Nadzieja...

[Gość: Anulcia]

Witam wszystkich. Niedawno wyszperałam to forum i spodobało mi sie. Mam
podobne problemy i muszę się przyznać,że często dopada mnie taka deprecha,
że nie chce mi się żyć.Przed 5 miesiącami poroniłam.Była to już kolejna
próba.Myślicie,że pierwsze poronienie jest najgorsze?-guzik prawda-każde
przeżywam okropnie i gdyby nie wsparcie najukochańszego faceta na świecie to
nie wiem co bym zrobiła.Za każdym razem pomaga mi się podnieść i zasiewa we
mnie nadzieję, że następnym razem na pewno się uda i wiecie co? - ja nadal w
to wierzę, po 4 nieudanych próbach, nadal wierzę! Pozdrawiam wszystkich i
wierzcie - nie wolno tracić nadziei!!

[zibi62]

podziwiam twój optymizm. Ja tez poroniłam dwa razy, raz w 22 tyg, myslałam, ze
sie nie podniosę, ale mam w sobie dużo siły i wiem że trzeba walczyć, i że nie
mozna sie poddawać. ostatni raz poroniłam póltora roku temu, teraz znów się
staramy o dziecko i mam nadzieję, ze w 2004 wszystkie na forum bedziemy
szczęsliwymi mamami!!!

[Gość: gg]

Trzeba wierzyć, że się uda. Wiem ,że łatwo tak mówić. Ja staram się dopiero 2
lata a już odczuwam przygnębienie i zwątpienie. Kiedy czytam wypowiedzi
dziewczyn starających się 4-5 lat to szczerze je podziwam. Mam nadzieję, że los
dla mnie będzie bardziej łaskawy. Ale nigdy nie wiadomo. Najważniejsze to mieć
nadzieję i nigdy się nie poddawać. Piszę tak, bo jestem dopiero w połowie
cyklu. Najgorsze przyjdzie dopiero za dwa tygodnie. A może nie... To mnie
trzyma przy życiu. Anulciu, życzę Ci dużo wytrwałości, gdzieś może niedaleko
jest mała, pucołowata i rumiana "nagroda".