Lenistwo

[mea87]

Walczą we mnie dwie osoby.Jedna to ta, która się leni, nic jej się nie chce robić, czas przecieka przez palce, dzień stracony.
Druga to ta, która jest odpowiedzialna i obowiązkowa, wykonuje różne czynności, ale się nie cieszy. Chciałaby czegoś więcej....Ale siada przed telewizorem i ogląda kolejny serial.
Jakie macie sposoby na pokonanie bierności i lenistwa?

[to.niemozliwe]

> Jakie macie sposoby na pokonanie bierności i lenistwa?

Przyjęcie do wiadmości ze wszelkimi tego konsekwencjami, że ja
jestem głównym poszkodowanym mojej bierności i lenistwa i
równoczesnie największym beneficjentem aktywności i realizacji aktów
mojej woli :).

[mea87]

Świetnie, to co mówisz wydaje się oczywiste.
Jednak od przyjęcia do wiadomości do działania jest jeszcze chwila.
Chciałam tylko dowiedzieć się jak sobie radzą z tym inni.
Każdy ma na ten temat swoją "prawdę".

[liiona]

Żeby już ta wiosna wreszcie przyszła ,a z nią słoneczne dni;-)

[to.niemozliwe]

> Jednak od przyjęcia do wiadomości do działania jest jeszcze chwila.
No, niektórzy długo szukają swojego dna :D.
Może mieć też wpływ dieta - zbyt pożywna rozleniwia ;).

zdradzę ci mój sposób

[fifion]

stosuję go od wielu lat i jest bardzo skuteczny. otóż każdy dzień
zaczynam od zimnego prysznica. po pierwsze pobudza krążenie i stawia
rano na nogi, czuję się po nim jak nowo narodzony. po drugie jest
bardzo zdrowy. po trzecie nie znoszę go, zwłaszcza teraz zimą woda
ma tylko kilka stopni powyżej zera:) rano idę do łazienki jak
skazaniec na wykonanie wyroku. staję pod prysznicem i przez
kilkanaście sekund zbieram się na odwagę. zapewniam cię, że kiedy
mam to już za sobą, nic co spotyka mnie w ciągu dnia nie wydaje się
już problemem :) gdy już uda się mi ta poranna próba charakteru,
każda inna rzecz jest w porównaniu z nią drobiazgiem.

[you_can_write]

no nie! zaimponowałeś mi :)

[fifion]

moja partnerka za każdym razem gdy widzi jak wychodzę spod prysznica
szczękając zębami twierdzi, że jestem nienormalny:) może i tak...
jest jednak jeszcze kolejny argument na rzecz mojej metody. z
fizjologicznego punktu widzenia taki prysznic działa na organizm jak
krótka przebieżka. naturalną reakcją organizmu na zimno jest drżenie
mięśni, przyśpieszony oddech oraz tętno. macie pojęcie ile spalam
przy tym kalorii? być może również w pewnej mierze dzięki temu nie
mam żadnego zbędnego grama tłuszczu.

[heniahenkowska]

Kiedyś, przez długi czas tez tak czyniłam. Tzn. podobnie,bo u mnie
zimny prysznic wzbogacony był o gorący na przemian. Codziennie rano
taka sesja naprzemiennych biczy wodnych. Rezczywiście dobrze robi.

[jolanta8778]

Ciekawe to co piszesz. Pewnie też spróbuję. Dzieki. Pewnie masz
rację:)

grubiańska riposta

[jimmyjazz]

fifion napisał:

> kilkanaście sekund zbieram się na odwagę. zapewniam cię, że kiedy
> mam to już za sobą, nic co spotyka mnie w ciągu dnia nie wydaje > się już
problemem

Metoda zaskakującak aczkolwiek zastanawiam się dlaczego nie rozpoczynasz dnia od
walnięcia się młotkiem w jajka : )

Gwarancja - inne problemy wydadzą się być drobiazgami.

A z prysznicem wypróbuję bo strasznie mi się nie chce :)

[fifion]

jimmyjazz walnięcie się w jajka nie posiada o ile mi wiadomo tylu
walorów zdrowotnych co zimny prysznic:)
ale jeśli chcesz sprawdzć tę metodę to daj za kilka dni znać jak ci
poszło:)

Nie ma lenistwa...

[witch.l]

Jezeli tak masz to cos jest nie tak z psychika. Warto dojsc do
korzeni i sprawdzic co je podgryza. Czego jest brak w twoim zyciu?

[mea87]

Jezeli tak masz to cos jest nie tak z psychika. Warto dojsc do
> korzeni i sprawdzic co je podgryza. Czego jest brak w twoim zyciu?

Czyżby wszyscy byli tacy "pozbierani" i zorganizowani?
Czego brak w moim życiu?
Myślę że to praca w miejscu zamieszkania i nieczęsty kontakt z ludźmi tak mnie
demobilizuje.
Ale każdy ma swoje sposoby na "lenistwo" i bierność.
Tych sposobów jestem ciekawa.
Co pomaga podejmować działanie?

[bijatyka]

Mam to samo. Leczę się np tak: wiem, że za ścianą stoi suszarka
pełna suchego prania, które trzeba zdjąć. Wyobrażam sobie, że to
mój "wróg", który przeszkadza mi w moim lenistwie. Mówię w myślach
do niej: ja cię za raz załatwię, ty podła jedna ! :) rzuczam się na
pranie i migiem wszystko jest poskładane w kostkę. Nie będzie mnie
tu jakaś taka wkurzała. Choroba ? może... ale pranie załatwione.

[skarpetka_szara]

hahahahaha, LOVE IT!

A ja tez mysle ze lenistwo tworzy sie w mozgu. I ja tez sobie z tym
nie radze. A kazdy czlowiek ma inne techniki na to. Co mnie
najbardziej motywuje to zmiana srodowiska, wyjazd. Np: w domu nie
robilam juz prania z kilka lat - nienawidze tego. Gdy pojechalam w
gory do lesniczowki (a tam byla pralka/suszarka) wzielam dwa worki
prania - i w pol dnia z usmiechem na twarzy to pralam, suszylam,
skladalam. W dodatku caly czas sie ruszalam robiac to czy tamto -
ale czulam sie super!

[bijatyka]

skarpetka, no to pięknie by było, jakbym zawsze wyjeżdżała, gdy
robota "w lesie". Nie byłoby mnie w domu w ogóle ! Ale widzę, że mój
sposób się u Ciebie sprawdzi, bo też lubisz działać sobie czasem
sama na przekór...

[itusiek5]

Hmmm... fajne :) Też muszę sobie jakoś z tym poradzić.

[horpyna4]

Też tak mam, tylko dorobiłam do tego ideologię.

Otóż lenistwo jest... twórcze. Człowiek leniwy myśli, jak się nie
narobić i powstają wynalazki. Lenistwo jest powodem postępu
cywilizacyjnego, inaczej bylibyśmy na poziomie jaskiniowców lub
niewiele wyższym.

Spróbuj oswoić swoje lenistwo. Nie chce Ci się czegoś zrobić? To
zastanów się, jak to wykonać najmniejszym wkładem pracy i jak
najszybciej.

[lucusia3]

Dobre.
Ja też sobie dorobiła pewną teorię, która niestety bardzo często mi sie potwierdzała, co demoralizuje - gdy baardzo mi się czegoś nie chciało robić, to bardzo często robienie tego okazywało sie niepotrzebne. No jasne, nie zawsze, ale czesto. Więc jak juz masakrycznie czegoś nie mogę zrobić, to czekam - może sami minie.
Pranie nie mija, ale jakies sprawozdania okazują się niepotrzebne.

[goblin.girl]

mea87 napisała:

> Myślę że to praca w miejscu zamieszkania i nieczęsty kontakt z ludźmi tak mnie
> demobilizuje.

mozliwe, ja mialam podobnie. Praca w domu jest fajna (elastyczne godziny, brak
dojazdów), ale drugą strona jest to, ze po pewnym czasie łatwo popaść w
permanentne rozmemłanie. U mnie jeszcze doszła potrzeba zmiany, zajęcia sie czym
innym; w rezultacie postanowiłam zmienic prace na inną, czesciowo zwiazana z
tym, co robilam do tej pory, ale gwarantujaca czestszy kontakt ze
wspolpracownikami. Nie mowie, ze masz od razu zmienic prace, ale sprobuj sobie
ja przeorganizowac, zeby miec preteks do czestszego wychodzenia z domu.
a poza tym czekam do wiosny :)

[lemisiaque]

Jeśli jest to daleko posunięte, na tyle, że negatywnie odbija się na Twoim życiu, to potrzebna jest pomoc psychologiczna/psychiatryczna. Nie wiem, czy na forum ją znajdziesz.

[mwmetal]

Przychodzi baba do lekarza.
- Co pani jest?
- Jak tak usiądę to bym tak siedziała i siedziała... a jak się położę to bym tak
leżała i leżała...
- ... a jakbym panią kopnął w d... to by pani leciała i leciała...

;-)

A tak na poważnie, to mi pomaga sport (proste bieganie od czasu do czasu) i
kaleczone jeszcze techniki medytacyjne (lepsza kontrola umysłu ułatwia mi
powstrzymanie się od zajmowania się wciągającymi pierdołami w rodzaju oglądanie
tv czy czytanie głupot w internecie).

[half_empty]

oj, jak ja to dobrze znam. walcze róznymi metodami :) ostatnio
mogłam sobie na to pozwolić, wiec sie leniłam do oporu, tv, net,
drzemka:) człowiek rodzi sie zmęczony i żyje żeby odpocząć:) po
jakims czasie ( troche to trwało ;) lenistwo tak mi sie znudziło i
zbrzydło że nawet zaczęłam gotowac, czego nie cierpie. a egzaminy do
których sie przygotowałam bedac wynudzona, wypoczeta i wyspana
poszły mi o dziwo lepiej niz te do których nieprzytomnie zakuwałam
tygodniami. takze odpoczynek to podstawa ciezkiej pracy ;] no i
drugi sposób to zaczynanie codziennych obowiązków od rzeczy które
lubisz. Może to być zrobienie sobie dobrego śniadania, a w tle jakas
muzyka która cie mobilizuje. Ja lubie robić pranie, od tego
zaczynam, apotem juz sie jakos rozkrecam. a jesli mi nie wyjdzie to
zawsze zrobiłam juz to pranie, wiec taki kompletny leń nie jestem,
sie pocieszam :) spokojnie, głowa do góry. szkoda sie zadreczac
myslami ze nie zrobiłas rzeczy, których nie lubisz. widocznie nie
były ważne :P

[lucusia3]

Święta racja.

[lena.k1]

O to, to! Rozkręcić się. Zacząć robić cokolwiek, potem reszta
jakoś już pójdzie. Ja np. mam tak, że im dłużej się lenię i nie
robię nic, tym trudniej jest mi się potem zmobilizować. Dlatego moim
sposobem jest nie dawanie sobie szansy na załapanie lenia :)

[johnos1]

Hej. Mam podobnie. Jest dzień, dwa że się chce coś robić,zmieniać. Poźniej
przychodzi jakiś kryzys i kompletnie nic się nie chce, brak nadziei,
zrezygnowanie. Wiem że tak nie może być, że trzeba coś zmienić w życiu ale czuję
brak pozytywnej energii.
Myślę że m.in praca w rodzinnym mieście, wygoda, brak drugiej osoby to wszystko
spowalnia i zamula działania.
Znajomi powoli zakładają rodziny przez co coraz mniej czasu na spotkania. Ale
również mam znajomych którzy mimo trudności życiowych (niske pensje, brak
własnego mieszkania) opuścili rodzinne miasto i odżyli. Być może to jest wyjście...
Pozdrawiam

Kofeina

[zeus_gromowladny]

Podwójne espresso z rana i problem znika.

[opinia_publiczna_online]

> zeus_gromowladny napisał:
> Podwójne espresso z rana i problem znika.

I rozmowa ze znajomym.

[dolores.ltd]

Tez tak kiedys mialam, wiedzialam, ze czas przecieka, a ja nie bylam w stanie
sie do niczego zmobilizowac, trwalam w takim otepieniu, robilam tylko to co
niezbedne w pracy, w domu niemal nic. A jak juz cos zrobilam, to nie cieszylo
mnie to, raczej zloscilo, ze tyle jeszcze czeka. A potem okazalo sie, ze mam
duza niedoczynnosc tarczycy i stad moje spowolnienie, brak checi do czegokolwiek
i kisiel zamiast mozgu. Zaczelam to leczyc i teraz jest znacznie lepiej. Moze
Twoje samopoczucie tez ma jakies podstawy fizyczne?

[tasma_izolacyjna]

Ja od lat stosuję taką sztuczkę: robię (lub przynajmniej staram się
robić) wszystko szybko i od razu, żeby:
1. nie musieć zapisywać, co mam zrobić, bo mi sie zapisywać nie chce
a jak nie zapiszę to zapomnę,
2. jak najszybciej móc znowu delektować się nicnierobieniem.
I robię to dokładnie i najlepiej jak potrafię, żeby zminimalizować
ryzyko, że byle jak załatwiona sprawa wróci do powtórnego
załatwienia. Sprawdzało mi się to zawsze w pracy i to do tego
stopnia, że inni moje bezgraniczne lenistwo brali za wybitną
pracowitość. Niestety w sprawach domowych jakoś średnio to działa.

[factory2]

Idź do psychologa, niechże Ci zdiagnozuje skłonność do prokrastynacji i powie,
jak sobie z tym radzić.

[opcja-0]

zachowaj równowagę między tymi dwiema osobami, po co mają walczyć, jest czas
aktywności i odpoczynku

[jolanta8778]

Witaj w klubie!Masz depresję, sama niewiele zrobisz, udaj się do
lekarza. Mam tak samo, ale jakoś sobie radzę. Kuracje przechodziłam
2 lata temu. Wiem, że pewnych rzeczy nie zmienię, staram się
pogodzić z wieloma sprawami. Cóż, mam swoje lata, ale łatwo mi nie
jest.Otocz się życzliwymi osobami:)Ja chciałabym zasnąć i obudzić
się jak wszystko się ułoży. No właśnie i Ty też pewnie tak
myślisz.Teraz są nowoczesne środki farmakologiczne, nie należy się
ich bać. Pomóż sobie. Życzę powodzenia.

[annataylor]

brak Ci motywacji do działania, nie chce Ci się, bo nie widzisz celu,
sensu swoich działa
masz też negatywne nawyki- może warto je zmienić?
proponuje przeczytac książkę "Nie odkładaj spraw na później" autorstwa
Williama Knausa - naprawdę warto

[rozowy_pamietnik]

Przede wszystkim zdaj sobie sprawe, ze zycie nie trwa wiecznie i
warto dac z siebie wszystko co mozliwe, aby to zycie bylo piekne i
szczesliwe. Zastanow sie nad soba, nad tym co tak naprawde Cie
cieszy, co lubisz robic, odnajdz w sobie pasje...no i najwazniejsze,
jelsi jestes samotny to znadz kogos ktopoda Ci reke i wskaze droge...

Nie lenistwo, ale brak celu w życiu!

[pj.pj]

mea87 napisała:

> Walczą we mnie dwie osoby.Jedna to ta, która się leni, nic jej się nie chce rob
> ić, czas przecieka przez palce, dzień stracony.
> Druga to ta, która jest odpowiedzialna i obowiązkowa, wykonuje różne czynności,
> ale się nie cieszy.

Najwyraźniej coś ogólnie jest nie w porządku, bo ani lenistwo, ani działanie cię
nie cieszy.

Ja zastosowałam metodę trudną i bolesną, ale za to dającą ogromną satysfakcję:
całkowicie zmieniłam swoje życie. Rzuciłam znienawidzoną, dla mnie nudną i
prestiżową pracę (nie, nie korporacje, nie biznes, ale wyższa uczelnia, katedra
uważana za jedną z najlepszych w Polsce), wbrew rodzinie podjęłam drugie studia,
o których zawsze marzyłam, ale po maturze jakoś wyszło inaczej, zaczęłam od
początku budować drugą karierę (też naukową) - i życie odmieniło się o 180
stopni. Koniec zarówno z niechęcią na myśl o obowiązkach w pracy jak i z
siedzeniem przy grze komputerowej dla zabicia czasu i oderwania się od ponurych
myśli o marnowaniu życia.

Mój wniosek: jeśli nie chce się marnować życia, to należy znaleźć w nim
prawdziwy cel, który cieszy, robić coś, co się robi z entuzjazmem. Nawet jeśli
to oznacza zmiany, lęk przed ryzykiem i dziwaczne spojrzenia znajomych. Warto.

[you_can_write]

brawo! :)

[linke1]

[pestkaa2]

niestety,wygląda to na depresję.Najlepiej zgłosić się do psychologa.

[m.bojan]

Sądząc wg siebie przyczyny lenistwa mogą być (jedna z nich lub
więcej na raz ):
-brak motywacji
-niskie ciśnienie lub hipoglikemia (u mnie to była kiepska dieta
skutkująca objadaniem sie słodyczami a sportu nie lubię)
-za mała ilośc snu lub za dużo nieznaczących obowiązków - chroniczne
lekkie zmęczenie
-nierozpoznane ADHD za dziecka,przeniesione niektóre nawyki w
dorosłość (np. trudnosc z koncetracja i łatwe nudzenie się zadaniem)


Trzeba posprawdzać po kolei.Oczywiście jeszcze depresja ,samotność i
inne wymieniane przez forumowiczów.

[to_ona]

trzeba sprawdzić, czy przyczyna lenistwa nie jest tak naprawdę np. za niskie
ciśnienie - u mnie było niskie, a wiec na nic nie miałam sily, nic nie robilam,
zasypiałam przed komputerem, a poczucie zfrustrowania roslo z każdym dniem...

[chatawuja]

Kawa, herbata i produkty z ziarna kakaowego, ponadto guarana i mate. Sprawdź zawartość kofeiny: tabele.eu/tabela-zawartosci-kofeiny-w-wybranych-produktach
Pozdrawiam

[duchswiety6]

a z samej ciekawości - jaka jest różnica miedzy lenistwem,a zmęczeniem :D

[tomek.kamil]

piszesz o sobie w oderwaniu od samej siebie
tak jak by Ty i Twoje ego to dwa odrębne byty
a to kłamstwo, którym się karmisz
winą za porażkę obwiniasz nie siebie ale to "coś" co każe ci usadzić tyłek przed telewizorem,
robisz tak, bo jest ci wygodniej
gdy się wreszcie zmusisz do działania, robisz to z tak wielką niechęcią, że odczuwasz niemal fizyczny ból egzystencji

zastanowiłaś się z czego to wynika ? braku pochwał za postępy, ciągłej krytyki nie dociągnięć, zbyt wysoko stawianej poprzeczki, celów, które są nie adekwatne do twoich możliwości i talentów, braku umiejętności nagradzania się nawet za drobne postępy za to silna potrzeba samo krytyki i tropienia najdrobniejszych błędów ?

zrozumsiebie.blox.pl/html

[hefa89]

Zapraszam na spotkanie we Wrocławiu z Robertem Rutkowskim - najpopularniejszym psychoterapeutą w Polsce.
Porozmawiamy m.in. o tym:
- jak nauczyć się bycia szczęśliwym?
- jak można zmienić swój los z pełnego udręki na pełen radości?
- dlaczego jednym udaje się zostać bogatymi i szczęśliwymi, a innym los ciągle rzuca kłody pod nogi?
- czy jesteśmy skazani na sukces lub na klęskę, czy możemy pomóc losowi, aby nas polubił i dał szansę pławić się w poczuciu szczęścia?
www.facebook.com/events/583794091818398/

[g0d_h1mself]

Gin. Bardzo kreatywny.