Gotowosc, dojrzalosc do ART

[groszkowa74]

Piszecie, ze nie jestescie gotowe do iui, in vitro i innych metod.
Co wami kieruje? A wlasciwie co was powstrzymuje? Jakie macie obawy?
Czy zawsze jest to religia? Dlaczego dla czesci z Was jest to krok
nie do przejscia?

[free-klaudia26]

Może na ten temat niech się wypowiedzą te ,które nie są gotowe z
róznych przyczyn.Ja osobiście jestem gotowa na wszystko jedyne co
mnie powstrzymuje to niestety KASA bo chętnie bym się poddała in
vitro ,bo jesli chodzi o iui to mam ich juz 6 za sobą i wszystkie
nieudane
Religia nie wchodzi w gre!

[zabcia35]

Wiesz, zastanawiałam sie nad tym wiele razy dlaczego? Chyba dlatego,
że ciągle mam nadzieje, że doczekamy sie bez ingerencji
z ,,zewnątrz".Nie jest to powodowane religią w moim przypadku.Po
prostu jeszcze wierze, że będzie wybaczcie za to określenie nie
chciałabym dotknąć żadnej z forumowiczek- ale normalnie. Dodam że
jestem pełna podziwu, szacunku dla wszystkich kobiet tych które
cierpliwie poddają sie tym wszystkim zabiegom i czekają z pokorą na
sukces. Ja przyznaję, ze to dla mnie trudne do wyobrażenia, być może
dlatego, że jestem już matką,że zachodziłam w ciążę spontanicznie
gdy tego pragnęłam,a być może z innej przyczyny, której nie umiem
znaleźć w tym momencie... To bardzo trudne.Bardzo

[groszkowa74]

A we mnie jest cos takiego, co podpowiada mi, ze dla tego CUDU
jestem w stanie zniesc wszystko. Bol, cierpienie, rozterki,
wyczekiwanie. Czego i wam zycze. W pazdzierniku moja pierwsza iui.

[arabeska5]

Mam nadzieję, że w październiku będziemy się wspierały. We wrześniu podchodzę do
HSG, a w następnym miesiącu - IUI.
Pozdrawiam.

[groszkowa74]

Ja tez mam przed iui HSG

[arabeska5]

Skąd jesteś i gdzie się leczysz ?
Ja w warszawskim invimedzie.

[groszkowa74]

A ja we wroclawskim Invimedzie

[arabeska5]

Mam pytanie odnośnie HSG... w którym dniu cyklu zamierzasz robić to badanie ?
Jestes juz zapisana na konkretny termin czy czekasz na @ i dopiero wtedy ?

[groszkowa74]

Bede robic zaraz po @, ponoc tak najlepiej. Nie zapisalam sie
jeszcze bo moj dr jest na urlopie do konca miesiaca.

Arabeska!

[uccellino]

Na Karową i na Inflancką jest bardzo łatwo się dostać, terminy za
parę dni, więc jak nie masz regularnych cykli, to proponuję poczekać
na pierwszy dzień @, zadzwonić i się zapisać. Tylko pamiętej, zeby
zrobić przed @ posiew z kanału szyjki macicy i tak się wyrobić, zeby
nie minęło mu 14 dni.

Powodzenia!

Jak chcesz, to pytaj, bo robiłam hsg na Karowej i iui w Invimedzie.

[arabeska5]

Dzięki Uccellino za rady.
Dzisiaj wybrałam się do Luźmedu gdzie mam abonament dolekarza któy jest
andrologiem w Bielańskim i wspomniałam mu o HSG, które zaproponowano mi w
Invimedzie. Powiedział, że to badanie jest inwazyjne i ze jeżeli mam regularne
cykle (26-28) to mogę nie robić tego badania bo na pewno jest wszystko dobrze.
Dzisiaj dostałam skierowanie na progesteron i estradiol.
Powiedział, że mam słaby śluz a wręcz jego brak.
Dziś 15dc, podobno nie było pęcherzyków, więc i owulacji prawdopodobnie też, no
chyba że jeszcze jej nie było.
Dobrze, że chociaż ten lekarz się zainteresował tematem, bo w Invimedzie to
jakoś słabo.

Teraz już sama nie wiem czy robić to HSG czy nie ?
Ilu lekarzy tyle opinii.

A Wy co myślicie Dziewczyny ? Poradźcie coś, pls.

[groszkowa74]

Arabeska, moze sie ja sie slabo orientuje, ale co maja regularne
cykle do droznosci jajowodow??

[arabeska5]

No niestety ja tego też nie wiem, a lekarza nie zapytałam, bo sądziłam, że wie
co mówi.
Ja chyba oszaleję. Kompletnie nie wiem, co mam robić.

[groszkowa74]

Ja jestem przypadkiem odosobnionym bo przeszlam operacje
ginekologiczna, ale inne dziewczyny ktore sa okazami zdrowia,
regularnie miesiaczkuja wrecz ksiazkowo, maja czasem niedrozne
jajowody...

[groszkowa74]

Ja zrobilabym HSG, to daje pelen obraz. Wyklucza iui gdy sa
niedrozne, skraca czas, oszczedza pieniadze.

[arabeska5]

Wydaje się, że moim problemem jest to że chodzę do zbyt wielu lekarzy i w
ostateczności nie wiem którego słuchać.
Chyba powinnam się ukierunkować na jednego i zaufać mu, ale jak to zrobić jak
jedna opinia zaprzecza drugiej.

[arabeska5]

Dodatkowo lekarz nastraszył mnie tą inwazyjnością zabiegu.

[zuza1978]

Dla mnie inwazyjne to jest leczenie kanałowe zęba, ale raczej nie
hsgHisteroskopia czy laparoskopia są bez wątpienia inwazyjne, ale hsg da się
przeżyć. I odpowiada na kilka pytań

[arabeska5]

Po ostatniej wizycie w Invimedzie nastawiłam się już na to badanie i nie miałam
problemu z podjęciem decyzji, tylko teraz ten mi namącił w głowie.
Dodatkowo jeszcze ten brak śluzu... Nigdy faktycznie nie miałam sluzu ciągnące
się jak kurze jajko, ale czułam wilgotność w "tych" i sądziłam, że to jest owu.
Mierzyłam też tempkę, byłby skoki, choc nigdy ta niby "owu" nie była monitorowana.

[uccellino]

> Dodatkowo jeszcze ten brak śluzu... Nigdy faktycznie nie miałam
sluzu ciągnące
> się jak kurze jajko,

Zacznij brać wiesiołek.


> Mierzyłam też tempkę, byłby skoki, choc nigdy ta niby "owu" nie
była monitorowa
> na.

Jak jest skok, to na 99% jest owu. Nie daj się zwariować. To Twoje
ciało - Ty rozumiesz je lepiej niz mądry doktor z elektronicznym
aparatem.

[zuza1978]

no właśnie nic nie mają...Drożność należy zbadać - hsg to standardowe badanie,
po prostu kolejny etap leczenia. I tak naprawdę nic strasznego - kilka minut na
stole, ze trzy fotki rtg i po wszystkim No i z reguły spokój, że choć od
strony anatomicznej jest OK.

I zgadzam się z Uccelino - najtrudniej przejść na wyższy poziom leczenia, bo
ciągle się ma nadzieję, że to będzie ten cykl,ta stymulacja, bo komuś np się
udała 6 iui, komuś 8 i może spróbować jeszcze raz...

zacznijmy od tego...

[groszkowa74]

No dobra, to jakie sa powiklania po HSG??

[arabeska5]

Ja nie mam pojęcia, więc czekam na wypowiedzi innych koleżanek. Choć na bocianie
gdzieś przeczytałam, że dziewczynie przebito szyjkę macicy.

[groszkowa74]

co znalazlam...

Zaletą histerosalpingografii jest zarówno to, iż cechuje się ona
wysoką swoistością, a także generuje niewielkie koszty, jak również
niesie niewielkie ryzyko powikłań. Swoistość badania szacowana jest
no ok. 94-96% w zależności od zmiany chorobowej, co świadczy o dużej
wartości metody w rozpoznawaniu lub wykluczaniu choroby. Stosunkowo
niewielka ilość powikłań pojawiających się w trakcie lub po
histerosalpingografii jest niewątpliwie największą zaletą tego
badania. Nie wymaga ono znieczulenia ogólnego i otwarcia powłok jamy
brzusznej, a więc brak ryzyka powikłań anestezjologicznych oraz
chirurgicznych. Spośród nielicznych powikłań rzadko mogą pojawić się
objawy uczuleniowe na środek cieniujący stosowany jako kontrast lub
środki używane do znieczulenia miejscowego szyjki macicy. W
przypadku braku przed badaniem wyniku wymazu czystościowego oraz
mikrobiologicznego, potwierdzającego prawidłowy stan mikroflory
pochwy i szyjki macicy, może dojść w przypadku istnienia stanu
zapalnego do rozszerzenia się zakażenia na wyższe partie narządu
rodnego. Podczas zabiegu pacjentka może odczuwać rozpierający ból
brzucha, szczególnie w przypadku niedrożnych jajowodów. W związku z
tym, w celu ograniczenia dyskomfortu pacjentki, przed zabiegiem
podawane są środki przeciwbólowe. W nielicznych przypadkach, w
trakcie badania, może dojść do przecieku środka kontrastowego do
naczyń limfatycznych oraz żylnych. To z kolei może stać się
przyczyną zatoru w krążeniu mózgowym lub płucnym, lecz powikłanie to
jest bardziej teoretyczne, w związku z czym jego przypadki
traktowane są jako kazuistyczne. Do przecieku kontrastu najczęściej
dochodzi w przypadku niedrożności jajowodów, endometriozy lub
nieprawidłowościach budowy narządu rodnego.

[uccellino]

> No dobra, to jakie sa powiklania po HSG??

Groszkowa, wlewasz do narządów rodnych obcą substancję - niby
neutralną, ale... Ona jest pod ciśnieniem, może nawet mechanicznie
podrażnić sciany macicy, jajowody. Ta substancja nastepnie rozlewa
Ci się po jamie brzusznej. To raz.

Po drugie o inwazyjności tego zabiegu niech świadczy to, ze można po
nim plamić i to, że wymagaja od Ciebie morfologii oraz dokumentu z
grupą krwi. Znaczy, że po pierwsze masz być do tego zabiegu silna i
zdrowa, a po drugie czasem coś się dzieje, tak? Wprawdzie nigdy nie
słyszałam o powikłaniach, ale pewnie jakieś niewielkie się zdarzają.

Zreszta kryterium inwazyjności w medycynie nie sa powikłania, tylko
wprowadzenie c z e g o k o l w i e k do wnętrza organizmu (zapytaj
Mamę ))) - także np. ultradźwięków.

Uccelino...

[groszkowa74]

Miska,
ale ja nie mowilam, ze kryterium inwazyjnosci sa powiklania. Ot tak
zarzucilam temat, pytanie i sama sobie zreszta znalazlam na nie
odpowiedz.

[uccellino]

Taki klient jest najlepszy - sam się obsłużył ))

[uccellino]

> to badanie jest inwazyjne

Niewątpliwie jest.


> i ze jeżeli mam regularne
> cykle (26-28) to mogę nie robić tego badania bo na pewno jest
wszystko dobrze.

Co ma piernik do wiatraka?


> Dobrze, że chociaż ten lekarz się zainteresował tematem, bo w
Invimedzie to
> jakoś słabo.

U kogo jesteś w Invimedzie?


> Teraz już sama nie wiem czy robić to HSG czy nie ?

Robić, robić, chyba że chcesz miec pięć nieudanych iui i zastanawiać
sie po nocach, dlaczego...

[arabeska5]

> U kogo jesteś w Invimedzie?

U Niemoczyńskiego.

[uccellino]

I nie całkiem zadowolona, jak widzę?
Czego ci brak?
Z forum kliniki wiem, że jest bardzo kontrowersyjny...

[arabeska5]

Ogólnie jestem/byłam zadowolona. Facet jest po prostu uosobieniem spokoju, mówi
bez emocji, bardzo sympatyczny, chętnie odpowiada na pytania.

Tylko zastanawia mnie fakt dlaczego nie zwrócił uwagi na ten mój ewentualny brak
śluzu. Ponadto byłam u niego chyba w 12dc i po WUSG stwierdził, ze owu jeszcze
nie było. Teraz wiem, że szkoda, że nie zapytalam czy były widoczne jakieś
pęcherzyki. Ale to wszystko chyba wynika z mojego braku wiedzy i nie zadawania
szczegółowych pytań.

[uccellino]

> Tylko zastanawia mnie fakt dlaczego nie zwrócił uwagi na ten mój
ewentualny bra
> k
> śluzu.

Bo to pewnie nie jest problemem )
Nie z każdej kobity leje sie litrami ))


> nie zadawania
> szczegółowych pytań.

To zadawaj, Kochana, od nastepnego razu, zadawaj! Na wizytę z
notesikiem i wywiad z lekarzem ))
Albo niech partner pyta, jak Ty jesteś za bardzo podekscytowana.

[biedronka.online]

Groszkowa my się znamy ))
1. jestem na tak a jesteśmy oboje katolikami, ale nie praktykującymi
(ślub kościelny, ale nie latam co tydzień do kościoła itp.)
2. nigdy nie byłam w ciąży ani z mężem nie mamy dzieci (tzn. każde z
innych związków)
3. pragnę być w ciąży, czuć dziecko (choć nie wiem jak przeżyję
poród
4. chcę dziecka naszego biologicznego (moje jajo jego plemnik) więc
na dzień dzisiejszy nie chodzi o to, aby być po prostu mamą (tzn. na
dzień dzisiejszy adopcja nie wchodzi w grę)
5. medycyna niekonwencjonalna nie pomogła (nie będę się wypowiadać,
nawet na PMG)
6. wiem, że oboje mamy (jak dla mnie) poważne problemy zdrowotne a
tzw. leczenie to wielka loteria
7. na ten moment adopcja byłaby jedynie "lekiem na całe zło"
8. na dzień dzisiejszy nie wiem czy potrafiłabym kochać adoptowane
dziecko
9. jestem już na tym etapie, że widzę iż na naturalne amory nie ma
szans
10. zaczynam chodzić do kliniki bez emocji (robię co trzeba bo tak
musi być, zaczynam się nie przejmować tym, że przychodnie to niemal
fabryki tzn. kilka osób przyjmowanych na raz)
11. dojrzałam do tego, aby zrobić pierwszą IUI (szczegóły znasz)
12. wiem, że jak nie wyjdzie to zrobię kolejne (nie tylko w jednej
klinice)
13. in vitro to ostateczność - nie mówię nie (ale kwestia kasy,
zarodki to inny temat)
14. nie ma co liczyć, że się zrobi samo a chcę mieć siły jeszcze dla
wnuków więc nie ma na co czekać (mam już 29 lat)
15. chciałabym mieć dwoje dzieci

Mam nadzieję, że nikogo nie obraziłam. To jedynie moja opinia.
Do wszystkiego trzeba dojrzeć i po kolei przejść a IUI to często
etap przechodni do in vitro (emocje, procedura itp.) Pozdrawiam

[groszkowa74]

Biedronko
ladnie napisalas, mamy bardzo zblizone poglady, emocje rowniez w tym
temacie. Ja tylko i az...kilka lat wiecej i przejscia wieksze za
soba.
PS. Trzymam kciuki za Twoja iui, oby byla pierwsza celna!

[zabcia35]

Myślę, ze w każdej z nas jest determinacja, poczucie że cel uświęca
środki i że zniesiemy wszystko by doświadczyć tego cudu. Tak. Tylko
każda z nas ma swoją inną historię. I to ona sprawia, że widzimy to
tak a nie inaczej. Po prostu przez pryzmat własnych doświadczeń.
Myślę, ze gdybym oczekiwała pierwszego dziecka, ba! jestem pewna
czułabym to zupełnie inaczej, dawno byłabym po inseminacji, in vitro
itd. Mnie ciągle towarzyszy nadzieja, że się uda, tak jak kiedyś

[kathrinn82]

Kasa..głównie

[groszkowa74]

Jak kasa to zaden problem w sensie zycia w zgodzie ze soba. Raczej
mialam na mysli walke z wlasnym ego.

[dagmara-k]

no to ja dlugo sie zastanawialam i rozpaczalam, ze zostaje nam tylko icsi. nie
jestem religijna, maz jest wrecz antyreligijny. kasa jest powodem czekania dlugo
na pierwsze podejscie, ale poza kasa byl moj opor. boje sie porazki, bo wiem, ze
na drugie podejscie bede znow czekala rok, moze dwa zanim znow uzbieramy taka
sume pieniedzy i ze za drugim razem bede sie jeszcze bardziej bala porazki. a
moze wpadne w wir loterii, ze po jednym neiudanym koniecznie zaraz drugie,
trzecie... jednak pierwsze moje watpliwosci dotyczyly zarodkow. moze bedzie ich
tak malo, ze bede miala malenkie szanse i moje rozterki okaza sie bez sensu. a
jak bedzie ich wiecej niz myslimy? urodze dziecko, drugie, a zostana zarodki, to
co wtedy? wiem jakie sa realnie szanse i jakie sa szanse mrozakow, a jednak
pozostaje mysl, co zrobimy z tymi, ktore pozostana (jesli). i to jest moj
najwiekszy problem w icsi. probuje jednak, bo moze mam za wielkie nadzieje co do
tych, ktore ze mna zostana. nic nie da sie tu przewidziec.

[biedronka.online]

Dagmara Masz rację. Najpierw człowiek się modli aby pęcherzyki
urosły, potem aby za szybko nie rosły, potem aby za szybko nie
pękły, później aby pękły, potem nerwy a czy jajo było dobre (a to
jedynie można już sprawdzić będąc na etapie invitro, jeśli się nie
mylę). Co do zarodków to też miałabym takie myśli. Wiem, że musi być
porządna stymulacja aby nie zabrakło komórek ale od pobrania do
zapłodnienia i transferu niestety długa droga. I nie wszystkie są
dobre i się nadają. Nie mam nic przeciw metodom art. i uważam, że
wszystko dla ludzi. Tylko źle bym się czuła (w przypadku jakby
szybko się udało) co z tymi, których nie potrzebuję. To tak jak bym
wyrzuciła własne dzieci... Póki co będę próbować innych rozwiązań a
in vitro choć u nas chyba IVM lub IMSI to ostateczność za kilka
lat... Pozdrawiam Was wszystkie i życzę dobrych decyzji.

[dagmara-k]

mi chyba o tyle latwiej, ze nie mam innych propozycji jak icsi lub cud
pierwsze statystycznie rzecz biorac dziala, drugie niekoniecznie
nie mysle w kategoriach "wyrzucania dzieci", mysle w kategoriach przechowywania
lub oddawania. mam jakies parcie na to, zeby nigdy nie korzystac z komorek
dawcow i nigdy nie byc dawca. nerka, watroba - bez problemu, nawet chetnie, ale
komorka jajowa.... tu juz mnie dlawi gardlo.

[zuza1978]

W moim przypadku przystąpienie do iui nie było właściwie żadnym
problemem, od początku nie nastawiałam się, że może się udać. I
słusznie. 7 bezowocnych prób. Ale mimo to przed rozpoczęciem
procedury powstrzymywała mnie myśl, że może jednak uda
się "naturalnie". Nie względy religijne (choć jestem tzw.
praktykującym katolikiem), ani na szczęście wzgledy finansowe, tylko
taka naiwna nadzieja, że zdarzy się cud. Takie niespodziewane dwie
kreski, o których czasem się czyta. Cud się nie zdarzył i już nie ma
szans się zdarzyć. Pojawiły się za to torbiele i aż do rozpoczęcia
programu jestem na antykach. Natura zdecydowała za mnie - w
październiku in vitro. Własciwie nie boje się ani stymulacji, ani
punkcji ani narkozy. Myślę, że po hsg, laparo i gonadotropinach do
iui zniosę całą resztę. Nie wiem, jak tylko zniosę porażkę. Bo
przecież chcę być matką...

[lusiasia]

mnie zawsze powstrzymywaly przed dzialaniem leki i porazka, tzn ze biore leki i
sobie szkodze i do tego cierpie bo nic z tego nie ma
czyli robie na marne wszystko

teraz zaczynam dorastac do 3 in vitro, szanse mam bardzo male moze nawet zadne,
moge wziac leki i nie wyprodukowac zadnej komorki, ale bez ryzyka czlowiek nic
nie ma
a my bez leczenia / prob nie bedziemy mieli dziecka na 200%

jesli ktos mowi ze dzieci nie sa najwazniejsze, to niech mi powie co jest ?
jesli jest zdrowie to prawde mowiac nie ma rzeczy wazniejszych...dlatego zbieram
sily do walki

do lusiasia

[groszkowa74]

Zbieraj sily do walki! Zrobimy to razem Wszystkie dzieci nasze sa.

[uccellino]

> jak bedzie ich wiecej niz myslimy? urodze dziecko, drugie, a
zostana zarodki, t
> o
> co wtedy?

Kochana, urodzisz trzecie, albo zostaniesz dawczynią, nie bój bidy :-
)))

[uccellino]

Aha, nie chcesz być dawczynią...
No tak, to indywidualna sprawa, ja na przykład bardzo bym chciała,
ale ja mam ogólne tendencje do zbawiania świata.

No to nie ma wyjścia - bedziesz musiała poddawać się transferom aż
do zużycia ostatniego mrozaka. I obyś miała dużo dzieci ))

[dagmara-k]

to wyraznie napisalam, ze problemem dla mnie jest bycie dawczynia

[uccellino]

Doczytałam potem, nie gniewaj ))

[dagmara-k]

nie bede

[uccellino]

Dla mnie sięgnięcie po art to była kwestia zmiany tożsamości,
przyznania się do pewnego rodzaju klęski. To była porażka mojego od
lat mega zdrowego trybu życia. Dlatego biłam się z myslami.

Poza tym ogólnie nie ufam zachodniej medycynie, uważam, ze wiele
spraw rozwiązuje radykalnie, tam gdzie można by tylko łagodnie
optymalizować działanie organizmu. For every ill there's a pill...
Nie lubię tego. Zawsze szukam czegoś zamiast pill. Dlatego oddanie
się w ręce zachodnich lekarzy, którzy potrafią działać tylko za
pomocą zabiegów high tech było trudne. Brakowało mi w tym respektu
dla duchowości. Ale znasz moją drogę - wiesz, że równocześnie z
podejściem do art rozpoczęłam pielgrzymowanie po azjatyckich
lekarzach, akupunkturę. I tego potrzebowałam, żeby nie dać się
zwariować. Żeby czuć, że robię coś dla siebie, a nie tylko za
wszelką cenę zachodzę w ciążę...

[uccellino]

No i dochodzi jeszcze jedno ciekawe zjawisko. Pewnie wiele dziewczyn
zgodzi się ze mną, że niepłodność jest jak hazard. Za każdym razem
myslisz, że jak zagrasz jeszcze ten jeden jedyny raz, to własnie się
uda. Żeby podejść do art, trzeba sobie powiedzieć: OK, może własnie
tym razem by się udało, ale to już nieważne.

Pewnie w tym aspekcie łatwiej mają pary o bardzo kiepskich
rokowaniach - nie bardzo mają na co liczyć...

[blutorange]

Wiesz, ja też kiedyś myślałam, że nigdy się nie zdecyduję na takie metody. To
był dla mnie jakiś kosmos. Nie kierowałam się absolutnie względami religijnymi,
raczej obawiałam się, że coś będzie nie tak - jakieś powikłania po stymulacji
hormonami, uszkodzenia genetyczne dziecka itp. Wyczytałam gdzieś swego czasu, że
nie wiadomo, jakie tak naprawdę są długofalowe skutki dla zdrowia dzieci
poczętych w ten sposób, jako że metody art stosuje się od jakichś 30 lat. Bałam
się tego, że los kiedyś może ukarać mnie za chęć oszukania natury (tak to sobie
wtedy tłumaczyłam) i byłam przekonana, że jeśli nie będzie mi dane mieć dziecka
w naturalny sposób, to pogodzę się z tym lub zdecyduję na adopcję. Wtedy jeszcze
wydawało mi się, że zajście w ciążę jest banalnie proste - jak będę chciała, to
zajdę bez problemu - byłam zdrowa jak koń, więc tak naprawdę problem
niepłodności wydawał się w moim przypadku czysto teoretyczny.
Teraz, kiedy okazuje się, że jednak natura nie jest dla mnie tak łaskawa, jak mi
się wydawało, doszłam do wniosku, że pomimo różnych obaw jestem na tyle
zdeterminowana, by skorzystać ze wszystkich dostępnych metod, by mieć dziecko.
Pewnie, że obawiam się bólu, rozczarowań, bariery finansowej, ale uważam, że
warto przez to wszystko przejść, choćby po to, by mieć czyste sumienie, że
zrobiłam wszystko, co się dało. Z pewnością na zmianę mojej postawy wpłynął wiek
- zdałam sobie sprawę, że naprawdę nie mam już na co czekać i trzeba działać
Uświadomiłam sobie, że naprawdę bardzo pragnę dziecka i jestem w stanie zrobić
bardzo dużo, by je mieć.

[free-klaudia26]

Mądrze napisane!
A te ostatnie słowa:

warto przez to wszystko przejść, choćby po to, by mieć czyste
sumienie, że
> zrobiłam wszystko, co się dało.
To tak jakbym słysza siebie,nie żałuję niczego - czasu
oczekiwania,pieniędzy,tych nerw i wogóle.Chociaż nie ma efektu to i
tak dałam z siebie wszystko!

[uccellino]

> byłam przekonana, że jeśli nie będzie mi dane mieć dziecka
> w naturalny sposób, to pogodzę się z tym lub zdecyduję na adopcję.

To ja dwa lata temu )
Co ja mówię? Jeszcze rok temu!

Moje doświadczenie jest takie, że im dalej w las, tym więcej drzew.
Najpierw myślałam, że w ogóle nie będziemy się badać - nie to nie,
trudno, adopcja albo przerabiamy trzeci pokój na gabinet. Potem: no
dobra, to tylko podstawowe badania. Jak podstawowe są dobre, to
bierze ciekawość, co jeszcze? Wciągasz się... I tak dalej... Kiedy
podchodziłam do iui byłam już na takim etapie, że miałam zaplanowane
4 iui i 1 ivf (kiedyś dla mnie niewyobrażalne - ciąża za wszelką
cenę, igranie z losem, lepiej inaczej wydac te pieniądze...). Tyle
że równolegle chciałam rozpocząć procedurę adopcyjną. Ale to wynika
z tego, że dla mnie adopcja nigdy nie była wyborem "zamiast" tylko
czyms tak ważnym, że nadal pragnęłabym jej obok rodzonych dzieci.