Jestem chyba nienormalna

[pola29]

czesc!
Po 2 i troche latach walki, badaniach i calej reszcie diagnoza zapadła.
Przyczyna leży po mojej jak i po meza stronie, szansą jest in vitro. Ale nie
o tym chciałam pisać. Diagnoza została postawiona w listopadzie-ja
ześwirowałam, płakałam , wszedzie widziałam kobiety z brzuszkami, wózki, 5
sasiadek w ciąży, 2 osoby w bliskiej rodzinie też, w telewizji małe dzieci,
wszędzie coś!!!
To był koszmar nad koszmarami!!
A teraz, minęło 1, 5 miesiaca od tamtego czasu a ja co??Nic, oglądam ten
świat, patrze na te wózki, dzieci, kobiety z brzuszkami, bratową poprosiłam
osobiście i od siebie o pokazanie zdjeć z USG jej maleństwa ....nie wiem co
sie dzieje zupełnie mi przeszły te jeszcze niedawne nastroje.
Wiem jedno, że nie zdecyduję sie na IV , bo mam swoje powody.
Poza tym tkwi gdzieś głęboko we mnie przekonanie że uda mi się zajsć w ciąże-
wierzę w ten cud.
A z drugiej strony skończyłam studia medyczne i wiem, ze nasza przyczyna
jest skomplikowana ale widziałam niejeden cud w medycynie.
Napiszcie mi czy tez tak macie...czy mam sie zapisac do psychuiatry...Czy
takie nastroje praktycznie ze skrajnosci w calkowita przeciwna strone, w
zupelny spokój są możliwe???Dzięki i przepraszam że sie tak mocno rozpisałam
Pozdrawiam Pola

[karola35]

Witam
wszystko z toba w porządku ja narazie jestem na etapie zrobienia w najbliższym czasie hsg ale doszkonale cie rozumiem .Jak moja bratowa zazła w ciąze to jak sie o tym dowiedziałam to przepłakałam cała noca ostatnio jak u niej byłam to sama poprosiłam zeby pokazała mi zdjecie z usg swojej dzidzi, juz wiedza że to bedzie chłopczyk zastanawiam sie co sie ze mna stało a poza tym jak przezyje to gdy ona urodzi i ja bede musiała isc do nichi do ich didzi . Ja nie wiem do końca jakie sa u mnie przeszkody , na razie wiem ze mam wrogi śluz ale jeszcze hsg pred mna ibadania hormonów i moze sie juz cos wyjasni .ńa razie to nie moge pozbyc sie bakteriżeby zrobić hsg.
Mam jedno pytanie dlaczego nie chcesz zdecydowac sie na invitro czy powodem jest cena zabiegu czy cos innego .Napisz prosze bo ja tez sie zastanawiam czy stac mnie bedzie( nie chodzi o kase)na iv
Pozdrawiam
Karola

[donata72]

kochana ja jeszcze nie jestem zdiadnozowana staramy sie od roku a i w iek mam
juz ladny bo 32 skonczone moje kolezanki zachodza lub rodza i jakos to pomnie
splywa nawet chodze z nimi na usg i yak mysle ze my starajace jestesmy
wyjatkowe bo my pracujemy intensywnie nad dzidzia jest jeszcze wieksza wiez z
naszymi chlopami i czekamy na ten nasz cud a kolezanki moje zachodza rodza i
widze ze to wszystko je przerasta niesa do konca szczesliwe wiec moze to
nieladnie ale im wspolczuje nawet i wiem ze unas bedzie inaczej dojrzalej glowa
do gory bedzie dobrze napewno pozdrawiam

[pola29]

dzieki dziewczyny za te słowa!!! to znaczy że nie bede musiała wzbogacac swoich
kontaktów medycznych o psychiatre... uFF
A co do pytania Karoli 35 to IV nie wchodzi w gre po 1 to finanse, po 2 to
etyczna strona Wiem moze niektóre lub wiekszośc z was mysli jaka głupia itd.
ale ja w czasie studiów naogladałam sie róznych rzeczy bardziej i mniej
moralnych i to co widzialam po pierwsze do konca zycia zostanie w mej pamieci,
a po drugie utwierdza mnie w przekonaniu ze ja sie nie poddam takiej probie i
mozecie mnie nawet za to wyśmiac i mnie "wyrzucic" z tego forum -kazda z nas
ma inna psychike i inna hierarchie watrtosci w zyciu-ja mam taka i jej nie
zmienie Pozdrawiam

[maretina]

a inseminacje nie wchodza w gre?
jesli nie to w gre wchodzi cud, o ktorym pisalas albo adopcja.
sumienia nie zmieniaj. trzeba pozostac soba. psychiatry nie potrzebujesz.

[inga30]

nie wiem czy to jest normalne obiektywnie, ale w tym gronie owszemJa i
płakałam jak się dowiadywałam o ciażach przyjaciółek i było mi wszystko jedno i
cieszyłam się z tych ciąż, i byłam pewna że nigdy nie zrobię in vitro i
zrobiłam je w końcu ( ono tez jest jedynie sznsą , a nie gwarancją), i gdzieś
tam jak każda z nas mam nadzieję ( chyba nie mam tu takiej dziewczyny co by
uważała że nigdy nie będzie mieć dziecka)choć sznse mam marniutkie. Były na
forum i efekty walki i czekania na cud w postaci ciąż każdy robi tak jak czuje.
Powodzenia Pola29 !

[evita76]

Ja też się nigdy nie zdecyduję na inv mało tego mój małżonek ma opory jesli
chodzi o iui, ale w tej drugiej kwestii to go chyba przekonam, znaczy on sie
sam złamie. Za nami też ponad dwa lata prób,gróźb, modlitw, pielgrzymek po
laboratoriach lekarzach i zabiegach i wszystko ok.- brak przyczynyale
Mam nadzije i ona mnie trzyma przy życiu i oczywiście to forum że zdarzy się
cud i kiedyś rano pobiegnę do łazienki bo będę miała mdłości.

[magdaszek]

Cześć!
U mnie In vitro tez odpada, z róznych powodów. Najlepsze jest to, ze za każdym
razem gdy ide na wizyte do gina on pyta mnie o in vitro i tłumaczy, że medycyna
daje teraz tyle mozliwości. No tak,ja to wszytskko wiem, wszystko pieknie,
tylko co wtedy gdy wpadne w doła, bo sobie nie poradzę z kolejną porazką. Mam
biegać od gina do psychiatry i na odwrót? Mam już prawie 33 lata i wiadomo, ze
czas zaczyna naglic i kazda nieudana próba urasta czasami do katastrofy
zyciowej.
In vitro tez nie daje 100% szansy. Moja bratowa poddała sie temu zabiegowi.
Widziałam jak bardzo sie nastawiła, że będzie miała jeszcze dziecko, jak bardzo
sie cieszyła i jak bardzo cierpiała kiedy straciła cała trójka maluszków. Nie
boje sie niedogodności, czy podchodzenia do zabiegu kilka razy, boje sie bólu z
rozczarowania.
A poza tym tak jak Pola mam jeszcze nadzieję, ze uda sie samo, tak nagle,
naturalnie.
Pozdrawiam