JEEEEEEEEEEEEST!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

[Gość: Agag]

Ogromne gratulacje!!!!
trzymaj sie cieplutko!

Aga
(z 17mm fasolka - po 1-ej IVF)

[Gość: trzydziestka]

Gratulacyjne buziaczki!!!

Wielkie gratulacje!!!

[Gość: Akinom]

Gratuluję i cudownych 9 miesięcy!
Buzi dla Ciebie i dzidzi!

[Gość: nadzieja28]

Cieszę się razem z Tobą. Ja też jestem po przejściach (prawie rok temu martwa
ciąża).
Gratuluję Ci, z całego serca!
Sama dowiedziałam się w piątek, że jestem w ciąży (dwie kreseczki były i lekarz
to potwierdził), więc możemy się cieszyć obydwie. mam nadzieję, żę wszystko
będzie dobrze. a jak u Ciebie? Ja jestem na Luteinie, no-spie. Nie chcę si
emartwić, ale niestety niepokój pozostaje. Ale prawda, że warto było? Nie wolno
się poddawać!
Pozdrawiam.
Nadzieja

[Gość: aga2831]

Gratuluję ąż mam łzy w oczach i życzępowodzenia ! Wszystko będzie dobrze!

[Gość: Nova]

Gratulacje! Buziaki dla obojga . Nova

[Gość: isia10]

Wielkie gratulacje!
Wiem, że nie można zazdrościć, ale ja nie potrafię się powstrzymać i cholernie
Ci zazdroszczę!
Wiem, że to nie odpowiedni mament, ale ja też w najbliższym czasie będę miała
inseminację i jeśli możesz, to odpowiedz mi gdzie ją robiłaś i ile to
kosztowało?
Pozdrawiam.Pa.

[Gość: alaska]

zazdroszcze ci. nie znasz mnie jeszcze ,bo dopoiero zaczynam , ale
prześledziłam całe forum i cały czas szukałam jakiejs notatki od Ciebie .
Gratuluję. Jak juz będziesz wiedziała coś więcej o maluszku daj
znać.Pozdrowienia z całego serca.

Redo isi !!!

[Gość: Jola]

cześć Isiu! inseminację miałam robiną jakby w dwóch turach (2 razy po 2). Dwa
lata temu zdecydowałam się na Gametę w Łodzi i na dr Radwana. Podobno go
chwalą, ale mnie zupełnie nie przypadł do gustu. Ciągle zaganiany, olewatorsko
mnie traktował, zrobił 2 inseminacje w zasadzie bez żadnych wcześniejszych
badań, bez stymulacji i wziął za to 600zł. Te inseminacje nic nie dały i
odpuściłam sobie dr Radwana. Po dwóch latach mój ginekolog w Tomaszowie
skierował mnie do swojego kolegi dr Niwalda z Łodzi. Napisałam na forum i coż?
Opinie naprawdę bardzo kiepskie, dziewczyny niezadowolone z niego. Ale mnie
jednak coś do niego przyciągnęło. Był konkretny, nie owijał w bawełnę, mówił
dokładnie co mi jest, co podejrzewa, dał skierowania na badania (i moje i
męża, zaznaczam, że żaden z 12 lekarzy u których się leczyłam tego nie
zrobił), wziął mnie do szpitala, zrobił HSG. No i zaczął inseminacje. On robi
po 2 w cyklu, w 14 i 15 dniu (najczęściej, choć wcześniej to monitoruje).
Zabiegi robi u siebie w gabinecie, (jak chcesz adres to napisz)i kosztuje to
250 zł. za jedną inseminację, to za cykl płacisz 500 zł. bez leków. Ale leki
nie są drogie, najdroższa luteina (37zł.) Pozdrawiam, jak chcesz jeszcze
czegoś się dowiedzieć to pytaj. Dodam, że mnie udało się już za 2 razem!!!!

[Gość: Kasialu]

Bea dla mnie kwestia Boga tez jest niesamowicie ważna. Ja też gdzieś po drodze
odpuściłam sobie Boga - może o Nim nie zapomniałam bo chodzilam cały czas do
Kościoła, ale nie potrafiłam się modlić. Teraz powoli wracam do Niego. Jest mi
ciężko, ale dam radę. na pewno mi pomoże w walce o dziecko.

[Gość: bea33]

Cieszę się, że została poruszona kwestia wiary w Boga. Czytając te listy czuje
sie jakbym to ja pisała. Przeżyłam juz niejeden bunt przeciw Bogu po wielu
nieudanych próbach. Nie potrafiłam jednak zdobyc sie na to żeby całkiem odejść.
Ustawiłam się z boku, idę do kościoła jak osiołek ciagnieta za rękę (kochaną)
mojego męża. Popadłam w rodzaj odretwienia, które o tyle pomaga, bo pozbawia
ciągłych złudzeń.
Każde zwycięstwo którejś z Was na tym forum to wielka nadzieja (równiez dla
mnie). Gratuluję Ci Jolu i życze powodzenia! Szczególnie poruszyła mnie Twoja
sytuacja, bo kiedyś przeczytałam Twój list (dzisiaj wróciłam do niego), w
którym wyznaczyłaś sobie czas prób i moment kiedy zaczniecie z mężem starać
sie o adopcję. W tym liscie słychac rezygnację, a tyczasem...)))
My też z mężem wyznaczyliśmy sobie granicę. Później adopcja. gdzieś w głębi
jednak nie umiem sie poddać i wydaje mi sie to niemozliwe, żeby nie mogło się
udać. Może nam tez dopisze szczęście... Marzę o tym. Wiem, że rozumiecie mnie
bardziej niż ktokolwiek inny. Przepraszam za ten smutek, bo tu przecież trzeba
sie cieszyć. Jeszcze raz gratulacje i życzę błogiego spokoju przyszłej mamie.

[Gość: Jola]

cześć bea! dzięki za liścik i gratulacje. Jestem pewna, że i Tobie się uda!!!
Może to niegłupi pomysł z tą adopcją. Taka decyzja niesie duże uspokojenie i
bardzo dużo nadziei. Pewnie, że każdy chciaby mieć swoje własne, biologiczne
dziecko, ale głową się muru nie przebije. Zdałam sobie sprawę z tego,
podejmując decyzję o adopcji. I to dało mi ogromną radość, poczułam się tak,
jakbym już była w ciąży. Jedno wiem na pewno, z marzeń o posiadaniu
biologicznego dziecka, nie zrezygnowałabym nigdy. Może tylko wyluzowałabym
trochę, dałabym sobie spokój z tym ciągłym szprycowaniem się hormonami, z
inseminacjami. Czekałabym na naturalny cud. Dziś jestem w ciąży, ale mimo to,
myśl o adopcji gdzieś tam we mnie istnieje. Może nie tak szybko jak
zakładaliśmy, bo moglibyśmy nie dać sobie rady z dwójką dzieci prawie w tym
samym wieku, ale myślę, że kiedyś ten fakt nastąpi. Wiesz, taka decyzja, jeśli
już raz zapadnie, nie jest łatwa do obalenia. Życzę Ci bardzo dużo wytwałości
i, abyś nie musiała, tak jak ja, upadać na samo dno w tej heroicznej walce o
dziecko. A jeśli chodzi o Kościół, to... też chyba nie do końca się
zrozumiałyśmy. Ja nie wyrzekłam się Boga, nie wyrzekłam się wiary, nie
kwestionuję istnienia tego Najwyższego (czego najlepszym dowodem jest to, co
mi się teraz przydarzyło). Ja po prostu zaczęłam panicznie się bać. Nie z
braku wiery od 2 miesięcy nie byłam w kościele, ale właśnie ze strachu... Był
czas, kiedy ja też chodziłam, ciągnięta za rękę, ale w końcu uznałam, że takie
chodzenie do kościoła, kiedy boję się rozmowy z Bogiem, boję się panicznie o
cokolwiek prosić, nie ma po prostu sensu. Uznałam, że jest to grzechem, po co
oszukiwać samą siebie??? Teraz ta wiara powolutku wraca, wstydzę się tego, że
tak długo nie byłam w kościele, wstydzę się tego, że zwątpiłam, że za mało
ufałam. Tak, teraz się tego wstydzę, ale nie wiem, jak zachowałabym sie np. za
tydzień, dwa, czy obojętnie jaki czas, kiedy Bo odebrałby mi jednak to co dał.
Nie chcę nawet o tym myśleć, ale przecież takie rzeczy się zdarzają, są
wpisane w nasz los. I co wtedy???? Czy będę mogła ze spuszczoną głową iść do
kościoła, przepraszać za moją niewiarę i prosić o dalszy cud??? Wątpię.... Po
prostu panicznie się boję Boga, wierzę że istnieje, ale kidy patrzę ile ludzi,
którzy tego nie chcą, rodzi dzieci, ilu jest biedaków, bezdomnych,
cierpiących, ile jest dzieci, żebrzących na ulicach o chleb... ech... życie!!!!

[Gość: bea33]

Cześć Jolu! Bardzo dziekuję za odpowiedź. Chciałam tylko dodac cos w kwestii
Boga. Ja też nie wyrzekłam się wiary, może ze strachu, że jednak od tego moze
wiele zależeć. Przestałam tylko do Boga mówić. Czasem wydaje mi się, że Bóg o
mnie zapomniał. Mam jednak cichą nadzieję, że to prawda z tymi zabłąkanymi
owieczkami... Trzymaj się cieplutko! Życzę Ci duzo optymizmu!

[Gość: ISIA10]

Bardzo gorąco Ci dziękuję za odpowiedzi na moje pytania. Na razie nie mam
innych, ale dzisiaj idę do mojego gina dowiedzieć się o tej inseminacji kto,
gzie i kiedy? Jeśli będę miała pytania to będę Cię pytać. Mogę? I z góry
dziękuję.
Pa.Dbaj o fasolkę.

[Gość: Fionka]

Apolka, Bettina, Paola, bardzo pieknie napisalyscie o Bogu, dziekuje.

[Gość: emilly]

Brawo!!!!, gratulacje ogromne!!!!
emilly

[Gość: isia10]

Cześć Jolu i inne dziewczyny.
Wczoraj byłam u ginekologa i dowiedziałam się, że najpierw w I fazie cyklu mam
zrobić cytologię z rozmazem i wtedy dopiero mam umówić się w Krakowie na
Białoprądnickiej. Inseminację będzie wykonywał dr Jarek Janeczko.

[Gość: Kami]

Dziękuję Jolu za słowa podziękowaniamiło tak jakoś...ja wierzę&nikt mi tego
nie zabierze i niech nie próbuje mówić że będzie inaczej,urodzisz zdrowe
dziecko i nie martw się o nic.Wycisz się kolejny raz w życiu...Pan Bóg jest
pełen miłości i nie zabiera niczego co zostało nam dane,nie chcę tu cytować
Bibli,bo nie po to,to forum...wiec przysłowie...kto daje i zabiera ten się w
piekle poniewiera...jest dobrym,moim zdaniem znakomitym przykładem tego,że Pan
Bóg nie zabiera nam niczego...może gdzieś chcieć działac diabeł...bo on
przecież tez jest,ale modląc się i stojąc przed Bogiem,mamy większe powodzenie
i pewność że zwyciężymy,a MY JOLU>>>zwyciężymy...i nie wątpij w to...bo...wiara
jest przeświadczeniem tego czego się spodziewamy,a czego nie widzimy...Dziękuję
Bogu za CAŁĄ WASZĄ RODZINKĘ>>>)

[ez_analityk]

Wielkie gratulacje !!!!
Należało ci się

[ez_analityk]

Jola czy to ty pytałaś o miesiączkę po Duphastonie?
Mówiłam albo ciąża albo bez owulacji. A jednak to

[Gość: Jola]

niestety, to nie ja pytałam o miesiączkę po duphastonie, nie brałam tego leku,
tylko clo, luteinę i pregnyl (dalej jestem na luteinie).