matka - surogatka

[lilith76]

Czytałam artykuł w ostatniej "Polityce", podobno głośno jest o tym w mediach. Kobieta założyła pod Warszawą firmę, całkiem legalnie, kojarzącą pary bezskutecznie starające się o dziecko i kobiety zdecydowane nosić i urodzić dla nich to dziecko. Koszt 30-45 tysięcy.
Ryzyko ogromne, bo wg polskiego prawa matką jest kobieta która urodziła, nie matka genetyczna, ojcem mąż owej kobiety (jeśli on uzna dziecko biologiczny jest bezsilny).
Czy, przeszła wam kiedyś taka myśl? Czy fajniej jest przechodzić niedogodności ciąży i porodu na sobie, skoro nie należą one do najprzyjemniejszych?
Czy znajdą się kiedyś pary, gdzie oboje są zdrowi, ale mają pracę, wyjazd na narty, na plażę, ona nie chce utyć, mieć rozstępów i boi się porodu, więc sobie po prostu "wynajmują brzuch"?
Skoro kiedyś była popularna mamka (bo arystokratki bały się zniszczyć biust i miały tyle zajęć towarzyskich), to może kiedyś rozpowszechni się surogatka?

[mjulka]

Życie pokazuje, że na każde szaleństwo znajdują sie chętni...

[martucha90]

Czytałam ten artykuł i bardzo mi się podobał. Lubię ostry język
Martyny Bundy. Podobał mi się, bo był krytyczny, a nie - jak to
teraz modne - poprawny politycznie w myśl "niech każdy robi ze swoim
życiem, co chce". Zresztą chyba nie natrafiłam jeszcze na artykuł o
surogatkach, który byłby całkiem pro.
Dość obszerny artykuł był kilka miesięcy temu bodajże w "Newsweeku",
ale o Ameryce (tam w niektórych stanach jest to możliwe prawnie).

[justmaga]

W zyciu bym sie na cos takiego nie zgodzila. Trudno jest byc w ciazy
i nic nie czuc do dziecka. A potem oddac.. Nigdy

[dabrowianka21]

Chyba, jako ostatnia deska ratunku jak już wszystko zawiedzie.
Ale nie z powodu rozstępów czy tycia

Dla mnie noszenie maleństwa w brzuszku to taki ósmy cud świata.
Nie mogę jeszcze sobie tego wyobrazic. Ale musi być odjazdowe.

Kurcze dziewczyny, ale wy macie niezły język i słownictwo.
Ja musze cos ze sobą zrobić.
Za dużo siedzę z budowlańcami w pracy

Ostatnio poszerzam swoje słownictwo wyłącznie w kierunku przecinków

[po_trzydziestce1]

Bycie surogatkami nam raczej nie grozi, niestety.

[chealsyka27]

Ja bym sie na to nie zdecydowala, w zadna strone....

[po_trzydziestce1]

Ja też nie Chodziło mi o to, że aby zostać surogatką trzeba
zachodzić w ciążę. No a my mamy z tym malutki problemik Bo po
protu potrzebujemy więcej czasu

[agi_78]

No coz, mi sie wydaje, ze ja sama taka surogatka nie moglabym zostac
dla pieniedzy, chyba ze chodziloby o kogos z rodziny, ale w moim
prezypadku to raczej niemozliwe bo tylko ja w rodzinie nie mam
dzieci. Ale wyobrazam sobie taka sytuacje, ze siostra mnie o to
prosi (zakladajac ze nie mialaby dzieci) i mysle ze moglabym sie
tego podjac (gdybym nie miala problemow takich jak teraz) Nie
czytala tego artykulu, ale mysle, ze te kobiety sa poddawane in
vitro, i zarowno jajo jak i plemnik pochodza od pary ktora chce tego
dziecka. De facto ja nie bylabym genetyczna matka tego dziecka tylko
siostra, pewnie na poczatku byloby mi ciezko, i batrdzo bym
przezywala rozlake z dzieckiem ale mysle ze z czasem potrafilabym
sobie wytlumaczyc ze dziecko jest jednak siostry a nie moje. No ale
cos takiego to tylko moglabym zrobic dla kogos kogo kocham
Niewiem jednak czy siostra potrafilaby zdobyc sie na cos takiego dla
mnie. I mam nadzieje, ze nie bede chciala takiej opcji rozwazac.

[mamaruda]

Fajny temat.
Skorzystać z usług surogatki, w ostateczności TAK. To nawet lepsze (dla mnie)
niż adopcja bo dziecko jest częścią nas, poza tym wiemy też kto je nosił pod
sercem czy kobieta paliła, piła, czy jest zdrowa itp. Z surogatką można też
ciąże przeżywać chodzić na usg, dotykać jej brzuszka, poczuć ruchy. Bałabym się
oczywiście czy odda nam to dziecko no ale to i tak lepiej niż spędzić życie bez
małych szkrabów.
Czy ja teoretycznie mogłabym być surogatką, NIE, nie potrafiłabym oddać dziecka
nawet najbliższej osobie, mimo tego że zdaję sobie sprawę jak ciężkie jest życie
bez groszków. Kiedyś dawno temu jak moja siostra była w drugiej ciąży
żartowałyśmy sobie na ten temat a ona stanowczo i poważnie powiedziała mi że
nigdy nie zrobiłaby tego nawet dla mnie.
Czy rozumiem te kobiety które przyjmują tą role? I TAK i NIE. Różne są na pewno
powody dlaczego to robią dla jednych może to być misja dla drugich kwestia
pieniędzy - nie potępiam. Nie wiem tylko jak one to robią że potrafią się
rozstać z takim małym kimś, jakim cudem wypierają z siebie uczucia które rodzą
się przez cały okres ciąży.

[kasia.kul]

Nie wyobrażam sobie tego, że mogłabym oddac dziecko innej kobiecie,
MOJE dziecko, które nosiłam pod sercem, przepraszam Was dziewczyny
wiem , że to co napisze pewnie będzie dla Wielu bolesne, ale ja
swoją pierwszą ciąze pamiętam jako coś wspaniałego, nawet porodu się
nie boję chociaż to nic przyjemnego. Nie wyobrażam sobie tego może
własnie dlatego, że bardzo przeżywała swoja pierwszą ciążę, dla mnie
to było coś bardzo niesamowitego wręcz kosmicznego, doskonale
pamiętam pierwsze ruchy takie jakby trzepot skrzydeł w brzuchu
póżniej te ruchy były coraz wyrazniejsze coraz bardzdziej
odczuwalne, z każdym dniem tygodniem a pózniej już miesiącem jak
ruszała się w brzuchu to to było tak niesamowite a to tu coś
wystawi , to tam coś wystawi. Zaczepiałam ją kiedy się nie ruszała.
A sam poród ostatnia faza to jest szok poprostu, małe watłe ciałko
które krzyczy a kiedy kładą ci je na brzuchu od razu przestaje
płakać i wtedy co, oddajesz? Ot, tak poprostu bo ktoś daje Ci kasę.
Nie dla mnie jest to nie do pomyslenia. Kiedyś rzuciłam się do
teściowej, ona z wyboru miała jedno dziecko mojego męża, kiedyś
siedziała i tak od niechcenia wypaliła, może oddacie nam ją a sobie
zrobicie drugie, pamiętam jak się wtdy oburzyłam, i wypaliłam, że
ona swój czas miała na rodzenie i wychowywanie wtedy trzeba było
myśleć. Ja natomiast jestem typową kwoką, która za swoim kurczakiem
chodzi nastroszona i tylko patrzy czy aby przypadkiem nic nie
stanęlo mu na drodze. Do tej pory chcociaż ola ma 4 latka to była
przez 2 miesiace u mojej mamy jak leżałam w szpitalu w Warszawie
miała wtedy 7 miesięcy i nie wyobrażam sobie żebym mogła ją oddać.
Mam problem nawet żeby zostawić ją na noc u babci która mieszka
tylko 3 km dalej, takie już mam skrzywienie.

[dabrowianka21]

hej!

Ja tam sie zgadzam z Mamaruda

>Fajny temat.
>Skorzystać z usług surogatki, w ostateczności TAK. To nawet lepsze
>.(dla mnie)
>.niż adopcja bo dziecko jest częścią nas, poza tym wiemy też kto je
>nosił pod
>sercem czy kobieta paliła, piła, czy jest zdrowa itp.

Nie wiem czy ogladałyście Przyjacół? Tam jest sytuacja gdzie jedna
babka rodzi dzieci dla swojego brata po INVITRO

Dla mnie jakiś troche koszmar.

[zosienta]

A ja myślę, że gdybym nie miała innego wyjścia, to nawet więcej bym
dała (gdybym wtedy miała).

A czy ja bym to zrobiła? Nie wiem.

Nie potępiam tych kobiet, myślę, że można kochac dziecko nie swoje
tak jak na przykład mojego synka "ciocia" go kocha i się troskliwie
zamuje, a po 17:00 go przecież mi "oddaje", bo jest przecież moim
dzieckiem. Podziwiam te kobiety, że są skłonne to zrobic dla innych,
a kwestia pieniedzy to też moim zdaniem nie jest
jakieś "sprzedawanie" tylko kasa, której ona w tym czasie nie zarobi
inaczej, a dobrze się odżywiac powinna.

Byl ostatnio proces rodziców, co kilkoro dzieci w beczkach
marynowali. Kobieta podobno nie unikała ciąży, nie chciała
antyków!!!, bo lubiła byc w ciąży, chociaż potem dziecko zabijała.
Ojca uniewinnili, bo twierdzi, że nie wiedział o ciążach, choc
mieszkali razem i nawet regularnie współżyli. To bzdura, moim
zdaniem jeśli nie nakłaniał do zbrodni, to przynajmniej nie udzielił
pomocy.
A z innej beczki (sic!), dwa dni temu 3 letnie dziecko w lesie się
zgubiło, piechotą 7 km przeszło, rano grzybiarka je zanalzła, a
prokuratura już postawiła rodzicom zarzuty (tej nocy i tak do końca
życia nie zapomną), 5 lat im grozi, dziecku pewnie w domu dziecka
lepiej będzie.

No i się ja poryczałam....
----
Moje starania z wykresem ff

[martucha90]

> No i się ja poryczałam....

Ja też zawsze mam oczy pełne łez, jak słyszę, że dziecko
skrzywdzono...

[groszkowa74]

A ja myslalam przed operacja o tym Chcialam nawet zamrozic komorki
jajowe. I zrobie to gdy moja macica odmowi wspolpracy. Bede szukala
takiej macicy do wynajecia. Myslalam o tym. Wszak to moje geny
bedzie mialo malenstwo. Obym nie musiala z tego korzystac.

---
Czekając na Groszka

[mjulka]

kiedyś rozmawiałam o tym z moja mamą...
i wiecie, że oznajmiła bez wahania, że gdyby stanęła kiedykolwiek przed takim
wyborem ( a ptfu ptfu ptfu!), oddałaby mi swoje jajo, lub wypożyczyła brzuszek
bez zastanowienia. I ja chyba zdobyłabym się na taki gest w stosunku do mojego
dziecka.
ja natomiast zaczęłam się zastanawiać, czy umiałabym taki dar przyjąć. I nie
wiem ... Cieszę się, że nie muszę takich trudnych decyzji podejmować
Rozważałam też podmianki z siostrą. Opcja jej jajko w moim ciele - konflikt -
obie rościłybyśmy pretensje do groszka.
A byłam w Novum świadkiem sytuacji przekazania komórki jajowej jednej siostry
drugiej, dawcą nasienia był partner tej, która swoich jajeczek nie miała.
Strasznie to dla mnie skomplikowane było...ja wolałabym chyba dawczynię
anonimową, choć z drugiej strony...moja siostra - moje geny...
Misz- masz