niepłodność - pomoc

[Gość: Ewa]

Okazuje sie ze w calej Europie tylko w Polsce placi sie za zaplodnienie invitro. Moim zdaniem takie zabiegi powinny byc dofinansowywane przez kasy chorych.
Pisze o tym dlatego ze od trzech lat nie moge zajsc w ciaze - invitro jest ostatnia deska ratunku. Jak na ironie losu pracuje w Domu Malego Dziecka i bardzo, bardzo kocham dzieci. Niestac mnie na kredyt - nasza zarobki razem z mezem wynosza 1200 zl.Jak mam sie pogodzic z takim losem?

[Gość: M]

Ewo czy nie myślałaś nigdy o adopcji. Czy potrafisz pogodzić się z tą całą batalią badań przed takim zabiegiem, wytrysku na rządanie i innych koniecznych i dla mnie upokarzających konieczności przy metodzie invitro? Ja też nie mogę, jak na razie mieć dzieci, ale wiem że jeżeli już będę wybierać to wybiorę adopcję. Boję się tak dużej ingerencji w człowieka - w moje dziecko. pozdrawiam.

[Gość: miki]

zgadzam sie z M. , gdybym miała wybierac wybrałabym adopcje ( zresztą juz o niej mysle mimo iz jestem zdrową kobietą ).

[Gość: M]

nie potrafię sobie w ogóle wyobrazić, żeby ktoś miał robić takie eksperymenty na moim ciele i przyszłego dziecka. osobiście uważam, że jeśli już nie mogę mieć dzieci swoich, to znaczy że powinnam (jeśli już tak bardzo chcę je mieć) dać szansę jakiemuś maluszkowi, które do tej pory nie miało zbyt wiele szczęścia w tym cholernym życiu.

[Gość: kasia]

ja bym probowala chociaz raz....
zawsze to wlasne...

[Gość: Ewa]

Mysle dokladnie tak samo i zrobie wszystko zeby tak sie stalo. Bardzo prosze trzymaj za mnie kciuki moze wtedy invitro nie bedzie potrzebne, z pozdrowieniami Ewa

[Gość: DONA]

Gość portalu: Ewa napisał(a):

> Mysle dokladnie tak samo i zrobie wszystko zeby tak sie stalo. Bardzo prosze tr
> zymaj za mnie kciuki moze wtedy invitro nie bedzie potrzebne, z pozdrowieniami
> Ewa
Wiem o czym mowicie

[Gość: Ewa]

Myslalam i o adopcji ale jak wiesz pracuje w Domu Malego Dziecka i oprocz dzieci mam tez kontakt z ich rodzicami nie sa oni niestety zachecajaca wizja mojego dziecka. Mam w swojej grupie wielu ulubiencow, no moze raczej ulubienic kocham te dzieci ale niewyobrazam sobie tego abym mogla je adoptowac.Chce miec wlasne dziecko moze to zle zabrzmi ale tak po prostu jest.
Serdeczne pozdrowienia - Ewa

[Gość: DONA]

O Jejku wiem o czym mowicie

[Gość: zuzia]

a ile kosztuje invitro ?

[Gość: Ninka]

Popieram adopcje, duzo dzieci jest potrzebujacych ciepla rodzinnego, milosci-domu.
jednakze sa osoby, ktore by chcialy miec dzieci wlasne. mozliwosc invitro. Uciazliwe, niezawsze skuteczne, cholernie drogie jak na polskie zarobki. jedna proba okolo 1200zl., z tego co mi wiadomo.
Znam jednak ludzi, ktorzy nie mogli miec dzieci wg medycyny, a je maja bez zaplodnienia invitro.

[Gość: Ewa]

z tego co sie dowiadywalam wszystko zalezy od wieku czyli im starsza kobieta tym wiecej musi zaplacic za swoje szczescie. w moim przypadku jest to ok 10000zl wchodza w to koszty lekow stymulujacych, szereg badan no i oczywiscie zaplodnienie. Za zadne skarby nie zamierzam jednak z tego zrezygnowac. Chce miec wlasne dziecko - mysle ze to rozumiesz.
z pozdrowieniami Ewa.

[Gość: Hathor]

Ewa, rozumiem Cie doskonale - sama nie moge zajsc w ciaze (z powodu zbyt slabego nasienia meza). Przeszlismy w zeszlym roku 2 proby in vitro- nieudane niestety. Po drugiej zalamalam sie. Przez ponad pol roku plakalam z powodu bezsilnosci. In vitro to nie tylko wydatek pieniezny. To ogromna nadzieja na nowe zycie i jednoczesnie gwalt na organizmie kobiecym i meskim. Jednak ani przez chwile nie pomyslam ze moglabym przestac probowac. Nawet w chwilach najwiekszej rozpaczy, gdy po transferze 3 zarodkow zaden sie nie przyjal i czulam jakby ktos umarl. Teraz psychicznie wychodze na prosta i bede probowac jeszcze raz, az do skutku.

[Gość: ala]

Doskonale Ciebie rozumiem. My z mężem również staramy się o dziecko bardzo
długo. Właśnie teraz jestem w trakcie badań do zabiegu in vitro. I nie
pieniądze tutaj są najważniejsze mimo że ich na ulicy nie znajduję ale ta
istotka którą mam nadzieję kiedyś przytulić. Jeśli możesz odezwij się i powiedz
gdzie przeprowadzałaś poprzednie próby Pozdrawiam i życzę powodzenia ALA

[Gość: Iwona]

Ja już raz próbowałam in-vitro. Nic z tego nie wyszło. Byłam załamana.
Mimo iż in-vitro wywołuje burzę na organizmie i niesie za sobą wiele ujemnych
skutków, to dałabym się "pokroić i posolić" na żywca, byleby z tego było
dziecko. Na jesień będę próbować znów in-vitro, z tym, że nie wiem, czy
przeżyję porażkę, jeżeli się nie uda.
Co do adopcji-to straszna odpowiedzialność i nie wiem, czy bym mogła się
zdecydować. Dzieci adoptowane też mają swoją osobowość, której nie znamy, więc
nigdy nie wiadomo, co, mimo największych starań wyrośnie z takiego dziecka, a
nigdy bym nie chciała żałować swojej decyzji.
SWOJE, TO JEDNAK SWOJE.

[Gość: Hathor]

Iwona, zostan w kontakcie - Juz od dawna mysle o tym aby nas, jeszcze nie
matki - testujace na swoim ciele in- vitro, zgromadzic, abysmy sie mogly
nawzajem wspierac. "Normalni" nas nie moga zrozumiec, bo przeciez poczęcie
dziecka wydaje się byc najłatwiejszą rzeczą na świecie. A przeciez jest nas
prawie 200,000 - co siodme małżeństwo w Polsce.

Chcialabym aby wszystkie kobiety, ktore decyduja sie na in- vitro zdawaly sobie
sprawe z psychicznych konsekwencji kazdej proby -z nadzieji jaką niesie i
poźniejszych rozczarowan.O "dramacie" i sprzecznościach jakie pojawiają w
sercu sie po transferze zarodkow do macicy, nikt mi nie mowil. Bede probowac w
kwietniu po raz 3. Czy ktos zna recepte jak to przezyc ????

[Gość: mama]

Dziewczyny! Ja też nie chciałam wierzyć, że in - vitro
uda się w moim przypadku. Za pierwszym razem stał się
cud! urodziłam zdrową śliczną córeczkę. To prawda, że
to bardzo dużo kosztuje - nie tylko pieniędzy, ale
również nadziei itp...ale warto. Bałam się
potwornie.Polecam wypróbowaną placówkę w Warszawie
Novum. Mają duże sukcesy. Służę radą i pomocą bo szlak
mam już przetarty! POWODZENIA.

[Gość: Iwona]

mama. Co do NOVUM, to mam nie najlepsze wspomnienia. Przed próbą in-vitro
(nieudaną zresztą) w Białymstoku byliśmy z mężem w Novum trzy razy i niestety
miałam wrażenie,że najbardziej lekarzom zależy na pieniążkach, a nie na
rozwiązaniu mojego problemu. Jako, że nie ma ewidentnej przyczyny niepłodności
w naszym małżeństwie odmówiono mi podejścia od razu do zabiegu in-vitro--
stawiano przede mną lata leczenia, kolejne inseminacje(zupełnie bez sensu-
jestem przed trzydziestką i nie mam czasu na lata leczenia, a kilka inseminacji
też już przeszłam). Zdenerwowana i zdeterminowana pojechałam do Białegostoku-
obecnie jest to najlepszy ośrodek tego typu w Polsce, nikt nic mi nie
sugerował, przejrzeli wyniki i bez problemu przystąpiłam do programu. Niestety
nie udało się, ale kolejną próbę też tam przeprowadzę.

[Gość: Ewa]

Iwonko to ja rozpoczelam te dyskusje na temat invitro, jak najbardziej jestem
za tym aby probowac wszystkiego czego sie da aby miec dziecko. W naszym
przypadku podobnie jak w twoim lekarze nie potrafia wskazac przyczyny
nieplodnosci, jeden z lekarzy stwierdzil nawet ze wszystko u mnie gra jak w
szwajcarskim zegarku... i nic. Dlatego postanowilismy zdecydowac sie na
invitro.Piszesz ze bedziesz probowac w Bialymstoku - napisz mi prosze jakie
wyniki badan trzeba miec zeby kwalifikowac sie do invitro {mam hsg, badanie
nasienia meza,}
Trzymam za ciebie kciuki - z pozdrowieniami Ewa.

[Gość: Iwona]

Co do wyników, to weź wszystkie jakie masz. Ja miałm
kilka wyników męża, HSG, HSC, USG, badania na
przeciwciała przeciwplemnikowe (mąż ma takie
przeciwciała, co może, ale nie musi być przyczyną
naszych niepowodzeń).
Oni u siebie jeszcze Wam powtórzą USG i badanie
nasienia.
Teraz jeszcze mam dodatkowo wynik laparoskopii-no
wiesz dałam się pokroić, żeby wyjaśnić czy coś może u
mnie nie jest w porządku(oczywiście wszystko jest
OK), ale ten wynik ich nie będzie obchodził, bo do in-
vitro jest zbędny-wystarczy im HSG, żeby zobaczyć jak
wygląda macica.
Pewnie chciałabyś wiedzieć ile mnie to kosztowało-coś
około 6000 zł z groszami. W tą sumę wchodziło
1700-leki
850-konsultacje
600-mikromanipulacja
1000-transfer
1300-pobyt w Białymstoku+podróże.
Jeszcze raz pozdrawiam.

[Gość: Pedagog]

Temat wzbudzil niezwykle zainteresowanie pan. Jest
spora liczba malzenstw bezdzietnych. W mlodym wieku
czesto nie przeszkadza to malzonkom, ale nie da sie
ukryc, ze malzenstwo bezdzietne jest zwiazkiem dosc
smutnym dla obojga partnerow , zwlaszcza gdy patrzy
sie juz z perspektywy wieku i ma sie za soba wiecej
niz przed soba. Jest na to rada praktyczna , choc
osobom wierzacym moze wydac sie nie do przyjecia :
mlodzi zanim zdecyduja sie na malzenstwo czyli slub
niech sprobuja, czy sa zdolni do posiadania
potomstwa. Panna mloda w ciazy to w naszych czasach
nic gorszacego. A i ksiadz udzieli rozgrzeszenia , bo
to tylko grzech powszedni a nie glowny ani
smiertelny. A jak sie urodzi zdrowy niemowlak to i
tak wszyscy zapomna i wybacza. Nieplodnosc nie
jest dolegliwoscia bezwgledna . Kobieta nie mogaca
zajsc w ciaze z jednym mezczyzna czesto zachodzi z
innym. Czyli : dziewczyny patrzcie trzezwo! Co z
tego , ze chlopak przystojny, madry czy z innymi
zaletami ? Jesli nic z nim nie wychodzi to
zamienic na innego ! A nawet jesli by nie chcial
sie potem zenic to mozna go scigac o alimenty i
bedzie placil , jesli nie on to jego rodzice. Mam
swoje lata i dobrze wam radze. Moja pasierbica
posluchala mojej rady i jest zadowolona, ma zdrowego
syna i dobrego meza.

Do Pedagoda

[Gość: Hathor]

Sprowadzanie czegos tak pieknego, jak zwiazek dwojga ludzi, do prokreacji jest
sprowadzeniem samego czlowieka do poziomu zwierzecia, ktorego glownym celem
jest posiadanie potomstwa w celu przedluzenia gatunku. Wstyd Panie Pedagogu !!!!

[Gość: AGA]

do Pedagoga. A co z tymi dziewczynami, ktore nie moga zajsc w ciaze ani z
jednym, ani z drugim ? czy one nie maja prawa do milosci i musa byc odrzucone,
jako osoby drugiej kategorii ? Ty Peragogu, chyba jestes mezczyzna i na prawde
nie rozumiesz wszystkiego, co czuja kobiety (i te z dziecmi, i te ktore maja
problemy).

[Gość: Iwona]

Hathor. Miło mi, że ktoś chce mówić o in-vitro, tym bardziej, że w Polsce uważa
się, że jest to niemoralne i grzeszne. Rodzina, znajomi, nikt nie wie, że
jeździmy na in-vitro.
Tobie Hathor życzę powodzenia!!!

[Gość: mama]

Iwona. Mam wrażenie, że trafiłaś do złego lekarza w
Novum. Polecam dr. Wojewódzkiego. Jednak jeżeli
zdecydowałaś się na Białystok też Zyczę Ci powodzenia
bo warto!!!

[Gość: Ala]

Dziewczyny, nie załamujcie się, trochę optymizmu,
wiary i jednocześnie poczucia że jeśli się nie uda to
trudno.

Dlaczego to napisałam?, bo lekarze nie umieją tego
wytłumaczyć ale kobiety nie mogące zajść w ciążę
przez lata po np. adopcji rodza własne dzieci.
Organizm nie jest wtedy nastawiony tylko na
rozmnażanie , odpoczywa i nagle błysk. Dziecko, a
włsciwie dwoje dzieci - własne i wybrane.

Jednocześnie chce napisać że warto żyć i nie pytajcie
jak przeżyć. In vitro nie jest gzrechem, ale takie
myśli są.

[Gość: Maja]

Ja tez mam zle doswiadczenia z Novum. Przez pare
miesiecy bralam hormony stymulujace owulacje -
estrogeny, tylko, ze nie podawano mi hormonów drugiej
fazy cyklu. Efekt - czulam sie fatalnie! W koncu
jednak zaszlam w ciaze. I wtedy zdazylo sie
najgorsze. Podczas wizyty kontrolnej, pani dr.
stwierdzila, ze ciaza jest obumarla i ze za pare dni
poronie. Bylam w szoku i niezdolna do wyduszenia
slowa. Pani dr. natomiast zimno cos mi tam zapisala,
na to wparowala pielegniarka z jakimis papierami,
zadzwonil telefon... A ja siedzialam jak skamieniala.
Potem zaplacilam, wyszlam i nikt nawet nie zapytal
jak sie czuje - a przeciez moglam sie rzucic pod
samochód - bo nawet taki pomysl mi przyszedl do
glowy. Oto brak elementarnych ludzkich uczuc i przede
wszystkim wiedzy, bo byl to klasyczny przypadek szoku
pourazowego, gdzie pozostawienie pacjenta samemu
sobie jest zbrodnia. Ja musialam wrócic sama
samochodem do domu 30 Km od Warszawy. Nie wiem jak to
zrobilam. Pies z kulawa noga sie nie zainteresowal
pacjentka, która zaplacila za wizyte i wyszla!

[Gość: mama]

Maja. mam wrażenie że wiem do której PANI DOKTOR
trafiłaś. nikomu jej nie polecę bo miałam przyjemność
na szczęście tylko raz po pobraniu jajeczek. była
oschła niegrzeczna i nie chciała mi odpowiedzieć na
zadane pytania dla niej może proste ale wtedy dla mnie
cenne i potrzebne. zraziłam sie do niej i choćby nie
wiem co nigdy do niej nie pójdę. natomiast po zabiegu
pielęgniarki i lekarze tzn dr. Lewandowski i
anestezjolog obecny przy zabiegu wykazali wiele
zainteresowania moją osobą. jest to bardzo budujące.
zmień lekarza. dodam jeszcze, że nigdy nie miałam
odczucia, że tam ktoś wyłudza ode mnie pieniądze.
miałam "przyjemność" leczyć się u wielu lekarzy z
których większość specjalizowała się w wyłudzaniu
pieniędzy. O Novum tego powiedzieć nie mogę.

[Gość: ewa]

Ja dałam sobie spokój z leczeniem niepłodności.Po
tych wszystkich lekarstwach dostałam zapalenia jelita
grubego i leczyłam się z niego przez 4 miesiące.
Apotem cieszyłam się,że mogę wszystko jeść i nic mnie
nie boli,nie miałam ochoty poddawać się kuracją by
mieć dziecko.Daliśmy sobie spokój z tym tematem i
zaczęliśmy normalnie żyć-kochalśmy się kiedy mieliśmy
na to ochotę nie myśląc kiedy jest "najlepszy
dzień",skoncentrowaliśmy się na innych sprawach.
I niedawno okazało się,że jestem w..

[Gość: Iwona]

mama. Byłam u dwóch lekarzy w Novum-u kobiety( nie pamiętam nazwiska)i u
doktora Wojewódzkiego-zaproponował mi inseminację, na którą zresztą już nie
pojechałam, bo się wkurzyłam. Już na dzień dobry każdemu z nich mówiłam, że
wiem, czego chcę spróbować: in-vitro, a oni mi na to,że jeżeli nie ma przyczyny
niepłodności to do in-vitro jeszcze długa droga i takie tam ple, ple, ple.
Wiem, że Novum ma dobre rezultaty szczególnie w in-vitro, tyle,że cięko się
tego u nich doprosić, a leczenia progesteronem, estrogenami, klomifenem,
gonadotropinami, już wszystkiego próbowałam u siebie nie musząc jeździć 350
kilometrów.

[Gość: mama]

Iwona, błagam Cię nie rezygnuj. ja jak podchodziłam do
programu in-vitro, bardzo sceptycznie odnosiłam się do
rezultatów. rozmawiałam z dziewczynami, które
kilkakrotnie podchodziły i przyjeżdżały setki
kilometrów. wiem jakie to uciążliwe, ale zapewniam Cię
WARTO!!!!!

[Gość: A]

Też leczę się w Novum. Jeśli chodzi o dr. Wojewódzkiego to mam jak najgorsze
wspomnienia - bezduszny arogancki palant. Np. od razu, bez żadnych badań
stwierdził, że na pewno nie mam owulacji (???) i zapisał mi lek z
komentarzem "I tak to pani nic nie pomoże" itd itd. Pomogło, tylko, że okazało
się, że to mój mąż ma problem, a nie ja, i zupełnie niepotrzebnie brałam
nieobojętny przecież dla organizmu lek. Poza tym stwierdził, że jestem za gruba
(???) i na in vitro liczyć nie mogę, bo on nie będzie psuć statystyk
kliniki. "Chyba, że chce pani wyrzucić w błoto sto milionów". O badaniach,
ktore zrobiłam na zlecenie swojego ginekologa powiedział, że są bez sensu i
kazał wszystkie powtórzyć (oczywiście, wyniki wyszły takie same, za to musiałam
podwójnie zaplacić).. Polecam dr Taszycką. Ma serce.

[Gość: mama]

no widzisz, a na mnie dr. Taszycka / na moich
kole?ankach te?/ zrobi3a z3e wra?enie. A co do tuszy,
to nie obra?aj sij bo niejednokrotnie s3ysza3am opinij,
?e tj?sze kobiety maj1 mniejsze szanse. s3ysza3am jak
wielu kobietom mswili to lekarze i nie uwa?am, ?e to
z3o6liwo6f z ich strony.

[Gość: A]

mama, wszystko OK, tylko że ja nie mam nadwagi (165/62 kg), jestem za to mocno
zbudowana, bo przez całe życie uprawiałam sport. Wiem, że nadmiar tłuszczu
szkodzi w tych sprawach, ja mam 21% tłuszczu, podobno kobieta musi mieć koło
20% żeby w ogóle zacząć jajeczkować. Co ty na to?

[Gość: mama]

ok. nie będę polemizowała. każdy ma inne odczucia Ty
też masz takie prawo. ja bylam zadowolona z
Wojewodzkiego. wielu lekarzy przetestowalam i do niego
pojde po raz kolejny. natomiast Taszycka nie potrafila
odpowiedziec mi na proste pytania /moze nie chciala/
nie wnikam . przy tym byla opryskliwa. ja zycze Ci
powodzenia. zadowolenie z lekarza to polowa sukcesu.
czy juz kiedys probowalas in vitro? Pozdrawaiam

[Gość: Hathor]

Problemy A jak sadze wynikaja jak sadze z faktu, ktorego wielu lekarzy nie
docenia - psychicznego obciazenia jakim jest brak dziecka. Oczekujemy od nich
tego czego powinnysmy oczekiwac od lekarza - wsparcia fizycznego i
psychicznego. Latwo naruszyc delikatna psychike kobiety, ktora nie moze zajsc w
ciaze, gdy wszyscy dookola bebnia o nie chcianych ciazach.

Od lekarza wymagamy takze "czulosci", ktora pomoze przejsc przez trudne chwile.
Niestety nie kazdy specialista od in vitro jest tez dobrym psychologiem. I
skutkiem tego moze byc tak rozny odbior przez A i Mame tego samego lekarza.
Trzeba trafic albo miec w zanadrzu wlasnego ginekologa czy psychologa, ktory
bedzie nas w tych chwilach wspomagal. Niestety w zadnej z istniejacych klinik
nie jest zatrudniony psycholog, dlatego dobrze ze mozemy wylac swoje zale na
forum. Nie chcialabym tu brzmiec jak alfa i omega, ale wiem jak bardzo w tym
procesie istotne jest zaufanie, ze to co nam robia na naszych cialach, a czego
nie widzimy (kto mi udowodni ze pobrano 5 komorek a nie 10 albo ze zaplodnily
sie 3 a nie 7, ze transferuja mi 2 zarodki a nie zwykla wode) jest prawdziwe.
Poprawcie mnie jezeli tak nie jest !!!!

[Gość: Hathor]

Iwona - nie zamykaj sie przed tymi, ktorzy Ci moga
pomoc. Ja tez trzymam w tajemnicy nasze proby in
vitro ale juz teraz (czyli od niedawna) wiedza o nich
nasi najblizsi (rodzice)oraz grastka naprawde dobrych
przyjaciol. Dzieki ich zdroworozsadkowemu podejsciu
odzyskuje radosc zycia, nadzieje i sily do dalszych
prob. Takze dzieki tym wszystkim przemilym listom od
dziewczyn, ktorym sie udalo i maja dzidziusia -)))
(naturalnie czy tez sztucznie). Niestety, przyczyna
nieplodnosci w moim malzenstwie wyklucza cud (b.
slabe nasienie meza - choc nigdy nie mowię nigdy).
Zaloz sobie konto internatowe na www.sekretykobiet.pl
i napisz do mnie: [e-mail], kiedy bedziesz
potrzebowac. Wiem co znaczy samotnosc w tej
konkeretnej sprawie...

[Gość: mama]

Hathor. Twój ostatni list jest budujący. w moim
przypadku zajście w ciążę również uniemożliwiało słabe
bardzo!!! nasienie męża. w tym momencie lekarz nawet
nie zaproponował mi inseminacji tylko od razu in
vitro. udało się. chociaż wcześniej miałam inseminację
i nie udaną /zanim trafiałam do Novum/. To co napiszę
jest może nie do wiary, ale są kobiety, których
mężowie nie mają w ogóle plemników i też mają szanse
zostać matkami. w takim wypadku lekarz jednocześnie
pobiera od męża komórki plemnikotwórcze (niestety za
pomocą zabiegu) a kobiecie nkomórki jajowe, które są
później łączone. wiem, że takie kobiety są więc nie
załamujcie się.

[Gość: Hathor]

Dzieki za cieple slowa, tym bardziej wlewasz nadzieje
w moje serce bo Tobie sie udalo. Wierze ze i mnie sie
uda, jedyne z czym mam problem to poczucie
bezsilnosci wobec natury i samego zabiegu.
Opowiedz mi prosze jak dawalas sobie rade zaraz po
transferze i jeszcze pozniej gdy juz wiesz ze jestes
w ciazy ale ciagle jest ryzyko. Bylas na
zwolnieniu ?? Pracowalas, co sie dzialo ??? jak sobie
radzic z niepewnoscia i strachem. Napisz do mnie
prosze!!!

[Gość: mama]

Cieszę się, że moje słowa podniosły Cię na duchu.
trzymam kciuki i wierzę głęboko, że uda się. Ja jak
juz wcześniej pisałam, podchodziłam do tematu bardzo
sceptycznie. kiedy przyszedł moment /po dwóch
tygodniach/ kiedy miałam zrobić próbę ciążową -
poprostu bałam się pójść do łazienki.... a jak już ją
zrobiłam......dopiero po kilku minutach miałam odwagę
pójść i zobaczyć wynik. Najgorsze jednak było dla mnie
pobranie jajeczek a w zasadzie moment kiedy "puściło"
znieczulenie. bardzo mnie bolało. to był piątek. w
sobotę z trwogą dzwoniłam czy i ile komórek się
połączyło. a w poniedziałek miałam wyznaczoną datę
transferu. To już była betka w porównaniu z tym co
wczesniej przeszłam. cały czas jednak towarzyszyła mi
niepewność: uda się czy nie - z przewagą nie! Później
byłam dwa tygodnie na zwolnieniu. leżałam pokotem w
łóżku i biegałam tylko siusiu. po dwóch tygodniach
zrobiłam test. nie wierzyłam, kiedy zobaczyłam dwie
kreseczki. zadzwoniłam do męża i do dr.
Lewandowskjiego, który natychmiast kazał mi do siebie
przyjechać. wyściskał jak by conajmniej było to jego
dziecko /poniekąd tak jest/. zrobiłam test na hcg
który definitywnie rozwiał moje wątpliwości. po
kolejnych dwóch tygodniach poszłam na usg gdzie już
było widać ziarenko wielkości łebka od szpilki z
BIJĄCYM SERDUSZKIEM. w tym momencie dotarło do mnie,
że TAM jest dziecko żywe!!!! no i później leki leki
leki usg itp... bardzo o siebie dbałam. nic nie
dźwigałam nie wolno było się kąpać w wannie - tylko
prysznic i to nie za gorący. już nie pamiętam czy było
to w 3 czy 4 miesiącu dr. Lewandowski powiedział, że
coś mu się nie podoba....oszalałam z rozpaczy. dał mi
70% szans na urodzenie zdrowego dzidziusia. wtedy to
było dla mnie dużo a zarazem mało. po dwóch tygodniach
poszłam na usg kolejne do dr Roszkowskiego, który
znowu szczęśliwie rozwiał moje wątpliwości. do pracy
chodziłam, chociaż dość długo byłam na zwolnieniu.
później tzn od 7 m-ca leżałam w szpitalu bo miałam
łożysko przodujące. poród odbył się w 39 tygodniu
ciąży przez cesarskie cięcie. jeśli masz jakieś
pytania wątpliwości zawsze możesz się do mnie zwrócić.
pomogę. ważne jest w tym całym zamieszaniu aby
pozytywnie się nastawić. ja będę jeszcze raz próbowała
bo mam jeszcze w zapasie 7 zarodków. może około maja
zacznę......mogę na ten temat pisać i mówić całemu
światu, bo to co dokonała medycyna można nazwać mianem
cudu. czy Ty jesteś z Warszawy? czekam na wiadomość od
Ciebie. serdecznie pozdrawiam.

[Gość: mama]

Hathor, nie pisałaś gdzie podchodziłaś do in vitro.
napisz. napisz także jakie były Twoje wrażenia w tym
temacie. pozdrawiam

[Gość: KaCha]

Też jestem po in-vitro (pierwsze - w grudniu 2000). Nieudanym. Teraz
rozmrożenie czterech zarodków nie udało się - nie przeżyły. Dowiedziałam się o
tym wczoraj. Ale już w poniedziałek idę do Novum rozpisać sobie nowy cykl
stymulacji. Muszę mieć nadzieję, bo inaczej albo zwariuję, albo po latach będę
sobie wyrzucać, że nie zrobiłam wszystkiego. Dziękuję Bogu, że dał mi i mojemu
mężowi dobrze płatną pracę i przechodzę to leczenie bezstresowo bez główkowania
skąd wziąć pieniądze? Gdzie jest nasze w 99,9% katolickie i prorodzinne
państwo? Czemu nie ma przynajmniej dofinansowania zabiegu? Czemu wszystkie leki
stymulujące są pełnopłatne?
Adopcja? Być może po tej drugiej próbie. Co mnie powstrzymuje? Grono
ewentualnych "życzliwych dewotek" z otoczenia, po ingerencji których dzieciak z
rykiem wróci do domu, przerażony: bo mamo ja nie jestem twój!
Wszystkie niepowodzenia: poronienia (w ciągu 9-ciu latach małżeństwa przeszłam
8 poronień), inseminacje, szczepienia w Łodzi (bo mój organizm odrzuca ciążę),
itp. - przechodziłam dołkami psychicznymi. Ostatnio stwierdziłam: nie myśleć,
zająć się czymś i jak najszybciej wrócić do pracy. Nie dyskutuje o tym, co się
stało ani z mężem, ani z moją Rodziną (nota bene: stanowią dla mnie silną
podporę psychiczną - wtedy kiedy tego chcę i potrzebuję), bo oni wiedzą, że im
szybciej przestanę o tym myśleć, tym szybciej będę gotowa do następnej próby.
Wszystkie kobiety z problemami z zajściem w ciążę: trzymajcie się i miejcie
nadzieję!

[Gość: Ewa]

Tak sie sklada za to ja rozpoczelam te dyskusje na temat invitro itd.
Caly czas czytam nowe wiadomosci od kolejnych kobiet i jestem bardzo zaskoczona
ze jest nas az tyle. z drugiej strony ciesze sie ze nie jestem sama z takim
problem. Tylko kiedy czytam o kilku nieudanych próbach invitro coraz bardziej
sie boje - zbieramy pieniadze na pierwszy zabieg i pewnie zadluzymy sie po
uszy, boje sie tego ze jesli teraz nic z tego nie wyjdzie to przez kolejne
trzy lata bedziemy splacac dlugi i dalej marzyc o dziecku...po jaka cholere sa
te kasy chorych?
Wybieramy sie do Białegostoku, czy ktoras z was tam byla? Jak tam jest, jacy są
lekarze?
Ewa

[Gość: Iwona]

Do Ewy. Byłam w Białymstoku na in-vitro i chociaż się
nie udało, to i tak polecam. Sama również tam jadę na
jesień(no wiesz trzeba zebrać pieniążki). Lekarze są
OK-przynajmniej Ci z którymi ja się zetknęłam(dr
Domitrz, doc.Wołczyński, dr Szamatowicz-młody, bo
jest jeszcze jego ojciec). Do Białegostoku na
pierwszą wizytę trzeba zabrać wszystkie Wasze wyniki.
Lekarz je obejrzy, zaleci zrobienie jeszcze jakichś
wyników u nich i zaproponuje tok postępowania. Jeżeli
zdecydujecie się od razu na in-vitro, to lekarz może
kazać Wam przyjechać jeszcze raz lub od razu wypisać
recepty na leki, ale ostrzegam, że może ich w ogóle
nie być w Twoim mieście, albo da Wam leki, za które
trzeba im zapłacić, a które niestety są bardzo drogie
i trzeba je przewozić w lodówce-Decapeptyl(ja kupiłam
sobie taką przewoźną lodówkę-termos).
Wszystko wytłumaczą, dadzą kartę stymulacji, gdzie
też jest wszystko opisane.
Życzę powodzenia.

[Gość: Hathor]

Jestem z Krakowa, ktory (z calym szacunkiem do tego
miasta) jest pod wzgledem nieplodnosci...zacofany.
Problemem bylo wszystko, od zastrzykow po zrobienie
wlasciwego usg (kazdy lekarz widzial inne pecherzyki
i inna ich wielkosc)- dlugo by opowiadac. Oba in
vitro robilam w Consilium w W-wie, czego ostatecznie
nie polecam, byc moze bardziej z powodow osobistych-
zrazilam sie. Teraz wybieram sie do Bialegostoku - na
caly okres stymulacji i przynajmniej krotki okres po
transferze. Chce to zrobic na spokojnie, zastrzyki u
usg na miejscu bez ryzyka, ze w ciagu paru godzin
musze dojechac do W-wy i bez pracy zawodowej na
glowie. Przy okazji bede miala zasluzony urlop - bez
tlumaczenia dlaczego mam zwolnienie ginekologiczne po
raz 3.
Poza tym w domu swiruje - podziwiam Cie Mamo, ze
wyleżałas 2 tygodnie. Ja wprawdzie też niby leżalam -
ale okropnie znosilam ten stan podniecenia (nadzieji
i niepewnosci zarazem). Dodatkowo, jestem bardzo
aktywna zarowno zawodowo jak i prywatnie. Nakaz
leżenia przez 2 tygodnie byl jak zamkniecie w klatce.
Planowalam czytanie (co uwielbiam), spacery i inne
przyjemnosci. Nic nie moglam robic tylko lezalam,
cala sztywna, bojac sie poruszyc. To byl koszmar - bo
nie spodziewalam sie tego. Wszystkie moje kolezanki
co normalnie zachodza w ciazę, normalnie egzystuja -
ja sie czulam nagle odcieta od wszystkiego. Teraz
wiem juz że jest to naturalny stan, który przechodzi
każda kobieta po in vitro. Wtedy myslałam, że
zwariowalam. Dlatego cudownie, że możemy sie
podzielic swoimi doświadzczeniami - może kolejnej
dziewczynie to pomoże. Ewa - nie poddawaj sie,
upewnij sie tylko, że to ostatnia deska ratunku. To
trudny zabieg - ogromne psychiczne obciazenie dla
kobiety, materialne dla portfela, ale jak sama
widzisz warto. Ale sie rozpislam - dziewczyny,
zalozylam specjalne konto e-mailowe
[e-mail] - jezeli chcecie sie osobiscie ze
mna skontaktowac. Po paru latach milczenia, teraz
chce mowić, nikt nas nie zrozumie tak jak my siebie
nawzajem. Pozdrawiam wszystkie probujace i te ktorym
sie udalo !!!!

[Gość: mama]

Witam Hator po krótkiej przerwie. szkoda że nie od
razu podeszłaś w Novum. oni się specjalizują w tym
natomiast Consilium niestety nie jest to taka
prestiżowa placówka. moja koleżanka podchodziłą w
Białymstoku 11 razy niestety bezskutecznie. z tego co
mówiła to pobieranie jajeczek /żeby było taniej / jest
bez znieczulenia ogólnego. określiła to jako horror.
cały czas polecam klinikę Novum. tam robią w
znieczuleniu i profesjonalnie. współpracują z kliniką
o tym profilu w Essen. niestety zabieg nie jest tani
/in vitro wtedy gdy robiłam ja - 4 tys zł ,
mikromanipulacja 500 zł, leki ok. 3 tys zł/. i jeszcze
jedna ważna uwaga!!! samo in vitro w Twoim przypadku
może nic nie dać. z tego co wiem słabe nasienie męża
kwalifikuje do mikromanipulacji. ja właśnie miałam
taki zabieg. ponieważ była to w zasadzie główna
przyczyna prawdopodobnie dlatego udało się za
pierwszym razem. ja też jestem bardzo aktywna i
leżenie było dla mnie czymś potwornym, ale mając w
świadomości to po co leżę.......bardzo ułatwiało
monotonię.

[Gość: Iwona]

Co do Białegostoku, to mama ma rację pobieranie
komórek jest bardzo bolesne, ale można dopłacić ok
100 zł.i pobierają wtedy komórki w znieczuleniu.
Ja osobiście też znam osoby, którym w Białymstoku
udało się za pierwszym razem, no i jest o wiele,
wiele taniej niż w Novum. Poza tym Białystok robi in-
vitro już od 14 lat, także mają bardzo duże
doświadczenie, a kobiety jeżdżą tam po kolejne dzieci.
Oczywiście wybór placówki należy do samej
zainteresowanej.

[Gość: mam]

całkowicie się z Tobą zgadzam Iwona. myślę, że gdybym
mieszkała w Białymstoku, albo w Warszawie nie byłoby
Novum, pewnie i ja bym tam trafiła. stało się jednak
inaczej. mieszkam w Warszawie i na miejscu mam dobrą
klinikę. zdania na ten temat są bardzo różne - cel
jeden! wszystkim dziewczynom, i tym które podchodzą w
Warszawie i tym z Białegostoku i innych placówek życzę
tego szczęścia, które mnie spotkało. pozdrawiam

[Gość: Iwona]

Dzieki za słowa otuchy. Każda dziewczyna, której się udało jest najlepszym
przykładem, że trzeba próbować.
PS Ja jestem z południa Polski, ale u nas nie ma żadnego dobrego ośrodka tego
typu.

[Gość: Hathor]

Iwona, wybieram sie juz za miesiac do Bialegostoku, powiedzieli mi przez
telefon, ze mozna przyjechac i od razu zostac, przez cala stymulacje do
transferu. Jak Ty sobie poradzilas logistycznie (rozumiem ze mieszkasz blizej
Krakowa niz Bialegostoku - jak dlugo zostaliscie w Bialymstoku, gdzie
spaliscie, gdzie robilas zastrzyki (ja bralam Humegon do tej pory), usg, po ilu
dniach od pobrania jest transfer, do ktorego konkretnie lekarza sie zglosic ?
I co pozniej, po transferze - wrocilas do domu -zwolnienie czy praca.
Prosze o wszystkie informacje , jakie pamietasz.
Dzieki i pozdrawiam,

[Gość: Iwona]

Hathor. Do Białegostoku pojechałam miesiąc przed stymulacją po recepty
i "rozpiskę" cyklu. Następnie od pierwszego dnia cyklu brałam Decapeptyl, od
trzeciego Metrodin i tak wszystko do ósmego dnia cyklu-wszystko w domu.
Dziewiątego dnia cyklu trzeba się zgłosić o 8.00 do szpitala w Białymstoku na
badanie estradiolu, a po południu na usg i tak co dzień aż do punkcji. Potem za
dwa dni transfer (po Pregnylu) i jakieś dwa dni należy zostać w Białymstoku aby
odpocząć-no wiesz bolą jajniki. Na pobyt w Białymstoku dają zwolnienie
lekarskie jeśli chcesz. A potem do domu i czekasz prawie dwa tygodnie do testu.
Następnie dzwonisz do nich i powiadamiasz ich o wyniku testu oraz możesz się
dowiedzieć czy przeżyły w chodowli nadliczbowe zarodki, do zamrożenia.
Co do lekarza, to jadąc tam możesz sobie wybrać u kogo chcesz być, chyba, że
nie będzie tego, którego chcesz, to trafiasz do tego, który jest, ale w trakcie
stymulacji i tak możesz trafić czasem nie na "swojego", bo oni wszyscy zajmują
się tym samym. Nie ma tego jednego jedynego, który robi in-vitro tak jak w
Novum. Ja chciałam być u doc Wołczyńskiego, nawet dzwoniłam wcześniej kiedy
będzie, ale jak zajechałam okazało się, że nagle wyjechał i trafiłam do dr
Domitrza-on współpracuje z dr Wołczyńskim-mają wspólny prywatny gabinet i
przymują rotacyjnie-jeden w jeden dzień drugi w następny. Wiesz tam jest taki
hurt, że w zasadzie nie ma znaczenia do kogo trafiasz, bo najczęściej komórki
pobiera jeszcze kto inny.
Wiesz oni mają taki przerób, że czy to świątek czy piątek, to co dzień
transferują trzem do dziewięciu pacjentkom. Ale przy tym wszystkim są całkiem
mili.
Kolejny problem, to zakwaterowanie. Ja jechałam w ciemno. W rejestracji, tam
gdzie Cię będą przyjmować jest mnóstwo ofert zakwaterowania, to sobie coś
wybierzesz. Zresztą jak zajedziesz do Białegostoku, to będziesz miała wrażenie,
że to miasto to wielka fabryka dzieci.
A kiedy chcesz tam jechać. Oni robią in-vitro tylko od września do czerwca we
wszystkie dni nawet niedziele i święta. W lipcu i sierpniu przygotowują sprzęt
do nowego "sezonu" i "wybierają" urlopy.
Powodzenia!

[Gość: mama]

Iwona, kiedy ja wysiadywałam swoje chwile w klinice
rozmawiałam z wieloma dziewczynami. wśród nich były
panie z Katowic Bielska Białej, Wrocławia, Kielc a
nawet.......z Anglii i skośnoocy /chyba Japończycy/.
wiem że to jest uciążliwe ale WARTO!!!!! nawet kosztem
przyjeżdżania kilka razy w tygodniu do Warszawy. a może
masz się u gogo zatrzymać? są pokoje do
wynajęcia....itp....piszę o Warszawie bo tutaj masz
chyba najbliżej. pozdrawiam i życzę wytrwałości.

[Gość: Iwona]

Dzięki Ci mama za słowa otuchy. Faktycznie z Katowic mam bliżej do Warszawy,
ale na razie pozostanę przy Białymstoku-tam też przyjeżdżają ludzie z całej
Europy. Jak tam byłam ww wrześniu to była tam i Niemka i "dobrze postawiona"
Rosjanka. Z Czech też tam przyjeżdżają.
Może kiedyś spróbuję Novum (chociaż nie mam najlepszych wspomnień z tej
przychodni). Odpukać obym nie musiała.
Pozdrawiam!

[Gość: Hathor]

Dziewczyny, nie nadazam za Wami - jeden dzien mnie nie bylo i tyle informacji !!
Cudownie - dzieki Iwona za wszystkie szczegoly, wybieram sie dokladnie za
miesiac (jak moj cykl nie splata figla) wiec beda okolice Wielkanocy. Moze sie
dolaczysz - planuje tam zostac przez 2-3 tygodnie. Zawsze przyjemniej w grupie
znajomych. Zachecam jak dasz rade.

[Gość: Iwona]

Sorry, ale wybieram się dopiero na jesień-no wiesz finanse.
Jak wrócisz, to podziel się z nami swoimi wrażeniami.

[Gość: Hathor]

Moze zabrzmie cynicznie ale jezeli to tylko finanse to Ci zazdroszcze, ja przez
pół roku nie mogłam nawet myslec o kolejnym zabiegu bez fontanny łez. Fontanna
na szczescie wyschla i mam nadzieje ze utrzymam ten stan luzactwa bo jak nie to
pewnie sie spotkamy jesienia w Bialymstoku. Swoja droga skoro jestes z Katowic
to czy masz jakie doswiadczenia z tajemniczym dr Horakiem i jego klinika.
Bylismy tam z wizyta w nadzieji ze bedzie nam blizej ale okazalo sie ze na in
vitro trzeba tam czekac 1-2 lata, a caly zabieg jest owiany lekka mgielka
tajemniczosci, generalnie nie budzi sympatii.

[Gość: Iwona]

nie miałam okazji spotkać się z tajemniczym dr Horakiem. Przed decyzją o in-
vitro obdzwoniłam wszyskie ale to wszystkie ośrodki w Polsce, o każdym z nich
poczytałam w internecie oraz rozmawiałam z wieloma lekarzami i najpierw
zdecydowałam się na Novum, gdzie mnie dosłownie mówiąc "olali", a potem od razu
na Białystok. A co do formy psychicznej, to lepiej nie pytaj. Zaraz po zabiegu
in-vitro, gdy dowiedziałam się,że nic z tego nie wyszło od razu chciałam
próbować jeszcze raz. Oczywiście nie wolno tak raz za razem, no i jeszcze
trzeba mieć na to pieniądze. Należę do osób bardzo niecierpliwych.
Pzdrowionka.

[Gość: Joanna]

Jestem po 4 nieudanych zabiegach ICSI. Wiem jak taki zabieg potrafi psychicznie
"zniszczyc". Z doswiadczenia wiem ze wymiana slow i przezyc z osobami o tych
samych problemach bardzo pomaga.
Nastepna probe chce podjac w kwietniu albo w maju w Pradze. Jesli ktos tez
rozpoczyna terapie w najblizszym czasie to razem bedzie razniej i mozemy sie
nawzajem wymieniac informacjami.
Tym razem chcielibysmy transfer zarodkow w stadium blastocysty.
Czy polskie kiliniki tez to wykonuja?
Wszystkim ktorzy zdecydowali sie na takie leczenie zycze powodzenia.

[Gość: Iwona]

W Polsce Białystok proponuje transfer zarodków w etapie blastocysty (pod
warunkiem, że zapłodni się duża ikość komórek i będzie co hodować). Ja też
chciałabym tym razem, aby tranferowano mi blastocysty.
Poprzednim razem były tylko trzy zarodki, dwa mi podali(4-ro komórkowe, jeden
pozostawili do hodowli, a potem do zamrożenia, ale niestety obumarł.
Powodzenia!
ps gdzie robiłaś poprzednie cztery próby?-też w Pradze?

[Gość: Hathor]

Najpierw sie upewniam- transfer blastocytow jest to 4-5 dniach a nie po 2 ?
Jesli tak to ja tak wlasnie mialam w Consilium, po 3 komorki po 4-5 dniach
(2krotnie i bez rezultatu). Wyczytalam na jakis angielskojezycznych www ze to
jest standard na zachodzie i podobno daje lepsze rezultaty. Jednak jak moj
przyklad wskazuje, rezultat nie zalezy niestety tylko od techniki. Ale faktem
jest ze kliniki zachodnie chwala sie 40% skutecznoscia podczas gdy nasz
najlepszy w Polsce Bialystok mowi o 20-25%. Inne kliniki nie prowadza
statystyk, co niestety potwierdza ich slabosc. Niestety co bysmy nie
powiedzialy o tym zabiegu jest to "produkcja" a mistrzem jest ten co ma wprawe.
Poza tym ktora z nas ma pewnosci, ze nie transferowano jej tylko nadzieji, bo
zaden zarodek nie przezyl. Bo ja nie choc widzialam te komorki pod mikroskopem.
Sorry, jezeli troche brzmie malo optymistycznie, bo wolalabym sama siebie
przekonac, ze to wszystko ma sens. Pozdrawiam

[Gość: Bacha]

Przeczytałam wszystkie Wasze listy. Dzieki, ze jestescie. Jestem wlasnie po
drugiej probie in-vitro w Bialymstoku (lecze sie u prof.Szamatowicza w
Medgynie). Mimo, ze obie proby nie powiodly sie na Bialystok zlego slowa nie
moge powiedziec, za to nasluchalam sie o Novum rzeczy przeroznych w tym ani
jednej pozytywnej. Wsrod warszawskich dobrych lekarzy tez nie maja dobrej
opinii i mowi sie, ze dobrzy lekarze stamtad odchodza. Mieszkam w Warszawie,
ale do Novum nie pojde, mimo, ze w Bialymstoku musze dodatkowo placic za
noclegi.
Ja po kazdej probie lezalam prawie bez ruchu, choc zdaniem lekarzy to nie ma
znaczenia. Obciazenie psychiczne jest jednak straszne. Poniewaz u mnie nie ma
zadnych medycznych przyczyn, coraz czesciej mysle o jakiejs psychologicznej
terapii, ktora pomogla by mi odblokowac moj organizm i to ciagle myslenie o
dziecku. Czy ktoras z Was slyszla o czyms takim ? Slyszalam tez o badaniu na
przeciwciala w organizmie. Na czym to polega, co ma na celu i jakie sa efekty ?
Pomysl Hathor z grupa wsparcia jest swietny. Moze wszystkie razem cos
wymyslimy ? Pozdrawiam. Bacha

[Gość: mama]

Widzę, że grono powiększa się. W Twoim przypadku wydaje
mi się, że przyczyna leży w Twoim wnętrzu. Za bardzo
nastawiasz się psychicznie i to może powodowac blokade.
nic nie piszesz czy Twoj maz jest plodny. Teraz okazuje
sie ze w wielu przypadkach wina lezy po stronie meza.
Jeśli możesz to napisz cos o Novum. Jestem ciekawa
jakie sa opinie. Ja tam przeszłam udaną próbę in vitro
i urodziłam dzieki temu dziecko. Zamierzam skorzystać
jeszcze raz. Do tej pory nie mogę powiedziec o
lekarzach tam pracujących z którymi miałam stycznosc
nic zlego. z malymi wyjatkami.Jestem jednak ciekawa
Twojej opinii. pozdrawiam i więcej optymizmu

[Gość: Bacha]

O optymizm trudno, ale dzieki. Moj maz jak na in-vitro jest bardzo O.K., ale
masz racje, ze chyba cos siedzi we mnie. Musze sie z tym uporac, bo zwariuje.
Do Novum od poczatku nie mialam przekonania, bo zrobilam wywiad wsrod lekarzy.
Ci co zwodzili mnie latami mowili o Novum dobrze, ale mam dobrego ginekologa -
Pania profesor, ktora bez owijania w bawelne i wyciagania pieniedzy
zaproponowala mi in-vitro, ale jesli w ogole to w Bialymstoku u
prof.Szamatowicza. Mowila tez o tym, ze u niej na oddziale bardzo czesto
trafiaja sie przypadki z Novum wlasnie z ciaza pozamaciczna. To mnie nie
zniechecilo i wybralam sie tam, ale na wizyte nie poszlam, bo zobaczylam, ze
przyjmuja tam lekarze medycyny i ewentualnie doktorzy, a ja mam uraz i wierze
tylko w doswaidczonych lekarzy. Wszyscy inni do tej pory wyciagneli ode mnie
bez skrupulow kupe kasy. I nic nie poradzili. Na poczatku marca po raz drugi
bylam w Bialymstoku i w klinice prof. Szamatowicza spotkalam dwie dziewczyny po
Novum z jak najgorszymi odczuciami. Przyznaje jednak, ze duzo zalezy od
zaufania do lekarza - w koncu w tym przypadku trzeba komus zaufac. Jesli Twoje
odczucia, no i efekty sa pozytywne to nie zrazaj sie tym co pisza inni (w tym
ja). To co wiem na pewno to to, ze Bialystok jest tanszy (z wyjatkiem Kriobanku
w Bialymstoku. Caly zabieg, wraz ze stymulacja, lekami i zakwaterowaniem (w
super warunkach) kosztowal mnie w tym roku ok. 7 tys. zl Pieniadze sa jednak w
tym przypadku najmniej wazne i to co nmie przekonuje to doswiadczenie lekarzy i
calego osrodka, ich zdrowe do tego podejscie i dobra atmosfera. Zazdroszcze Ci
pozytywnego efektu. Pozdrawiam. Bacha

[Gość: mama]

nie zrażaj sie do mlodych lekarzy. oni sie szkola a
profesorowie niejednokrotnie poprzestają na wiedzy,
ktora nabyli wiele lat temu. pytam o Novum, bo tam za
pierwszym razem mnie sie udalo. rozmawialam z wieloma
lekarzami naciagaczami zanim tam trafilam - dlatego
ciekawia mnie opinie na temat Novum. opowiadali
totalne, jak sie pozniej okazalo bzdury. rozmawialam
tez z dziewczyna ktora podchodzila w Bialymstoku ,
razem mialysmy zabieg - i nie byla zachwycona
Bialymstokiem. zdania jak widac sa podzielone. mysle ze
w Twoim przypadku wina lezy po stronie psychiki. masz
zbyt duze obciazenie psychiczne. wyluzuj sie i
powodzenia. ja bede tez probowala jeszcze raz. mam
kilka zarodkow w zapasie.

[Gość: Paulina]

Szanowne moje Panie,

Napewno widzialyscie moj temat dot. leczenia hormonalnego. Pisze wlasnie prace
magisterska na temat osobowosci kobiety probujacej zajsc w ciaze leczac sie
hormonalnie. Niestety mam ograniczone dostep do takich osob, gdyz jest to temat
dosyc mocno intymny i nie kazdy chce o tym glosno rozmawiac. Mam prosbe, jezeli
ktorakolwiek z pan bylaby w stanie pomoc mi i opowiedziec na kilka pytan (2
kwestionariusze) prosilabym o kontakt email: [e-mail]
A moze znaja Panie osrodki, gdzie moglabym sie zglosic z podobna prosba? Wiem,
ze jest to temat drazliwy dlatego nikogo nie chce do niczego zmuszac. Wszystkie
badania sa anonimowe. Z gory dziekuje i zycze duzo szczescia. Paulina

[Gość: Zosia]

Cześć dziewczyny!
Przeczytałam dzisiaj wszystkie Wasze listy, bo od
półtora roku też borykamy się z problemem "dzidziuś".
Mam wrażenie, że nasza droga do sukcesu przebiega
trochę inaczej, więc chciałabym się z Wami podzielić
wrażeniami. Po trzech nieudanych inseminacjach, mój
lekarz podał mi adres kliniki w Łodzi "Gameta". Na jej
stronie (www.nieplodnosc.pl) wyczytałam, że przyjmuje
tam profesor immunologii rozrodu. Mój mąż od dawna ma
problemy z układem odpornościowym, więc pojechaliśmy
prosto do niego. Tymczasem on w ogole nie
zainteresował się wynikami męża, tylko zlecił mi
wykonanie serii testów odpornościowych. Wydawało mi
się to idiotyczne, bo jestem zdrowa jak koń i nie
podejrzewałam u siebie zaburzeń immunologicznych.
Okazało się, że mam przeciwciała antyplemnikowe w
ilości powyżej 250 (norma: poniżej 70). Stało się
ewidentne, że tu pies pogrzebany. Przepisał mi sterydy
i po miesiącu nie mogłam uwierzyć własnym oczom:
antyplemniki w normie!!! Teraz profesor zabrał się do
dalszych szczepień na nieodrzucanie zarodków.
Oczywiście wszystko są to przygotowania do in vitro.
Czy któraś z Was miała doświadczenia z Łódzką kliniką
i z leczeniem niepłodności z punktu widzenia
immunologii?
Pozdrawiam, Zosia

[Gość: AGA]

ja mialam kontakt z GAMETA, ale wowczas nie bylo jeszcze prof. Tchorzewskiego;
sprawy immunnologiczne lecze takze w Lodzi, ale u prof. Malinowskiego (Gynemed,
w bardzo bliskim sasiedztwie Gamety - podobno to on jest pierwszym specjaista w
Polsce, ktory opracowal szczepionke na przeciwciala blokujace i odpornosciowe,
w tym dla par o roznych RH (ja Rh-, maz Rh+);
co do Gamety, leczylam sie u doc. Radwana przez 1,5 roku; HSG, laparoskopia,
kilka inseminacji, 2x in vitro; bez powodzenia; oczywiscie nie wiadomo,
dlaczego sie nie udaje (obecnie lecze sie w Novum, jak na razie tez nic), ale z
przykroscia musze stwierdzic, ze w Gamecie wiele rzeczy robia bardzo
instrumentalnie, bez organizacji i niestety bez dokonania wielu badan, ktore
moga niekiedy wyjasniac problemy i pomoc je przezwyciezyc; doc. Radwan mil
metode stymulowania "na jedno kopyto" - wszystkie pacjentki dostawaly prawie
takie same dawki lekow stymulujacych, choc wiadomo, ze kazdy organizm reaguje
inaczej; w efekcie, za pierwszym razem "wyprodukowal" 15 komorek, ale tylko w
dwoch byly jajeczka; za drugim razem bylo lepiej (7 z 10). W NOvum podejscie
bylo bardziej indywidualne (dodatkowo lekarze podeszli do tego ambicjonalnie "w
Gamecie nie wyszlo, ale chcielibysmy zeby u nas sie udalo")- udalo sie pozyskac
17 komorek z jajeczkami; dwie "podarowalam" innej parze, 8 obumarlo przy
zwyklym zaplodnieniu (okazalo sie, ze nasieniu byly jakies bakterie), 7
zaplodniono metoda mikromanipulacji; niestety "wykorzystalam" juz wszystkie i
bede probowac dalej; caly czas mysle, ze warto i staram sie nie zrazac
niepowodzeniami - w koncu statystycznie jest 25-30% sukcesow (dokladnie tak jak
w przypadky drogi naturalnej); zaczynam podchodzic do tego "rutynowo", co
pozwala mi zmniejszyc obciazenie psychiczne i stres zwiazane z niepowodzeniami
(choc nadal najgorszy jest moment, kiedy musze robic test ciazowy). Pozdrawiwam
wszystkich.

[Gość: Hathor]

Psyche rzecz najwazniejsze - koniecznie idz do psychologa, nawet sie nie
zastanawiaj. Tylko zaufanego !!!!!! Zly moze niezle popsuc. W Krakowie moglabym
pomoc ale o W-we musze sie dowiedziec. Dam znac jak bede cos wiedziec - to
potrwa pare dni, w miedzyczasie szukaj na wlasna reke. W ktorys "Wysokich
obcasach" wypowiadala sie p. psycholog znajaca temat i chyba z W-wy (byl caly
artykul na ten temat -niestety zginal mi). Zadzwon do Gazety Wyborczej i popros
o ten artykul. A poza tym pisz i mow o tym - na tym forum wszystkie Cie
rozumiemy i czujemy to samo - BEZSILNOSC !?!

[Gość: Bacha]

Dzieki za wsparcie. Od rana szukam tego artykulu. Do wieczora pewnie znajde. To
ze jest nas tak duzo z jednej strony mnie pociesza, a z drugiej przeraza. Temat
i problem jest powazny choc traktowany jak tabu, nawet przez sluzbe zdrowia.
Moglybysmy zaczac cos robic, by przynajmniej zaczeto odpowiedzialanie traktowac
problem. O depresji w koncu tez sie dlugo nic nie mowilo. Przeciez nie szukamy
wspolczucia tylko pomocy. Ale i tak dobrze, ze Was znalazlam bo przynajmniej
nikt nie robi duzych oczu ze zdziwienia i nie patrzy z politowaniem. Ja jestem
dosc silna, ale obawiam sie, ze jest duzo dziewczyn, ktore ze strachu przed
otoczeniem boja sie w ogole o tym rozmawiac. Dobra, biore sie za szukanie...

[Gość: Iwona]

My z mężem robiliśmy badania na przeciwciała przeciwplemnikowe-tzn takie
przeciwciała, które zabijają plemniki. Ja nie mam żadnych przeciwciał we krwi-
czyli nie unicestwiam plemników i mogą sobie one swobodnie dopłynąć do komórki
jajowej, ale co z tego?
Mój mąż też nie ma przeciwciał we krwi, natomiast ma przeciwciała w spermie-sam
zabija swoje komórki-to tak w uproszczeniu. Jego plemniki, a dokładnie 55%
plemników są oblepione przeciwciałami i unieruchamiają je.
Spojrzyj na wynik swojego męża, jeżeli w pozycji aglutynacja jest + lub ++ lub
+++, jest bardzo prawdopodobne, że może je mieć. Jednak lepiej wykonać
specjalistyczne badanie.
Przeciwciała obniżają płodność, ale nie zawsze są przyczyną niepłodności.

[Gość: Bacha]

Dzieki za odpowiedz, ale czy w takim razie warto w ogole robic te badania ? Co
sie robi w przypadku, gdy mam takie przeciwciala ? Pytam bo mam cala teczke
roznych badan, ktore nic nie wniosly do sprawy. A czy Tobie w czyms pomogly ?

[Gość: Iwona]

Nie wiem, czy warto robić, myśmy zrobili-ale powiem Ci
szczerze niewiele ginekologów wie cokolwiek o
przeciwciałach-leczyć ich też specjalnie skutecznie
się nie da. Jedno wiem na pewno do in-vitro nie są
przeszkodą.

[Gość: Joanna]

Te 4 proby robilam w Duesseldorfie. Z kliniki jestem bardzo zadowolona ale
prawo tutaj zabrania transferowania embrionow w stadium Blastozysty oraz
badania genetcznego. Poza tam koszty so tez ogromne.
Dlatego zdecydowalam sie na Pronatal w Pradze oni wspolpracoja z klinika tutaj.
Lekarze sa tam bardzo mili i zostawiaja sobie duzo czasu na rozmowe. Ja bylam
tam 14.03.01 i jestem zadowolona.
Klinika ta jest takze polecana na niemieckim forum.
Dzisiaj mialam Laparaskopie i jutro dowiem sie o wynikach. Jezeli wszystko
bedzie OK to koncem kwietnia chce zaczac nastepna probe.
Stymulacje bede robila tutaj a punkcje i transfer w Pradze.
Pozdrawiam
Joanna

[Gość: Tido]

Dziewczyny, opowiem wam moja historie. Po slubie chcielismy miec slicznego dzidziusia. Niestety
nie wychodzilo. Wkoncu udalismy sie na badania. Okazalo sie , ze ja mam niedorozwoj macicy, a moj
maz ma bardzo slabe nasienie. Zajsc w ciaze moglam, ale kwestia bylo donoszenie tej ciazy. dawali
gora 3 miesiace. Zdecydowalismy sie na in-vitro. Mielismy juz nawet termin. I pewnego pieknego
dnia, po porannym sexie poszlismy do wesolego miasteczka. Jezdzilam na kolejce wagonikowej.
wielka predkosc i prawie caly czas do gory nogami. po jakims czasie nie dostawalam miesiaczki.
Bylam zalamana, bo myslalam, ze to znowu kwestia mojego niedorozwoju( czasami krwawilam non
stop 2-m-ce, a potem zatrzymywal sie na tyle samo. Balam sie isc do mojego ginekologa, bo balam
sie znow kuracji hormonalenej, ktora bardzo zle znosil moj organizm, a po za tym , balam sie, ze
bedzie mialo to ujemny wplyw na zaplodnienie in-vitro. Okazalo sie, ze jestem w ciazy. Nie wierzylam.
bylam taka szczesliwa. matka natura sama zrobila nam niespodzianke. Mamy sliczna coreczke,
podobna do tatusia jak dwie krople wody. Maz chodzi dumny i po za Klaudia swiata nie widzi.
Jestesmy szczesliwi. Chce miec drugie dziecko, i chyba bede probowala znow na karuzeli.

[Gość: dona]

Nawet nie wiecie jak sie ucieszylam znajdujac przez przypadek ta strone
internetowa.Mam 28 lat od 10 lat mieszkam w Belgi w tym momencie jestem po 2
nie udanych probach insyminacji i jednym IVF a ostatnio proba odmrozonych
embrionow zakonczyla sie kleskom.Bylam strasznie zrospaczona ale na szczescie
mialam obok meza ktory bardzo mi pomogl w tym strasznym okresie.Nawet sobie nie
wyobrazalam ze Invitro jest tak ciezkie emocjonalnie jak i fizycznie.W Belgi
jest bardzo duzo klinik i duzo stron poswieconych nieplodnosci a takze
programow,ale w Holandi jeszcze wiecej jest strona internetowa w ktorej
znajduje sie chat i mozna sobie pogadac i wyzalic sie a to pomaga .Jest tam
mnostwo kobiet ale tez duzo panow ktozy otwarcie mowia o tym problemie .Jestem
codziennym bywalcem na tej stronie wspieramy sie na wzajem i oplakujemy
niepowodzenia.Brdzo sie ciesze ze z moimi Rodaczkami moge sie na ten temat
komfrontowac.A tak na marginesie HATHAR*** ja mieszkalam w Krakowie jestem
rodowita Krakowianka moja rodzina mieszka tam jeszcze.Buziaczki dla wszystkich
i z calego serca zycze wam pozytywnych wunikow nie jestescie same z tym
problemem .DO uslyszenia Dona

[Gość: dona]

Nawet nie wiecie jak sie ucieszylam znajdujac przez przypadek ta strone
internetowa.Mam 28 lat od 10 lat mieszkam w Belgi w tym momencie jestem po 2
nie udanych probach insyminacji i jednym IVF a ostatnio proba odmrozonych
embrionow zakonczyla sie kleskom.Bylam strasznie zrospaczona ale na szczescie
mialam obok meza ktory bardzo mi pomogl w tym strasznym okresie.Nawet sobie nie
wyobrazalam ze Invitro jest tak ciezkie emocjonalnie jak i fizycznie.W Belgi
jest bardzo duzo klinik i duzo stron poswieconych nieplodnosci a takze
programow,ale w Holandi jeszcze wiecej jest strona internetowa w ktorej
znajduje sie chat i mozna sobie pogadac i wyzalic sie a to pomaga .Jest tam
mnostwo kobiet ale tez duzo panow ktozy otwarcie mowia o tym problemie .Jestem
codziennym bywalcem na tej stronie wspieramy sie na wzajem i oplakujemy
niepowodzenia.Brdzo sie ciesze ze z moimi Rodaczkami moge sie na ten temat
komfrontowac.A tak na marginesie HATHAR*** ja mieszkalam w Krakowie jestem
rodowita Krakowianka moja rodzina mieszka tam jeszcze.Buziaczki dla wszystkich
i z calego serca zycze wam pozytywnych wunikow nie jestescie same z tym
problemem .DO uslyszenia Dona

[Gość: Amal]

To, co przeczytałam tutaj na temat Novum jest wstrząsające i - niestety -
potwierdza moje pierwsze wrażenie. Po prostu fabryka do robienia kasy.
Pozwólcie, że teraz ja się trochę poużalam. Leczę się tam (no, leczę się to
nieco za dużo powiedziane - przychodzę) od dwóch miesięcy. Pierwsze wrażenie -
to recepcja, w której siedzą cztery pielęgniarki, ale żadna nie ma przez 10
minut czasu, żeby przerwać plotki i przyjąć przerażonego (pierwsza wizyta!)
pacjenta. To, że sugerują płacenie bezpośrednio lekarzom. Już nawet nie chodzi
mi o to, czy później umyje ręce (zakładam, że tak), ale od razu mam wrażenie,
że daje się im kasę prosto do kieszeni (jeśli wiecie, co mam na myśli). Dla
mnie - na szczęście - pieniądze nie stanowią problemu, ale epatowanie mnie na
każdym kroku okrzykami, jak drogie jest leczenie, wkurza mnie nieludzko. Poza
tym tak ahistoryjka - badania robione w zeszłym roku pokazywały znacznie
podwyższony poziom prolaktyny. Pani Dr (wspominana tu zresztą) zapisała mi
jakiś tydzień temu temu lek na jej obniżenie. Wczoraj byłam na kolejnych
badaniach i wyszło, że prolaktyna jest PONIŻEJ normy. Kiedy poprosiłam, żeby
skserowali mi poprzednie wyniki, okazało się, że już tydzień temu (tj. przed
lekiem) miałam zupełnie dobry poziom. Czyli pani Dr musiała znać te wyniki parę
godzin po mojej wizycie. Gdyby to zdarzyło się u mojej pani ginekolog, jeszcze
tego samego dnia zadzwoniłaby do mnie i powiedziała, czy mam brać lek, czy nie.
A w Novum sama muszę dobijać się do lekarza, który kończy rozmowę "Przecież
chciała Pani, żeby obniżyć", jakbym to ja była wszystkiemu winna i odkłada
słuchawkę... Czuję się podstawiona pod ścianą, bo do Białegostoku jeżdzić nie
możemy ze względu na pracę, a zegar tyka... Mam nadzieję, że zobaczę wreszcie
te dwie kreeski, i nie będę musiała się z nimi więcej użerać.

[Gość: mama]

Amal, zmień lekarza w Novum. Wspomniana niejednokrotnie
Pani "dr" jest niekompetentna. kiedy byłam u niej jeden
jedyny raz odniosłam wrażenie, że jest kiepskim
samoukiem.

[Gość: Amal]

mama, ale na którego???? Panią Dr wszyscy mi bardzo polecali, wspominanego tu
również Dr W skreśliłam przy pierwszej wizycie (sorry, ale mam podobne
wrażenia, co A) i zmieniłam go na panią Dr, właśnie pod wpływem opinii
znajmowych... Dodatkowy kłopot ze mną, to 'wyedukowanie', jak z przekąsem
zauważają lekarze, dużo szukam na sieci, zwłaszcza na amerykańskich stronach,
ktore są pod tym względem świetne, i spotkałam dotychczas tylko dwóch lekarzy
(moją panią gin i endokrynologa) którzy się nie oburzali, tylko podejmowali ze
mną dyskusję na trochę wyższym poziomie szczegółowości. Jestem na kilku listach
amerykańskich dyskusyjnych 'w tym temacie' i naprawdę informacja otrzymywana
przez pacjentów w Stanach nie ma nic wspólnego z tym, co mamy tutaj. A nie
sądzę żeby nasi lekarze byli mniej naumieni. Jak pani Dr przyniosłam wydruk,
jakie testy rutynowo robi się w Stanach na to co ja mam, i czy ona zamierza je
wykonać to spojrzała na mnie tak, jakby chciała mnie wyrzucić z gabinetu. O
jezu, znowu się rozgadałam, zwięzłość to nie jest moja mocna strona )

[Gość: mama]

Amal, myślę, że powinnaś tak jak ja to zrobiłam, nie
zwracać uwagi na pewne rzeczy, tzn np. gadające
panienki w recepcji, oschłość lekarzy....itp itd. Ja po
prostu postawiłam sobie jeden cel i osiągnęłam go.
podchodziłam do zabiegu w 1998 r. i wtedy nie było tak
jak teraz widze co dziewczyny pisza. bylam tam kilka
dni temu i tez spotkalam sie z zyczliwoscia. moim
lekarzem prowadzacym byl dr Wojewodzki.odpowiadal na
wszystkie zadane pytania bardzo szczegółowo. nie mam
wiec do niego zarzutu. jestem osoba ktora zna sie
troche na medycynie szczegolnie interesuje mnie sprawa
in vitro wiec mam tez swoje zdanie na ten temat.
jeszcze raz z czystym sumieniem moge napisac, ze ludzie
z ktorymi mialam do czynienia we wspomnianej klinice sa
kompetentni / poza wczesniej wspomnianym wyjatkiem/.
poza tym jak mi sie cos nie podobalo to wale prosto z
mostu!!! wcale to nie jest takie glupie. Pozdrawiam.
nie wykluczone ,ze nie znajac sie tam sie spotkamy.
zamierzam w okolicach maja sprobowac szczescia po raz
drugi. pozdrawiam.

[Gość: Arek]

Proponuje odwiedzić w Lublinie szpital na Staszica i doktora może już teraz
profesor nie wiem dokładnie p.Czajkę jest dobry nam z żoną pomógł. Poprostu
dowiedzcie się czy jeszcze tam przyjmuje bo teraz ja nie wiem ,odkąd urodziło
się dziecko nie interesuje się tym, ale wiem jedno naprawdę gość się bardzo
interesował przez cały okres leczenia i ciąży aż do urodzenie i polecając tego
lekarza mam nadzieję że się nie zmienił w tych głupich czasach .Pa i powodzenia

[kujta]

Ja także byłam w szpitalu w Lublinie na Staszica. Muszę przyznać, że tak jak
wszędzie lekarze są tacy sami. Ja leczyłam się u dr Bakalczuka i nie było zbyt
wielkich efektów wręcz żadnych.

[Gość: ART]

Wspułczuje ale musisz napisać przyczynę choroby bo może pomogą Ci zwykłe zioła
moia żona też miała problem lekarze nie dawali nadziei ale przez przpadek
trafiłem na zestaw ziół używała ich i urodziła piękną córeczkę .Życzę
powodzenia i pamiętaj nie zawsze lekarstwa są jedyną drogą a lekarze często się
mylą zbyt często a ty jesteś jeszcze młoda więc wszystko przed Tobą. Nam się
udało i Wam się uda.

[Gość: Lila]

Czesc Art,
moze napisac co t oza ziola i w czym pomogly Twojej,
zonie?

[Gość: Bacha]

Jakie zioła ? Podaj więcej informacji, choć może w Waszej sytuacji to był
akurat przypadek. Ja byłam u bioenergoterapeuty, który miał być skuteczny w
200% i nic. Pytał nawt czy wolę chłopca czy dziewczynkę. To może zabawne, że
rozsądny człowiek ucieka się do zabobonów, ale jeśli miałyby pomóc to czemu
nie.

[Gość: Hathor]

Cos malo sie ostatnio odzywacie wiec powiem Wam, ze
kupilam przez Internet ksiazke pt. Niepłodność, pod
red prof. Szamatowicza. Pisze w niej ponad 20 lekarzy
(wiekszosc pewnie znacie z Białegostoku lub Novum) i
choc jest skierowana do lekarzy to da sie zrozumiec.
zacytuje Wam tylko fragment niewielkiego rodzialu o
psyche w leczeniu nieplodnosci. "Straty poniesione z
powodu braku dziecka sa porownywalne ze stratami
ponoszonymi w przypadku smierci bliskiej osoby lub
rozwodu". Kobiety opisuja wtedy swoje zycie "jako
balansowanie pomiedzy nadzieja i smutkiem". "w
znacznej czesci leczonych malzenstw stres jest
skutkiem a nie przyczyna niemoznosci zajscia w ciaze".
Na razie tyle. Ksiazka jest to kupienia
www.medbook.com.pl/towar/1453.htm, niestety kosztuje
ponad 50zl

[Gość: Bacha]

Dzieki za pomysl. Ksiazke zamowilam. Oprocz tej ksiazki znalazlam na stronie
ksiegarni kilka innych, w ktorych jest cos o nieplodnosci. Wszystkie wypisalam,
znalazlam tez troche na innych stronach. W zwiazku z tym wybiore sie najpierw
do biblioteki lekarskiej i zobacze co tam jest. O wynikach poinformuje Cie
niezwlocznie. Wpadlam na trop artykulu, tego o ktorym mi pisalas. Udaje sie
wiec na poszukiwania.
A jak samopoczucie ?
Pozdrawiam.

[Gość: Ava]

Cieszę się, że Was znalazłam. Siedzę i czytam listy od pczątku dyskusji, ale
chyba nie dam rady przejrzeć wszystkich. My z mężem walczyliśmy o ciążę ponad 4
lata. Lekarzy zmieniałam też cztery razy, ale kiedy trafiłam do , jak krążą
opinie w naszym mieście, najlepszego to postanowiłąm się do niego przyssać z
całych sił i trwać do skutku. Okazało się, że przyczyna leży i po mojej stronie
PCO i męża - niska jakość nasienia. Były różne próby, ja przeszłam laparoskopię
jajników, a potem całą serię inseminacji. I nic. Potem przed ostatnią próbą, a
przed decyzją o in vitro, lekarz dał nam odpocząć, bo nie czuliśmy się
najlepiej , a właściwie mąż miał kłopoty ze zdrowiem. Wtedy trafiłam w
księgarni na taką książkę " Dlaczego nie możemy mieć dzieci?". Przejrzałam,
nawet nie całą, ale jedno wpadło mi w oko. Pisali tam, że lepsze rezultaty daje
domowe AIH - no wiecie same sobie to robicie...W szpitalu jest za duży stres i
zero intymności. Dziewczyny!!!!Jestem w drugiej połowie ciąży i nigdy nie
czułam się szczęśliwsza, choć przede mną jest parę miesięcy wyczekiwania...
Pozdrawiam Was i trzymam kciuki za każdą, bo wiem co czujecie. Ze mną nie można
już było wytrzymać - miałam pretensje do całego świata.

[Gość: Jagoda]

Ja tez od dluzszego czasu usiluje zajsc w ciaze ... i nic. Czy moglabys mi
polecic lekarza, u ktorego sie leczylas w Poznaniu? I dlaczego po usunieciu PCO
nie moglasc zajsc w ciaze? Z powodu niskiej jakosci nasienia, czy moze byly
inne przyczyny po Twojej stronie? Pytam, bo tez czeka mnie laparoskopia w
zwiazku z PCO. Pozdrawiam.

[Gość: KRYSTYNA]

JA TAK SAMO MAM PROBLEMY Z ZAJSCIEM W CIAZE, MOIM OSTATNIM RATUNKIEM JEST IV
ZAPLODNIENIE ALBO ADAPCIA DZIECKA, TAKRZE ROZUMIM TWOJE POLORZENIE, JEDNO I
DRUDIE KOSZTUJE DUZO PIENIEDZY A UBESPIECZENIE NIE CHCE POKRYWAC TEGO,
SZCZEGULNIE TU W AMERCE.JA BENDE PRUBOWAC IVF PO MIMO WSZYSTKO, CO SWOJE TO
SWOJE.

[Gość: ola]

Dyskusja trwa od ponad miesiąca, a ja dopiero teraz tu trafiłam. Mam nadzieję,
że się do mnie odezwiecie...
Od czterech lat wraz z mężem walczymy o dziecko... bez skutecznie. Przeszłam
badania hormonalne, HSG, stymulacje, podawanie nasienia, laparoskopię, znowu
stymulację (żeby zwiększyć szansę, bo laparoskopia stwierdziła małe ogniska
endometriozy - które wypalono i "zasuszono" Danazolem), jestem przed ponownym
podawaniem nasienia, a jeśli nie przyniesie wiadomego efektu - przed in vitro.
Cztery lata - wiecie co to znaczy, co miesiąc przez te lata pęka mi serce...
Ile można wytrzymać? Czasem myślę , że łatwiej mi by było, gdybym się z tym
pogodziła... napewno łatwiej, tylko jak się z tym pogodzić?! Kiedy problem
zaczynał mnie przerastać postanowiłam się podzielić nim z moimi bliskimi
znajomymi, to był błąd - oni tego nie rozumieją, a teraz wiem, że jestem
tematam rozmów w ich kręgach znajomych - bliższych i dalszych (jak ktoś nie ma
poważnych problemów to musi się karmić cudzymi). Nie mam z kim o tym
porozmawiać... Już teraz nie mam siły, aby dalej się borykać, mój mąż jednak
nie odpuszcza - mówi, że dopuki jest nadzieja, trzeba próbować. Ma rację - po
latach nie wybaczyłabym sobie, że nie spróbowałam wszystkiego...
Adopcja - brzmi piękinie, pomijając stawiane warunki przyszłym rodzicom, ale
gdy przychodzi czas na decyzję (zgłosić się do Ośrodka, czy nie) wtedy odchodzi
gdzieś idylliczny obrazek adoptowanego dziecka, jest pytanie - kogo ja
adoptuję, czy dam sobie radę?
Chciałabym należeć do wspomnianej wyżej "organizacji" kobiet "wyczekujących
dwóch kresek".
ola

[Gość: mama]

witaj Ola, ja czekałam na dzidziusia 14 lat. z małymi
przerwami. za pomoca lekarzy i metody in vitro udalo mi
sie za pierwszym razem. Twoj maz ma calkowita racje.
dopoki jest szansa nalezy probowac. WARTO!!!!! uwierz
mi. mam cudowna coreczke, ktora przeslonila mi swiat.
napisz ile masz lat? czy wina lezy po Twojej stronie
czy tez meza? daj znac gdzie sie leczysz. pozdrawiam

[Gość: ola]

Czy nigdy nie miałaś wątpliwości... Nie myślałaś, że
może Ci jest pisane być bezdzietną...
O winie wolałabym nie mówić, bo jakaż jest w tym moja
czy męża wina?
Jeśli chodzi o badania... Mąż nie ma rewelacyjnych
wyników, ale są w normie. Ja mam (miałam?)
endometriozę, podobno niewielką, nie wiem czy może być
przyczyną.
Leczę się u dr Jędrzejczaka (Klinika Niepłodności i
Endokrynologii Rozrodu AM w Poznaniu) - mam do niego
zaufanie... ale zaczynam się niecierpliwić.
Dr Jędrzejczak uczestniczy w zespole "in vitro" w/w
Kliniki i jeśli pójdę na ten zabieg to właśnie tam.
Bałystok jest dla nas za daleko, choć i ja słyszałam o
nim wiele dobrych rzeczy.
Pochodzę z rodziny, w której kobiety miały problem
raczej z płodnością, a nie bezpłodnością i w życiu mi
nie przyszło do głowy, że u mnie będzie inaczej.
Wyszłam za mąż w wieku 21 lat i po roku zaczęliśmy się
starać... aż do tej pory.

[Gość: mama]

nawet nie wiesz ile razy myslalam, ze nie bede miala
dzieci. po wielu latach chodzenia po lekarzach, ktorzy
niewiele mi mogli pomoc trafilam w ostatecznosci do
kliniki specjalizujacej sie w in vitro. tam poddalam
sie zabiegowi ktory za pierwszym razem sie udal.
przedtem przeszlam jedna nieudana probe inseminacji. Ty
jestes jeszcze bardzo mloda. medycyna bardzo idzie do
przodu. zanim Twoj dzwonek zabrzmi moze sie okazac, ze
posiadanie dziecka to drobiazg. mam nadzieje ze jednak
nie bedziesz musiala dlugo czekac i uda Ci sie osiagnac
ten cel. czego serdecznie Ci zycze.

[Gość: Bacha]

Ola, i co zrobilo Ci sie razniej ? Musze Ci powiedziec, ze mi tak. Znalazlam te
strone przez przypadek zaraz po powrocie z kolejnej proby in-vitro w
Bialymstoku. Nastroj mialam raczej kiepski, i choc to male pocieszenie, ale od
tej pory zagladam na Forum i jest mi lepiej. Znajomymi sie nie przejmuj, i tak
zaczeli by mniej lub bardziej delikatnie pytac. Brak odpowiedzi z Twojej strony
bylby jeszcze gorsza pozywka dla plotkarzy. A tak moze akurat znajdzie sie ktos
kto gdzies czegos nowego sie dowie i bedzie mogl pomoc. Ja wlasnie wyszlam z
takiego zalozenia. Tym bardziej, ze nie mozna wszystkim dookola wymyslac
historii typu: nie lubie dzieci, albo nie stac mnie na nie. To przeciez
infantylne no i nieprawdziwe. Posluchaj "mamy" ona jest dobrym przykladem
skutecznosci in-vitro. Zawsze to milej wiedziec, ze chociaz komus sie udalo.
POzdrawiam.

[Gość: ola]

Dziękuję, faktycznie mi lepiej...
Dziekuję za słowa otuchy.
Ale czy któraś z Was poradziła sobie z tym przemożnym pragnieniem, a później z
bólem... Obojetnie czy się ma 26 czy 36 lat - zawsze boli. Czy jest jakiś
sposób uspokojenia duszy? Inaczej - wyluzowania się? Może jakaś terapia...

[Gość: mama]

jesli chodzi o mnie, to mnie pomoglo myslenie. staralam
sie podchodzic bardzo sceptycznie do proby inseminacji
i rozczerowalam sie, do proby in vitro podchodzilam
jeszcze bardziej sceptycznie. nie wierzylam, ze sie
uda. bardzo pomogla mi moja przyjaciolka. ona wlewala
we mnie slowa otuchy. poniewaz nie wierzylam w
powodzenie....mile sie rozczarowalam. zawsze lepiej
rozczarowac sie mile niz odwrotnie. polecam to dobra
metoda!

[Gość: Bacha]

Tarapia... Wlasnie jestem na etapie poszukiwania jakiejs psychologicznej metody
natretnego niemyslenia o tym. Wyglada na to, ze to moj glowny problem, bo jak
na razie lekarze nie wymyslili nic innego. Dobry psycholog bylby wskazany. A
juz na pewno przed kolejnym in-vitro. Czasem tez mysle o tym, ze jakas grupowa
terapia moglaby pomoc. To Forum to i tak duzo, bo chociaz mozna sie wymienic
doswiadczeniami. Gdyby ktos oczywiscie slyszal o jakims dobrym psychologu czy
tez innej metodzie na zaprzestanie ciaglego myslenia to jak najbardziej czekam
na znak. Pisalam do HAthor, ze wlasnie zaglebiam sie w zdobycie odpoiwedniej
bibliografi. Moze w ksiazkach wyczytam cos czego lekarze nie powiedzieli.

[Gość: ola]

Szukasz wiedzy... Robisz dokładnie to co ja, to pomaga, ale nie likwiduje
nadziei ani bólu.
Na temat cyklu, ciąży wiem niemalże wszystko (służę radą i pomocą każdej mojej
ciężarnej koleżance - są zadowolone), na temat endometriozy, pewnie tak samo,
również na temat in vitro. Ale co z tego?...
Wiesz chyba najlepsze jest właśnie to - dyskusja z "równymi" sobie.

[Gość: mama]

doświadczenie nauczylo mnie, ze nikt nie jest w stanie
nas zrozumiec oprocz nas samych. i to Forum to swietny
psycholog dla naszych nadwrazliwych dusz.

[Gość: Iwona]

Co do pozytywnego działania psychologicznego tegoż forum, to i ja potwierdzam.
Czuję się dużo lepiej czytając wszystkie Wasze listy. Tu przynajmniej wiem, że
nikt krzywo na mnie nie spojrzy, bo wiecie niektóre starsze "babska" uważają,
że np. takie dziecko z probówki jest na pewno jakieś inne, dziwne,
niemalże "plastikowe", bo przecież nie zrobione, tylko wyprodukowane.
Bardzo mnie to złości.
Pożaliłam się trochę, ale mi lepiej!
Pozdrawiam.

[Gość: ola]

Próbowałam tej metody, ale zawsze zdażyło się coś, po czym wracała nadzieja w
powodzenie, np. ostatnio po stymulacji nie wierzyłam, że się uda, ale miałam
piękny sen ... jestem w ciąży, rozmawiam o niej z koleżanką (notabene ona
niedługo urodzi) i wiedziałam, że tam w środku (we mnie) jest córeczka.
Obudziłam się z nadzieją, a następnie stwierdziłam (po paru godzinach), że
jednak nie... (dostałam okres).
Czy to nie jest szczyt okrucieństwa?!

[Gość: mama]

Ja swoj sen z przed 2 lat pamietam doskonale. snilo mi
sie ze pcham dwa wozki. jeden z nich byl pusty. mialam
przetransferowane dwa zarodki. przyjal sie jeden....i
jak tu nie wierzyc w sny?

[Gość: Bacha]

Wiesz z tym snem to chyba cos jest. Po in-vitro lezalam 2 tygodnie w domu. Pod
koniec pierwszego tygodnia mialam sen, ze ze wszystkich dziewczyn ktore mialy
transfer tego samego dnia, tylko ja jestem w ciazy. Moja przyjaciolka
pocieszyla mnie, ze skoro tak mi sie snilo to juz na pewno nic z tego nie
bedzie. Ale ja mialam nadzieje, do konca. Nawet jak zaczal mi sie okres
ludzilam sie, ze to tylko na chwile. Coz zycie jest okrutne, a sny wcale nie
lepsze.

[Gość: ola]

Dziękuję za rozmowę - jest mi dużo lepiej...
Na dziś muszę skończyć...więc do zobaczenia/napisania (mam nadzieję!).

[Gość: Iwona]

Mówisz, że nie wierzyłaś, że się uda in-vitro. Ja jednak myślę, że gdzieś w
głębi serca miałaś ogromną nadzieję i nie dopuszczałaś myśli, że będziesz
ponownie podchodzić do zabiegu. Tak było ze mną i ze wszystkimi, którym się
udało bądź nie. Wiesz, po zabiegu starałam się żyć normalnie, nie leżałam w
łóżku, podróżowałam (powrót samochodem do Katowic), robiłam zakupy, gotowałam,
spotykałam się z ludźmi---przecież kobiety w ciąży normalnie funkcjonują.
Niestety ta "normalność" w niczym nie pomogła i teraz, kiedy będę znów próbować
Twoim śladem położę się do łóżka, a wszystko niech się wali i pali, ja
przynajmniej będę miała spokojne sumienie, że ze swojej strony zrobiłam
wszystko!
Pozdrawiam.

do Oli

[Gość: Iwona]

Ola. Ja też jestem załamana, podobnie, jak ty cztery lata próbujemy z mężem
(mimo, iż podobno wszystko gra). Przeszłam wszystkie badania HSG,
histeroskopię, laparoskopię, 5 inseminacji, jedno in-vitro---bez powodzenia
zresztą. Ale będę próbować do końca, dopóki mi pieniędzy wystarczy i dopóki mój
organizm będzie mógł produkować komórki jajowe. Powiem Ci szczerze, że dzięki
temu forum powoli odzyskuję chęć życia, bo wiem, że nie tylko ja cierpię i mam
się z kim tym podzielić.
Pozdrawiam.

[Gość: ola]

Witam! I jestem w szoku, że u Ciebie jest tak podobnie...
Myślałam, że winni są lekarze, że coś przegapili, że przyczyna tkwi w moim
organizmie, a nikt tego nie widzi. Kiedy mi lekarz zasugerował, że
się "zblokowałam", to się wściekłam...(pomyślałam, że wymyśla bo nie ma
koncepcji leczenia). A może coś w tym jest? Jak myślisz?

[Gość: Iwona]

Być może coś w tym jest, choć nikt nikt tak na prawdę tego nie wie. Ale znam
małżeństwo, które dopiero po 10 latach doczekało się dziecka-i to drogą
naturalną. Jak to wytłumaczyć? Ja póki co wolałabym usłyszeć jakieś racjonalne
fizyczne wytłumaczenie, ale może medycyna jeszcze nie wie wszystkiego o
ludzkiej płodności. My możemy mieć tylko nadzieję, bo przecież po coś warto żyć.
Pozdrawiam.

[Gość: REBAS]

Czy widzicie ile jest osób biorących udział w tej
dyskusji.
To przerażające jak jest to potrzebne to wygadanie się
lub nawet posłuchanie (czytanie).
To daje siły. Wszyscy wiemy, że gros problemu siedzi w
głowie.
Gdzieś to trzeba wyrzucić.
Wychodzi na to, że jest to wielka loteria (zwał jak
zwał). Nie ma żadnych gwarancji.. ale jest nadzieja.

[Gość: EwaP]

Drogie Panie,
czy pozwolicie, ze dołączę się do Was, od 3 lat próbujemy z mężem tego co i Wy. Zaczęliśmy do badań na
własną rękę, potem była wizyta w Consylium, z którego uciekliśmy z krzykiem - na początek chcieli zacząć od
lapoaroskopi, pomimo że poprzednie badania nie wskazywały na taką potrzebę. Potem znajoma lekarka poleciła
nam Novum. Leczymy się tam 2 lata. Oczywiście wszystko to droga przez piekło; roczne leczenie zakażeń
nasienia u męża, potem polip u mnie, trzy inseminacje a w trakcie czwartej torbiele, decyzja o in vitro, świetne
wyniki - 23 komórki, a potem z górki - tylko 8 komórek się zapładnia, 6 degeneruje (nikt nie wie dlaczego), jestem
mocno przestymulowana ale Doktor po moich prośbach godzi się na transfer 2 zarodków - nic z tego, w
następnym cyklu ponownie torbiele, potem mimo stymulacji nie ma owulacji dopiero 3 miesiące później jest
owulacja - radość ale co z tego - żadem z zamrożonych zarodków nie przeżywa rozmrażania - łzy i straszny
ból, żal, zniechęcenie - ale chyba wszystkie to znacie. Teraz szykujemy się do kolejnej próby, nie wiem co będzie,
tak trudno mieć nadzieję, w grudniu skończyłam 35 lat - czy jeszcze zdążę??
EwaP

[Gość: mama]

ja dzieki Novum mam dziecko. zdazysz. nie martw sie na
zapas. moze sie spotkamy w Novum. ja prawdopodobnie w
maju sprobuje jeszcze raz. jesli uda sie rozmrazanie
moich 7 dzieciaczkow.

[Gość: mama]

czytajac Wasze listy doszłam do wniosku, ze mialam
wiele szczescia. sama w to nie wierze!

do Mamy

[Gość: Iwona]

Czy mogę mieć do Ciebie prośbę?
Jakbyś mogła, to opowiedz, jak wyglądała Twoja stymulacja, jakie leki(nazwy) i
w jakich dawkach brałaś, o jakich porach dnia, jak się czułaś, jak wyglądał
transfer(czy przy USG, czy tak "na wyczucie"), i tak w ogóle ile masz lat, bo
to poniekąd bywa ważne. Jakie badania Ci wykonywano, czy co dzień?, Jakie
miałaś wyniki?(estradiol,grubość endometrium, ilość komórek, ile się
zapłodniło, jakiej klasy były embriony,ilo komórkowe Ci tranferowano,dlaczego
zastosowano ICSI, czy mrożono embriony czy po hodowli blastocysty). Wszystko,
wszyściusieńko mnie i pewnie nie tylko mnie, ale nas wszystkie interesuje
(chyba). Jak wyglądał szczęsliwy program-według jakiego protokołu. Czy
chodziłaś wtedy do pracy?
Wybacz, że tak natrętnie pytam, ale to dla mnie bardzo ważne.
Pozdrawiam.

[Gość: mama]

Moja stymulacja przebiegała wg. /chyba/ długiego
protokołu. Dokładanie już nie pamiętam, bo było to trzy
lata temu. Codziennie przez ok miesiąc brałam Synarel
krople do nosa dwa razy dziennie po jednym psiknięciu
do dziurek nosa na zmianę. Brałam też pergonal w
zastrzykach i tu musiałam się zmieścić z zastrzykiem do
godz. 10.00 /rano/. Scisle przestrzegalam
obowiazujacych godzin. "Wyprodukowalo" sie 18 komórek
jajowych z czego 11 zostało zakwalifikowanych do
zapłodnienia, a zapłodniło się 9. W czasie całej
stymulacji czułam się dość dobrze /nie liczac obolalych
posladkow od zastrzykow/. Dopiero w samej końcówce
stymulacji /cały czas kontrolowanej/ zaczelam czuc
obciazenie w dole brzucha / 18 duzych komorek/. Kiedu
dr. Lewandowski uznal, ze juz czas, podano mi pregnyl
jednorazowo /chyba 1 i 1/2 ampułki/ o godz. 22.00. Na
zajutrz o 10. 00 rano miałam sie zglosic na pobranie
komorek na czczo. Pobrano jak juz wczesniej pisalam w
narkozie pod kontrola usg jajeczka. Zabieg mial miejsce
w piatek a w poniedziałek mialam transfer. Najpierw
transwaginalne usg, po ktorym dr. Lewandowski
stwierdzil ze mam duze szanse /podbudowalo mnie to
nieco/ ze wzgledu na grube endometrium. Nastepnie po
rozmowie z dr. Lewandowskim podano mi dwa embriony 8
komorkowe /najlepsze jakie sie wyhodowaly/. Z czego
przyjal sie jeden. Pozostale embriony mialy od 7 do 2
komorek. Po zabiegu nie wolno bylo dzwigac, kapac sie w
wannie - tylko pod prysznicem i to w wodzie niezbyt
gorącej. Zalecil mi tez lezenie. Scisle sie stosowalam
do tych wskazan.Po 2 tygodniach mialam zrobic test.
około czwartku czyli 1 i 1/2 tygodnia po transferze
zaczelam miec mdłosci, ale nie wiedzialam czy od ciazy
czy tez od utrogestanu, ktory bralam dopochwowo /5
kapsulek dziennie/. w poniedzialek po uplywie 2 tygodni
zrobilam test.........nie wierzylam wlasnym oczom. maz
nie chcial wierzyc. OSZALALAM z radosci i zarazem z
niepokoju. czy uda sie do konca? Mialam wtedy 37 lat.
Mikromanipulacje mialam z powodu bardzo slabego
nasienia meza. z tego co wiem to mrozone sa
niewykorzystane embriony. Do pracy chodzilam z
przerwami. pierwsze dwa tygodnie w domu, a pozniej
pracowalam. meczyly mnie mdlosci do 4 miesiaca. pozniej
jak "reka odjal". ale to nic w porownaniu ze szczesciem
jakie w sobie nosilam. Od 7 miesiaca ciazy lezalam w
szpitalu ze wzgledu na lozysko przodujace. porod odbyl
sie przez cesarskie ciecie w szpitalu brodnowskim. w
terminie. zapomnialam napisac, ze podcas stymulacji
srednio co drugi dzien przez ostatnie dwa
tygodnie chodzilam na badanie krwi na poziom hormonow.
wszystkim Wam zycze powodzenia. nie wiem Iwona, czy
napisalam wszystko co Ciebie interesuje. jesli nie
pytaj bez skrepowania. odpowiem na wszystkie pytania.
do kogo chodzisz w Novum? pozdrawiam

[Gość: EwaP]

Twoja opowieść Mama dużo mi dała. Tak naprawdę to nie wiemy czy nasze wyniki są dobre czy złe, czy jak
lekarz nam mówi, że jesteśmy za stare - to na ile to ma wpływ na nasze seanse, czy lepiej mieć dużo komórek
czy mniej ale lepszych? Mam koleżankę, która miała dwie próby, za każdym razem produkuje powyżej 20
komórek, wszystkie się zapładniają i wszystkie potem rozmrażają. W porównaniu z nią jest u mnie fatalnie (choć
do tej pory i tak jej się nie udało). Proszę dziewczyny napiszcie jak to było u Was, dobrze jest wiedzieć jak to było
u innych w praktyce a nie tylko znać statystyki.
EwaP

[Gość: mama]

do mojej opowiesci moge jeszcze dodac, ze zawsze chcac
wiedziec czy moje badania sa prawidlowe, czy
kiedykolwiek cos mnie intrygowalo, zawsze pytalam
lekarza i konsekwentnie dazylam do otrzymania
odpowiedzi. pozniej oczywiscie oblozona fachowa
literatura studiowalam to wszystko. polecam dobra
metoda!

[Gość: Iwona]

Dziękuję za wszystkie informacje. Ja jeżdżę do Białegostoku, a pytałam o to
wszystko, ponieważ chciałam porównać metody stosowane w Novum z Białymstokiem.
W Białymstoku wyglądało to nieco inaczej. Miałam krótki protkółd pierwszego
dnia cyklu codziennie Decapeptyl podskórnie, od trzeciego równolegle Metrodin,
niestety w niskich dawkach, bo podobno jestem na tyle młoda, że więcej nie
trzeba. Niestety przez to urosło tylko 8 komórek-z czego 6 było dojrzałych(tzn
nadawały się do zapłodnienia), powstały trzy zarodki-(komórki pobrali we środę,
w piątek tranfer dwóch czterokomórkowych-podobno extra jakości klasy A,
niestety endometrium miałam dość kiepskie-niecałe 8 mm.Ostatni zarodek hodowali
do zamrożenia-obumarł.
Nie udało się. Do następnej próby staram się przygotować merytorycznie, bo
często nawet niewielkie sugestie od strony pacjentki są cenne dla lekarza w
dalszym postępowaniu. Ja kiepsko znosiłam stymulację, myślę, że dlatego, że po
przyblokowaniu przysadki byłam zbyt słabo stymulowana-do dziewiątego dnia cyklu
miałam okres, a za sześć dni zrobili transfer-z tego pewnie było tak kiepskie
endometrium.
Jeszcze raz dziękuję za informacje.

[Gość: mama]

dla dopelnienia informacji powiem, ze ja transfer
mialam w 33 dniu cyklu. endometrium bylo super.

[Gość: EwaP]

Dzięki Mama za pocieszenie, jeśli nic ponownie nie stanie na przeszkodzie to w maju powinnam mieć zabieg, więc
całkiem możliwe, że się spotkamy. A tak w ogóle to cieszę się, że gdzieś można porozmawiać z tymi 70
procentami, którym się nie udało, do tej pory w artykułach pisze się głównie o tych szczęśliwcach co mogą
nazwać się rodzicami, nikt nie wspomina co czują ci podchodzący do kolejnej próby z coraz to mniejszą nadzieją.
EwaP

[Gość: Hathor]

Nie chcialabyma by to zabrzmialo przemadrzale ale sadze, ze musimy uwierzyc w
to, ze to czy bedzie dzidzius z in vitro czy nie to nie jest ani nasza zasluga
ani wina, nie ma tez w tym zaslugi lekarz czy osrodek. I wtedy bedzie nam
latwiej. Dziecko to dar i oczywiscie im lepiej sie przygotujemy tym lepiej ale
zadne "cuda" nie sprawia ze bedzie dzidzius, nie ma patentu na to. I w to
musimy wierzyc aby sie nie dac zwariowac.
Bacha, pamietam o Tobie, na pewno moge polecic w W-wie Anne Dodziuk z Instytutu
Psychologii Zdrowia (pisze w Wysokich obcasach), inne kontakty bede miala
dopiero po weekendzie.

[Gość: Joanna]

Hathor zgadzam sie z Toba zupelnie. Natury nie da sie
oszukac wszystko we wlasciwym czasie i na wlasciwym
miejscu.Pozostaje nam tylko pozytywnie myslec dalej
probowac i czekac na sczesliwy los
Pozdrawiam
Joanna

[Gość: Iwona]

Pocieszę Cię. W Białymstoku byłam z dziewczyną w twoim wieku, której się udało
za pierwszym razem. Ja mam prawie 30 lat, a po stymulacji było tylko 8 komórek,
z czego tylko 3 się zapłodniły (ICSI), dwa transferowali, jeden nie przeżył w
hodowli. Też mam ...nadzieję.... Czasami nie wiek decyduje o powodzeniu.
Trzymam kciuki.
Pozdrawiam.

[Gość: Bacha]

Ciekawa jestem jak przechodzicie nasza wspolna
terapie. Mi pomaga. Hathor dzieki, zaraz tam dzwonie,
jak mi sie uda dam Ci znak. Masz calkowita racje, to
nie jest nasza wina, ze tak sie z nami dzieje. Tak jak
nie ma w tym zadnej zaslugi, ze ktos moze miec dzieci
bez liku, wystarczy ze stanie przy facecie. No moze to
przesada, ale w tym wzgledzie naprawde niewiele od nas
zalezy. Obserwowalam lekarzy w Bialymstoku, oni sa
szczerzy w tym co robia. Brak ciazy u nas jest dla
kazdego z nich porazka, bo kazdy chcialby miec wyniki
w pracy. Nawet jesli dla nich sprowadza sie to tylko
do kasy, to i tak robia co moga. Nikt tez nie potrafi
powiedziec dlaczego nie udaje sie za pierwszym razem a
udaje sie za piatym - przeciez jestesmy wtedy starsze.
Czasem tak chyba musi byc, ktos to tak wymyslil, moze
po to zebysmy inaczej patrzyly na swiat, albo tak
jak "mama" byly swiadome szczescia, ktore przyjdzie.
Ale sie zrobilam moralizatorska.
Pozdrawiam wszystkie, dobrze ze jestescie.

[Gość: REBAS]

Winy naszej w tym niema na pewna. Ani po stronie Pań
ani facetów.
Jednak jest to cholernie niesprawiedliwe….
Jak słyszę że jest to dar od losu (czy kogo tam
jeszcze) to ja serdecznie dziękuje za taką
opiekuńczość.

[Gość: ola]

Ja też się obraziłam na Pana Boga...
Obowiązkiem i niezbywalnym prawem każdej żywej istoty (od bakterii po
człowieka) jest przekazywanie własnych genów (tak z biologicznego punktu
widzenia), dlatego nie rozumię dlaczego zostało mi to odebrane!

[Gość: Hathor]

Ola, Uwierz mi ze przez przeszlam przez wszystkie stany uczuc o jakich na tym
forum kiedykolwiek wspomniano - smutek, bol, poczucie niesprawiedliwosci i
bezradnosci, bunt, radosc, niecierpliwosc - moglabym tak wymieniac w
nieskonczonosc. Przezylam cudowny rok 2000 w ktorym wydarzylo sie 1000
wspanialych rzeczy i tylko 2 okropne zabiegi in vitro i wydawalo mi sie ze to
byl najgorszy rok w moim zyciu. Nie pamietalam o dobrych rzeczach, ktore mnie
spotkaly, tylko o wielkim moim nieszczesciu, ze nie mam dziecka. Jakby to ze
ono sie pojawi mialo zmienic moje postrzeganie swiata i moja wiare i uczynic
mnie wiecznie szczesliwa. Ach, ile klotni przeprowadzilam z Panem Bogiem,
ile "dlaczego ?" wykrzyczalam w niebo. Nie zlicze. Teraz po polrocznej przerwie
i terapii wiem ze jestem tu i teraz i jezeli tu u teraz nie bede szczesliwa i w
zgodzie z tym co mam i czego nie mam to mam szanse przezyc nastepne 10 lat (mam
30 w tej chwili) walczac o ciaze i nie widzac swiata poza nia. Czy tak chce
zyc, czy chce mojemu dziecku sprawic prezent w postaci obciazenia, ze tyle sie
dla niego nacierpialam a ono jest takie niewdzieczne bo bedzie zyc swoim
zyciem. Albo po tych 10 latach stwierdzic, ze dalej cierpie bo nie mam dziecka
i tak juz pozostanie do konca moich dni. Brrr....
Wiem, ze latwo tak mowic i nie wiem czy to jest droga do dziecka. Na pewno jest
to moja droga do szczescia - mojego i mojego meza - bez wzgledu na to czy
bedziemy we dwojke czy w innej konfiguracji. Badzcie szczesliwe Dziewczyny tu i
teraz.

[Gość: ola]

To co napisałaś ma sens, ale oznacza pogodzenie się z losem i oczekiwanie, że
może kiedyś stanie się cud.
Ale nie potrafię się z tym pogodzić, jeszcze nie... może kiedyś przyjdzie do
mnie taka mądrość życiowa. Przynajmniej byłoby mi łatwiej.

[Gość: Ewa]

Ja tak naprawdę najbardziej boję się tej chwili kiedy będę musiała podjąć decyzję o zaprzestaniu prób, dopóki
próbuję jest nadzieja, czy będę potrafiła żyć wiedząc że już nic nie mogę zmienić?
EwaP

[Gość: mama]

Ale dlaczego Ty sie zamartwiasz na zapas? Przecież może
uda Ci się za pierwszym lub drugim razem i już nie
bedziesz musiala sie martwic co bedzie
pozniej.......

Od Hathor do Oli i Ewy

[Gość: Hathor]

Pogodzenie sie z sytuacja nie oznacza rezygnacji z marzen ale na pewno w moim
przypadku oznacza spokoj i wiecej swiatla w moim zyciu. Tez sie boje i nie chce
nawet myslec o tym ze bede musiala zrezygnowac z dalszych prob ale nie pozwole
aby chec dziecka doprowadzila do autodestrukcji a w tym kierunku zmierzalam
jeszcze pare miesiecy temu. Mamy jeszcze i pare lat przed nami i nauka idzie
naprzod i wspieramy sie wzajemnie. Czyz to nie cudowne. Rok temu siedzialam w
domu w oczekiwaniu na wynik pierwszego invitro sparalizowana strachem i
marzylam o takim forum. Teraz bede siedziec w domu i kazdego dnia pisac jak mi
zle albo dobrze wiec glowa do gory, z kazdym dniem coraz wiecej slonca

[Gość: ola]

W jednym muszę przyznać Ci rację - należy dostrzegać inne dobre rzeczy jakie
się dzieją w naszym życiu. Robię w tym kierunku postępy... Mam swoje czarne
dni - wtedy płaczę i nie wierzę w nic - ani w dziecko, ani w Boga, ani w dobrą
naszą przyszłość. Ale w pozostałe dni mam wspaniałego, kochającego męża, mam
(od pół roku) dom, o którym zawsze marzyłam. A wczoraj mąż kupił mi
wieloczynnościowego robota (robot robi wszystko - od ciasta po frytki), którego
od dawna chciałam mieć - i w związku z tym dziś mam dobry chumor!
Pozdrawiam!

[Gość: Bacha]

Rany Boskie, ja nie mowie, ze to jest dar od losu, bo tego daru wlasnie nie ma.
Mowie tylko, ze czasem tak jest, ze na to czego sie bardzo, bardzo chce czekac
trzeba dlugo i cierpliwie. Nie jestem Hindusem i nie mam az takiej pokory, zeby
twierdzic, ze cierpienie sluzy czlowiekowi. Kazdy ma inny sposob na pocieszanie
sie. Ja wole myslec, ze tak musi byc, ze czemus to sluzy i ze na pewno doczekam
sie dzieci, moze na przyklad piecioraczkow wlasnie za to oczekiwanie. I tyle.
Nie moge walczyc ze wszystkim: z losem, z lekarzami, sama ze soba, bo zwariuje.
Tez jest we mnie duzo buntu, ze gdzies w patologicznej rodzinie alkoholokow
rodzi sie jedno dziecko po drugim i wszystkie trafiaja do domu dziecka.
Tymczasem gdzie nie czytam, to wszedzie pisza, ze alkohol sprzyja nieplodnosci.
I co ? Mam wrazenie, ze jest wrecz przeciwnie. Ale z doswiadczenia wiem, ze jak
sie tak bardzo czegos chce, to sie dostaje, tyle ze nie zawsze od razu. Nie
moge czekac bezczynnie, bo szlag mnie trafia, musze cos robic. Nie moge do
nastepnego in-vitro czekac bezczynnie, bo tez mi lata leca. Nie moge tez robic
jednego in-vitro za drugim, bo to nie jest sport, tu sie rekordow nie osiaga. A
po kazdym zabiegu psychika jest w strzepkach. To tyle, tytulem wyjasnienia.

[Gość: Ewa]

Od początku śledzę Wasze wypowiedzi. Wasz problem mnie nie dotyczy, ale mam
nadzieję, że mnie nie pogonicie. Z uwagą "przysłuchuję" się temu, co piszecie.
Sama nie mam dzieci, ale oboje z mężem chcemy bardzo je mieć. Przestałam brać
tabletki i teraz będziemy próbować. Mam nadzieję, że się nam uda. Czytając
jednak to, co piszecie wiem, że to nie musi być taka prosta sprawa. Trzymam za
Was wszystkie kciuki i wierzę, że przyjdzie i dla Was ten szczęśliwy moment już
niedługo. Mam nadzieję, że to szczęście spotka również mnie i wszystkie
będziemy mogły cieszyć się z posiadania potomstwa.
Pozdrawiam gorąco.
Ewa

[Gość: anna]

Cieszę się, że znalazłam tą stronę ponieważ dopiero teraz uzmysłowiłam sobie
jak poważny to problem i jak wielu z nas dotyczy. Jestem na początku tej drogi,
ale wasze doświadczenia pomogą mi mieć wyobrażenie o tym co mnie może czekać.
To pozwoli oswoić się z myślami. Staramy się od pół roku, ale wcześniej też
szczególnie nie uważaliśmy. Pomimo tego, że lekarze jeszcze nie skierowali nas
na żadne badania wysłałam męża do Novum na badania. Okazało się, że on jest
prawdopdobnie powodem, a właściwie żylaki. Zaczynamy więc leczenie i bardzo się
tego boję. Jutro pierwszy raz ja pójdę do Novum, trzymajcie za mnie kciuki.
Pozdrawiam

[Gość: Ewa]

Aniu, napisz do kogo jesteś zapisana w Novum?, powodzenia i nie zrażaj się naszymi niepowodzeniami, Tobie
może się udać. A tak poza tym, to dr Wolski (jak rozumiem Twój mąż leczy się u niego) jest świetnym i bardzo
sympatycznym lekarzem, mój mąż leczył się u niego i miał dobre wyniki a sprawa nie była łatwa. Za to nastaw się
że leczenie mężczyzny jest długie i dość uciążliwe a na wyniki trzeba czekać miesiącami. Do in vitro jest łatwiej
bo u partnera mogą być słabe wyniki, jak mój pierwszy lekarz mówił "wystarczy jeden plemnik, tylko go trzeba
złapać za ogonek". Jeszcze raz powodzenia, głowa do góry,
EwaP

[Gość: Amal]

Anno, czy twój mąż zdecydował się już na zabieg? My jesteśmy dokładnie w tej
samej sytuacji, oprócz tego ja mam też pewne problemy hormonalne, ale na
szczęście bardzo dobrze reaguję na leki. Też leczymy się w Novum, właśnie dziś
dostaniemy wyniki powtórnego badania. Szperałam trochę w internecie, znalazłam
informację, że przy żylakach w pierwszym roku po operacji jest
49% 'naturalnych' ciąż, a w ciągu dwóch pierwszych lat - 69% (to wszystko nie
uwzględnia problemów po stronie kobiety, więc to świetna wiadomość), wyniki
nasienia podobno poprawiają się w 80%. Przy tym wszystkim łatwiej znieść
perspektywę odłożenia dzidziusia na następne kilka miesięcy (my tak
odkładaliśmy i odkładaliśmy, i jak się wreszcie w zeszłym roku zdecydowaliśmy,
to się okazało, że i tak samo 'nie pójdzie'). Pozdrawiam i powodzenia.

[Gość: EwaP]

Dziewczyny, jeśli coś mogę poradzić to zróbcie u męża przez operacją badanie genetyczne CFTR (to sporo
kosztuje - ale moim zdaniem warto), jeśli wynik jest dodatni to i tak operacja może niewiele pomóc (mam przykład
w rodzinie) i wtedy może trzeba spróbować czegoś innego.
EwaP

[Gość: REBAS]

Czegoś innego... naprzykład dawcy.
Jest to jakieś wyjście. Bolesne ale może skuteczne.
Lepiej 1/2 niż wcale lub loteria (adopcja).

[Gość: Iwona]

Proszę wytłumacz mi co to za badania genetyczne CFTR i po co się je robi oraz
gdzie je można zrobić.
Pytam z taką ciekawością, bo u nas niby wszystko w porządku, a może to geny są
winne.
Czekam na twoją odpowiedź z niecierpliwością.

Nareszczie się ktoś nami zaiteresował ....

[Gość: REBAS]

Przekazuje info od gazety (po małej sugestii):

"Witam,
w najblizszym czasie (najpozniej w przyszlym tygodniu)
ruszy forum eksperckie z lekarzem ginekologiem,
poswiecone leczeniu nieplodnosci i sztucznemu
zaplodnieniu. Dziekuje za zwrocenie naszej uwagi na
temat - prosze dalej zagladac na nasze Forum!
Pozdrawiam

Marta Sikora
[e-mail]
Projekt Internet, Gazeta Wyborcza"

Co wy nato ? Czy to może pomóc ? myślę, że nie
zaszkodzi wysłuchać innych speców.

[Gość: mama]

mysle, ze to wspanialy pomysl. ciekawe co na to lekarz.

[Gość: ola]

Może być ciekawie, zapowiada się terapia grupowa

[Gość: Bacha]

To swietna idea. Oprocz lekarza - eksperta od nieplodnosci i sztucznego
zaplodnienia prosze o dobrego psychologa i reprezentanta z ministerstwa
zdrowia. Ekspertem od nieplodnosci i sztucznego zaplodnienia jak sie okazuje
jest niejedna z piszacych tu dziewczyn. Kazda wie bardzo duzo, chyba az za duzo
jak na przecietna kobiete. Psycholog potrzebny, bo jak na razie same sobie
udzielamy psychologicznych porad i swiadczymy uslugi terapeutyczne. No i ktos z
Ministerstwa Zdrowia, bo moze wreszcie tak przy okazji prowadzenia polityki
prorodzinnej ktos pomyslalby o finansowej stronie leczenia, nie mowiac juz o in-
vitro. To ewenement w skali europejskiej i niestety bardzo bolacy problem. Ale
i tak dzieki za zainteresowanie.

do wszystkich

[Gość: Iwona]

znalazłam coś ciekawego w internecie
Może Was to zainteresuje


Dr hab. n. med. Sławomir Wołczyński
Instytut Położnictwa i Chorób Kobiecych
Akademii Medycznej w Białymstoku

HUMANISTYCZNE WARTOŚCI I WSPÓŁCZESNE METODY LECZENIA
NIEPŁODNOŚCI MAŁŻEŃSKIEJ

Na początek spróbujmy zdefiniować co to jest zdrowie.
Zdrowie zostało określone jako «coś, co doprowadza do
dobrego samopoczucia w aspekcie fizycznym, psychicznym
i społecznym», a nie jest to wyłącznie brak chorób.
Odnosi się to również do procesów związanych z
rozrodem. A więc taką samą definicję należałoby
przyjąć w odniesieniu do zdrowia reprodukcyjnego. Jest
to całokształt zagadnień związanych z funkcjonowaniem
systemu rozrodczego. Jest to zatem bardzo złożone
pojęcie, dotyczące najbardziej intymnej strefy
ludzkiego życia. Jest to pojęcie, mające swoje
reperkusje w sferze biologicznej, medycznej,
psychicznej i społecznej.

Najbardziej elementarnym pragnieniem każdego człowieka
jest pragnienie posiadania dziecka. Jest to również
elementarne prawo człowieka, zarówno do zdrowia, jak i
do wszystkiego, co to zdrowie może zapewnić. Zdrowie
reprodukcyjne, to, co przyjęto na świecie w
standardach systemów demokratycznych, obejmuje
poradnictwo, profilaktykę, edukację. W tym mieszczą
się takie pojęcia jak zapobieganie i leczenie
niepłodności, zapobieganie niepożądanej ciąży, opieka
przed, w trakcie i po porodzie. Również w tym mieszczą
się bezpieczne zabiegi przerywania ciąży (300 kobiet
dziennie ginie na świecie z powodu niebezpiecznych
zabiegów przerywania ciąży). Z tym wiążą się problemy
dotyczące przekwitania. Prawa reprodukcyjne zostały
zawarte w prawach człowieka, w ustawodawstwach
krajowych i dokumentach międzynarodowych. Stanowią
one - Polska je podpisała - że człowiek ma prawo do
wolnego decydowania o tym, ile, w jakich odstępach
czasu chce mieć dzieci, że decyzje w sprawach rozrodu
powinien podejmować bez dyskryminacji ze względu na
poglądy, wyznanie, bez przymusu, bez przemocy.
Jednocześnie Państwo zobowiązuje się do zapewnienia
najlepszego zdrowia seksualnego i rozrodczego.

Postawmy pytanie: czy niepłodność jest chorobą? Bo
jeśli tak, to jest to inna choroba niż pozostałe,
dotyczy dwojga osób. Kiedy osoby są oddzielnie choroby
nie ma, tylko wtedy, kiedy są w parze, wtedy jest
choroba. Każda choroba ma pewne, podstawowe objawy:
zaczerwienienie, ból, upośledzenie funkcji, itd.
Tutaj, natomiast, podstawowym objawem jest brak
dziecka. Wiemy, że bardzo wiele różnych przyczyn
powoduje to, że ona występuje. Światowa Organizacja
Zdrowia określiła, że jest to choroba i to choroba
społeczna, bo właściwie dotyczy bardzo dużej grupy
ludzi, 12-15% w zależności od populacji, i to w wieku
rozrodczym, czyli w wieku maksymalnej działalności
psychofizycznej.

Do czego doprowadza brak dziecka w sytuacji pary? Do
bardzo wielu zmian w funkcjonowaniu układu
partnerskiego. Pojawia się smutek, zawiedzione
nadzieje, poczucie winy, lata frustracji, wzajemne
oskarżenia o utratę zrozumienia. W społeczeństwie
niepłodni uważani są za mniej wartościowych. Państwo
możecie sobie wyobrazić jakimi epitetami obdarza np.
teściowa niepłodnego zięcia. Czyli niepłodność jest
problemem.

Jak wygląda płodność u człowieka? Człowiek należy do
gatunku o względnie ograniczonej płodności. Miesięczny
wskaźnik ciąż wynosi 23 na 100 par, czyli na 100 par
współżyjących, będziemy mieli tylko 23 ciąże. Dlaczego
tak jest? Ano dlatego, że 80% zarodków obumiera na
wczesnym etapie przedimplantacyjnym, lub wczesnym
postimplantacyjnym. Kiedy dochodzi do ciąży, do
urodzenia dziecka to my wiemy, że był stosunek,
plemniki się skapacytowały, uległy przeróżnym
procesom, było jajeczkowanie, było zapłodnienie,
dokonał się rozwój zarodka, była implantacja, nie było
poronienia. Ale wtedy, kiedy ciąży nie ma to już nie
jesteśmy aż tak mądrzy. Przyczyny niepłodności możemy
podzielić na przyczyny leżące po stronie kobiety i po
stronie mężczyzny i szukać przyczyn u obu partnerów.
Narasta w obecnym czasie problem niepłodności męskiej.
Jak wygląda leczenie przypadków niepłodności?
Zaburzenia czynności jajnika stosunkowo dobrze,
potrafimy je łatwo leczyć (40-50% poddaje się leczeniu
farmakologicznemu). Czynnik jajowodowy - 10-15%,
czynnik szyjkowy - 5-10%, czynnik maciczny, oddzielna
sprawa, ale wyniki też nie najlepsze, endometrioza,
praktycznie leczenie nie poprawia wyników. U mężczyzn
leczenie jest skuteczne rzędu 3-5%. To takie bardzo
wygórowane wyniki.

Należałoby jednak wrócić do pytania czy niepłodność
jest chorobą. Bo jak niepłodność jest chorobą, to nie
ma problemu, należy ją leczyć. Ale niektórzy mówią, że
nie jest chorobą. Na dziecko należy oczekiwać jako
na ,,dar Boży''. Skoro nie jest chorobą, to czy należy
diagnozować. Diagnostyka budzi przecież ogromne
zastrzeżenia. Pierwsze zasadnicze badanie to badanie
nasienia, a do badania nasienia trzeba je pobrać, a tu
nie ma innego sposobu, jak poprzez masturbację. Jeżeli
nie diagnozować to i nie leczyć banalnych przyczyn
uniemożliwiających zajście w ciążę. Jeżeli diagnozować
i leczyć to czy etyczne jest stosowanie w leczeniu
metod, które nie budzą żadnych zastrzeżeń w wymiarze
moralnym, tylko mają jeden szkopuł, przynoszą zerowe
efekty.

Postawmy inne pytanie: będziemy leczyli do jakiegoś
etapu, to czy etyczne jest selekcjonowanie pacjentów
do leczenia? Ze względu na co? Jakie kryterium
selekcyjne przyjąć? Ze względu na moje poglądy?
Niestety, postępowanie lekarskie przynosi też swoje
bardzo ujemne skutki. Wielu pacjentów zbiera tragiczne
żniwo, gdzie niepłodność jest konsekwencją
postępowania lekarskiego, czy wręcz błędu lekarskiego.
Czy takie przypadki należy leczyć? Czy powiedzieć nie,
bo to jest nieetyczne? Jest to pytanie. A jeżeli np.
pacjentka straciła trójkę dzieci w wypadku, który
spowodował pijany kierowca, a ona wcześniej straciła
płodność na skutek błędu przy operacji wyrostka. To
należy ją leczyć, czy nie? Zostawić ją z jej dramatem?

Jak wygląda strategia postępowania z niepłodną parą?
Na początek należy rozpoznać przyczyny, należy
skutecznie leczyć. Tym jedynym kryterium leczenia
niepłodności jest tzw. ,,dziecko zabrane do domu''.
Ale jeżeli leczyć skutecznie to przy najmniejszych
kosztach, w najkrótszym czasie i najprostszymi
sposobami. Techniki rozrodu wspomaganego medycznie
obejmują bardzo wiele przeróżnych technik:
inseminację, pozaustrojowe zapłodnienie, i cały szereg
modyfikacji, takich jak mikroiniekcja plemników do
komórki jajowej, kokultura, mrożenie zarodków,
inseminacja nasieniem dawcy, podarowany oocyt,
podarowany zarodek, matka zastępcza,
przedimplantacyjna diagnostyka genetyczna. Cały probem
polega na tym, że bardzo często podkreśla się ten
nieetyczny wymiar. Większość religii, judaizm,
buddyzm, islam i większość religii chrześcijańskich
zaakceptowało metodę leczenia niepłodności techniką
pozaustrojowego zapłodnienia. Zaakceptowało w myśl
tego jednego z pierwszych poleceń Boga: «Bądźcie
płodni i rozmnażajcie się, abyście zaludniali ziemię i
uczynili ją sobie poddaną». Kościół katolicki
sprzeciwił się tej metodzie. Ja nie rozumiem stosunku
Kościoła katolickiego do tej metody. Przez wiele lat
podstawowym składnikiem do produkcji lekarstw na
niepłodność był mocz, zbierany przez zakonnice. W
latach '50 Papież wyraził na to zgodę i tak naprawdę
to było impulsem, nie żaden Edwards, tylko właśnie
uzyskanie gonadotropii menopauzalnych było impulsem do
leczenia niepłodności. Jeśli to jest takie naganne to
dlaczego tego nie zablokowano? W '85 odbyło się w
Rzymie spotkanie Kongregacji Nauki Wiary. Wraz z
kilkoma innymi występowałem tam jako ekspert. Były
trzy dni obrad. Wszyscy wyjechali przekonani, że
metoda została zaakceptowana. Mniej więcej po dwóch

[Gość: Iwona]

Aha. Jeszcze jedno.Gdzieś czytałam, że były plany refundacji in-vitro w Polsce
od 2002 roku, ale wydaje mi się, że to obiecanki cacanki, a my kobiety
starające się o dziecko jesteśmy najczęściej zmuszone rezygnować z wszystkiego
i "ciułać" na każdą kolejną próbę in-vitro, mimo,że Państwo nam odciąga na Kasy
Chorych takie krocie. Co to za niesprawiedliwość. Pijaka, którego znaleziono na
ulicy wiezie się do szpitala, robi mu się wiele specjalistycznych badań, często
nawet tomografię komputerową-co jest bardzo drogim badaniem, w obawie, że jeśli
umrze z winy szpitala, to będzie musiał płacić odszkodowanie, a nam, które na
to wszystko płacimy odmawia się nawet częściowej refundacji za hormony
stosowane przy stymulacji. Odmawia się nam nawet zrobienia zastrzyku w
państwowej placówce w swoim mieście, bo skierowanie nie jest z tej placówki,
tylko np.z Białegostoku. Pytając, to gdzie mam te zastrzyki zrobić otrzymałam
odpowiedź: "w Białymstoku"-to ja mam na każdy zastrzyk jechać 650 kilometrów???
I tak oto nawet za głupie podanie zastrzyku trzeba płacić po 20 zł. dwa razy
dziennie.
To woła o POMSTĘ DO NIEBA!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Mam taką nadzieję, że Gazeta Wyborcza stanie na wysokości zadania i pofatyguje
się po kogoś z Ministerstwa. Chętnie byśmy wysłuchały, co mają do powiedzenia
na ten temat. W Niemczech, Czechach, nawet na Węgrzech refunduje się zabiegi in-
vitro, a w Polsce póki co są to tylko pobożne życzenia kobiet, którym nie dość,
że się nie pomaga, aby mogły dać Polsce nowego obywatela, który będzie przecież
kiedyś na panów ministrów pracował, to wręcz utrudnia się jakiekolwiek
korzystanie z usług medycznych.
Pozdrawia zbulwerowana dzisiaj Iwona.

[Gość: Amal]

Iwona, nie wszędzie refunduje się wszystkie zabiegi, czasem tylko jeden, czasem
nie więcej niż trzy, np. w Stanach nie ma żadnej refundacji, i nie wszystkie
prywatne ubezpieczenia medyczne to pokrywają. Nie mówiąc już o tym, że tam jest
to nieporównanie droższe - kilkadziesiąt tysięcy dolarów za jedną rundę, co dla
niektórych może być równowartością dwuletnich zarobków. Jestem na kilku
amerykańskich listach dyskusyjnych (polecam, na niektórych jest ruch kilkaset
wiadomości dziennie) i babki ciągle to wałkują. Nie chcę mówić, że w Polsce
jest dobrze - bo jest gorzej niż źle, ale nie wszędzie indziej jest różowo. Ja
czekam na prywatne ubezpieczenia zdrowotne, ale takie z prawdziwego zdarzenia.
Od szan. państwa nic nie chcę, obym tylko mogła to w całości odliczyć od
podatku

[Gość: Amal]

Dlaczego tylko do cholery 'małżeńskiej'??? W Novum ciągle jakaś panienka pyta
się ze zdumieniem 'to mąż się inaczej nazywa?' Nawet pani Dr pozwoliła sobie na
uwagę 'No jeśli jest pani pewna, że to właśnie TEN...' Ciekawe, czy mężatki też
pyta, czy są pewne, że to właśnie ten... To tak na marginesie

[Gość: Hathor]

Bravo Bacha !!!!!
100% popieram pomysl psychologa - mysle ze pani Dodziuk bedzie tu swietna (to
uwaga do Gazety Wyborczej) - na te potrzebe wskazuje wiekszosc (bez obrazy)
opinii tutejszego forum. Dobrze byloby tez zachecic naszych mezow do
odwiedzenia tego forum, niech i oni wiedza co w naszych duszach piszczy i niech
nie mysla, ze tylko ja jedna tak reaguje ale MY wszystkie. Moze Panowie sie
objawia ???

[Gość: REBAS]

Jesteśmy, jesteśmy… to przecież nie tylko problem
jednej strony.
Przeżywamy to wspólnie…

[Gość: Bacha]

REBAS, czy Ty jestes facetem ? To niebywale. Mam nadzieje, ze nie patrzysz na
nas jak na roztrzesione panny ? Obserwowalam wszystkich Panow w Bialymstoku, za
kazdym razem zachowywali sie podobnie: spuszczone glowy, ponure miny. Moj maz
stwierdzil, ze troche sie czuje jak w klubie AA i wszyscy pytaja o to samo: jak
dlugo czekacie, ile razy probowaliscie, gdzie, za ile itd. Nam kobietom jak
widac to pomoga, mezczyznom moze potrzebne jest inne podejscie, mniej
psychoogiczne, bardziej konkretne. Moj maz przed pierwsza proba in-vitro
wypytywal profesora o ewentualne powiklania przy zabiegu. Wszyscy wiedza, ze
zawsze cos sie moze zdarzyc, ale bez przesady, on natomiast bardzo dlugo to
rozwazal i analizowal w obawie, ze cos mi sie moze przytrafic. Kazda forma
leczenia jest z cala pewnoscia ogromna proba dla kazdej pary. Jest przeciez
przy tym stres, niepewnosc, lzy. Gdy kobieta placze to nie zawsze trzeba od
razu szukac ratunku, musi sie po prostu wyplakac i tyle. Facet natomiast widzac
placzaca kobiete od razu szuka ratunku dla niej, nie wie co robic. CZy Wasze
opinie sa podobne ? Jak zachowywali sie Wasi partnerzy ? I Ty REBAS - jesli
jestes facetem ?

od REBAS-a do innych

[Gość: REBAS]

Tak, jestem chyba jeszcze. W trakcie tej całej zabawy
to już czasami nie wiem jak się nazywam a co dopiero …
Jak każdy facet jestem zdesperowany nie daje rady
pomóc najukochańszej osobie.
Wiem, że właśnie w tych chwilach należy wykazać się
spokojem, opanowaniem, ochroną itp.
Tak to prawda ale nie zawsze jest to oczywiste.
Wchodzą tu przecież najbardziej podstawowe instynkty –
rozmnażanie.
Facet, który nie ma potomstwa jest automatycznie
wykluczany ze stada.
Gros zachowań „męskich” bazuje na pokazywaniu siły
witalnej. Duży samochód, wielkie bicepsy , wielki …. A
tu doktor Wojewódzki (NOVUM) mówi, że faktor męski
jest nie istotny, że zawsze jest dawca. To czasami nie
jest łatwe do przełknięcia. Co moja żona ma nosić
dziecko kogoś innego. Lwy, przejmując stado zagryzają
wszelkie młode.. Wiem nie jesteśmy zwierzakami… ale
wcale nam do nich nie jest daleko.
Nawet fakt, że obcy facet (instynktownie konkurent)
coś majstruje przy mojej żonie nie był tak oczywisty
do zaakceptowania.
Bawimy się z żoną na tyle długo, że tego typu
rozważania są już poza mną. Liczy się tyko cel (choć
czasem nie jest łatwo być opoka spokoju)
Pogadajcie ze swoimi mężami. Jeśli są szczerzy z wami
i sami ze sobą to wam naopowiadają aż hej.

hej.

[Gość: Amal]

Dr Wojewódzki myli się - można także zrobić to z
udziałem dawczyni komórki jajowej (nie wiem tylko, czy
w Polsce coś takiego się robi). Ale rozumiem cię
doskonale, nie po to jestem właśnie z tym konkretnym
facetem, żeby mieć dziecko (choćby tylko w sensie
genetycznym) z kimś innym.

[Gość: mama]

przeciez w NOVUM praktykuja zaplodnienie in vitro nawet
wtedy gdy facet nie ma ani jednego plemnika! pobieraja
wtedy komorki plemnikotworcze z najadzrza i dalej cykl
jest podobny. facet rownolegle z zona ma robiony
zabieg.

[Gość: Amal]

Pod warunkiem, że facet ma te komórki. Może nie mieć.

[Gość: REBAS]

Tak, jeśli genetyka jest ok.
Poza CFTR ją zapewne inne czynniki po tej stronie
włyajace na przykład na przeżywalnośc embrionu, jego
zdolność wzrostowe itp. To nie tylko sprawa matki.
A najłatwej jest (wg. Wojewódzkiego) wyaliminować
podejżany element i zastąpić go innym sprawdzonym
Brrrr.

[Gość: ola]

I Bacha, i Iwona mają rację.
Lekarz niewiele tu zmieni - bo wiemy dużo więcej niż niejeden lekarz.
Dobre źródło wiedzy na temat in vitro znajduje się na stronie
www.dziecko.sitech.pl - polecam.
Tak naprawdę to powinnyśmy przekonać do idei świadomego macierzyństwa (to
znaczy możność decydowania i otrzymania wsparcia od Państwa jeśli chcemy mieć
dzieci a nie możemy i jeśli nie chcemy - to choćby częścowa refundacja środków
antykoncepcyjnych) jakąś organizację polityczną, która przforsowałaby tę ideę w
parlamencie przełożywszy najpierw na ustawę.

[maas]

Witam,

dziekujemy za wszystkie sugestie! Ciesze sie, ze Forum pomaga Wam rozmawiac i
wymieniac doswiadczenia. Wkrotce ruszy forum eksperckie zwiazane z tematem
nieplodnosci. Nie moge jeszcze powiedziec, jakiego specjaliste zaprosimy, ale
wezmiemy pod uwage Wasze opinie, ktore przekazalam redaktorom dzialu Zdrowie.

W przypadku forow eksperckich pytania mozna zadawac na nich juz od momentu
otwarcia forum, a zaproszony ekspert odpowiada na nie z czestotliwoscia
odpowiednia dla liczby pytan. W najblizszych tygodniach zagladajcie wiec na
strone glowna Forum, do dzialu "Zapytaj Eksperta".

Pozdrawiam!

Marta Sikora
(redaktor Forum)


Gość portalu: Bacha napisał(a):

> To swietna idea. Oprocz lekarza - eksperta od nieplodnosci i sztucznego
> zaplodnienia prosze o dobrego psychologa i reprezentanta z ministerstwa
> zdrowia. Ekspertem od nieplodnosci i sztucznego zaplodnienia jak sie okazuje
> jest niejedna z piszacych tu dziewczyn. Kazda wie bardzo duzo, chyba az za duzo
>
> jak na przecietna kobiete. Psycholog potrzebny, bo jak na razie same sobie
> udzielamy psychologicznych porad i swiadczymy uslugi terapeutyczne. No i ktos z
>
> Ministerstwa Zdrowia, bo moze wreszcie tak przy okazji prowadzenia polityki
> prorodzinnej ktos pomyslalby o finansowej stronie leczenia, nie mowiac juz o in
> -
> vitro. To ewenement w skali europejskiej i niestety bardzo bolacy problem. Ale
> i tak dzieki za zainteresowanie.

CFRT

[Gość: REBAS]

CFTR = cystic fibrosis
gen, który powoduje Mukowiscydozę
więcej informacji pod adresem www.muko.med.pl
lub www.mukowiscydoza.pl

to paskudna sprawa i należy to zweryfikować przed całą
zabawą.

[Gość: Iwona]

Dziękuję za informacje.

Do Bachy

[Gość: ola]

Zaczynam się zastanawiać nad in vitro w Białymstoku. Napisz ile dni spędziłaś
tam, ile razy jeździłaś najpierw na badania, później obserwację cyklu. Jak to
się odbywa, czy najpierw się umawiałaś telefonicznie na wizytę, czy jechałaś w
ciemno. Jak wygląda pierwsza wizyta, etc.
Mam do Białegostoku 365 km (w jedną stronę) i chciałabym jakoś to sobie
zaplanować.

[Gość: Bacha]

Juz odpowiadam na wszystkie pytania. Do Bialegostoku masz faktycznie daleko,
ale spotkalam tam wielku ludzi z bardzo daleka, dla ktorych taka odleglosc nie
stanowila przeszkod. Ja za namowa opiekujacej sie mna od wielu lat pani
profesor trafilam do prof. Mariana Szamatowicza, do jego prywatnego gabinetu,
gdzie oprocz niego przyjmuje syn dr Jacek Szamatowicz. Gabinet nazywa
sie "Medgyn", miesci sie przy ul.Dabrowskiego 20, telefony: 0-85 652-20-25. Bez
problemu mozna sie umowic na wizyte. Wizyta kosztuje 80 zl.Wiem jednak, ze
oprocz profesora wlasciwie wszyscy lekarze zajmujacy sie in-vitro w Klinice w
Bialymstoku przyjmuja pacjentow. Dr Kuczynski, o ktorym wiele razy byla mowa na
forum przyjmuje w swojej klinice w Kriobanku (zajrzyj na ich strony
internetowe),inni z kolei w samej klinice (tez sa w internecie). Roznica jest
taka, ze w Kriobanku jest dosc drogo, bo za kazde badanie krwi, USG itd placisz
dodatkowo juz w trakcie trwania programu in-vitro, ale za to maja bardzo
luksusowe warunki, wlacznie z pokojami goscinnymi.
Jesli po zapoznaniu sie z Twoja dokumentacja prof. Szmatowicz (u innych jest
podobnie)od razu zakwalifikuje Cie do programu in-vitro to wyglada to tak, ze
przepisuje Ci jakis lek, ktory bedzie podstawa programu, pozniej zglaszasz sie
w wyznaczonym dniu na badanie krwi i USG. Po badaniu prof. wyznacza dzien, w
ktorym nalezy sie zglosic do niego i byc przygotowanym na pozostanie w
Bialymstoku, bo badania odbywaja sie codziennie. Gdy juz sie zjawisz chodzisz
na badania - w Medgynie za nie nie placisz dodatkowo, tylko za caly program,
ok. 800 zl, no i osobno leki (ceny sa rozne, ale raczej nie wymysla
najdrozszych). Nie bede Ci pisac o wszystkich cenach, bo to jest naprawde
bardzo indywidualne, o wszystkich szczegolach mozna sie dowiedziec przez telefon
(pielegniarka jest bardzo zyczliwa). Kiedy wreszcie wszystkie badania (krew i
USG) beda wskazywaly na to, ze jestes gotowa dowiesz sie kiedy masz sie zjawic
w klinice - razem z mezem. Do Kliniki trafiaja wszystkie pacjentki, od
wszystkich lekarzy przyjmujacych prywatnie, tu placisz 1100 zl. lub wiecej w
zaleznosci od nasienia meza. Cala procedure zabiegu objasnia Ci na miejscu wiec
nie bede Ci jej dodatkowo opisywac. Na biezaca dowiadujesz sie o wszystkich
badaniach. Gdy bedziesz tam na pierwszej wizycie dowiedz sie od razu o noclegi.
Sa rozne, jest akademik, prywatne kwatery, hotele. Ja bylam w hotelu Pastel, bo
jest najblizej kliniki, no ale to dodatkowy wydatek. Blisko kliniki jest tez
jakis hotel pielegniarek czy cos takiego. Trzeba zapytac na Forum kogos innego,
kto z niego korzystal. atmosfera jest przyjazna, zdziwisz sie tylko jak wiele
jest tam par. ja za pierwszym razem bylam przerazona ich liczba. Najlepiej wiec
umowic sie na wizyte. Gdziekolwiek zdecydujesz sie pojechac wszedzie Ci
wszystko dokladnie wytlumacza i odpowiednio pokieruja. Powiedza Ci tez o
kosztach. Nie ma wiec na co czekac. Ja z Medgynu jestem zadowolona, choc po
dwoch razach sie nie udalo. Nie przypisuje jednak winy lekarzom, bo jak sie
zorientowalas to raczej nie ich wina. POjade tam znowu moze pod koniec roku,
moze na poczatku przyszlego. Na razie musze troche psychicznie odpoczac. A to
Forum bardzo mi w tym pomaga. Serdecznie pozdrawiam i bierz sie do roboty.

Do Bachy

[Gość: Hathor]

Ile kosztowal ten hotel i czy masz na niego jakies namiary (tel). Pojedziemy
tam 9 dnia cyklu (zaraz po Wielkanocy) i chce pobyc w samym Bialymstoku nie
dluzej niz to konieczne. Potem udac sie w okoliczna dzicz - czyli do
Biebrzanskiego Parku Narodowego i tam mam namierzone gospodarstwo
agroturystyczne. Podczas tej 1no dniowej wizyty zafundowalismy sobie
Golebiewskiego (taryfa weekendowa 150zl) ale jest to kolos a ja nie gustuje w
takich. Napisz prosze po ilu dniach mialas transfer ? Bo po moich poprzednich
doswiadczeniach (12 dni) tak tez sobie planuje miedzy 12 a 14.
Acha wiem ze ciagle Ci "wisze" kolejnego psychologa w W-wie ale niestety
opoznienie nie wynika z mojej winy. Choc chyba coraz mniej go potrzebujesz, dla
pocieszenia Ci powiem, ze choc wydawalo mi sie ze jestem juz spokojna to rano
podczas robienia zastrzyku (a raczej dyskusji jak go zrobic) nerwy mi puscily.
Czy mi straczy optymizmu, gdy co krok takie glupoty wytracaja mnie z rownowagi.
Coraz mniej w to wierze. A moze wlasnie o to chodzi albysmy sie calkiem
zniechecily ....KOniec juz tych czarnych mysli, herbatka z melisy i do snu.

[Gość: Hathor]

Ja mam ponad 600km a oni naprawde maja doswiadczenie i
sa jedyna klinika oprocz Novum, ktora uczciwie podaje
wyniki - popatrz na wymieniona gdzies strone
www.dziecko.sitech.pl (gdzies tam sa ich rezlultaty
rok po roku) w pierwszych latach skutecznosc =10%. A
teraz zastanow sie ile lat robia in vitro w Poznaniu
(1 rok ???). No chyba ze chcesz eksperymentowac, ja
juz to przeszlam w Consilium - nie warto byc krolikiem
doswiadczalnym.

[Gość: Krystyna]

Gość portalu: Ewa napisał(a):

> Okazuje sie ze w calej Europie tylko w Polsce placi sie za zaplodnienie invitro
> . Moim zdaniem takie zabiegi powinny byc dofinansowywane przez kasy chorych.
> Pisze o tym dlatego ze od trzech lat nie moge zajsc w ciaze - invitro jest osta
> tnia deska ratunku. Jak na ironie losu pracuje w Domu Malego Dziecka i bardzo,
> bardzo kocham dzieci. Niestac mnie na kredyt - nasza zarobki razem z mezem wyno
> sza 1200 zl.Jak mam sie pogodzic z takim losem?

To nie jest ostatnia Twoja deska ratunku.Nie musisz godzic sie z losem, a nawet
powinnas pomoc sobie sama: zainteresuj sie DIETA OPTYMALNA, wystarczy troche
dobrej woli i troche czasu i wszystko sie ulozy bez drogich zabiegow in vitro.
Wprawdzie ten problem mnie nie dotyczy, ale wiem, ze nieplodnosc, zanik
miesiaczki u dziewczat (wystepujacy czesto razem z bulimia, czy anoreksja)
depresja, depresja poporodowa, predwczesna menopauza, choroby tarczycy, nerwica,
agresja itp.biora sie z niedoborow tluszczu zwierzecego w jedzeniu (chormony
organizm wytwarza z cholesterolu). Pozdrawiam. Krystyna.

[Gość: Ewa]

Krysiu zacytowałaś mój list; moze napiszesz mi o co chodzi z tą optymalną
dietą. Pytam bo próbowałam już wszystkiego nawet wizyty u bioenergoterapeuty -
stwierdził że mam w sobie bardzo dużo energii i kazał mi wsoółżyć z mężem kiedy
będę bardzo bardzo zmeczona - czyli mam przyjść z pracy wypastować podłogi,
zrobic pranie, wyprasowac sterte ubran i do roboty... dobre co?
Przepraszam ale nie wierze w zadne cholerne cuda. Ja po prostu potrzebuje
pieniedzy na invitro i szlak mnie trafia jak słysze o polityce prorodzinnej.
Jesli juz nie mamy dzieci to moze powiini nas zwolnic od placenia podatkow.

DO WSZYSTKICH

Dziewczyny bardzo wam dziekuje ze jestescie, ze piszecie...
Niestety nie moge zbyt czesto korzystac z netu, ale jak tylko tu wchodze czytam
wszystkie listy od poczatku i jest mi troche lzej na sercu.
Baaaaardzo dziekuje i serdecznie pozdrawiam wszystkie PRZYSZLE MAMY!!!!!!
Ewa

[Gość: Krystyna]

Gość portalu: Ewa napisał(a):

> Krysiu zacytowałaś mój list; moze napiszesz mi o co chodzi z tą optymalną
> dietą. Pytam bo próbowałam już wszystkiego nawet wizyty u bioenergoterapeuty -
> stwierdził że mam w sobie bardzo dużo energii i kazał mi wsoółżyć z mężem kiedy
>
> będę bardzo bardzo zmeczona - czyli mam przyjść z pracy wypastować podłogi,
> zrobic pranie, wyprasowac sterte ubran i do roboty... dobre co?
> Przepraszam ale nie wierze w zadne cholerne cuda. Ja po prostu potrzebuje
> pieniedzy na invitro i szlak mnie trafia jak słysze o polityce prorodzinnej.
> Jesli juz nie mamy dzieci to moze powiini nas zwolnic od placenia podatkow.
>

Bardzo Ci wspolczuje, ale wiem, ze bardziej niz mojego czy czyjegokolwiek
wspolczucia potrzebujesz konkretnej pomocy i niekoniecznie pieniedzy na kosztowny
zabieg.NAJBARDZIEJ CENNA RZECZA JEST WIEDZA, niewiedza kosztuje, za niewiedze
czlowiek drogo placi. Dieta optymalna, to bardzo rozlegly temat i wymaga czasu na
czytanie, skupienia i cierpliwe poznawanie tego, co sie czyta. Wszak nawet
niektorzy lekarze i dietetycy z poznaniem istoty przemian biochemicznych w
organizmie ludzkim maja klopot, choc sa absolutnie przekonani, ze wszystko wiedza
najlepiej i do konca.A stan zdrowia spoleczenstwa jest coraz bardziej tragiczny.
Zajrzyj do watku: Dieta "?" z 28.03.2001 r.- tam sie odezwalam po raz pierwszy i
30.03.2001 r. wymienilam adresy stron zawierajacych duzo tresci na temat diety
przywracajacej prawidlowe funkcjonowanie gospodarki hormonalnej miedzy innymi
zaburzeniami wynikajacymi z niewlasciwej i niedostatecznej diety. To brzmi
banalnie, ale nie ma i nie bedzie nigdy lepszego sposobu na odzyskanie zdrowia
jak dieta zawierajaca optymalna proporcje bialka, tluszczu i weglowodanow.Masz na
prawde ogromna szanse na spelnienie marzen. Serdecznie pozdrawiam. Krystyna.

[Gość: ola]

Bardzo lubię słuchać (czytać) ludzi, którzy wypowiadają się na jakiś temat nie
mając o nim najmniejszego pojęcia...
W ciągu czterech lat starań o dziecko trafiałam do różnych "specjalistów".
Pierwszy, do którego trafiłam twierdził, że posiada pewne właściwości
powodujące, że jego pacjentki z takim problemem zachodzą w ciągu trzech
następnych miesięcy w ciążę. Więc kazał mi czekać, a jak nic nie wyjdzie, to
miałam przyjść po pół roku. Więcej do tego lekarza nie poszłam. Następny kazał
obserwować cykl (wykresy temerarury itp). Zrobiłam też badania hormonalne.
Pomimo dobrych wyników zalecił mi dietę bogatą w tłuszcze zwierzęce. Przytyłam
3 kilogramy i... zmieniłam lekarza.
To tyle o cudownych alternatywnych sposobach - skuteczność ich silnie się wiąże
z wiarą (wiara czyni cuda).

[Gość: mama]

ja tez Olu miałam do czynienia ze specjalistami pokroju
o jakim wspomniałaś. dlatego tez ostatnia deska ratunku
jaka wykorzystalam zreszta, okazala sie dla mnie
klinika leczenia nieplodnosci w Warszawie. takich
miejsc jest w Polsce kilka. nie jest to leczenie tanie,
ale pracuja tam ludzie ktorzy sie specjalizuja w
leczeniu nieplodnosci. w Warszawie Novum w Bialymstoku
wspomniana juz tutaj nie raz klinika i w innych
miastach. nie trac czasu tak jak ja tracilam u
niesolidnych lekarzy wyludzaczy pieniedzy /czestokroc/i
zastanow sie gdzie masz najblizej do takiej
placowki.pozdrawiam

[Gość: Hathor]

Byc moze zbyt mocno chodze po ziemi ale jeszcze nie spotkalam nikogo, kogo by
taki "cudotworca" wyleczyl w diety cud tez nie wierze, powod -czytaj powyzej.
Ale ja z innym problemem. Zastanawialam sie co moge napisac o Bialymstoku czego
o czym nie mowilyscie tu do tej pory. Moje wrazenia po sobotniej wizycie sa
podobne. Obsluga przemila i szybka, moze nawet zbyt szybka jak na mnie.
Poniewaz od dzis biore pierwsze zastrzyki na poczatek wpadlam w zly nastroj,
kiedy pani pielegniarka pol godziny czytala skierowanie po czym oswiadczyla ze
nic nie moze odczytac i mam czekac na lekarza. Na te okolicznosc postanowilam
sama sobie robic zastrzyki (podskornie) bo mam dosc. Co za paranoja, ze
zrobienie zastrzyku urasta do problemu 2 godzinnego. Oczywiscie jak wspominala
Iwona na panstwowe placowki nie ma co liczyc, ale nie dziwie sie bo na zleceniu
nie ma pieczatki szpitala tylko prywatnego gabinetu. Pani w koncu po aferze
zrobila mi zastrzyk rzucajac z pod nosa co to za lekarz ze tak niewyraznie
pisze. Dobra rada na przyszlosc - zlecenie wypisane na maszynie lub pismem
technicznym.

[Gość: Bacha]

Zastrzykami sie nie przejmuj, ja robilam je sobie sama. Najpierw oczywiscie
chcialam chodzic do pielegniarki, ale przy drugim zastrzyku tak jakos zrobilo
sie zimno, ze nie chcialo mi sie ruszac z domu. No i wzielam sie na odwage (a
pod tym wzgledem raczej odwazna nie jestem). Po pierwszym bylo juz lepiej,
potem to juz rutyna. Po co masz sie jeszcze denerwowac na jakies przemadrzale
baby, ktore ciagle wypytuja po co i na co i w ogole. Zycia szkoda. Ten zastrzyk
nie jest tak trudny jak sie wydaje. Kochana, jesli nawet ja sie przemoglam to
Tobie uda sie tym bardziej. Co do hotelu to mieszkalismy w hotelu Pastel, cen
nie pamietam, ale chyba jest tanszy od Golebiewskiego (wszystko jest w
internecie na stronach hoteli). Hotel jest bardzo ladny, czystosc bez zarzutu
raczej kameralny i przytulny, z restauracja, i znajduje sie zaraz na przeciwko
kliniki AM. Jest tam tez silownia - wazne byc moze dla faceta, bo przynajmniej
bedzie mial sie gdzie wyladowac. Z tymi dniami transferu to nie zawsze da sie
tak wyliczyc. Za pierwszym razem bylo idealnie: 9 dzien wizyta, wyniki byly w
porzadku, pozniej codziennie badania krwi (poziom estradiolu) i USG, 12 dnia
pobranie, 14 transfer- jak w zegarku. Za drugim razem - teraz gdy bylam w
marcu, troche sie to poprzesuwalo, bo mialam za niski poziom estradiolu i
dodatkowo musialam brac zastrzyki Gonalu F, pobranie odbylo sie w 15 dniu, a
transfer w 17. Pobyt wiec troche mi sie przedluzyl. To wszystko zalezy od
wynikow poziomu estradiolu i pecherzykow. Nie denerwuj sie tak, bo to w niczym
nie pomaga. Sama wiesz. Z nastawieniem tez jest roznie, jednym pomaga skrajny
pesymizm innym optymizm. Rob tak zeby sobie nie szkodzic a bedzie dobrze. Nerwy
sa niewskazane zwlaszcza po transferze, nieuwaznie chwycisz cos ciezszego itp.
i bedziesz sie zamartwiac. Ja tak sobie mysle, ze lepiej sie na zapas nie
martwic, bo i tak zmartwien jest dosc, moze wiec lepiej przez ten krotki czas
zwiazany z przygotowaniami i oczekiwaniem na wyniki myslec o tym, ze sie uda,
bo przeciez kiedys w koncu musi. Ja w kazdym razie bardzo w to wierze, trzymam
za Ciebie kciuki i bardzo, bardzo bym chciala, zeby Ci sie udalo. Czy po
powrocie do domu bedziesz chodzic do pracy ?
Glowa do gory. Pozdrawiam i czekam na wszystkie wiadomosci z przygotowan.

Do Bachy

[Gość: Ola]

Nie miej mi za złe, ale muszę się zapytać - czy już wiesz?
Robiłaś test?

[Gość: Bacha]

Chodzi Ci o wynik ? Zabieg in-vitro mialam na poczatku marca, transferowano mi
trzy zarodki - to duzo, ale sama o nie prosilam, bo poprzdnio byly dwa i bez
rezultatu. Lekarz popatrzyl, pomyslal i sie zgodzil, mimo ze trzy transferuje
sie kobietom ok.35 roku zycia. No wiec lezalam cierpliwie i czekalam, testu
jednak kupic nie zdazylam, bo zaczal mi sie okres. ZGROZA. Wyplakalam wiec
wszystkie lzy zalu, bezsilnosci, wscieklosci i smutku. Szybko wrocilam do
pracy, zeby nie myslec, no i dalej czegos szukac. Z tego szukania znalazlam
Forum i moglam sie troche odstresowac. Nadal szukam psychologa i czekam na
ekspertow, ktorzy maja byc, bo jak wiesz napisalam do Pani Marty z Gazety,
ktora ktoregos razu obiecala, ze zainteresuje sie tematem. Ogolnie mowiac Forum
bardzo mi pomaga, bo jest to jedyne miejsce, gdzie mozna sie wygadac i spotkac
ze zrozumieniem. Przyjaciolki sa dobre, ale zwykle mowia, ze wspolczuja, patrza
litosciwie itd. A my nie potrzebujemy wspolczucia, bo nie jestesmy ani
tredowate ani ulomne. Potrzebujemy skutecznej pomocy i tyle. Mi pomagaja
informacje od innych, proponowane na Forum artykuly i ksiazki do przeczytania i
ZROZUMIENIE. No ale to tez sprawa indywidualna, bo kazdy jest inny i czego
innego potrzebuje. A test - wierze, ze przyjdzie taki dzien, ze bedzie
potrzebny.

[Gość: Ola]

I czemu nas to spotyka?! Bezsilność, prawda? U mnie
też kolejna stymulacja nic nie dała (oprócz straconych
600,00zł). Właśnie wczoraj się o tym przekonałam i w
związku z tym jestem dziś cierpiąca. Wiem, że Twoje
rozczarowanie jest większe, ponieważ w jakiś sposób
miałaś te dzieci...
Zobaczysz, następnym razem będzie inaczej. A ja muszę
przejść jeszcze pewną drogę do in vitro (jeszcze
inseminacja mnie czeka czyli powtórka z "rozrywki").

[Gość: Bacha]

Czym Cie stymulowali ? Ja na poczatku stycznia zczelam stymulacje Synarelem i
wyszla klapa, bo w ogole nie zadzialal. Bardzo sie profesor dziwil, ale dal mi
co innego. Coz czasem tak bywa, oprocz kasy szkoda czasu, bo tego juz nikt nie
zwroci. POzdrawiam.

[Gość: Ola]

Ostatnio brałam Humegon (jeden zastrzyk pięćdziesiąt pare zł), a wcześniej -
nie pamiętam, bo to było ponad rok temu (przed laparoskopią, po lap. leczyłam
się Danazolem, a potem pare miesięcy "inwencji własnej").

[Gość: Julka]

Dziewczyny, dajcie sobie spokój z dietą optymalną, proszę was!!!
Krystyna i inni "optymalni" wierzą, że ich dieta jest lekiem na całe zło i
pomaga każdemu - jeśli zajrzycie na jakąkolwiek stronę "optymalnych" lub
poczytacie o nich na Forum same dojdziecie do podobnych wniosków, nie dajcie
sobie nic wmówić. Szczerze życzę powodzenia w osiągnięciu upragnionego celu.

[wrona]

Witam Was Panie po raz pierwszy. Ja i mój mąż jesteśmy na początku drogi w
walce o dziecko w przychodni "Novum". Już po pierwszej wizycie wróciła mi
nadzieja, że może nasze życie wreszcie będzie miało sens. Trafiłam do doktora
Wojewódzkiego, mam wrażenie że jest to człowiek konkretny i wie o co
chodzi.Trochę przeraża mnie tempo w jakim to wszystko się odbywa.
Zaczęliśmy w Klinice w Lublinie, bezmyślnie wierząc w fachowść doktora nauk
medycznych straciliśmy 6 lat na wykonywanie inseminacji (11 razy)bez żadnej
kontroli, tak na chybił trafił. Przez ten okres pan doktor przypisał mi tylko
kwas foliowy i czekaliśmy na cud.
W tej chwili jesem oburzona na samą siebie, że wcześniej nie zmieniłam lekarza,
pomimo że czułam bezsens tego leczenia. Zmyliły mnie tzw. "dobre rady
życzliwych", którzy znali renomę tego lekarza z przeszłości. W tej chwili pan
doktor jest na emeryturze i mam nadzieję, że nie będzie zajmował się leczeniem
niepłodności prywatnie.
Smutne jest to, że jesteśmy pozostawione z naszym problemem same sobie. Trudno
jest się czegoś dowiedzieć z prasy czy z telewizji, nie mówiąc o rodzinie. W
mojej rodzinie nikt z tym problemem nie miał do czynienia. Dziękuję Wam za tą
dyskusję. Mam propozycję byśmy zebrały nasze doświdczenia i skierowały je do
naszej Pani Prezydentowej, która szczyci się działalnością społeczną na rzecz
kobiet i dzieci. Może będzie miała jakąś możliwość zwrócenia uwagi na nasze
problemy ludziom na najwyższym szczeblu?

[Gość: mama]

nareszcie dobre słowo o Novum. Ja też chodziłam do tej
kliniki i miałam podobne odczucia do Twoich. Nie
przerażaj sie szybkością. ja poszłam pierwszy raz 28
listopada, a 23 marca juz byłam w ciąży. pisz o swoich
odczuciach w Novum. jestem bardzo tym zainteresowana.
życzę powodzenia.

[Gość: Bacha]

Witamy rowniez, Pani Prezydentowa czy ktokolwiek kazdy pomysl jest dobry.
Jeszcze troche i bedziemy stanowily niezle lobby. Pozdrawiam.

[Gość: EwaP]

Co do Novum i dr Wojewódzkiego, to też na początku leczenia u niego myślałam że jest za szybki. Ale teraz wiem,
że to czas jest za szybki a nie on. To, że od dwóch lat nie zmarnowałam ani miesiąca zawdzięczam również
jemu. Czas leci nieubłaganie i po kilku latach usłyszysz "gdyby Pani przyszła trochę wcześniej....": Zaufaj mu,
Novum naprawdę jest profesjonalne (przynajmniej w porównaniu z innymi - a mam porównanie). Tak naprawdę to
wszystkie chciałybyśmy aby lekarze poświęcali nam więcej czasu, cierpliwie tłumaczyli, pocieszali itp. itd. Ale z
drugiej strony zobaczcie co się dzieje, ile pacjentek jest przyjmowane dziennie - jak wielki jest to problem i jak
przemilczany przez nasze wspaniałe Państwo. Trzeba być wdzięcznym tym niewielu którzy starają się to robić
dobrze, że w ogóle są w takiej sytuacji.
Ja w tej chwili zaczynam kolejne podejście do in vitro w Novum, więc do zobaczenia.

[Gość: Hathor]

Bacha masz racje z tymi zastrzykami, zrobilam sobie sama rano i super...
jeszcze zyje. Koszmar z pielegniarkami polega na tym ze panicznie boja sie
odpowiedzialnosci. Mnie lekarz przepisal po 1/2 ampulki Decapeptylu a to jest
jednorazowy zastrzyk, wiec dowiedzialam sie ze nie zrobi mi z tej samej
ampulki, czyli powinnam do zastrzykow na wstepie doplacic 16x 40zl, dla jej
komfortu. Komfort stworzylam sobie sama i polecam wszystkim ktorzy jeszcze tego
nie probowali (oczywiscie zastrzyk podskorny a nie domiesniowy).

A teraz do Oli- dowiedz sie dokladnie jakie szanse daja Ci inseminacje.
Osobiscie nie slyszalam o zadnym przypadku ciazy z inseminacji a i doswiaczenie
Wrony i innych swiadczy o tym ze niekoniecznie jest to najlepsze wyjscie.

Co do nerwow (ktore jak doswiadczam niewiele maja wspolego z nadzieja)to
niestety martwienie sie na zapas jest wpisane w moje geny (cala rodzina taka)
wiec moze ktoras z Was ma jakies sposoby - medytacje, gra w scrabble itd. Do
konca majowego weekendu jestem na urlopie (najpierw w bialymstoku i okolicach
potem nad pl morze (lekarz o dziwo zezwolil). Chyba ze bede sie zle czula (oby
to byly potworne mdlosci !!!!). Wiec pewnie cos do tej pory bede wiedziec czy
jest dzidzius czy nie.

[Gość: Ola]

A`propos inseminacji; jest to element, a raczej etap, który muszę przejść w
drodze do in vitro. Lekarze muszą mieć pewność, że inaczej niż in vitro się nie
da, więc próbują najpierw alternatywnych sposobów tj. stymulacja i inseminacja.
Mój mąż też ma nadzieję, że się uda bez in vitro... Ja też bym tak chciała, ale
czas pokaże. Zgodziłam się na dwie inseminacje, a jeśli nie pomogą - to
oczywiście idę na zabieg in vitro.
Nie wiąże nadziei z tym zabiegiem, ale (jak już napisałam) muszę go przejść,
żeby coś tam udowodnić lekarzom i mojemu mężowi.

[Gość: Hathor]

Rob tak aby dla Ciebie bylo najlepiej - to Ty bierzesz hormony (w koncu
nieobojetne dla zdrowia w dluzszej perspetywie) - nic wbrew sobie, a juz na
pewno nie musisz niczego udowadniac lekarzom - oni sa dla Ciebie (za te ogromna
kase jaka biora) a nie Ty dla nich -
cokoklwiek zdecydujesz i tak zawsze trzymam kciuki za CIEBIE.

Do Oli

[Gość: Ava]

Ja też leczyłam się w Poznaniu. I też wydawało mi się, że po inseminacjach się
raczej nie udaje. Tym bardziej, że nikt nie chciał powiedzieć jakie mają wyniki.
Przeważnie udawało się dziewczynom zajść w ciąże we własnym łóżku i to po wielu
latach prób. Ostatnio był wysyp wśród moich znajomych - i to takich gdzie
mężowie mieli zero plemników.... Słyszałam kiedyś od jednego starszego lekarza,
że on ma najlepsze wyniki w grudniu...Nie umiał wytłumaczyć jak to jest...Ale
potwierdza się to w moim przypadku... Samo z siebie po latach przyszło w
ostatnim miesiącu roku właśnie...Pozdrawiam

[Gość: Bacha]

To Ci sie szykuja wakacje przy nadzieji. Badz dobrej mysli, co ma byc to
bedzie. Ja Ci zycze wiec "potwornych mdlosci" i rozowych kresek na tescie. I
dla poprawy nastroju lepiej martw sie co zrobisz jak jak beda trojaczki.
Serdecznie pozdrawiam.

[Gość: Iwona]

Popieram Twoją propozycję. Opinia społeczna nic nie wie o problematyce
niepłodności, a przecież dotyczy to co szóstego małżeństwa. Dla nas kobiet
pragnących dziecka każda pomoc jest potrzebna, tak psychologiczna, finansowa
jak i medyczna-a mam tu na myśli dostęp do usług medycznych, który niestety
jest żaden.
Pozdrawiam Was wszystkie moje bezsilne koleżanki.

[Gość: zaza]

moja siostra probowala wszystkiego i w Polsce i za granica przez 10 lat i nic.
zaadoptowali dwojke dzieci i......ciaza ta upragniona. cuda sie zdazaja. trzy
lata pozniej .....kolejna ciaza blizniaki, Mowie wam ludzie nigdy nic do konca
nie jest stracone.

[Gość: Wrona]

Podtrzymuję propozycję zwórecia się do Pani J.K. zdobyłam adres do jej fundacji
http://www.j.kwasniewska.aid.org.pl/html/glowna.html. Zastanawiam się nad
treścią , bo chciałabym by to brzmiało tak by nie można było przejść obok
naszego problemu obojętnie. Nie jestem polonistką i jeśli ktoś miałby pomysł ,
proszę o kontakt.
Wczoraj byłam u ginekologa w moim rodzinnym miasteczku , chciałam zrobić
badanie cytologiczne, niestety ginekolog stwierdził, że nie ma na to kontraktu
i nie zrobi żadnego badania , bo bada tylko kobiety w ciąży. A ja nie mogę
dostać od niego nawet skierowania do gabinetu zabiegowego na pobranie krwi do
badań WR,HBS,HCV,HIV."Świetna" jest nasza reforma zdrowia. Wczoraj na badania
wydałam 700 zł a mieięcznie zarabiam 900 zł.

[Gość: Ola]

Proponuję zamieścić ładny wstęp - celem zainterecowania, a następnie dołączyć
link do tego forum. Nikt lepiej tego nie opisze...

[Gość: Bacha]

Co nam szkodzi napisac. Proponuje, by kazda zastanowila sie nad trescia listu,
a pozniej jakos to polaczymy.

[Gość: Hathor]

Dlaczego by przy okazji nie wykorzystac profesjonalnego dziennikarza do
zwrocenia uwagi na nasz problem - oczywiscie dziennikarza, ktory potrafi
napisac nie tylko o kosztach finansowych (bo one sa ogromne i to jakby nie
ulega watpliwosci- czytalam juz na ten temat z 5 artykulow) ale o fizycznych i
psychicznych. O zwodzeniu nas latami roznymi kuracjami, o nieprofesjonalizmie i
niewiedzy lekarzy domowych i ginekologow, ktorzy nie potrafia postawic
wlasciwej diagnozy latami, o wykorzystywaniu przez roznych "cudowtworcow".
Kazda z nas ma swoja historie - pomiedzy 15 lat a 1 rokiem, kiedy
lekarze "przpisuja" nam urlop i niemyslenie o dziecku, nie uczac nas jak nie
myslec. A tu kolejny list wskazuje na to, ze mozna sie poddac i wtedy dziecko
przychodzi. Tylko ze zadna z nas nie chce, nie umie sie poddac, ja np nie moge -
zaden cud w moim malzenstwie sie nie zdazy - natura wykluczyla nas naturalnego
maciezynstwa. Ad rem... Mysle tu o Barbarze Pietkiewicz z "Polityki", ktora
uprawia doskonale dziennikarstwo dotykajac trudnych tematow. Ostatni artykul
(www.polityka.pl) mowi o tym czy matki schizorfeniczki maja prawo do dzieci.
Chce sie z nia skontaktowac i zaprosic do naszego forum - co Wy na to ?
Jedno jest pewne jak rozpetamy te burze to bedziemy sie musialy ujawnic -
przynajmniej dziennikarzom i prezydentowej. Czy jestesmy gotowe na to ?

METRODIN - czy ktos potrzebuje ?

[Gość: Hathor]

Dziewczyny mam 10 ampulek Metrodinu, wazne do czerwca tego roku. Z
przyjemnoscie przekaze je komus kto potrzebuje - prosze o kontakt
[e-mail]

[Gość: wrona]

Uważam, że to dobry pomysł by zaangażować w naszą akcję dziennikarza, bo zwykły
list e-mail od anonimowych osób mógłby przejść bez echa, a prasa ma jednak
większą siłę przebicia. Ale czy ktoś z dziennikarzy będzie chciał nam pomóc tak
tylko dla samej idei? Jeśli by się udało było by świetnie.
A swoją drogą możemy wysyłać pojedyncze e-maile na adres Fundacji J.K. może jak
będzie ich więcej to kogoś zainteresuje.

[Gość: Bacha]

Hathor, jesli masz tylko czas i mozliwosc to nie ma
przeszkod bysmy zainteresowaly nasza sprawa
red.Pietkiewicz. Artykul czytalam, zreszta nie ten
jeden porusza istostne problemy ludzkiego zycia.
Faktem jest jednak, ze artykuly, ktore ukazywaly sie
do tej pory gdziekolwiek na temat in-vitro zawsze
skupialy sie na promowaniu danej placowki i jej
skutecznosci, opisywaly te przypadki, ktorym sie
udalo. Jak jest naprawde same wiemy najlepiej. Z
ujawnieniem sie nie ma problemu, przynajmniej z mojej
strony. Zdaje sobie bowiem sprawe, ze zwiazkow z
podobnym problemem jest duzo duzo wiecej, tylko po
pierwsze nie kazdy chce o tym mowic, po drugie do
naszego Forum maja dostep niektorzy, no a po trzecie
sa pewnie i tacy, ktorzy nawet nie wiedza jak to
powiedziec, bo presja otoczenia jest silniejsza od ich
uczuc. Ktos kto nie zaczal sie w ogole tym zajmowac i
tylko przypuszcza, ze cos jest nie tak nawet nie zdaje
sobie sprawy, ze nie jest sam. Wiekszosc z nas ma
podobne doswiadczenia z lekarzami, ktorzy mowia, ze
wszystko jest OK i ze trzeba cierpliwie czekac, a
pozniej sie okazuje, ze jest juz bardzo pozno. Ewa,
ktora zaczela te cala dyskusje pewnie sie nie
spodziewala takiego odzewu, a niejedna dziewczyna,
ktorej sie nie udalo po pierwszym zabiegu, a pozniej
gdzies czyta, ze innym udaje sie to za pierwszym razem
stracila nadzieje i wiare, ze to w ogole mozliwe.
Zrobmy wiec cos, bo na pewno nikt inny za nas tego nie
zrobi. Moze komus pomoze to przelamac psychiczna
bariere wstydu, niepewnosci i leku i przekona sie ze
nie jest inny czy gorszy. Dla mnie niewyobrazalne jest
to, ze w XXI w ludzie lataja w kosmos, a nie potrafia
sobie poradzic z natura. Zrobmy wiec wszystko, by
pomoc sobie i nie miec kiedys wyrzutow sumienia, ze
czegos tam nam sie nie chcialo.
A tak na marginesie;
Hathor jak Twoje samopoczucie ? jest piekna wiosna a
to dobry znak. Trzymajcie sie wszytskie.

[Gość: Bacha]

Zapomnialam jeszcze o jednym. Ja mam dostep do redakcji miesiecznika
Zwierciadlo, bo firma w ktorej pracuje jest wydawca pisma. To bardzo dobre
czasopismo i prezentuje pewien poziom, bez plotek i straganiarstwa. Jesli sie
zgodzicie to zaczne dzialac. Pozdrawiam wszystkie.

[Gość: EwaP]

To dobra propozycja, jeśli rzeczywiście możesz spowodować, że Zwierciadło zainteresuje się tym tematem, to
zawsze będzie krok do przodu. Przydałoby się żeby ktoś wreszcie napisał o tych co im się nie udaje a mimo to
podchodzą do kolejnej próby po przepłakanych dniach i nieprzespanych nocach. Jeśli którejś się uda to sadzę, że
te wszystkie łzy, depresje, baterie leków i kilogramy nadwagi przez nie spowodowane nie mają najmniejszego
znaczenia. Ale co jeśli trzeba ponowne wziąć się w garść i zaczynać całą zabawę od nowa?
Co do lekarzy, to wynika z naszych listów, że mamy "wspaniały" wybór jak na 40-milionowe społeczeństwo
gdzie ten problem dotyczy 20 % małżeństw, a wybór jest Novum czy Białystok - bo cała reszta to mrzonki i
stracone lata.
Jeśli chodzi o ujawnienie to nie ma najmniejszego problemu, po tych wszystkich badaniach i zabiegach to co to
jest publiczne pokazanie twarzy - banał.

[Gość: Iwona]

Jeżeli tylko masz taką możliwość, to działaj. Każdy nawet najmniejszy kroczek w
tym kierunku jest dla nas opuszczonych przez świat i Pana Boga krokiem
siedmiomilowym. Każde echo się liczy. Górnicy, pielęgniarki krzyczeli i
dostali, to czemu my mamy być gorsze. Niczego więcej nie chcemy jak tylko prawa
do posiadania dziecka-własnego dziecka, bo człowiek chyba powinien mieć takie
prawo. Traktuje się ten temat jak temat tabu, a osoby dotknięte przez los
brakiem potomstwa jak trędowate.
Myślę, że wpadłaś na wspaniały pomysł i będę Cię popierała, jak tylko umiem.
Pozdrowienia.

[Gość: Ola]

Dziś ponownie przeczytałam wszystkie wypowiedzi. Bacha jesteś bardzo konkretną
osobą - co podziwiam. MASZ RACJĘ, zgadzam się z Twoim zdaniem.
Mam pytanie do WSZYSTKICH.
Czy ktoś już coś zrobił w sprawie nagłośnienia problemu?
I czy na pewno tego chcemy?
Generalnie jest nas prawie 2 miliony, jak ruszymy kamień, może skończyć się
lawiną. Chcemy tego? To co nas dotyczy i tak boli może okazać się wkrótce
modnym tematem (albo tzw. tematem zastępczym). I co wtedy?
Mogę napisać do "Polityki" do red. Pietkiewicz, mogę wysłać maila do p.
Prezydentowej. Ale nie wiem czy dałabym zrobić sobie zdjęcie do artykułu lub
wystąpić pod prawdziwym nazwiskiem... Chyba nie mam aż takiej odwagi.

Do wszystkich

[Gość: REBAS]

Pamiętaj, że nie jest to problem wyłącznie kobiet. To
problem pary i zawsze powinien być rozpatrywany w
kontekście rodziny. Jak widać nasze Prorodzinne
Państwo ma nas w …
Nie należy się poddawać ani wstydzić. Może jak się
potupie to dostęp do lekarzy będzie łatwiejszy, a i
ich podejście do tematu należy zmienić.
Ja jako facet nie mam nic przeciwko pokazaniu twarzy i
ujawnieniu nazwiska jeśli to w choć najmniejszym
stopniu komuś pomoże. Pomoże zrozumieć nasz "dramat"
bo to jest dramat

Napiszcie proszę jak to tematu podchodzą wasi
partnerzy.

[Gość: Bacha]

Jesli tak, to lepiej sie zastanowmy, bo zaczac latwo, ale konsekwencje niestety
nie musza byc dla nas pomyslne. Moze po prostu zacznijmy od jakiegos
kameralnego spotkania z dobrym psychologiem, bo tak sobie mysle, ze jesli nawet
problemy sa czysto zdrowotne, anatomiczne itd. to psycholog i tak kazdej z nas
jest potrzebny. I po probie in-vitro i przed nia. Te wszystkie nasze lzy, zlosc
i smutek z cala pewnoscia oddzialywuja na psychike. Hathor jest przed kolejna
proba i miala chwile slabosci nawet przy glupim zastrzyku. To sa wszystko
bardzo delikatne sprawy, wymagajace wyczucia. O grupie wsparcia prowadzonej
przez psychologa myslalam tez wczesniej, zastanawiajac sie nad tym, co bedzie
jesli sie nigdy nie uda, bo i tak przeciez moze byc. A przeciez jest wiele par,
ktorym sie to nigdy nie udalo, choc probowaly wiele lat. Niech nie zabrzmi to
pesymistycznie, bo i tak dopoki biologia pozwoli probowac bede wszystkiego,
tyle tylko, ze przy tym wszystkim nie mozna dac sie zwariowac. 11 prob in-vitro
(co sie zdarza) daloby dom kilku dzieciom pokrzywdzonym przez los. Nie oceniam
bron boze kobiet, ktore te 11 probe podejmuja, bo pewnie tez przezyly niejedno,
zastanawiam sie tylko nad tym, co bedzie jesli nie wyjdzie.
Nie musimy nic robic pochopnie, to nie zagadnieniem marketingowe i nikt nas w
tym nie wyprzedzi. Lepiej pomyslec i byc na 1000 % przekonanym, ze tak trzeba
niz zalowac. Tym bardziej, ze oprocz nas w jakims tam stopniu azangazowac by
sie musieli nasi partnerzy. Czy oni tego chca ? Odkad mam to Forum bardzo sie
wyciszylam i uspokoilam, wiem, ze nie jestem sama z moim problemem. Z duza tez
niecierpliwoscia czekam na kazdy list. Pozdrawiam.

[Gość: mama]

Bacha!!!!! zapewniam Cie ze warto!!!! jezeli Cie stac -
to warto. Nie da sie opisac tego szczescia. To trzeba
samemu doświadczyć. Nie zastanawiaj sie teraz co bedzie
jak Ci sie nie uda za 11 razem. Może uda sie za 3 lub
4. a moze wczesniej.

[Gość: ART]

Jeśli chodzi o zioła to proszę spróbować zestawu ziół
Klimuszki na niepłodność w naszym przypadku to pomogło
troszkę to było uciążliwe ważenie ,parzenie i
przeztrzeganie terminu picia ale co tam jak już
pisałem udało się.Zestaw ziół jest w podany w
książce "Wróćmy do ziół leczniczych " warto
spróbować .Dzieciak urodził się dopiero po 4 latach
małżenistwa i nic nie pomagało totalne załamanie ale
przez przypadek trafiliśmy na te zioła i
postanowiliśmy je zastosować trwało około 3 miesięcy.

ŻYCZĘ POWODZENIA

ZIOŁA

[Gość: REBAS]

Nie wszyscy mają 4 lata na zabawę w zioła.
My bawiliśmy się w zioła tybetańskie.
Skończyło się alergią i tyle. Na żołądek pomogło, ale
to wszystko.
Wychodzimy z założenia, że i diabła wypije, aby coś to
dało. Zioła ok. ale nie zamiast leczenia. Wspomagać
można i ziołami, spacerem, spokojem, medytacją i czym
tach kto sobie życzy.
Jak ma być to będzie. A jak nie…..?

[Gość: ART]

Przykro nie masz racji po pierwsze żona uzywała tylko 3 miesiące a ten zestaw
jest naprawde dobry i skuteczny to nie jest wynalazek. Medycyna nie zawsze jest
skuteczna i mogę powiedzieć że w naszym przypadku taka nie była.

Powodzenia

ZIOŁA do ART

[Gość: REBAS]

Czy możesz coś więcej opowiedzieć o tych ziołach.
Nigdy nie wiadomo co nam pomoże. Oczywiście poza
sukcesem

[Gość: ART]

Podaje zestaw ziół na niepłodność ale warto przeczytać wogóle książkę o ziołach
O.Czesława Klimuszki "Wróćmy do ziół leczniczych" JA przytoczę tylko to co
napisał na temat niepłodności:
Przyczyną niepłodności są przeważnie zrosty pozapalne jajowodów, niedorozwój
narządu płciowego, niewydolność jajeczkowania a także tożsamość układu biegunów
bioelektrycznych u obu partnerów całkowicie zdrowych.

Po 50g zół
1. Szyszka chmielu
2. Ziele przywrotnika
3. Ziele krwawnika
4. Liść ruty
5. Ziele nostrzyka
6. Kwiat lawendy
7. Kłącze tataraku
8. Kwiat nagietka
9. Owoc róży
Pić 3 razy dziennie przed posiłkami po szklance. Przed stosunkiem zrobić
irygację Vagosanem.

Wiesz mi przy ziołach naprawdę trzeba unormować styl życia. Ale co tam jak już
pisałem w naszym przypadku pomogło.Najlepiej zaopatrz się w książkę powinna być
w księgarniach ja takową posiadam są tam też zestawy ziół na inne choroby.
Cześć i powodzenia

W sprawie naglosnienia

[Gość: Hathor]

Pamietajcie ze nie musimy sie dac zfotografowac ani podawac prawdziwych
nazwisk, rozmawiajac z dziennikarzami o naszych problemach i uczuciach z nimi
zwiazanych. Moim zdaniem sprawe nalezy ruszyc. Sa przeciez stowarzyszenia
kobiet bitych, dreczonych, anonimowych alkoholikow i wlascicieli neurotycznych
kotow. Dlaczego ktos nie moglby stowarzyszac malzenstw z problemem
nieplodnosci. Gdzie mogliby sie zwrocic po wsparcie psychiczne i rade lekarska.
Anonimowo, bez leku, bez lekcewazenia. Ale bez nas to sie nie stanie, samo sie
to nie zrobi. Lekarze, ktorzy nas lecza, tez nie za bardzo maja w tym interes.
Ja niezaleznie napisze do Pietkiewicz od siebie (ale dopiero w przyszlym
tygodniu, jak juz bede w Bialymstoku - bede miala wtedy wiecej czasu). Mialam
to juz dawno zrobic - ale wtedy myslalam ze moze to tylko ja tak to przezywam,
ze inne dziewczyny co robia to 5,7,10 razy to na pewno maja do tego zupelnie
inne podejscie. Teraz wiem (i za to WAM wszystkim serdecznie dziekuje) ze to
nie tylko mnie tak bolalo. I wiem ze to boli za kazdym razem i z pelna
swiadomoscia tego ruszam do kolejnej proby. Jednego dnia jestem spokojna,
nastepnego cala sztywna z przerazenia. Rozumiem to i akceptuje, mam wsparcie. I
za kazdym razem bede sie bala i bedzie mi smutno - ale jest to jak pory roku,
zawsze nam smutno na koniec lata. Ale wracajac do tematu - jezeli ktos moze o
tym napisac aby przeczytaly to inne malzenstwa to jezeli nam pomaga to forum to
innym na pewno pomoze artykul z gazety. Ja na razie nie jestem gotowa aby sie
ujawnic swiatu - ale moge sie kontaktowac za pomoca e-maila czy forum. Moze
kiedys ....
Na koniec do Bachy - dotarlam do Wysokich Obcasow z 25/11/00 i tam jest
wymieniona Anna Kwasniewska - Bieniak, psycholog kliniczny z Ambulatorium
Psychoanalitycznym. To o niej wlasnie myslalam. Swoja droga to Wyborcza chyba
zapomniala ze nam cos obiecala ....

[Gość: Zosia]

Cześć dziewczyny!
Przeczytałam dzisiaj wszystkie Wasze listy, od
półtora roku też borykamy się z problemem "dzidziuś".
Mam wrażenie, że nasza droga do sukcesu przebiega
trochę inaczej, więc chciałabym się z Wami podzielić
wrażeniami. Po trzech nieudanych inseminacjach, mój
lekarz podał mi adres kliniki w Łodzi "Gameta". Na jej
stronie (www.nieplodnosc.pl) wyczytałam, że przyjmuje
tam profesor immunologii rozrodu. Mój mąż od dawna ma
problemy z układem odpornościowym, więc pojechaliśmy
prosto do niego. Tymczasem on w ogole nie
zainteresował się wynikami męża, tylko zlecił mi
wykonanie serii testów odpornościowych. Wydawało mi
się to idiotyczne, bo jestem zdrowa jak koń i nie
podejrzewałam u siebie zaburzeń immunologicznych.
Okazało się, że mam przeciwciała antyplemnikowe w
ilości powyżej 250 (norma: poniżej 70). Stało się
ewidentne, że tu pies pogrzebany. Przepisał mi sterydy
i po miesiącu nie mogłam uwierzyć własnym oczom:
antyplemniki w normie!!! Teraz profesor zabrał się do
dalszych szczepień na nieodrzucanie zarodków.
Oczywiście wszystko są to przygotowania do in vitro.
Czy któraś z Was miała doświadczenia z Łódzką kliniką
i z leczeniem niepłodności z punktu widzenia
immunologii?
Pozdrawiam, Zosia

Do Zosi

[Gość: Ola]

Z kliniką w Łodzi miało doczynienia znajome mi małżeństwo. Też byli szczepieni
na przeciwciała, które podobno ona wytwarzała w reakcji na ciążę (roniła każdą
ciążę około 3 m-ca). Wydali masę pieniędzy (kilka tysięcy - nie pamiętam
dokładnie). Wreszcie usłyszeli, że już mogą się starać. Zaszła w ciąże i
cieszyła się nią do 4 m-ca... Okazało się, że jednak nie w tym tkwił problem.
Jest nosicielem toksoplazmozy i za każdym razem to ta choroba zabija płód. Ale
tego dowiedziała się dopiero w klinice w Poznaniu.
Zdania na temat wytwarzania przeciwciał przeciwko nasiemiu są podzielone, a
przy in vitro nie mają znaczenia, bo zapłodnienie jest in vitro a nie in vivo.
A przeciwciała przeciw ciąży? No cóż... Nie byłaś jeszcze w ciąży - więc nie
wiadomo, może i lepiej "chuchać na zimne", niż się później nieprzyjemnie
zdziwić.

[Gość: EwaP]

Ja też mam znajomą parę po leczeniu w Łodzi, niby powinno być wszystko OK ale nie jest, są po drugim in vitro z
tym samym negatywnym skutkiem, teraz robią badania genetyczne. Ile to jeszcze o niczym nie świadczy może
Wam pomogą.

[Gość: AGA]

Wpisalam sie juz wczesniej, ale dopiero 3 dni temu, dlatego moglas nie zauwazyc
mojej opinii, dletgo przytocze ja raz jeszcze tutaj;
ja mialam kontakt z GAMETA, ale wowczas nie bylo jeszcze prof. Tchorzewskiego;
sprawy immunnologiczne lecze takze w Lodzi, ale u prof. Malinowskiego (Gynemed,
w bardzo bliskim sasiedztwie Gamety - podobno to on jest pierwszym specjaista w
Polsce, ktory opracowal szczepionke na przeciwciala blokujace i odpornosciowe,
w tym dla par o roznych RH (ja Rh-, maz Rh+);
co do Gamety, leczylam sie u doc. Radwana przez 1,5 roku; HSG, laparoskopia,
kilka inseminacji, 2x in vitro; bez powodzenia; oczywiscie nie wiadomo,
dlaczego sie nie udaje (obecnie lecze sie w Novum, jak na razie tez nic), ale z
przykroscia musze stwierdzic, ze w Gamecie wiele rzeczy robia bardzo
instrumentalnie, bez organizacji i niestety bez dokonania wielu badan, ktore
moga niekiedy wyjasniac problemy i pomoc je przezwyciezyc; np. tam nie bylo
zadnych badan na toksoplazome, czy badan cytogenetycznych lub np. przeciwciala;
w wyniku laparoskopii stwierdzili u mnie endometrioze i to niejako mialo
wyjasniac, dlaeczego sa problemy w naturalnym poczeciem; a ze in vitro nie
wychodzi - no coz w koncu to tylko 20-30% skutecznosci; doc. Radwan mial
metode stymulowania "na jedno kopyto" - wszystkie pacjentki dostawaly prawie
takie same dawki lekow stymulujacych, choc wiadomo, ze kazdy organizm reaguje
inaczej; w efekcie, za pierwszym razem "wyprodukowalam" 15 komorek, ale tylko w
dwoch byly jajeczka; za drugim razem bylo lepiej (7 z 10); oczywiscie ani slowa
o "przestymulowaniu" (w Novum mialam np. po przestymulowaniu podawane jakies
leki). W NOvum podejscie
bylo bardziej indywidualne (dodatkowo lekarze podeszli do tego ambicjonalnie "w
Gamecie nie wyszlo, ale chcielibysmy zeby u nas sie udalo")- udalo sie pozyskac
17 komorek z jajeczkami; dwie "podarowalam" innej parze, 8 obumarlo przy
zwyklym zaplodnieniu (okazalo sie, ze w nasieniu byly jakies bakterie, ale
trudno za to winic lekarzy, bo badania bakteriologiczne meza sprzed m-ca byly
OK, a po prostu mieslimy pecha i "cos" sie przyplatalo), 7
zaplodniono metoda mikromanipulacji; niestety "wykorzystalam" juz wszystkie i
bede probowac dalej; caly czas mysle, ze warto i staram sie nie zrazac
niepowodzeniami - w koncu statystycznie jest 20-30%sukcesow (dokladnie tak jak
w przypadku drogi naturalnej); zaczynam podchodzic do tego "rutynowo", co
pozwala mi zmniejszyc obciazenie psychiczne i stres zwiazane z niepowodzeniami
(choc nadal najgorszy jest moment, kiedy musze robic test ciazowy).
Generalnie nie chce powiedziec, ze Gameta jest beznadziejna; mam wrazenie
tylko, ze kilka spraw sie tam zaniedbuje (wg mnie nie wykluczone, ze lekarze
chcac oszczedzic dodatkowych kosztow finansoych badan pacjentom, po prostu ich
nie zalecaja - choc wg mnie mogliby chociaz informowac, a wybor zostawiac
pacjentom). Poandto, koszty zabiegow sa nizsze niż w W-wie, co nie jest bez
znaczenia (nawet o polowe). Jak widac z powyszej dyskusji zdania sa bardzo
podzielone jesli chodzi o poszczegolne kliniki lub lekarzy, dlatego trudno
cokolwiek komus doradzac. Koszty, odleglosc i inne elementy sa z reguly
decydujace. Mozna oczywiscie sie "poswiecic" i wziac urlop i jechacnp. do
Bialegostoku na stymulacje, tylko jak czesto - po nieudanych probach chce sie
powtorzyc ponownie, ale trzeba na to zapracowac (=zarobic) i w koncu nie mozna
calego urlopu poswiecac na leczenie, bo naprawde mozna zeswirowac.
Pozdrwaiam wszystkich.
wszystkich.

[Gość: Bacha]

CZy stwierdzono, ze endometrioza jest przyczyna niemoznosci zajscia w ciaze ?
Pytam, bo sama szukam przyczyn. Z tego co wyczytalam robilas wiele badan, ale
czy po tych wszystkich ustaleniach lekarze postawili jakas konkretna diagnoze,
czy po prostu probuja ? Pozdrawiam

[Gość: AGA]

podobno endometrioza jest jedna z przyczyn trudnosci zajscia w ciaze i
wskazaniem do in vitro; tyle dowiedzialam sie od kilku lekarzy i jakis tam
artykulow czytanych jakis czas temu; niestety nie zglebilam tego tematu i
mysle, ze kilka innych uczestniczek dyskusji jest zdecydowanie bardziej
poinformowanych; pozdrawiam

Endometrioza

[Gość: Ola]

Śluzówka, która złuszcza się co miesiąc wędruje również do jamy brzusznej.
Tam "osiada" na różnych organach wewnętrznych, np. na jajnikach, w jajowodach i
wtedy powoduje niepłodność. Zachowuje się tak jak śluzówka w macicy - co
miesiąc się złuszcza. Niszczy jajniki (jeśli się na nich osadzi),
albo "zarastają" jajowody. Przyczyny jej występowania (endometriozy) nie są
wyjaśnione, sama choroba może być jedynie zaleczona (nie wyleczona). Ostatnio
przyczyn upatruje się w jakimś niedorozwoju immunologicznym, ponieważ u
zdrowych kobiet zaobserwowano też przemieszcznie się takiej śluzówki do
otrzewnej jednak komórki te były niszczone przez przeciwciała, a u kobiet
chorych nie ma tej "samoobrony".
To tak wygląda w dużym skrócie i uproszczeniu.
Tzw. ogniska endometriozy likwiduje się laparoskopem, a póżniej "zasusza"
lekami hormonalnymi wstrzymującymi naturalny cykl. Zalecana jest również ciąża,
ale jak tu w nią zajść?

[Gość: Zosia]

Bardzo Ci dziękuję za odpowiedź - przeczytałam ją już wczoraj, tzn. tę
poprzednią, ale dzisiejsza jest bogatsza w informacje. Pierwszy raz wśród
listów pojawił sie problem bakterii. My też z bakteriami strasznie walczymy i
tracę już nadzieję, że uda się je zwalczyć. Nie wiem kto jest nosicielem,
leczyliśmy się oboje, ale ciągle są nawroty. Czy masz jakieś bodatsze
doświadczenia w tej kwestii? Czy ktokolwiek ma??? Czym się leczy Twój mąż i czy
ma jakieś objawy zabakteriowania? Albo może Ty masz? Przymierzam się do in
vitro więc chciałabym się tego pozbyć, tym bardziej, że jest to dość dokuczliwe
we współżyciu ( w każdym znaczeniu)
pozdrawiam

[Gość: AGA]

u mnie tez byly czeste nawroty bakterii i wlasciwie
nie wiadomo z jakiego powodu; ostatnio bedac u innego
ginekologa zauwazyl, ze mam spora nadzerke i
zastosowal leczenie farmakologiczne; stwierdzil, ze to
mogl byc jeden (moze jedyny ?) powod powtarzajacych
sie zapalen; niestety w Novum tylko dr. Taszycka
zwrocila uwage na nadzerke (bylo to juz przy
transferze; wczesniej prowadzil mnie inny lekarz)
sugerujac, ze przed rozpoczeciem kolejnych przygotowan
nalezaloby ja zaleczyc; zrobilam to gdzie indziej -
akurat moj pracodwca wykupil uslugi medyczne dla
pracownikow i mam moliwosc bezplatnego korzystania
wlasciwie bez ograniczen; chcialam jednak przy okazji
zrocic uwage na jeszcze jeden aspekt leczenia w Novum
czy Gamecie - lekarze tam zajmuja sie "tylko"
leczeniem nieplodnosci i jak juz podejma decyzje np. o
in vitro to badajapecjentke tytlko pod tym katem -
poziom hormonow, wzrost komorek itp; nigdy nie pytaja
sie czy dolega cos innego, nigdy np. nie zbadaja
piersi, ktore przezywaja przeciez "rewolucje
hormonalna" przez te wszystkie cykle itd. (o psychice
i innych skutkach ubocznych byla juz mowa powyzej,
dlatego nie bede sie powtarzac, ale calkowicie sie
zgadzam).

[Gość: Ola]

Ja również miałam często problemy z zakażeniami, ale najczęściej były to
drożdżaki. Po ostatniej kuracji kupiłam "Citrosept" i zastosowałam wg zaleceń w
ulotce inforamacyjnej. Odpukać - pół roku spokoju, miewam upławy ale one nie
kończą się jak poprzednio zakażeniami, które trzeba było leczyć antybiotykami
przez kilka tygodni.
Citrosept jest to bardzo gorzki preparat zrobiony z twardych części
grapefruita, ma właściwości bakteriobójcze (nie niszczy przy tym naturalnej
flory), grzybobójcze, nawet likwiduje niektóre wirusy. Polecam, bo sprawdziłam.
Dzieki niemu nie chorowałam na grypę ani żadne inne przeziębienie.
Acha jeszcze jedno, stale podwyższona temperatura ciała (np. zapalenie gardła,
zapalenie migdałków - tzw. ropne migdały, itp.) też bywa przyczyną niepłodności.

Do Oli

[Gość: Zosia]

Olu, wielkie dzięki za radę. Jak tylko przeczytałam Twój list, pobiegłam do
apteki i do dzisiaj zdążyliśmy już wypić pół buteleczki. Czy zastosowałaś
kurację jedno czy trzymiesięczną? To już jest chyba ostatnia deska ratunku w
walce z drożdżakami i innymi potworami, więc bardzo wierzę, że to działa.
Pozdrawiam, Zosia

[Gość: Ola]

Zastosowaliśmy kurację 3-miesięczną. Mój mąż pod koniec trochę się wyłamał, ale
jest o.k. Do tej pory w stanach takich niepewnych (katar albo ból gardła) biorę
Citrosept i mi pomaga - nie choruję.
Zresztą na pewno czytałaś ulotkę i już wiesz, że ten preparat bardzo podnosi
odporność organizmu - a ja potwierdzam.
Trzymaj się (trzymajcie się)! Będzie dobrze.

Do Oli

[Gość: Zosia]

Jakimi lekami leczyliście się, czy brałaś Orungal i co zażywał Twój mąż?
Przepraszam, że nudzę, ale bardzo mi to dokucza.
Pozdrawiam, Zosia

[Gość: Ola]

Zosia! Brałam wszystko. Oprócz dostępnych standardowych leków dopochwowych, do
ustnych, miałam robione wg antybiogramu. I tak prędzej czy później wracało.
Najdłuższa przerwa to pół roku... Mam nadzieję pobić teraz swój rekord. Aha,
zwróć uwagę na to, że nadżerka ma tu swój duży "wkład". Właśnie w tym miesiącu
ją likwiduję, jest mała więc wystarczą środki chemiczne, "biorę" Solcogyn (w
cudzysłowiu bo preparat podaje lekarz w ambulatorium).

[Gość: mama]

jeżeli bierzesz antybiotyki polecam zapobiegawczo
również środki grzybobójcze. Wiem z doświadczenia, że
antybiotyki są w wielu przypadkach przyczyną
powstawania drożdżycy i to nie tylko pochwy. Miej wiec
to na uwadze.

Do mamy

[Gość: Zosia]

Dzięki za uwagę, jednak ja nie pamiętam kiedy ostatnio brałam antybiotyki. No ,
poza tymi na zwalczenie drożdżaków, ale one chyba nie powodują tego co mają
leczyć...??

[Gość: mama]

pierwsze słyszę, aby drożdzaki leczyli antybiotykiem.
Jest lek dość powszechny Orungal i skuteczny doustny.
dopochwowo natomiast polecam pevaryl - bardzo
skuteczny. A do lekarzy mam z natury ograniczone
zaufanie. Życze Ci powodzenia w walce pozdrawiam

[Gość: Amal]

Hathor - jestem jak najbardziej za, tylko mówcie o parach a nie o małżeństwach.
Wiem, wiem, jestem przewrażliwiona na tym punkcie, ale nawet słowo krótsze i
łatwiejsze

[Gość: EwaP]

Ja jestem gotowa publicznie pokazać twarz i podać nazwisko, czy to taki wstyd, że walczę o swoje szczęście,
że próbuję otrzymać od losu to co inni dostają bez problemu?
Kilka lat temu kiedy jeszcze nie myślałam poważnie, że muszę się leczyć i czytałam o in vitro to poruszany był
tylko problem moralny a nikt nie pisał o cierpieniach psychicznych i skutkach i niebezpieczeństwach czysto
medycznych. W folderku Novum, który dostaje się przed przystąpieniem do programu straszą wszystkimi
nieudanymi zabiegami, powikłaniami i niebezpieczeństwami a cały opis kończy się lakonicznym zdaniem
"obydwoje partnerzy przed przystąpieniem do próby powinni być w dobrej formie fizycznej i psychicznej" - łatwo
powiedzieć, ale jak to zrobić 4 miesiące po poprzednim nieudanym zabiegu, codziennie chodząc do pracy i udając
że się żyje "normalnym" życiem a w środku jest tylko jedna myśl, jeden cel? Początkowo reagowałam na ulicy
tylko na kobiety w ciąży teraz również na dzieci, przełączam telewizor jak pokazują szczęśliwe tak zwane
normalne rodziny - pytanie jak długo to wytrzymam. Teraz modnym tematem jest depresja - a może ktoś by nam
pomógł, albo po prostu nie przeszkadzał - zanim w nią wpadniemy?

[Gość: Bacha]

Hathor - ja sie zgadzam, mozesz wystepowac rowniez w moim imieniu. Ja z kolei
sprobuje w Zwierciadle. Zabiore sie za to zaraz po swietach. Co prawda nie ma
sie co ludzic, ze to nagle skaly poruszy,a le moze komus cos uswiadomi. To ze
jest nas wiecej to argument dla nas, ze warto sie tym zajac.
Rebas, ktoregos razu pytales jak do problemu podchodza nasi partnerzy. Mojemu z
cala pewnoscia nie jest lekko, choc on ma dosc zdrowe podejscie. Zrobi tak jak
ja tego chce, jesli bede chcial in-vitro do skutku - prosze bardzo, jesli co
innego tez. Niby OK, ale z drugiej strony meczy sie z tym bardzo. Kobiety
cazsem musza sie po prostu wygadac, pobiadolic, poplakac i juz jest lepiej,
czasem to pomaga, czasem nie. Zauwaz, ze na tym Forum wypowiadaja sie raczej
dziewczyny - i to juz daje ulge, choc problemu nie rozwiazuje. Mezczyzni gdy
maja problem raczej skupiaja sie na sposobach jego rozwiazania niz na omawianiu
go. Od pewnego czasu malo na ten temat rozmawiam z moim mezem, bo brak
rozwiazania zle na niego wplywa, a samo rozprawianie o tym bardzo go doluje.
Dlatego tak mysle, ze potrzebna by byla grupa wsparcia, bo niektorym tez pewnie
po prostu chce sie o tym pogadac, posluchac. Mnie to dodaje sily, choc innych
tak jak mojego meza moze to po prostu meczyc. Z moich bialostockich obserwacji
wynika, ze nie tylko on tak reaguje. Byli tam tacy faceci, ktorzy gdy kobiety
lezaly po zabiegu wychodzili np. na papierosa i chetnie gadali (ktory raz,
dlaczego itd), a byli tacy, co raczej unikali kontaktu, choc przeciez mieli
swiadomosc dlaczego sie tam wszyscy zanlezlismy.
CZy ktos oprocz ART-a probowal tych ziol ? Dajcie jakis znak. Pozdrawiam.

[Gość: Bacha]

Wszystkim bardzo polecam artykuł Barbary Pietkiewicz,
o której była juz mowa na Forum, w ostatniej Polityce
(nr 15 z 14 kwietnia)"Stworzeni jesteśmy do ....". Nie
o nas co prawda, ale przezycia bliskie. Ja bym nie
miala obaw przed powierzeniem autorce rowniez i naszej
sprawy. Pozdrawiam.

[Gość: Iwona]

Co do podejścia mężczyzn do tematu niepłodności, czy in-vitro, to o swoim mężu
mogę powiedzieć tylko tyle, że przeżywa wszystko dużo mniej sponatanicznie ode
mnie. Nie wiem, czy się tak mocno nie przejmuje, czy tylko tak się zachowuje,
żeby nie było widać, czy się przejmuje. Na zdrowy rozsądek, jak jedno zamartwia
się do nieprzytomności, to chyba drugie jednak musi myśleć jakoś przytomnie,
żeby w ogóle związek jeszcze miał jakąś przyszłość. Moim zdaniem, jeżeli nie ma
się dzieci, to chyba nie ma na dobrą sprawę po co żyć, a raczej dla kogo. Mój
mąż stale próbuje mnie z tego stanu depresji jakoś wyprowadzić, ale wydaje mi
się, że depresja mogłaby się skończyć dopiero wtedy, gdybym mogła przytulić
własne maleństwo. Mam wrażenie, że mężczyźni ten problem przeżywają w zupełnie
inny swój własny sposób.
Pozdrawiam.

[Gość: Joanna]

znalazlam wlasnie bardzo ciekawa strone internetowa www.dziecko-info.com. Jest
tam tez forum dotyczace IVF jesli macie ochote mozemy sie tez tam spotykac i
wspolnie podtrzymywac na duchu w naszym upragnionym celu?
Strony otwieraja sie bardzo szybko, duzo informacji na temat dzieci, ciazy itp.
Moze sie wam spodoba?.
Ja zaczynam moje 5 inv juz za 2 tygodnie i probuje sie duchowo pod tym wzgledem
nastawic. Pozdrawiam was wszystkich i zycze zdrowych swiat i duzo, duzo, duzo
"jajeczek".
Pozdrawiam Joanna
Joanna

[Gość: Bacha]

My również zapraszamy do nas, na tym forum jest nas juz troche wiecej wiec moze
lepiej nie rozdrabniac sie. Uczestniczki z forum, ktore odwiedzasz z cala
pewnoscia znajda odpowiedzi na pytania, ktore je nurtuja, bo jak zdazylam sie
zorientowac sa mniej wiecej w tym samym miejscu problemu co my. Serdecznie
zapraszamy do przylaczenia sie. Pozdrawiam

[Gość: EwaP]

Ja już zaczęłam przygotowania do 2 próby, Hathor startuje zaraz po Świętach, Mama rozmraża maluchy w maju -
trzymajmy się, którejś z nas powinno się udać, a życzę nam z całego serca żeby wszystkim.
Po Świętach z baterią strzykawek i ampułek wybywam na zasłużony odpoczynek, więc do zobaczenia za dwa
tygodnie. Życzę wam wszystkim dorodnych jajeczek i spełnienia tego o czym wszystkie marzymy.
EwaP

[Gość: Bacha]

Dolaczam sie do zyczen i do spotkania po Swietach.

[Gość: Ola]

Życzę Nam wszystkim, aby Święta te z symbolem płodności - jajkiem, były dla nas
prorocze (obyśmy za rok narzekały na nadmiar płodności). Wszystkim podchodzącym
do in vitro - życzę co najmniej mendla jajeczek najlepszego sortu.

Do wszystkich-Po Świętach a przed Bialymstokiem

[Gość: Hathor]

Takze pozdrawiam Was serdecznie poswiatecznie- moje jajeczka juz rosna (mam
nadzieje) jutro dzien 8 i wyjazd do Bialegostoku. Samopoczucie coraz lepiej,
znaczy sie bez specjalnych "dolow" i niepewnosci - w koncu "urodzilimy sie aby
zmartwychwstac". Zrozumialam to co przeszlam przez poprzednie zabiegi i teraz
gdy mam nawroty tego bolu i niepewnosci to akceptuje je i nie walcze wbrew nim.
To trudne i nie zawsze daje efekty ale w glebi duszy po prostu ciesze sie ze
mam kolejna szanse i pozwolilam sobie na poczucie bycia najwazniejsza w calym
tym zabiegu i przestalam walczyc ze soba (ze niby cos ze mna nie tak), z Bogiem
(za co mnie tak doswiadcza) z "opinia publiczna" (mam ich teraz juz gdzies).
Nie wiem co z tego bedzie, ale na pewno musze troche sie wreszcie wyspac i
popatrzec w niebo - kompletnie bezmyslnie i odnalezc wiosne. Mam nadzieje
ze "mysli" nie przytlocza mnie i najwyzej bede miala dluzszy urlop. Nastepny
list do Was bedzie z Bialegostoku. Tym dziewczynom, ktore ciagle nie wiedza co
sie z nimi dzieje polecam tez ksiazke "Przemoc- uraz psychiczny i powrot do
rownowagi" J. Herman - wprawdzie jako case study sa tu przypadki gwaltow i
ofiar wojny ale kazda z nas znajdzie tam wytlumaczenie swojego stanu. I byc
moze odkryjecie ze to co czujecie to taki tylko malenki uraz ale kazda z nas ma
prawo do przezycia go i samodzielnego uleczenia sie i powrotu do harmonii
ducha - czego serdecznie zarowno Wam jak i sobie zycze.
Acha - jak obiecalam bede pisac do p. Pietkiewicz

[Gość: Zosia]

Powodzenia!!!!
strasznie mocno trzymam kciuki.....
Zosia

[Gość: Malina]

Czy jest tu ktos komu udala sie inseminacja?

[Gość: Iwona]

Z tego, co mi wiadomo, to nie ma tu takiej, a biorę udział w tym forum niemal
od początku. Ja osobiście miałam równiutko 5 inseminacji - bez efektu, chociaż
jestem podobno zdrowa jak ryba. Na pocieszenie powiem Ci, że znam dziewczynę,
która miała ich około 10-bez rezultatu, a po jakimś czasie zaszła w ciążę
naturalnie. Natura ma tyle tajemnic...
A może właśnie Tobie uda się inseminacja.
Pozdrowionka.

[Gość: Malina]

No to mnie pocieszyłaś! No i co teraz planujesz: siłami natury czy moze in
vitro?
U mnie problemem sa obnizone parametry nasienia meza i mimo, ze twierdza, ze
inseminacja powinna sie udac mamy duze watpliwosci w skutecznosc tej metody.
Jestesmy pacjentami Novum.

Pozdrawiam.

[Gość: Hathor]

Jezeli macie srednio do dyspozycji mniej niz 10MM plemnikow lub wiecej ale sa
kiepskiej jakosci to szkoda czasu na inseminaje -Na dodatek trzba byc swiadomym
ze wystepuja spore wahniecia w ilosci i jakosci, wiec trzeba wiecej niz 1
badanie. Mam nadzieje ze pisze trywialy ale ostatnio okazalo sie ze kolezanka
leczaca sie od roku nie miala o tym pojecia.
W ogole pozdrawiam Was z Bialegostoku - Cybercafe na ul. Grochowej 2, jeszcze
minie pare dni do pobrania (na razie 9mm jajeczka). Slonce swieci wiec humor mi
dopisuje, wiosna w koncu dochodzi do glosu. RObimy obchod gdzie tu zamieszkac
ale wybor kiepski i drogi. Spalismy w Pastelu ale 210 zl to lekkie przegiecie
gdy na sniadanie marnie daja, w Golebiewskim wprawdzie drozej ale jest i basen
i sniadania pyszne. Chyba wyniesiemy sie poza Bialystok, w koncu zubry i bagna
biebrzanskie czekaja.

[Gość: Ola]

Miałam inseminację przed laparoskopią - dwa razy, teraz przed in vitro też
miałam ją mieć, ale nie byłam do niej przekonana - i zrezygnowałam z tego
zabiegu (szczerze mówiąc to Bacha i Hathor pomogły mi podjąć decyzję), czekam
na in vitro. Ponieważ na czerwiec nie zdąży mnie lekarz przygotować, będę
zaczynała przygotowania po wakacjach (przerwa wakacyjna lipiec-sierpień).
Nie wiem czy słuszną podjęłam decyzję - z mojego punktu widzenia -TAK, ale
przeważnie do in vitro lekarze kwalifikują parę, gdy już miała np. 10 nie
udanych inseminacji.
Malina - to twój wybór, zrób tak jak czujesz - bo to na tobie będą "trenować"
różne konfiguracje stymulowania cyklu.

[Gość: Malina]

Ostatnio przeprowadzilam powazna romowe z pania doktor i mowie jej:
"Pani kochana, ja NIE WIERZE

[Gość: Malina]

Przeprowadzilam ostatnio z Pania Doktor powazna rozmowe i mowie jej:
"Pani Doktor kochana, ja NIE WIERZE w inseminacje. Raz sie nie udalo wiec chyba
nie ma potrzeby probowac. JA CHCE IN VITRO!"
A moja mila (naprawde jest mila) Pani Doktor mowi: "Dziecko kochane, przy
takich parametrach (15MM z tego 50% prawidlowych) nie ma na razie mowy o czyms
bardziej skomplikowanym niz inseminacja. Niech mi Pani uwierzy, ze nie robimy
inseminacji po to, zeby wyciagnac pieniedze. My wiemy, ze to sie UDAJE. A
jezeli druga proba sie nie uda zrobimy Pani bardziej zaawansowane badania tzn.
HSG. "
Ja - "HSG - Boze to pewnie strasznie boli"
Doktorka - "Nie jest zbyt przyjemne ale mozna znieczulic. A na pocieszenie
powiem Pani, ze przed Pania byla pacjentka, ktorej parametry meza byly gorsze
i zaszla w ciaze po drugiej inseminacji".
No i co Wy na to? Chce wierzyc, ze to prawda!!!

[Gość: Ola]

Kochana! Trzymam za Ciebie kciuki - niech rosną jak na drożdżach!
[Skojarzenie stosowne do okoliczności Świąt Wielkanocnych (baby drożdżowe)]

[Gość: Bacha]

Sprobujcie zapytac po nocleg w Kriobanku. Maja bardzo ladne pokoje. Ja tak
zrobilam w marcu chociaz wcale sie tam nie leczylam. Akurat mieli miejsca wiec
nie robili problemu. Cena przyzwoita, obsluga rewelacja, atmosfera w sam raz.
Lokalizacja tez calkiem niezla, bo mieszcza sie na ul.Stołecznej 11 (w
okolicach Kościoła św.Rocha) telefon: [phone].
Trzymam za Ciebie kciuki (az trudno mi przez to pracowac). Serdecznie
pozdrawiam i odzywaj sie. Bacha

[Gość: mama]

mnie w Novum powiedzieli, że przy złych parametrach
nasienia męża do inseminacji nie ma co podchodzić bo to
strata czasu i pieniędzy. wcześniej miałam jedną
inseminację ale nie w Novum. Pozdrawiam.,

[Gość: AGA]

ja mialam 4 inseminacje i bez skutku, ale moim znajomym za pierwszym razem
udalo sie; innych par takich nie znam (tzn. nie znam wiecej tych co probowali)
mysle, ze w niektorych przypadkach jest skuteczna, w koncu lekarze nie
probowali by tej metody tylko po to zeby nam przedluzyc dostep do in vitro.

Do Maliny

[Gość: Zosia]

Mój pan doktor też na pocieszenie mi mówił, że przede mną była para której
udała się już pierwsza inseminacja. A nam się niestety nie udała nawet trzecia
próba. Ja też w to niezbyt wierzę. Mam wrażenie, że tym, którym się to udaje,
udałoby się też i bez inseminacji, z tym że trochę poźniej.

[Gość: Malina]

Ale czy mialas inseminacje z "winy" meza?
Ciekawa tez jestem jakie mialas robione badania po np. 2 inseminacji.

Pozdrawiam,
Malina

Do Maliny

[Gość: Zosia]

Nie pytana też odpowiem na pytanie skierowane do Agi. Nasze inseminacje też
były niby "z winy męża", a niby dlatego, że ja nie zostałam dokładanie zbadana -
standardowy zestaw hormonów. Dopiero w Łodzi okazało się, że mam przeciwciała
antyplemnikowe, więc inseminacja nie miała prawa się udać. Przed kolejnymi
inseminacjami nie miałam robionych innych badań, tylko mąż został "podleczony".
Ale to wszystko nie działo się w żadnym znanym ośrodku, tylko u zwykłego
ginekologa, który twierdził, że się na tym zna. Więc może gdzieś indziej nie
robią inseminacji w ciemno...

[Gość: Malina]

Jak wyglada to badanie? Cos mi sie wydaje, ze go nie mialam!
A co u meza bylo "nie tak" i czy jest juz wszystko dobrze?
Jezu! strzelam pytaniami jak z karabinu ale MUSZE to wszystko wiedziec.
Dzieki za wszystkie odpowiedzi.

Do Maliny

[Gość: Zosia]

Nie wiem o które badanie pytasz, więc opiszę Ci wszystkie.
Pisząc o hormonalnych miałam na myśli: FSH,LH, prolaktyna - ja i mąż.
Ponadto mąż miał badane nasienie i wyszło nieciekawie, tzn. mało i słabe. Po
leczeniu lekarz twierdził, że jest trochę lepiej, ale chyba tylko tak na oko, bo
nie dał nam nic na papierze. Natomiast w Łodzi nasieniem męża się nie przejęli
(bo do in vitro jest OK), tylko mnie zrobili badania immunologiczne: przeciwciała
antykardiolipinowe -ACA, antyplemnikowe ASA i IMK-Limfocyty. Ale nie przejmuj
się, że Ty ich nie miałaś. Każdy lekarz ma swojego konika. My akurat trafiliśmy
do immunologa rozrodu, stąd taki profil badań. Podejrzewam, że można zrobić
jeszcze tysiąc różnych badań z których wyniknie tysiąc problemów, które wcale nie
muszą mieć wpływu na płodność, a taki immunolog zacznie je namiętnie leczyć. A
jakie Ty miałaś robione badania?

[Gość: Bacha]

Czy te wszystkie badania Was nie wykanczaja. Przed kazdym kolejnym, wymyslonym
badaniem czuje, ze znowu dostaje jakas szanse, a pozniej okazuje sie, ze na
prozno. Kolejna kasa idzie bez sensu, bo np.badanie potwiedzilo wczesniejsze
przypuszczenia. Najmniej badan ze wszystkich dotychczas odwiedzanych lekarzy
zalecil mi prof. Szamatowicz w Bialymstoku. Choc i tak z dwoch in-vitro nic nie
wyszlo (ale do 5 razy sztuka) to i tak ciesze sie, ze nie wymeczyl mnie
kolejnymi badaniami, ktore nie wnosza nic do sprawy. Przekonalam sie o tym
pozniej, gdy kolejny lekarz zajmujacy sie leczeniem nieplodnosci po zapoznaniu
sie z moimi dotychczasowymi wynikami wzial wielka kartke A4 i zaczal wypisywac
badania, ktore kolejno musze wykonac od USG po laparoskopie. Przy kazdym z nich
zapisal placowke badz lekarza, do ktorego mam sie udac. Poprosilam wiec, by pod
spodem dopisal adnotacje, ze on lekarz taki a taki bezwzglednie zaleca powyzsze
badania jako niezbedne w sprawie, i ze bez tych badan zajscie w ciaze jest
niemozliwe. No i zeby sie podpisal imieniem i nazwiskiem. Zapytal po co mi to,
wiec mu powiedzialam, ze moja historia leczenia trwa siedem lat, ze kazdy ma na
ten temat swoja opinie, ale niestety nikt nie bierze odpowiedzialnosci za
kolejne badania i za to ze rzeczywiscie sa potrzebne. I wyobrazcie sobie, ze
PAn Doktor popatrzyl na swoja kartke, skreslil 3/4 badan, bo nie sa az tak
wazne - powiedzial i tyle. Wiecej do niego nie poszlam, ale mam nauczke, zeby
zanim cokolwiek dodatkowego zrobie przeprowadzic konsultacje z pania profesor -
moim ginekologiem. PO takich wizytach, jak ta u Pana Doktora, czlowiek nabiera
obrzydliwego przekonania, ze w tym wszystkim liczy sie tylko kasa, dla siebie i
kolegow. Nie zdaja sobie sprawy, ze czlowiek znowu robi sobie jakas nadzieje i
ze tak naprawde zaplacil by kazde pieniadze, zeby tylko przyniosly efekt. Co
znamienne im mlodszy stazem lekarz tym stawka za wizyte wyzsza. Zycze Wam
jednak, zebyscie nie mialy takich doswiadczen i zeby lekarz, do ktorego
trafiacie nie zwodzil Was latami wyciagajac kolejne pieniadze i mamiac
nadzieja.
Jesli zas chodzi o inseminacje, to wszedzie pisza, ze dopiero po 10 mozna
stwierdzic, ze pacjentka nadaje sie do in-vitro. Czemu wiec poprzestaja na 3 ?
Czyzby znowu chodzilo o pieniadze ?

[Gość: AGA]

Inseminacje robilam w Lodzi (Gameta) – tam w zasadzie poza standardowymi
badaniami (nasienie meza, PCT test, a wczesniej HSG i laparoskopia) nic innego
mi nie polecono, ani przed kolejnymi probami inseminacji, ani przed in vitro.
Co do zakresu badan to niezupelnie zgadzam sie z Bacha. Jak zaczelam
przygotowanie do in vitro w Novum dostalam ich standardowa liste badan – juz
dokladnie nie pamietam co, ale m.in. hormony w roznych fazach cyklu, oczywiscie
bsadanie nasienia, i kilka jeszcze innych z krwi mojej i meza. Ponadto robiono
badanie cytogenetyczne, co jest raczej niezbedne (bardzo pomocne w dostarczeniu
informacji czy nie ma wad genetycznych) w przypadku mikromanipulacji, ktora mi
przeprowadzono mimo, ze wstepnie nie bylo bezposredniego wskazania (od razu
wyjasniam, ze nie dlatego, zeby wyciagnac ode mnie dodatkowa kase – wyszlo to
troche “w nagrode” za to, ze “podarowalam” dwie komorki innej parze i po prostu
czesc moich komorek poddano normalnemu zaplodnieniu, a czesc mikromanipulacji –
za co wzieli polowe ceny, ale dzieki temu okazalo sie, ze mialam 7 embrinow, a
wszystkie z normalnego zaplodnienia obumarly – pisalam o tym wczesniej).
Dodatkowo zrobiono badania na przeciwciala antykardiolipinowe ACA, ktore mam i
z tego powodu obecnie biore leki i zastrzyki. Po nieudanym
transferze “swiezych” embrionow, poradzono mi zebym skonsultowla sie z prof.
Malinowskim z Lodzi – w sprawie uwarunkowan immunologicznych. Po wykonaniu
testow ASA i MLR (to tylko pobranie krwi) okzalo sie, ze wytwarzam przeciwciala
blokujace i odrzucajacve zarodek. Zostalam poddana szczepieniom limfocytami i
poziom tych przeciwcial spadl, dajac nadzieje na mozliwosc ciazy. Mozna
oczywiecie nie wierzyc w skuetcznosc tych szczepien i zadawc sobie ytanie, czy
to mozliwe, zeby w naszym przypadku, kobiet ktore maja problemy, nastapilo
takie nagromadzenie czynnikow negatywnych i utrudniajacych, a u innych
kompletnie nic nie wystepuje. Ale z drugiej strony sa badani, czy ich
rezultaty, ktore w jakis sposob przemawiaja do mojej wyobrazni i przekonuja
mnie, ze trazba podjac jakies dzialania czy leczenie. Jak na razie co prawda,
po dwoch kolejnych transferach zamrozonych embrinow, nie udalo sie, ale bede
podchodzic raz jeszcze do calego zabiegu in vitro z wieksza wiara, ze zrobilam
(w miare) wszystko co bylo mozliwe. Oczywiscie, calkiem prawdopodobne, ze inny
lekarz wymyslilby jeszcze jakies inne dodatkowe badania, i moze wtedy tez bym
sie opamietala, ale jakie jeszcze badania mozna wymyslec ?
Jeszcze a propos sceptycyzmu Zosi – moi znajomi, ktorym udala sie inseminacja
za pierwszym razem, wczesniej leczyli sie przez ponad 6 lat (szczegolow nie
znam, ale wiem, ze mieli negatywny wynik PCT testu i dlatego sprobowano
inseminacji i udalo sie).
Bardzo przepraszam, ze sie tak rozpisalam,ale niestety nie moge korzystac z
internetu na biezaco i jak juz sie dorwe to staram sie nadrobic wszystkie
zalegle wypowiedzi.

[Gość: Iwona]

Droga Malinko. Ja przed inseminacjami miałam robione niemal wszystkie badania:
hormonalne, HSG, HSC, na toksoplazmozę, na przeciwciała antyplemnikowe oprócz
twgo płukano mi jajowody "tak dla lepszej kondycji"---wszystko wyszło OK. Mąż
też miał badania nasienia (niezbyt rewelwcyjne), badania hormonalne, badania na
przeciwciała antyplemnikowe-niestety takowe posiada, ale do inseminacji się
nasienie nadawało. Jak już mówiłam miałam 5 inseminacji i nic. Przy pierwszej
lekarz był niemal przekonany, że się uda, bo wszystko na dobrą sprawę mogłoby
na to wskazywać, ale niestety. Nie to, żebym Ci radziła niepróbować, bo gdyby
tak było sama bym nie próbowała aż 5 razy. Tylko chcę Ci powiedzieć, że teraz z
perspektywy czasu jak pomyślę, ile mnie wymęczyli i ile pieniędzy wyciągnęli,
to żałuję, że się łudziłam, bo czas leci nieubłaganie, a ja już nie mam czasu.
Powiedz, ile masz lat, bo jeżeli jesteś bardzo młoda, to możesz do całej sprawy
podejść trochę spokojniej i próbować jeszcze inseminacje.

[Gość: Malina]

Jak wiesz po drugiej nieudanej inseminacji (Boze, dopomoz - to juz jutro!) mam
miec robione HSG i cos tam jeszcze. A w zwiazku z tym, ze jestem strasznym
strachulcem chcialabym widziec jak to wyglada, czy boli, co ze znieczuleniem.
Dzieki za wszystkie uwagi.

Malina

[Gość: Joanna]

Czesc Malina,
ja mialam robione HSG po 4 negatywnym ivf na wlasna prosbe, bo chociaz u mnie
wszystko ok ja w zegarku to jednak chcialam sie upewnic czy nie mam zadnych
innych przyczyn negatywnych zabiegow. HSG mialam robione pod 10 min narkoza
dozylna i nic nie czulam a tez strasznie sie balam jak Ty. HSG tez wykaonuja
przy miejscowym znieczuleniu to zalezy juz od kliniki i od lekarza. Nie masz
czego sie bac to nie takie straszne. Byc moze ze Twoja jutrzejsza inse. sie uda
i nie bedziesz musiala mie HSG. Zycze powodzenia.
Joanna

Joanna

[Gość: Malina]

Witaj,
Do tej pory mialam robione hormony (wyszly piekne)
cytologia (j.w)
posiew (j.w)
toksoplazmoza (ok.)
rozyczka (ok.)
100 razy USG (no, troche przesadzilam)aby stwierdzic jak tam moje jajeczko
(jest ksiazkowe: rosnie, peka).
Maz mial robiony posiew i badanie nasienia (tylko raz!!!)i niestety tu upatruja
przyczyny wszystkich naszych nieszczesc. To chyba wszystko. Oczywiscie mam
swiadomosc, ze to zdecydowanie za malo aby stwierdzic, ze winny jest maz a ja
jestem zdrowa szczesciara. Co o tym myslisz?
Malina

Do Maliny

[Gość: Zosia]

Jesteście w takiej sytuacji jak my mniej więcej rok temu, tzn. ja zdrowa jak
ryba, a mąż ze słabym nasieniem, czyli winny. Hurra! Już wszystko jasne i
proste. Nie wiem, co Ci poradzić. Być może u Was jest to rzeczywiście jedyna
przyczyna i kolejna inseminacja może sprawę rozwiązać. Ale z drugiej strony jak
zdążyłaś się na pewno zorientować czytając listy wygląda na to, że jak para ma
problemy z płodnością, to znaczy, że prawdopodobnie ma cały zestaw chorób do
wyleczenia (nieszczęścia chodzą parami))
W moim przypadku sytuację wyjaśniły (i znów naiwna w to wierzę...) badania
immunologiczne, o których poprzednio pisałam - miałam przeciwciała
antyplemnikowe. Po kuracji sterydami już niby ich nie mam, ale rewolucja nie
nastąpiła...

[Gość: Malina]

Hurra?!?! Jezeli to mialo mnie pocieszyc, ze nieszczescia chodza parami to
chyba nie jestem zadowolona.
Wierze, ze jestem zdrowa. I mam nadzieje, ze juz tych nieszczesc wystarczy.
To, ze moj maz ma problem nie znaczy, ze przeszlo cos na mnie (no wiesz, zeby
mu nie bylo przykro).
Czuje sie zdrowa i MUSZE byc zdrowa bo inne myslenie mnie zabije. Koniec,
kropka.

Malina

Do Maliny

[Gość: Zosia]

Szczerze i z całego serca życzę Ci, żeby tak było. Przepraszam, jeżeli moja
wypowiedź Cię uraziła czy zdenerwowała - nia miałam takiej intencji. Ja po
prostu opisałam Ci mój przypadek. Pozdrawiam ,Zosia

[Gość: Ava]

Już pisałam, ale wcześniej... Miałam kilka prób, a w ciążę zaszłam po
własnoręcznie zrobionej w domu... Ale moja koleżanka ze szpitala zaszła po
lekarskiej chyba 8 - mej...Ava

[sarah]

Ceść malina. Szukasz kogoś komu udała się inseminacja? Mnie się udała. 5 z
koleji. Właściwie ten ostatni raz spróbowałam tylko żeby nie tracić czasu. Pan
doktor w Novum stwierdził że skoro 4 poprzednie próby się nie udały to należy
spróbować in vitro. No i udało się za piątym razem! Było to ponad rok temu.
Moje słonećko ma pół roku i śpi teraz słodko w łóżeczku. Myślę żę jeżeli lekarz
proponuje inseminację to warto spróbować. To jednak prostszy zabieg niż in
vitro, można powtarzać praktycznie każdym kolejnym cyklu, bierze się mniej
leków, no i kosztuje mniej. Ja jako jedyna zdaje się na tym forum od początku
pokładałam nadzieję w inseminację i raczej nie bardzo wierzyłam w in vitro.
moja rada - spróbuj. Sarah

[Gość: Malina]

To jest cudowna wiadomosc. Dzieki!!!
Co bylo powodem, ze zaproponowano Wam inseminacje?
Czy po drugiej inseminacji tez mialas robione te
straszne badania takie jak HSG itp.?

Poprawil mi sie humor!!!

[Gość: Bacha]

Kochana, nie wiem skad u Ciebie taki strach przed HSG,
jesli w ogole do niego dojdzie, bo przeciez tak jak Ci
tu wszyscy pisza moze sie uda inseminacja, to o
badaniu zapomnisz szybciej niz Ci je zrobia. Moze
troche przesadzilam, nie mniej jednak badanie trwa
krotko, po badaniu, lepiej zeby ktos przy Tobie byl,
bo jestes oslabiona (ja zemdlalam). Ale nie czujesz
bolu, trwa krotko, potem odpoczniesz i tyle. Nie
nakrecaj sie wiec sama strachem, bo to nic nie da.
Pamietaj tylko po co to robisz i jaki jest cel. No a
poza tym, po co martwic sie na zapas. Jesli uda Ci sie
inseminacja i zobaczysz upragniana "niebieska kreske"
to jest OK, a pomartwic sie jeszcze zdazysz jesli
bedzie taka potrzeba. Zycze powodzenia. Bacha

badania - do wszystkich

[Gość: Zosia]

Tyle miałam różnych badań, ale nie robili mi HSG ani PTC test. Czy możecie mi
wytłumaczyć, o co w nich chodzi?
Dziękuję, Zosia

[Gość: AGA]

HSG to badanie droznosci jajowodow; jesli sa nie drozne, to jajeczko nie moze
przebyc naturalnej drogi i spotkac sie z plemnikiem;ja np. HSg mialam robione
na samym poczatku ustalania przyczyn nieplodnosci;
PCT test to badanie, ktore przeprowadza sie 8-12 godzin po stosunku; ze sluzu
kobiety pobiera sie "resztki" nasienia i bada ruchliwosc plemnikow; jesli sa
bardzo slabe lub jest ich malo, to nigdy nie dojdzie do spotkania z twoja
komorka; wtedy stosuje sie np. inseminacje, gdzie nasienie podaje sie
bezposrednio do macicy;
polecam przy okazji jeden z artykulow zamieszczonych w tematyce "nieplodnosc" w
tym portalu - jest to powtorzenie w Wysokich Obcasow z ub. roku, ale mozna
znalezc pare uzytecznych informacji

[Gość: Sarah]

Powód dla którego zaproponowano nam inseminację to kiepskie parametry
nasienia.Po drugiej próbie miałam robione HSG. Bolesne ale da się wytrzymać.Tym
się kochana nie martw, poród boli dużo bardziej i do tego dłużej trwa!

[Gość: ewa]

Bardzo chętnie z toba o tym porozmawiam mam ten sam problem

do Zosi i Agi

[Gość: Iwona]

Mam ogromną prośbę-czy mogłybyście mi wytłumaczyć(jako, że jesteście
już "oblatane" w tej dziedzinie) co to są przeciwciała antykardiolipinowe ACA,
IMK-Limfocyty oraz co to jest MLR. Czy któreś z tych to przeciwciała blokujące
i odrzucające zarodek. Mam też prośbę o telefon do Gynemedu do
prof.Malinowskiego.
Wiecie, ja na jesień szykuję się do drugiej próby in-vitro---pierwsza nieudana
i jeżeli wytwarzam jakieś przeciwciała przeciw zarodkowi, to może mogłabym się
odczulić i może to właśnie jest przyczyną moich niepowodzeń, skoro lekarze do
tej pory niczego nie wypatrzyli.
Z góry dziękuję. Pozdrawiam. Iwona

Do Iwony

[Gość: Zosia]

Iwonko, muszę Cię zmartwić i przyznać się szczerze, że nie wiem, co to są
przeciwciała ACA i test IMK , z bardzo prostego powodu. Otóż wyniki tych badań
miałam poprawne, więc nie zainteresowałam się o co chodziło. Natomiast MLR to
jest mieszana hodowla limfocytów żony i męża i tutaj rzeczywiście chodzi o to,
aby odczulić kobietę, żeby nie odrzucała limfocytów męża i ostatecznie - zarodka.
Jeżeli test wypada niepomyślnie, pobierają od męża krew (po badaniach takich
jakie muszą mieć dawcy krwi. Jeżeli mężowi coś dolega to od trzech dawców)i z
niej preparują szczepionkę dla kobiety. Mnie najpierw podali taką spreparowaną
szczepionkę - tak na wszelki wypadek, a dopiero potem posłali na test. Wyników
jeszcze nie znam. Z argumentacji lekarza zrozumiałam, że jeżeli się tego nie
sprawdzi to nie ma sensu podchodzenie do in vitro. Test robią w Gynemedzie w
Łodzi, na wyniki czeka się trzy tygodnie i kosztuje 270zł od pary.
Oto telefon do Gynemedu: 0-42 645-92-75.
Mnie leczy prof. Tchórzewski z Gamety (www.nieplodnosc.pl).

Pozdrawiam, Zosia

[Gość: Ola]

Ja mam wątpliwości w stosunku do tych badań. Pisałam wcześniej o znajomej mi
parze, która też się odczulała, bo podobno koleżanka wytwarzała przeciwciała
przeciw zarodkowi. No cóż... a pomimo tych przeciwciał bardzo łatwo zachodziła
w ciążę, którą nosiła przeciętnie 3 miesiące, później roniła. A roniła z innej
przyczyny, co się okazało dopiero przy ostatniej (bodaj że 5) ciąży. No i co o
tym sądzić?

[Gość: Zosia]

W coś trzeba wierzyć. Każda z nas ma swoją strategię leczenia i raczej chce
wierzyć, że to właśnie pomoże...
Olu, przykład pary, o której pisałaś zmobilizował mnie do zbadania u siebie
toksoplazmozy. Na szczęście jestem zdrowa, więc tym bardziej mam nadzieję, że
szczepienia pomogą.
Zosia

[Gość: ania]

Uważnie czytam całą dyskusję. Już wcześniej pisałam o
moim problemie, może więc skorzystam z Waszej
uprzejmości bo widzę, że chętnie dzielicie się swoją
wiedzą. Może byłyście w podobnej sytacji, więc
powiecie mi więcej szczegółów. Mój mąż będzie
operowany w Novum na żylaki powrózka nasiennego, czy
jest to poważna operacja i czy po niej jest poprawa?
Czy powinnam już robić sobie badania, czy czekać na
wyniki zabiegu? A jeśli tak to jakie? Jak mam
sprawdzić czy ze mną jest OK? Zauważyłam, że z moim
jajeczkowaniem jest różnie, raz jest, a raz nie ma?

Z góry dziękuję,
Ania

[Gość: Amal]

Aniu, jedziemy na tym samym wózku, mój partner będzie mieć taką samą operację,
ja mam PCOS, czyli też nie różowo. Operacja jest raczej zabiegiem (choć pod
narkozą), na drugi dzień może trochę boleć, ale wystarczy zwykły apap (to wiem
od kobiet, których faceci mieli coś takiego). Czytałam, że daje bardzo
pozytywne rezultaty, jakość nasienia poprawia się u 80% mężczyzn (bez względu
na wiek i inne czynniki, np. hormonalne), nie wiem, kiedy robią u nas powtórne
badanie nasienia, ale w Stanach jest po 72-78 dniach. Najczęściej poprawia się
przynajmniej na tyle, że można robić inseminację, gdzieś w Internecie znalazłam
informację, że wskaźnik naturalnych poczęć w pierwszym roku po operacji to 49%,
w drugim 69% (również bez uwzględniania problemów po stronei kobiety) czyli
nieźle. Poza tym w Polsce robi się ją najbardziej tradycyjną metodą (tj.
skalpelem), która jest najbardziej skuteczna (w porównaniu z laparoskopią i
terapiami kombinowanymi).

[Gość: ania]

A co to takiego PCOS?

[Gość: Malina]

Jak kiepskie?
A co bylo po tym jak zrobilas HSG?

Malina

[Gość: Amal]

zespół policystycznych jajników.

[Gość: dona]

aha

dobrze ze jestescie

[Gość: vida]

Bacha!
Wielkie dzieki za namiary na wasze forum.Cala noc czytalam wasze
listy.
Hathor!
Tez jestem z Krakowa.Bede miala do ciebie rozne pytania,ale na razie
nie zawracam ci glowy,tylko trzymam za ciebie kciuki.

Wiesci z Bialegostoku

[Gość: Hathor]

To straszne co piszecie o tych badaniach i naciaganiu na nie przez lekarzy.
Sama sie z tym spotkalam w Katowicach (u Horaka) i w Consilium (W-wa). Wlasnie
ten brak wiedzy (dobrej woli) lekarzy i pacjentow jest przyczyna takiego stanu
rzeczy. Okropienstwo - to powinna byc rzecz, ktora powinno sie zajac
Ministerstwo Zdrowia. Tu w Bialymstoku, mozna sie nasluchac o podobnych
okropienstwach, jak naciaga sie na badania wykonujac je w okrutny, bolesny
sposob i do tego za ciezkie pieniadze.

Wlasnie dzisiaj mialam punkcje (Bialystok), lezalam z dziewczynami, ktore
zadluzyly sie na zabieg (u wszystkich 5 byl to pierwszy raz), oprocz obiazenia
psychicznego maja powazny zgryz jak zwiazac koniec z koncem, gdy (przecietny
zabieg kosztuje 5-8 tys.zl). Czulam sie jak burzuj bo stac mnie na 3 zabieg i
jak tylko zdrowie i psyche pozwoli, bede to robic do skutku. Nie kazdy ma taki
wybor. Moge miec tylko nadzieje, ze im sie to uda. Jest to tutuaj znakomicie
zorganizowane, prawdziwa "produkcja" ale tez daje to mozliwosc porozmawiania,
tak jak my tu to robimy. Wszyscy potwierdzaja ze jest to temat tabu i czasem
nie wie o zbiegu najblizsza rodzina.

Na koniec pozytywna wiesc - napislam do p. Pietkiewicz, jeszcze tylko ostatni
szlif gramatyczno- ortograficzno-styloistyczny i wysylam. List ten porusza
TYLKO i WYLACZNIE aspekt psychicznej strony zabiegu. Nastepny etap to list do
Ministerstwa Zdrowia z prosba o regulacje dotyczace klinik in vitro i lekarzy
specjalizujacych sie w leczeniu nieplodnosci. Jezeli moga byc kampanie na rzecz
leczenia raka piersi czy AA to dlaczego nie powinno byc akcji EDUKACYJNEJ. Jak
powinno sie nas leczyc, jakie badania rzeczywiscie wykonywac i jak sie leczych.
Ale wszystko po koleji. Dajcie znac co myslicie i jak dzialacie - Bacha - co ze
Zwierciadlem - moze napuscic ich na wszystkie "kliniki" w Polsce, nie tylko
Novum i Bialystok. Co robia, jakie maja wyniki, jakie sa procedury. W
Bialymstoku dostaje sie broszure informacyjna, podobno to samo w Novum, jak
jest gdzie indziej ? Jestem w troche bojowym nastroju, pewnie po znieczuleniu
Vida, jak masz problem napisz chetnie pomoge, jezeli bede potrafic (na razie
jestem mocna w "gebie")
pozdrawiam

[Gość: Ola]

Hathor, świetnie, że jesteś znów z nami, pisz o szczegółach. Nadal kciuki
trzymamy.
Jak zwykle uderzyłaś w sedno sprawy. Ja też mam wątpliwości czy to nie jest
naciąganie nas na te wszystkie badania.
Jak już pisałam wcześniej nie jest powiedziane, że kobieta z jakimś złym
parametrem nie jest w stanie urodzić, czy choćby zajść w ciążę.
Bo jak wyjaśnić, że koleżanka moja mając przeciwciała przeciw zarodkowi
zachodziła w ciążę (5 razy!), inna z usuniętym jajowodem i innymi problemami
zaszła po 3 miesiącach, jeszcze inna z problemami hormonalnymi ciągnącymi się
od wieku dojrzewania, mając 28 lat zaszła w 4 m-cu starań.
Ja sobie daję trochę przerwy; żadnych badań, żadnych inseminacji i itp. We
wrześniu in vitro - jak się nie uda (szanse są "duże" 1:5), to może wówczas
pomyślę o dodatkowych badaniach.
Hathor bardzo się cieszę, że napisałaś do p. Pietkiewicz. Uważam, że masz tą
zdolność nazywania rzeczy po imieniu, bez owijania i tego Ci zazdroszczę
Jeśli mogłabym w czymś pomóc, to daj znać.

Wiesci z Bialegostoku

[Gość: Hathor]

To straszne co piszecie o tych badaniach i naciaganiu na nie przez lekarzy.
Sama sie z tym spotkalam w Katowicach (u Horaka) i w Consilium (W-wa). Wlasnie
ten brak wiedzy (dobrej woli) lekarzy i pacjentow jest przyczyna takiego stanu
rzeczy. Okropienstwo - to powinna byc rzecz, ktora powinno sie zajac
Ministerstwo Zdrowia. Tu w Bialymstoku, mozna sie nasluchac o podobnych
okropienstwach, jak naciaga sie na badania wykonujac je w okrutny, bolesny
sposob i do tego za ciezkie pieniadze.

Wlasnie dzisiaj mialam punkcje (Bialystok), lezalam z dziewczynami, ktore
zadluzyly sie na zabieg (u wszystkich 5 byl to pierwszy raz), oprocz obiazenia
psychicznego maja powazny zgryz jak zwiazac koniec z koncem, gdy (przecietny
zabieg kosztuje 5-8 tys.zl). Czulam sie jak burzuj bo stac mnie na 3 zabieg i
jak tylko zdrowie i psyche pozwoli, bede to robic do skutku. Nie kazdy ma taki
wybor. Moge miec tylko nadzieje, ze im sie to uda. Jest to tutuaj znakomicie
zorganizowane, prawdziwa "produkcja" ale tez daje to mozliwosc porozmawiania,
tak jak my tu to robimy. Wszyscy potwierdzaja ze jest to temat tabu i czasem
nie wie o zbiegu najblizsza rodzina.

Na koniec pozytywna wiesc - napislam do p. Pietkiewicz, jeszcze tylko ostatni
szlif gramatyczno- ortograficzno-styloistyczny i wysylam. List ten porusza
TYLKO i WYLACZNIE aspekt psychicznej strony zabiegu. Nastepny etap to list do
Ministerstwa Zdrowia z prosba o regulacje dotyczace klinik in vitro i lekarzy
specjalizujacych sie w leczeniu nieplodnosci. Jezeli moga byc kampanie na rzecz
leczenia raka piersi czy AA to dlaczego nie powinno byc akcji EDUKACYJNEJ. Jak
powinno sie nas leczyc, jakie badania rzeczywiscie wykonywac i jak sie leczych.
Ale wszystko po koleji. Dajcie znac co myslicie i jak dzialacie - Bacha - co ze
Zwierciadlem - moze napuscic ich na wszystkie "kliniki" w Polsce, nie tylko
Novum i Bialystok. Co robia, jakie maja wyniki, jakie sa procedury. W
Bialymstoku dostaje sie broszure informacyjna, podobno to samo w Novum, jak
jest gdzie indziej ? Jestem w troche bojowym nastroju, pewnie po znieczuleniu
Vida, jak masz problem napisz chetnie pomoge, jezeli bede potrafic (na razie
jestem mocna w "gebie")
pozdrawiam

Wiesci z Bialegostoku

[Gość: Hathor]

To straszne co piszecie o tych badaniach i naciaganiu na nie przez lekarzy.
Sama sie z tym spotkalam w Katowicach (u Horaka) i w Consilium (W-wa). Wlasnie
ten brak wiedzy (dobrej woli) lekarzy i pacjentow jest przyczyna takiego stanu
rzeczy. Okropienstwo - to powinna byc rzecz, ktora powinno sie zajac
Ministerstwo Zdrowia. Tu w Bialymstoku, mozna sie nasluchac o podobnych
okropienstwach, jak naciaga sie na badania wykonujac je w okrutny, bolesny
sposob i do tego za ciezkie pieniadze.

Wlasnie dzisiaj mialam punkcje (Bialystok), lezalam z dziewczynami, ktore
zadluzyly sie na zabieg (u wszystkich 5 byl to pierwszy raz), oprocz obiazenia
psychicznego maja powazny zgryz jak zwiazac koniec z koncem, gdy (przecietny
zabieg kosztuje 5-8 tys.zl). Czulam sie jak burzuj bo stac mnie na 3 zabieg i
jak tylko zdrowie i psyche pozwoli, bede to robic do skutku. Nie kazdy ma taki
wybor. Moge miec tylko nadzieje, ze im sie to uda. Jest to tutuaj znakomicie
zorganizowane, prawdziwa "produkcja" ale tez daje to mozliwosc porozmawiania,
tak jak my tu to robimy. Wszyscy potwierdzaja ze jest to temat tabu i czasem
nie wie o zbiegu najblizsza rodzina.

Na koniec pozytywna wiesc - napislam do p. Pietkiewicz, jeszcze tylko ostatni
szlif gramatyczno- ortograficzno-styloistyczny i wysylam. List ten porusza
TYLKO i WYLACZNIE aspekt psychicznej strony zabiegu. Nastepny etap to list do
Ministerstwa Zdrowia z prosba o regulacje dotyczace klinik in vitro i lekarzy
specjalizujacych sie w leczeniu nieplodnosci. Jezeli moga byc kampanie na rzecz
leczenia raka piersi czy AA to dlaczego nie powinno byc akcji EDUKACYJNEJ. Jak
powinno sie nas leczyc, jakie badania rzeczywiscie wykonywac i jak sie leczych.
Ale wszystko po koleji. Dajcie znac co myslicie i jak dzialacie - Bacha - co ze
Zwierciadlem - moze napuscic ich na wszystkie "kliniki" w Polsce, nie tylko
Novum i Bialystok. Co robia, jakie maja wyniki, jakie sa procedury. W
Bialymstoku dostaje sie broszure informacyjna, podobno to samo w Novum, jak
jest gdzie indziej ? Jestem w troche bojowym nastroju, pewnie po znieczuleniu
Vida, jak masz problem napisz chetnie pomoge, jezeli bede potrafic (na razie
jestem mocna w "gebie")
pozdrawiam

[Gość: Bacha]

Hathor, jak sie trzymasz ? Widze, ze raczej bojowo. To dobrze. Jak wyniki ? Ile
pobrali ? Nic nie piszesz. Zwierciadlo pod kontrola. Nie martw sie. Z Polityka
oczywiscie swietnie. Ja w razie potrzeby jestem do dyspozycji. Czekamy wszyscy
na wiadomosci od Ciebie. Pozdrawiam. Bacha

[Gość: Nadzieja]

Hathor, z Twoich "Wieści z Białegostoku" zrobiły się trojaczki! Myślę, że to
dobry znak...

[Gość: Bacha]

Mam nadzieje, ze sie na cos przydamy i ze sie do nas przylaczysz. Nie zalamuj
sie tylko tylko bierz sie do roboty. Mam nadzieje, ze tamto Forum , na ktorym
do Ciebie napisalam bylo tylko pomylka lub ewentualnie stanem przejsciowym. Nie
jestes sama (niestety) wiec moze z nami bedzie Ci razniej. Glowa do gory.
Pozdrawiam.

do Zosi i Agi

[Gość: Iwona]

Wiecie dziewczyny, chyba zdecydowałam się na te badania w Łodzi (ACA, IMK,
MLR). W końcu co mam do stracenia? No poza jednym dniem urlopu i oczywiście
pokaźną sumką pieniędzy. Zamierzam najpierw zobić te badania, a dopiero jak mi
przyślą wyniki do domu, pojechać na konsultacje. Mam wobec tego pytanie kogo mi
polecacie-lekarza z Gamety czy z Gynemedu? Czy wiecie, jakie powinny być
prawidłowe wyniki w/w badań? Jeżeli zdarzyłoby się, że będą prawidłowe, to po
prostu nie chce mi się jechać taki kawał drogi, po to tylko, żeby usłyszeć, że
wyszły dobrze. W sumie, to sama nie wiem, czy robię dobrze jadąc na te badania
(podświadomie mam wrażenie, że to tak jak wspomniała Hathor tylko wyciąganie
pieniędzy), ale takie bezczynne siedzenie i czekanie do jesieni na in-vitro po
prostu mnie wykańcza. Czuję, że jeżeli czegoś nie robię "w kierunku dziecka" to
marnuję czas, że coś przegapiłam, że muszę chwytać się wszystkiego, żeby nie
zwariować.
Poza tym rozmawiałam z lekarzem prowadzącym z Białegostoku, to odpowiedział mi
cytuję:"jeżeli pani chce, to może zrobić te badania, ale przeciwciała
antykardiolipinowe (ACA) bardzo, ale to bardzo rzadko występują i tylko u
kobiet często roniących lub z przewlekłymi chorobami zakrzepowymi, IMK-
Limfocyty czy MLR też można zrobić, nawet można szczepić, z tym, że efekt tych
szczepień tak naprawdę wydaje się być wątpliwy". Obdzwoniłam też laboratorium,
które te analizy robi, to pani-chyba laborantka mówiła mi znowu, że szczepienia
są skuteczne aż w 80%. Co Wy na to???

Do Iwony

[Gość: Zosia]

Mnie leczy tylko prof. Tchórzewski z Gamety, więc nie mam porównania. Ale nie mam
do niego zastrzeżeń, nawet podał nam swój numer komórki, żeby niepotrzebnie nie
jeździć do Łodzi z wynikami badań, tylko skonsultować się telefonicznie(mąż
krzyczy, że nie podał, tylko odczytaliśmy na pieczątce). W każdym razie już to
kilkakrotnie wykorzystaliśmy i nie buntował się.
Na wynikach badań podana jest norma, więc widzisz, czy wszystko jest dobrze, czy
nie. Nie wiem jak wyglądają wyniki MLR - bo jeszcze ich nie mam .
I nie wiem jaka jest skuteczność szczepień.
Czy to laboratorium do którego się dodzwoniłaś i wykonuje te testy jest może
bliżej Śląska niż Łódź? Bo ja nie znalazłam na Śląsku takiego, a wyprawa do Łodzi
na 15 minut trochę mnie denerwuje.
Zosia

[Gość: Iwona]

To laboratorium jest w Łodzi w Centrum Zdrowia Matki
Polki i ti oni(tak wywnioskowałam) robią analizy i dla
Gynemedu i dla Gamety.

[Gość: Iwona]

Jeszcze czegoś nie rozumiem. Gameta nie robi badań MLR(robią tylko ACA i IMK),
a Ty leczysz się u prof.Tchórzewskiego właśnie z Gamety, to gdzie Cię w końcu
szczepili? Tak pytam, bo jestem trochę sflustrowana tym, że aby zrobić komplet
wyników trzeba fatygować się do dwóch ośrodków. A swoją drogą to skandal, że na
Śląsku nigdzie nie robią takich badań, bo mnie również nie uśmiecha się jeździć
taki kawał drogi do Łodzi.
Jeszcze jedno pytanie: po co szczepią szczepionkami od dawców, skoro kobieta
może "zabijać" tylko zarodka zawierającego tylko limfocyty męża a od innych na
przykład nie?
Chyba jestem za bardzo dociekliwa i powiem brzydko "upierdliwa". Jeżeli tak, to
mi powiedz, a nie będę Ci już więcej zawracała głowy.
Podziękowania za wszystko, o czym mi napisałaś.
Jeszcze jedno mnie ciekawi (o kurcze znowu zalewam Cię pytaniami)nie myślisz o
in-vitro? Ile masz lat? Pytam z ciekawości, czy masz jeszcze czas, że tak
powiem na bawienie się, a raczej kombinowanie co by tu jeszcze mogło pomóc. Ja
w tej chwili wszystko, co robię robię po to, aby zwiększyć moje szanse
powodzenia in-vitro(już drugiego) w Białymstoku, a może to tylko złudne
nadzieje? Przez trzy lata usiłowaliśmy coś robić, coś leczyć, a to wszystko
okazało się fiaskiem.

Do Iwony

[Gość: Zosia]

Gameta i Gynemed są oddalone od siebie nawzajem i od CZMP o ok. 200m i
współpracują ze sobą. Lecząc się w Gamecie, zostałam skierowana na test MLR do
Gynemedu.
Szczepionka od dawców jest tylko w przypadku, gdy nie mogą wykorzystać krwi
Twojego męża. W naszym przypadku tak było, bo okazało się przy badaniach męża, że
jest on nosicielem cytomegalowirusa i to wyklucza, żeby był dla mnie dawcą. Więc
dawcy obcy są jedynym rozwiązaniem. Jasne, że skuteczniejsza byłaby szczepionka
od męża, ale właśnie dlatego tych dawców jest trzech, żeby tych "obcych
limfocytów" dla mojego organizmu było jak największe spektrum.
Myślę o in vitro. Te szczepienia to są właśnie przygotowania do tego. Ale mam
cichą nadzieję...Myślę, że jak wynik MLR będzie dobry, to zdecydujemy się jeszcze
raz na inseminację (miałam już trzy). Mam 28 lat i teoretycznie jeszcze kilka lat
mogę się spokojnie leczyć i czekać na cud, ale wiesz jak to jest...
Wcale nie jesteś "upierdliwa", pytaj o co chcesz, ale tak naprawdę to ja nic
więcej nie wiem.

[Gość: Ola]

Iwona skup się na jednym, słuchaj swojego lekarza (z Białegostoku)!
Nie daj się zwariować!

[Gość: AGA]

Jesli chodzi o przeciwciala antykardiolipinowe to takie badania mozna zrobic w
roznych laboratoriach (nie wszytskich), ale nie powinno byc problemu, zeby
znalezc takie w najblizszej okolicy. Ja osobiscie nie wiem, jaka jest
czestotliwosc wystepowania ACA u kobiet – u mnie wystepuja i jak mi
wytlumaczyla pani doktor, to rzeczywiscie najczesciej „uwidaczniaja sie” przy
poronieniach, gdyz powoduja zwiekszenie krzepliwosci i w zwiazku z tym
mozliwosc powstawania zakrzepów w lozysku, co w efekcie moze prowadzic do
obumarcia zarodka. Ja co prawda jeszcze nigdy w ciazy nie bylam, ale biore leki
na obnizenie ACA, bo moze to doprowadzic do poronienia w bardzo wczesnym
stadium (np. 2 tygodnie po transferze). Mysle, ze opinie lekarzy na temat
koniecznosci podejmowania badan wynikaja (poza oczywicie wiedza i niewiedza) z
doswiadczenia praktycznego – jesli dany lekarz mial w sojej praktyce kilka
przypadkow np. poronien z powodu wysokiego ACA, to z pewnoscia zaleci takie
badanie, zwlaszcza pacjentce po kilku nieudanych probach wspomagania
zaplodnienia.
Jesli chodzi o test MLR – to z tego co wiem, to robi sie go tylko w Gynemedzie
w Lodzi – podobnie zreszta jak szczepionki na obnizenie poziomu przeciwcial
blokujacych (podobno prof. Malinowski byl ich „wynalzca” na rynku polskim).
Glownym powodem opracowania tej szczepionki byly jego badania nad przyczynami
poronien z „niewyjasnionych” przyczyn, na podstawie ktorych ustalil, ze to
wlasnie czynniki immunologiczne moga byc ta glowna przyczyna. Podobno,
skutecznosc tych szczepionek potwierdzaja efekty – 80% kobiet z poprzednimi
poronieniemi, po szczepionce donosila ciaze (takie statystyki wyczytalam w
jakims czasopismie i wywiadzie z prof. Malinowskim, wiec ich wiarygodnosc
pozostawiam do oceny kazdej z was). Ja, jak juz wczesniej pisalam, mialam dwa
takie szczepienia, po ktorych poziom hamowania cial blokujacych wyniosl 43%
(przed szczepieniem – brak hamowania; akceptowalny poziom min. 40%), ale
niestety nie udalo mi sie, mimo ze mialam pozniej dwa transfery zamrozonych
zarodkow. Obecnie ponownie sie zaszczepilam i czekam na wynik testu
MLR. „Waznosc” tego szczepienia tez nie jest na zawsze, tzn trzeba je co jakis
czas ponawiac w zaleznosci od poziomu hamowania (im wyzszy tym lepiej i tym
rzadziej trzeba to rocic, np. raz na pol roku).
Co do zasadnosci i koniecznosci takch badan, to kazda musi sobie sama to
przeanalizowac. Dla mnie nie byl to taki problem, gdyz obecnie mieszkam w W-
wie, ale moim miastem rodzinnym jest Lodz, wiec nie sa to dla mnie odleglosci i
mam sie gdzie zatrzymac itd., ale generalnie mysle, ze warto sprobowac. Mnie
np. przeraza mysl, ze nawet jesli w koncu uda mi sie kiedys zajsc w ciaze, to z
powodu jakis przeciwcial, moge ja stracic, tak jak dzialo sie to np. w
przypadku znajomych Oli czy rowniez wielu innych par. Pozdrawaiam.

[Gość: vida]

Gość portalu: Bacha napisał(a):

> Mam nadzieje, ze sie na cos przydamy i ze sie do nas przylaczysz. Nie zalamuj
> sie tylko tylko bierz sie do roboty. Mam nadzieje, ze tamto Forum , na ktorym
> do Ciebie napisalam bylo tylko pomylka lub ewentualnie stanem przejsciowym. Nie
>
> jestes sama (niestety) wiec moze z nami bedzie Ci razniej. Glowa do gory.
> Pozdrawiam.

Wyjasniam:Bacha zciagnela mnie z portalu 'depresja' bo szukalam was
troche po omacku-ale mialam przeczucie ze jestescie.Nie jest ze mna az
tak zle (najgorzej chyba bylo na samym poczatku 3 lata temu).
Moja historia jest bardzo podobna: trzy lata zmarnowane na chodzenie
po zupelnie niekompetentnych lekarzach -i to w Krakowie,a nie jakims
malym miasteczku.Od was dowiedzialam sie wiecej niz od wszystkich
lekarzy razem wzietych.Czy to nie dziwne?
Dlatego wasz pomysl zeby naglosnic caly problem jest
znakomity.Dolaczam sie calym sercem.
Hathor,chcialam cie zapytac czy wiesz cos o Klinice Plodnosci na
pl.Szczepanskim w Krakowie? I tak na wszelki wypadek o tego
dobrego psychologa o ktorym pisalas.
pozdrowienia.

[Gość: Bacha]

Boze, ale zamieszalyscie z tymi badaniami, juz nic nie
rozumiem. Mam skierowanie na badanie przeciwcial i
wydawalo mi sie wszystko jasne, ale po Waszych
informacjach nie wiem nic. Wczoraj podjelam decyzje o
podejsciu do in-vitro po wakacjach (trzeci raz) - Ola
moze sie spotkamy? No ale do tego czasu trzeba cos
robic, zeby nie oszalec. Zaczne od ziol, o ktorych
pisal ART. No i te badania. A swoja droga to
faktycznie jest tak, ze te wszystkie dolegliwosci,
ktorych my u siebie sie doszukujemy innym nie
przeszkadzaja w zajsciu w ciaze. Tylozgiecie macicy
np. moze byc przyczyna niemoznosci zajcia w ciaze, a z
drugiej strony co 4 czy 5 kobieta ma tylozgiecie,
podobnie zreszta z tymi przeciwcialami, o ktorych
pisala Ola. No i czy nie dziwne, ze zwykle jest tak,
ze przyczyny znajduje sie po obu stronach. To jakas
magia przyciagania.
A ty Vida nie mysl o traceniu nadzieji tylko spokojnie
i bez nerwow wracaj do mysli o dalszych probach.
Prosze napiszcie mi wiec po kolei jakie badania
zwiazane z przeciwcialami powinnam zrobic, ktore sa
konieczne, a ktore dodatkowe i co dalej.
Ola, czy spokojnie czekasz do wrzesnia ?

[Gość: Ola]

Bacha, ja tylko próbuję nie zwariować. Mam serdecznie dosyć tych wszelkich
badań, począwszy od HSG, poprzez laparoskopię, USG dopochwowe 3x w miesiącu,
badania hormonalne etc. Każde badanie wywołuje u mnie nadzieję, że teraz to już
na pewno znajdą przyczynę i mnie wyleczą, i wszystko będzie dobrze. Tym czasem
tak się nie dzieje. Badania wykazują jakieś niewielkie braki typu przytkany
jajnik, który się udrożnił podczas przepłukiwania, jakaś niewielka
endometrioza, która została wypalona i zaleczona. Jedynie badania hormonalne są
bardzo dobre.
Bacha, ja nie chcę już nic więcej wiedzieć, przynajmniej na razie. A poza tym
kasy mi szkoda i czasu (ja pracuję, mąż prowadzi firmę).
Każda inseminacja, stymulacja wywołują u mnie stan nadziei i oczekiwania na
cud, a później przychodzi ten okropny ból, zwątpienie, gniew na
niesprawiedliwość losu, który daje dzieci takim kobietom jak te, które
zostawiają je na śmietniku, zabijają, znęcają się fizycznie, a potem
psychicznie.
Bacha, ja też (pewnie jak każda uczestniczka forum) będę piła ziółka i czekała
na wrzesień (i in vitro). A ziółka prawdopodobnie nie pomogą, a i nie
zaszkodzą, więc co mi szkodzi spróbować alternatywnej terapii. Może mnie trochę
uspokoją.

[Gość: Bacha]

Rozumiem, ze we wrzesniu ruszamy do boju. Do tej pory dwa razy probowalam w
marcu rok po roku. Moze wiec jesien bedzie szczesliwsza niz wiosna. Albo sie
tylko ludze. Od czytania wszystkich naukowych prac na temat nieplodnosci glowa
mnie boli, im dalej w las tym gorzej sie czuje. A faktem jest to, ze przychodzi
taki moment, kiedy kazde kolejne badanie wywoluje wstret. Ja mam troche dosc.
Pozdrawiam. B.

[Gość: Ola]

Nigdy nie będziesz miała pewności czy zrobiłaś wszystkie badania, czy wiesz
wszystko o swoim organizmie. Np. ostatnio gdzieś przeczytałam, że niepłodność
mogą powodować braki w organizmie pewnych pierwiastków chemicznych (kurczę nie
pamiętam już jakie to są) - czy jakieś labolatorium w kraju wykonuje takie
badania? Jeśli nie, to niedługo będą - bo takich ludzi jak my jest dużo,
prawdopodobnie będzie więcej, a naciągacze są wszędzie.
A prawdą jest to, że bardzo niewiele osób może mieć takie niedobory, bo cała
tablica Mendelejewa fruwa w powietrzu, jest w wodzie, glebie, a co za tym
idzie - w pożywieniu.
Może się mylę... ale na razie olewam wszelkie badania, które nie są potrzebne
do in vitro. Bacha, Ty masz inny stosunek do tego, bo przeszłaś 2 próby... ale
jak to mówią - do 5 razy sztuka, mam nadzieję, że u ciebie będzie klasycznie -
do trzech.

[Gość: mama]

ja też robiłam przez blisko 14 lat setki r.óżnych
badań. Kiedy trafiłam do Novum do dr. Lewandowskiego
przy pierwszym USG zapytał mnie czy któryś z lekarzy do
tej pory mnie prowadzących powiedział, że mam chory
jajnik lewy. Odparłam zgodnie z prawda, że nie. Zaden z
lekarzy nie mial zastrzezen do mojego zdrowia. Podczas
stymulacji do in vitro w lewym jajniku wyrosły mi tylko
2 jajeczka, a w prawym 16. Wniosek jest prosty. Trzeba
znaleźć dobrego lekarza, który potrafi odczytać wyniki
badań. jestem szcześliwa, ze mam to wszystko za sobą.
Pozdrawiam.

[Gość: Malina]

Czesc dziewczyny!

Moze wiecie co to jest test Friberga?

Umowilam sie na HSG ale bede usypiana (no boje sie i juz).
Oczywiscie musze znow zrobic kolejne badania i o ile wszystko bedzie dobrze, to
gdzies tak w polowie maja, dowiem sie jak wygladaja moje jajowody.
Czy wynik jest znany od razu?

Zadziwila mnie troche moja p. doktor, ktora chce z powodu HSG odpuscic majowa
inseminacje.

Acha! jeszcze jedno. Przed pierwszym podejsciem do inseminacji dostalam proszki
o nazwie Clostibergeryt (czy cos w tym stylu). Niestety lek ten spowodowal, ze
moje jajeczko roslo, roslo a potem zrobila sie torbiel. Od inseminacji
odstapiono. Teraz juz nie bore w/w leku. Czy ktoras z Was miala podobne objawy?

Pozdrawiam,
Malina

PS. Szczegolnie mocno pozdrawiam Hathor.

[Gość: Bacha]

W Warszawie na wynik HSG czeka się z tydzień. Nie wiem jak jest gdzie indziej.
Ale sie nakrecilas strachem. Glowa do gory. sa gorsze rzeczy na tym swiecie.
Pozdrawiam. B.

[Gość: Iwona]

Spróbuję Ci odpowiedzieć na Twoje pytania. Co do wyniku HSG ja wiedziałam
jeszcze leżąc pod lampą po dwóch błyskach. Wywołali je w ciągu chyba 5 minut,
żeby niepotrzebnie mnie nie naświetlać po raz trzeci (bo z reguły robi się
właśnie 3 zdjęcia). Niestety nie było wszystko do końca uwidocznione, więc
postanowili dorobić jeszcze to trzecie. Wynik wyszedł:jeden jajowód niedrożny-
ale to była bzdura, bo w histeroskopii i w laparoskopii okazał się jak
najbardziej drożny, a powód takiego wyniku HSG był najprawdopodobniej taki, że
tak straszliwie się bałam, bardzo mnie bolało(wręcz wyłam) i byłem
zestresowana, że nastąpił zwykły skurcz jajowodu i kontrast nijak nie miał
możliwości przejść. Piszę Ci to wszystko, bo negatywny wynik nie zawsze okazuje
się negatywny.
Co do testu Friberga-to jest to test, który ma na celu określić, czy nie masz
przeciwciał antyplemnikowych.
Też robiłam ten test w Novum, a informacji zasięgnęłam też w Novum w ich
laboratorium. A tak na marginesie, jadąc do Novum już miałam zrobione wyniki na
przeciwciała antyplemnikowe w innym ośrodku, a pani doktor, u której byłam na
wizycie w Novum była tak niedouczona, że moje wyniki były dla niej czarną
magią, dlatego mnie wysłała na test Friberga sama nie wyjaśniając czego dotyczy
( w przeciwnym razie bym nie robiła tego testu!!!). Wynik oczywiście
potwierdził poprzedni więc postanowiłam się dowiedzieć, czego tak na prawdę
dotyczył, stąd mogę odpowiedzieć na Twoje pytanie. Tak w ogóle, to trochę
nieładnie ze strony lekarzy, że nie wyjaśniają na co kierują, a my biedne
musimy same się wszystkiego dowiadywać na własną rękę, otrzymując niestety
bardzo skrótowe informacje.

[Gość: Bacha]

Napisz cos wiecej o tym, co sie na ten temat mowi a
przede wszystkim co sie w zwiazku z tym robi w Belgii.
Czy odsetek udanych prob tez jest tak niski ? Jakie sa
koszty, opieka medyczna, zalecane badania. Czekamy z
niecierpliwoscia. B.

[Gość: Iwona]

Zapomniałam Ci jeszcze odpowiedzieć na pytanie dotyczące Clostilbegytu. Jest
cytrynian klomifenu, blokujący receptory estrogenowe. Efekt jest taki, że jak
bierzesz ten lek, to twój mózg "nie czuje" jak dojrzewa Twoje jajeczko i
wytwarza więcej hormonu "popędzającego" wzrost jajeczka (to takie tłumaczenie
po chłopsku). Ja jak brałam Clostilbegyt, to aby pęcherzyk z jajeczkiem pękł i
właśnie by zmniejszyć ryzyko wystąpienia torbieli dostałam Pregnyl. Pregnyl to
hormon ciążowy HCG działający jak LH (stosowany również przy stymulacjach do in-
vitro).
A tak w ogóle to po tych wszystkich przeróżnistych stymulacjach-akrobacjach
teraz też czasem mi się zdarzy, że zrobi się torbiel, ale po miesiączce, a
najdalej po dwóch cyklach znika bez śladu, także nie panikuj. Powody do
niepokoju można mieć, jeżeli taka torbiel utrzymuje się przez trzy miesiące i
się nie zmniejsza.
Pozdrawiam.

[Gość: vida]

Po waszych listach chyba tez zdecyduje sie na Bialystok, we
wrzesniu,wiec moze sie spotkamy.
Tez bralam Clostilbegyt i czulam sie po nim okropnie (jak popatrzec
na liste skutkow ubocznych to wlosy staja deba),ale o tym drugim
lekarstwie,ktore nalezy brac rownolegle oczywiscie nikt mi nie
powiedzial.
Pozdrawiam

[Gość: dona]

czesc bacha u mnie wszystko dobrze w nastepnym tygodniu ide do lekarza i
zaczynam moje 2 invitro ojej za kazdym razem jest mi ciezko a najgirsze jest to
czekanie na wyniki .Wiec tu w Belgi zaczynam invitro od wachania Suprefact to
jest hormon wstrzymujacy cykl to musze 5 razy dziennie przez 2 tygodnie a
pozniej 2 tygodnie zastrzyk hormonu Humegon a nastepnie mam zrobione echo i 24
godziny przed jajeczkowaniek musze wziasc Pregnyl .Nastepnie ide na caly dzien
do szpitala i sa jajezka wyciagane , po 2 dniach wiem ile jest zaplodnionych i
znowu ide na caly dzien do szpitala tam nastepuje wlozenie embrionow i
2tygodnie dostaje wolne nie wolno mi isc do pracy i musze dopochwowo wkladac
globulki Progestan 3 razy dziennie 2 tygodnie pozniej pobieraja mi krew i
patrza czy jestem w ciazy .Reszta embrionow idzie do zamrozenia.I tak to miej
wiecej wyglada.Ja codziennie jestem ma stronie Holenderskiej w internecie i
rozmawiam z dziewczynami to jest strona poswiecona bezplodnosci ale raz w
tygodniu jest zawsze ktos zdobra nowina ze jest w ciazy po 1 lub 2 probie
invitro lub inseminacji to jest bardzo motywujace pomaga przetrwac naprawde
musimy uwierzyc ze nam sie tez uda Uwierzcie!!!!!! AHa jesli jest W Belgi 1
embrion transportowany do macicy to jset 20% szansy , przy 2 25% , 3 30% szansy
przy odmrozonych embrionach tylko 10%.W Belgi koszty ponosimy sami natomiast
lekarstwa sa 50% reszta ubezpieczenie caly zabieg kosztuje nas 4.000 zL,icsi
KOSZTUJE 50.000.w hOLANDI ZABIEGI TE SA DO 3 RAZY BEZPLATNE ZA 4 RAZEM PLACISZ
SAM. nIE WIEM DLACZRGO W BELGI JEST TO PLATNE? MOZE SIE ZMIENI I MAM NADZIEJE
ZE W POLSCE TEZ DZIEWCZYNY ZYCZE WAM SUKCESU WSZYSTKIM WAM SIE UDA POZDROWIENIA
Z BELGI BUZIACZKI DONA DO USLYSZENIA

[Gość: AGA]

Przejrzalam raz jeszcze nasze ostatnie wypowiedzi odnosnie badan i opinii co do
zasadnosci ich przeprowadzania i wykrywania kolejnych potencjalnych problemow.
Sumujac nasze doswiadczenia (ok. 15 aktywnych uczestnikow forum) wychodzi mi,
ze zakres badan, ktore sa zalecane przed in vitro (lub w trakcie leczenia
nieplodnosci ogolem) nie jest wcale taki szeroki. Wiekszosc tych badan wykonuje
sie przy jednym pobraniu krwi, inne to USG czy ewentualnie jakies drobne
zabiegi (2, np. HSG + laparoskopia). Nie wszystkie mialysmy zalecane dokladnie
te same badania, co oczywiste, ale w duzym stopniu sie one pokrywaja. Ja lecze
sie od ponad 3 lat i stopniowo przechodzilam wiekszosc badan w wyniku
kolejnych niepowodzen; nie ma chyba sensu robic na poczatku wszystkich
badan „na zapas”, tylko dlatego, ze inni maja z tym problem. Ja do tej pory
nigdy nie mialam wrazenia, ze ktos probuje ode mnie „wyciagnac” pieniadze za
kolejne badania – w Novum, jak dostalam liste koniecznych badan, wiekszosc z
nich zrobilam poza klinika i wszystkie byly honorowane (podobnie z HSG i
laparaskopia, ktore mialam robione za darmo w CZMP w Lodzi). Zgadzam sie
jednoczesnie z opinia, ze niestety nie wszystkie nasze problemy da sie
wytlumaczyc medycyna, wyniki badan moga byc OK, a i tak ciazy nie ma (i tak sie
pewnie czesto zdarza), ale dopoki sa jakies racjonalne przeslanki nie powodzen,
to wg mnie warto probowac je leczyc. Ja w kazdym razie nie mam na razie innego
pomyslu jak sobie pomoc, wiec biore szczepienia immunologiczne i wybieram sie
na kolejna, 4 juz, probe in vitro (wlasnie zaczelam brac Suprefact).
Jeszcze dwa slowa w sprawie lekarzy, w ktorych rece sie dostajemy. Wiele z nas
ma o nich (niektorych) nie najlepsza opinie – niedouczeni, nieuprzejmi, brak
podejscia do pacjenta itd. Tez miewam niekiedy takie odczucia, ale „obrazanie”
sie na nich nic mi nie da – sama sobie in vitro nie zrobie. Zdarzalo mi sie, ze
przy pierwszym czy drugim kontakie lekarz nie sprawial najlepszego wrazenia,
ale pozniej okazal sie b. sympatyczny i konkretny. Kazda z nas tez jest inna i
ma inne oczekiwania wobec lekarzy. Jedynym sposobem na poprawe jakosci uslug
jest wieksza konkurencja placowek specjalistycznych, ale ja juz chyba w swoim
wieku rozrodczym tego nie doczekam (mozemy sie pocieszyc, ze 10 lat temu bylo
zdecydowanie gorzej). Pozdrawiam wszystkich.

[Gość: Malina]

To jednak chyba dobrze, ze bede miala znieczulenie ogolne. Nie bedzie bolalo
i nieswiadoma tego co mi robia nie bede sie spinac.

Nie o to chodzi, ze boje sie torbieli ale o to, ze moja doktorka chce jednak
sprobowac Clostibergerytu. A jak pokazalo pierwsze jego dawkowanie (w moim
przypadku), to on nie pomaga ale szkodzi.

Dzieki,
Malina

[Gość: Malina]

To drugie lekarstwo to Pregnyl. Jest to szczepionka podawana np. przed
inseminacja lub przed wspolzyciem. Jego zadaniem jest zadzialanie na jajeczko.

A swoja droga zawsze mnie dziwi fakt, ze mimo "winy" ze strony meza ja tez
musze poddawac sie roznym "operacja". Jezeli zalozymy (hipotetycznie), ze ja
jestem zdrowiutka i gdyby tylko plemniki chcialy pedzic do przodu to nie
mielibysmy problemu, to po co mi ten Pregnyl, Clostibergeryt itp?
Zaloze sie, ze niektorym z Was tez to pytanie przychodzi do glowy.

Ktoras z Was napisala wczoraj o magii przyciagania. A ja mysle sobie, ze to
jest tak: znaleziono "wine" u mezczyzny, przy okazji bada sie tez kobiete (a
nuz widelec i jej moze cos dolega) no i cos znajduja (za malo, za duzo
hormonow, jakas torbiel, jakas endomietrioza.) Acha! czyli obydwoje sa do
nieczego. Moze i tak, ale gdyby nie bylo np. problemow u mezczyzny to kobieta
bez problemow (lub z malymi) zaszla by w ciaze i nikt nigdy by sie nie
dowiedzial, ze cos u niej bylo "nie tak. Bylo ale sie udalo! Cud!

Trzymajcie sie,
Malina

[Gość: Dona]

Hej tutaj Dona z Belgi . Zastanawialam sie nad tym czy nie mogl by istniec chat
tylko dla osob ktore maja problemy z nieplodnoscia .JA codziennie wcchodze na
strone intrnetowa w Holandi i mozna sobie pogadac i nowych zeczy sie dowiedziec
to bardzo pomaga tak strasznie chcialabym sobie z wami pogadac,kazda z nas ma
taki sam problem .No narazie to wszystko wszystkim zycze sukcesu!!!!!! Dona

[Gość: Magda]

Hai Donna,

do dzisiaj nawet przez moment nie przyszla mi do glowy, ze bede musiala jechac
do Belgie na USG w czasie stymulacji. Moj doc w D nie moze mnie przygotowac, bo
prawo tutaj nie pozwala na PID (badania embrionow na wady genetyczne) i dlatego
dal mi adres do Leuven. Znasz moze te klinike ?

Ja tez chetnie poczatowalabym z wami. Jestem na niemieckim forum raz bylam na
NL ale tam sie nam obwerwalo, ze po niemiecku. A moze sprobujemy przez jakiegos
messenger? jesli ktos chce to moge go wyslac przez e-mail.
Pozdrawiam
Joanna

sorry,pomylilam imiona ja jestem Joanna nie Magda.b/tekstu;-)))

[Gość: Joanna]

[Gość: DONA]

hoi MAGDA. Wiec z tego co wiem czeka cie podroz do belgi z tego co sie
orientowalam Klinika w Leuven jest jedna z najleprzych na terenie Belgi i
Holandi sama mialam zamiar przeprowadzic tam invitro ale to troche za daleko
dla mnie i znalazlam tez dobra klinike blisko mnie.Leuven jest klinika
Uniwerytecka polecam naprawde.A jesli chocdi o chat chcialabym strasznie
przesylam ci moj e-meil [e-mail] Przyslij mi adres gdzie mozemy
sobie porozmawiac.POzdrawiam serdecznie i duzo Sukcesu .Ja za tydzien zaczynam
2 invitro niestety 1 bylo nie udane pozniej mialam odmrozone embriony
wstrzykiwane ale tez sie nie udalo zobaczymy , dzisiaj bylam na holenderskim
chacie i znowu 2 osoby sa w ciazy blizniaczej to naprawde dopinguje. Na razie
pa Dona,.

[Gość: DONA]

Moze bysmy sie kiedys spotkali na szacie?

Dla Joanny

[Gość: Beata]

Znalazlam Cie Asiu,niestety uwazam ze struktura tego forum nie jest najlepsza.
Drogi Webmaster moze da sie cos zmienic?
Beata z D.

[Gość: DONA]

Magda odezwij sie i daj mi prosze adresy gdzie mozemy sobie na chacie
porozmawiac. Co u reszty slychac? odpisujcie.DONA

re-nieplodnosc,pomoc

[Gość: vida]

Pomysl z chatem jest dobry,tu jest juz tyle listow,ze czasem mozna
sie pogubic.Choc z drugiej strony to wspaniale,ze tyle ich jest.
Co z nasza akcja naglosnienia calej sprawy?

Mam pytanie: czy laparoskopia i przeplukiwanie jajowodow sa
niezbedne przed in vitro?

Pozdrowienia dla wszystkich!

[Gość: mama]

nie, to jest zupełnie zbędne. Przecież jeŻeli jajeczko
jest normalnie produkowane, następnie pobierane i
embrion jest transferowany do macicy to cała ta
skomplikowana naturalna droga jest ominięta. znam
osobę, która nie miała jajowodów i próbowała in vitro.

[Gość: vida]

Mama,
Dziekuje,tak tez mi sie wydawalo.
Niestety wszyscy lekarze z jakimi mialam do czynienia stawiali
laparoskopie jako glowny punkt wyjscia do jakichkolwiek dalszych
rozmow (wyglada na to ze to taka rutyna bez wzgledu na to czy jest powod
czy nie).

[Gość: Aśka]

Rok temu przeszłam nieudaną próbę zapłodnienia in vitro i ... myślałam, że
zwariuję! Od tamtej pory moja noga nie przekroczyła progu gabinetu lekarskiego.
Dopiero tamto przeżycie uświadomiło mi, że posiadanie dziecka stało się moją
obsesją. Obsesją, która powoli niszczyła mnie i psuła harmonię mojego
małżeństwa.
Dopiero wtedy zrozumiałam, dlaczego jeden z lekarzy kazał mi natychmiast
wyrzucić do kosza moje wykresy temperatur...
Postanowiłam zdystansować się do swojego problemu i stwierdziłam, że jest to
chyba jeszcze trudniejsze od zajścia w ciążę. Ale próbuję. I wiecie co? Nie ma
nic wspanialszego od SEKSU SPONTANICZNEGO W DNI NIEPŁODNE(!).
Na pewno podejmę jeszcze kiedyś próbę zapłodnienia in vitro, ale zrobię, to gdy
osiągnę pełnię wewnętrznego spokoju. Bo uważam, że psychika odgrywa tu istotną
rolę. A na razie łykam witaminy i staram się cieszyć z tego co mi życie daje.
Czego życzę Wam wszystkim.

[Gość: vida]

Masz racje,czesto najgorsza jest presja najblizszego otoczenia.
Rozni 'zyczliwi' wmawiali mi jaka to musze byc nieszczesliwa.Prawie w
to uwierzylam.Przestalam dostrzegac i doceniac to ,co bylo dobre w
moim zyciu.Nietrudno wtedy zepsuc nawet najlepszy zwiazek na
swiecie.
Teraz probuje zyc normalnie i cieszyc sie tym, co mam.Nie zgadzam sie,
zeby to wszystko zrujnowalo moje zycie.

[Gość: Hathor]

Wrocilam z „wakacji” w Bialymstoku i oto garsc faktow z mojego 3 podejscia
Oto one: 19 pobranych jajeczek, 12 zaplodnionych (ICSI), 6 się rozwinelo a
zaledwie czy tez az 2 bardzo dobre. Lekarz nie potrafi mi wyjasnic co jest
przyczyna ze tych 12, rozwinela się tylko polowa i to tak slabo. Dosc ze
transfer mialam po 2 dniach (3 jajeczka) i nie chcieli hodowac ich do
blastocysty. Dwie uwagi , które nasunely mi się w czasie -po pierwsze hodowanie
do blastocysty jest albo klopotem albo nie wierza ze to zwieksza szanse (jak
potwierdza zreszta Joanna i zrodla amerykanskie do których swego czasu
dotarlam). Twierdza ze czasem (często) jest tak ze zarodek, który nie rozwinal
by się do blastocysty może rozwinac się w ciele kobiety. I co Wy na to.
Po drugie - do Bialegostoku jedzie się już na in vitro. Wydaje się ze nic
innego ich nie interesuje, nie prowadza dociekliwych badan, tylko wala z grubej
rury. Nie ma dziecka to in vitro. Ale może to tylko zludzenia.
Vida - o klinice plodnosci na pl Szczepanskim niewiele wiem, nigdy nie bylam.
Ale jestem w kontakcie e-mailowym z dziewczyna która się tam leczy. W sierpniu
2000 roku otwarto klinike in vitro w Krakowie - tez nic nie wiem i slyszalam
takze o lekarzu, który "pokątnie" robi in vitro , choc podobno przy okazji jest
b. dobrym ginekologiem. Nie wiem co Ci dolega, wiec moje rady sa ograniczone.
Jeżeli chodzi o psychologa do wolalabym abys do mnie napisala emaila
([e-mail]). Nie chcialabym aby ta mila pania nekal ktos, kto
przypadkowo wejdzie na nasze forum (tak jej obiecalam).
No i czekam cierpliwie, im dalej tym mniej cierpliwie - niestety z rozmow z
dziewczynami z Bialymstoku nie wylonila mi się jakas recepta na przetrwanie.
Powtarzam sobie w kolko jak mantre,ze co ma być to będzie i to nie ode mnie
zalezy. Nie mysle o tym co będzie jutro, wazna jest tu i teraz. Na wszelki
wypadek trzymam tableki relanium (spokojnie, dostalam w szpitalu) i meza za
reke. Poza stalym zwyczajem obgryzania paznokci, nie odczuwam specjalnie jakis
niepokojow i na szczescie moje sny tez sa o czym innym. Oprocz jednego dnia -
mialam wtedy lekkie zalamanie – zle sny i nieuzasadnione przeczucia ze to już
koniec i czuje nadchodzaca miesiaczke (dokladnie po 6 dniach od transferu). Od
tej pory jestem gotowa na wszystko, nadzieja stopniala we mnie prawie do zera,
pozostalo silne pragnienie aby się udalo. Z jednej strony czuje caly czas
lekkie mdlosci (bardzo lekkie i chyba raczej z przejedzenia lub nerwow) a z
drugiej pobolewanie jajnikow dokladnie tak jak przed okresem.
Ale jest zasadniczo lepiej niż poprzednim razem. Tak wiec nic na sile,
podchodzcie do in vitro jak będziecie pewne ze macie sile i dystans. Tego Wam
i sobie z calego serca zycze.

[Gość: Aśka]

No właśnie dlaczego jedne zarodki się rozwijają
prawidłowo a pozostałe nie. Ja sobie pomyślałam, że
jak już się zdecyduję na kolejne in vitro, to najpierw
zrobię badania genetyczne. Może tu jest pies
pogrzebany.

do Aśki

[Gość: Iwona]

Zrobisz badania genetyczne (na marginesie nie najtańsze) i co to wniesie do
sprawy? Jedynym wyjściem i tak będzie in-vitro, gdzie zawsze podają
tylko "ładne" zarodki, czyli takie, z których prawdopodobnie będą zdrowe dzieci.
Pozdrawiam.
PS Poniekąd Cię rozumiem, bo ja też zrobiłam tysiące niepotrzebnych badań i
pewnie jeszcze parę zrobię, które nic nie wniosą do sprawy.

[Gość: Aśka]

Nie uważasz, że jak istnieje konflikt genetyczny, to żadne in vitro nie pomoże?

do Hathor

[Gość: Iwona]

Miło Cię znów słyszeć na Forum. Dobrze, że jakoś to przeżyłaś i z tego co widzę
trzymasz się nie najgorzej. Myślę, że to dobry znak, no i te mdłości...
Powiedz po jakich dawkach jakiego leku takie świetne rezultaty 19 komórek! I
czy zamrozili Ci jakieś zarodki?
Nadal trzymam kciuki (bardzo, bardzo mocno).
Czekam na wiadomość o teście ciążowym (życzę dwóch ślicznych kreseczek).

[Gość: Dona]

CZesc bardzo duzo siedze na chacie Holenderskim i duzo sie nasluchalam ale
wiekrzosc dziewczyn ktore zaszly w ciaze mialy podobne objawy jak ta wiekrzisci
sie nawet wydawalo ze dostana okres bo byl to bol przypominajacy zblizajacy
okres ,a niektore mialy klocie w macicy co sie pozniej okazalo ze zarodek sie
zagniezdzal i przupuszczalnie z tac te klocia lecz wszystkie te objawy moga sie
pojawiac przez hormony ,ale mniejmy nadzieje ze u ciebie tak nie bedzie ,ja
sama przy moim ivf nic nie czulam i tez nie dostalam okresu ale nie stety nie
bylam w ciazy to progestan wstrzymal moj okres .Wczoraj zaczelam moje 2 ivf
zaczelam brac suprefact ale jestem od tego hormonu rozdrazniona.Mam nadzieje ze
sie uda bo zwarjuje najgorsze sa te 2 tygodnie czekania i pobranie krwi a
pozniej oczekiwanie na telefon i slowa w sluchawce "bardzo nam przykro" to tak
jakby sie caly swiat zawalil.No dobra dosyc tych negatywnych mysli! trzymam za
ciebie kciuki i wierze ze Ci sie uda i wszystkim nam tez duzo sukcesu.Dona

[Gość: vida]

Od razu widac ze sie skonczyl wielki weekend.Milo znow slyszec was
wszystkie.
Hathor,dzieki za list,odpisalam juz na twoj adres.
Jeszcze raz powodzenia!

[Gość: AGA]

Jeszcze w sprawie dyskusji sprzed kilku dni.
Przepraszam, jesli nie doczytalam, ale czy jestes pewna, ze moze ci pomoc tylko
in vitro ?
Wg mnie in vitro jest juz „ostatnia deska ratunku”, a ktorej powinno korzystac
sie jesli wykluczono inne powody nieplodnosci lub ma sie „zaawansowany wiek”,
np. powyzej 35 lat. Oczywiscie jak pacjentka bardzo chce, to tez mozna to
rozwazyc, ale nie dziwie sie lekarzom, ze wowczas niechetnie do tego
podchodza. Posrod tych kilkunastu procent nieplodnych par wielu z nich mozna
pomoc w prostszy sposob, np. usunac niedroznosc jajowodow (z tego co wiem dosc
czesto wystepuje), leczyc farmakologicznie jesli hormony i/lubparametry
nasienia nie sa w porzadku, itd. Oczywiscie wszystkich mozna zakwalifikowac od
razu do in vitro, ale po co ? Przeciez nie trzeba zaraz robic operacji np. na
przeszczep nerki, jesli mozna ja leczyc inaczej.
Jesli jestes juz zakwalifikowana do in vitro i lekarz kaze ci zrobic HSG i
laparoskopie, to rzeczywiscie to nie ma sensu. Jezeli jednak nigdy takiego
badania nie mialas, a inne wyniki nie wskazuja bezposrednio na jakas przyczyne
to moze to ma jakis sens. Jestem bardzo zadowolona, ze mozemy sobie na tym
forum podzielic sie swoimi doswiadczeniami i wymienic poglady, co mysle, bardzo
pomaga nam wszystkim. Czasami jednak mam wrazenie, ze zaczynamy sie leczyc
nawzajem, a nie zawsze te same objawy swiadcza o tej samej chorobie. Jestem
przekonana, ze wiele lekarzy, z ktorymi mialysmy do czynienia wiedza mniej o
nieplodnosci niz niektore z nas, ale niektorzy jednak wiedza i warto czasami
ich posluchac, zanim zaczniemy ich kompletnie krytykowac i dyskwalifikowac.
Ja tez nie mam pewnosci czy zostalismy (tzn. ja i maz) odpowiednio
zdiagnozowani i jestesmy dobrze leczeni, ale mysle, ze lekarze tego czasem tez
do konca nie wiedza, nie dlatego, ze sa niedouczeni, ale dlatego ze to wszystko
nie jest takie proste i oczywiste nawet dla tych o najwyzszych kwalifikacjach i
bogatym doswiadczeniu.

[Gość: Malina]

Tak jak przeczuwalam i druga inseminacja nie przyniosla cudu. Musze przyznac,
ze w miare dzielnie znioslam to niepowodzenie.
Dzisiaj okazalo sie, ze mam jakies grzyby i musze sie podleczyc.
Moze w tym tygodniu uda mi sie zrobic HSG i mam nadzieje, ze przynajmniej tu
spotka mnie mila niespodzianka - czyli, ze sa drozne.

Hathor! trzymaj sie.

Malina

do Aśki

[Gość: Iwona]

Wiesz, badania genetyczne określają, czy nie macie z mężem jakichś "wadliwych"
genów, ale to wcale nie znaczy, że te geny znajdują się w każdej komórce
rozrodczej. Powiedzmy, że znajdą się w 70% tych komórek, ale z 20% mogą powstać
zdrowe zarodki. Zresztą nigdzie nie słyszałam, aby u normalnych zdrowych
rodziców jakiekolwiek wady, konflikty genetyczne, czy jak to nazwiesz
uniemożliwiały posiadanie zdrowego potomstwa.
Głowa do góry. Nie szukaj "dziury w całym", chociaż pewnie wykonanie tych badań
uspokoi twoje sumienie, że sprawdziłaś wszystko, co tylko możliwe.
A jeszcze jedno, jeżeli mówimy o tym samym, to badanie to nazywa się "badanie
cytogenetyczne" i ma raczej zdiagnozować, czy któreś z małżonków nie jest
nosicielem genów mogących u przyszłego potomstwa ujawnić się jako jakaś
dziedziczna choroba. Wykonuje je się również, jeżeli kobieta już kilka razy
poroniła, czy przypadkiem jakaś wada u płodu uwarunkowana genetycznie nie była
przyczyną niemożności dalszego rozwoju dziecka(w wyniku czego nastąpiło
poronienie).
Nie znaczy to wcale, że taka kobieta nie może urodzić w przyszłości zdrowego
dziecka, może, ale ma na to mniejsze szanse.
Pozdrawiam

Do Maliny

[Gość: Zosia]

Bardzo Ci współczuję, że nie udała się inseminacja. Ja się zastanawiam nad
inseminacją w przyszłym miesiącu - wszystkie wyniki mam już pozytywne a do in
vitro jeszcze nie dojrzałam.
Ale muszę Cię zmartwić, że grzybów nie da się "podleczyć". One są bardzo
sprytne i nie dają się wyplenić w prosty sposób. Mam już w tym doświadczenie a
ostatnio odkryłam nową metodę leczenia. Jeżeli jesteś zainteresowana to napisz
jakie to grzyby i jakie masz ich objawy, może okaże się, że takie same jak
moje, to nie będziesz się musiała niepotrzebnie truć. Pozdrawiam

do Iwony i Maliny

[Gość: Aśka]

Chyba mnie przekonałaś, Iwonko. Nie będę zakłócać swojego wewnętrznego spokoju
kolejnymi badaniami. A za zaoszczędzone pieniądze kupię sobie coś co mi poprawi
humor . Jeszcze raz dzięki!
Malino, mam pewne obawy, którymi muszę się z Tobą podzielić. Ja co prawda już
dawno robiłam HSG, ale o ile dobrze pamiętam, przystępując do badania trzeba
mieć bardzo dobre wyniki wymazu z pochwy. Ja miałam II stopień, jak mi robili
HSG a później podczas laparoskopii wyszło, że mam ostre zapalenie przydatków
(nie mówię, że spowodowało to HSG, ale...).
Co do grzybów, to miałam takie zabawne zdarzenie: właśnie przed HSG pierwszy
wymaz z pochwy wykazał II stopień czystości i lekarz coś tam mi przepisał. Ja
oczywiście skrupulatnie przestrzegałam higieny i zaleceń lekarza a nawet sama
zarządziłam abstynencję płciową i co? Kolejny wynik: GRZYBY!!! Wnioski
wyciągnij sama .

[Gość: vida]

Ago,
Dziekuje za list.
Mam prawie 34 lata i po prostu obawiam sie ze nie mam juz wiele czasu.
Poniewaz 'stracilam' juz 3 lata probujac sie bezskutecznie leczyc,nie mam
chyba innego wyjscia jak jakies radykalne pociagniecie.Jesli in vitro sie
nie uda ,to znaczy inne metody tez by pewnie zawiodly.
Gdybym byla mlodsza pewnie moja taktyka bylaby troche inna.

[Gość: vida]

Ago,
Dziekuje za list.
Mam prawie 34 lata i po prostu obawiam sie ze nie mam juz wiele czasu.
Poniewaz 'stracilam' juz 3 lata probujac sie bezskutecznie leczyc,nie mam
chyba innego wyjscia jak jakies radykalne pociagniecie.Jesli in vitro sie
nie uda ,to znaczy inne metody tez by pewnie zawiodly.
Gdybym byla mlodsza pewnie moja taktyka bylaby troche inna.

[Gość: Malina]

Zosiu,
Ostatnie badanie czystosci wykazalo III gr (niestety nie wiem jak sie te grzyby
nazywaja). A objawy: swedzi, piecze, szczypie. Ale czasami jest bezobjawowo.
Tak bylo trzy m-ce temu. Zrobilam badania i okazalo sie, ze sa grzyby a ja nic
nie czulam. Przepisali mi jakies czopi i po kuracji wyszla gr I.

Wiem ,ze do HSG musi byc wszystko w porzadku. Dlatego tez badanie zostalo
przelozone na przyszly cykl (o grzybach dowiedzialam sie wczoraj).

Jezli znasz jakis rewelacyjny sposob na zaleczenie tego to bede wdzieczna za
informacje.

Malina

[Gość: Malina]

Zosiu,
Ostatnie badanie czystosci wykazalo III gr (niestety nie wiem jak sie te grzyby
nazywaja). A objawy: swedzi, piecze, szczypie. Ale czasami jest bezobjawowo.
Tak bylo trzy m-ce temu. Zrobilam badania i okazalo sie, ze sa grzyby a ja nic
nie czulam. Przepisali mi jakies czopi i po kuracji wyszla gr I.

Wiem ,ze do HSG musi byc wszystko w porzadku. Dlatego tez badanie zostalo
przelozone na przyszly cykl (o grzybach dowiedzialam sie wczoraj).

Jezli znasz jakis rewelacyjny sposob na zaleczenie tego to bede wdzieczna za
informacje.

Malina

do Hathor

[Gość: Ola]

Witaj! Umieram z niecierpliwości, żeby się dowiedzieć
czy Ci się udało... Czuję to tak, jakby o mnie
chodziło. I ten ścisk żołądka na myśl o ... też czuję.
Boże! Oby Ci się udało. Właściwie to już się udało lub
też nie (odpukać) tylko się dowiesz dopiero teraz.
Ja sobie zrobiłam wakacje (do 20 maja) stąd też moja
nieobecność na forum. Będę pisać jak tylko dorwę się
do komputera.
A` propos chatu, nigdy na nim nie byłam, moim
pierwszym forum dyskusyjnym jest to i tylko dlatego w
nim biorę udział, bo rzecz którą porusza jest dla mnie
ogromnie ważna, tak samo jak Wy - Uczestniczki
jesteście dla mnie jak balsam na zbolałą duszę.
Jeśli o mnie chodzi wolałabym nie zmieniać strony
dyskusyjnej.
Pozdrawiam Wszystkich! Pa!

[Gość: AGA]

Rzeczywiscie, wiek nie dziala na nasza korzysc i czasem moze byc bardzo wpadamy
w panike, ale znam to z autopsji - mam 33 lata i 3 nieudane proby in vitro za
soba (a wlasciwie 7 transferow, bo tyle udalo sie w sumie uzyskac dobrych
embrionow). Obecnie podchodze do 4 proby - na razie biore Suprefact, ale jutro
wybieram sie na pierwsze badanie hormonow i USG, i wkrotce mam nadzieje
rozpoczecie stymulacji. Pielegniarka, ktora codziennie rano podaje mi zastrzyki
powiedziala, ze ma szczesliwa reke, bo juz 3 pacjentkom przygotowujacym sie do
in vitro podawala podobne zastrzyki i wszystkim sie udalo, dlatego mnie tez sie
na pewno uda (wg jej przepowiedni)- zawsze to troche podnosi na duchu (jak mi
sie uda, to tez wam polece ta pielegniarke, cha, cha, cha). Trzymajcie sie
wszystkie.
P.S. Zastanawiam sie czy nie rozpoczac nowego watku na forum, dokladnie o tej
samej nazwie, bo na obecny temat jest juz ponad 330 wypowiedzi i coraz trudniej
(=dluzej) wchodzi sie do dyskusji. Co wy na to ?

[Gość: Malina]

Dzieki za informacje. Moje HSG zostalo przelozone na nastepny cykl.
Mam nadzieje, ze kolejne badanie pokaze gr.I
A swoja droga skad to dziadostwo sie bierze?

Malina

[Gość: Mag]

Zyje spokojnie w pochwie w sladowych ilosciach. Jesli flora bakteryjna lub
kwasnosc pochwy zostaje zachwiana, to te grzyby (wlasciwie sa to drozdze z
rodziny Candida) po prostu eksploduja. Glowna przyczyna sa - uwaga -
antybiotyki, zwlaszcza penicylina i jej pochodne przepisywana na np. zapalenie
bakteryjne gardla. Szkodliwe moze byc rowniez przeplukiwanie pochwy roznymi
preparatmi chemicznymi. Pomagaja na to czopki zawierajace preparaty
przeciwdrozdzowe. W Stanach (gdzie mieszkam) taka masc jest dostepna bez
recepty i nazywa sie Monistat. Niestety, jest to rzecz, ktora pojawia sie od
czasu do czasu. Jestem calym sercem Wami tutaj, bo sama przeszlam te droge,
aczkolwiek z pozytywnym skutkiem - mam wspaniale blizniaki. Nie wiem, czy w
Polsce wykonuje sie takie procedury, ale co dla mnie zapracowalo to GIFT a nie
IVF. Cztery proby IVF byly nieudane, obie GIFT-u udane, aczkolwiek dopiero z
drugiej urodzily mi sie dzieci. GIFT to Gamete Intra Fallopian Tube Transfer,
gdzie zaplodnione jajaczka podzielone juz na 4 komorki (gamety) wstrzykiwane sa
do jajowodow. To niestety wymaga laparoskopii i pelnego znieczulenia, bo jest
to operacja. Good luck !

[Gość: Zosia]

Te grzyby to najprawdopodobniej Candida, też miałam takie objawy jak Ty jakiś
rok temu. Lekarze (byłam u urologa, ginekologa i wenerologa) przepisywali nam
maści (Clotrimazol i in.) i Fluconazole (lek przeciwgrzybiczny). Pomagało,
owszem ale na jakiś miesiąc i znów to samo. Miesiąc temu poruszyłam ten problem
na naszym forum i Ola poradziła mi, żebym zażywała Citrosept (wyciąg z
grejpfruta). W międzyczasie wysłałam męża do urologa, niech teraz on się
podleczy. Wrócił załamany, że lekarz stwierdził zapalenie prostaty. I zapisał
antybiotyki, a jakże. Zaczęłam grzebać po sieci i znalazłam opracowanie na
temat candidy(http://www.abteam.com/znajomi/drozdze.htm) i mam wrażenie, że
odkryłam Amerykę a wszyscy lekarze, to pacany (sorry). Candida żyje w jelicie
grubym każdego człowieka,żywi się cukrami uwielbia antybiotyki i w ilości
naturalanej jest niegroźna, ale w pewnych sytuacjach może się strasznie
rozprzestrzenić, np. w kuracji antybiotykowej czy przy obniżeniu odporności
organizmu i opanować inne narządy jak na przykład pochwę czy właśnie prostatę.
Artykuł jest bardzo długi, nie będę go tutaj streszczać, bo i tak już się
rozpisałam, ale przedstawiam moje wnioski: aby zwalczyć tę dolegliwość należy
ograniczyć spożywanie cukru w każdej postaci, pić kefiry z żywymi kulturami
bakterii, pić dużo niegazowanej wody i szprycować się Citroseptem i czosnkiem
(też jest grzybobójczy, może być w postaci "aptecznej").
Stosuję to już ok. 2 tygodnie i mam wrażenie, że nasz stan się poprawił. A
muszę przyznać, że było już bardzo źle. Każdy stosunek kończył się katastrofą.
Pozdrawiam i życzę owocnej walki.
P.S. Swoją drogą dziwię się, że nie wiesz, jaki to grzyb. Na moim wyniku z
wymazu z pochwy jest to napisane, za to nic nie ma o grupach czystości. Lepiej
sprawdź to dokładnie, być może w Twoim przypadku leczenie jest prostsze. Takie
zagrzybienie organizmu może chyba mieć znaczny wpływ na płodność. Jak myślicie?

Do Oli

[Gość: Zosia]

Właściwie mój poprzedni list powinien być skierowany też do Ciebie, przecież
bardzo mi pomogłaś z tym Citroseptem. Może tym razem Ty skorzystasz z moich
rad. Pozdrawiam, Zosia

do Maliny - HSG cd.

[Gość: Aśka]

Doradzę Ci jeszcze, żebyś nie poszła na to HSG sama. Jak masz zrosty, to będzie
bolało, ale okazuje się, że nie tylko. U mnie wykazało drożność i rzeczywiście
w trakcie badania czułam tylko rozpieranie. Za to pół godziny później... ściany
chciałam gryźć. U Ciebie może być oczywiście jeszcze inaczej. Moją koleżankę na
przykład w ogóle nie bolało.

[Gość: Malina]

Zdecydowalam sie na uspienie na czas zabiegu a wiec ewentualnie moze mnie bolec
po badaniu. Bedzie ze mna maz. Dzieki za troske.
Malina

[Gość: Malina]

Zaraz ide do apteki po Citrosept. Jak pomoze to Bogu dzieki a mysle, ze nie
zaszkodzi.
Kiedys pytalam sie jakiegos ginekologa czy te wszystkie grzybki moga utrudniac
zajscie w ciaze. Odpowiedzial, ze nie. A teraz okazuje sie, ze gdy badanie
wykazuje ich obecnosc, to nici z inseminacji, nie mozna zrobic HSG i trzeba
brac (nawet wtedy gdy nic nam nie dokucza) Orungal (maz tez), antybiotyk i
czopki dopochwowe. Nic z tego nie rozumiem.
I jeszcze jednego nie rozumiem - czemu wszystkie kremy, proszki, czopki (oprocz
propolisu, na ktory wiekszosc kobiet jest uczulona) sa na recepte.
Zarzyla mi sie raz ta przypadlosc w miejscu gdzie nie bylo ginekologa i chyba
zapamietam to do konca zycia.

[Gość: AGA]

Powodzenia w leczeniu, mam nadzieje, ze lekarz ci powiedzial, ze przy okazji
powinniscie brac Lakcit lub przynajmniej pic duzo mleka (kefiru, jogurtow itd),
bo z tymi antybiotykami jest tak, ze z jednej strony lecza stan zapalny
spowodowany jakimis bakteriami, ale z drugiej oslabiaja naturalna flore, ktora
broni sie przed innymi bakteriami. Niestety, chyba nikt do tej pory nie
wymyslil lepszego leczenia, ale bez odpowiedniej dawki nabiału na odbudowe
paleczek kwasu mlekowego mozna sie leczyc czasem w nieskonczonosc. Pozdrawiam

[Gość: vida]

Wiesz, mnie kiedys radykalnie pomogl lek Gyno-Pevaryl (czopki i
masc),to zdaje sie antybiotyk,wiec lepiej zapytaj lekarza co o tym
mysli.Pozdrawiam.

Nadzieja?

[Gość: Aśka]

Na pewno słyszałyście ostatnio o eksperymentach
genetycznych Amerykanów. Ciekawa jestem co sądzicie o
tej metodzie zapłodnienia, w wyniku której dziecko ma
dwie matki i ojca? Czy gdybyście miały taką możliwość,
to zdecydowałybyście się na nią?

[Gość: Mag]

Czy mowisz o eksperymentach z "mieszaniem" materialu genetycznego od starszej i
mlodszej matki, aby zapewnic lepszy rozwoj komorki? Dla wyjasnienia, takich
eksperymentow przeprowadzono kilka w USA, ale nie wiem, czy urodzily sie z tego
dzieci. Jesli to masz na mysli, to ja bym sie raczej na to nie zdecydowala,
poniewaz tak jak z klonowaniem, nie jest to w pelni etyczne. Nigdy nie wiesz,
jak taki zmieszany material genetyczny bedzie sie rozwijal, tzn. nawet jesli
urodzi sie normalnie wygladajace niemowle, to nie wiadomo, jak ekspresja takich
genow zadziala na dluzsza mete. Wydaje mi sie, ze nie wolno za wszelka cene
tworzyc malych ludzikow, to nie lalki. Ja juz sie zdecydowalam na rozpoczecie
procesu adopcji, kiedy okazalo sie, ze bylam w ciazy. W koncu mam wlasne, ale
lepiej zaadoptowac.

[Gość: Malina]

Nie wiem dokladnie na czym polega to "mieszanie" ale wiem jedno, ze jezeli cos
moze pomoc to trzeba (mozna) z tego skorzystac. Jestem przeciwna klonowaniu a
wydaje mi sie, ze "mieszanie" nie ma z tym wiele wspolnego.
Oczywiscie moj stosounek do tego rodzaju praktyk moglby ulec zmianie gdyby
okazalo sie, ze jestem w ciazy. Ale nie jestem, dlatego tez kazda medyczna
nowine, ktora umozliwilaby mi zostanie mama, przyjmuje jaka dobrodziejstwo.
Pewne jest tez, ze przeogromna chec przytulenia swojego dziecka nie pozbawia
mnie zdrowego rozsadku. Chce byc w ciazy i chce miec zdrowe dziecko. Tak wiec
informacje, ze np. dzieki "mieszaniu" zajde w ciaze ale dziecko prawdopodobnie
bedzie chore, nie wchodzi w rachube.

[Gość: Bacha]

Witam Was wszystkie po dluzszej przerwie. Widze, ze nie tracicie zapalu a to
bardzo podtrzymuje mnie na duchu. Od ostatniej wizyty na Forum moja kondycja
psychiczna wcale sie nie poprawila, bo nadal jestem w punkcie wyjscia. Co
robicie w sytuacjach zwatpienia ? Serdecznie Was pozdrawiam. Bacha

[Gość: Malina]

Sarah,
Jesli jeszcze nas czytasz to daj znac. Mam do Ciebie
kilka pytan. Z gory dziekuje.
Malina

Do Maliny

[Gość: Sarah]

Cześć Malina
Sledzę dyskusję w miarę regularnie i cały czas trzymam kciuki żeby wam,
dziewczyny się udało. Mam nadzieję że na jesieni ktoś będzie trzymał kciuki za
mnie. Mam zamiar startować po drugie.
W czym mogę ci pomóc Malina?

[Gość: AGA]

Wlasnie bede podchodzic do swojej 4 proby in vitro i po raz pierwzsy bede
testowac Gonal-F, podobno nowy lek do stymulacji. W ulotkach pisza wiele o jego
zaletach i rownie wiele dobrego mowia o nim lekarze, ale jest oczywiste, ze lek
jest obecnie na etapie promocji i koncern Serono wiele robi, zeby go dobrze
uplasowac. Czy ktoras z was juz go testowala (pytam z ciekawosci, bo i tak bede
go stosowac)? (U Hathor widzilam wzmianke o tym leku, ale mialam wrazenie, ze
byl on tylko lekiem wspomagajacym).
A propos innych lekow. Nie dosc, ze same ponosimy kosztów bardzo drogich
preparatow, to jeszcze nasze szanowne panstwo zabrania nam ich korzystania. Na
poczatku roku byl problem z lekami z importu docelowego, w tym z Utogestanem,
teraz okazalo się, ze zakazano sprowadzania Suprefactu (ktory do tej pory
stosowalam i na szczescie mam jeszcze zapasik, zeby kontynowac i zakonczyc
wstepny etap przed stymulacja, ale niestety inne leki np. Synarel na mnie nie
dzialaly). To jest dopiero granda ! Jak juz uzbieramy „kase” na pelnoplatne
drogie leki, to wtedy sa one wyprowadzone z legalnego obiegu. Pozdrawiam
wszystkich decydentow.

[Gość: mama]

z doświadczenia wiem, że ceny leków są bardzo różne w
różnych aptekach. Jeżeli jesteś z Warszawy to wiem, że
najtaniej jest w aptekach cefarmu ul. Jana Kazimierza -
najwieksza + hurtowania. Tam też sprowadzają leki na
zamówienia. Sama kiedyś kupowałam leki do stymulacji i
korzystałam z tej właśnie apteki. Natomiast najlepiej
zaopatrzona, ale przy tym najdroższa jest apteka na
dworcu Centralnym / np. za utrogestan płaciłam w
cefarmie ok 25 zł, a na dworcu ok 70/. Za to tam można
kupić leki o każdej porze dnia i nocy. Pozdrawiam

[Gość: AGA]

Ceny rzeczywiscie sa rozne, ale np. teraz poinformowano mnie, ze Gonal-F
sprowadza tylko apteka na Madalinskiego; mozliwe jakas apteka tez moglaby to
sprowadzic, ale jak sama wiesz czasem kupuje sie po pare ampulek, bo kazda jest
na wage zlota, i nie ma czasu, zeby apteki dopiero zaczely sprowadzac;
Ale najgorsze jest to o czym wspominalam, ze juz nie cena jest najwazniejsza,
tylko w ogole mozliwosc sprowadzenia danego leku z zagranicy; do tej pory
lekarze jakos sobie z tym radzili i np. wypisywali recepty z data wsteczna,
kiedy zakaz jeszcze nie obowiazywal, ale ostatnio wlasnie sie okazalo, ze 3
tygodnie temu moglam kupic Suprefact, a teraz juz jest zakaz importu tego leku.

[Gość: Ava]

Nie wiem jak to jest z lekami do stymulacji, ale np. mojemu mężowi lekarz
zapisywał medykamenty w ogóle niedostępne w Polsce, niezarejestrowane w naszym
kraju. Jechaliśmy z receptą do przygranicznego miasta w Niemczech i nie było
problemu z kupnem. Podobno z tymi niedostępnymi lekami można próbować szczęścia
w aptekach z darami.
Co do Gonalu-F, to dwa lata temu, kiedy miałam stymulację mówiono, że to to
samo co Puregon i równie drogi. Pozdrawiam i powodzenia!

[Gość: Joanna]

Jezeli chodzi o ten lek to bralam go juz 98 roku. Ja lepiej reagowalam na
GonalF (syntetycznie otrzymywany hormon r-hlH) niz na Menogo (otrzymywany z
moczu kobiet w menopauzie u-hCG ).Z dyskusji na forum niemieckim wiem, ze
wiekszosc kobiet lepiej znosi Gonal F.
Kazdy organizm reaguje inaczej na chormony, dlatego podczas stymulacji jesli
zachodzi potrzeba to leki te mozna takze mieszac razem dla uzyskania lepszej
stymulacji.
pozdrawiam
Joanna

List do prezydenta

[Gość: Aśka]

Pomyślałam sobie, że może powinnyśmy rozpocząć starania o refundację kosztów
leczenia niepłodności. Uczyniłam pierwszy krok w tym kierunku i napisałam list
do prezydenta. Może gdy prezydent otrzyma wiele takich listów, to nasze
starania odniosą skutek? Zainteresowanym podaję adres:
http://www.prezydent.pl/poczta/index.html
A może ktoś ma jeszcze inny pomysł?

O zyciu - do Bachy, o Gonalu i rozmrazaniu do Iwony i innych doswiadcz

[Gość: Hathor]

Zla wiadomosc to to ze 3 in vitro nie udalo sie, dobra
ze zyje i mam sie niezle (chodz daleko mi do stanu
bezkresnej szczesliwosci), druga dobra wiadomosc to ze
zostala 1 blastocysta zamrozona.
Bralam GonalF (3amp od 3 do 13 dnia)i moje wyniki
znacie: 19 komorek z tego 12 zaplodnionych. Problem w
tym ze nie chca sie dalej rozwijac i stad moja zabawa
w in vitro ciagle trwa. W Bialymstku lekarze sprzedaja
leki w swoich gabinetach , gonal jest to 70zl podczas
gdy w aptece po 225zl. Chodza pogloski ze na Gonal
ablo sie reaguje b. dobrze albo w ogole. Dodatkowym
plusem jest to ze kupuje tylko tyle ile potrzebuje, z
poprzednich in vitro 600 sie przedatowalo a kolejne
600 udalo mi sie sprzedac. Piechota nie chodzi. Jezeli
chodzi o psyche to mialam parodniowy kryzys ale
powtarzam sobie jak mantre ze jestem szczesliwa czy z
dzieckiem czy bez i dzidzius nie zmieni mojego swiata
w raj jezeli sama tego nie uczynie. Ponato polecam
nastepujaca metode: kiedy łza sie Wam w oku kreci gdy
patrzycie na slodkiego dzidziusia i zapatrzona w niego
rodzinke,przywolajcie obraz 15-17 letniego
mlodzienca/dziewczyne, ktore Wam mowia (niby Wam
rodzicom) ze nic Wam nie zawdzieczaja i zeby nie
wtracac sie w ich zycie. Moze wystarczy nawet siegnac
pare lat wstecz i spojrzec w lustro. Na mnie dziala.
Ale teraz do dziela. POniewaz zostala mi 1
blastocysta, zbieram wszystkie informacje jak wyglada
proces rozmnazania. Szczegolnie w Bialymstoku. Primo
czy moge to zrobic w pierwszym cyklu po in vitro czyli
juz teraz ? Secundo: mam sie pojawic 12 dnia cyklu bez
zadnej stymulacji - jak dlugo tam sie zostaje, czy
moze jest mozliwe aby pojechac na sam transfer.
Chcialabym to "zalatwic " jak naszybciej bo szanse
niewielkie a czasu szkoda. Jak bedzie po sprawie to
nastepna proba na jesien - chyba ze mi po drodze serce
wysiadzie od tych wrazen. Jak to sie robi zagranica
(Niemcy - Joanna (czy dostajesz moje emaile ?),Belgia -
Dona)?.W ogole piszcie co wiecie.

[Gość: AGA]

NIe wiem jak wyglada rozmrazanie w Bialymstoku; ja mialam tylko w Gamecie w
Lodzi i NOvum w W-wie. Generalnie powiedzieli mi, ze w nastepnym cyklu po in
vitro mozna podchodzic do kolejnego transferu. Jeden warunek - musi byc
owulacja (stad koniecznosc obecnosci w 11-12 dniu cyklu na USG). Ja raz mialam
owulacje, raz nie, wiec pozniej na wszelki wypadek kazali mi brac Clostyrbegyt
(nie pamietam jak to sie pisze) 1/4 tabletki od 5 do 10 dnia cyklu i pozniej
oczywiscie Pregnyl na 24-48 godz. przed transferem. Po Pregnylu rozmrazali
embriony i czasem okazywalo sie, ze jakis nie przezyl, dlatego kazali sie
upewnic, czy mam przyjsc na transfer czy nie. Powodzenia i trzymaj sie mocno !

[Gość: Malina]

Witaj Sarah!
Z Twoich listow wynika, ze mialas robione inseminacje z powodu obnizonych
parametrow nasienia meza. Czy mozesz mi podac jakie byly te parametry?
Informacja ta jest dla mnie o tyle istotna, ze chyba jestem juz na etapie
rezygancji z inseminacji (2 proby nieudane). Wiele osob twierdzi, ze nasienie
mojego meza jest za slabe do tego zabiegu (oprocz lekarzy z Novum).
Czy moge liczyc na odpowiedz? Nie ukrywam, ze informacja od Ciebie, moze mi
pomoc w podjeciu decyzji co mamy dalej robic: probowac inseminacji czy
zdecydowac sie na in vitro.
Serdecznie pozdrawiam i dziekuje,
Malina

Do Maliny

[Gość: Sarah]

Witaj Malina
Obawiam się że moja odpowiedz ci nie pomoże. Badania męża były natyle złe że
musieliśmy skorzystać z nasienia dawcy. Mieliśmy do wyboru to albo już tylko
adopcję.Pozdrawiam.

[Gość: mama]

Ponieważ przygotowuję się do rozmrażania w Novum
chciałabym abyś opisała mi krok po kroku jak wygląda ta
operacja. Mam 7 zarodków. Czy oni rozmrażają wszystkie
czy sukcesywnie. Czy robi to tylko dr. Lewandowski czy
może ktoś inny. Jeśli możesz napisz mi wszystko.

Do mama i innych szczęśliwców

[Gość: Petra]

Witaj MAMA

Mam serdeczną prośbę,
Czy możesz opisać swoje odczucia pierwszych dni
pomiędzy transferem a testem?
Co się wtedy czuje, czy są jakieś oznaki,
że „zaskoczyło?
Nasz transfer był 11 dni temu w Novum … teraz siedzimy
w domu i dostajemy fioła licząc dni, kiedy można
zrobić test.

Wiem, że u każdej jest inaczej, ale dobrze posłuchać
kogoś, kto ma jakiekolwiek doświadczenie.


Pozdrawiam

[Gość: mama]

Witam, mam nadzieję, że dołączysz do grona szczęśliwych
mam. Ja pomiędzy transferem i testem czułam mdłości.
Nie pamiętam dokładnie czy to było ok 4 czy 7 dni po,
ale coś w tym czasie. Myślałam, że to z nerwów, bo im
bliżej testu tym gorzej czułam się psychicznie. Na
początku w ogóle nie wierzyłam, że uda się. A
kiedy miałam zrobić test bałam się iść do łazienki.
Odwlekałam ten moment jak najdłużej. A kiedy zrobiłam
test - nie wierzyłam własnym oczom......
Za 3-4 dni i Ty będziesz robiła test. Ciekawa jestem
jaki wynik....... Napisz koniecznie. Poza tym napisz
jakie masz odczucia odnośnie Novum. Bardzo mnie to
interesuje. Pozdrawiam i życzę Ci powodzenia.

Do mama i innych szczęśliwców 2

[Gość: Petra]

Dzięki za info
A poza tym. Na początku bebech był spuchnięty po
stymulacji (powiększone jajniki), ale teraz z dnia na
dzień robi się mniejszy, co doprowadza nas do szału.
Literatura podaje, że ok. 6 dnia po transferze powinny
pojawić się plamienia, co jest dobrym znakiem – a tu
nic i znowu panika, że i tym razem klapa.
Głowa pracuje……… od radości do depresji .. ale to
wszyscy znamy nie od dziś.
O Novum mogę powiedzieć, że jest ok. Wiadomo, że nie
mają czasu na ludzkie podejście, ale są dobrymi
fachowcami.

Test zrobimy 14 dni po transferze to znaczy w
poniedziałek 21 maja.

[Gość: mama]

Ja nie miałam żadnego plamienia. Bolał mnie brzuch jak
przed miesiączką i później miałam te mdłości. Wszystko.

Do mama i innych szczęśliwców 3

[Gość: Petra]

Przepraszam, że cię tak napastuje, ale to dla mnie
ważne.
Czy miałaś powiększony brzuch po stymulacji i co się z
nim działo dalej?

Jest to nasze drugie podejście do invitro z mikro
manipulacją.
Tym razem z 16 pobranych 11 się zapłodniło 2 wczepiono
9 jest zarożonych.
Poprzednim razem produkcja była na poziomie dwudziestu
paru, ale do mrożenia było tylko 6 a żaden z nich się
nie rozmroził.

Pozdrawiam

[Gość: mama]

Brzuch mnie bolał /bardzo/ po nakłuciach. Miałam 18
jajeczek. 11 było dobrych. 9 się zapłodniło. 7 jest
zamrożonych, a dwa miałam wszczepione. z jednego
urodziła mi się córeczka. Też miałam mikromanipulację.
Dodam, że zabieg w moim przypadku udał się za pierwszym
podejściem. Teraz chciałabym odmrozić swoje maleństwa
/o ile przeżyły/. Po transferze bolał mnie brzuch
najpierw po zabiegu, a w końcówce tych dwóch tygodni
bolał mnie tak jak bym za chwilę miała dostać
miesiączkę. Bolał mnie też przez kilka dni po tym jak
zrobiłam test. Dokładnie nie pamiętam czy brzuch był
spuchnięty. Pamiętam tylko, że bardzo mnie bolał. A co
mówił Ci dr. Lewandowski przed samym transferem jak
robił USG? Czy endometrium było grube?

Do mama i innych szczęśliwców 4

[Gość: Petra]

Dziękuje za odpowiedź.
Endometrium było OK.
Jeśli pozwolisz mam jeszcze jedno pytanie.
W którym dniu od transferu zrobiłaś test. My
zrobiliśmy dzisiaj to znaczy w 9 dniu od transferu –
wynik negatywny. Mamy jeszcze cień nadziei że za
wcześnie i że może następny będzie ok.

[Gość: mama]

ja test robiłam dokładnie 2 tygodnie po transferze.
Miałam transfer w poniedziałek i w poniedziałek za dwa
tygodnie zrobiłam test. Myślę, że 9 dzień to jeszcze za
wcześnie. Poczekaj do 14 dnia spokojnie. Jeśli
endometrium jest ok. to i szanse sa ok. Tak
przynajmniej mówił mi dr. Lewandowski. Czekam na
pozytywną informację od Ciebie za kilka dni. jeśli masz
jeszcze jakieś pytania to pytaj. pozdrawiam

Do MAMA

[Gość: Petra]

Dziękuje za słowa otuch i informacje.
Na razie czekamy ..... nic innego nie pozostaje

[Gość: mama]

z niecierpliwością czekam na wiadomość o wyniku testu.
Trzymaj sie!!!!

[Gość: wrona]

Dzień Dobry Drogie Panie.
Jak wcześniej pisałam postanowiłam napisać do Pani Prezydentowej w sprawie
nagłośnienia naszego problemu. Odpowiedź jaką otrzymałam, trochę mnie zdołowała.
Oto odpowiedź, którą dostałam:

Szanowna Pani,
>
> Działalność Pani Jolanty Kwaśniewskiej w ramach własnej
Fundacji "Porozumienie bez Barier" polega na równoległym prowadzeniu kilku
programów pomocowych.Środki na programy pochodzą od sponsorów, którzy wybierają
jeden z nich. Programów jest na tyle dużo, że Pani Prezydentowa nie jest, na
razie, w stanie poszerzyć swojej aktywności o inne zagadnienia, niewątpliwie
istotne, którym należałoby poświęcić czas i uwagę. Proponujemy Pani wgląd do
programów fundacyjnych, których opis można znaleźć na stronie intenetowej
Fundacji, pod adresem: www.j.kwasniewska.aid.org.pl.
>
> Być może w przyszłości, decyzją Rady Fundacji, problem biezpłodności, bądź
pokrewny, zostanie ujęty w ramy programowe, jako nowy projekt.
>
> Aleksandra Jacoby
> Dyrektor Zespołu Protokolarnego Prezydenta
>

[Gość: Malina]

Maja nas w nosie. Moze jeszcze jest nas za malo albo za daleko do kolejnej
kampanii prezydenckiej?
A moze napiszemy petycje do kas chorych. Chociaz, to chyba glupi pomysl -
jeszcze nie wszytkie siedziby maja marmurowe posadzki!. Kurde! jak mnie to
wnerwia.
Malina

[Gość: Aśka]

Bardzo się cieszę, Wrono, że już podjęłaś pewne kroki, by nam ułatwić życie.
Liczę, że znajdzie się więcej takich osób jak Ty. Tym bardziej, że jest nas
naprawdę spora grupa - podobno co siódme małżeństwo ma problemy z zajściem w
ciążę. Jeżeli co roku przybywa ponad 200 tysięcy małżeństw, to oznacza, że
takich "problemowych" par - prawie 30 tysięcy!!!
Ja osobiście nie liczę na cud (przynajmniej nie od razu), ale uważam, że gra
jest warta świeczki i dotąd będę pisać listy, aż tam "na górze" zrozumieją,
dlaczego od dłuższego czasu nieprzerwanie maleje liczba urodzeń w naszym kraju.

[Gość: AGA]

Ja mialam rozmrazanie 2 razy. Poniewaz z reguly podaja 2-3 embriony, to 3
rozmrazaja – jak wszystkie sa OK, to podaja wszystkie, jak np. jeden obumiera
lub nie rozwija sie prawidlowo, to tylko 2 (nie wiem co robia jak obumiera
wiecej, moze rozmrazaja nastepne ?). O ile do in vitro przygotowuje dr.
Lewndowski, bez wzgledu na to, ktory lekarz do tej pory prowadzil, to do
transferu przygotowuje lekarz prowadzacy, choc nie kazdy robi transfer – mi
dwukrotnie robila dr Taszycka (nie wiem czy dr Wojewodzki przeprowadza
transfery, raz asystowal przy moim , ale moze rowniez robi sam). Cale
przygotowanie to badanie USG 11-12 dnia cyklu, czy jest owulacja; potem
ponownie 14-15 dnia (w zaleznosci jakiej wielkosci pecherzyki byly w pierwszym
badaniu) i potem, jak sa juz dojrzale (ok.2 cm), podaje sie Pregnyl na
pekniecie. Nastepnie rozmrazaja, prosza o telefon, zeby dowiedziec sie jak sie
maja embriony po rozmrozeniu i umawiaja na transfer. Rozmrozenia dokonuja w
laboarotium, w moim przypadku zawsze byla obecna dr Koziol i to ona pokazywala
zdjecia i opowiadala, jak wygladaja (pewnie zawsze tam jest, bo to
jej „dzialka”.
Jak pisalam wczesniej musi byc owulacja. Jesli nie ma, albo cos nie tak (np. u
mnie w jednym cyklu 12 dnia wygladalo wszystko dobrze, a 14 dnia pecherzyki
zaczely sie dzielic i nie rosly, wiec nie dopuscili mnie do transferu), to
trzeba probowac w nastepnym cyklu (wowczas ewentualnie stosuja minimalne
wspomaganie owulacji, jak pisalam poprzednio). Pozniej jak zwykle Utrogestan, a
dalsza procedure to juz znasz. Pozdrawiam.

[Gość: mama]

Bardzo Ci dziękuję za wyczerpującą informację. Już
teraz wszystko jest jasne.

[Gość: Bacha]

O rany, od piatku probuje normalnie dostac sie na Forum i mam klopoty. Czy Wy
tez ? Ale do rzeczy. Hathor wiesz, ze nie jestes sama. Pewnie malo Cie to
pociesza, bo jestes wsciekla i rozgoryczona i zastanawiasz sie dlaczego tak sie
stalo ? Ale wyobraz sobie, ze moj tok rozumowania jest identyczny. Czesto tez
patrze na mlodziez 16-17 letnia i az mi ciarki przechodza, ze moje dzieci beda
kiedys takie same. No jesli w ogole beda. Mowiac szczerze mialam jakas
wewnetrzna nadzieje, ze Tobie sie uda, ze to bedzie cud, ktory da wiare innym
(podobno wiara czyni cuda, mi sie jednak wydaje, ze to cud daje wiare). Trzymaj
sie dzielnie i wyplacz lepiej to wszystko, a potem znow zabieraj sie do
dzialania.
No, ale ja mam tez dla nas wszystkich dobra wiadomosc. Wczoraj zadzwonila do
mnie dziennikarka ze Zwierciadla, do ktorej wczesniej pisalam list i
przekazalam wypowiedzi z naszego Forum. Jest bardzo zainteresowana nami i
tematem i za dwa tygodnie bedzie kolegium redakcyjne, na ktorym go zaproponuje
do kolejnego numeru. To chyba dobrze, nie? Pytala mnie tylko czy znajda sie ze
trzy pary, ktore beda chcialy o tym rozmawiac. Mam wiec konkretne pytanie czy
nadal podtrzymujecie swoje stanowisko w tej sprawie, ze powinnismy o tym zaczac
mowic i czy same jestescie tym zainteresowane. Ja mysle, ze warto.
Do Agi: Synarel na mnie tez nie podzialal, powiedzieli mi, ze to ewenement. A
jednak nie. Ten lek widocznie tak ma.
Potwierdzam, ze gonal-F w Bialymstoku u lekarzy kosztuje 70 zl. za ampulke i
chyba bardziej oplaca sie go stamtad sprowadzic niz przeplacac, zwlaszcza, ze
to dopiero poczatek kosztow.
Tymczasem serdecznie pozdrawiam i czekam na wasze stanowisko w sprawie
Zwierciadla. Bacha.

[Gość: AGA]

Gonal-F, w W-wie na Madalinskiego, gdzie mnie skierowali z Novum tez ampulka
kosztuje 70 zl.

[Gość: EwaP]

W kwestii rozgłośnienia, to jesteśmy gotowi (obydwoje)
wystąpić publicznie jeśli będzie taka potrzeba, z
powodu przeprowadzki mojego biura mam kłopoty z
dostępem do internetu więc podaję swój nr telefonu 0
602 75 65 87.
EwaP + Rebas

[Gość: AGA]

Jesli chodzi o naglosnienie, ja rowniez bylabym gotowa porozmawiac; przy czym w
moim przypadku raczej tylko ja, nie razem z mezem (z roznych powodow;
jesli "wystep solo" jest brany pod uwage, zglaszam swoj akces (z niewielkim
zastrzezeniem, pewnie tak jak kazdy, tzn. musze wiedziec wczesniej jaka jest
kocepcja dziennikarza jesli o prezentacje tego problemu). Pozdrawaiam.

[Gość: wr]

[Gość: wrona]

Jeśli przydam się to mój adres jest następujący: [e-mail]