Ciągle czekam...

[baby1982]

Cześć dziewczyny!Dawno mnie nie było-miałam urlop.Odpoczęłam-moje
myśli odnośnie dzidziusia były mniej natrętne ale już jestem w domu
i nie da się nie myśleć.Tym bardziej że dziś mam 33dc a okresu
brak.Do tej pory po bromergonie miałam @ co 32 dni.Prolaktyna spadła
pęcherzyki rosły owulacja była-a dzidziusia nie ma.Mąż miał takie
sobie wyniki no ale lekarz nie powiedział że są dramatyczne.Wczoraj
zrobiłam test i wyszedł negatywny.Myślicie że w poniedziałek
mogłabym pójść na betę.
Audrey co u ciebie-jak Twoje PCO i prolaktyna?
Miss-gratuluje ciąży niech wszystko się dobrze układa.

[audrey2]

Aniu, jak milo, ze o mnie pamietasz. Az sie usmiechnęłamU mnie nic
nowego, niestety. Bylam u gina, nowego i niepolskiego-kazala
odstawic bromek, od razu, bez zadnego dawkowania i za 3 miesiace
powtórzyc badania. A poza tym powiedziala, ze trzeba sie starac 2
lata, zanim zacznie sie leczenie...

Generalnie była bardzo mila. Badania bedę miala w październiku, a
kolejna wizyte pod koniec listopada.

Na razie jestem na etapie slynnego odpuszczenia sobie. NIc nie
biorę, nawet kawsu foliowego i myślę o innych rzeczach, które
chcialabym w życiu zrobić. Poza tym powtarzam sobie, że może to
wszystko dzieje sie dlatego, ze tak naprawdę nie jestem gotowa na
dziecko, że nie dam sobie rady, że mój mąż wcale nie ma potrzeby
posiadania potomastwa, ale robi to dla mnie...

Generalnie, jakos średnio mi teraz dobrze w życiu.

No tak, z problemu niepłodności płynnie przeszłam do innych
dylematów. Chyba mialam potrzebę się wygadać.

Aniu, naprawdę bardzo trzymam kciuki. W końcu się, musi.

pozdrawiam serdecznie

[baby1982]

Witaj Audrey.pami etam o Tobie.czasami nie zaglądam na forum bo mam
doła a czasami szukam nadzieji.dziś 34 dc @NADAL BRAK ale bóle
brzucha typowe jak na okres.Mi prolaktyna spadłą po bromergonie i to
nawet ładnie.
Nam lekarz powiedział że po roku starń mamy się zacząć martwić.My
stara,y się już 10 miesięcy i nic.
Mój mąż też nie odrazu chciał mieć dziecko-zawsze mi powtarzał że
powinniśmy się sobą nacieszyć,pobyć sami(dwa lata po ślubie
jesteśmy).To zawsze ja nakręcałam ten mechanizm że już bym chciała
itp.Ja go ciągnęłam po lekarzach i badaniach.I czułąm że jestem z
tym sama.
Teraz wiem że on musiał do tego dojrzeć.Sam któregoś razu, jak
leżeliśmy w łóżeczku powiedział, że "chciałby aby koło nas leżało
nasze maleństwo".I od tej pory wiem że coś się zmieniło.
Przyjdzie pora i na Twojego męża.Wiem że bycie smą z tym problemem
jest cholernie ciężkie.
Damy radę.Musimy w to wierzyć.Trzymaj się dzielnie.Pozdrawiam

[miss30]

Ania zrób bete, nie wierzę w testy sikane.
Ja mam do tej pory a dzisiaj 34dc bóle brzucha, jak na @, u Ciebie
wszystko jest możliwe. Nie dziękuję za gratulacje, podziękuję, jak
wyjdzie na USG widoczny pęcherzyk. Jeszcze nie mówię nic w pracy,
teściowej i mojemu dziecku, powiem jak będzie już pewne, że wszystko
jest ok (mamusi mojej nie wytrzymałam musiałam powiedzieć).
Dziewczyny ja z moim m. o decyzje na starania o drugie dziecko
walczyłam ponad rok, doszło do tego, że nie chciał się ze mną
przytulać, bo nie był pewien, czy czasem nie chcę go wrobić.
Płakałam często, w końcu udało mi się go przekonać, no i potem
zaczęły się schody. Czekaliśmy rok na te 2 kresi. Przeszłam 4
stymulacje na Clo, za 4 się udało. Także dziewczyny będzie dobrze,
nie traćcie nadziei, dziecko pojawia się w najmniej spodziewanym
momencie.

Ania bierzesz jeszcze Clo?