu niezależnie od tego ile osób z niego
korzysta. Namiot jest duży i w pełni wyposażony, więc nie potrzeba brać ze sobą
garów i zastawy stołowej.
www.eurocamp.com.pl/
Z Polski zabraliśmy ze sobą suchą wędlinę (kabanosy, krakowską, myśliwską),
boczek wędzony, zawekowane w słoikach mięso (schab, brzuszek, wieprzowinę,
piersi z kurczaka), kilka puszek z wołowiną w sosie własny, pieczone żeberka,
kilka opakowań sera żółtego Hochlandu, serki topione tejże firmy, szynkę
konserwową, konserwy mięsne ( gulasz angielski, konserwa golonkowa), kilka
puszeczek pasztetów i konserw rybnych, 4 puszki fasolki po bretońsku, sosy
Knorra, 2 opakowania półkilowe Krówki Masłówki, kilka opakowań piree
ziemniaczanego Knorra, dwa opakowania makaronu, 30 jaj, herbatę, kawę 2 kg
cukru, 2 litrowe kartony mleka, 2 bochenki chleba pszennego i 2 bochenki
razowca, kilogram pomidorów, ogórków i papryki, trochę słodyczy (ciasteczka,
wafelki, cukierki, czekolady). Ale to nie było tylko na Szwajcarię, bo
stanowiła ona pierwszy etap naszej podróży. Potem był jeszcze tydzień we
Włoszech i tydzień we Francji.
Trudno mi też mówić o całkowitym koszcie naszego pobytu w Szwajcarii. Za
noclegi zapłaciłam 154 euro. Na miejscu wydałam 250 CHF. Oprócz tego jeszcze
paliwo na dojazd z Polski.

[alicja_z_krainy_czarow2]

aseretka, dziekuje za wyczerpujaca odpowiedz. zainteresowala mnie strona
eurocampu i bede probowala zainteresowac ta oferta moich przyjaciol. zawsze
koszy rozlozone na 4 osoby beda nizsze niz rozlozone na 2 osoby. z
przyjemnoscia tez poczytam opis dalszych dni. ktytykanctwem sie nie przejmuj.
zawsze znajda sie osoby zawistne, ktore same nie maja wiele do powiedzenia ale
kreuja sie na alfy i omegi.

[alicja_z_krainy_czarow2]

w takim razie poczekam do poniedzialku. dziekuje marusia811 za wszelkie
udzielone informacje, chociaz sa one niegrzeczne, a nawet wrecz impertynenckie.
sadzac z tonu twoich wypowiedzi masz dziewczyno powazne problemy emocjonalne.

Dla aseretki i innych tutejszych: No 1

[Gość: Fredzio]

Projekt tegorocznej wyprawy urodził się jak zazwyczaj dość przypadkowo, ot
rzuciliśmy coś o zamkach nad Renem, a trafiało to w moją myśl, że corocznie
tylko przelatujemy przez Niemcy, które przecież też mogą być krajem docelowym.
Po pobieżnym przejrzeniu hasła „Ren” w necie zorientowałem się, że trzeba tych
zamków szukać między Koblencją, a Moguncją. Poszukiwanie kwater na bazę jakoś
mi nie szło: polski katalog Neckermanna nic w tamtej okolicy nie wskazywał,
podobnie Eurocamp, ale ten zainteresował mnie ofertą „10=7”, a nawet „21=14” w
interesującym nas terminie, a przy okazji znalazłem w ich katalogu interesującą
ofertę ... w Szwajcarii, więc gdyby tam kilka dni ... , owszem jest coś w
Szwarcwaldzie, ale Szwarcwald sam w sobie jest co prawda interesujący, ale do
przełomu Renu stamtąd za daleko na codzienne wycieczki. I wtedy przypomniałem
sobie, że Neckermann wydaje także bardzo gruby katalog „Deutschland” - po
niemiecku, jednak żadne biuro podróży go nie miało, nawet w centrali
zaproponowali mi przez telefon, żebym przyjechał do Sosnowca i na miejscu sobie
go obejrzał. Szczęśliwie wypadła mi podróż do Warszawy, i z biura Neckermanna
na Pl. Konstytucji – przywiozłem opasłe tomisko, w którym bez trudu znalazłem
apartament w bliskości interesujących nas okolic. Ostatecznie plan podróży,
zrealizowany potem dokładnie, wyglądał tak: wyjazd z Gliwic rano, nocleg w
Etapie w Chemnitz, potem do Lauterbrunnen, tam 5 dni w mobilhome Eurocampu,
stamtąd do Herzbolheim w Szwarcwaldzie (też mobilhome Eurocampu) i wreszcie na
10 dni do Schindeldorfu/Stormberg do apartamentu Neckermannna. Wszędzie
korzystaliśmy z posezonowych zniżek.
Wyposażenie, jak co roku, tyle, że uznaliśmy zabieranie mleka UHT za przesadę -
w końcu trzy tygodnie wytrzymamy bez mleka na śniadanie. Samochód to nowy
punciak, tym razem, prócz poprzednich bajerów wyposażony jeszcze w
klimatyzację. A było to tak...
25.08.06
Wyjazd o 10.27 na A 4 zgodnie z naszą wiedzą, zrobioną już prawie do granicy.
Po drodze za Bolesławcem ogromny korek, na szczęście w przeciwną stronę. W
ogóle na autostradzie spory ruch, kawa w przydrożnym barze, drugie śniadanie
tradycyjne – kanapki z kotletami schabowymi. Przed granicą tankowanie, na
przejściu dość długa kolejka, ale odprawa polegała na machnięciu ręką, więc
poszło szybko. W b. NRD trochę siąpi niemrawa mżawka, ale przeważnie świeci
słońce. Koło Drezna ostrzeżenie „Stau” i oczywiście, jako że Niemcy są
systematyczni, jest Stau, przez godzinę przepełzamy 12 km, ale potem już bez
kłopotów do Etapu w Chemnitz, gdzie jednak z powodu przebudowy ulic trochę
błądzimy. Mamy tu zarezerwowane dwa pokoje, w Niemczech w tych hotelach jako
trzecia osoba może występować tylko dziecko, a i tak za drugą osobę trzeba
dopłacić 8 €, razem wychodzi nam to 64 € . W Etapie chyba jeszcze nie
nocowaliśmy: pokój większy, niż w F 1 z maciupeńką , całą z plastyku łazienką
(WC+ tusz), gdzie jednak nie ma żelu do mycia, ani lustra, ani suszarki, tylko
mikroskopijne mydełka i ręczniki. Pościel typu francuskiego, telewizor z
niemieckimi kanałami (+ 1 turecki). Po załatwieniu formalności jedziemy na
kolację do baru Himalaya, którego ulotkę znaleźliśmy w recepcji. Okazuje się,
że jest to raczej sklep z jedzeniem na telefon, ale stolik dla nas jest,
zjadamy kolację smakującą nieco orientalnie za 13,50 €.
Cdn.

[aseretka]

Czekamy na ciąg dalszy:)

[Gość: Fredzio]

26.08.06
Rano pobudka o 5.45, śniadanie w pokoju, wyjazd o 7.08., pogoda w drodze
zmienna, częste odcinki z mżawką, czasem jednak przebłyski słońca na tyle
długie, że trzeba włączyć klimatyzację. Mimo soboty spory ruch, dwa razy
krótkie pełzające korki. Po drodze tankowanie ( paliwo 95 po 1,37) , czekolada
i latte macchiate. Podobnie jak w większości, tak i w tym Reststädte, aby
przejść bramkę do przy wejściu do WC, trzeba wrzucić -.50 € , potem można z
odpowiedniej szczeliny wydostać kupon na taką samą kwotę do zrealizowania w
bufecie, spostrzegam, że nie wszyscy użytkownicy z tego korzystają i w ciągu
paru sekund jestem posiadaczem dodatkowych dwu kuponów czyli 1 €. Można by na
tym robić niezły biznes, gdyby tak postać przy kołowrotku dłużej. Na granicy
Szwajcarskiej lekceważą nas zupełnie, odprawiając nas kiwaniem palcem i do
Lauterbrunnen docieramy o 17.00. Wita nas rezydent Eurocampu, tym razem pan w
wieku wyraźnie dojrzałym, przedstawiający się jako Michael, konwojuje nas na
rowerze do domku (typu Verona) nr 13, ustawionego nad samym brzegiem w widłach
niewielkiego potoczku i sporej, wartko płynącej i głośno szumiącej rzeczki
Lütschine. No i leje dość rzęsisty deszcz. Wyskakujemy do kempingowego sklepu,
wszystko nieprzyzwoicie drogie, tylko piwo mieści się w granicach
przyzwoitości : 0,5 l za 1,30 SF, wino za 4.-, w restauracji najtańsze danie
15,-. Kemping położony w wąskiej, malowniczej dolinie, otoczonej pionowymi
ścianami urwisk skalnych o wysokości kilkudziesięciu metrów, naprzeciw okna
sypialni mamy widok na spory wodospad – wąską kaskadę wody rozbijającą się o
nierówności pionowej skały, czasami aż do zupełnego rozpylenia. Takich kaskad
spod naszego domku widać kilka, ale wieczorem okazuje się, że ta nasza jest
podświetlona – widok niecodzienny. Widok w głąb doliny zamyka panorama
wysokich, ośnieżonych szczytów. Architektura kempingu bardzo zróżnicowana:
mobilhome’u (nie tylko Eurocampu), bardzo różnej wielkości, przyczepy
kempingowe, niektóre po prostu ustawione na stale, malutkie i duże domki
drewniane, stałe namioty i pole namiotowe (pustawe, bo leje), kilka wielkich
namiotów z piętrowymi łóżkami, sanitariaty, pralnie samoobsługowe, myjnie
naczyń, bankomat obsługujący wszystkie karty, sklep z pamiątkami, sklep
spożywczo-gospodarczy, bufet, dwie restauracje, kilka budek telefonicznych z
automatami na pieniądze i karty bankowe oraz możliwością wysyłania SMSów i e-
maili itp. Na kempingu dużo Anglików i Holendrów, sporo Polaków. Lauterbrunnen
jest ostatnią miejscowością do której można dojechać samochodem, dalej jechać
nie wolno.
Cdn.

[aseretka]

> Lauterbrunnen jest ostatnią miejscowością do której można dojechać
> samochodem, dalej jechać nie wolno.
Czt coś się zmieniło? Dalej przecież można było dojechać do Wodospadów
Trummelbach i do miejscowości Murren.
Ciekawa też jestem, czy w mobilhoumie czekało na was powitalne wino? Nijak nie
mogę zmiarkować, jakie są w Eurocampie kryteria jego serwowania klientom.

[Gość: c#]

> Ciekawa też jestem, czy w mobilhoumie czekało na was powitalne wino? Nijak nie
> mogę zmiarkować, jakie są w Eurocampie kryteria jego serwowania klientom.

Off topic...
My z Eurocampem jeździmy od początku jego istnienia w PL - będzie już chyba z 10
lat - i wino z reguły jest :-) Z taką zawieszką "Welcome back", co może
sugerować, że jesteśmy stałymi klientami. W tym roku w Schwarzwaldzie, w Bad
Liebenzell, był nawet zupełnie znośny szampan (może nie M&C, ale z gatunku tych
w granicach 15€).
Sympatyczne.

[zarost2]

W 98 na manor farm w interlaken spałem w namiocie eurocampu.
Gratuluję pamięci

[Gość: Fredzio]

W zasadzie można dojechać do Stachelberg, a do Mueren już kolejką. Wina nie
dostaliśmy, widać nie dowieźli.

[aseretka]

Jeszcze mam jedno pytanie. Gdzie przekraczaliście granicę ze Szwajcarią?

[Gość: Fredzio]

Wstyd się przyznać, ale nie mam pojęcia, w kazdym razie na trasie Chemnitz-
Lauterbrunnen.

Wakacje 2006 - Szwajcaria- dzień czwarty

[aseretka]

29 sierpnia 2006 r. (wtorek)
Rano tylko delikatnie siąpi drobny deszczyk. Po porannej toalecie czekam do
godziny 8:00 na otwarcie campingowego markeciku. Kupuję bochenek chleba (na
campingu 3,60 CHF podczas, gdy w sklepie najtańszy można kupić za 1,20 CHF) i
10 bułek, za które, po ich zważeniu, płacę „lekką ręką” 6,60 CHF. Cholernie
drogie tu pieczywo, ale nie będę leciała 4 km do Interlaken. Wracam do namiotu,
reszta towarzystwa oprócz mojej bratowej jeszcze śpi. Szykujemy śniadanie.
Jajka na miękko, żółty ser, wędlina. Czas budzić pozostałych.
Pogoda jakaś taka nadal niepewna, raz przetaczają się chmurki, raz wychodzi
słoneczko, ale mimo to postanawiamy dokończyć wczorajszą wycieczkę i jechać do
Lucerny.
Wyruszamy około 10:00 i po godzinie jazdy A 8 jesteśmy w Lucernie - Mieście
Światła.
To urocze miasto położone jest po obu stronach rzeki Reuss na zachodnim brzegu
Jeziora Czterech Kantonów. Niegdyś mała wioska rybacka założona wokół
drewnianego Kapellbrücke (Mostu Kaplicowego), to jakby Szwajcaria w miniaturze.
Jak głosi legenda, miejsce pod budowę kapliczki, która miała się stać zalążkiem
nowego miasta, wskazał pierwszym osadnikom świetlisty anioł.
Parkujemy nieopodal Kapellbrücke, płacąc 2 CHF za godzinę parkowania.
Drewniany, kryty most, spinający od początku XIV w. brzegi Reussi, jest
symbolem Lucerny. Pięknie ukwiecony, cieszy oko turystów. Poza tym ma
urzekające wnętrze. Utworzone przez belkowanie stropu trójkąty przyozdabia tu
ponad 100 XVII-wiecznych malowideł, przedstawiających postacie bohaterów i
świętych oraz sceny z dziejów Szwajcarii. Stojąca z boku ośmiokątna kamienna
wieża Wasserturm (Wieża Wodna) przez kilka stuleci pełniła różne funkcje:
mieściła skarbiec, archiwum, a nawet służyła za więzienie. Z mostu podziwiamy
widok na wznoszący się na lewym brzegu rzeki Jesuitenkirche (kościół
jezuicki), jeden z najstarszych i najpiękniejszych barokowych kościołów
Szwajcarii, którego budowę rozpoczęto pod koniec XVII w.
Przechodzimy przez Kapellbrücke i uliczkami Starego Miasta dochodzimy do
Weinmarkt (Placu Winnego), który w średniowieczu był sercem Lucerny. Tu
znajdowały się siedziby rzemieślniczych gildii i rezydencje patrycjuszy.
Zachwycają nas pięknie malowane kamieniczki z wielopoziomowymi arkadami.
Pobliski Hirschenplatz (Plac Łani)również otoczony jest malowanymi
kamieniczkami szlachetnie urodzonych obywateli Lucerny. Są tak śliczne, że nie
można się na nie napatrzeć.
Zaczyna trochę mżyć, ale nic to w porównaniu z wczorajszą ulewą. Wchodzimy
jednak do jednej z kawiarenek, aby napić się gorącej kawy i zjeść po jednym ze
smakowitych, pięknie dekorowanych ciasteczek.
c.d.n.

[zula25]

mając wiele respektu dla trudu jaki sobie zadajesz tworząc tą relację, pozwolę
sobie zwrócić ci uwagę na wklejanie zbyt dosłownych cytatów, co pozostawia
pewien niedosyt autentyczności
jeśli już musisz to robić dla podbudowania swojej relacji, zaznacz, iż jest to
cytat z tego czy owego ........ i weź to w cudzysłów

przykład:

cytat z .....................

" Lucerna
Jak głosi legenda, miejsce pod budowę kapliczki, która miała się stać zalążkiem
nowego miasta, wskazał pierwszym osadnikom świetlisty anioł. Nawet osoba o
wyobraźni niepodatnej na tego rodzaju metafizyczne obrazy przyzna, że
lokalizacja miasta ma w sobie coś niezwykłego.

Lucerna – niegdyś mała wioska rybacka założona wokół drewnianego Kapellbrücke
(most Kapliczny) – to jakby Szwajcaria w miniaturze. Lucerna (Luzern, „miasto
światła”) między XIII a XIX w. rozrosła się i nabrała znaczenia jako ważny
przystanek na szlaku handlowym wiodącym przez Alpy. Dziś miasto, ze swym
uroczym średniowiecznym centrum, jest jednym z głównych ośrodków
przyciągających turystów.

Lucerna leży na zachodnim brzegu Jeziora Czterech Kantonów, nad zatoką, po obu
stronach rzeki Reuss. Dworzec kolejowy stoi na południowym brzegu rzeki, w
niewielkiej odległości od zabytkowego centrum po jej północnej stronie. "

koniec cytatu

[petromin]

zula a może Ty coś stworzysz (napiszesz) od siebie, bo krytykować to każdy potrafi.
Zobacz jak mi to łatwo idzie :)

Ja opisy aseretki czytam z przyjemnością.

[zula25]

drogi petrominie, jeśli przeczytałeś uważnie co napisałam, napewno nie
dopatrzysz się cienia krytyki
nie mając nic przeciw cytatom a już broń mnie panie Boże samej relacji,
zwróciłam tylko uwagę, iż cytaty podaje się w cudzysłowie
zresztą autorka sama zaproponowała, cytuję "No to zaczynam. Wszelkie pytania i
komentarze mile widziane"
tak się składa, o czym pisałam w innym miejscu, iż także byłam w Szwajcarii ale
nie odczuwam aby na tym forum istniało zapotrzebowanie na moją relację, choćby
tylko z jednego powodu: pułapu cenowego w jakim ja się poruszałam,
chętnie więc czytam, czytam z zainteresowaniem ale też krytycznie inne relacje,
jak np. tą tu autorstwa "aseretka"
czyżby zdrowa polemika była ci obca ?

pozdrawiam

[mair]

>>10 bułek, za które, po ich zważeniu, płacę „lekką ręką” 6,60 CHF. Cholernie
drogie tu pieczywo, .....<<

na zachód od Odry, pieczywo jest faktycznie drogie w stosunku do cen w Polsce
ale w Szwajcarii wcale nie jest droższe niż np. BRD
w niemieckiej piekarni, bułeczka kosztuje 50-60 euro centów
ty płaciłaś tylko około 42 euro centy

"droga Szwajcaria to polski MIT"

[caesar_pl]

Niemcy sa najtanszym krajem Europy Zach. a Szwajcaria 4 najdrozszym.
ch.de.acnielsen.com/news/pr20050927.shtml

[bah77]

> Niemcy sa najtanszym krajem Europy Zach.

Ale czy w/g Ciebie to zestawienie można wykorzystać w dyskusji o łącznym,
średnim poziomie cen _turystycznych_: noclegi + knajpki + autostrady + benzyna
+ wstępy itd.?

Ja to widziałem 3 lata temu tak:

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=184&w=5580354&v=2&s=0

I dzisiaj także trudno mi się zgodzić, że turystyczne dzienne wydatki w D są
niższe od np. GR...

> Szwajcaria 4 najdrozszym.

Pewnie 5., bo brakuje tam Islandii.

Zresztą trudno dyskutować o "drogości", bo niektórzy przecież nawet w Norwegii
nocują w eleganckich hotelach, a inni nawet do Grecji zabierają puszki...

bah77

[zula25]

> Zresztą trudno dyskutować o "drogości", bo niektórzy przecież nawet w
Norwegii
> nocują w eleganckich hotelach, a inni nawet do Grecji zabierają puszki...
>
> bah77

masz rację a rzecz w tym aby nie tworzyc mitów dla własnych potrzeb
dla przeciętnie zarabiającego Polaka, w każdym kraju po zachodniej stronie Odry
jest drogo i długo jeszcze będzie drogo
podkreślanie, że kraj jest drogi a jednak ja tam bywam, może sprawić złe
wrażenie o osobie piszącej
przykład:
od ceny 6,60 franków za 10 bułeczek na wagę trzęsła się ręka ale za kawę i
ciastka za 27,50 franków (10 część całkowitego wydatku na pobyt w Szwajcarii)
już nie choć to 4-krotnie drożej już tylko za zbytek/przyjemność, jak kto woli

brak konsekwencji w ocenie drogie-tanie, śniadanie jest koniecznością, kawa z
ciastkiem w tak drogim kraju, hm !!!
każdy ma prawo wypić kawę i zjeść ciastko ale można to zrobić w namiocie lub
raczej przed jeśli tam taka drożyzna, co się tak chętnie podkreśla !!!


"Mity tworzy się zazwyczaj na własne potrzeby"

[aseretka]

Cóż... nie każdy może mieszkać w bogatej Danii, dokąd cytuję nawet "bogaci
Niemcy jadac na urlop, zabieraja ze soba wszystko co sie zmiesci w bagaznik".
Koniec cytatu:)

[mair]

aseretka napisała:

> Cóż... nie każdy może mieszkać w bogatej Danii, dokąd cytuję nawet "bogaci
> Niemcy jadac na urlop, zabieraja ze soba wszystko co sie zmiesci w bagaznik".
> Koniec cytatu:)

das bedarf keines Kommentars (Kinderei)

[Gość: Jan]

Dania to drugi najdrozszy kraj Europy.Tu praktyczne porady,gdzie kupowac
www.fejo.dk/info/preise.asp
Ceny w dunskim Aldi sa 20% wyzsze niz w Niemczech.Ale ..Aldikow w Danii jest nieduzo dlatego turysci sa zmuszeni towar kupowac w dunskich sklepach w ktorych ceny tych samych towarow co w Niemczech sa nawet 100% wyzsze.Wiec nie dziwota,ze Niemcy jada na urlop do Danii obladowani niemieckim towarem.Dania jest nie za czesto odwiedzana prze Niemcow - w 2005 bylo tego 130 tys.Do Finlandi np.jezdzi rocznie 260 tys niemieckich turystow,do Holandi 2,6 mln a do Austri 10 mln..!

[mair]

> Dania to drugi najdrozszy kraj Europy.Tu praktyczne porady,gdzie kupowac
> www.fejo.dk/info/preise.asp

ciekawy link

Wiec nie dziwota,ze
> Niemcy jada na urlop do Danii obladowani niemieckim towarem.

nie wynika mi z listow aby narzekali na dunska drozyzne

Wakacje 2006 - Szwajcaria- dzień czwarty

[aseretka]

29 sierpnia 2006 r. (wtorek) c.d.
Wędrujemy dalej uliczkami Lucerny. Atrakcją starej części miasta jest też
Museggmauer – fragment najdłuższych (870 m) i najlepiej zachowanych
fortyfikacji w Europie. Na Wieży Zyt zainstalowany jest najstarszy, pochodzący
z 1535 r. zegar w mieście. Niedaleko stąd wykuty jest w skale Lowendelkmal
(Pomnik Lwa), poświęcony pamięci 800 szwajcarskich kupców, którzy polegli w
Tuilerie 10 sierpnia 1792 r. podczas Rewolucji Francuskiej, występując w
obronie życia Ludwika XVI i jego rodzinny.
Na skwerze Glatschergarten oglądamy tzw. wazy gigantów, czyli głębokie studnie
skalne wyżłobione ponad 20 tysięcy lat temu przez pokrywające te ziemie
lodowiec.
Kierujemy się ku nabrzeżu, gdzie przysiadamy na ławce i podziwiamy widok na
Jezioro Czterech Kantonów i otaczające je szczyty. Z jednym z nich Pilatusem
związana jest ponura legenda o duchu Poncjusza Piłata, który bronił dostępu na
szczyt góry, więżąc na zawsze śmiałków pośród skał.
Jeszcze raz przechodzimy przez Stare Miasto i krętymi uliczkami dochodzimy do
Spreuerbrücke (Mostu Młynowego). Jest to drugi z najstarszych mostów Lucerny.
Pochodzi on z początków XV w., a jego zadaszona, drewniana konstrukcja pokryta
jest malowidłami przedstawiającymi sceny "danse macabre", czyli tańca śmierci.
Lewym brzegiem Reuss idziemy do Jesuitenkirche (kościoła jezuickiego), jednego
z najstarszych i podobno najpiękniejszych barokowych kościołów Szwajcarii. Jego
budowę rozpoczęto pod koniec XVII w., a wieżę dobudowano w 1893 r. Wnętrze
kościoła biało -różowe pełne zdobień i fresków. Jak na mój gust jednak jest
zbyt cukierkowo. Zdecydowanie nie przepadam za barokiem.
Wracamy do samochodów. Dochodzi 17:00 i rezygnujemy z wycieczki dookoła
jeziora. Spacer po Lucernie zajął nam dość dużo czasu i nie ma sensu robić
dodatkowych 80 km, bez zatrzymywania się choć na pół godziny w wybranych
miejscach. Jeszcze tylko kupno pieczywa na kolację i na śniadanie.
Na camping wracamy przed 18:00. Na obiado-kolację czerwony barszczyk i
ziemniaki okraszone przesmażonym brzuszkiem..
Przejechane 150 km.
Czas wycieczki: 8 h
Wydatki:
- parking w Lucernie 12 CHF
- kawa i ciastka 27,50 CHF
- pieczywo 6,40 CHF
- pocztówki 3 CHF (po 1 CHF szt.)
Razem 48,90 CHF

[Gość: c#]

Ja z takim bardzo przyziemnym pytaniem. Byliście w Szwajcarii pod koniec
sierpnia. Jak piszesz, często lało. Jak wyglądały noclegi w MH Eurocampu,
szczególnie poranki (temperatura i subiektywnie pojęta chęć wstawania :-).
Ja nie cierpię wstawania, gdy wszystko dookoła jest wilgotne, a w Bad Liebenzell
pod koniec sierpnia tak właśnie było. Czy dogrzewaliście się piecykiem gazowym?

PS. Co roku postanawiam sobie, że to już ostatni raz w MH i co roku
przyzwyczajenie bierze górę...

- Szwajcaria- 3

[Gość: Fredzio]

27.08.
W nocy lało z niewielkimi przerwami, a łomot deszczu o dach plus narastający
szum rzeki, której poziomu po ciemku nie można było obserwować stwarzał,
przynajmniej dla mnie, poczucie zagrożenia – przecież nasz domek stoi na samym
brzegu ... Rano okazuje się, że strumyk prawie w ogóle nie przybrał, a rzeka,
która na tu brzegi umocnione kamieniami, a nawet kilkoma ostrogami, może 10
cm , deszcz trochę pokropuje, chmury snują się nisko, zasłaniając góry,
jedziemy więc do Berna, zupełnie nie daleko . Znajdujemy bezpłatny (dziś
niedziela) parking, idziemy na stare miasto – jest w średniowiecznym układzie,
zabudowane wąskimi, przeważnie dwuokiennymi domami. Główna ulica – szeroka
Marktgasse – ma wszystkie domy z podcieniami, zwracają uwagę liczne sklepy
optyczne i jubilerskie, zastanawia, że większość kawiarni jest nieczynna.
Środkiem ulicy biegnie coś w rodzaju rynsztoku z czyściutką wodą, w większości
przebiegu przykrytego żelazną kratą lub płytami betonowymi. W pewnym miejscu ze
zdumieniem zauważamy, że woda wydaje się płynąć w kierunku przeciwnym i to do
góry, ale okazuje się to złudzeniem spowodowanym tym, że kanał nie stanowi
całości, ale składa się z oddzielnych odcinków. Wzdłuż ulicy, w równych
odstępach, stoją różne fontanny, których w całym mieście jest pełno, oprócz
różnych wodolejów i studzienek. Na żadnym nie ma ostrzeżenia, że woda niezdatna
do picia ergo widać jest zdatna (nie próbujemy). Sporo turystów gromadzi się
pod najstarszą zachowaną bramą miejską, oczekując na spektakl figurek dużego
zegara czasowego i astronomicznego. Parę minut przed pełną godziną (przypadkiem
12.00) przed okienkiem przesuwa się kilka figur (ludziki, niedźwiedź itp.), ale
trwa to rozczarowywująco krótko, chociaż pieje też, machając skrzydłami, kogut,
a aniołki czymś machają. Z boku tej Zyglog Geturm odkrywamy zabytkowy – czynny -
pisuar, taki we francuskim stylu - blaszany parawan osłaniający od ulicy i
ścianka do ... tylko dla panów. Spacerujemy po uliczkach, pod ładny ratusz,
przechodzimy przez mosty do parku, wysoko nad miastem położonego w pętli rzeki
Aare i pod katedrę. Uderza wspaniały tympanon nad głównym portalem –
wielofigurowy Sąd Ostateczny – dziesiątki misternych figurek zbawionych i
potępionych. Wewnątrz piękne witraże i stalle, sklepienie krystaliczne. Ale w
całości wnętrze skromne. Na tarasie obok katedry pijemy kawę. Swoim zwyczajem,
zauważywszy leżące pod murkiem ładne kartonowe pudełko z napisami, potrącam go
nogą i stwierdzam, że wydaje się pełne: rzeczywiście wewnątrz jest 5 frymuśnych
i nietkniętych cygar, z sześciu jakie deklaruje etykietka, wszystko za 6 SF,
biorę, może znajdę jakiegoś konesera..
Stąd jedziemy do Thun, miasta na wyspie, połączonego jednak z lądem licznymi
mostami i groblą z jazem. Na rzece pływa mnóstwo kaczek i trochę łabędzi. Na
wysokim wzgórzu, górującym nad wyspą bajkowy zamek o czterech narożnych
wieżach, trzeba do niego mozolnie się wspinać po schodach. I stąd w deszczu,
który przedtem, gdy opuszczaliśmy samochód uprzejmie przestał padać, już do
domu. Droga powrotna inną trasą , miejscami zupełnie górską. Na obiad duże
porcje ravioli z puszki kupionej w sklepie kempingowym za 2,90 SF, wino, piwo,
czekolada. Z tym ravioli to też ciekawostka: puszka zawierała co najmniej trzy
obfite porcje pierożków w sosie pomidorowym, z tym że o połowę większa
kosztowała 6 SF, a o połowę mniejsza 2 SF

[alicja_z_krainy_czarow2]

patrzac na mape widze, ze byliscie z aseretka bardzo blisko siebie. i coraz
bardzie dostrzegam, jaki to piekny rejon szwajcarii. nawet do stolicy blisko.
ciekawe, czy aseretka tez tam dotarla podczas swojej podrozy.

[aseretka]

Tym razem w Bernie nie byliśmy, bowiem byliśmy już podczas wcześniejszych
pobytów w Szwajcarii. Z tego samego powodu nie odwiedzaliśmy prześlicznych
Wodospadów Trummelbach i Jaskini Beatusa. Szwajcaria to przecież tak piękny
kraj, gdzie jest tyle innych miejsc do odwiedzenia.

[Gość: Fredzio]

Dwa dni było bardzo zimno, kominek gazowy nie do końca pomagał.

[zula25]

czy mogę zapytać, dlaczego wybraliście akurat ten kamping w Lauterbrunnen, nam
się wydawało, iż są tam raczej sami alpiniści i chcący za takich uchodzić ?

ps: suplement do Twojej relacji

>>> Lauterbrunnen jest ostatnią miejscowością do której można dojechać
samochodem, dalej jechać nie wolno. <<

wolno, przy dworcu z głównej ulicy trzeba skręcić w lewo, troche na dół i przez
mostek wzdłuż rzeczki w kierunku Stechelberg aż do Gimmelwald, tu już jest
koniec, dalej piechotą, przeurocze miejsce, jest parking, restauracja, klub dla
wspinaczy, tu zaczynają się wspaniałe trasy w kierunku Jungfrau ale są też dla
mniej wprawnych tzw. niedzielnych alpinistów z ławeczkami dla wytchnienia, są
też trasy dla pasjonatów mountainbike, cudowne miejsce na majówkę jeśli
dopisuje pogoda, my mieliśmy szczęście, była wspaniała
w Stechelbergu jest kolej linowa na Schilthorn 2971 m. npm., ze stacji
Schilthorn, przecudowny widok na cały masyw Jungfraujoch i lodowiec, Eiger i
Monch
z Lauterbrunnen można jechać kolejką zębatą na szczyt Europy, 3454 m.npm.
bilety są dość drogie, 190 chf na 6 różnych tras w ciągu 6 dni / osoba ale
przeżycie na całe życie

pozdrawiam

[Gość: Fredzio]

Będzie o Stechelbergu i Schildhornie(dla mnie bomba!).

[aseretka]

A Wodospady Trummelbach podziwiliście?

[aseretka]

Mimo, że padało było ciepło. Mieszkaliśmy w namiocie i nikt nie
marzł.Paradoksalnie nawet rzeczy nie były wilgotne. Chłodny, ale nie aż tak
bardzo, był tylko jeden poranek, kiedy na szczytach gór pojawił się śnieg. Ja
zawsze wstaję wcześnie (około 6 rano, takie zboczenie), ponieważ najbardziej
lubię poranki, kiedy jeszcze wszyscy śpią. Pamiętam jednak, że kilka lat temu,
gdy byliśmu w Lautenbunnen temperatura była w nocy minusowa, a na szybach
samochodowych szron roztapiał się koło południa. Mnie to osobiście nie
przeszkadzało, ale innym tak, dlatego wtedy skróciliśmy pobyt z 4 do 3
noclegów.

[bah77]

Witaj C#!

> Ja nie cierpię wstawania, gdy wszystko dookoła jest wilgotne...

Jeśli tak jak ja, nie lubisz zimna i uważasz każdy deszczowy dzień na wakacjach
za dzień stracony, to polecam Ci zwiedzanie Szwajcarii w czasie krótkiego tam
lata.

> Co roku postanawiam sobie, że to już ostatni raz w MH i co roku
> przyzwyczajenie bierze górę...

Jeśli jednak zdecydujesz się na tę zmianę, to zauważ, że skromny nocleg "pod
dachem" nawet w Szwajcarii nie musi być drogi:

www.mountain-holiday-park.ch/site_2.htm

O czystym i suchym pokoiku na tym kempingu w Lauterbrunnen już pisaliśmy tu:

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=184&w=2843088&a=25788585

bah77

[Gość: c#]

To już się kompletny offtopic zrobił :-)

Cieszę się, że ktoś też nie lubi deszczu na tym forum!
Wszyscy wydawali mi się tacy impregnowani...

Mnie tam deszcz sam w sobie niespecjalnie przeszkadza, tylko poranna procedura
wygrzebywania się z betów i wskakiwania w wilgotne ciuchy. Paradoksalnie, w
namiocie może być pod tym względem nieco lepiej niż w MH, bo siłą rzeczy
wentylacja jest tam zdecydowanie lepsza niż w tych sympatycznych blaszanych budkach.

To, że część noclegów kupujemy praktycznie rok w rok w Eurocampie - w różnych
miejscach - wynika właściwie z lenistwa - do domu przychodzi katalog, wiemy,
czego się spodziewać (wyposażenie namiotu czy MH oraz standard campingu), no i
taki model wypoczynku nam odpowiada - połączenie leżenia bykiem ze zwiedzaniem
okolic. Oczywiście, noclegi na campingach stanowią jedynie część - resztę
organizujemy sami.
Co mi odpowiada coraz mniej - to ceny, które w sezonie potrafią otrzeć się o
granicę absurdu, a niestety, z uwagi na młodzież potomną pobierającą nauki,
jesteśmy skazani na terminy lipcowo-sierpniowe.

> Jeśli jednak zdecydujesz się na tę zmianę, to zauważ, że skromny nocleg "pod
> dachem" nawet w Szwajcarii nie musi być drogi:
>
> www.mountain-holiday-park.ch/site_2.htm

Ten camping wygląda zupełnie nieźle. A już ceny... Zaskoczyły mnie pozytywnie!
Wklepuję do zakładek :-) No i wszystkie lokalizacje podane przez aseretkę
(dzięki!!!)

Wakacje 2006 - Szwajcaria - dzień piąty

[aseretka]

30 sierpnia 2006 r. (środa)
W nocy musiało się ochłodzić bo okoliczne, te niższe szczyty gór pokryły się
śniegiem. Otwieram samochód i sprawdzam temperaturę na zewnątrz. Jest 10,5 0 C.
Zbyt upalnie to nie jest, ale przynajmniej świeci słońce. W planie była
wycieczka dookoła Jeziora Thun, ale decydujemy się na krótszą do Grindelwald.
Podobno to jeden z najpiękniejszych kurortów alpejskich, do którego jedzie
się kretą doliną wśród gór i lasów, nad którymi błyskają białe pola lodowców.
Z Interlaken to tylko ok. 20 km, więc po śniadaniu (grzanki z kupionego
wczoraj chleba, ser tostowy Hochlandu, szynka konserwowa, dżem) zjedzonym już
dobrze po 9:00 wyruszamy.
Jedziemy najpierw kilka kilometrów wzdłuż Jeziora Brienz, potem doliną, po
której obu stronach wznoszą się porośnięte lasami i łąkami góry, a następnie
zaczynamy się łagodnie piąć coraz wyżej, ku górskim szczytom. Niestety, aż do
nich nie dojeżdżamy. Grindelwald, rozpościerająca się na wysokości 1034 m
n.p.m. u stóp szczytu Eiger, leży na końcu drogi skręcającej w lewo od tej
prowadzącej z Interlaken do Lautenbrunnen. Mimo, że byliśmy w Lautenbrunnen
kilka lat temu, jakoś pominęliśmy tę miejscowość. Wydawało mi się wtedy, że
można tam dojechać tylko kolejką zębatą (co za głupota). Dopiero informacje od
bywalców forum uświadomiły mi, że można tam dojechać także i samochodem.
Grindelwald do uroczy górski kurort. Położony nieopodal majestatycznych
czterotysięczników jest jak brama pozwalająca zagłębić się w świat gór i
dziewiczej przyrody. Na turystów czeka tu ponad 300 km szlaków pieszych i ponad
160 km rowerowych. Wiele z nich biegnie powyżej granicy 2000 metrów. My mamy
zamiar dojść do Wąwozu Lodowcowego (Gletscherschlucht). Parkujemy nieopodal
kościoła i stacji kolejki na Pfingstegg (parking 1,5 CHF za godzinę) i
maszerujemy wyznaczonym szlakiem. Po ok. 45 minutach jesteśmy u wejścia do
Wąwozu Lodowcowego. Niestety podziwiać możemy tylko jego wejście:( Na drzwiach
do kasy (wstęp 7 CHF) wisi tylko kartka z napisem, że wąwóz „is closed”.
Przyczyn nie podano. Nie napisano też kiedy będzie otwarty. Być może powodem
były padające przez kilka ostatnich dni deszcze. Inni może nie, ale ja jestem
wściekła, bo bardziej od wąwozu chciałam obejrzeć znajdujące się tak Muzeum
Kryształów.
Wracamy do Grindelwald i jeszcze godzinę mimo, że zaczyna trochę mżyć,
spacerujemy po miasteczku. Ma ono charakter wybitnie turystyczno-wypoczynkowy.
Dużo hoteli, pensjonatów, restauracji, barów. Z miasteczka dojechać można
kolejka na wysokość 3454 m do przełęczy Jungfrajoch, niestety nie stać nas na
wydatek 154 CHF od osoby. Chociaż nie wątpię, że niesamowity widok
rozpościerający się z okien kolejki na całą dolinę i znajdującą się w jej dole
miejscowość jest tych pieniędzy warty. Można przecież podziwiać północną ścianę
Eigeru oraz Morze Lodowe (Eismeer), a potem na górze roztacza się panorama
złożona z niezliczonych górskich szczytów dookoła trójcy Eigeru, Mnicha i
Jungfrau. Z drugiej zaś strony rozciąga się widok na lodowiec Aletsch.
Podczas spaceru i tak trochę przemarzliśmy (wszyscy oprócz mnie). Mimo, że
zaczęło świecić słoneczko temperatura w Grindelwald to zaledwie 4,5 0 C.
Jednak dopiero dochodzi 13:00, a słoneczko tak ładnie świeci, że szkoda wracać
na camping. Decydujemy więc, że pojedziemy jeszcze do Aldenbolden.
c.d.n.

[zula25]

>>Jedziemy najpierw kilka kilometrów wzdłuż Jeziora Brienz, potem doliną, po
której obu stronach wznoszą się porośnięte lasami i łąkami góry, a następnie
zaczynamy się łagodnie piąć coraz wyżej, ku górskim szczytom. Niestety, aż do
nich nie dojeżdżamy. Grindelwald, ...........<<

małe sprostowanie: z Interlaken do Grindelwald nie jedzie się nad jeziorem
Brienz, biorąc po uwagę położenie "waszego kampingu" nad jeziorem Thun, sorry

i uzupełnienie: z Grindelwald do lodowca można dojechać samochodem normalną
asfaltową drogą zwaną Obere Gletscherstrasse, są tam gratisowe parkingi i
restauracja, z tąd już tylko krok do lodowca, język lodowca jak też Eiger z
parkingu widać jak na dłoni, można tez trochę dalej autobusem za małe pieniądze
do Grosse Scheidegg, a z tąd piechotką troszkę na dół do lodowca, fakt
potrzebna jest dobra pogoda

[preuser]

>> Decydujemy więc, że pojedziemy jeszcze do Aldenbolden.
c.d.n.
??????????
to pewnie skutki tej zimnej nocy
prosimy o troche wiecej samodyscypliny

[aseretka]

Errata do wczorajszego wpisu.
"Decydujemy więc, że pojedziemy jeszcze do Aldenbolden." Powinno być ADELBODEN.
Cieszy mnie jednak fakt, iż odnalazłeś tę miejscowość (cytuję) nie tylko w
swojej pamięci ale i na mapie(koniec cytatu). Czyżbyś skorzystał z
wyszukiwarki?:)

[preuser]

aseretka napisała:

> Errata do wczorajszego wpisu.
> "Decydujemy więc, że pojedziemy jeszcze do Aldenbolden." Powinno być
ADELBODEN.
> Cieszy mnie jednak fakt, iż odnalazłeś tę miejscowość (cytuję) nie tylko w
> swojej pamięci ale i na mapie(koniec cytatu). Czyżbyś skorzystał z
> wyszukiwarki?:)
>

www.google.ch/search?hl=de&q=aldenbolden&btnG=Google-Suche&meta=cr%3DcountryCH

czy mam przetlumaczyc ?

mozna jednak znalezc "FANTOMAS"

[aseretka]

30 sierpnia 2006 r. (środa) c.d.
Z Grindelwald dojeżdżamy do drogi A8 prowadzącej nad Jeziorem Thun, zwanej
szumnie autostradą, chociaż nie w każdym miejscu ma ona dwa pasy ruchu, do
miejscowości Leissingen, gdzie kierujemy się, pnąc się w górę, na drogę
widokową prowadzącą do Aeschi, a dalej do Frutigen i Adelboden. Widoki jak z
obrazka. Najpierw po prawo cudowny widok na szmaragdową taflę Jeziora Thun,
dalej ośnieżone szczyty, zielone łąki i porozrzucane na zboczach drewniane,
ukwiecone domki. Uzupełnieniem tego jest bezchmurne błękitne niebo.
We Frutingen wspaniały widok na ośnieżony Masyw Engstligental. Nagie, pokryte
śniegiem szczyty cudownie kontrastują z błękitnym niebem i zielenią hal.
Temperatura na zewnątrz 8,0 0 C ale w słońcu wszystko wydaje się piękne.
Przejeżdżamy przez Adelboden i kierujemy się na Engstligenalp. Drogę zagradza
nam drewniana niby-brama zaopatrzona w dwa pręty. Dalej coś, co wydaje się być
parkingiem. Zatrzymujemy się nie wiedząc, czy można tam wjechać. Może trzeba
uiścić jakąś opłatę? Na parkingu stoi autobus i kilka samochodów osobowych. Za
nami staje pick-up ze szwajcarską rejestracją i zaczyna na nas trąbić. Nie
wiemy, co robić, bo nie ma się jak wycofać. Z autobusu wysypuje się gromada
dzieciaków i machają do nas rękami, żeby wjeżdżać. Pręty wydają się giętkie,
więc ryzykujemy i powoli przejeżdżamy. Zostawiamy samochody na parkingu obok
innych już tu stojących i kierując się drogowskazami ruszamy do wodospadu
Engstligen. Mimo, że dochodzi 14:00 i świeci słońce mroźne powietrze chwilami
zapiera dech w piersiach. W zacienionych miejscach widać nawet szron. Po 15
minutach dochodzimy do wodospadu. Jest to drugi pod względem długości wodospad
w Szwajcarii. Pokonując kilka progów skalnych woda spada tu z wysokości 600 m.
Cudowne widowisko!
Przez kilkanaście minut podziwiamy wodny spektakl i dróżką za wodospadem
podążamy z powrotem do samochodów. Idziemy teraz innym szlakiem wzdłuż
znajdującej się po prawej stronie górskiej rzeczki. Po lewo zielone łąki z
dopiero pączkującymi zimowitami. Niestety w pąkach nie wyglądają one tak
uroczo, jak w pełnym rozkwicie. Nie jest ich też jeszcze tak dużo, jak wtedy,
gdy byliśmy w Szwajcarii w połowie września. Wtedy całe górskie łąki pokryte są
fioletowym dywanem tych witających zimę, podobnych do krokusów kwiatów. Na
parkingu zjadamy kupione w Grindelwald bułeczki z kabanosami i wracamy w
kierunku Adelboden.
W okolicach Adelboden jest też przełom rzeki Choleren, który zamierzaliśmy
odwiedzić. Jadąc w kierunku wioski rozglądamy się za jakimiś kierunkowskazami,
które pokazywałyby drogę do Cholerenschlucht. Nie widać żadnych. Wjeżdżamy do
Adelboden. Jest to typowe alpejskie miasteczko liczące około 3.500 mieszkańców,
położone w przepięknej górskiej scenerii na wysokości 1.353 m n.p.m. Otaczające
je góry sięgają aż do wysokości 3.243 m n.p.m. Część domów zgrupowana jest w
dolinie, a część rozrzucona po górskich zboczach. Natrafiamy na drogowskaz
kierujący na Silleren. W przewodniku wyczytałam, ze jest to jedno z tych
pięknych, krystalicznie czystych jeziorek górskich. Jedziemy w tamtym kierunku
i natrafiamy na Adwenture Park Reharti. Przy znajdującym się tu parkingu jest
stacja kolejki linowej na Sillerenbühl i Tschentenalp. Zastanawiamy się, czy
wjechać na Sillerenbühl (wjazd i zjazd 32 CHF), czy na Tschentenalp (18 CHF). W
końcu jednak decydujemy się na pieszą wędrówkę przez rezerwat szlakiem
prowadzącym do Fuhren. Idziemy najpierw w górę spienionego alpejskiego potoku
spadającego kaskadami w dolinę, a następnie skręcamy w lewo idąc lasem i
górskimi łąkami. Jest pięknie. Spacer zajmuje nam prawie dwie godziny.
Nieprzyzwyczajone do górskich wędrówek nogi trochę bolą, ale warto.
Na parkingu pytamy o drogę do Cholerenschlucht. Kierują nas na drogę prowadzącą
do Hirzboden i Frutingen, ale dowiadujemy się też, że pod koniec sierpnia
wąwóz otwarty jest dla turystów tylko do 17:00. Jest już więc zbyt późno.
Wracamy na camping. Na kolację kasza gryczana, wieprzowina w sosie i surówka z
pomidorów i papryki.
Przejechane 128 km.
Czas wycieczki: 8 h
Wydatki:
- parking w Grindelwald 4,50 CHF
- paliwo 46,8 l benzyny 80,03 CHF
- pieczywo 8,60 CHF
Razem 93,13 CHF

[alicja_z_krainy_czarow2]

czytajac twoje relacje jeszcze raz ogladam zdjecia z miejsc, o ktorych piszesz.
adelbolden musi byc urocze. ktory wodospad z tych, ktore ogladalas podobal ci
sie najbardziej ? czy nie zalujesz, ze nie wjechalas na ktorys ze szczytow ?

[aseretka]

Wszystkie wodospady są piękne, a każdy ma inny urok. Najbardziej jednak chyba
podoba mi się ten w Szafuzie na Renie.
Oczywiście, że żałuję, iż nie wjechałam na któryś ze szczytów, Na pewno widoki
są prześliczne. Ale myślę, że jeszcze będę miała okazję.
W Adelboden jest tak pięknie, że warto się tam zatrzymać na dłużej. I przy
następnym wyjeździe do Szwajcarii na pewno to zrobię. Nie widziałam jeszcze
przełomu Choleren, ani tych podobno licznych w tym rejonie jeziorek
polodowcowych. W okolicach Choleren Gorge warto też podobno zobaczyć
Pochtenkessels – głęboki, skalisty lej, gdzie spotykają się wody Engstligen i
Otterebach. Może ktoś to widział ?

[preuser]

aseretko, ja juz dawno zawiesilem toporek, chyba zauwazylas !!!

[preuser]

jeszcze tylko zapytam, gdzie spaliscie w okolicah Norymbergi i czy bylo warto
placic 125 euro zakladajac, iz musieliscie wstac bardzo rano i to bez sniadania
aby dotrzec do Lindau przed 9 rano (okolo 370 km, to prawie 3,5 - 4 godziny
jazdy)
dla mnie nie mialoby to najmniejszego sensu, jesli biore hotel to poto aby sie
wyspac, zjesc sniadanie i wypoczetym ruszyc dalej

ps: pamietaj, toporek zakopany, jesli to nie po mysli, nie odpowiadaj

zdrowko

[aseretka]

Niestety nie zauważyłam. A istniejące fakty nawet nie pozwalają mi uwierzyć.
Szczegóły w prywatnej korespondencji.

Wakacje 2006 - Szwajcaria-dzień szósty

[aseretka]

31 sierpnia 2006 r. (czwartek)
Wstaję przed 7:00. Na dworze pięknie świeci słoneczko. Zapowiada się pogodny
dzień. Robię sobie kawę i siadam przed namiotem z książką jednocześnie
delektując się i napojem, i cudownym widokiem na rozświetlone wschodzącym
słońcem góry. Przed 9:00 zaczynam przygotowywać śniadania i przed budzę resztę
towarzystwa. Zanim dokonają porannej toalety smażę jajecznicę na boczku.
Jeszcze trochę pokrojonej wędliny, pomidory, serek topiony i śniadanie gotowe.
Sprzątanie po posiłkach to już nie moja działka. Codziennie dwójka z szóstki
dzieciaków ma dyżur. O 10:30 można już wyjeżdżać na wycieczkę. Dzisiaj dookoła
Jeziora Thun i zwiedzanie zamków w Spiez, Thun i Oberhofen.
Jedziemy znajomą nam już A8 do Spiez. Tu na wciśniętym w jezioro górzystym
cypelku wznosi się pochodzący z przełomu XII i XIII wieku zameczek, w którym
mieści się Muzeum Historyczne (wstęp 7 CHF). Położenie zamku jest naprawdę
urocze. Ze wzgórza podziwiać można zachwycający widok na miasteczko, jezioro,
port i majestatyczne szczyty.
Parkujemy na płatnym parkingu (0,5 CHF za godzinę) i idziemy w kierunku zamku.
Przed wejściem, z prawej strony dziedzińca zewnętrznego, niewielki ale
starannie utrzymany ogród zamkowy z fontanną i kolorowymi klombami kwiatowymi.
Po lewej kamienna studnia. Zamkowa surowa wieża odcina się od bielonych ścian
kasztelu. Przez bramę, mijając wiekową beczkę na wino, wchodzimy na sporych
rozmiarów dziedziniec wewnętrzny. Środek dziedzińca pokryty jest kobiercem
zielonej trawy. U jego wschodniego krańca stoi stara pochodząca z X wieku
kaplica (wstęp bezpłatny). Kamienne wnętrze urzeka prostotą. Kaplica choć
niewielka ma trzy nawy, łukowe sklepienia i niewielką ambonę. Nie ma tu
ołtarza, tylko na podwyższeniu ustawiony jest wazon z kwiatami. Sklepienia
prezbiterium pokrywają stare malowidła.
Nieopodal kaplicy, prawie naprzeciw jej wejścia znajduje się niewielki ogród
różany. Jeden z jego boków przylega do zdobionej malowidłami kamieniczki.
Przysiadamy jeszcze na chwilę w zamkowym ogrodzie, delektując się widokiem na
Thunersee i szczyt Niesen.
c.d.n.

[preuser]

tak jak powiedzialem, toporek zawieszony ale nie zakopany
odpowiem ci tu, w miejscu publicznym i zaznaczam, iz nie mam zwyczaju
przekazywac prywatnej korespondencje osobom trzecim
nie rozumiem twojej prywatnej korespondencji, zazwyczaj pisuje sie do osob z
ktorymi cos laczy, jest sie zadowolonym lub oburzonym z osob, na ktorych nam
zalezy, wszystko inne powinno byc nam obojetne, dlatego moja odpowiedz wlasnie
tu, publicznie, ja nie mam co ukrywac
zarzucasz mi ciagle poslugiwanie sie roznymi nikami, bawisz w dedektywa co
przypominac moze juz nie tyle czasy PRL co dzisiejsze poczynania waszych
rzadzacych, kazdy kto nie ze mna to przeciw mnie a nie mozesz zrozumiec tak
oczywistej rzeczy, iz komputer moze stac w miejscu dostepnym dla ronych osob w
taki czy inny sposob ze soba powiazanych lub nie
to forum jak i inne fora, sa miejscem publicznym i kazdy moze pisac co chce,
moze sie poslugiwac nawet tysiacem nickow i nikomu nic do tego tak Tobie jak i
Twoim zwolennikom
tak, jestem osoba krytyczna, uwaznym czytelnikiem co zapewne zauwazylas ale
mysle juz niestety inaczej niz moi rodacy, postrzegam sprawy z zupelnie innego
konta, lubie "drake", lubie zgrywy, poprostu lubie robic "gas" jak to tu u nas
sie nazywa, nie biorac zaraz wszystkiego na serio bo humor ulatwia zycie
jestem inny niz wy, tego ukryc sie nie da, ostatecznie po 37 latach pobytu poza
Polska, w tym 20 lat bez zadnego kontaktu z krajem, z rodakami, z jezykiem,
przebywania w zupelnie innym srodowisku, musialy zaistniec zmiany
mentalnosciowe i dziwie sie, iz ty wiedzac skad pisze, wiedzac jak dlugo
przebywam poza krajem nie dostrzegasz tych roznic, tylko upierasz sie jak
dziecko przy swoim szpiegowaniu, dociekaniu idt,itp
ja, mimo roznic zdan w roznych tematach, nigdy nie napisalem, ze mam "wiecej
forsy od ciebie albo kogokolwiek" to, na co zawsze wskazywalem to formy
urlopowania rozne od waszych tu prezentowanych, na rozumienie turystyka, na
priorytety w czasie urlopu ale wy nigdy nie chceiliscie innego puktu wodzenia
turystyki akceptowac, o´key
zalozcie fora tematyczne - turystyka namiotowa, turystyka kulturowa lub
turystyka wypoczynkowa, moze jeszcze podzial na srodki lokomocji a wowczas,
kazdy wpis nieadekwatny do tematu mozecie uznac za intruzostwo
lubie jak ktos polewa wode ale tylko wowczas, gdy robi to ze swada, z duza doza
poczucia humoru i nie obraza sie jesli inny wytknie mu blage
przyklad: mozna miec duze poczucie humoru i np, objechac palcem cale jezioro
Brienz jadac do Grindelwald, mieszkajac w zachodniej czesci Interlaken ale
jesli ktos zwroci na to uwage, nalezy przyjac to z humorem
zrobilam "gas" no i sie nie udalo, i nie ma powodu do obrazy, doszukiwania sie
fantomasow, innych nickow a nalezy sie do tego znow z humorem przyznac
ostatecznie piszac taka czy inna relacje, mozna czasami nawet nalezy wstawiac
troche bajeru dla upiekszenia oby tylko nie traktowac tego na serio

pamietaj, nawet najbardziej winny ma "wspolnikow", nic sie nie dzieje bez
przyczyny ale jesli obie strony takie drobiazgi zauwaza, nie bedzie dochodzic
do spiec, wiec zanim zaczniesz oskarzac innych zacznij zawsze krytycznie od
siebie

mimo wszystko pozdrawiam i jako sie rzeklo, toporek zawieszam

Wakacje 2006 - Szwajcaria-dzień szósty

[aseretka]

31 sierpnia 2006 r. (czwartek) c.d.
O 10 km dalej, na najbardziej na północ wysuniętym krańcu jeziora leży Thun.
Wypływająca w tym miejscu z jeziora rzeka Aare rozcina klinem skrawek lądu,
tworząc małą, długą wyspę, na której skupia się centrum starego Thun. Wyspa
jest tak mała, że z łatwością można ją przejść wzdłuż i wszerz na pieszo, a z
lądem łączy ją kilka mostów. Chyba z pół godziny kręcimy się po mieście
szukając miejsca do zaparkowania, wreszcie parkujemy przed rzeką w okolicach
dworca (1CHF za godzinę) i przez udekorowany kwiatami i flagami most
przechodzimy do starej części miasta. Idziemy dwupoziomową główną ulicą
handlowa Huptgasse, która jest tak ciekawie zbudowana, że ukwiecone dachy
sklepów dolnego poziomu tworzą deptak obrzeżonego butikami poziomu górnego. Na
końcu ulicy pną się w górę kręte schody prowadzące do zamku i barokowego
kościoła. Idziemy tamtędy. Najpierw zwiedzamy kościół, a potem kierujemy się do
położonego nieopodal zamku. Zbudowany w 1190 r. na wysokości 560 m n.p.m.
ufortyfikowany kompleks zamkowy, zwieńczony jest na każdym rogu przez
prostokątne romańskie wieże. Na kamiennym dziedzińcu stoją działa. W zamkowych
wnętrzach znajduje się, podobnie jak i w Spiez, Muzeum Historyczne (wstęp
7CHF). Zbiory muzeum podobne do tych w Spiez. Cały przegląd szwajcarskiego
oręża i umundurowania. Biała broń: halabardy, piki, kusze, miecze, a także
stare rusznice i współczesna broń. Moim zdaniem warto tam zajrzeć wyłącznie
dla zwiedzenia pomieszczeń zamkowych.
Traktem prowadzącym do zamku schodzimy do miasta na prześliczny Plac Ratuszowy.
Otaczają go ukwiecone, białe kamieniczki z czerwonymi i zielonymi okiennicami
oraz uroczymi, arkadowymi podcieniami. Środek placu zajmuje kamienna, również
pięknie ukwiecona fontanna. Spacer po Thun zajmuje nam 3 godziny. Wzdłuż rzeki
wracamy do punktu wyjścia, czyli parkingu, gdzie zostawiliśmy samochody. Po
drodze jeszcze drobne zakupy: chleb, śmietana, masło.

Wakacje 2006 - Szwajcaria-dzień szósty

[aseretka]

31 sierpnia 2006 r. (czwartek)c.d.
Jedziemy dalej północo-wschodnim brzegiem Thunersee do Oberhofen. Przy samym
brzegu jeziora stoi tu uroczy średniowieczny zameczek zrekonstruowany z
przepychem w okresie XVII – XIX wieku.
Parkujemy w pobliżu zamku ( pierwsza godzina gratis, każda następna 1 CHF) i
dochodzimy do położonej nieopodal przystani. Pięknie ukwiecone i obstawione
palmami w donicach molo cieszy oko. Po lewo widok na zamek. Podobnie, jak w
Spiez i w Thun i tu wstęp do wnętrz kosztuje 7 CHF. Podziwiamy zamek od strony
jeziora. Południowe mury budowli opierają się niemal o taflę wody. Jedna z
wież, romantyczna Seeturmchen, wynurza się nawet z jeziora. Kolorowe, ułożone
we wzory dachówki zwieńczają zamkowe wieżyczki, a okiennice w biało-czarne
pasy zdobią zamkowe mury. Ponieważ zdecydowaliśmy się nie wchodzić do
znajdującego się w zamku muzeum, przechodzimy do znajdującego się z tyłu zamku
i jednocześnie przylegającego do jeziora ogródu. Jest on dużo większy i
ładniejszy od tego w Spiez. Właściwie to park, a nie ogród. Dużo drzew, altany,
kwieciste klomby, pięknie przycięte żywopłoty, tunel z zielonych krzewów. Do
tego wspaniały widok na znajdujący się po drugiej stronie jeziora Niesen i inne
szczyty. Jest tak pięknie, że o ponad pół godziny przekraczamy wyznaczony czas.
Na szczęście nikt nie zakwestionował, że zaparkowany na godzinę samochód stoi
godzinę i 35 minut.
Przepiękną drogą prowadzącą skalny półkami dojeżdżamy przez Gunten i Merlingen
do campingu. Po drodze jeszcze kilka przystanków w punktach widokowych, skąd
można popatrzeć na cieszące oko i duszę widoki. W namiocie jesteśmy przed
18:00.Na obiado-kolację kolację spaghetti.
Przejechane 133 km.
Czas wycieczki: 7,5 h
Wydatki:
- parking w Spiez 1,00 CHF
- wstęp do zamku w Spiez 35,00 CHF
- parking w Thun 3,00 CHF
- wstęp do zamku w Thun 35,00 CHF
- zakupy,6,80 CHF
Razem 80,80 CHF

[a_to_ja]

Aseretko!
Podziwiam Cię za cierpliwość, wytrwałość i opanowanie w pisaniu relacji ze
swoich wakacji.

Ja bym spasowała po pierwszych kilku dopiskach ... .

A tak na marginesie - zaczynam odwiedzać "stare kąty" na "gazetowej turystyce"
i jak na razie mam bardzo mieszane uczucia.
Ludzie!!
Dziewczyna chce się podzielić swoimi wrażeniami z wyjazdu a TU ... siedzą jej
na plecach wrony i .. dziobią.

Nie wiem, może zbyt długo mnie TU nie było i o czymś nie wiem??
I nie chcę wiedzieć!!!

Chcę czytać "NA TEMAT".
Swoje prywatne wojny toczcie na swoich prywatnych forach.

Pozdraviam i przepraszam autorkę wątku za te uwagi
:-))

[zula25]

kiedy opisuje swoje wrażenia czy polewa wodę, nikt jej nie przeszkadza, wnerwia
kiedy zbyt często robi ściągawki sugerując własne wrażenia, ot co

[alicja_z_krainy_czarow2]

zula25, musisz bardzo dobrze znac aseretke skoro potrafisz oddzielic jej wlasne
wrazenia od sugerowanych przez ciebie sciagawek, ot co.
aseretko pisz dalej i nie przejmuj sie glupimi uwagami. ja chetnie czytam.

[zula25]

mylisz się, znajomość autorki nie jest w tym do niczego potrzebna, wystarczy
być uważnym czytelnikiem
i jak poprzednio, w niczym mi nie przeszkadza relacja, takie czy inne braki
językowe czy nawet trochę bajeru lub kiepskiej orjentacji na mapie ale wnerwia,
jeśli autorka wciska "podkradzione" informacje, nie informując o tym
potencjalnego czytelnika i traktując je jako swoje
to jest nie fair, tego robić nie wolno, to lekceważenie bywalców forum a bywam
tu nie tylko ja jak śmiem przpuszczać, możliwe iż się mylę
po odkryciu takiego faktu, żeby autorka chociaż publicznie przeprosiła
czytelników, byłoby o'key ale skąd, ona atakuje jak rozdrażniona osa, czego
jesteś najdobitniejszym dowodem
takie traktowanie czytelnika jest nie do zaakceptowania
już miałem odpuścić i tu się nie wpisywać ale jak widać nie wszystkim to się
podobało, więc odpisałam wedle życzenia

pa,pa

[alicja_z_krainy_czarow2]

czytajac twoja odpowiedz coraz wyrazniej odnosze wrazenie, ze rzeczywiscie
rozmawiamiam z jakims bezplciowym fantomasem, bedacym kazdym i jednoczesnie
nikim. w jednym bowiem zdaniu uzywasz i formy meskiej i zenskiej. "już miałem
odpuścić i tu się nie wpisywać ale jak widać nie wszystkim to się podobało,
więc odpisałam wedle życzenia". forum nie rozwiaze problemu twoich frustracji.
odpusc wiec sobie i poszukaj rozwiazania problemow u profesjonalistow.
pa,pa

Wakacje 2006 - Szwajcaria-dzień siódmy

[aseretka]

1 września 2006 r. (piątek)
Ostatni dzień pobytu na campingu Manor Farm postanawiamy spędzić w oddalonym o
godzinę drogi spacerkiem (4-5 km) Interlaken. Znowu jest słoneczny dzień.
Zjadamy śniadanie i o 10:00 wyruszamy.
Idziemy wyznaczonym szlakiem najpierw wzdłuż rzeczki łączącej jeziora Brien i
Thun, a potem łąkami do prowadzącej do Interlakaen szosy. Na łące rośnie dużo
pieczarek. Postanawiamy zebrać trochę w drodze powrotnej i zrobić na obiad zupę
pieczarkową.
Po drodze mijamy kilka uroczych hoteli i pensjonatów w typowo szwajcarskim
stylu oraz zagrodę z uroczymi karłowatymi kózkami o imionach: Julka i Mirko.
Dochodzimy do Hoheweg, głównego, reprezentacyjnego bulwaru Interlaken.
Ocieniony drzewami stanowi on wizytówkę miasta. Siadamy na chwilę na bulwarowej
ławce, aby podziwiać widok na okoliczne szczyty. Północną część miasta zajmują
okazałe hotele w stylu wiktoriańskim, restauracje, butiki i słynne kasyno.
Mijamy Grand Hotel, spowity powojami zielonych pnączy i otoczony krzewami
herbacianych róż, oraz szereg butików z biżuterią, ekskluzywnymi strojami,
szwajcarskimi zegarkami i czekoladkami. Kilkadziesiąt metrów dalej, za
arkadowymi podcieniami, znajduje się pięknie ukwiecone kasyno Kursal, w
okolicach którego położony jest kwiatowy zegar. Moim zdaniem wystrój zegara
jest dość skromny. Zdobią go tylko czerwone begonie.
Przechodzimy do południowej dzielnicy Interlaken, posiadającej piękny park
Hohematte, skąd napawać się aż do bólu można pięknym widokiem na Jungfrau i
inne okoliczne szczyty. Znowu przysiadamy na ławce. Ośnieżone, skaliste szczyty
gór na tle błękitnego nieba przyprawiają aż o dreszcz grozy. Jednak choć
groźnie jest pięknie. Jedna z bywalczyń forum powiedziała mi kiedyś, że będąc w
Szwajcarskim Oberlandzie czuła się jak w raju. Podzielam w pełni to zdanie.
Chociaż byłam w tych okolicach kilkakrotnie, ciagle są one dla mnie
zachwycające. Aż żal będzie jutro wyjeżdżać.
Po wyjściu z parku włóczymy się jeszcze trochę po uliczkach Interlaken.
Kupujemy pamiątki, pocztówki i znaczki. W Coopie robimy zakupy na obiad,
kolację oraz na jutrzejsze śniadanie.
Dochodzi 15:00. Tą samą drogą, co poprzednio wracamy na camping. Idąc przez
łąkę zbieramy pieczarki. Na obiad zupa pieczarkowa, piree i piersi z kurczaka.
Popołudnie spędzamy na opalaniu się i kąpieli w jeziorze. Niestety dno tu jest
bardzo kamieniste i bez obuwia trudno jest wejść do wody.
Wieczorem pakowanie, potem kolacja i o 22:00 już jesteśmy w łóżkach. Rano
wyjazd do Włoch.
Wydatki:
- pamiątki 20,00 CHF
- pocztówki i znaczki 12,90 CHF
- zakupy 8,75 CHF
Razem 41,65 CHF
Przykładowe ceny:
- czekolada 1,60 CHF
- pocztówki od 0,50 – 1,00 CHF
- znaczek na pocztówkę 1,3 CHF
- piwo 10*0,33l 3,25 CHF
- chleb od 1,20 CHF
- masło od 2,80 CHF
- śmietana od 1,80 CHF

[alicja_z_krainy_czarow2]

szkoda, ze to juz ostatni dzien.

[aseretka]

Tak, alicjo, to już koniec Szwajcarii. Dziękuję za uwagę wszystkim, którzy mnie
czytali:)

[Gość: Fredzio]

Ale o włoskiej części podróży też będzie (pod "Włochy")?

Szwajcaria-8

[Gość: Fredzio]

01.09.06
W nocy okropnie zimno, bo ok. 5.00 skończył się gaz, herbatę parzymy grzałką,
przed 9.00 przy bezchmurnym niebie odjeżdżamy, najpierw znaną, jedyną właściwie
tu drogą, w kierunku Interlaken, które przejeżdżamy bez zatrzymywania się,
okazuje się, że to duże, ale chyba niezbyt ciekawe miasto. Oddalamy się od gór
i wjeżdżamy w szwajcarski Mittelland, prawie równinny, potem pojawiają się
coraz wyższe pagórki. Planowy postój w Bazylei zaczynamy na podziemnym
parkingu, za który płacimy potem 7.-SF, tym razem zapisuję sobie w notesie
nazwę parkingu („Claramatte”) i ulicy, żeby potem nie błądzić w poszukiwaniu
samochodu. W niewielkim barze pytam o drogę do Münsterplatz, kilka osób z
ogromną życzliwością i uśmiechami mi ją wskazuje. Przechodzimy przez most na
drugi brzeg Renu - tu jest już bardzo szeroki i o wartkim prądzie. Przypadkiem
nasza trasa wiedzie przez Marktplatz, który też mieliśmy w planie. A odpowiada
swej nazwie, bo trwa na nim targ warzyw, serów, owoców i kwiatów. Gdy stojąc
przy straganie rozważamy jaki ser kupić, sprzedawca nieoczekiwanie pyta, czy
chcemy "ser od krowy, kozy, czy owcy", a na pytanie skąd zna język polski,
odpowiada, że jest Polakiem, jak i towarzysząca mu kobieta. Z solidarności
narodowej za porcję sera, która wg. wagi miała kosztować 12, liczy nam 10,-SF.
Wzdłuż dłuższej strony targu stoi wspaniały ratusz pomalowany na jaskrawy
kolor czerwony i ozdobiony freskami, złoceniami i wielkim zegarem. Stąd
dochodzimy do katedry, dużej i dostojnej, ładnie udekorowanej licznymi
rzeźbami, a zbudowanej z różowego kamienia z poziomymi wtrętami szarymi i
białymi, z dachem pokrytym wzorzystą dachówką. Trwa remont, wnętrze jest
puste, sporo wyraźnych akcentów romańskich (szczegóły murów, okna, krużganek).
Duża krypta, w katedrze pochowany jest Erazm z Rotterdamu, ale nie możemy
znaleźć jego nagrobka. Katedra stoi wysoko nad brzegiem Renu, z urwistego stoku
można przyglądać się wartkiej rzece, mostom, statkom i pomysłowemu promowi,
który zaczepiony o łączącą brzegi linę, przepływa z jednego brzegu na drugi i z
powrotem wykorzystując siłę prądu wody, przez zmianę "halsu" i manipulacje
sterem. Dochodzimy jeszcze do jedynej pozostałości dawnych murów obronnych
Spalentor. Jeszcze kawa, zagryziona rożkiem z marcepanowym nadzieniem
(Marzipangipfel), za resztę bilonu kupujemy trzy ciastka i jedziemy do granicy
niemieckiej, mijamy ją żegnani machnięciem dłoni straży granicznych.
I to koniec szwajcarskiej części podrózy.

[alicja_z_krainy_czarow2]

szkoda, ze juz koniec waszych wspomnien ze szwajcari. chetnie poczytalabym
takze o czesci wloskiej aseretki oraz o dalszej podrozy po niemczech fredzia.
mam nadzieje, ze uda mi sie zrealizowac wymarzone wakacje w szwajcari w
przyszlym roku i moze bede mogla cos opisac.

Wakacje 2006 - Szwajcaria-dzień ósmy

[aseretka]

2 września 2006 r. (sobota)
Wstajemy bardzo wcześnie, bo o 5 rano. Przed nami 640 km drogi. Może to nie tak
wiele, ale przecież będziemy jechali przez góry i chcemy jeszcze zatrzymać się
na zwiedzanie w kilku miejscach. Plusem tej części campingu Manor Farm, na
której stoi nasz namiot jest to, iż nie ma tu zamykanej bramy. Nie trzeba więc
czekać do 7:00, żeby móc wyjechać.
Szybkie śniadanie i jeszcze po ciemku w drogę. Jedziemy A8 w kierunku
Meiringen, a dalej przez Grimsel Pass do drogi nr 19. Zaczyna się rozwidniać.
Na przełęczy na poboczach drogi leżą resztki śniegu. Nie jest go wiele, ale
dałoby się ulepić bałwana. Zjeżdżamy na drogę nr 19, ale tym razem kierujemy
się w przeciwnym kierunku niż przełęcz Furka. Jedziemy malowniczą Doliną
Valais. Chociaż i tu widoki piękne muszę przyznać, że osobiście wolę jazdę
wyższymi partiami gór.
Mijamy Obergestein z dziwnymi domami, których architektura jest zupełnie
odmienna od dotychczas obserwowanej w Szwajcarii. Zbite z prostych desek, z
małymi oknami przypominają raczej jakieś szopy. Uderzający jest brak zdobiących
domostwa kwiatów. Takie domy-szopy widzimy też dalej w Urlichen, Geschinen,
Munster. Chociaż wierzchołki gór mają śnieżne czapy na urwistych stokach
zielenieją winnice.
Przed 9:00 dojeżdżamy do Brig, głównego miasta Górnego Valais. Leży ono nad
brzegiem Rodanu, u stóp przełęczy Simplon. Ponad Starówką, przy Alte
Simplonstrasse, dominuje zamek Stockalper, niegdyś największa rezydencja w
Szwajcarii. Jest to duża masywna budowla z granitu i skały wulkanicznej. Już z
daleka rzucają się w oczy trzy kopuły nazwane imionami Trzech Króli, najwyższa
to Kacper. Parkujemy z boku zamku, zaraz przy drodze prowadzącej na Simplon
Pass. I wąską uliczką podążamy w stronę zamku. Mijamy kościół o podobnej
kopule, jak wieże zamkowe i dochodzimy do zamku. Chociaż znajdujące się w nim
muzeum jest jeszcze nieczynne wejścia na dziedziniec zamkowy jest otwarte.
Wchodzimy i podziwiamy przepiękne arkady i podcienia zamkowe. Przez furtkę po
prawej stronie przechodzimy do ogrodu zamkowego i spacerujemy chwilę po
rosarium. Jeszcze przez godzinę włóczymy się uliczkami Starego Miasta i
zrobiwszy pętelkę wracamy do samochodów i pniemy się drogą nr 9 ku przełęczy
Simplon.
Droga przecudna. Kręta, prowadząca przez wąwozy i spadziste zbocza.
Zatrzymujemy się na chwilę, aby popatrzeć na Alpy i położone w dole Brig. Teraz
już niemal jedziemy samymi szczytami gór. Droga aż zapiera dech w piersiach.
Dojeżdżamy do położonej na wysokości 2005 m n.p.m przełęczy Simplon,
oddzielającą od siebie Alpy Pennińskie i Alpy Lepontyńskie. Przełęcz ozdobiona
jest kamiennym posągiem orła. Zatrzymujemy się na kilka minut na parkingu, żeby
zrobić kilka zdjęć i jeszcze raz nacieszyć oczy alpejskimi szczytami.
Zjeżdżamy ku granicy Szwajcarii z Włochami mijając po drodze liczne wodospady.
Z miasteczkiem Simplon droga wiedzie majestatycznym Wąwozem Gondo. Jeszcze
tylko ostatnie przygraniczne miasteczko szwajcarskie, a dalej już są Włochy.
Przejechane do granicy z Włochami 141 km.
Czas przejazdu łącznie z postojami: 6 h.

[pawel676]

Super relacja - gratuluję. Jak rozumiem traktowaliście kamping jako bazę
wypadową. Jest to dla mnie o tyle istotne, że podróżuję z przyczepą którą muszę
gdzieś zakotwiczyć. Dysponujesz może informacjami które z tras przez Ciebie
opisanych są zamknięte dla przyczep ?
p676

[aseretka]

Niestety, jako, że nie jechaliśmy nigdy z przyczepami, nie zwracałam
szczególnej uwagi na zakazy wjazdu dla przyczep. Wydaje mi się jednak, że na
drogach, którymi jechałam nie było takiego zakazu. Były natomiast tablice
świetlne informujące, czy przejazd przez daną przełęcz jest otwarty.

[Gość: c#]

W kwestii przyczep.
Ja co prawda z przyczepą nie jeżdżę, ale zwróciłem uwagę, że mapy krajów
alpejskich, szczególnie te dokładniejsze, zawierają oznaczenia i informacje,
których potrzebujesz.

Właśnie z ciekawości przytargałem z samochodu cegłę koloru granatowego pt. ADAC
Auto Atlas D/EUR. Szwajcaria jest 1:300.000 i są tam oznaczone drogi niedostepne
dla przyczep oraz drogi zamykane na zimę.

Część dróg jest niezalecanych dla przyczep - teoretycznie masz wybór - a inne są
zakazane. Są różne oznaczenia na mapach.

Wydaje mi się, że do zaplanowania podróży w domowym zaciszu powinno wystarczyć.

[Gość: c#]

Dzięki za relację! I za te dziesiątki niezmiernie istotnych szczegółów, których
w żadnym przewodniku się nie znajdzie!

Prawie postanowione. Jedziemy w lecie 2007 do Szwajcarii!

[aseretka]

Życzę miłego wypoczynku i wielu wrażeń:) Uważam, że i relacje Fredzia zachęciły
cię do wyboru Szwajcarii.
Gdybyście wybierali camping z oferty Eurocampu, to radziłabym ten w Interlaken.
Mimo, że w Laurenbrunnen jest ładniej, klimat nad jeziorem jest zdecydowanie
cieplejszy. A ponieważ, jak pisałeś masz dzieci w wieku szkolnym myślę, że
bardziej odpowiadałoby im, gdyby mogli popluskać się w jeziorze lub popływać
kajakami. (Darmowe wypożyczanie u pilotów Eurocampu.)Plaża co prawda nie jest
zbyt ładna, bo żwirowata, ale popalać się też można, podczas gdy do ułożonej
północ-południe wąskiej i otoczonej wysokimi szczytami Doliny Laurenbrunnen
słońce zagląda dopiero koło południa.

[Gość: c#]

aseretka napisała:

> Życzę miłego wypoczynku i wielu wrażeń:) Uważam, że i relacje Fredzia zachęciły
> cię do wyboru Szwajcarii.

Tak, obie relacje się przeplatały i uzupełniały. I były podobnie pełne treści i
rzeczowe.

Jeszcze raz dzięki za porady i informacje :-) Pewnie znowu damy Eurocampowi
zarobić...

[alicja_z_krainy_czarow2]

dostalam katalog eurocampu. oprocz kempingow w interlaken i lauterbrunnen jest
tam tez w szwajcarii kemping w susten. nie jest to jednak na drodze przez
przelecz susten, o ktorej pisalas, a w rejonie valais. bardziej pasuje mi to
wiec na twoja ostatnia wycieczke przez przelecz simplon. mapka w katalogu tez
na to wskazuje. czy bylas na tym kempingu? czy jednak lepiej wybrac ten w
interlaken? w katalogu pisza, ze susten to jeden z najbardziej slonecznych
terenow szwajcarii. czy to prawda?

[Gość: kala]

witam czy moglabys wstawic jakies zdjecia obrazujace campingi

[alicja_z_krainy_czarow2]

tez nabralam checi na szwajcarie. zwlaszcza, ze oferta eurocampu wyglada na
pierwsza polowe czerwca zachecajaco cenowo. tez moge powiedziec, ze to prawie
postanowione na 2007 r. na razie zamowilam katalog eurocampu. juz nie moge sie
doczekac czerwca.

[alicja_z_krainy_czarow2]

i slowo ciałem sie stało! jade w czerwcu do szwajcarji, twoim szlakiem
aseretko. dzieki ci za wszystkie sugestie przyslane na maila. mam nadzieje, ze
zobacze to, co sobie wymarzylam na podstawie twoich opisow.

[alicja_z_krainy_czarow2]

wrocilam ponad dwa miesiace temu, ale teraz dopiero mam mozliwopsc
odpisania. szwajcaria bajeczna. zwiedzilam chyba wszystkie opisane
przez ciebie aseretko miejsca. przejechalismy przez przelecze
susten, furka, grimsel. podziwialismy alpejskie lodowce i
wopdospady. oprocz tego berno z zywymi maskotkami miskami. wielkie
dzieki za inspiracje. alina

[Gość: zorro]

Dziewczyny! Aseretko i Alicjo, szczerze zazdroszczę tej Szwajcarii. Jestem
raczej miłośnikeim Włoch, ale chyba przez Was w przyszłym roku zahaczę o
Helwecję :) Napiszcie tylko, czy można tam (a także w Liechtensteinie) płacić w
euro, bo nie wiem czy na krótki pobyt kupować specjalnie CHF, i ile??

[aseretka]

Warto nie tylko zahaczyć ale i pobyć tam chociażby kilka dni.
Niestety w euro raczej nie da się płacić, chociaż w niektórych
przygranicznych miastach (np. Bazylei, Szafuzie, Locarno)w
niektórych sklepikach można kupić za euro pamiątki, pocztówki itp.
Franki szwajcarskie będą natomiast na pewno potrzebne do parkomatów.
Na pytanie ile CHF wziąć trudno mi odpowiedzieć, bo nie wiem, jak
długo chcesz przebywać w Szwajcarii i jakie zakupy robić.

[Gość: zorro]

Trudno powiedzieć, wakacje dopiero za rok :) ale myślałem tylko o jednodniowym
rekonesansie w drodze z Italii do Polski. Czyli raczej wschodnia część
Szwajcarii - będziemy jechać z tamtej strony. Na razie roi mi się przejazd od
strony Davos, może któreś z miast: Chur, Sankt Gallen, pewnie Liechtenstein i
zahaczenie o jezioro Bodeńskie? Jeśli się spodoba, wrócimy na dłużej.
Zakupy? Niee, raczej nie, co najwyżej pamiątki. A w Liechtensteinie przyjmują euro?

[aseretka]

Polecam przejazd N13 od Jeziora Bodeńskiego do Chur, a potem drogą
nr 19 przez Przełęcz Furke, Dolinę Valais i Przełęcz Simplon.
Wrażenia gwarantowane. Przy okazji wjedziesz do Włoch zawadzając o
cudne Jezioro Maggiore.
W Liechtensteinie nie robiłam żadnych zakupów. Przypuszczam jednak,
że i tu raczej będą potrzebne franki szwajcarkie.