dolek....

[bei]

dobrze, że chandra- to jeszcze nie depresja...
powód do załzawienia zawsze znajdę....moje samopoczucie fizyczne
okropne...boje sie już cokolwiek zrobić...cala noc z twardym brzuszkiem-
przez dwa dni umyłam 10 okien- w tym 3 wielkie...zostały jeszcze 11....nie
mam sił...dom do sprzatania 250 m.....stos prasowania...ciagłe pranie....lato
się kończy..moja bakteria w nereczkach...nie kupiłam jeszcze nic dla
Artusia...ech....źle mi.... I'm so down

[marzek2]

Bei ja nie rozumiem, jak można przy zagrożonej ciąży myć okna! Jak chcesz dam Ci
namiary na fajną panią, co zrobi to niedrogo! Nie wygłupiaj się z tym myciem
okien i sprzątaniem i nie mów, że bezpieczeństwa Waszego Artusia nie jest warte
wydania paru groszy na zamówienie kogoś do sprzątania gruntownego przynajmniej
raz w miesiącu! A może to właśnie z powodu tej nadzwyczajnej aktywności
fizycznej brzuszek Ci tak twardnieje? Ja już przeciez prawie wyszłam na prostą a
okien nie odważyłabym się umyć po prostu!

[misiabella]

Bei,no co Ty? Jestes dla mnie wzorem optymizmu,a zamartwiasz się jakimiś
porządkami i prasowaniem?
Ja już porządki w domciu dawno olałam.Czasem wytrę kurze,lub umyję talerz.A Ty
okna myjesz? A niech będą brudne,albo jak radzi Marzek wynajmij jakąś panią.Nie
przemęczaj się kochana,bo po co ryzykować z takiego powodu.Wiem,że ciężko,mnie
też wkurza w domu niesprzątnięte to i owo.A u Ciebie przy chłopakach to dopiero
musi być dużo ubranek do prasowania.Ale nie warto,zatrudnij kogoś,poproś
koleżankę,a co?
Muszę się przyznać,że gdy ja mam chandrę (np.wczoraj) to czytam sobie Twój
pamiętnik ciążowy dla poprawienia humoru.W ogóle Twoje posty są bardzo
podnoszące na duchu.
Pamiętaj,nie wolno Ci się męczyć!!!Dziewczyny z forum zabraniają!

[kura17]

Bei kochana... dbaj wiecej o siebie! zapomnij o sprzataniu, to przeciez zupelnie
niewazne w porownaniu do zdrowia Twojego i dzieciaczka...
wyluzuj, odpocznij, nie przemeczaj sie... moze popros kogo o pomoc? moze swoich
synow? moze, jak pisze Marzek, znajdz pania do sprzatania...
nie warto sie tym przejmowac i martwic, uszy do gory

[k1w0]

Babo czyś Ty oszalała ?!! Mój lekarz chyba wyrzuciłby mnie z gabinetu gdyby się
dowiedział, że wzięłam się za mycie okien ... zreszta nie wpadłabym na taki
pomysł ) W mieszkaniu miałam 9 okien i przyznam się, że przez 4 lata
mieszkania tam nie umyłam ich sama. Brałam "specjalistów", im to zajmowało
kilka godzin i po sprawie. W nowym domu będę miała ...... 23 okna ! więc nawet
nie myślę o samodzielnym myciu. Dom jest jeszcze nie skończony, a mąż ostatnio
juz wspominał żebym poszukała kogoś do sprzątania na stałę. Ja planuję, że co
dwa tygodnie gruntowne porządki wystarczą. Myślę, że jak fundniesz sobie
sprzątanie raz w miesiącu z myciem wszystkich podłóg, łazienek itp. to
wystarczy, codzienne utrzymywanie porządku nie jest już tak męczące.
Z której strony Krakowa mieszkasz ? Ja za kilka miesięcy będę "rezydować" na
południu.

Pozdrawiam Ania

[bei]

macie rację......przychodziła Pani raz w tygodniu sprzątać.....ale ja mam podły
charakter- i nie umiałam jej powiedziec, że jestem niezadowolona- chociaż ona
starała się - ale nie potrafiła zaspokoić mych wymagan........dom ma samych
podlog niby 250 m....plus 100 m jasnych- prawie bialych płytek na tarasach i w
garażu.....jeszcze w kwietniu tarasy i garaze były szorowane- kazda płytka
osobno szczotką- ręcznie...
Wiemm...jak się zmęczę..jak sie cos dzieje- to mam wielkie wyrzuty...staram sie
przechodzic i nie widziec tego- co mam zrobić....
Dzisiaj myśle tylko o tym- że jest mi źle.....bo nie czuję sie komfortowo w
takich niewypucowanych pomieszczeniach....
Prasowanie- siedzę sobie przy desce- niby nie męczy...męczy mnie chandra....i
tyle...okropny stan- gdy wszystko przeszkadza.......
Jak dobrze, że mam WAS
Kochane...kochane dziewczyny- cmok cmok cmok

[marzek2]

Oj Bei rozumiem Cię... ja się czuję niekomfortowo we własnym mieszkaniu gdzieś
od paru lat ) to znaczy od momentu, gdy porządki generalnie zostały odłożone
nie nieokreślone "kiedyś"... A teraz gdy brzuszek miałam jeszcze mniejszy i
chęci owszem, to nie mogłam, a kiedy może dałoby się coś zrobić teraz to brzuch
już mi nieco przeszkadza poza tym w te upały to i tak mi się nic nie chce... Mój
mąż dziwi się, czemu ja tyle czasu spędzam na różnych "forumach" a prawda czasem
jest taka, że to jedyna czynność, która daje mi przyjemność bez zbytniego
wysiłku fizycznego... A kiedy upały się skończą to mój brzuch zapewne będzie juz
naprawdę przeszkadzał... Daj spokój, u mnie w domu ostatnio to święto kiedy na
stoliczku nie ma sterty rzeczy do prasowania, z praniem to jeszcze jestem na
bieżąco, bo panny ochoczo włożą do pralki i wyjmą za mamusię, nawet się ostatnio
zabierały za dźwiganie ciężkiej miednicy z praniem, ale w końcu dały się na
mówić na sposób "jedna ciągnie, druga pcha" i tak dostarczyły mi pranie na
balkon )) Moja szafa garderobiana przedstawia obraz nędzy i rozpaczy, wpycham
tam co się da i kiedy się da, aż dziw, że wszytko nie wylatuje przy byle
poruszeniu ) Ale lepiej zapomnij o tym wszystkim, skoro kiedyś w końcu musicie
pojawić się z rewizytą )) Posprzątamy z "wierzchu" )

:)))))))))))))))))))))))))))

[bei]

[marzek2]

Bei, czy wiesz co się teraz odbywa u mnie w domu? MÓJ NAJUKOCHAŃSZY MĄŻ PRASUJE
WŁAŚNIE! I OGLĄDA TRANSMISJĘ Z IGRZYSK ))))))))))

wcale nie lepiej...

[bei]

robię się tylko trudniejsza w kontakcie....w nocy sniło się mi- że ciaze
straciła...że straciłam A...
jejku...to pewnie po traumie dziewczyn z forum....nie umiem sie pogodzić z tym-
ze te które tak bardzo chcą dziecka- tak cierpią i tyle musza przejsc...a te-
które niefrasobliwie powołują dziecie do zycia- jeszcze bardziej niefrasobliwie
to zycie unicestwiają....nawet jestm zła o to- że jedne nie musza robić nic
specjalnego w ciąży...traktują swój stan jakby go nie było....i całe szczeście
jest O.K....
Moje koleżanki- paliły papieroski....pily alkohol...jadły co chcialy....leczyły
się jak tylko im fantazja podpowiadała- a ja...z tą wieczną kontrolą- czy można-
czy nie można miałam tyle komplikacji- i dzieci niskowagowe...( 1806 i 2006 g)-
gdzie palące koleżanki i znajome wypalając do 2 paczek papierosów rodziły cuda
po 3900 i więcej....Wiem- powinnam cieszyc sie szcześliwym finałem poprzednich
ciaz i zdrowiem, uroda i intelektem moich synków....to rozgoryczenie jest
całkiem niepotrzebne....biorę antybiotyk i boli mnie nerka..piecze przy
siusianiu, robie się coraz cieplejsza- a do nowego antybiogramu jeszcze 6
dni....to nie chodzi o mój dyskomfort....ciągle muszę z pokorą czekać to na
posiew- to na antybiogram- to jesć to co mi absolutnie nie pomaga- i życ w
strachu- czy nic się nie stanie....jestem zdeterminowana....przed chwilą prawie
pokłóciłam sie z A- bo chce jechać do sklepu- a nie ubezwłasnowolniona czekać w
domu- kiedy będzie miał czas dla mnie( a przecież musi pracować)On się tak
boi....a ja pomyślałam- że pomiędzy ludxmi byłabym bezpieczniejsza- w domu jak
zrobiło sie mi słabo- to rozbiłam sobie głowę- i niekt nie wiedział....nawet
bałam sie później powiedziec- bo efekt byłby taki- że w końcu musiałabym leżeć
w szpitalu....wiem- jak trzeba to trzeba- ale mi wysiada psychika....10 lat
choroby- to okropnie długie pobyty w szpitalu- gdzie nigdy żadnej nocy nie
spałam- jakas fobia- nawet naszpikowana relanium , deladormem i innymi
uspokajaczami......godziłam sie później tylko na oddzial dzienny- bo zostawał
ze mnie cień- ważyłam nawet 38 kg przy 170 cm.....jejku- jęcze..żale
sie...wylewam....sama siebie zniesc nie mogę.... jak tak dalej będzie- to
doprowadze mój zwiazek do ruiny.....a Was zmuszę do kasowania mojego wątku
och...może będzie lepiej po tym wypisaniu....
Dziekuję- jeśli ktoś to dał rade przeczytac

[patunia79]

Ja też lubię porządek i wszystko musi byc na swoim miejscu, głupi chodnik jak
się przekręci to potrafię go kilka razy dziennie poprawiać... szał. Ale taki
mam charakter, mój mąż momentami przygryza wargę i ukrywa się w sypialni przy
komp. aby nie wchodzić mi w drogę, ale teraz moje mieszkanie to obraz nędzy i
rozpaczy (w moim mniemaniu), okna nie umyte, wszędzie pełno sierści (mam 2,5
letniego rottwailera - Karloska), a prasowanie przewyższ mnie wysokością, ale
co mam poradzić moja pedantyczność schowała się na jakieś 5 miesięcy w kąt i
siedzi tam z tymi kudłami Karlosia )). Nie mogę pozwolić na to aby mój Patryś
był w jakiś sposób zagrożony moją bezmyślnością, jak ostatni zaczęłam czyścić
mebelki plastikowe na tarasie to zaczęłow się to nieszczęsne twardnienie
brzucha, i teraz musze się szprycowac nospą. Ale wizyta za 2,5 tyg. i musze
zrobić ten posiew co tyle o nim mówicie, przeraziło mnie to dogłębnie przecież
to jest wręcz nie możliwe, złe wyniki bez istotnych objawów infekcji, szok.

Bei nie zadręczaj się tym wszystkim, widzę z tego co piszesz że mamy podobne
charaktery pod tym względem (mnie też nikt nie dogodzi pod względem
sprzatania), ale musisz sobie dać spokój dopóki Twój Artuś się bardziej nie
usamodzielni. Pozdrawiam.

Patrycja z Patrysiem w brzuszku
Aniołek (14.01.2004)

lilypie.com/days/050112/0/9/0/+0/.png