po poronieniu...ktora probuje ?

[paulina.caruso]

dziewczyny prosze o rade....poronilam w lutym 2005 roku wiec rok temu,obecnie
staram sie...ale nici z tego...macie jakis sposob ? buzka

[izak28]

No niestety, sposobu nie mam... ( Ja poroniłam 3 miesiące temu i też nic na
razie. Nie wiem dlaczego, bo wtedy udało się w pierwszym cyklu.

[juwil1]

mam nadzieje że niedługo do Was dołącze ja poroniłam 19.XI.2005 teraz jeszcze
robie badania i mysle że jeżeli bedzie wszystko ok. to dołącze za miesiąc...
Już sie nie moge doczekać.
trzymam za Was kciuki i pozdr
justyna

[balbusiaba]

Ja poroniłam 17 listopada 2005 roku. Postanowiłam odczekać 3 cykle do kolejnej
próby, chociaż dostałam już zielone światełko. Z tych 3, jeden mam już za sobą,
czyli przede mną jeszcze tylko dwa Jak dobrze pójdzie to jeszcze tylko 56 dni
i rozpocznę cykl starań
Życzę szczęśliwych zafasolkowań
Aga

[juwil1]

Balbusiu co tam u ciebie słychać ja czekam ... i czekam najgorsze jest to że
wszystkie znajome i koleżanki są w ciązy a ja mam tylko nadzieje że niedługo
też bede!! Jak przygotowania?? My nadal sie badamy i czekamy na wyniki
Pozdr
Justyna

[balbusiaba]

Justynko, u mnie druga @ po zabiegu. Strasznie bolesna i mam jej już dość. Ale w
sumie to znaczy, że czekamy już tylko 2 cykle. Pocieszam się, że to już
Koleżanki i znajome w ciąży już sobie "oswoiłam", chociaż był taki czas kiedy
ryczałam jak bóbr na wieści o ciążach znajomych. Tak musiało być. Zobaczysz
następna ciąża będzie szczęśliwa.

Pozdrawiam

Aga

[princessa1]

Witam Was,
ja jestem po ciąży biochemicznej (po 6 miesiącach starań).
W tym cyklu robię badania, żeby wyjaśnić kilka rzeczy.
Jak wyniki będą ok to może w następnym starania.

do balbusi

[juwil1]

Aguś
ja tez sie boje tej drugiej @ bo bedzie jutro albo pojutrze( jeżeli planowo
nadejdzie) a zaczyna mnie już wszystko pobolewac i te uczucie że sie zbliża ,
mam nadzieje że nie bedzie az taka bolesna ((. Ja myślałam że tez już sie
uodporniłam na "zaciążone" ale wczoraj mnie rozłożyło... poryczałam sie i jest
mi już lepiej...
Pozdrawim
Justyna

[balbusiaba]

Wiesz to może zbliżająca się @ Cię rozłozyła. Ja też sobie popłakałam przed @
... Ale szybko się pozbierałam i tak sobie myślę, że lepiej popłakać niż dusić w
sobie na siłę. Trzymam kciuki, żeby @ nie była zbyt bolesna, chociaż aura
niesprzyjająca. Kiedyś słyszałam, że w zimnym klimacie ciężej się znosi @ a w
ciepłym łatwiutko. Dzisiaj się zgadzam z tą teorią. Zimno strasznie i
boleśnie... A latem tak nigdy nie boli.
Justynko weź No-Spę przed @ - powinna osłbić bóle.
Pozdrawiam
Aga

[juwil1]

Balbusiu,
masz racje!!! wezme nospe i pomoże !!!
A PRZYGOTOWUJESZ SIE JAKOŚ "SPECJALNIE" CZYLI OPÓCZ FOLIKA bierzesz cosik??
Ja podjadam Wapń+Magnez+Cynk i Ascofer ( bo mam mało żelaza).
Pozdr
Justyna

[balbusiaba]

Justynko,
co do przygotowań, to oczywiście folik a oprócz tego łykam magne B6 i echinacea
dla ochrony przed infekacjami Poza tym postanowiłam zadbać o kondycję i co
drugi dzień chodzę na siłownie i muszę przyznać, że czuję się z tym bardzo
dobrze Teraz przez ten bolący @ robię sobie 4ty dzień przerwę, ale mam
nadzieję, że jutro już nie będzie bolało
Co do innych witaminek, to staram się je zjadać
Pozdrawiam
Aga

[kraplakowa]

Iza, jestem dokładnie w takiej samej sytuacji - poroniłam 3 miesiace temu, nie
znaleziono przyczyny (bo też i niespecjalnie jej szukano), wtedy udało mi się
zajść w ciążę za pierwszym podejściem. Marzyłam, że teraz będzie tak samo, ale
chyba nie będzie. Termin @ na jutro i prawie napewno przyjdzie bo już tak
mnie "małpowo" brzuch pobolewa. Ech...

[magdak1977]

Kraplakowa,

a jak z tym winkiem, ja troche wczoraj wypilam i przynajmniej wiem, od czego
zle sie czuje

[izak28]

Ech, szkoda gadać... Moja druga @ po poronieniu była bardzo bolesna i długa-
gorsza niż ta zaraz po. Trzecia mi się spóźniała, a nadzieja moja rosła, bo nic
mnie nie bolał brzuch, miałam mdłości i zawroty głowy...i nic. Po poronieniu
byłam twarda w postanowieniach, że nie liczymy dni, nie wariujemy, ale powoli
mam dość. Rozklejam się co kilka dni, zaczynam łapać jakiegoś doła chyba A
czas leci...

[juwil1]

Izak28 musimy być TWARDE!!!!!!
bo inaczej sie załamiemy i konies stres zwycięży a wtedy to już źle ,a tak
glowa do gory, co ma być to będzie!!!! Tam gdzieś juz jest to zapisane co
bedzie wiec my tego nie zmienimy, musimy sie pozbierać i żyć dla siebie i
naszych dzieci !!! ja wiem łatwo sie pisze ale ja też to przeżywam i sie
rozklejam ale to normalne dopóki nie bedziemy tulić Maluszka w ramionach..
Ja sie bede starć od marca
pozdr
justyna

[kraplakowa]

Darowałam sobie winko. Za to wypaliłam w ciągu wieczoru pół paczki papierosów.
Świetnie po prostu. A dzisiaj przyszła @, więc chyba się upiję z tej "okazji".
Albo zrobię mężowi "awanturę zastępczą" - mam same świetne pomysły na
wieczór...

[magdak1977]

Ja tez wczoraj zrobilam troche rabanu, troche sie pouzalalam i jakos poszlo.
Papierosy dopiero sobie dzis kupie, wiec tez mnie czekaja. najgorsze jest to, ze
zalamujemy sie po pierwszej probie, a tak nie mozna. W koncu ani Ty, ani ja ie
wiemy, jak nam pojdzie dalej, moze szybko i latwo. Trzeba w to wierzyc i
podtrzymywac sie na duchu

pozdr
magda

[kraplakowa]

Magda (swoją drogą - jesteśmy imienniczkami);
A jak Twój małżon reaguje na nieudane próby? Bo ja mojemu nie umiem powiedzieć
jakie to dla mnie trudne. Taki twardziel niby jestem. Dobrze, że chociaż tu
mogę się wyżalić bo tak to bym zwariowała od tego "twardzielstwa".
Dobra, znikam na chwilę, w sumie to w pracy jestem )))))
Buziaki

[magdak1977]

Pracuj pracuj, a garb Ci sam wyrosnie

Moj wierzy duzo bardziej niz ja, ze bedzie dobrze i mowi mi, ze jestem
histeryczka, walczyc nie umiem itp. Bardzo to mi tym nie pomaga, bo wolalabym,
zeby mi powiedzial, ze mi wspolczuje i pociesza, a nie, ze bedzie dobrze.

ja taka tawrda nie jestem i rycze jak bobr, jak mnie cos zdoluje. Piotem mi
lepiej i tak w kolko.

Mysle, ze faceci ogolnie nie rozumieja, ze ciaza dla kobiety to nie tylko chce
posiadania dziecka, ale tez chec bycia w ciazy i udowodnienia, ze mozna w niej
byc i donosic. Oni realizuja sie w pracy i tyle. Moj tez nie wie, ile mnie
kosztuje to "straranie sie" o dziecko. On mysli, ze to tylko fajny sex bez
gumek... A ja podchodze inaczej i sexu to chyba w tym najmniej.
Ale co zrobic?

caluski
magda

[izak28]

Chyba mężowie do tego inaczej podchodzą, albo tylko udają na zewnątrz. Ja w
chwilach słabości użalam się swojemu, ale on ciągle powtarza, że
histeryzuję, że mamy czas, że się wkrótce uda... A ja mam czarne wizje

[kraplakowa]

U mnie tak samo - małżon mówi, żeby się nie marwić bo napewno się uda, prędzej
czy później. Ciekawe skąd on ma tę pewność? Jasnowidz?
Tak, oni na pewno traktują to inaczej, mniej emocjonalnie niż my. I wydaje mi
sie, że mó mąż wychodzi z logicznego ponieką, ale wcale nie oczywistego
założenia, że skoro inni mają dzieci to my też je mieć będziemy. W rzadkich
chwilach, kiedy przyznaję mu się do swoich dołów, pociesza mnie przykładem
swojej bratowej - pierwsze dziecko poroniła, a teraz mają zdrowego i synka. Dla
niego jest oczywiste, że u nas też tak będzie. Proste. Tylko, że nie dla
mnie...

[magdak1977]

Kraplakowa

Ja tez mam mezusia logicznego az do bolu i skoro nie mamy powodow, zeby
przypuszczac, ze sie nie uda (szybko i sprawnie), to przypuiszczamy, ze pojdzie
gladko. Ale mysle, ze dla niego nawet wyniki badan nie bylyby dowodem. Teraz na
przyklad, zalozyl sobie, ze jestem w ciazy, bo jestem drazliwa i placzliwa, i
jem bialy ser, i nawet test go nie przekonal.A to, ze placzliwa jestem, bo
wszystko to za bardzo przezywam, jakos do niego nie przemawia. kazal mi isc na
badanie krwi i tyle. i ciagle, czym Ty sie przejmujesz, bedzie dobrze. a jak mu
mowie, ze sie boje , ze moje zaburzenia wrocily ( sprzed pir\erwszej ciazy) i ze
nie mam juz sily tyle sie leczyc, czekac i leczyc, czekac i leczyc..., to mowi,
ze bedzie dobrze. czasem to mysle, ze moze sprobuje zalozyc, ze bedzie dobrze
tak jak on, bo on bezstersowy jest ( ja nadrabiam za nas dwoje) i zdrowo zyje. I
rzeczywiscie mam czasem wrazene, ze my w innych swiatach zyjemy. Ale moze to
dlatego, ze dla niego dziecko jest jednym z celow, a dla mnie aktualnie jedynym
celem. No i nasz zegar, nie cofa sie wcale i mam tego wielkie poczucie.

pozdr
magda

[izak28]

Ech, mnie podobnie ten tykający zegar doprowadza do szału... Choć przecież nie
jest jeszcze tak źle Ale widzę, że nasi faceci są podobni...

Ja też poroniłam w lutym...

[marica79]

A teraz jestem w 7 tc. Udało mi się zaciążyć w pierwszym miesiącu po obniżeniu
prolaktyny Bromkiem. Podstawowy poziom prolaktyny miałam dobry, dopiero nowa
lekarka wpadła na pomysł zbadania jej po obciążeniu wyszła 21 razy ponad
normę!!! Pewnie w życiu nie udałoby mi się zaciążyć. Ta prolaktyna była
skutkiem poronienia (wcześniej była w porządku).
Warto ją zbadać i nie marnować czasu!!!
Za 2 tyg. Mam pierwsze USG. Boję się czy wszystko będzie dobrze...ale musi być,
wierzę w to!
Trzymam kciuki.

[balbusiaba]

Powodzenia!!! trzymam kciuki

[kraplakowa]

Taaa, ja nie wiem co oni się tak na tę logikę uparli. Ale nawet gdyby iść
tym tropem to ja z moim czarnowictwem prędzej obstawiałabym scenariusz "raz się
nie udalo - nie uda się i drugi" niż "innym też się pierwszy raz nie udało, a
drugi tak, to nam też". I nie wiem jak Tobie, ale mi to "nie martw, się bedzie
dobrze" zazwyczaj nie pomaga, a w najlepszym przypadku na bardzo krótko. Bo jak
tu się do cholery nie martwić, kiedy najważniejsza w życiu sprawa nie wychodzi?
I nawet tysiąc pozytywnych przykładów innych dziewczyn nie przekona mnie, że u
mnie bedzie tak samo bo wiem, że nie musi być. Może, ale nie musi.
A zegar... też się go obawiam, ale z nieco innego powodu. Byłam późnym
dzieckiem (pamiętam jak w podstawówce zazdrościłam koleżankom młodych mam), a
potem, kiedy byłam jeszcze nastolatką, moja mama umarła. I wtedy obiecałam
sobie, że będę mieć wcześnie dzieci żebym zdążyła je wychować. Może to bez
sensu, bo przecież moja mama nie umarła "na starość", ale wbiłam sobie do
głowy, że wczesne macieżyństwo daje szanse dłuższego bycia ze swoim dzieckiem.
I wsystko nieźle szło... gdybym nie straciła mojego pierwszego dziecka urodziło
by się w kwietniu, 26 lat na pierwsze dziecko to jeszcze całkiem ok. A teraz?
Ile przyjdzie mi czekać?

[maja78r]

Hej! Poroniłam 3 miesiące temu, a w tym cyklu starałam się po raz pierwszy. I
wyobraźcie sobie, że od razu zaczęłam mieć różne objawy, które interpretowłam
jako ciążowe. Teraz objawy minęły i choć ciągle mam troszkę nadziei, to już
coraz mniej... Jak pomyślę, że tak będzie co miesiąc, to chyba zwariuję.
Podobno trzeba się "wyluzoawć", ale ja na razie nie potrafię.
Ludzie, któży chcą miec dzieci, nie mają, a ci którzy nie chcą, to od
razu "wpadaja". To bardzo niesprawiedliwe!

[izak28]

Hej, Kraplakowa, widzę, że z Tobą jeszcze gorzej niż ze mną!! Ale ciężko się
pozbyć tych dołów- koleżanka w pracy w 5 miesiącu, a ja za tydzień zostanę mamą
chrzestną nasłodszej na świecie 4,5 miesięcznej Hanusi- córeczki mojej kuzynki
I jak tu zachować zdrowy rozsądek i nie wpadać w depresję ?!?! Buuu..