byc samotnym czy miec toksyczne znajomosci?

[powsa676]

mam wybor zerwac z 3osobami ktore sa toksycznymi znajomosciami i cie
nie szanuja ,ale zabieraja tu i tam i nie miec znajomych wogole
czy w tym trwac nadal

[marzeka1]

Unikam kontaktów z toksycznymi ludźmi, NIC nie jest warte, by przebywać z takimi
ludźmi.Wolałabym samotność.

[dekadencja1]

W moim odczuciu nie ma toksycznych ludzi. Natomiast charakter
związku z drugim człwiekiem może być , jak to określiłaś toksyczny.
Jeśli konsekwnetnie trzymasz się swojej "normalności", to komu po
drodze pójdzie z Tobą , a Ty z nim.

[de_witch]

czy ty oszalalas? Po co ci toksyczni ludzie. Zrob *asio* z nimi i
badz wolna

[coppermind]

a może te 3 osoby zapraszają Cię nie po to aby się nad Tobą
poznęcać a po to aby coś Ci powiedzieć i jakoś pomóc, a Ty
odbierasz ich zachowanie jako toksyczne ?

Może percepcja Cię oszukuje ?

[muffin3]

Skoro zabierają Cię "tu i tam", to nie sądzę żeby byli tak do końca
toksyczni. Za mało napisałaś o waszych relacjach. Czujesz się od
nich gorsza? Przytłaczają Cię?

[klosowski333]

Zgadzam sie z Dekadencja i Muffinem. Nie ma toksycznych ludzi, moga byc tylko
toksyczne relacje. Skoro jednak zabieraja Cie to tu, to tam, to moze te relacje
nie sa tak do konca bezproduktywne i toksyczne.

Ale ogolnie jest to dosc ciekawe zagadnienie, zwlaszcza dla ludzi, ktorzy sa
samotni i nadmiar kolegow nie narzekaja. Paskudnie jest zyc w wielkim miescie i
nie moc z kim pojsc do kina, na koncert, na piwo.

Ja wychodze z zalozenia, ze zycie jest krotkie. Jak juz nawiazuje z kims blizszy
kontakt, to go sobie po prostu cenie, nawet jezeli nie wszystko wydaje sie byc
idealne, nie wszystko sie pod kazdym wzgledem zazębia. Wszyscy mamy wady, a
szukanie typow bez wad skonczy sie totalna izolacja, dlatego nalezy, w pewnych
granicach, akceptowac innych takich jakimi sa.

[klosowski333]

sorki za bledy, ale jestem spity ja swinia...

[de_witch]

...klosowski333 napisał:

> sorki za bledy, ale jestem spity ja swinia...
...
No i to tez jest toksyczne:-)

[bakejfii]

O jedna swinie mniej i swiat bedzie lepszy.

Jak to nie ma ludzi nietoksycznych?

[de_witch]

Toksyczne relacje tworzą, jak najbardziej ludzie toksyczni, nawet
będąc podobnymi będą w tej toksynie się doskonale czuli.

Problem jest wtedy, gdy spotyka się z kimś kto ma wiekszą
samoświadomość i widzi to czego inni nie zauważają.

Rzadko kiedy ludzie nietoksyczni, bo i tacy są, tworzą związki
toksyczne. Dlatego, że takie związki są dla niech jak zimny
prysznic, uciekają od nich daleko. I nie nawiązują kontaktów.

[sdfsfdsf]

to twoj wybor
ja jestem sam z wyboru
i to jest cholernie ciezkie
w zasadzie niszczace mozna powiedziec
za duzo zlego otrzymalem od ludzi ktorych znalem
zeby w cokolwiek jeszcze wierzyc
i otrzymuje na codzien
takze zastanow sie bo to jest droga do nikad
moze sa jeszcze wartosciowe osoby ktore poznasz
moze masz wiecej szczescia i wiary niz ja
a najlepiej wyjedz na wakacje i moze kogos spotkasz;)

lepsza samotność

[c2h5ohhh]

niż bezsensowne znajomości. mówię teraz z własnego doświadczenia - niedawno
zerwałem znajomość z kilkoma bliskimi osobami. dlaczego? okazali się
przyjaciółmi "deklarowanymi", a gdy przyszło co do czego pokazali,że więcej
szkodzą. pzdr

[bszalacha]

a może trzeba się zastanowić,dlaczego masz tylko takich znajomych.

[c2h5ohhh]

a czy ja napisałem,że mam tylko takich znajomych?

[paco_lopez]

a ciekawe jak to sie dzieje, ze uważasz ich za toksycznych. jedzie
im z paszczy ?

[z_malej_litery]

nie bardzo rozumiem określenie: toksyczny. bliższe jest mi tłumaczenie,
że po prostu to nie są przyjaciele. znajomi, co najwyżej....

rozczarowałeś sie nimi? powiedz im to. oczyść w sobie to szarpnięcie, a potem
poczekaj, co bedzie dalej. jeśli napotkasz tylko niezrozumienie i zarzuty,
udowodnisz sobie, że naprawdę to nie byli ważni w twoim życiu ludzie.

mam często takie stany w sobie, że inni mi przeszkadzają, tylko ze już
zrozumiałam, że to nie ludzie w dosłownym rozumieniu są problemem, to tylko brak
tych, kogo chciałabym obok siebie widzieć. ale to zupełnie inny problem,
odmienny od twojego.

[powsa676]

no wlasnie moze tu bardziej chodzi o pewne oczekiwania jakie mam wobec nich a
ktorych nie spelniaja.
Moze nalezy sobie odpuscic oczekiwania i brac taka relacje jaka jest-czyli
generalnie jednostronna icjatywa, ale zawsze z checia pryjmowana.
to jedno
a jak potem zapomniec gdy ktoras znajomosc sie urywa.ciezko tak wymazac...

w toksycznych znajomosciach

[wichrowe_wzgorza]

.. i tak jesteśmy samotni:))))
Najpiękniejsze jest umieć być samemu ze sobą, potem jest dobrze z każdym
człowiekiem, którego się napotka. W sensie bezpiecznie.

[0wsik]

zwichrowany wzgorek lonowy ma racje.Jestesmy sami.Jestesmy sami z
swoimi marzeniami,emocjami,interpretacjami,intencjami.Druga osobe
widzimy poprzez filtr nas samych.
Dziele sie z wami w poczuciu samotnosci,mimo to ze trzymajac sie w
kupie owiele razniej:)

[krecikowy_swiat]

Toksyczne relacje są bardzo trudne. Nikt nie da Ci jednej jasnej
odpowiedzi (z pełną odpowiedzialnością) czy być samotym czy w
toksycznej relacji. Wybór oczywiście należy do Ciebie, ale warto
wcześniej wziąć pod uwagę wiele kwestii emocjonalnych -
rozpatrzeć "za" i "przeciw", zrozumieć swoją rolę w toksycznej
relacji. Polecam artykuł z Poradnika MyDwoje.pl o toksycznych
relacjach:
http://www.mydwoje.pl/toksyczna_milosc

[spanish_cat]

Jest jeszcze trzecie wyjście, które chwilowo wybrałam ja sama.
Rzuciłam się w wir drugiej pracy (co oznacza zarazem nowe i być może
cenne znajomości) - dzięki czemu nie mam czasu na
poczucie "samotności". Wiem jedno - nie chcę więcej toksycznych
związków, nie chcę wampirów energetycznych - wolę uczyć się siebie,
rozwijać się, pobyć chwilę sama ze sobą, może przy okazji coś
osiągnąć, ale nie chcę czuć tej bezsilności, tego braku władzy nad
swoim życiem, zrezygnowania.. Wzięłam życie w swoje ręce i.. czekam
aktywnie :)

[zorel]

ja miałam toksyczną "przyjaciółkę"... uwierz mi, że poczułam
bezgraniczna ulgę gdy zerwałam z nią kontakt a też obawiałam się, jak
to będzie bo chodziłyśmy razem w wiele miejsc. Zobaczysz, że wkrótce
pojawią się w twoim otoczeniu nowi, fajni ludzie.
Pozdrawiam

[restyler]

Po pierwsze nie musisz wcale zrywać kontaktów. Możesz zmniejszyć ich
intensywność (jeśli nie są one bardzo rzadkie). Możesz badać jak np. czujesz się
bez swoich znajomych przez jakiś okres czasu. Możesz przyjrzeć się czy spotkania
z nimi wpływają na Ciebie przede wszystkim negatywnie, a jeśli tak to dlaczego?
Czy są ambiwalentne, rodzą sprzeczne odczucia: dają Ci coś co jest dla Ciebie
dobre, ale równocześnie odczuwasz dyskomfort, niewygodę. Nazwij dokładnie to co
czujesz i dlaczego. Możesz tu się zatrzymać i podjąć decyzję. Możesz iść dalej.
Czym jest toksyczność Twoich znajomych. Bycie toksycznym to w jakiś sposób
atakowanie innych. Może to odbywać się na bardzo różnych poziomach: od ataku
fizycznego, poprzez ataki werbalne, poniżanie innej osoby, ignorowanie jej
zdania, pomniejszanie jej znaczenia, czy znaczenia jej poglądów, po subtelne
złośliwości. Atakowanie jest zawsze mechanizmem obronnym. Co skrywa ten
mechanizm u Twoich znajomych? To samo co u wszystkich atakujących: jakiś rodzaj
poczucia nieadekwatności, złą samoocenę, wynikającą z różnych czynników. Ten kto
ma poczucie własnej wartości nie atakuje innych (poczucia własnej wartości nie
należy mylić z manią wielkości, megalomaństwem, które także zawsze skrywają
poczucie nieadekwatności). Może spróbuj także nawiązać z nimi otwartą
komunikację. Możesz np. wskazać, że są ważnymi osobami w Twoim życiu, ale
czasami odbierasz ich określone zachowania jako np. niemiłe dla Ciebie, czy
powodujące, że czujesz się np. nieszanowany, że nie wiesz czy mają świadomość
tego, a jeśli nie to chciałabyś im o tym powiedzieć, bo chciałabyś czuć się
całkowicie dobrze w ich towarzystwie. Komunikuj się waszym językiem taki jaki
jest. Poproś ich o jakiś zwrot. Nie atakuj ich. Możesz to zrobić np. mejlowo, co
może da Ci większe poczucie bezpieczeństwa. Co szkodzi spróbować? Jeśli w
odpowiedzi zaatakują Cię, to możesz uznać, że nie jesteś gotowy na tego typu
relację, w której druga strona w odpowiedzi na próbę otwartej, uczciwej
komunikacji atakuje Ciebie. Jeśli nie zrozumieją Cię, spróbuj komunikować się
jaśniej i prościej. Tu także możesz podjąć decyzję. Przy jej podejmowaniu nie
programuj się: jeśli nie oni, to nikt, będę samotny. Możesz nawiązać kontakt z
bardzo wieloma osobami. To nie może być niemożliwe w świecie internetu i
milionów osób czujących się samotnie. Poza tym zobacz: nawet odpowiedzi które
otrzymałeś świadczą, że nie jesteś samotny. Są ludzie, którzy przeczytali o
Twoich rozterkach i odpowiedzieli Ci. Być może bardziej szczerze niż niejeden
znajomy. To też jest kontakt. 100 lat temu naprawdę byłbyś sam ze swoimi
myślami. Teraz nie jesteś. My, odpowiadający Ci, jakoś rozumiemy Twój problem.
Każdy chce pomóc jak potrafi. Nie znamy szczegółów Twojego wyglądu, wieku,
zawodu, ale przecież znamy Twoje skryte rozterki. Nie czujesz, że to jednak jest
jakiś kontakt? I przede wszystkim nie programuj się: możesz poznać masę ludzi, z
różnych środowisk. To będzie niemożliwe tylko wtedy jeśli powiesz sobie, że to
niemożliwe. Albo jeśli sam jesteś ostrym selekcjonerem i nie dopuszczasz pewnych
znajomości ze względu na różne kryteria: wiek, wygląd, religię, status
społeczny, itp. (Nie wiem ile masz lat, jeśli jesteś nastolatkiem, to ta
selekcja jest zrozumiała, ale też nie musisz jej dogmatycznie stosować). I jest
jeszcze dalsza możliwa droga. Gdy miałem kiedyś ponurą twarz, srogo oceniałem
świat, bardzo mocno, wydawało mi się, że inteligentnie racjonalizując te oceny,
wokół widziałem srogi i ponury świat. Gdy zmieniłem swoją postawę, to zacząłem
widzieć wokół inny świat. Gdy nie oceniam ludzi są bardzo otwarci na kontakt.
Bardzo!!!! Nawet Ci, którzy kiedyś wydawało mi się, że na pewno nie są. Uśmiech
rodzi uśmiech, co zbadano naukowo. Grymas rodzi więc grymas. Ocena rodzi ocenę.
Zobaczyłem, że tak naprawdę nikt nigdy mnie nie atakował. Kiedyś byłem o tym tak
przekonany, że dałbym sobie odciąć obie ręce, czułem się samotny i atakowany.
Sam atakowałem. Zobaczyłem jednak, że albo bardzo mylnie interpretowałem, albo
ktoś na pozór atakował mnie, ale tak naprawdę sam był bardzo zagubiony i
stosowała różne mechanizmy obronne. Nie musisz jednak zapuszczać się w te rejony
Bądź sobą, dbaj o siebie i wierz w siebie. Wszystko będzie dobrze!

[restyler]

Uzupełnienie. Jest jeszcze jeden sposób, być może najlepszy. Nie analizuj, odłóż
problem na bok na jakiś czas. Potem do niego wróć i zaobserwuj jaka jest Twoja
pierwsza, spontaniczna decyzja. Najczęściej ta odpowiedź jest najlepsza. Ona
jest w Tobie. Pozdrawiam :)

[dyn-ex]

powsa676 napisał:

> mam wybor zerwac z 3osobami ktore sa toksycznymi znajomosciami i
cie
> nie szanuja ,ale zabieraja tu i tam i nie miec znajomych wogole
> czy w tym trwac nadal
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

wierze ze dalabys sie wybzyczec pod mostem za bilet do cyrku

[hubkulik]

Być samotnym i budować zdrowy związek z samym sobą.

[nangaparbat3]

A jak Cie nie zabiora "tu i tam" to co, sam nie dojdziesz?

[szymequs]

Hej mam podobny problem nie wiedzialrm gdzie dokładnie o tym napisać więc piszę tutaj (w razie co przekierujcie jak nie tu) a więc jestem w przyjaźni damsko-meskiej jest nas 4 ja jedyny chłopak i 3 dziewczyny przyjaźnimy się od dziecka tak naprawdę co prawda mieliśmy przerwy z powodu klutni ale koniec końców się "przyjaźnimy". Problem jest w tym że ja jestem osobą wrażliwa cicha spokojna i prawdopodobnie mam nerwicę one są bardziej "patologiczne" mają swoich znajomych tak zwanych patusow i jak np wychodzimy na dwór to praktycznie że mną nie rozmawiają tylko między sobą spotykają się w między czasie z innymi osobami tymi patusami i czuję się źle albo często wychodzimy i nagle mnie zostawiają bo sobie idą do jakichś chłopaków czuję się trochę jak 5 koło u wozu ale znamy się tak długo zen IE mogę się teraz od nich odwrócić bo zostanę sam totalnie nie wiem co mam robić czy urwać ta relacje czy co. Dodam że nie raz próbowałem rozmawiać z nimi o tym ale one mnie nie rozumieją mają za słabego depresyjnego. Oczywiście nie zawsze jest tak źle często też się śmiejemy razem gadamy na różne tematy. Dobija mnie jeszcze to że ja zawsze muszę pierwszy pisać o wyjście i się prosić czasem bo one nigdy tego nie zrobią (chociaż jedną z nich jest naprawdę spoko i z nią mam lepszy kontakt jest milsza i mi mówi co i jak), albo czasem się okazuje że sobie wyszły bezemnie i wtedy czuję się okropnie może to trochę toksyczne z mojej strony ale my wychodzimy raz na 3-4 dni a resztę czasu spędzam w domu . Przepraszam za niespójność zdań ale pisałem co mi na myśl przyszło mam nadzieję że zrozumiecie o co mi chodzi i liczę na odpowiedź CO ROBIC?

[shirazad]

czy urwać ta relacje

Nie.