co sklada sie na twoje poczucie tozsamosci ?n/t

[malvvina]

[witekjs]

Zacznij od tego co składa się na Twoje.
Potem porozmawiamy...
Witek

[witekjs]

PS. Przepraszam bardzo, ale nie znam francuskiego.
Witek.

[malvvina]

no wlasnie sie zastanawiam i myslalam ze mi wasze refleksje pomoga . Zmieniam
sie z czasem wiec moze doswiadczenie ?

Poczucie tozsamosci

[empeka]

Obawiam się, że na ten temat nie da się rozmawiać bez odsłaniania wnętrza...

[kamfora]

Na moje poczucie tożsamości składa się kilka dokumentów ową tożsamość
potwierdzających, tudzież lustro. Poczucie tożsamości dodatkowo jest wzmacniane
przez różne osoby, które bezbłędnie rozpoznają mnie w tłumie innych osób

Jeśli zaś chodzi o poczucie tożsamości narodowej/kulturowej itp, to
myślę, że składa się na nie "to, co mnie boli".

[witekjs]

kamfora napisała:

> Na moje poczucie tożsamości składa się kilka dokumentów ową tożsamość
> potwierdzających, tudzież lustro. Poczucie tożsamości dodatkowo jest
wzmacniane
> przez różne osoby, które bezbłędnie rozpoznają mnie w tłumie innych osób
>
> Jeśli zaś chodzi o poczucie tożsamości narodowej/kulturowej itp, to
> myślę, że składa się na nie "to, co mnie boli".

Masz rację, "to, co mnie boli", czyli to z czym się identyfikujemy.
W pewnych sytuacjach zawsze dochodzi do momentu, kiedy masz możliwość jednej
odpowiedzi.
Najłagodniejszym przykładem jest to, komu kibicujesz gdy grają o Mistrzostwo
Świata reprezentacje dwóch bliskich ci krajów. )

Pozdrawiam. Witek

[empeka]

> Jeśli zaś chodzi o poczucie tożsamości narodowej/kulturowej itp, to
> myślę, że składa się na nie "to, co mnie boli".

Znalazłam na forum psychologia taki wpis (mało elegancki wątek, ale a propos):
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=210&w=14270127&a=14272749
W całym tamtym wątku zaciekawiło mnie zestawienie ostrej kpiny o obrzydliwym zapachu, ale
celnych spostrzeżeniach ze świętoojczyźnianymi wyrazami oburzenia. To takie u nas typowe:
skrajne postawy.

Marta

[trzcina]

Ta twarz,to ciało, ta płeć, to nazwisko, ta rodzina,ta wiara, to miasto, ten
kraj, ten język, ten zawód, ta pamięć.
Nic ostatecznie niezmiennego. Z kolejnością włącznie, a nawet na czele.
Może dlatego nie za bardzo się z sobą utożsamiam?
Właśnie sobie podczytuję szkic Maaloufa (Malwino, może znasz tytuł, jakoś mi
uciekło, raczej świeże, u nas ukazało się ze dwa lata temu)o tożsamości i o
tym, jak coraz trudniej o jej jednoznaczność, kiedy coraz bardziej umieszane w
tyglu świata.

pozdrawiam
t.))

[scand]

> Nic ostatecznie niezmiennego ..

Jest to chyba złudzenie gdyż pewien rdzeń pozostaje stały ...

...egocentryzm...

[maly_facio]

...
lepiej za rymami schowac
swoje wnetrze niewyrazne
egocentryzm mnie przepelnia
z ma madroscia wszak mi razniej

on o tozsamosci twierdzi
podpowiada zem prawdziwy
choc watpliwosc sie zakrada
ja w jej cieniu - niecierpliwy
...

[taaniej]

na moje poczucie tożsamości składa się obraz samej siebie jaki w sobie noszę.
powstał on na podstawie porównania się z innymi ludźmi. odcinam się od nich,
identyfikuję z nimi, grdulę to wszystko w sobie i nadaję sobie tożsamość. wiem,
że moja tożsamość i tożsamość formalna (urzędowa i postrzeganie mnie przez
innych) są zupełnie różne i dlatego cały czas w kontaktach z ludźmi koryguję,
docieram swój obraz albo staram się nagiąć ludzi do siebie
no właśnie, a gdybym nie spotykała się z zadnymi ludźmi to nie miałabym swojej
tozsamości? czy to znaczy, że aby mieć tożsamość trzeba się porównywać?

[kamfora]

taaniej napisała:

> no właśnie, a gdybym nie spotykała się z zadnymi ludźmi to nie miałabym swojej
> tozsamości? czy to znaczy, że aby mieć tożsamość trzeba się porównywać?

No nie może być inaczej: tożsamość, przynajmniej na tym świecie, bierze się
z porównywania

Człowiek nie może nie spotkać się z żadnymi innymi ludźmi, więc nie można
sprawdzić, co by było gdyby

[roseanne]

moje imie, leworecznosc, oczy - ktore rozpoznaje w lusterku, bo reszta zmienna
jest

[abstrakt2003]

Jednym ze składników naszej tożsamości jest "POLSKA".
Polska to nasze rodziny to nasze otoczenie! Relacje z "Polską" kształtują nas w
najwyższym stopnu!
*********
KULT

"Polska"
Poranne zorze, poranne zorze
Gdy idę w Sopocie nad morzem
Po plaży brudno-piaskowej
Bałtyk śmierdzi ropą naftową
Poranne chodniki
Gdy idę, nie rozmawiam z nikim
Jak jest w niedzielę nad ranem
Po sobotnich balach chodniki zarzygane

Polska
Mieszkam w Polsce
Mieszkam w Polsce
Mieszkam tu, tu, tu, tu

Koncerty popołudniowe
Pełne bezmózgów w służbie porządkowej
Patrzą wokoło, bo swędzą ich rę
Kochają bić coraz więcej i więcej
Znowu wieczorne przygody
Gdy wchodzę na kamienne schody
Zaczepia mnie pijanych meneli wielu
Jutro spotkają się w kościele

Polska
Mieszkam w Polsce
Mieszkam w Polsce
Mieszkam tu, tu, tu, tu

Nocne sklepy z mlekiem
I patrzę, co się dzieje pod sklepem
Tłum przystawia komuś do twarzy pięści
Żądają dla niego kary śmierci
Znowu poranne pociągi
Ja stoję i patrzę na mundurowe dziwolągi
Czy byłeś kiedyś w Kutnie na dworcu w nocy
Jest tak brudno i brzydko, że pękają oczy

Polska
Mieszkam w Polsce
Mieszkam w Polsce
Mieszkam tu, tu, tu, tu

Nocne sklepy z mlekiem
I patrzę, co się dzieje pod sklepem
Tłum przystawia komuś do twarzy pięści
Żądają dla niego kary śmierci
Znowu poranne pociągi
Ja stoję i patrzę na mundurowe dziwolągi
Czy byłeś kiedyś u nas na dworcu w nocy
Jest tak brudno i brzydko, że pękają oczy, oczy, oczy

Polska
Mieszkam w Polsce
Mieszkam w Polsce
Mieszkam tu, tu, tu, tu
Tu, tu, tu, tu, tu, tu, tu, tu ...
******************

[malvvina]

to mozna napisac gdy sie nigdy poza nie mieszkalo.
Sprawa sie komplikuje znacznie na tulaczkach.

[abstrakt2003]

To prawda ale każdy ma swój świat, swoje otoczenie które go kształtuje i staje
się częścią jego tożsamości.

[kamfora]

malvvina napisała:

> to mozna napisac gdy sie nigdy poza nie mieszkalo.
> Sprawa sie komplikuje znacznie na tulaczkach.


Są różne tułaczki.
Jedne - dotyczą różnych krajów.
Inne - różnych regionów tego samego kraju.
(Nieraz te drugie nie są wcale łatwiejsze).

Też często wpadam w dołek po powrocie od Mamy. Niby to tylko 500 kilometrów,
ale przecież nie ma lotniczego połączenia.

Patrzę z pewną nutką zazdrości na znajomych, którzy mogą odwiedzać swoich
rodziców codziennie (a już na pewno co tydzień).
Część z nich prawdopodobnie wolałaby nieraz być w mojej sytuacji, ale
tylko "nieraz".

W sumie - to każdy się "tuła" w poszukiwaniu samego siebie ))

[edytaon]

jeszcze kilka lat temu bym sie z tym nie zgodzila ale teraz widze w tym troche
sensu ,mieszkam za granica i teraz dopero widze jak Polska ( przedewszystkim )
historia i kultura uksztaltowaly w jakims stopniu podwaliny dla mojej
tozsamosci. Teraz so to ludzie bardzo rozni z calym swoim bogactwem
kultorowym , madre ksiazki , rozmowy i jeszcze raz rozmowy z moimi bliskimi
podroze to wszystko wplywa na moja tozsamosci teraz a co bedzie za 5 lat nie
wiem
Edyta

[oldpiernik]

mojej tożsamości?
co składa się na to, że jestem sobą?
niepewność, czy na pewno jestem sobą
im bardziej utożsamiam się z niepewnością co do bycia sobą, tym pewniej
odczuwam, że jest to główny składnik mojej tożsamości
w tym niepewnum utożsamianiu tkwi jednak pewność, że nie ma absolutnie pewnego
wzorca, z którym mógłbym się ostatecznie utożsamić

OLDWPIĘTKĘ

[ariadna133]

Moje poczucie tożsamości ukształtowałą w pewnym stopniu rodzina,najbliższe
srodowisko,oraz pogmatwana historia naszej ojczyzny-no cóż nie jestem chyba
oryginalna.

[oldpiernik]

Tak, odgrzany wątek.
Podkreślam, że niewiele się w moim przypadku zmieniło.
Niepewnośc wzorca dominuje.

OLDTENSAM ;0)

[lo_ntek]

Tożsamość genetyczno- kulturowa (niektórzy dodają płciowa, która też jest
mieszanką genetyczno-kulturową) determinuje w 70% prawie każdego – to prawie -
to pewnie emocjonalna skłonność np. sprzeciw i jeszcze język (z braku innego
sposobu) potrzebny żeby ten sprzeciw wyrazić.
Mam znajomego,(piszę on ale nie jestem do końca pewna-znam tylko z sporadycznej
korespondencji )który w ramach eksperymentu wirtualnego pozbył się wszelkiej
tożsamości (nawet płciowej, – co na starym forum nie spotkało się ze
zrozumieniem) W realu jest obecnie kloszardem bez grosza i przyjaciół (rodziny
nie miał prawie nigdy).Twierdzi, że ludzie tylko przeszkadzają zakłócając naszą
tożsamość swoimi potrzebami.Żeby uniknąć języka wyjechał do obcego kraju. Być
może u niego sprzeciw(przeciwko własnej tożsamości) przeobraził się w chorobę,
ale pewna nie jestem.
pozdr zdrapka

[chaynik]

Miejsce w ktorym zyje i wartosci jakie przekazali mi rodzice.

[adwent]

moja swiadomosc

[oldpiernik]

jednym ze składników jest z pewnościa to forum

OLDKADZIDLANY ;0)

[joanna2909]

[scand]

Najważniejszą rzeczą w poczuciu tożsamości jest chyba poczucie ciągłości, które sprawia że mimo że nasza świadomość wciąż jest przerywana (choćby snem) to jakoś sklejamy "siebie z wczoraj" z "sobą dzisiaj".. proces sklejania daje nam poczucie tożsamości czyli że A1=A2=A3=.. choć przecież dobrze wiemy że A1 jest różne od A2, od A3 itd, .... w sensie materialnym.

Czasami jednak mamy poczucie czegoś nierzeczywistego - to wtedy, kiedy sklejanie nie idzie tak prosto jak zwykle..

[tan.nawe]

"Ja"- dzisiaj , to "ja" - jutro.
Mam nadzieję...
Bez kleju...

[scand]

Nadzieja zamiast kleju - bardzo możliwe.

[samanta5]

> "Ja"- dzisiaj , to "ja" - jutro.

No...nie byłabym tego taka pewna. Zawsze jest coś między ustami a brzegiem pucharu

[tan.nawe]

> Zawsze jest coś między ustami a brzegiem pucharu

Tak. Jest: oczekiwanie, nadzieja. To coś, czego określić się nie da. Coś, czego dotknąć próbujemy.

P.S. Si, la vita e bella, piu bella che si puo immaginare.

[samanta5]

> Zawsze jest coś między ustami a brzegiem pucharu

>Tak. Jest: oczekiwanie, nadzieja. To coś, czego określić się nie da. Coś, czego dotknąć próbujemy.

Da się określić ale jutro.

[tan.nawe]

samanta5 napisała:

> Da się określić ale jutro.

Jutro już będziesz wiedziała, Samanto?
Czekam z niecierpliwością.

[samanta5]

Rozmawiam z Tobą, takie mam wrażenie . Mało tego myślałam, że nasza rozmowa dotyczy Twojego jutra bo Ty od pewnego stwierdzenia o onym zaczęłaś. Okazuje się jednak, że oczekujesz ode mnie wiedzy której nie posiadam. To Ty określisz, czy między dniem wczorajszym a dzisiejszym pozostałaś taka sama lub tego nie określisz, jak zechcesz. Natomiast ja tego zadania się nie podejmuję
Pozdrowienia sobotnio

[scand]

> To Ty określisz, czy między dniem wczorajszym a dzisiejszym pozostałaś taka sama lub tego >nie określisz, jak zechcesz.

"Taka sama" jest tu kluczowe. Jest to oczywiście założenie, które każdy z nas czyni, choć z materialnego punktu widzenia jest nieuprawnione. Powinno być "prawie taka sama".
Zastanawiam się czy jest możliwa taka kultura, w której owo założenie jest zaprzeczone tzn. każdego dnia, po przebudzeniu, dana osoba przypisuje sobie nową ( oczywiście do pewnego stopnia) tożsamość np. przyjmuje inne imię. Trudno to sobie wyobrazić w naszym społeczeństwie industrialnym ale może w jakimś społeczeństwie prymitywnym w środowisku naturalnie obfitym byłoby to możliwe..