Daj mi swoje jajeczko

[dwiesiostry]

Cześć. Jestem tu po raz pierwszy. Mam pewien problem i chciałabym od Was jakąś
radę, może któraś z Was znalazła się w podobnej sytuacji?
Mam starszą siostrę, która od lat ma problem z zajściem w ciążę. Próbowała już
zapłodnienia in vitro- niestety okazało się, że z jakiegoś powodu nie jest już
w stanie produkować zdrowych jajeczek.
Siostra zapytała mnie kilka dni temu, czy nie dałabym jej swoich komórek
jajowych... W pierwszym odruchu zgodziłam się myśląc, że choć wątpliwości mam
i mieć będę, to szansa na ciążę siostry jest najważniejsza. W miarę drążenia
tematu pojawiło się mnóstwo negatywów tej sytuacji i...nie wyobrażam sobie już
tego układu.
Co będzie, gdy nie będę w stanie się odciąć od tego dziecka? Czy będę do niego
coś czuła? Uważała je za swoje?...Co prawda z siostrą widuję się 1, 2 razy na
rok, niemniej to najbliższa rodzina i kontakt był, jest i będzie. A co
będzie, kiedy dziecko urodzi się chore? Z jakąś wadą? Kiedy będzie sprawiać
problemy? Czy będę czuła się za to odpowiedzialna? A jak będzie już dorosłe,
jak będzie wyglądał z nim mój kontakt, zwłaszcza, że być może nie będzie
polskojęzyczny?...To wszystko to jakiś koszmar. A jednak cały czas powraca
wątpliwość: a może to wszystko to drobiazgi, i najważniejsze jest to, żeby po
prostu pomóc siostrze mieć dziecko, którego pragnie od lat.
Mam mętlik w głowie i nieprzespane dwie noce.
Napiszcie coś, proszę. Siostra

[maretina]

niech siostra szuka na wlasna reke i z pomoc klinik nieplodnosci dawczyni.
czasami dziewczyny zgadzja sie oodac kilka komorek w zamian za partycypowanie w
kosztach ich in vitro.
nie ryzykowalabym z oddaniem siosstrze swojej komorki. bedziesz patrzec na
wlasne dziecko jednoczessnie prawnie i mentalnie ono bedzie siosstry.zagmtwane
i moim zdniem za trudne na psychike przecietnego czlowiek. uwazam to tez za
niemoralne, ale morale kazdy moze miec rozne. wazne jak Ty sie z tym
czujesz.... a widze, ze zle. nie daj sie przekonywac na sile, pomoz siostrze w
szukaniu.

[juliza]

echhh, ciężka decyzja. Pewnie nikt nie będzie mógł Ci doradzić, bo to Twój
wybór. Ja bym chyba odmówiła.... Czytałam, że zawsze znajomość dawczyni niesie
ze sobą ryzyko, że "właścicielka" jajeczka moze chcieć odzyskać swoje dziecko.
Ma takie prawo. Myślę, że Twojej siostrze też bedzie łatwiej, jak się nie
zdecydujesz, ale musisz z nią poważnie porozmawiać. Można postarać się o
anonimową dawczynię (w specjalistycznej klinice). Tak więc fakt, że odmówisz,
nie przesądza, że siostra nie ma szansy na dziecko. Pozdrawiam

[szklanapulapka2]

nie rób nic wbrew sobie! Nie sądzę, byś dała radę patrzeć na to dziecko nie jak
na swoje. Cieżko, trudno cos takiego wytrzymać. Porozmawiaj z siostrą szczerze,
powiedz jej o swoich wątpliwościach, nie rób nic wbrew temu co czujesz.

[dwiesiostry]

Hej. Dzięki za tak szybki odzew.
Dla ścisłości jeszcze dodam. Siostra absolutnie mnie nie namawia. Tylko
zapytała. A ja po prostu czuję wręcz...powinność jej pomóc. Tyle, że nie chodzi
tu o oddanie krwi, lecz o coś więcej. Rozmawiałam już z nią, odmówiłam. Ona
mówi, że w porządku i rozumie.
Siostra mieszka we Francji. Z tego co wiem te zabiegi, czy jak to nazwać, są
albo całkiem, albo w części refundowane przez państwo. W banku jajeczek jest
ponoć bardzo długa kolejka i chodzi tu przede wszystkim o czas. Lekarz
powiedział jej, że jeśli znajdzie dawczynię, mogą zaczynać cały proces od zaraz.
Siostra ma 39 lat.
Może gdybym miała możliwość porozmawiać z kobietą, która oddała jajeczka swojej
siostrze, wiedziałabym co i jak myśleć o tej historii.
W ogóle czuję się tak, jakby w moich rękach zależała czyjaś przyszłość. Nie jest
to komfortowe

[sloneczko271]

hymmm to jest trudna decyzja ale myśle że ty już wiesz co zrobić-nie oddawaj
siostrze swoich komórek jajowych bo pózniej nie dasz sobie z tym rady. lepiej
niech siostra poczeka na jajko dawczyni tak będzie lepiej dla was wszystkich.
i nie patrz na to w ten sposób że los twojej siostry zależy tylko i wyłącznie
od ciebie. to jest trudne ale twoja siostra musi cię zrozumieć i nie powinna
stawiać cię wogóle w takiej sytuacij.

[yskyerka]

A czy jeżeli siostra będzie musiała czekać, powiedzmy rok, na jajeczko
dawczyni, będziesz mogła spać spokojnie? Nie będziesz miała wyrzutów sumienia?
Myślę, że jednak będziesz je miała.

Stało się, siostra poprosiła cię o pomoc, a teraz jest problem, bo niezależnie
od tego, co zrobisz, będziesz miała wątpliwości. Nie miej do niej pretensji.
Próbowali inaczej, nie udało się, dlatego zwróciła się o pomoc do siostry. To
chyba normalne, że w trudnych chwilach liczymy na rodzinę?

Pamiętaj, że to nie ty będziesz przez 9 miesięcy nosiła to dziecko pod sercem,
nie ty je urodzisz i nie ty będziesz je wychowywać. Nawet nie będziesz musiała
się z nimi często spotykać, co na początku na pewno ci pomoże.

Myślę, że jeśli jednak się zdecydujesz, możecie się z siostrą zżyć jeszcze
bardziej. Trudne chwile, przez które przechodzi się razem z bliskimi, bardzo
łączą. Czasem życie wymaga od nas podejmowania trudnych decyzji...

Przemyśl to sobie na spokojnie, porozmawiaj jeszcze raz z siostrą, a dopiero
potem podejmij decyzję.

[szklanapulapka2]

Pamiętaj, że to nie ty będziesz przez 9 miesięcy nosiła to dziecko pod sercem,
nie ty je urodzisz i nie ty będziesz je wychowywać. Nawet nie będziesz musiała
się z nimi często spotykać, co na początku na pewno ci pomoże.

I to ma być pocieszenie??? Coś, dzięki czemu nie będzie czuła więzi z
dzieckiem??? No, proszę Cię.... to jest właśnie w tym wszystkim początkiem
dramatu. Ja mam juz dziecko i naprawdę nie wyobrażam sobie takiej sytuacji... I
nie wbijaj autorki wątku w poczucie winy, bo żadnej winy tutaj ona nie ponosi.
Według mnie to siostra zachowałą sie nie w porządku.

[sloneczko271]

szklanapułapko uważam że masz 100% racje. ja też nie wyobrażam sobie takiej
sytuacij, w końcu to dziecko by wtedy miało połowe jej genów a nie jej siostry!

[justysia111]

Moim zdaniem nie powinnaś się zgodzić. Będzie to chora sytuacja. Zawsze
zastanawiałabyś się co zrobiłaś, nawet nie jestem w stanie wyobrazić sobie co
mogłabyś czuć widząc to dziecko. Siostra też jest "dziwna" prosząc Cię o taką
rzecz. W klinikach niepłodności zapewne są komórki dawczyń. A może niech
siostra zdecyduje się na zarodek innej pary.
Jeśli ja nie mogłabym mieć dziecka( a mam po in vitro), na pewno nie
zdecydowałabym sie ani na zarodek, ani na komórke, ani na czyjeś nasienie. Wiem
bo zanim udał się nasz zabieg stwierdziliśmy z mężem, ,że nic innego nie
wchodzi w grę. Ja mam może nieco dziwne poglady, ale nie chciałabym nosić pod
sercem dziecka z nasienia innego mężczyzny, lub komórki obcej kobiety. Po
prostu nie miałabym dzieci. Takie jest moje zdanie. Dzieki Bogu mnie sie udało.
Na miejscu Twojej siostry nawet taki pomysł nie przeszedł by mi przez głowe( a
mam 2 siostry).
Ja bym się nie zgodziła.
Pozdrawiam

[marion35]

Siostra też jest "dziwna" prosząc Cię o taką
> rzecz. W klinikach niepłodności zapewne są komórki dawczyń. A może niech
> siostra zdecyduje się na zarodek innej pary.

Tylko wtrącę - w klinice zawsze w takiej sytuacji zadają pytanie "czy jest
siostra, przyjaciółka która mogłaby oddać oocyt".W klinikach nie ma komórek
dawczyni jak piszesz, na taką komórkę się czeka.Decyzja o adopcji zarodka też
nie jest łatwa.

[dwiesiostry]

> Tylko wtrącę - w klinice zawsze w takiej sytuacji zadają pytanie "czy jest
> siostra, przyjaciółka która mogłaby oddać oocyt".

Więc jednak jest to normalnie praktykowane...?

[milka9612]

No cóż,to ja się zdecydowanie wyłamię.Sama walcze o dziecko już 3 lata.Jestem
pewna że gdyby siostra poprosiła mnie o jajeczko oddałabym bez wahania ponieważ
wiem jak cierpi kobieta która pragnie dziecka a nie może go mieć.Twoja siostra
ma już 39 lat kazdy rok zmniejsza szanse na macierzyństwo.Jak piszesz,widujesz
się z nią 1-2 razy w roku to naprawde bardzo rzadko co też jest nie bez
znaczenia.Ja sama chyba też nie mogłabym nosić pod serduszkiem obcego jajeczka
ale sama oddałabym bez wahania.Ale ty musisz być pewna swojej decyzji i nie
robić nic wbrew sobie.

[tekla12]

Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości to nie ma się nad czym zastanawiać. Dobrze,
że masz je już teraz a nie po fakcie. Według mnie donacja oocytu od znanej czy
spokrewnionej dawczyni jest bardzo ryzykowna ze względu na dobro ewentualnego
dziecka.
Siostrze możesz pomóc w inny sposób - przekonując ją do adopcji zarodka albo
wyszukując w necie dawczynię komórki.

[dwiesiostry]

Cała sytuacja jest jak dla mnie nieprawdopodobna i abstrakcyjna wręcz, nigdy ani
nie słyszałam, ani nie czytałam o podobnej historii. Pewnie dlatego nawet nie
wiem, co mam myśleć, co dopiero mówić o podjęciu decyzji.
Jest jeszcze kwestia samego dziecka, co ono będzie czuło i myślało kiedyś? Nie
będzie to przecież dla rodziny tajemnicą, nie wyobrażam sobie tego. Dziecko
dwóch matek- sióstr? Nie chcę oddać swoich komórek jajowych i starać się
zapomnieć o całej sprawie. Najzdrowiej byłoby to po prostu zaakceptować i ułożyć
na nowo relacje z siostrą i w ogóle resztą rodziny. I tu brakuje mi już
wyobraźni. Mój szwagier- to ja już nie wiem, w jakim charakterze go postrzegać.
Mój mąż- wujek dziecka, moje dzieci: kuzyn-brat, kuzynka-siostra, moi rodzice:
podwójni dziadkowie itp.
Jesteśmy z siostrą zupełnie różne, pod względem i charakteru, i urody. Mieszanka
może być naprawdę zaskakująca.

A jeśli chodzi w ogóle o dawstwo, to wielu rzeczy nie pojmuję. Wy, dziewczyny,
staracie się czasami bardzo długo o dziecko i obeznane jesteście ze wszelkimi
technikami i procedurami, wiecie, co jest dla Was najważniejsze i co możecie dla
tego poświęcić. A mnie jest ciężko w ogóle zrozumieć, jak to jest dać anonimowo
swoje jajko do czyjegoś użytku? Czy o tym się zapomina, czy myśl o możliwym
dziecku, podobnym do siebie, będzie wracać już zawsze...? Normalnie kosmos.
Wielkie dzięki za Wasze wypowiedzi.

[tekla12]

tutaj masz archiwalny wątek dawczyni komórek:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=191&w=32427679&a=32753022

[tekla12]

a tutaj post dziewczyny, która chce oddać swoje zarodki do adopcji:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=191&w=56349352&a=56481007

[mila_do_nieba]

Nie decyduj sie na taki "gest". Ze względu na dobro dziecka i całej Waszej
rodziny. Zwłaszcza że masz co do tego wątpliwości. I w żaden sposób nie
rozważaj tego w kategoriach egoizmu, jak to ktoś Ci zasugerował; moim zdaniem
wykazujesz sie jego brakiem myślac w taki właśnie sposób.
Najbardziej, jak dotąd, rozpowszechnione jest dawstwo - zarówno nasienia jak i
komorek zupełnie anonimowe. I jest w tym jakis sens.

[szklanapulapka2]

Dziewczyno, nie rób tego!!! Sama jestem po 6 latach walki o dziecko, ale w
życiu nie zdecydowałabym sie poprosić o komórkę dla mnie kogokolwiek z rodziny.
To jest chore. Chcesz zrujnować sobie psychikę? Nie da sie zapomnieć o własnym
dziecku (choćby tylko w połowie własnym). Koleżanka wcZeśniej (tekluś,
przepraszam, wybacz, ale w tym względzie mam inne zdanie) przesłała Ci link do
postów wyrażajacych emocje dziewczyny chcącej oddać jajeczko. Po pierwsze nie
wiadomo, czy to był na pewno szczery post, a po drugie... no cóż? Czy to, że
człowiek popełnia grzech i idzie do więzienia, a później z niego wychodzi
i "jakoś żyje" dalej, zobliguje Cię do popełnienia tego samego grzechu? Nie
sądzę. Ludzie są różni, różny mają próg wrażliwości. Niwe daj się wpędzić w
poczucie winy, postąp zgodnie z własnycm sumieniem. Nie gódź się
na "połowiczną" matkę, bo nie otrząśniesz sie z tego do końca życia. Wiesz, tu
piszą różne dzieqwczyny, ale zauwazyłam pewną zbieżność myśli osób, które juz
są matkami 9jak ja) albo za chwilkę nimi będą (mila). My myślimy chyba bardziej
po "matkowemu". No nie dałabym rady, naprawdę, nosić takiej pętli na szyi.

[mila_do_nieba]

Szklanapulapko cos źle chyba zrozumiałaś. Tekla odradzała autorce wątku oddanie
oocytu komuś z rodziny a nie zachęcała.
A co tego rodzaju dawstwa uważam że powinno być anonimowe. I nie znajduje to
źródła grzechu a ni odnośnie tego kto daruje ani tego kto korzysta z cudzego
oocytu.
A co otrząsania sie do końca zycia; to nie można mierzyć innych swoją miarą a
tym bardziej ocenia.

[maretina]

a wiesz jak cierpi kobieta patrzac jak ktos bliski wychowuje jej dziecko?
ja nie chcialabym byc w takiej sytuacji.nie dalabym rady patrzec jak moja
siostra wychowuje mojego syna a ja nawet nie mam do niego praw, nie moge mu
powiedziec:: to ja jestem mama! horror.

[asiunia555]

nie zgodziłabym się na to. i nie spytałabym swojej siostry o takie coś.
uważam, że tylko anonimowe oddanie komórki ma rację bytu.
jeżeli masz obawy od razu to nie wydaje mi się abyś była na taki krok gotowa.

[ivoral]

Rozpatrywałam taka opcje, ale jako biorczyni komórki (w końcu udało sie na
mojej komórce i to na iui, a nie w in vitro). To rzeczywiście jest jeden z
pierwszych tematów, ktore poruszyl ze mna lekarz w klinice niepłodności (u mnie
w wieku 35 lat, podejrzewam, ze rozmawiaja o tym własnie ze starszymi
pacjentkami).
Powiedziałam siostrze o tym pytaniu lekarza i ona od razu sama mi to
zaproponowała.
Osobiście, gdyby jedynym wyjściem dla mnie była komórka dawczyni chciałabym
zeby była to komórka mojej siostry. - Eliminuje to wszelkie wątpliwości co do
wpływu cech genetycznych na charkter i zdrowie dziecka.
Moja siostra ma juz 8 letnią córke i nie planuje więcej dzieci. Jestem matka
chrzestna jej córki (którą traktuję prawie jak swoje dziecko i mysle, że ona
też traktuje mnie jako bardzo bliska osobę)i utrzymuje z nimi obiema bardzo
bliski kontakt. Dzieli nas około 400 km, ale rozmawiamy ze soba co najmniej 3
razy w tygodniu. Siostra zwierza mi sie ze swoich trudności wszelkiego rodzaju,
a ja jej z moich. Na codzień pomagamy sobie nawzajem.

[masumi2006]

Ja też podobnie jak większość z dziewczyn wypowiadających się w tym miejscu
byłabym przeciw.Sama starałam się o dziecko 4 lata,więc rozumiem jak może czuć
się Twoja siostra.Nam się udało w pierwszej IUI, ale zanim się udało
przepłakałam wiele nocy i wciąż powtarzałam pytanie:dlaczego wlaśnie ja?
Nigdy nie zgodziłabym się na oddanie moich oocytów ani siostrze,ani
bratowej,ani obcej kobiecie za żadne pieniądze.Gdyby chodziło o
nerkę,krew,szpik - proszę bardzo,ale nie komórkę jajową.Nie zniosłabym myśli,że
moje dziecko wychowuje inna kobieta,inny mężczyzna,inni ludzie. Wiem,że to
byłoby w połowie moje dziecko,ale to,które sama urodziłam też ma tylko połowę
mojego materiału genetycznego,więc różnica polega tylko na
rodzaju "inkubatora"-przepraszam za brzydkie porównanie.Nie i jeszcze raz nie.
Rozumiem,że decyzja jest bardzo trudna i musisz podjąć sama,ale wydaje mi
się,że przede wszystkim powinnaś brać pod uwagę swój spokój.Zrobisz to,oddasz
komórkę może być super,bo siostra będzie szcześliwa,dziecko zdrowe,kochane i
piękne,ale Ty będziesz na nie patrzeć chociażby te dwa razy w roku i
pomyślisz:moja córka/mój syn mówią do mnie "ciociu".Nie oddasz komórki-
będziesz się zagryzała: "A może jednak powinnam,w końcu to moja siostra.Gdybym
ja była na jej miejscu..."
Porozmawiaj z mężem,siostrą i ustalcie coś razem.Bo czegobyś nie zrobiła i tak
prawdopodobnie będziesz żałować.Powodzenia

[marion35]

Ani nie zachęcam, ani nie odradzam.
Napiszę Wam jak to wygląda kiedy dotyczy nas samych - tzn z mojego
doświadczenia.Każda z nas ma własne zdanie na temat oddania bądź adopcji
oocytu, ale przyznam się że niektóre "głosy przeciw" zaszokowały
mnie.Porównania do grzechu itp...
Adoptowałam oocyt, jestem po transferze(jeszcze nie wiem czy z sukcesem)i
jestem bardzo wdzięczna dziewczynie która anonimowo to dla mnie zrobiła.Uważam,
to za niesamowity gest, nie znała mnie mogła się tylko domyślać, że jeśli ja
decyduję się na taką drogę to bardzo pragnę być mamą i będę kochać dziecko.
To była jak dotąd najtrudniejsza decyzja w moim życiu.Uważacie, że kobieta
która ma przez 9 miesięcy nosić pod sercem dziecko i całe życie się nim
opiekować jest tylko "inkubatorem"?
Jestem pewna, że sama zrobiłabym to samo.
W takim przypadku anonimowość jest ułatwieniem sytuacji.Może uznacie to za
dziwactwo ale moja przyjaciółka chciała zostać dawczynią tylko jej wiek był
ograniczeniem.

[masumi2006]

Droga Marion
Piszesz z punktu widzenia kobiety stojącej po drugiej
stronie "barykady".Opisujesz swoje ogromne uczucie wdzięczności wobec tej
kobiety,ktora stała się dawczynią.Oddała Ci część siebie po to,byś mogła być
matką.Spełniła Twoje największe marzenie.Podarowała coś bardzo cennego,coś
czego ja nie potrafiłabym zrobić nawet przyparta do muru. Przepraszam,że użyłam
słowa "inkubator",ale w pewnym sensie każda z nas jest przez 9 miesiecy właśnie
takim inkubatorem.Owszem większość kobiet cieszy się z daru,jaki dostała od
losu,ale nie jest tak w każdym przypadku.Wiele kobiet nie dojrzało do bycia
matką mimo swojego wieku kalendarzowego.Co z tego,że starają się o dzieci tyle
lat?Czy to wystarczy by być dobrą matką? Bycie matką jest trudniejsze niż się
wydaje.Nie wystarczy nakarmić,ubrać czy przewinać dziecko.To jest żywa istota-
człowiek.A ile matek nawet tych które świadomie zdecydowały się na
macierzyństwo jest naprawdę dobrymi matkami?A co z tymi kobietami,ktorych
dzieci rodzą się chore?Nigdy nie ma gwarancji,że dziecko będzie zdrowe.I co
wtedy? Do kogo będzie miałą dziewczyna pretensje?Jedna i druga będzie czuła się
winna.Może napisałam to zbyt brutalnie i uogólniłam,ale nie można wykluczyć
takich przypadków.
Tobie droga Marion życzę powodzenia i dużo zdrowia dla Ciebie i Okruszka,który
w Tobie zamieszka(ł?) i obyś nigdy w życiu nie musiała dokonywać innych, równie
trudnych wyborów.Pozdrawiam

[alizeis]

Ja nie bede doradzac, zwlaszcza, ze decyje juz podjelas - a jedynie
przedstawie swoje odczucia. Szczerze mowiac, mi byloby dokladnie obojetne czy
moje dziecko byloby z mojej komorki czy dawczyni. Juz bardziej zalezaloby mi,
zeby genetycznym ojcem byl moj M, ale nie mialabym wielkich oporow przed
uzyciem dawcy gdyby zaszla taka potrzeba. Dla mnie milosc tworzy rodzine a nie
genetyczne wiezy.
Nie mialabym rowniez problemow z oddaniem swojej komorki. Dla mnie dziecko
urodzone z takiej komorki nie byloby "moim" dzieckiem - moze dlatego, ze ja nie
jestem za bardzo "przywiazana" do tych moich komorek. Dla mnie ten zwiazek:
komorka-dziecko jest bardzo abstrakcyjny. Choc moze czulabym to troche inaczej
gdybym miala pozniej kontakt z tym dzieckiem i byloby podobne do mnie. Na pewno
wolalabym zeby taka donacja byla anonimowa ale cala sprawa nie bylaby dla mnie
jakims "rujnujacym psychike" wydarzeniem.
No, ale ja moze jestem jakas "wynaturzona"

[milka9612]

alizeis,całkowicie się z tobą zgadzam.Mam identyczne podejście do tego
problemu.Jak napisałam wyżej wiem co czuje kobieta pragnąca mieć
dziecko.Oddałabym swoją komórke bez wahania siostrze czy komukolwiek kto by o
to poprosił.

mika,alizeis

[marion35]

Wróciłyście mi wiarę, że gdyby mi się nie powiodło tym razem to jeszcze kiedyś
znajdzie się dziewczyna która to dla mnie zrobi-odda oocyt.
Pozdrawiam!
Ps.Był tu taki głos, że często dziewczyny pragną dziecka a i tak nie wiadomo
czy będą dobrymi matkami.Tego nigdy nie wiadomo i na szczęście nie ma na to
żadnych badań ale kto wie może jak już robić chcą spis uczennic w ciąży to
niebawem będą robić selekcję kto może być rodzicem a kto nie...

[samanta25]

Ja jestem w odwrotnej sytuacji, rozpatruję adopcję komórki dawczyni ale jeszcze
nie teraz
O dziecko walcze już 5 lat, mimo że wszyscy lekarze zawsze mówili "jest pani
młoda, ma pani czas" nie udało się do tej pory...
Myślę, ze nie powinny się tutaj wypowiadać osoby, które nie przeszły tej walki
o dziecko, comiesięcznych porażek, rozczarowań i załamań psychicznych

A co do komórki to dla mnie osobiście najbardziej komfortową sytuacją jest
anonimowa dawczyni. Fakt pozostają jeszcze wątpliwości - kim jest ta osoba, czy
dziecko będzie zdrowe itp.
Sama mam dwie siostry, które są szczęśliwymi matkami bez problemów ale nigdy
nie zwróciłabym się do niech o pomoc... Nie potrafiłabym

********
65 cykl starań
czerwiec '06 ICSI - (c. biochemiczna), grudzień '06 -IMSI ((

[milka9612]

Należy rozpatrzec jeszcze jedną kwestie.Czy dawczyni ma już własne dziecko?Ja
nie mam.Ciągle walcze już 3 rok.Mnie mówiono również jest pani młoda i
zdrowa.Nie mam już siły przeżywać kolejnych rozczarowań.w tej chwili nie mając
własnego dziecka nie oddałabym komórki jajowej innej kobiecie.ale gdybym miała
wziąć od innej wybrałabym zdecydowanie siostre lub kogoś kogo znam a nie obca osobę.

[dwiesiostry]

Jak przypuszczałam, im głębiej w temat, tym więcej pytań...
Generalnie to prosta sprawa: czy dając komórkę jajową siostrze, oddaję swoje
dziecko, czy komórkę jajową?... Czy mam myśleć o nim, jak o swoim dziecku, czy
dziecku mojej siostry i mojego szwagra. Równocześnie, jeśli pozostałe
niewykorzystane zarodki/jajeczka pójdą w świat do adopcji, to oddaję swoje
dzieci, czy komórki jajowe?
A gdybyście wykupiły siostrze (przyjaciółce) los na loterii, co byście czuły,
kiedy ten los wygrałby samochód- że dałyście karteczkę z numerem, czy samochód?...
Zastanawiam się też, czy powinnam poruszyć temat w rodzinie. Jasne, każdy mówi:
to twoja decyzja. Ale bądź co bądź dotyczy najbliższej rodziny.

[tekla12]

Ty chyba przed wszystkim zadajesz pytanie czy będziesz potrafiła być tylko i
wyłącznie ciotką dla własnego dziecka. To jest wyłącznie twój problem i nikt go
nie rozwiąże, bez względu na to ile wpisów będzie zawierał wątek.

[dwiesiostry]

Masz rację. Liczyłam, że na tym forum spotkam osoby, które już to przeżyły.
A podjęcie decyzji to w zasadzie zgadywanka: co będzie, jak już będzie.

[szklanapulapka2]

Ktoś napisał tutaj, że nie powinny sie tu wypowiadac osoby, które tej walki nie
przeszły. Cóż... tak przeglądam ten wątek, mniej więcej znam nicki dziewczyn z
forum i nie zauważyłam tu nikogo, kto tej walki o dziecko nie przeszedł. Ja (bo
może o mnie chodzi) mam synka ale po 6 latach zmagania sie z niepłodnością,
Synka powstałego w wyniku 6 iui. Teraz staram się już prawie 3 lata o drugie
dziecko. W maju czeka mnie in vitro. Tak więc za mną kilkadziesiąt cykli
rozczarowań, bólu i łez. Mimo to, moje zdanie jest jedno - nie oddaąłbym swojej
komórki ani nie byłabym w stanie poprosić o nią w rodzinie.

[tekla12]

dwiesiostry napisała:

> Liczyłam, że na tym forum spotkam osoby, które już to przeżyły.
> A podjęcie decyzji to w zasadzie zgadywanka: co będzie, jak już będzie.

Szkoda, że twoja siostra nie próbowała pogadać na jakimś forum zanim obarczyła
cię takim ciężarem.

[asiat99]

Ja oddałam swoje oocyty. Mam nadzieję, że kogos z tego powodu uszczesliwie lub
już uszczesliwiłam. Nie oczekuje wdziecznosci ani niczego innego. Po prostu
miałam ich bardzo dużo i postanowiłam sie podzielić. Nie myslę o tym jak o moim
dziecku i czy zostały już poczętę i maja rodziców. Bo to jest "tylko" komórka.
Do zaplodnienia potrzebny jest jeszcze plemnik i przyszłą mamę czeka jeszcze 9
miesiecy ciązy.
To bedzie jej dziecko,nie moje. Ja o swoje dalej walczę. Gdybym jeszcze raz
miała sposobnosc podpisania zgody na oddanie komórki moja decyzja byłaby taka
sama.Pozdrawiam.

[bulinkaj]

Zgadzam się z Asiat99. Zdecydowaliśmy się z mężem na in vitro, gdyż jest to
jedyna szansa na nasze dziecko. Za trzy tygodnie pierwsza wizyta. Długa droga
przed nami. Jeśli będzie taka możliwość, jeśli "wyprodukuję" więcej jajeczek i
jeśli tylko uda się i zajdę w ciążę, bez problemu oddam swoje jajeczka innej
kobiecie, która podobnie jak ja pragnie dziecka. Nawet nie było, nawet nie ma
cienia wątpliwości, że tak postąpimy.

[dwiesiostry]

Wydaje mi się, że dowiedziałam się, czego chciałam. Dzięki wszystkim wielkie!
Żałuję tylko, że nie mogłam porozmawiać z kimś, kto by miał takie doświadczenia
za sobą.
Mam jeszcze na koniec takie techniczne pytanie. Czy proces pobierania jajeczek i
w ogóle cała ta wcześniejsza stymulacja może mieć jakiś wpływ na moje ewentualne
plany prokreacyjne? (w formie naturalnej) Nie wykluczam jeszcze jednego
dzidziusia za parę lat. Jeżeli pobiorą mi dajmy na to 20 jajek, to będę miała 20
mniej, ale jak się to ma do jajeczkowania później? Jeśli któraś z Was się
orientuje, będę wdzięczna za odpowiedź.

[tekla12]

dwiesiostry napisała:

> Jeżeli pobiorą mi dajmy na to 20 jajek, to będę miała 2
> 0
> mniej, ale jak się to ma do jajeczkowania później?

Będziesz miała tyle samo komórek jajowych. Stymulacja polega na aktywizacji
komórek z puli przeznaczonej na cykl, w którym dokonuje się ich pobranie.
Ryzykujesz ewentualnym zespołem hiperstymulacji jajników i powikłaniami
okołozabiegowymi. Pobranie komórek nie będzie miało wpływu na późniejszą płodność.

[mala745]

Witam O maluszka staram sie juz od 13 lat i powiem tyle, ze bez
zastanowienia ( gdybym tylko miala na tyle ) oddalabym jajeczka . A nie mowiac
juz gdyby poprosila o to mnie siostra. I ja tez bym bez zastanowienia wziela
jajeczko od obcego ( fakt faktem, ze wolalabym od siostry ). Dwie siosty -
jakakolwiek podejmiesz decyzje wiedz, ze ona bedzie napewno sluszna.
Brawo !!!!!!!!! Podziwiam Cie!!!!!!!

[zerozdziwien]

oddałam bez żadnych emocji część swoich jajeczek po stymulacji innej kobiecie
może jestem nieczuła,ale nie traktowałam tego tak osobiście
po prostu miałam dużo i mogłam to zrobić
czasami zastanawiam się tylko czy tamtej kobiecie się udało...

[pandziksa]

www.novum.com.pl/index.php?p=k_media&id=17

[maretina]

historia wzruszajaca.
niestety nie pokazuje tego co bylo po narodzinach dziecka.czy tez wsszyscy byli
szczesliwi?
upieram sie, ze dawczyni powinn byc nieznana.

[dwiesiostry]

Maretina, to opowieść ze strony kliniki zachęcającej potencjalnych pacjentów.
Trudno, żeby opisali, jak ktoś komuś dał jajeczko, które nie dość, że się nie
przyjęło, to jeszcze było powodem rozpadu w rodzinie.

[leli1]

ja taka propozycje usłyszałam od swojej siostry, kiedy dowiedziała sie o naszych problemach z poczęciem.
Osobiscie nigdy takiej sytuacji nie rozpatrywałam i nigdy słowem nie wspomniałam o ewentualnej adopcjii oocytu, dlatego tym bardziej mnie to zaskoczyło. W pierwszym odruchu powiedziałam, że absolutnie nie! Nie wyobrazam sobie ze nie zaważyłoby to na naszych wzajemnych stosunkach (widujemy sie z siostra b.czesto). Nawet jesli nic nie wyszłoby z jej strony, jesli ona przyjęłaby ta sytuacje zupełnie naturalnie, to ja źle bym sie z tym czuła.
Miałabym wrażenie ze to jej dziecko.
Siostra prosiła abym przemyślała i dopiero dała odpowiedź.
Przemyslałam, ale odpowiedz byla taka sama.
Dla mnie byłoby to nie do zniesienia.
Problem tkwił we mnie, bo nawet jesli to idealne rozwiązanie i siostra sama mi je zaproponowała to po prostu nie byłam, ani dalej nie jestem na to gotowa.
Wydaje mi się, że dla mnie gdyby sytuacja była odwrotna nie byłoby problemem oddanie wlasnej komórki.........tyle ze jak sie okazuje nie działa to w dwie strony. Oddać tak, ale przyjąć nie.

[maretina]

wiem. zauwazylam.

[wiktoria33]

Dyskusja rozgorzala, wiec i ja wypowiem swoje zdanie

bo po pierwsze walcze juz b dlugo
po drugie mam siostre
po trzecie kiedys przy IVF nie bylo zadnego dobrego zarodka do podania i
stanelam przed podobnym problemem

Moja siostra jest 9 lat starsza ode mnie (ja mam 34) jest moja powiernica i
przyjaciolką najszczersza z mozliwych (sama ma kilkunastoletnia corke)
Razem ze mna cierpiala kiedy nie udalo sie tamto IVF i wiem ze przezywa ze mna
dalej moje porazki
Jak dowiedziala sie o problemie (tzn ze byc moze nie jestem
stanie "wyprodukowac" prawidlowych komorek jajowych powiedziala:
- Bozem szkoda ze jestem juz taka stara bo bym Ci swoje dala
i potem:
a dowiedz sie moze sie da?
i obie sie poryczalysmy

Nic z tego nie wyszlo, nie wazne, ale to byla jej reakcja i powiem Wam ze
zachowalabym sie tak samo.
Ona wie jak ja cierpie i wie ze chcialabym miec swoje dziecko, dziecko z naszej
krwi, rodziny.

Chce jeszcze podkreslic ze : wypowiadam swoje zdanie i dotyczy to mnie i mojego
emocjonalnego zwiazku z siostra, do niczego nikogo nie namawiam ani nie
przekonuje bo to bardzo odpowiedzialna i osobista decyzja, pozwolilam sobie
tylko wyrazic swoje zdanie.

pozdrawiam

[samanta25]

podciągam wątek Ciekawa jestem jak się zakończyła ta sprawa
Czy znacie przypadki gdzie dziewczyny znalazły dawczynie na forum ??

********
67 cykl starań
VI/'06 ICSI - c. bioch., XII/'06 -IMSI, III/'07 IMSI - do transferu nie doszło,
brak komórek ((

[perelka110]

Wiem,że to ciężka decyzja. Ja swojej siostrze oddałam bym bez wahania, to nie
ma znaczenia kto będzie wychowywał dziecko. Pomyśl ile tracimy jajeczek nie
zapłodnionych podczas każdego okresu i nie zastanawiamy się nad tym, co się
dzieje. Potraktuj to jak oddanie paru militrów krwi, a nad dalszymi
konsekwencjami nie powinnaś się zastanawiać i zaprzątać sobie tym głowy, chyba,
że jesteś zagorzałą katoliczką.

[lusiasia]

ja co prawda nie mam siostry, ale wiem ze oni zadna kuzynka ani kolezanka by mi
nie dala swojego jajeczka
moze jedynie moja mama (tylko to juz jest niemozliwe)

[maretina]

urodzilabys sobie brata lub siostre... litosci...

[lusiasia]

moja mama byla by jedyna osoba ktora chcialaby mi "pomoc", ale nie napisalam ze
chcialabym sobie urodzic brata lub siostre

jak ja skorzystam z jejeczka, to tylko dawczyni ktorej nie znam (i pewnie w
Polsce, bo u mnie wchodzi prawo ze dawczynia jest matka biol i dziecka ma prawo
poznac swoja matke biol) nie jestem temu przeciwna, ale takie prawo spowodowalo
ze dawczyn ubywa

[finni]

Troche inaczej sie widzi temat, jak sie juz troche w nim siedzi. Po dlugich staranich zmienia sie punkt widzenia.
Dwiesiostry i inne dziewczyny z takimi dylematami, dziecko z darowanej komorki nie bedzie ani troche waszym dzieckiem ) Nie ma takiej mozliwosci. Kropka. Ale jesli sa tego typu obawy, to lepiej tego nie robic. Bo zamiast pomoc, zaszkodzicie sobie i innym. To jest komorka, nie dziecko.
Gdyby byla taka latwosc pozyskiwania jajeczek jak nasienia, nie byloby problemu, bylyby po prostu anonimowe banki komorek Jest inaczej, dlatego pytaja o ewnetualna siostre... Chyba najlepiej anonimowo, ale jesli obydwie strony dojrzaly do takiego daru, nie widze problemu.
Kilka wypowiedzi naprawde mnie wzruszylo. Widac jaka trezba ciezka droge pokonowyc do macierzynstwa.
pozdrawiam

[samanta25]

finni napisała:

> Troche inaczej sie widzi temat, jak sie juz troche w nim siedzi. Po dlugich
sta
> ranich zmienia sie punkt widzenia.
> Dwiesiostry i inne dziewczyny z takimi dylematami, dziecko z darowanej
komorki
> nie bedzie ani troche waszym dzieckiem ) Nie ma takiej mozliwosci.

Może genetycznie nie będzie dzieckiem biorczyni ale fizycznie TAK
I zgadzam się z kwestią że inaczej się widzi tą sprawę jak kogoś to dotyczy


********
68 cykl starań
VI/'06 ICSI - c. bioch., XII/'06 -IMSI, III/'07 IMSI - do transferu nie doszło,
brak komórek ((

Jaka to wygląda praktycznie?

[alex19811]

Kwestii darowania komórki nie rozstrzygnie się od tak, to każda para musi sama
podjąć decyzję. Nie ma nic pewnego tak jak w życiu.
Ale jak już jakaś para zdecyduje się na anonimową dawczynię, jak to praktycznie
wygląda finansowo?
Klika lat temu miałem ivf i lekarz zwrócił się o darowanie komórki, zgodziłam
się, no trochę mieliśmy do przemyślenia... Zabieg ivf miał być dla nas o 3 tyś
tańszy.
Ciekawe ile biorą od biorczyni za samo pośrednictwo???

[samanta25]

alex19811 napisała:

> Ciekawe ile biorą od biorczyni za samo pośrednictwo???

Kogo miałaś tutaj na myśli ?? Dawczynię czy klinikę ??
Jeśli chodzi o kliniki to cena za 1 oocyt jest różna i sięga od 2.500-8000zł co
jest dla mnie nie do pomyślenia że tak można na tym zarabiać (
Dodatkowo niektóre kliniki osobno sobie doliczają koszty za procedurę ICSI czy
IVF tłumacząc się tym że media kosztują


********
68 cykl starań
VI/'06 ICSI - c. bioch., XII/'06 -IMSI, III/'07 IMSI - do transferu nie doszło,
brak komórek ((

[misiekxx]

jeszcze jedno: a jeśli dziecko urodzi się chore....i w przypływie żalu siostra
zacznie Ci wypominać że to może przez Ciebie....nie musi tak być...ale w
rodzinie wszystko się dziwnie układa
Sprawa naprawdę trudna -nie sądzę byś do dziecka tak poczętego miała podchodzić
inaczej niż do siostrzenicy czy siostrzeńca...ono będzie Ci tylko przypominać
Twój dar, nie będzie Ci bardziej bliskie bo to nie TY je bedziesz czuć 9
miesięcy w brzusiu a po narodzinach karmić, tulić, usypiać, dbać w zdrowiu i
chorobie, uczyć życia i świata...................
ale to tylko moje prywatne zdanie
POzdrawiam