radosna wiadomosc!

[Gość: Agag]

jesli ktos czytal te moje gryzmoly, to przepraszam za zawracanie glowy, ale
postanowilam podzielic sie tym w nowym watku....

Czesc Dziewczyny!
dlugo, naprawde dlugo zbieralam sie, zeby odwazyc sie napisac cokolwiek. Nie
mialam tyle odwagi co Larwa czy Piegoosek, zeby opowiadac na forum o swoich
marzeniach, nadziejach etc. A przechodzimy wszystko prawie jednoczesnie.
Larwe to byc moze nawet kiedys spotkalam na korytarzu w Novum (Zamorek, teraz
invitro - wszystko to samo).
To tak gwoli wprowadzenia.
No ale dlaczego jednak pisze?! No bo mi sie kurcze udalo ))) Po latach
staran, po poltorarocznym leczeniu w Novum, przy pierwszym podejsciu do
invitro. Dzis jest 20 dzien po transferze, piatek bedziemy gladac "hodowle" ;-
) Wszystko jest bardzo dobrze, hormony super itd. itd. Ale wiecie co jest
najgorsze, czy moze raczej najdziwniejsze?! Mialam wyobrazenia jak bardzo
bede sie cieszyc, gdy zobacze dwie upragnione kreski. Myslalam, ze wpadne w
blogostan i w ogole odlece. A tu okazuje sie, ze nie moze do mnie dotrzec ta
cudna informacja; W ogole nie moge w to uwierzyc.
Warto jednak, mimo tych wszystkich niepewnosci, doswiadczyc tego cudu.
...musialam cos napisac, zebyscie byly dzielne!
Sciskam Was mocno!

[bas7]

Aga ogromne gratulacje!!!!!!!!!!!!!! To cudowne czytać tak wspaniałe
wiadomości!!!!!!!!!!!!! Cieszę się, że udało Ci się za pierwszym razem (ja
przez tą mękę przechodziłam, aż 4 razy zanim się udało). I też uważam tak jak
Ty, że warto, cały czas warto!!!!!!!!!
Ja teraz jestem w 23 tygodniu i dopiero po 20 tygodniu dotarło do mnie, że
będzie dzisdziuś. A właściwie po 20 tygodniu umiałam się cieszyć z mojego
szczęścia. Początkowo bałam się chyba zapeszyć.
Jeszcze raz Ci gratuluję i trzymam kciuki za szczęśliwa 9 miesięcy!!!!!!!!!
Całuję gorąco Anna

[Gość: gg]

Gratuluję z całego serca!!!!
gg

[Gość: Paola]

Ja też gratuluję!!! To musi być tym bardziej wielka radość skoro tyle czasu
się leczylaś. Ja nie przeszlam nawet polowy z tego co ty...ale jeszcze
wszystko przede mną, obym nie musiała czekać tyle co ty.

[Gość: marylka]

serdeczne gratulacje! każdy pozytywny wynik daje mi nadzieję, że na mnie też
czeka takie szczęście. Dbaj o siebie!!!!!!

gratulacje

[Gość: asiakasia]

gratuluję
no, mówiłam przecież, że październik dobry

[piegoosek]

ojej!! ale z Ciebie szczesciara!! pilnuj teraz swojej "hodowli" i oszczedzaj
siebie ile sie da!! caluski!!
tak to juz jest, ze kiedy spotykamy sie oko w oko z naszymi marzeniami, troche
one nas przerazaja... tak to juz jest! ale nie martw sie, bedzie dobrze, mysl
tylko o tym, jakiego bobaska/ski bedziecie mieli niedlugo! kazdy krok bedzie
zalezny od Was i Waszych dzialan!! kazdy usmiech maluszka bedzie dla Ciebie
najszczesliwsza chwila w zyciu!!
piegoosek

[Gość: Agag]

Bardzo Wam dziekuje!
nie uwierzycie, ale sie wzruszylam - naprawde... (bo to jest wzruszajace jak
ktos sie cieszy (szczerze) twoim szczesciem).
Sciskam!
P/s. rozmawialam z kolezanka z pracy (ktora jest niestety po trzech nieudanych
invitro) o tym jak to nas uczy pokory do zycia, dystansu etc. No niby tak, ale
mysle, ze wszystkie moglybysmy sobie oszczedzic to cierpienie. Nie zycze nikomu
tego "bogactwa doswiadczen".
Chcociaz z drugiej strony od tej pory jestem ostrozniejsza (daleka!) w
wyglaszaniu opinii na temat posiadania potomstawa. Mialam na studiach
kolezanke, ktora, jak sie okazalo, dzieci miec nie moze. Oczywiscie bardzo jej
wspolczulam, ale mowilam jej, ze przeciez moze zaadoptowac, po co sie
denerwowac plakac... Boze, jaki czlowiek byl glupiutki! Dla mnie wtedy to nie
bylo roznicy, bo po pierwsze do glowy mi nie przyszlo, ze ja moge miec z tym
problem, a poza tym bylam daleka od macierzynstwa. Wymyslilam sobie,
ze "zrobie" sobie dziecko na 30-
tke. ................................................... (i tu pojawia sie
grymas- usmiech na mojej twarzy na samo wspomnienie)..... Najgorszy byl
pierwszy rok, zanim zaczelam sie leczyc. Kazdy miesiac byl koszmarem, no bo
niby dlaczego? Przeciez nigdy nie mialam zadnych dolegliwosci. Miesiaczki
regularne. O co chodzi? O taaak! zaczelam podejrzewac meza (no bo przeciez nie
ja!). I tak to trwalo przez rok, bo jak szlam do pani ginekolog, to twierdzila,
ze to normalne, ze nie zachodzi sie w ciaze od razu. Potem mowila, ze pol roku
to jeszcze nic nie znaczy, ze.... nie pomagaly 3-tygodniowe wakacje. I tak po
roku i 2 miesiacach staran udalam sie do Novum. Tam sie tez okazalo, ze to
chyba tylko prolaktyna - bedzie dobrze. Nie bylo. Potem laparoskopia. No nie,
teraz to juz myk i ciaza. W miedzyczasie jezdzilam do energoterapeuty, ktory
mowil, ze jestem zdrowiutka. "Chlopaki" meza tez. Potem byly inseminacje
pojedyncze sztuk 2 i dwie podwojne. I nic. Powiedzialam stop. Chce invitro. No
i sie odbylo..... NIE DO WIARY!!!!!