życiowe plany

[martag2]

Teraz to takie modne w firmach planowanie swojej kariery: podejmujemy
wyzwania, sprawdzamy realizacje, oceny roczne.
A jak jest w życiu? Wiecie co chcecie osiągnąć za 20lat, za 5lat, za rok?
Wyznaczyliście sobie cele i kroki w ich realizacji?

[akacjax]

Zapewne są osoby, które mają jeden wielki cel i podporządkowują mu życie.
Ja wyznaczam cele mniejsze(pewne cele mam zrealizowane, ale nie jestem u progu zycia, ale dalej, niekoniecznie czas ich realizacji. Jednak znam siebie, jestem konsekwentna i cierpliwa. Wiem, że jak czegoś naprawdę chcę, to to osiągam.
Co pewien czas robię przegląd celów, czasem przy okzaji wymyślę inny sposób ich realizacji

Często do realizacji planów wystarcza posiadanie odpowiednich środków finansowych-wtedy skupiam się na zarabianiu i rozsądnym gospodarowaniu dochodami.
Czasem realizacja celu wymaga ode mnie sił twórczych-z tym różnie bywa
Martag2-a Ty wyznaczasz cele? Pochodzą z marzeń?

[martag2]

Pewnie, że mam swoje plany/marzenia. Choć teraz zaczęłam się zastanawiać czy te
długoterminowe marzenia pielęgnuję na tyle żeby za 20 lat były realne.
Chociażby zwyczajne " za 20 lat nadal cieszyć się dobrym zdrowiem"
Powinnam zaplanować regularne (np. coroczne)badania, a w plan 5-cio letni wpisać
pobyt w spa itp. A ja uświadamiając sobie chęć dotrwania w dobrym zdrowiu, w tym
roku chociaż rewolucję w swojej diecie wprowadziłam.

W innych jak przygotowanie dzieci do dorosłego życia. Trochę lepiej mi idzie:
pootwierałam im polisy posagowe, dbam o rozwijanie ich zainteresowań, dodatkowe
zajęcia itp.

Tak jak piszesz wymaga to konsekwencji i cierpliwości. A mi wiele marzeń/celów
między palcami uciekło. Jakoś codzienność wybiła mi z głowy marzenia poznawania,
zwiedzania świata. Od zeszłego roku postanowiłam, że co roku wpiszę na listę
chociaż jeden nowy kraj, który odwiedziłam. Koniec rutyny i corocznego wyjazdu w
to samo miejsce.

Wiele jest takich marzeń, które można by przywrócić, ale to tej konsekwencji i
uporu potrzeba... i chyba czasem trzeba przemyśleń czego się tak naprawdę chce.

[akacjax]

.. i chyba czasem trzeba przemyśleń czego się tak naprawdę chce.

Mam wrażenie, że niektóre osoby nigdy nie pomyślą, co chcą. Zabiegane, żyją codziennością, bez wytchnienia, bez refleksji.

Ok kilku lat Świat niewątpliwie przyspiesza, ale to od nas zalezy, czy poddajemy się temu pędowi, czy robimy sobie przystanki.
Można i warto. Najprostsze-wyłaczenie telefonu, przyznaję nie wiem kiedy ostatnio miałam 12, co ja piszę-8 godz wyłączony telefon

Rewolucja w diecie-uchylisz rąbka tajemnicy?

[martag2]

W sprawie diety. Nie chcę nikgo tu reklamować, ale ja miałam od lat kłopoty
dermatologiczne. Było ok póki korzystałam z maści po odstawieniu, wracało jak
bumerang. Po latach wizyt u dermatologów, koleżanka powiedziała mi, żebym
spróbowała w Vega Medica, postawili mi diagnozę, że to nadmiar drożdży w moim
organizmie, zła dieta. Od roku stosuję się do ich diety p.grzybiczej ( jest na
ich stronie www.), problemy dermatologiczne zniknęły, a ja dostałam taki
zastrzyk energii, że zaczęłam porządkować mnóstwo swoich spraw, które
"podmiotłam pod dywan", między innymi finanse

A i znalazłam w końcu swoją godzinę do wstawania i chodzenia spać

[magdalaena1977]

Jako nastolatka miałam bardzo konkretne plany na przyszłość. I w sferze
zawodowej udało mi się je zrealizować w zasadzie w 90 % (dostałam się na studia
od razu, zdawałam wszystkie egzaminy, zmieniły się trochę warunki pracy, ale to
było niezależne ode mnie). Droga na przyszłość jest wytyczona dość prosto i mam
nadzieję utrzymać się na niej.

Natomiast prywatnie moje plany się nie ziściły, bo nie udało mi się wyjść za mąż
- w zasadzie nie wiem, czemu moim koleżankom się udało spotkać odpowiednich
facetów, a mnie nie. Nie mam pomysłu jak mogłabym zmienić sytuację na przyszłość
i wiem, że snucie jakichkolwiek planów nie ma sensu. Może ktoś mi się trafi, a
może nie.
W dodatku, z prywatnych marzeń zrealizowałam już w zasadzie wszystkie, które
były dostępne dla samotnej kobiety i teraz, ilekroć mam na coś ochotę (np.
niesamowite podróże we dwoje), to wydaje się to być zarezerwowane dla par, a
single mają najwyżej szansę na jakiś ersatz (objazdówka samotnie).

[martag2]

Hej Magda,
przecież Ty masz tylko 31 lat ( domyślam się z nicku).
Wiele osób układa sobie wtedy życie prywatne to wcale nie jest "za późno", może
właśnie nie warto czekać czy "ktoś Ci się trafi", tylko wziąć inicjatywę we
własne ręce.
Może warto odświeżyć dawne znajomości, trochę więcej spotykac się z ludźmi, a
może zapisać się do koła swoich zainteresowań, może tam znajdziesz bratnią
duszę. Panów Singlów w tym wieku jest b. dużo.
Odwagi i powodzenia!

[akacjax]

Wcale nie jest łatwo trafić na tego "właściwego", pomijam sytuacje, gdy szukany jest ideał
Jednak czasem warto poczekać( to słowa mojej bratowej, ale nie biernie-może się ktoś trafi, ale czynnie-bywać tam, gdzie jest większa szansa na spotkanie odpowiedniego czlowieka. (np. jeżeli chcesz miłośnika koni, to nie będziesz chodzić na mecze siatkówki, bo na pewno trudniej tam będzie spotkać takiego-choć to niewykluczone.

A może nie warto małżeństwa ustawiać jako cel, bo tak naprawdę celem może być to-co zależy tylko od nas.
Jeżeli bierzemy za cel coś, co wymaga współpracy innych ludzi, to musimy mieć możliwość wpływu na te osoby, by działały zgodnie z nami-a to zmniejsza szanse.

magdalaena1977 napisała:
(np.
ilekroć mam na coś ochotę (np.
> niesamowite podróże we dwoje),

Jak sama nazwa mówi, to jest dla par, czyli inna kategoria. Tak jak obóz żeglarski nie jest dla grotołazów
Tak jak napisała martag2-nie trać nadziei, otaczaj się ludźmi, to pozwoli choć po części zaspokoić potrzebę bliskości.
Ale wyszło poradnikowo A miało tylko dodać otuchy

[magdalaena1977]

akacjax napisała:
> Ale wyszło poradnikowo A miało tylko dodać otuchy
Za otuchę dziękuję, zresztą nie jestem jakoś totalnie pozbawiona nadziei. Robię,
co mogę, ale zdaję sobie sprawę z tego, że potrzebny jest przed wszystkim łut
szczęścia dla spotkania odpowiedniej osoby i wzajemnego zainteresowania. I że
nie da się tego zaplanować.

To nie tak jak egzamin na studia, gdzie przy ciężkiej pracy (i minimum
zdolności) sukces przyjdzie prędzej czy później. Albo szukanie pracy.

> A może nie warto małżeństwa ustawiać jako cel, bo tak naprawdę
> celem może być to-co zależy tylko od nas.
No tak, ale wtedy w zasadzie w życiu niezawodowym cele mi się skończyły -
nieduże mieszkanko (w sam raz dla singla) mam, na nowym samochodzie jakoś
strasznie mi nie zależy. Dla posiadania dziecka też niezbędny jest jakiś
związek. Podróże w pojedynkę nie dają mi aż takiej przyjemności ....

[akacjax]

Celem niezawodowym może być np. osobisty rozwój, poznawanie swoich możliwości, twórczość własna, działalność społeczna-na to może trochę za młoda jesteś-to przychodzi gdzieś ok 35 roku życia

[seba150]

up

Warto sobie wszystko spisać:

[marmelada]

ja robię sobie takie podumowanie.

cele
Zawodowe - Co chciałbyś osiągnąć w pracy?
Finansowe - Ile potrzeba pieniędzy, abyś mógł realizować swoje cele?
Fizyczne - Jaki masz plan sprawności fizycznej?
Umysłowe - w jakich dziedzinach pragniesz uzyskać wiedzę, czego
chciałbyś się nauczyć?
Rodzinne - Jakich pragnąłbyś stosunków w swoim domu, jakie relacje
chciałbyś utrzymywać z członkami swojej rodziny?
Duchowe - Czego pragniesz dla ducha?

pomaga .
I z podziałem na najbliższy rok, jak i dalej 5 lat .
Polecam.

[sagittarius_84]

Ja nie mam żadnych planów zawodowych,
jedynie prywatne, ale to bardziej mazrenia niz jakieś plany.

Zycie jest tak bardzo nie przewidywalne, ze ciężko coś zaplanować.

[serendepity]

Plany zawodowe jakies tam mam. Systematycznie podnosze swoje kwalifikacje zdajac
odpowiednie egzaminy co roku i zdobywajac nowe wiadomosci. Wdrapywanie sie po
drabienie grade'ow wystarcza mi w zupelnosci, w zasadzie chodzi o pieniadze,
zeby placili mi wiecej i wiecej jak moje kwalifikacje rosna. Co jakis czas
trzeba zmienic pracodawce, bo nowy da wiecej niz stary. Nie mam zadnych
sentymentow w tej materii i zegarek w prezencie na 5 lecie nie zatrzyma mnie raczej.

Plany osobiste wiaza sie z efektami realizowania planow zawodowych i
mozliwosciami finansowymi.

Znajomy powiedzial mi, ze jestem bardzo poukladana, znaczy mam wszystko
zaplanowane. Byc moze tak jest.

[serendepity]

Meza juz mam i nasze plany sa wspolne. A znalazl sie sam, takich rzeczy nie
planuje

nie warto planować, zmojego doświadczenia

[lempickalol]

ile razy coś planuję to nic z tego nie wychodzi, pojawia sie jakaś przeszkoda.
Po prostu nie mam szczęścia w życiu. Jestem na ostanim roku studiów. "Naukowo"
wszystko osiągam co powinnam. Jak powiedziała poprzedniczka, tu wystarczy ciężka
praca, inteligencja oczywiście i pilność. życie jednak to nie uczelnia. Jestem
pesymistką, bo gdy zakładam że coś nie wyjdzie łatwiej znoszę porażkę. Mam już
jeden dyplom, licencjat, teraz jak się uda to mgr. Po prostu jak widzę że
startuję z niskiego poziomu, to czuję że nigdy nie odbiję się od finansowego dna
pomimo zapału i zdolności. 'I lepiej być nieszcześliwemu w pojedynkę, niż razem
'- Marilyn Monroe i to święta racja. Jestem jej dużą fanką.

Jeśli chcesz poznać poczucie humoru Pana Boga....

[mamaisi]

.... to zaplanuj sobie życie!!!
Nie wiem kto to pierwszy powiedział, ale wg mnie to "święta"
prawda

[akacjax]

A jednak jest różnica między zaplanowaniem życia a ustalaniem celów. Bo co odpowiesz na Boskie pytanie-co zrobiłeś ze swoim życiem? Wtedy może nie być śmieszne

[przemek_ex]

często ludzie planując swoje życie i karierę nie biorą pod uwagę swoich
predyspozycji, dlatego warto je poznać , zbadać, a później wybrać właściwą drogę
do osiągnięcia celu
expertia.pl/strefa/material/jak-wybrac-sciezke-kariery-zgodna-z-moimi-predysp

[iza1973]

hej, a ja na forum "Oszczędzamy" skupić się na życiowych planach finansowych.
oczywiście plany dotyczące innych sfer są dużo bardziej ważne, i moim zdaniem
decydujące, ale to nie to forum, i nie każdy ma ochotę na zwierzenia na ten
temat. o pieniądzach jednak łatwiej.
jesli chodzi o moje plany finansowe, to mój podstawowy długofalowy cel - to być
zamożną, niezależną emerytką. zamierzam mieć niezależne od emerytury w zus,
stałe dochody. do tego średniej klasy samochód, wygodne, niezadłużone
mieszkanie, domek na Mazurach, wykształconego, niezależnego finansowo syna.
plan nie tak długofalowy - pozbyć się kredytów, budować oszczędności.

[iza1973]

iw międzyczasie mieć czas i możliwości finansowe na podróże i inne przyjemności

[magdalaena1977]

iza1973 napisała:

> hej, a ja na forum "Oszczędzamy" skupić się na życiowych planach finansowych.
Ale ta sytuacja życiowa i rodzinna ma pierwszorzędne znaczenie i znaczący wpływ
na sytuację finansową.
Np co będzie jak urodzi Ci się córka ?

[iza1973]

wydaje mi się (a przynajmniej robię co jest możliwe), że ten temat mam pod
kontrolą

[mirabeela]

iza1973 napisała:

to mój podstawowy długofalowy cel - to być
> zamożną, niezależną emerytką.

Oto ta nowomoda!!! Kobieta 36letnia, zamaist skupić sie na zyciu
doczesnym, marzy o meeryturze. I wpalca na fundusze, na polisy, na
skladki emerytalne. No bo to jest nawazniejsze: zeby miec
memryture. A po cholere ta emreytra skoro bedziesz miala katarkate,
nie bedziesz chodzila, a co najwazniejsze nie pomyslisz: bo
dopadnie starcza demncja. Na 77% tak bedzie. I co z tych skaldek?
Po co je sobie odkladasz. Najweiskza glup[ota to odkladac na
emeryture!!!!!!

P.S chyba ze przejdziez na nią w wieku 40 lat, to juz ok

[alba27]

Plany:
- za 2-3 lata zamieszkać w nowym domku, sprzedając po drodze nasze 2
pokojowe mieszkanie, narazie mamy działkę i pozwolenie na budowę
- po przeprowadzce kupić sobie mały, WŁASNY samochód, taki tylko mój
a nie wspólny z mężem,
- jak dziecieki trochę podrosną to pokazać im kawał świata,
- douczyć się angielskiego ( chodzę na kurs, kończę 2 rok),
- Za 5 lat planuję też mówić po francusku,
- jeśli chodzi o pracę to chyba docelowo wolałabym pracować na 3/4
etatu, tak do 14, teraz pracuję do 16
- a za 20-25 lat chcę bawić wnuki, nie okazjonalnie ale chcę się
nimi opiekować jak moje dzieci będą pracować Taką prawdziwą babcią
chcę być!

[naturella]

Sprzedać wreszcie mieszkanie i kupić większe Niestety, ocknęłam
się z chęcią sprzedaży, jak już boom minął, a teraz nikt nie chce mi
zapłacić tyle, co ja chcę dostać czekam do października, bo wtedy
będę miała umowę na czas nieokreślony i obniżam cenę, nawet o 40
tys. Trudno, wezmę większy kredyt, w porównaniu z kredytem z 2004
roku, który mam, pewnie i tak wyjdzie na to samo, bo teraz są lepsze
warunki, jeśli chodzi o oprocentowanie.

To jest mój najbliższy plan. Nie robię długofalowych, bo
wielokrotnie już życie pokazywało mi, że plany planami, a koleje
losu swoje

[miska_malcova]

Jak urodzę dziecko, będę starać się o drugie
W międzyczasie będę kombinować jak pracować w domu.
Zakup działki, budowa domu, albo zakup domu i jego remont/adaptacja.

[adsa_21]

nie mam zadnych planow zawodowych, nie mam parcia na kariere.
chcialabym uczciwie zarabiac i dostawac za to przyzwoite pieniadze.
Narazie spelniam ten plan w 70% ale mam nadzieje ze w przyszlosci
bedzie lepiej. O zdrowiu nie wspominam bo to najwazniejsze. Partner
jak bedzie to dobrze - jak nie, tez bedzie dobrze.