Druga ciąża po porodzie przedwczesnym

[angel-ina26]

Wprawdzie pierwsza ciąża nie była trudna bo wszystko było dobrze a poród
zaczął się nagle i nie wiem do tej pory dlaczego ale chcemy z mężem mieć
drugie dziecko i chciałabym się do tego dobrze przygotować. Wiem że nie można
wszystkiego przewidzieć i zapobiec ale wierzę że możemy mieć duży wpływ na to
jak ciąża będzie przebiegała. Stąd moje pytanie jakie badania należy wykonać
zanim zaczniemy się starać o dzidzię, może macie jakieś namiary na lekarza w
wawie (rodziłam na karowej może tam jest jakiś sensowny gin)który mógłby mnie
pokierować co zrobić przed zajściem w ciążę po naszych niemiłych
doświadczeniach żeby do minimum zmniejszyć ryzyko problemów. Z góry wszystkim
dziękuję.

[necia27]

Z Karowej mogę śmiało polecić prof Czajkowskiego.

[marianna05]

a ja z Karowej nie polecam nikogo!!!! leżałam tam ponad miesiąc, zlekceważyli
mnie i moje problemy totalnie! nie sprawdzają się nawet w średnio trudnych
przypadkach!!! czego skutkiem była śmierć mojego dziecka - wcześniaka z 28 tygodnia!
nie da się wszystkiego przewidzieć a przeciwdziałać można jak znasz przyczynę
przedwczesnego porodu. u mnie była to niewydolność szyjki macicy i w następnej
ciąży ok 15 tyg zostanie założony mi szew okężny! polecam natomiast szpital
bielański i prof. dębskiego!!!

[angel-ina26]

U mnie niestety przyczyna porodu przedwczesnego nie jest znana, podejrzewali
infekcje wewnątrzmaciczną ale nie potwierdziło się synek urodził się zdrowy a
posiew wyszedł ok. Ja też nie mam dobrych wspomnień z karowej (z porodu,
personelu) koszmar, natomiast jeśli chodzi o opiekę nad dzieckiem to nie mam się
czego przyczepić.
marianna05 napisała:


> a ja z Karowej nie polecam nikogo!!!! leżałam tam ponad miesiąc, zlekceważyli
> mnie i moje problemy totalnie! nie sprawdzają się nawet w średnio trudnych
> przypadkach!!! czego skutkiem była śmierć mojego dziecka - wcześniaka z 28 tygo
> dnia!
> nie da się wszystkiego przewidzieć a przeciwdziałać można jak znasz przyczynę
> przedwczesnego porodu. u mnie była to niewydolność szyjki macicy i w następnej
> ciąży ok 15 tyg zostanie założony mi szew okężny! polecam natomiast szpital
> bielański i prof. dębskiego!!!

[necia27]

Ja tez mam niewydolność ale u mnie pessar czy szew mc donalda nie
działa Ja mam teraz załozony szew przezbrzuszny i staramy się o
dzidziusia.

[a-n-i-k-a]

necia27 napisała:

> Ja tez mam niewydolność ale u mnie pessar czy szew mc donalda nie
> działa Ja mam teraz załozony szew przezbrzuszny i staramy się o
> dzidziusia.


mam pytanie do neci - co to jest ten szew przezbrzuszny? zaklada sie go przed
zajsciem w ciaze?

obie ciaze przelezalam w szpitalu
po przejsciach w pierwszej ciazy, w drugiej szyjke zabezpieczono szwem okreznym,
ale ona i tak sobie z tym poradzila i doszlo do skrocenia i rozwarcia tak samo
jak za pierwszym razem (po tym jak szew sie zsunal 3 miesicae lezalam w szpitalu
plackiem... i wtedy to jeden z lekarzy zasugerowal, ze szew trzeba bylo zalozyc
nawet przed zajsciem w ciaze, ale tematu nie rozwinal, a ja wtedy nie mialam
glowy, by zapytac co ma na mysli)
obie ciaze co prawda dolezalam do w miare bezpiecznego termiu, ale ile mnie to
kosztowalo to wiem tylko ja

byc moze taki szew to jakas szansa dla mnie na trzecie dziecko i mniej
traumatyczna ciaze?

necia - twoja sygnaturka kolejny raz uswiadamia mi, ile mialam szczescia
trzymam kciuki za was!

[a-n-i-k-a]

w pierwszej ciazy w pore trafilam do dra jerzego zwolinskiego z madalinskiego -
prywatnie przyjmuje na grenadierow

druga ciaze od poczatku prowadzilam u niego, niestety mimo jego pomocy i
zaangazowania nie udalo sie uniknac powtorki z pierwszej ciazy

ale i tak moge go polecic z czystym sumieniem

po moich ginekologicznych problemach i przetestowaniu ponad 20 w-wskich znanych
lekarzy jest to jedyny lekarz, ktoremu obecnie ufam

[necia27]

a-n-i-k-a szew przezbrzuszny jest to taśma zakładana na szyjkę
przed zajściem w ciąże.Zakłada ją profesor Krasomski z Łodzi jako
jedyny w Polsce.Podobno gwarantuje on donoszenie ciąży, jak dotąd
wszystkie zabiegi robione przez profesora sfinalizowane pomyslnie w
terminie planowanego cc Ja już oddałam się w pełni w ręce
profesora Mam nadzieje wieeelką nadzieję.

[lomre]

Urodziłam w 23 tyg. bliźniaki, niestety były za małe. najprawdopodobniej
zawiodła szyjka, bo bez objawów poszłam do gina a tu 5 cm rozwarcia i pęcherz w
kanale.
Teraz jestem w kolejnej ciąży, od 16 tyg. mam założony szew okrężny (planowo
jako profilaktyka, ale okazało się że już się skraca) szyjka ma ciągle ok 4 cm,
zamknięta i wszystko ok. Jestem w 32 tyg. i mam nadzieję że tym razem będzie dobrze

[bootylicious1985]

witajcie.
na początku napiszę że u mnie problemem nie była szyjka tylko
skurcze macicy które pojawiły się ok 25 tyg po ataku kolki nerkowej
spowodowanej uciskiem dzidzi na nerkę. Spotęgował je pewnie stres.I
tak już od tej pory było coś nie tak. do 32 tyg było w miarę
normalnie( tzn. dla mnie normalnie to znaczy regularne skurcze
całymi dniami i nocami co 15 - 20 min- na szcęście bezbolesne i
wogóle nie pwodowały skracania szyjki macicy). Zaden ginekolog nie
mógł uwierzyćw to co mi się dzieje! wszyscy sądzili że dawno
powinnam urodzić. Od 33 tyg skurcze były już co 10 min (na KTG się
nawet pięknie pisały- wieeelki porodowe)ale dalej nie bolały-
okropnie za to męczyły- czułam się jakbym cały czas robiła brzuszki.
Szyjka trzymała dzielnie.Położyłam sie wiec do szpitala i na pompie
z fenoterolem pojechałam do 36 tyg.(właściwie wg. mnie to był 35
tydz ale Ala była duża-2630,53 cm.) odstawili mi pompe i po 12 godz.
urodziłam. Na szczęście wszystko dobrze się skończyło. Mała bez
większych problemów poleżała sobie 4 doby w inkubatorku a po 10
dniach wyszłyśmy do domu. Mąż ciągle wspomina o drugim dziecku a
mnie paraliżuje strach przed kolejną ciążą chociaż wiem że w
porównaniu z niektórymi mamusiami na tym forum miałam naprawde
ogromne szczęście.Zawsze chciałam mieć 3 dzieci ale jak pomyśle jaki
stres przeżywałam w ciąży a potem o moją bezbronną istotke to ściska
mnie w sercu.te uczucia są nadal świeże.
Czy jest tu jakaś mama która w pierwszej ciązy miała przedwczesny
poród spowodowany przez skurcze a w drugiej bądź następnych ciążach
było lepiej? dałoby mi to nadzieję że może kiedyś kiedyś jak się
zdecyduje ponownie na dziecko to może być lepiej.
Podziwiam Was że decydujecie się na kolejne dzieci. Trzymam za Was
kciuki z całej siły i gorąco się modlę aby każdej się powiodło i
szczęśliwie urodziła zdrowego bobasa.

Do Bootylicious1985

[aregiec]

Witaj!
W trakcie czytania Twojego posta mialam wrazenie ze czytam swoją
historie... w kazdym razie moja jest baaaardzo podobna. U mnie takze
powodem przedwczesnego porodu były skurcze macicy. Mialam je juz od
14tc poczatkowo bralam magnez a od 17tc fenoterol. Pierwszy raz
wylądowalam w szpitalu w 23tc, polezalam 2 tygodnie i mnie wypuscili
i w domu lezalam juz praktycznie plackiem Potem trafilam w 34tc z
plamieniem. Tak jak piszesz, skurcze na ktg byly ponad 100, mnie nie
bolało, bylam przyzwyczajona juz do nich, szyjka wowczas na zewnatrz
byla otwarta na opuszkę palca, w srodku zamknieta. Podali mi
fenoterol w kroplówce a Małej sterydy na rozwj płuc. Udalo im sie
wstrzymac porod 5 dni (w tym czasie 3 kroplówki), szostego po 13
godzinach od odstawienia ostatniej kroplowki Amelka przyszla na
świat (cc- polozenie posladkowe) z wagą 2445 a wiec całkiem ładną
jak na 34tc. Porod wystąpił nagle, poczyłam bóle, skurcze zrobiły
sie regularne co 7, potem 5 minut i na badaniu okazalo sie ze
rozwarcie jest na 5cm, a jak lezalam na stole operacyjnym bylo juz
6. Amelka nie lezala w inkubatorze tylko na lozeczku podgrzewanym,
wyszlysmy do domu po tygodniu. Jest moim najwiekszym i
najpiekniejszym prezentem jaki moglam dostać bo urodzila se w dniu
moich urodzin
Teraz skonczyla 2 latka i coraz czesciej myslimy o rodzenstwie dla
niej ale bardzo sie boję, tak jak TY, zwlaszcza ze moja lekarka
twierdzi ze ta wrazliwosc macicy w drugiej ciazy raczej tez
bedzie...
Pozdrawiam Ciebie i wszystkie Dziewczyny na tym forum.

[bootylicious1985]

witaj! a jednak mój przypadek nie jest odosobniony a już myslałam
że wogóle jestem jakaś dziwna- lekarze nie mogli do końca uwierzyć w
moje regularne skurcze trwające dwa miesiące i extra przy tym
trzymającą szyjkę jedynym dowodem był mega twardy brzuchol i i
ktg. wszyscy krecili głowami i na porannym obchodzie wiedzieli juz
że nie ma co pytac czy lepiej czy gorzej bo i tak powiem że mam
regularne skurcze co 5 - 10 min
cieszę się że u Ciebie tez wszytsko skończyło sie pomyślnie! ja do
dzis jak pomyslę o ciąży to mam gęsia skórkę i robi mi sie
niedobrze...wtedy każde 10 minut między skurczami trwało wieczność a
ja odliczałam kolejne dni modląc sie o każdy tydzień...przypominaja
mi o tym blizny po kroplówkach i pompie z fenoterolem.te
doświadczenia bardzo mnie zmieniły- chyba już nigdy nie będę taka
jak kiedyś. dawniej byłam beztroska optymistka- teraz wiem że nie
wszytsko jest do końca takie proste. dziś jak patrze na moją córusię
to myśle że było warto ale nie chciałabym tego przechodzić jeszcze
raz bo kolejnym razem mogę nie mieć tyle szczęścia i urodzić
wcześniej.
przekopałam internet w poszukiwaniu postów dziewczyn które w drugiej
ciąży czułyby się lepiej i niemiały skurczy- chce wierzyć że będzie
kiedyś lepiej(jeżeli wogóle się zdecyduje na bobasa jednak niemal
wszędzie w tematach o przedwczesnych porodach dziewczyny piszą o
wadach łożyska, zatruciach ciążowych , problemach z szyjką, nagłych
odejsciach wód płodowych....ale bardzo rzadko zdarzaja się takie jak
my.
jeśli zajdziesz w ciążę, daj znać jak wszytsko się potoczy- a
wierzę że napiszesz że wsyztsko jest wpsaniale i nie masz żadnych
skurczy! trzmam kciukasy za Ciebie z całej siły!!!!! pozdrawiam!

[aregiec]

Hej!
Tez wlasnie szukałam dziewczyn z podobnym problemem ale
bezskutecznie az przeczytałam Twojego posta i dlatego zdecydowałam
się napisać (choć na tym forum bywam juz zadko podobnie jak na
Poronieniu - to tez mnie spotkało... ) U mnie tez lekarze sie
dziwili ze skurcze mam a szyjka trzyma, jak przychodzili na obchod
to byly teksty "a to ta co sie skurcze piszą i nic poza tym" czyli
praktycznie to samo co u Ciebie.
A ile ma Twoja córcia teraz? Mieliscie jakies problemy wczesniacze?
Ja na poczatku nie chcialam nawet myslec o kolejnej ciazy, dopiero
teraz te mysl zaczynam do siebie dopuszcac i jesli sie zdecydujemy
to glownie ze wzgledu na Amelkę, nie chcialabym zeby byla sama. Ja
sama mam 3 siostry i tak naprawde zaczelam to doceniac wlasnie teraz
jak jestesmy juz dorosłe.
Pozdrawiam Cie i na pewno dam znac jak sie u nas sprawy potoczą
Za Ciebie rowniez kciuki trzymam! Pa!
Aneta

[bootylicious1985]

no widać mamy te same doświadczenia z lekarzami! moja córka ma
teraz 5,5 mies. wiec to wszystko wydartzyło się niedawno....moze
dlatego tak jak Ty napisałaś...na razie nie chce myśleć o kolejnej
ciąży. co do problemów wcześniaczych u nas w zasadzie odbyło sie
bezproblemowo- tzn mała od urodzenia miała ciutke obniżone napięcie
mięśniowe- jedni lekarze twierdzą że to skutek pompy z fenoterlem i
tony innych leków rozkurczowych które namiętnie łykałam- a neurolog
mówiła że może tak mieć genetycznie bo pozatym neuroligicznie jest
wszytsko ok.Ala rozwija się fajnie jedyne co mogłaby robić lepiej
to podciągać się do siadania....co prawda powoli próbuje ale jeszcze
słabiutko z tym. noi przewroty z pleców na brzuszek też są w połowie
drogi (odwrotnie idzie nam elegancko). raz w misiącu chodzimy do
Pani rehabilitantki bo uważa że nie ma potrzeby częściej i pokazuje
nam jak stymulować jej rozwój. generalnie i lekarze i rehabilitanci
twierdzą że mała jest mega leniem- jak chce to potrafi.a tak wogóle
jest świetna! strasznie kontaktowa, rozgadana, roześmiana, pięknie
bawi się zabawkami- wszytsko ją ciekawi! ostatnio największą
frajdę ma w zabawie swoimi stopami!oczywiście ja mam cały czas
stres, kiedy będzie siadac , chodzić itp. ale to chyba normalne u
mam wcześniaków.
tak więc u nas obyło sie bez większych problemów- ale strachu
najedliśmy sie co niemiara!a jak tam było u Was? TWoja córcia z
niższego tygodnia ale mam nadzieję że wszytsko pieknie poszło! też
bym chciała żeby Ala miała rodzeńswto- sama niewyobrażam sobie bycia
jedynaczką... ale strach jest jak narazie silniejszy....
Pozdrawiam i ściskam gorąco Ciebie i Amelkę!!

[aregiec]

Oj skoro 5,5 miesiaca, to rzeczywiscie masz pełne prawo nie myslec o
kolejnej ciazy U nas troszke problemow było ale na szczescie
niewielkie. Zaraz po urodzeniu borykalismy sie baaardzo długo z
żółtaczką, wlasciwie wypuscili nas do domu i 2 dni pozniej mało
brakowało bysmy do niego spowrotem wrocili i nawet nie pamietam
ile razy jezdzilismy ja kłuc by badac poziom bilirubiny. Sama
zoltaczka przyczynila sie do problemow z wybudzaniem na karmienie i
pamietam ze nieraz ryczalam jak po 4 godzinach za nic nie moglam jej
dobudzic. Poza tym musialam odciagac pokarm i podawac go w butelce
zeby dokladnie wiedziec ile zjadla, do tego stres przy kazdym
wazeniu (w domu co drugi dzien) w przycodni 1-2 razy w tygodniu. Na
szczescie mając 6 tygodni, czyli w czasie kiedy powinna sie była
urodzic wszystko zaczelo wychodzic na prostą. Pani neurolog była z
niej zadowolona choć ruchowo od poczatku rozwijała sie bardzo wolno,
za to psychicznie z wyprzedzeniem okolo 2 miesiecy. Nie chodzilismy
jednak na zadne rehabilitacje, gdyz lekarka twierdzila ze trzeba jej
dac czas. Pamietam ze mielismy tylko kilka cwiczen, ktore sama nam
zaleciła na słabą obręcz barkową. I tak mając 10,5 miesiąca
posadzona potrafiła siedziec, siadać zaczela mając rok a raczkowac
dwa tygodnie później. Chodziła sama dopiero jak skonczyła 17
miesięcy a wiec jak sama widzisz ten rozwoj ruchowy szedl baaardzo
wolno. Z ciekawosci zajrzałam tez do moich zapisków i mając 5,5
miesiaca dopiero przewracała sie na boki, 6 miesięcy pierwsze proby
przewrotów z brzuszka na plecki, pierwszy samodzielny obrót na
brzuszek w wieku 7,5 miesieca. Wszystko to jak pewnie sadzisz bardzo
mnie stresowalo i choc ufalam lekrzom to jednak doly mialam,
zwlaszcza jak byly teksty "10 miesiecy i nie siedzi", "jeszcze nie
chodzi?" itd. Teraz wiem, ze nie warto było bo wczesniactwa
kompletnie po niej nie widac, jest duza i bardzo mądra, bardzo duzo
mowi jednym problemem na tym etapie jest tylko walka z nocnikiem,
ktorego traktuje jak wroga ale mysle ze i na to przyjdzie jej
czas. Wizyty u neurologa zakonczylismy w styczniu, na pozegnanie
Pani doktor powiedziala nam zebysmy dziekowali Bogu ze mamy zdrową,
piekną córcię bo przy tych 5 punktach Apgar ktore dostała jest za co
dziekowac. Tak, ze staraj sie nie stresowac i sluchac lekarzy a nie
tego co mowia inni, na siedzenie czy chodzenie przyjdzie czas Mam
nadzieje, ze nie zanudziłam Cie bo strasznie sie rozpisalam.
Pozdrawiam!
Aneta

[bootylicious1985]

u nas jeśli chodzi o karmienie było podobnie- prawie 2 mies cały
czas spała i ja tylko wybudzałam ja na karmienie- czyli znowu
podobnie jak u Ciebie!też karmiłam mlekiem sćiągniętym z butelki bo
przy cycusiu usypiała a ja miałam ciągła obsesję że nie będzie
przybierać chociaż przybierała baaaardzo ładnie. teraz waży 6 600
więc taki pulpecik z niej jeśli chodzi o rozwój ruchowy jak
widzisz u nas też idzie to troszke wolniej chociaż w korygowanym
wieku sie mieścimy natomiast psychicznie tak jak u Ciebie- mała
pięknie pędzi do przodu i umie więcej niż powinna.
wracając do rozwoju ruchowego ja ciągle mam wątpliwości czy ją
gdzieś dodatkowo rehabilitować czy nie.właśnie najbardziej dołują
mnie takie teksty że juz coś powinna a nie umie. nie chce niczego
przegapić i chciałabym jej stworzyć jak najlepszze warunki do
rozwoju. To co napisałaś o swojej córci bardzo mnie cieszy! mam
nadzieje że nasz szkrab też wyroścnie na taką fajną dziewuchę
a tak wogóle to ja miałam 16 mies jak zaczęłam chodzić a nie jestem
wcześniakiem- więc też późno- dlatego neurolog mówiła że ona może
być tak genetycznie uwarunkowana.
tak czy siak- zaległości ruchowe zawsze się nadrabia a my cieszmy
się ze nasze dzieci są zdrowe !! to jest najważniejsze! uściski!!