Mam obsesję!!!!!!!!

[damuu]

Tak, tak. Stwierdzam ze mam obsesje. Od kilku dobrych miesiecy sledze Wasze
forum i co?? Chce byc w ciazy!! Niestety to nie pora na to. Mam kochanego
mezczycne u boku, ale on uwaza ze ze staraniami poczekamy jeszcze jakies 1,5 -
2 lata. Ale co mam zrobic z silnie narastajacym instynktem macierzynskim??
To stalo sie moja obsesja - ciagle mysle o tym - CHCE BYC W CIAZY!!
Jyuz nawet mam niecne marzenia, ze cudnie bylo by tak "niechcacy" zajsc.
Ale nie potrafilabym tego zrobic...
Wiec co mam sie meczyc, czekac te 2 lata?? Toz to cale wieki.
Chcialam sie tylko podzielic z wami....
Aaaha w dodatku mam juz skonczone 29 lata, co dodatkowo nasila moja obsejse...

Pozdrawiam serdecznie wszystkie starajace sie, zycze duso szczescia i
powodzenia ))

[aquarius72]

Myślę, ze kwestia posiadania/lub nie posiadania dziecka jest na tyle ważna w
związku, że powinien być co do tego consensus między partnerami.
Czy Twój facet ma jakieś ważne powody, że to odwleka? Myślę, że potrzebujecie
poważnej rozmowy na ten temat.

[damuu]

Powodem jest dosc trudna sytuacja finansowa. Moj mezczyzna rozpoczyna wlasnie
nowa prace, poprzednia stracil. On chce zapewnic mi i dziecku byt co bardzo
cenie. Ja mam stala prace, ale srednio platna.
ale obawiam sie za za jakis czas znow stwierdzi, ze jeszcze poczekamy.
Ehh trudne to wszystko...

[kinga_ewa]

Doskonale wiem o czym piszesz. Moj instynkt obudził sie jakieś 4 lata temu .
Moj Skarb dopiero w zeszłym roku . Jak zobaczył swojego siostrzeńca i moja
siostrzenice , która wziął w ręce ok 5 godz. po porodzie to zaczelismy
starania jeszcze przed slubem . Niestety jedne maleństwo nas opusciło 8tc a
drugie nie chce przyjść. Wiem ,że bez pieniedzy to trudno ale miłośc jest
najważniejsza i wiara, że razem dacie sobie rade. powodzenia i głowa do góry

[aquarius72]

Prawda, że trudne...
mój mąż własnie niedawno stracił pracę, więc jak czegos szybko nie znajdzie, to
niedługo będziemy na moim utrzymaniu. Ale teraz takie czasy - nawet majac prace
nie wiemy, czy ona bedzie jutro - i tak myśląc mozna decyzje o posiadaniu
dziecka odwleć na święte nigdy...
Najważniejsze, żebyście byli zawsze gotowi sie wspierać, trudne sytuacje sa
nieuniknione, ale przejsciowe (takie, jak ta z pracą). Ja wierzę, ze jak ludzie
sie kochaja i patrza w tym samym kierunku, to przetrwaja wszystkie trudności, a
i miejsce na dziecko sie znajdzie...
pozdrawiam

[damuu]

Aguarius, Kinga_ewa dziekuje Wam bardzo.
Macie racje, taka decyzje mozna wciaz odkladac. Mezczyzni nie maja instynktu
takiego jak my, zegar bilogiczny tez im nie tyka, zatem latwiej im mowic-
pozniej, za rok, dwa...
Ale ja juz nie daje rady, mysle jak go przekonac i mam wrazneie, ze w
najblizszym czasie nie bedzie to proste.

Kochamy sie bardzo, moj mily jest czuly, rodzinny, opiekunczy. Widzialam jak
potrafi swietnie zajmowac sie siostrzenica...

i wiem ze bylby kochajacym, dobry i na pewno szczesliwym ojcem, ale jak go
przekonac, ze to juz...

[luna333]

też to przerabialam a argumenty miałam okropne - przepraszam wszystkie kobietki
po trzydziestce ale musiałam go czymś postraszyć - ja mu wmawiałam że po 30
trudno jest zajść w ciążę bo spada płodność, że wzrasta ryzyko chorób dziecka,
że przecież nie wiadomo czy nam się uda tak szybko zajść i co wtedy -długie
leczenie, że praca jest albo jej nie ma i nawet jak będzie miał pracę to
przecież i tak może ją stracić bo teraz to tak jest i że w końcu nigdy nie
będziemy mieli dziecka, że nie chcę być starą matką pomiędzy samymi młódkami
itp. itd i płakałam i błagałam i wogóle ciężko było go urobić i urabiałam go
kilka lat aż wreszcie stał się cud i się zgodził - to było rano - poszłam
szczęśliwa do pracy -wracam a on że jednak jeszcze nie teraz - że może inny
znak zodiaku, ręce mi opadły, piersi opadły i znowu w płacz że pewnie będziemy
tak celowali przez 100 lat bo jak się nie uda to następne starania za rok - no
i dał się urobić i teraz powtarza że "zrobił" dzidziusia bo jakie miał
wyjście? przez następnych kilka lat miał by wysłuchiwać moich lamentów
ech - życzę Ci powodzenia w urabianiu swojego M

[badarka]

Pięknie powiedziane, Aquariusku, i bardzo prawdziwie.

Często u mężów (mój też tak miał) widać niepokój i niepewność. Owszem, chcą
dziecka, ale tylko w teorii. Gdzieś w przyszłości, nie dziś, jeszcze nie w tym
miesiącu. Czy to strach? I przed czym? Nie wiem. Ale do nas należy przełamanie
go, bo to my najczęściej jesteśmy wcześniej zdecydowane na konkretne działanie.

Tak obiektywnie patrząc, to u Was, Damuu, najwyższa pora na początek starań.
My też zaczęliśmy, jak nie miałam jeszcze 29 lat. W lipcu skończę 31 a w
sierpniu urodzę dziecko. Pierwsze, żeby nie było nieporozumień. Cały czas
walczyliśmy, a ja dziękuję Bogu, że i tak krótko. Oczywiście nie chcę Cię
straszyć, większość kobiet zachodzi w ciążę bez kłopotu, ale całkiem spory
procent - nie. Ostatnie szacunki mówią o co 4, co 5 parze, która ma problemy.

I wtedy dopiero zaczyna się dramat, bo dla nas każdy miesiąc jest cenniejszy.

O pieniądze martwię się wciąż. I przed staraniami, i w trakcie i teraz też
Nic się nie zmieniło.


ps. Aqariusku, co u Ciebie? Jak wyniki?

Do Badarki

[aquarius72]

Witaj - u mnie raczej OK - napisałam sporo na wątku Tromyszy
Mam ndzieję, że z Tobą i Dzidzią wszystko w jak najlepszym porządeczku
pozdrawiam bardzo ciepło...

[tromysza]

Dopisuję się do przedmówczyń. Ja mam 28 lat i ogromny instynkt macierzyński.
Zawsze chciałam urodzić przed 30-tką i zawsze uważałam, że mam kupę czasu. I
co? staram się już 7 cykl, a za kilka miesięcy kończę 29 lat. Porozmawiaj ze
swoim mężem, powiedz co czujesz. W końcu on ma więcej czasu. Myślę, że może nie
od razu, ale w końcu. Na pewno tak będzie jeśli bardzo Cię kocha. Trzymam mocno
kciuki i powiedz mu- nigdy nie ma dobrego momentu na dziecko. Wiem o tym
doskonale. Mnie to mąż namawiał. A ja nie, bo to i tamto, nie ma kasy i zła
praca, a potem za dobra praca.
Lęk przed macierzyństwem jest naturalny, tym bardziej naturalny jest lęk przed
ojcostwem. Ale wiem, że i jeden i drugi da się zwalczyć. Za dwa lata będziesz
miała 31- super, jeśli uda Ci się od razu. Może tak być, bo dużo znam takich
kobiet. Ale jeśli będziesz starać się kilka miesięcy- będziesz wściekła. Bo
przecież byłaś na to gotowa już dawno. Przemyśl to jeszcze raz i bądź dobrej
myśli. Powodzenia!!!

[mamatysi]

tez sie dopisuje do dziewczyn.nie zawsze od razu sie zajdzie-wtedy gdy ma sie
ochote.pozdrawiam i pamietaj dziecko nie potrzebuje miec wszystkiego,potrzebuje
milosci.

[damuu]

Dziwczyny jestescie cudowne!! Dziekuje za wszystkie rady i mile slowa. Widze,
ze nie tylko ja mam podobny problem z przyszlym tata

Byc moze jestem za delikatna w swoim dazeniu, nie chce go stlamsic,
przestraszyc...
Ale macie racje, to najwyzszy czas na starania!!
Probowalam juz mu tlumaczyc, ze to juz te lata, ze moga byc problemy, ze ja tak
pragne malenstwa.

W kazdym razie natchnelyscie mnie do ostrzejszej walki )
A tego mi wlasnie trzeba.

Serdecznie pozdrawiam, zycze Wam wszytskim spelnienia marzen i duzo
optymizmu )

[badarka]

no i on musi sobie zdawać, jak cudowną ma kobietę. Bo widzę, że traktujesz go
naprawdę po partnersku. Super

A mój mąż sobie ostatnio uświadomił, że będzie miał 40 lat, jak nasz syn
pójdzie do pierwszej klasy... Trochę go to przeraziło.

pozdrawiam i życzę powodzenia

[damuu]

Badarko, dziekuje raz jeszcze za mile slowa i za komplement Staram sie go
nie osaczac, ale bywam tez bardzo zasadnicza.
Przytocze mu te slowa, ze powinien docenic to, ze tak delikatnie go urabiam, ze
tak licze sie z jego zdaniem i czekam w miare cierpliwie, chociaz czasu coraz
mniej
Sciska i pozdrawiam