Irlandia

[ewa.p7]

www.irish-site.prv.pl

forum o UK i Irlandii

[turdoradca]

forum.gazeta.pl/forum/71,1.html?f=720

Ciemna strona Zielonej Wyspy

[turdoradca]

www.rzeczpospolita.pl/gazeta/wydanie_070104/swiat/swiat_a_1.html
POLSCY IMIGRANCI
Ciemna strona Zielonej Wyspy

90 tysięcy naszych rodaków dostało w 2006 roku legalną pracę w Irlandii. Jest
ich tam 180 - 250 tysięcy. Wbrew optymistycznym doniesieniom nie mają łatwego życia


Przyjeżdżają tu, bo mają swoje powody. Albo trudno im w Polsce związać koniec z
końcem, albo rozwaliło im się życie i chcą zacząć wszystko od nowa, albo - ufni
w swoje siły - zamierzają tu zrobić karierę. Towarzyszy im mocne postanowienie,
że już nie wrócą albo wrócą, gdy już będzie poco.

-Większość się spodziewa, że Irlandia powita ich z otwartymi ramionami - mówi
Katarzyna Mejger, działaczka polonijna. - Nic podobnego. Coraz więcej osób po
wylądowaniu tu przeżywa gorzkie rozczarowanie, bo nagle okazuje się, że to, co
wiedzą o tym kraju, ma niewiele wspólnego z rzeczywistością.

7,65 euro za godzinę

Barnaba Dorda, przedstawiciel związku zawodowego SIPTU, dostaje dziennie około
20 telefonów od Polaków, którzy skarżą się na irlandzkich pracodawców.
Najczęściej chodzi o zaniżone zarobki.

-Irlandczycy nie są przywiązani do przepisów -mówi Dorda. -Wychodzą z założenia,
że prawo jest po to, by je łamać. Jeśli tylko mogą, unikają płacenia minimalnych
stawek.

A mogą często. Polak, który przyjechał tu spawać czy murować, przeważnie nie zna
angielskiego. Trudno mu więc kłócić się z pracodawcą. W rezultacie często
pracuje nie za 7,65 euro za godzinę, ale za połowę tej stawki. W Inniscrone na
północy kraju 150-osobowa brygada Polaków zamiast 800 euro tygodniówki dostaje
300. Za 60 godzin pracy. - I to wcale nie są odosobnione przypadki -przekonuje
działacz SIPTU.

-Muszę przyznać, że jednak dziwię się tym Polakom, którzy decydują się na pracę
za tak marne grosze -mówi Barbara, która mieszka tu od 10 lat. Nie chce podać
nazwiska w obawie, że zaszkodzi to interesom firmy, którą prowadzi. - Tysiąc
euro miesięcznie to majątek, ale tylko w Polsce. Tu ledwo wystarcza na utrzymanie.

Walka o pracę

Dobre czasy już się skończyły. Polacy niby nadal są w Irlandii szanowani za
pracowitość, ale każdy rynek ma ograniczoną pojemność. A przecież na wyspę
masowo ciągną także Rumuni, Bułgarzy, Litwini i Łotysze. Jest więc w kim
wybierać. W takiej atmosferze trudno domagać się zapłaty za nadgodziny, za
niewykorzystany urlop czy za brak przerw w pracy. -Rozczarowany Polak, który
chciał się zwolnić z pewnej firmy transportowej, został pobity przez kierownika
w obecności irlandzkich mechaników, którzy mieli niezły ubaw - opowiada Barnaba
Dorda. -Na inspektorów pracy i policję nie ma co liczyć. Są bardzo mili, ale
dość - jakby to ująć - powolni w działaniu.

Trudno też oczekiwać pomocy od konsulatu RP. Pracuje pełną parą, ale dwóch
konsulów to stanowczo za mało. Polskie władze obiecały przysłanie trzeciego, ale
najpierw trzeba znaleźć nową siedzibę, bo obecna pęka w szwach. -Przyjmujemy
dziennie 30 osób, odbieramy kilkadziesiąt telefonów - mówi konsul Ewa Sadowska.
-Ludzie coraz częściej pytają, dlaczego polskie media piszą, że tu na wszystkich
czeka dobra praca.

Jednak są różnice mentalności

Stawianie tezy, że w Irlandii jest gorzej niż w naszym kraju, byłoby
nierozsądne, ale nie zmienia to faktu, że Irlandia wygląda w rzeczywistości
zupełnie inaczej od tej widzianej z Polski. Nie każdy potrafi się tu odnaleźć -
i to nie tylko z powodu kiepskich warunków pracy.Różnice kulturowe też potrafią
wykończyć. A Irlandczycy mają zupełnie inną mentalność niż Polacy. -Są powolni,
nigdy nie powiedzą ci, co myślą, a ich dobrotliwy uśmiech nie kryje żadnych
emocji - tak podsumowuje ich Barbara. - Nie potrafią rozmawiać, potrafią tylko
wymieniać się zdawkowymi uprzejmościami.

W Dublinie jest co najmniej stu bezdomnych Polaków, rośnie liczba samobójstw (w
2006 roku doszło do dziesięciu). Bezrobocia podobno jeszcze nie ma, ale tylko
dlatego, że - aby przeżyć - Polak jest wstanie podjąć się każdego zajęcia, za
każde pieniądze.

Marszałek Sejmu RP Marek Jurek obiecał w październiku irlandzkiej Polonii, że
władze wykonają kilka ruchów, żeby ułatwić jej życie. Ma być trzeci konsul,
zagraniczny okręg wyborczy i polska szkoła z prawdziwego zdarzenia. Konsula
jednak nie będzie, jeśli nie znajdzie się nowa placówka. Utworzenie zaś okręgu
wymaga zmian w konstytucji. A co do szkoły, to ma być, ale pod warunkiem że
będzie zainteresowanie.

Czegoś zabrakło: zapowiedzi, że Polacy wybierający się do Irlandii będą mogli
liczyć w kraju na rzetelne informacje na jej temat. Kampania " Know before you
go" uruchomiona latem ubiegłego roku przez ambasadę Irlandii jest nie tylko
spóźniona o dwa lata. W powszechnej opinii tych, do których jest adresowana,
zręcznie omija najważniejsze problemy.
RAFAŁ KOSTRZYŃSKI

Gdzie można odnaleźć Polskę w Irlandii

Prasa

"Polski Herald" - bezpłatny dodatek do piątkowego " Evening Herald"
"Polski Express" - bezpłatny miesięcznik
"Wyspa" - miesięcznik
"Życie w Irlandii" - dwutygodnik
"Polska Gazeta" - tygodnik

Najpopularniejsze portale
www.polskidublin.com
www.irlandiaonline.pl
www.polska.ie
www.emigrantadvice.ie
www.gazeta.ie
www.zielonairlandia.pl
Szkoły:
Szkoła weekendowa w Blackrock pod Dublinem

Kościoły polskie w Dublinie:
Kościół św. Audoena, 14 High Street
Kościół st. Michan, Halston Street

Lekarze:
Polskie Centrum Medyczne Medicus

Puby:
Pub Zagłoba
Polski Pub Chaplins raf
___

Richard Waghorne
analityk The Freedom Institute of Ireland

Większość Polaków świetnie sobie radzi w naszym kraju. Ale są też tacy - co w
tak dużej grupie ludzi jest nieuniknione - którym trudno się dostosować do
panujących w Irlandii warunków. Głównymi przeszkodami są nieznajomość prawa
pracy i języka. Sprawia ona, że imigranci mogą łatwo paść ofiarą nieuczciwych
pracodawców albo na przykład przepłacać za wynajmowane mieszkania. To są jednak
sporadyczne przypadki. Polacy są tu wciąż mile widziani - i to nie tylko
dlatego, że cieszą się opinią doskonałych i dobrze wykwalifikowanych
pracowników, ale także dlatego, że Irlandia i Polska mają ze sobą dużo wspólnego.

To kraje o podobnej kulturze, katolickie, w których rodzina wciąż jest
traktowana jako ważna część społeczeństwa. To właśnie dlatego wasi rodacy są tu
tak dobrze przyjmowani. O wiele lepiej niż obywatele innych państw wschodniej
Europy. Zdarzają się u nas przypadki przestępczości z importu, ale Polacy są
wzorowi.

Anna Paś
redaktor naczelna miesięcznika "Polski Express"

Polaków w Irlandii można podzielić na trzy grupy. Pierwsza to studenci, którzy
przyjeżdżają do nas na wakacje, druga to ci, którzy są tu już od ponad dwóch lat
i nie zamierzają wracać do Polski, i trzecia - złożona z tych, którzy za
pieniądze zarobione w Irlandii chcą założyć w swoim kraju własny biznes. Ci
najczęściej przeżywają rozczarowanie, gdy okazuje się, że nie udało im się
zaoszczędzić wystarczającej kwoty. Większość Polaków prowadzi tu normalne życie,
już nie skupiają się tylko na odkładaniu pieniędzy do skarpety. Ale nie oznacza
to, że nie mają żadnych problemów. Ostatnio dzwonią do nas i dzielą się z nami
obawą, że po poszerzeniu Unii Europejskiej do Irlandii zaczną masowo przyjeżdżać
Rumuni i Bułgarzy.