anorektyczki!!!

[Gość: wiewiór]

czemu Wy nie jecie, czy to prawda ,że Was matki odrzuciły we wczesnym
dzieciństwie?

[Gość: hekate]

Myślę że odpowiedź nie jest prosta. Anoreksja ma wiele przyczyn, w tym jedną z
nich może być odrzucenie przez matkę. Ale jest to chyba zbyt daleko posunięte
uogólnienie.

[Gość: wiewiór]

droga /i/ hekate, dzięki za udział, ale jeżeli Ty też, masz takie problemy, to
proszę o lakoniczną odp., jak Tobie układało się z mamą?, byłem niedawno na
chorwackiej plaży i prawie połowa naszych panienek to wiewiórki, jeżeli
medycyna nie potrafi tego leczyć, to może wspólnie znajdziemy jakąś profilaktykę

[Gość: hekate]

Wiesz, to jest tak że człowiek ma problemy i czasem trudno je zdefiniować
wprost... Jednak nie da się ukryć, że problemy z odżywianiem były w moim życiu
i pozostałości nadal są. Jeśli natomiast chodzi o moją mamę - problemy były,
ale nie wiem czy to akurat było odrzucenie... ja bym skłaniała się ku
nadopiekuńczości. Anorekasja to złożony problem i mogę Cię zapewnić, że relacje
z rodzicami odgrywają tu jedną z podstawowych ról (moim zdaniem), choć media
również mają swój udział. Zresztą myślę, że osobowość, trochę geny i środowisko
też tu mają dużo do powiedzenia. A jeżeli chodzi o wspłpracę - jestem chętna...

[Gość: wiewiór]

coś ciężko ruszyć ten temat na tym forum, wolą zajmować się psychogią w
dosłownym tego słowa znaczeniu, tzn.psami-facetami tudzież rozmiarami i
zawartością pochwy, poczekam jeszcze, a może znasz jakieś strony zajmujące się
tym bardziej profesjonalnie

[Gość: hekate]

W sumie przyznam Ci rację, ale poczekaj jeszcze chwilę. Jeśli chodzi o strony
zajmujące się tym profesjanalnie to nie wiem, ale znam adres strony, gdzie
znajdziesz wypowiadzi dziewczyn dotkniętych tym problemem. To: www.bulimia.pl
Ale od dwóch dni mam problem żeby się tam dostać, także nie gwarantuję CI że
Tobie się uda. Spróbuj szukać przez onet, areną czy inne wpisując - anoreksja
lub bulimia - życzę powodzenia. Może tam gdzieś uda się coś konstruktywnego
wykombinować...?

[nimuek]

W poniedziałek na dwójce był program o anorektyczkach, leczących się w
prywatnej klinice w Kanadzie. Z filmu wynikało, że to nie jest wina rodziców
(wiadomo, są pewnie przypadki, że to ich wina). Oczywiście na pewno mają jakiś
wpływ na anoreksję, ale jak na mój gust to raczej jakieś wewnętrzne
postrezganie samej siebie i świata doprowadza do anoreksji. Niektóre każą się w
ten sposób za to, że dookoła źle się dzieje, że one nie zasługują na takie
życie. Myślę,że ta przypadłość dopada nadwrażliwców, idealistow?... CI widzą i
czują więcej i może ciężko im to znosić. A niejedzenie to jedna z możliwych
kar, którą sobie można zadać...powoli aczkolwiek systematycznie prowadzić do
samounicestwienia...A że to dotyczy chyba głównie młodych dziewczyn (no właśnie
czy to jest czysto kobieca psychoza?) mogłoby sugerować,że chodzi tu o
odchudzanie. W pewnym sensie moze i tak, choć "zdrowa " dziewczyna, która się
odchudza dla urody, nie powinna doprowadzić sie do stanu, w którym kręgosłup
wychodzi jej z pleców niczym "grzebień" u smoków, a stawianie kolejnych kroków
to mordęga. Może dlatego dziewczyny, bo to własnie one sobie potrafią bardziej
skomplikować ten świat, bo to one więcej analizują i "tracą czas" na jałowe
(dla niektórych ) myślenie, to one dużo częściej rozdzielają włos na czworo...
a przy nadwrażliwości zwoje mózgowe tworzą bardzo dziwne obrazy, sceny, w które
łatwo uwierzyć, poddać się im a potem to już tylko kontynuacja szaleństwa...

[Gość: a.]

Anoreksja jest wskazaniem do terapi rodzinnej. W każdym przypadku to pierwszy
krok.

[Gość: mag]

wiewior a o jakie strony ci chodzi? sa takie ktore ktore promuja haslo"ana to
nie choroba, to styl zycia"(aby wejsc na takie strony wpisz w wyszukiwarce pro-
ana),sa tez takie ktore zajmuja sie tym jako choroba...wystarczy wpisac eating
disorders i masz co chciales
polska strona o anoreksji tez istnieje ale nie pamietam jaki jest jej
adres,jest to raczej forum b&a, ale bardzo ciekawe
pozdrawiam mag

[Gość: exanorek]

ę tak jakby zapytać palacza czemu mu smakuje. Mi przez jakiś czas "smakowało"
nie jeść. Będąc przy kości, ale nie otyła zaczęłam nie dojadać. Potem jeść
bardzo mało.Porcji kilka dziennie, ale w małych ilościach. W końcu straciłam
apetyt i łaknienie. Bo to dwa różne odczucia. Mając niedowagę uważałam, że
jestem gruba i taką siebie widziałam. Leczenie w moim przypadku trwało długo.
Kwestia dobrego lekarza,na takiego Bogu dzięki trafiłam . Wskazał mi konkretnie
o co warto dbać. Tę pupę, którą mam bardzo lubię i po coś ona jest.
Natomiast kwestia tłuszczuku to sprawa spojrzenia. Kobieta co jakiś czas
produkuje więcej tkanki tłuszczowej i jest to naturalny proces.
Drugim lekarzem jest osoba wychodząca z choroby. I tu długa droga. bo liczenie
kalorii zostaje na długo. Ważne są zmiana i przemawianie do siebie samej.
Polubienie siebie i zrozumienie tak naprawdę istoty człowieczeństwa. Bo
przyznam, że świat zamknął mi się gdy pewnego dnia dowiedziałam się, że nie
będę mieć dzieci. SZOK I WIELKI SMUTEK. Na szczęście fizjologia popsuta przeze
mnie samą wróciła . teraz CZUJĘ SIĘ DOBRZE NAWET Z KRĄGłOŚCIAMI, KTóRE Z CzASEM
SIĘ POJAWIAJĄ. CZUJĘ ŻE ŻYJĘ. I JESTEM WOLNA . Ma myśl nie jest zaprzątnięta
"TYM co zjadłam".
Trudniejszą sprawą jest podłoże społeczne choroby. Pochodząc z domu
patologicznego chciałam naprawdę zniknąć. Nie zaszyć się, ale nieświadomie
prowadziłam w końcu do destrukcji siebie. Ważne jest podejście najbliższych do
chorej. W MOIM PRZYPADKU REAKCJĘ ODWROTNĄ POWODOWAŁO NAMAWIANIE I SUGEROWANIE
JEDZENIA. SAMA Z CZASEM NABRAŁAM APETYTU, RÓWNIEŻ NA ŻYCIE.
ALE UDAŁO SIĘ. ŻYJĘ I MAM SIE DOBRZE. WSZYSZTKIM DZIWECZYNOM, "ZBYTLASKOM",
ANOREKTYCZKOM ŻYCZĘ SPOJRZENIA NA SIEBIE W PRAWDZIE. OCKNIJCIE SIĘ PÓKI NIE
JEST ZA PÓŹNO.
NA RAZIE, CHĘTNIE POROZMAWIAM Z KIMŚ KTO W POTRZEBIE W MATERII TEGO NAŁOGU.

[Gość: Anna26]

Najprosciej zawsze winic mamusie. Sa przypadki kiedy mamusia rzeczywiscie
maczala palce. Ale...analizowac tak wiekszosc przypadkow to blad.
Anoreksja tez troche ma swe zrodlo w sposbie postrezgania kobiety w
spoleczenstwie. No bo powiedz sam Panie Wieworze, ze baba, ktora duzo je jest
wysmiewana. Kobieta, ktora je jak ptaszek jest bardziej sostrzegana i kazdy
chce sie nia opiekowac.
Media promuja sylwetke chudej modelki JAKO JEDYNY WZORZEC piekna. I co?
Myslisz, ze jak kazdego dnia przed oczyma wymachuja Ci modelkami i
przypominaja, ze nie spelniasz PRAWDZIWYCH kryteriow piekna, to ci jeste
przyjemnie. Moze anorektyczki chca spelniac to kryterium za wszelka cene,
nawet gdyby mialy umrzec.
To jest naprawde ciezka choroba. Sporo na ten temat czytalam. Wydaje mi sie,
ze wiecej teraz kobiet z eating disorders niz tych, ktore jedza normalnie. No
wlasnie, co to znaczy JESC NORMALNIE?

[Gość: mag]

anno trudno sie z toba nie zgodzic,eating disorders zarowno anorexia jak i
compulsive eating i bulimia to juz plaga,u tych dziewczyn ogladanie zdjec kate
moss nazywa thinspiration (sic!),przyklad karen carpenter to wzor.......
a w polsce jeszcze malo kto rozumie jaki to problem.:(
pozdrowienia mag

[Gość: wiewiór]

droga ann, nie zwalajcie znowu na facetów, naprawdę jestem facetem i lubię
patrzeć na kobiety, różne kobiety, ale to co widziałem w Chorwacji:ten tłum
piszczących po polsku wieszadełek, był dla mnie szokiem ; dlaczego nie możecie
podobnie jak z ubraniami stwarzać się w jedyny niepowtarzalny sposób, traktować
tak swoje ciała, dla kochających was mężczyzn zawsze najpiękniejszych, a gdy
już gdzieś spotkacie się w waszym gronie, ileż piękna w takiej różnorodności i
to powinno być wyzwaniem dla twórczych kreatorów mody, a nie kolejne ozdabianie
zardzawiałego wieszaka

[Gość: Yellow]

Twój takt i wyczucie mnie porażaja. A tak przy okazji, anoreksja jest sytuacją
walki o panowanie i wpływ na własne życie. Jesli sie nad nim traci kontrolę,
czuje sie gorszym, brzydszym i dlatego odrzucanym. Stąd wnioski - wypięknieć,
czyli zyskać nad soba i własnym życiem kontrolę, czyli - schudnąc. Wnioskowanie
nieuświadomione, uprzedzajac Twoje kolejne niezwykle taktowne pytanie.
I rada na koniec. Nie ucz sie psychologii z rubryk typu "Napisz do..." w
szmatławych tygodnikach. Pozdrawiam.

[Gość: wiewiór]

dzieki i przepraszam, z twego tonu wyczuwam perfekcyjny profesjonalizm na
podbudowie chwiejnej emocjonalnie osobowości i stąd twoje oburzenie, nie
rokujesz najlepiej dziecko drogie, szkoda ze tatus tak bardzo cieszyl z kazdego
zjedzonego przez mala Yellowke kotlecika
pozdrawiam