Życie (widziane zza szafy ;-)

[kamfora]

Aby człowiek żył muszą być spełnione dwa warunki naraz:
człowiek musi MÓC żyć i CHCIEĆ żyć.
"MÓC" w pewnym stopniu tylko zależy od danego człowieka, bardziej od
czynników zewnętrznych.
"CHCIEĆ" zależy tylko od danego człowieka.

I tak mi się wydaje należy patrzeć na swoje i innych ludzi życie.
Jeśli żyjesz - to znaczy, że masz możliwość i chcesz. Jeśli żyję,
to znaczy, że MOGĘ i CHCĘ.
Uzasadnienia dlaczego, po co, jak lepiej - to już kwestia wtórna. Można
chcieć żyć zupełnie nie zastanawiając się po co, ani dlaczego.
Co najważniejsze: NIKT NIKOMU A NAWET SOBIE nie MUSI
uzasadniać, dlaczego chce żyć. Bo życie nie jest ani zasługą, ani winą.

Nikt nikomu nie robi łaski, że żyje.
Także gadanie: nie chcę ale muszę - jest mydleniem oczu w gruncie rzeczy.
Nie ma żadnego przymusu: to jest wolny wybór(akceptacja stanu rzeczy)
i konsekwencje tego wyboru.
Ale też nikt nie musi nikogo prosić o pozwolenie, aby żyć. To nie drugi
człowiek daje komuś prawo do życia...
I nikt nie ma prawa odbierać go drugiemu człowiekowi.

Nikt nie ma prawa szantażować drugiego człowieka groźbą popełnienia
samobójstwa w razie, gdyby ten nie spełnił oczekiwań/żądań.
I konsekwentnie: człowiek szantażowany w taki sposób nie powinien czuć
się winny samobójczej śmierci "szantażysty".

Starożytni ujęli to krótko i pięknie: Gdy chcesz żyć - "Navigare necesse est"
ale powinieneś wiedzieć, że "vivere non est necesse".

[ernest.wampir]

ja wcale nie chcę żyć, ale wierzę że POWINIENIEM CHCIEĆ

[przyjaciolka1]

ernest.wampir napisał:

> ja wcale nie chcę żyć, ale wierzę że POWINIENIEM CHCIEĆ

Dlaczego nie chcesz ?

[ernest.wampir]

czuję się niepotrebny, nie widzę pozytywnych efektów mojego życia, przynajmniej
na tyle pozytywnych, żebym mógł ze spokjnym sumieniem powiedzieć - ok stary,
fajnie że istniejesz
nie zmienia to faktu, że staram się pozytywnie podchodzić do życia nie
zamierzam tu dramatyzować

[kamfora]

ernest.wampir napisał:

> ja wcale nie chcę żyć, ale wierzę że POWINIENIEM CHCIEĆ

Może chodzi Ci o brak ochoty do życia?

Nie wiem jak Ty - ale dla mnie "mieć ochotę na coś" i "chcieć czegoś"
to zupełnie co innego
To pierwsze to emocje , to drugie - rozum.

[ernest.wampir]

kamfora napisała:
>
> Nie wiem jak Ty - ale dla mnie "mieć ochotę na coś" i "chcieć czegoś"
> to zupełnie co innego
> To pierwsze to emocje , to drugie - rozum.

a dla mnnie oba to emocje tylko że innego rodzaju. ale zgadzam się z Tobą
że nie jest to to samo, niestety nie umiem w tym momencie odpowiedzieć które z
nich mnie dotyczy

[przyjaciolka1]

A jakie to ma znaczenie, czy to emocje czy rozum ?
Nie koncentruj sie ernest.wampir na tym czego Ci brak,tylko na tym co bys
chcial.To pierwszy krok do zmiany.
Skoro tak patrzysz na swoje zycie,jest z pewnoscia wiele rzeczy,ktore chcialbys
zmienic.Wybierz sobie jedna i skoncentruj sie na niej.Mysl o niej,kombinuj co
mogloby sie stac,zeby sie zmienilo.Na poczatku wszystkiego jest zawsze mysl.Nie
zdajemy sobie sprawy z tego jak wielki wplyw na nasze zycie maja nasze mysli.
Nie mysl o tym,jak dokucza Ci to , co jest teraz.Mysl intensywnie o tym,jaki
bedziesz szczesliwy kiedy nastapi zmiana jakiej sobie zyczysz.Sprobuj,a
zaczniesz wierzyc w tzw.cuda

[malvvina]

?????
Przeciez to glowny problem naszego pokicianego istnienia : emocje i rozum


A jakie to ma znaczenie, czy to emocje czy rozum ?

[przyjaciolka1]

malvvina napisała:

> ?????
> Przeciez to glowny problem naszego pokicianego istnienia : emocje i rozum
>

Czy moglabys troche rozwinac ten temat ? Bo najwyrazniej mam problem,a o tym
nie wiem.
Chodzilo mi o konkretny przypadek ernesta w., ktoremu nie za bardzo sie chce
zyc.Jest to fakt.Emocjonalny czy wyrozumowany......chociaz,chyba masz
racje.Jezeli przyjac,ze emocje moga mylic a to co rozum dyktuje jest sluszne.
Ale nie sadze,zeby mozna to bylo przyjac za pewnik.

[ernest.wampir]

rozum też może mylić