Stało się..

[dagi73]

Stało się to czego bałam się najbardziej .Brak dziecka i te ciągłe starania ,
rozczarowania zaczynają niszczyć nasze małżeństwo . Niby wszystko ok ,
jesteśmy dla siebie wyrozumiali ,rozmawiając o tym mówimy że jeśli się nie
uda to trudno nic się nie stanie przecież się kochamy , jesteśmy po to by się
wspierać . A jednak gdzieś od środka toczy się chorobowy proces który powoli
lecz skutecznie niszczy nas od środka . Za każdym razem gdy zwrócę uwagę
męzowi że coś zrobił nie tak , albo moja mama powiedziała że chyba za dużo
pracujemy że życie nam ucieka - mój m robi mi wyrzuty ze napewno mam
pretensje że nie mamy dziecka , wszystko obraca w atak na niego . Nie daję
już rady - staramy się 3 lata z 1/2 roczną przerwą / miałam zabieg po którym
musiałam uważać by nie zajśc/ . Nie mam do niego pretensji , może to ja nie
mogę mieć dzieci / lekarze twierdzą że oboje jesteśmy zdrowi / . Czy też
mieliście takie przejścia , potrzebuję trochę wsparcia...

[krychaw]

Chociaż my jesteśmy na początku leczenia,też czasami nie jest różowo.Głównie ja
nie wytrzymuję nerwowo i niepotrzebnie się wyżywam na moim m,bo jest pod ręką.U
nas sytuacja jest trochę inna,bo obydwojgu nam coś dolega i "wina" leży po
dwóch stronach.I słyszę te same wyrzuty od mojego męża,a przecież się
kochamy.Nie umiem Ci nic poradzic,bo sama sobie nie radzę,ale przytulam
cieplutko i życzę dużo cierpliwości i wiary,że wszystko sie musi ułożyc.

[rafulka]

To Wy starając się od 4 lat nie wiecie na czym stoicie? Dagi 73 wtbacz, ale
ciśnie mi sie na usta kilka niecenzuralnych wyrazów. Nawet spermy nie
przebadaliście, żeby chłop wiedział, że on... hormonów nie pobadałaś, żeby
wiedzieć, że z Tobą oki? Bosheee

[krztyna]

Autorka napisała, że są oboje z mężem zdrowi więc to chyba nie to, że się nie
diagnozowali...

Żebyśmy mogły spróbować choc trochę pomóc, to może napisz, co teraz robicie -
jak się staracie - czy naturalnie, czy macie jakiś plan, jeśli wszelkie metody
zawiodą? Jeśli nie macie - np. najpierw laparoskopia, później, lekarz skieruje
na inseminację itd. a na samym końcu rozważycie adopcję, to bez takiego planu
trudno mieć nadzieję i zachować choć okruchy optymizmu.

Trzymam kciuki.

--------
A Dzieciątko przyszło jesienią...

[rafulka]

Krztyna, skoro facet się obwinia, bo może on, to wynika dla mnie jasno, że
zdrowi są, ale nie przebadani. Podstawowo w tym zakresie. Znaczy niepłodności.
Co to za leczenie, że przez 4 lata nikt ich na badania spermy nie pogonił?
Ja też jestem zdrowa, tyle, że mam niedrożne jajowody, miałam polipa, a
wcześniej pco i endometriozę. Szczegół.
Mój M też jest zdrów jak wół. Tyle, że plemniki ledwo w dolnej granicy normy (i
tak lepiej, bo przed dwoma laty, daleko od tej granicy, oczywiście w dół)

[rafulka]

Za chwilę będą mieli problem z seksem... Przerabiałam to przed kilku laty...

[korlewna]

Dagi.... jak będzie w Waszym malżeństwie zalezy tylko od Was. Może za mało
rozmawiacie, może nie rozumiecie się, może nie do końca jedno wie, co w drugim
siedzi... Nie znam Was, nie znam Waszych problemów. Może jesteście na etapie, w
ktorym potrzebna jest pomoc kogoś mądrzejszego... Czy naprawde lekarze niczego
nie znalezli? A może za mało badan zrobiliście?? Może gdzieś tkwi przyczyna? A
jesli nawet u Was to niepłodnosć idiopatyczna...może warto zdecydowac sie na
któraś z technik wspomagania rozrodu?
Tak czy inaczej życzę Wam, by wszystko zakończyło sie pomyślnie

[piegoosek]

u nas bylo podobnie! ale TO siedzialo we mnie! nie to, zebym miala zal do
mojego M. o nie! mialam zal do wszystkich i wszystkiego! ciagle bylam spieta i
nabuzowana! pewnie moj M. odbieral mnie podbnie jak Ty odbierasz teraz swojego!
potrzeba Wam teraz duzo cierpliwosci i milosci, a napewno pokonacie ten kryzys
(bo inaczej tego nie mozna nazwac)! u nas milosc i cierpliwosc mojego M.
zmusila mnie do dzialania w innym kierunku niz tylko to jedno (starania):
zwolnilam sie z pracy, realizuje swoje plany! zaczelam zyc i uczyc sie zycia na
nowo znowu kochamy seks i juz nie "fukam"
badz cierpliwa i pelna wyrozumialosci! przede wszystkim nie mozecie siebie
nawzajem oskarzac! nawet gdybyscie wiedzieli czyja to "wina", to przeciez nie
mialoby to zadnego znaczenia, prawda?
musimy przede wszystkim nauczyc sie zyc bez dzieci, bo moze nigdy nie bedziemy
ich miec! jesli uzyskamy spokoj wewnetrzny, bedzie nam latwiej! latwiej znowu
isc do gina, na badania, czekanie z miesiaca na miesiac... znam to, och znam
powodzenia!