GRADO raz jeszcze

[nuovo]

W związku z tym, że jest strasznie mało informacji o GRADO, a już raz temat
rzucałem (chyba w zeszłym roku), chciałem jeszcze raz prosić o jakiekolwiek
informacje (może są jakieś nowe doświadczenia?).
Ciągle chodzi mi po głowie, żeby tam zajżeć.
Jadę w drugiej połowie sierpnia, szukam czegoś na drugi tydzień, czegoś
bliżej kraju, Grado nie daje mi spokoju, ale potrzebuję jakiejś kropki nad i,
żeby uspkoić swoje sumienie.
Czy warto???

pzdr

[Gość: Fredzio]

Może to Cię zainteressuje (1998):
"Po śniadaniu wyjazd do Grado: miasteczko całe zastawione samochodami, także
tam, gdzie wyraźne znaki zakazu, co mnie zupełnie dezorientuje, bo dopiero
bardzo późno połapuję się, że to niedziela. Objeżdżamy w rezultacie stare
miasto ze trzy razy, klucząc po wąskich uliczkach, wreszcie oddaliwszy się
nieco od centrum bez problemów parkujemy w bocznej uliczce. Zwiedzamy (znowu:)
urocze stare miasto, wąziutkie domy, kręte, malownicze uliczki, zastawione
stolikami licznych lokali gastronomicznych. Mnóstwo ludzi, w ogóle -
ekskluzywne uzdrowisko. Duża katedra romańska, w części odsłonięte rzymskie
mozaiki, obok jeszcze starsze baptyserium, na ścianach ślady tynku z bladymi
pozostałościami fresków. Dochodzimy do słusznego zapewne wniosku, że
prawdopodobnie wszystkie kościoły romańskie były wewnątrz pokryte
polichromowanymi tynkami, a ich obecna surowość to artefakt (a opactwa
cysterskie? - chociaż podkreślenie skromności ich wystroju raczej potwierdza
taką tezę). W drugim romańskim kościele każda kolumna jest inna: rzeźbiona lub
gładka, kamienna, marmurowa, kapitele także różne, chyba każdy zdjęty z innej
rzymskiej budowli, na tym oparty piękny drewniany strop.
Jedziemy dalej, do Acquilei, m.in. długą groblą przez morze. Na miejscu żadnych
problemów z parkowaniem, turystów tu raczej niewielu, chociaż zabytków chyba
więcej. Oglądamy z zewnątrz romański kościół, na drzwiach kartka, że wewnątrz
odbywa się nabożeństwo, zwiedzamy więc pozostałości po rzymskim porcie, zbiór
zrekonstruowanych, pięknych mozaik na wolnym powietrzu i aleję-lapidarium.
Potem wracamy do kościoła spod którego odjeżdża właśnie młoda para pięknie
wypielęgnowanym Fiatem Ballilą, nawet z oryginalnymi kształtowymi
kierunkowskazami. Kościół-bazylika z drewnianym stropem ma całą podłogę pokrytą
mozaiką w ryby, ptaki, aniołki ( a może to rzymskie amorki?)."