zdradził?- nie ufam, boję się, duszę się!

[mskaiq]

Mysle ze nie wazne jest co kto powiedzial kiedy emocje z obu stron sa bardzo
silne i umykaja kontroli.
Wazne jest Dziecko, i to ze nie mozna niszczyc zwiazku kiedy obie strony sie
kochaja. Czy chwila zlosci i urazone uczucia sa od tego wazniejsze?
Serdeczne pozdrowienia.

[Gość: do mskaiq]

Mysle ze nie wazne jest co kto powiedzial kiedy emocje z obu stron sa bardzo
> silne i umykaja kontroli.
> Wazne jest Dziecko, i to ze nie mozna niszczyc zwiazku kiedy obie strony sie
> kochaja. Czy chwila zlosci i urazone uczucia sa od tego wazniejsze?

Sorry, mskaiq. Wierzę, że masz dobre intencje, ale uważam, że robisz złą robotę
wmawiając chryzokoli, że mąż ją na pewno kocha. Skąd ta pewność? Na jakiej
podstawie tak twierdzisz? Nie wiesz tego, nie możesz tego wiedzieć. Może kocha,
a może nie. To wie tylko chryzokola i jej mąż. Chyba, że ty nim jesteś?

[Gość: missy]

powiem to raz jeszcze!!!ZABIERZ DZIECI I ODEJDZ OD TEGO TYPA NA ZAWSZE!skoncz
cos co juz nie ma przyszlosci!nie badz w toksycznym zwiazku!nie trac wiecej
czasu i zycia ktore masz jedno!!!mozesz jeszcze byc szczesliwa z kims innym
albo nawet sama bez tego frajera,ktory mysli tylko o sobie!czas leczy wszystko,
szybko zapomnisz o nim i bedziesz miec nowe,lepsze zycie;
podejmij madra decyzje i badz szczesliwa

[Gość: Lea]

masz poczucie obnizonej wartosci sama dla siebie!!!!
Skoncz z tym ! Przyjrzyj sie sobie i zastanow sie czego Ty oczekujesz od zycia
i od partnera. Wiem, ze jest to bardzo trudne na ten moment, ale cierpliwosci.
Chcesz zawalczyc? walcz! ale nie takimi srodkami jak do tej pory..Uzmyslow
sobie i pokaz jemu kim jestes! bo mniemam, ze nie "sklave"! Przepraszam nie
mysle tak o Tobie, ale prowokuje Ciebie..Zastanow sie nad tym, czy zwiazek w
tych kategoriach, ktore opisalas jest w stanie Cie usatysfakcjonowac??!!! Nie
wierze. I tak bedziesz wczesniej, czy pozniej nieszczesliwa... niespelniona..
Czy Twoja rola to zaspakajac jego potrzeby zyciowe? To nazywasz sczesciem i
miloscia? A jesli jego to zastanow sie jakie sa te potrzeby????

[Gość: chryzokola]

Wczoraj rozmawiałam z nim prze gg. I min. powiedziałam,ze albo odbudowywujemy
albo żyjemy razem ale osobno dla dzieci z wszystkimi tego konsekwencjami.
Powiedziałam, że nie zależy mi już tak bardzo. Gdy przyszedł do domu chyba go
to gryzło, wypytywał, czemu już mi nie zależy itd. Potem rozmawialiśmy o nas,
wypyatałm go jeszcze o tamtą. Mówi, ze to tylko koleżanka, nie kocha jej tylko
lubi, że to bez znaczenia, nic między nimi nie było i nie będzie itd. Więc
stwierdziłam, ze mogę mu w to uwierzyć i mozemy to zacząć ratować, ale mam
kilka warunków. Jako pierwszy podałam, ze NA RAZIE, dopóki się nie wyleczymy
nie będzie się z nią spotykał, rozmawiał itd. Stwierdził, ze dalej mówic już
nie muszę, on się na to nie zgadza...dla zasady i już. Powiedziałam, ze skoro
to tylko nic nie znacząca znajomość czy naprawdę warto dla niej poswięcać nasze
małżeństwo. Nic nie odpowiedział tylko siedział z upartą miną. Wtedy
stwierdziłam, ze trudno skoro tak, bo ja nie zniose myśli, ze ona tam gdzies
jest. Powiedziałam mu też by zastanowił się kto więcej starci w przypadku
rozstania. To on straci kobiete, która go kocha niezależnie od sytuacji, on
starci dzieci, bo zaden sąd mu ich nie przyzna, bo są za bardzo ze mną
emocjonalnie związane,(w końcu to ja je wychowuję), ze nie wspomnę o sprawach
materialnych. Zostanie sam, bez bliskich mu osób za to z najlepsza "koleżanką".
Potem spał, bo był zmęczony po pracy. Gdy wstał stał sie jakiś miły. Gdy
wychodził na budowę chciał mi dac buziaka!!! Normalnie toby wyszedł obrażony. I
zauważył, ze ze mną coś nie tak, ze ciągle wymiotuję, zaczął się wypytywać co
mi jest itd. A ja starm sie byc obojętna choć to straszliwie trudne, potem
muszę gdzieś po kryjomu wyryczeć się, ale tak naprawdę coraz mniej mi na nim
zależy.
On mówi, ze przesadzam, bo jego znajomość nie ma nic wspólnego z nami, a ja
uważam, ze ma. Odkąd się spotykają zmienił się bardzo, ajk on to mówi ona
otworzyła mu oczy, ze ma wyrachowaną dziwkę w domu, wykorzystującą go od lat,
która naciągnęła go na dziecko, która udaję depresję, zeby nie pracować itd.
Rzeczywiście żadnego to nie ma wpływu na nasz związek. Poza tym widzę co się z
nim dzieje. Ciagle wraca do przeszłości, wspomina ją z łezką w oku, zaczął
zapuszczać włosy(kiedyś miał długie, był metalem), dziś nawet przymierzył swoją
stara kurtkę, (ale była za mała), od jakiegoś czasu mówi, ze musi zacząć zyć
jak dawniej, knjapy, koncerty a nie tak jak dotychczas. Od razu mówię, ze
jeszcze przed dwoma laty łaziliśmy po zanjomych, knajpach, do kina, jeździlismy
na koncerty, ale potem nie miał na nic czasu i skończyło się, a teraz wynika że
to moja wina.

[Gość: chryzokola]

I najgorsze w tym wszystkim jest to ze boję się czy nie jestem w ciązy, te
ciągłe mdłosci, wymioty i brak apetytu. Mayślę, ze to z nerwów, ale pojawiła mi
się taka myśl. to byłaby katastrofa! Ale już przyrzekłam sobie, ze choćbym
miała ręką sama to zrobić, nie urodzę tego dziecka.Nigdy!!!

I szukam pracy, odnawiam znajomości, pytam ludzi, jeszcze miesiąc temu nie
chciałam iść do pracy tylko pracować w domu (mam firmę,maluję porcelanę), ale
teraz choćbym miała stanąć na głowie idę! Firmę moge prowadzić jako dodatkową
działalność.


I bardzo, bardzo dziękuję Wam za te posty, bardzo mi pomagają, jak codziennie
rano usiądę i przeczytam to az mi lżej. Naprawdę dziękuję.

chryzokola

im bardziej czytam, tym bardziej sie przekonuje..

[Gość: anek]

ze potrzebujecie czasu zeby sie przekonac czy chcecie/chcesz i czy jest co
odbudowywac.. obraz sie maluje ponury, robi z Toba co chce, generalnie jakas
straszliwa niedojrzalosc przebija z niego, regresja jakas czy co?

> Jako pierwszy podałam, ze NA RAZIE, dopóki się nie wyleczymy
> nie będzie się z nią spotykał, rozmawiał itd.

zadne NA RAZIE! koniec kontaktow i uz, nie ma czegos takiego jak zawieszanie bo
Ci to zyc nie da.. bo bedzie niebezpieczenstwo ze sam zdecyduje kiedy to
narazie minelo i to zaboli Cie podwojnie

NIE BOJ SIE! glowa dumnie do gory.. to byc moze nie jest facet dla Ciebie,
ciezko mi w ogole nazwac facetem, mezczyzna - sory ale to jakis totalny
gowniarz.. pisze to ze smutkiem, bo nikt nie zasluzyl na gnojka zamiast
partnera.. wiesz niech idzie w cholere, Ty idz do pracy, stan na nogach,
zdystansuj sie i wtedy sie zastanow czy warto to lepic i latac, ale pamietaj
sama tego nie zrobisz i byc moze wcale z tym kolesiem nie bedziesz chciala!
szkoda zdrowia, nerwow, uczucia i emocji zyj ze soba w zgodzie nie z nim.
trzymaj sie mocno

ja też, ale próbuję żyć

[Gość: ewa]

dobrze rozumiem wszystkie twoje uczucia. Niestety, tez przezywam podobne od
prawie dwóch miesiecy. Nie wiem, czy zdradza. Wyprowadził się, bo musi dojśc do
ąłdu ze sobą i ma dość moich rodziców.Z mojej inicjatywy spotkaliśmy się kilka
razy. Był czuły, mówił, że kocha. A potem nie odzywał się przez kilka dni,
bo...był bardzo zapracowany. To tak bardzo boli! Myślę, że on mnie po prostu
nie kocha, ale nie umie się do tego przyznać. A ja? CZasem myślę, że bez niego
żyć nie mogę, a potem, gdy znowu nawet nie zadzwoni, że mam tego dość, ze go
nienawidzę. Też się daję upokorzyć, błagam o rozmowę, o ratowanie małżeństwa.
Ale czy to nie jest tylko strach przed samotnościa, utratą kogoś, kto tak mnie
zan, że niczego się nie musiałam przy n im wstydzić przez tyle lat...Myśłałm o
tym , czy mogłąbym pokochac innego... Ale jak zaufać komuś innemu, że po
pierwszym zauroczeniu przyjmmie mnie z tyloma wadami...Myślę, że ty tez
przeżywasz podobnie i więcej w tobie strachu niz miłości. Zresztą twoje objawy
to typowe objawy lęku. CZłowiek wszystko zrobi wtedy, żeby tylko wyrwac się ze
strachu. Napisz do mnie, co teraz słychać.

[Gość: ktoja]

Przeczytalam wszystkie wypowiedzi.
Posluchaj mnie dziewczyno. Jestem juz mocno dojrzala kobieta.
Mam ponad 30 lat stazu malzenskiego. Od 1,5 roku przezywam tragedie
mego zycia. Uwierz, kochasz go i cierpisz ale na litosc uciekaj od
tego czlowieka. Nie wierz w nic, co Ci opowiada, nie wierz ani w jego
milosc ani w zadne zapewnienia. Masz jedno zycie. Nikt nie powiedzial,
ze mamy miec lekko, latwo i przyjemnie, ale nie trac go dla kogos,
kto ani tego nie doceni, ani nie da Ci szczescia. On niczego, co bedzie
pochodzilo od Ciebie nie potrzebuje, Ty juz dla Niego nie istniejesz.
Tak naprawde, dla Niego najlepiej byloby abys z Twoja rozpacza i Miloscia
zapadla sie w czarna dziure i zniknela. Nie odzyskasz go, nie licz na
to,bo wbrew temu w co wierzysz, on nigdy do Ciebie nie
nalezal. Mozesz burzyc sie na te slowa, moze Ci serce pekac, ale taka jest
prawda. Jakze mi zal, ze tak cierpisz, nawet nie zdajesz sobie sprawy jak
dobrze Cie rozumiem. Czy wiesz, co to znaczy wyc z bolu? Nie fizycznego.
Cierpienie psychiczne po przekroczeniu pewnego progu, przechodzi w bol
fizyczny nie do wytrzymania.Ja tak wylam i czasami jeszcze wyje, i dlatego
mam prawo powiedziec Ci:" nie trac zycia". Masz je tylko jedno. Przezyj je
z kims, kto na to zasluguje, a jesli los sprawi, ze nie spotkasz nikogo
takiego, to przezyj je dla dzieci i dla siebie. I kiedy juz bedziesz miala
dzieci dorosle jak ja, ze spokojnym sumieniem powiesz sobie, ze jestes w
porzadku. Przezylas zycie godnie i Twoje dzieci beda to wiedzialy. Tak, jak
teraz wiedza moje. I w nich mam wielkie oparcie, chociaz mam swiadomosc,
ze jest to nagroda za moje bycie matka. A ja jestem nie tylko matka ale
rowniez kobieta i jako kobieta mam poczucie przegranej.
Nie odbieraj sobie tej szansy - jesli z nim zostaniesz odbierzesz sobie
nadzieje tego spelnienia.
Jesli masz ochote - napisz do mnie. Chetnie Ci odpowiem. Bardzo, bardzo
Ci wspolczuje i prosze, czerp sile z kazdej mozliwej strony. Decyzja
nalezy do Ciebie, jesli czujesz sie w tej chwili slaba, wykorzystaj
to forum, nawiaz kontakty z tymi, ktorych wypowiedzi sa Ci najblizsze i
walcz o swoje zycie. Ale jesli nie wyrwiesz sie z przekonania, ze to on
jest Twoim zyciem - to przegrasz, tak jak ja przegralam.
Mocno Cie pozdrawiam.

[mskaiq]

Tak jak Ci pisalem On Ciebie kocha i Ty Go kochasz. Pomiedzy Wami jest Dziecko.
Jesli nie zapomisz Mu i jesli nie wybaczysz to zniszczysz wszystko. Czy tego
chcesz, jeszcze niedawno zalezalo Ci na tym aby z Nim byc, przeciez Go kochasz.
Dlaczego nie chcesz aby wygrala milosc, On Ciebie kocha, napewno osiagniesz to
ze przestanie sie kontaktowac z tamta Osoba. Zapomniec trzeba o tym, przed Wami
zycie z Dzieckiem ktore kochacie oboje. Rowniez kochacie siebie. Mozesz wziac
rewanz ale po chwili satysfakcji wrocisz do rzeczywistosci. Ta rzeczywistosc to
bycie samemu, walka o dziecko i nienawisc w ktorej Twoje dziecko bedzie zylo.
Alternatywa jest milosc, wybaczenie i zycie razem.
Serdeczne pozdrowienia.

[Gość: ewa]

wiesz co - piszesz bzdury. Dlaczego uważasz, że on ją kocha? Bo ją upokarza,
zdradza? Znęca się nad nią? Zgadzam się z opinią którejś z dziewczyn - to
gównarz, niewart miłości. Ale czy są jeszcze inni faceci na świecie?

[ktoja]

Dlaczego z takim uporem twierdzisz, ze On ja kocha? Mam podejrzenie, ze
jestes ksiedzem, bo ciagle podnosisz problem dziecka, ich wzajemnej milosci.
Jak mozna kogos kochac i tak bolesnie go ranic? Przeciez milosc polega na
braniu nie dawaniu. Dla mnie milosc to jest radosc dawania siebie drugiemu
czlowiekowi i czerpanie szczescia z tego dawania. Jak mozna mowic o milosci
w sytuacji, gdy wyrzadza sie tak ogromny bol podobno kochanej przez siebie
osobie.? To jest facet, ktory Jej nie kocha, od ktorego za wszelka cene
powinna uciekac. Wiem co mowie. Jestem kobieta, ktora maz po 30 latach
malzenstwa zostawil dla kobiety mlodszej nawet od tego stazu. Aby zrozumiec
co sie stalo i dlaczego musialam przezyc na nowo kazdy niemal dzien tych
30 lat. Im wiecej rozumialam, tym bardziej bolalo. To byl i jest dla mnie
koszmar. Nie jestem jeszcze wolna od tych przezyc, ale na litosc Boska,
nie namawiaj tej mlodej kobiety, przed ktora jeszcze mozliwosci rozpoczecia
nowego zycia, aby zostala z kims, kto tylko ja wykorzystuje, kto nigdy
nie doceni ani Jej milosci, ani Jej poswiecenia i kto, tak naprawde,
wcale tego od Niej nie potrzebuje. On chce i pragnie dostac to wszystko
od tej drugiej, a Jego glowna obecne mysla jest, jak sie od Niej uwolnic.
Nie rob Jej krzywdy,nie mieszaj w glowie - Ona ma prawo do szczescia,
Ona jest jeszcze mloda - ja juz takiej szansy nie mam. I to jest moja
najwieksza tragedia - nie ma nic gorszego jak poczucie poswiecenia
zycia dla kogos, kto na to nie zaslugiwal, kto wykorzystal te najwieksza
wartosc jaka kazdy z nas posiada - nasze jedyne, niepowtarzalne zycie.

[Gość: elka]

Jak to znam...on moze wszytsko powiedzieć ,a TY nic...nie masz racji..koniec
tematu on postanowił ,nie ma sensu....sorry ale to dureń.popatrz na niego jak
na chora osobe....i wtedy pojawi sie listość.może powinnas tak długo dać sie
upokorzyć,az dojdziesz dnai powiesz"Dosyć'.miłoścmiłościa musi sie w Tobie
obudzic po prostu gniew,to normalna reakcja.Spróóbuj zobaczyc jak on ci nie
daje prawa do wąłsnego zdania.Koniec rozmowy ,brak zaufania.Dureń.Żeby
porozmawiac nie było mozna?on daje szansę????a kto to jest????Musisz sięgnąc
dna,musi zrobic ocs ,żebys powiedziała "dość".A tamta..to takie byle
co...pamietaj nie ma tego złego co by na dobre nie wyszło.Nie zadawaj pytania
dlaczego ciebie to dotknęło tego sie nigdy nie dowiesz..to ,że on taki jest to
nie Twoja wina,.Słaby człowiekWiezz byłam w takiej sytuacji,banalnej
oczywiście ,tak banalnej ,że az smiesznej.Nie chciało mi smiać byłam
wstrząsnieta po odkryciu zdrady.Ponoc do niczego nie doszło.ale były
maile,czaty,tylko wirtualny seks,a nie naparwde:):)Zaptytałam go czy to
prawda ,jezu jak zapzreczał,na głowę syna przysięgał ,że nie.Byłąm
spokojna.trzy razy pytałam .W koncu podałąm nazwisko.Powiedział,ze to moja
wina,bo on bał sie ,ze moze mi sie to nie podobac i ze w tej znajomosci bardzo
mi mnie brakowało.Jak się okazało...( teraz jak to piszę,az mi niedobrze..)że
opowiadał ,że pracuje ze mna nad projektem ..mowił,ze pod moim nazwiskiem-niby
pseudonimem swoim..pisze rózne rzeczy.To było tak ohydne,ze bardziej zabolało
niż wiirtualna czy nie zdrada.Nabrałąm mimo miłości do niego takiego
obrzydzenia ,że strach.I ten gnój tez czasem konczył rozmowę,że go nie
rozumiem ,zwalał na mnie wine..i ciagle mowił,ze jakby co to niejego
wina.Człowiek niezdolny do miłości i juz.Musisz miec rzecz która cie od niego
odrzuci.Byc moze jeszce czegos nie wiesz.Musi byc cos czego nie
zniesiesz...Człowiek ,ktorego nie mozemy byc pewni moze istniec w naszym życiu
jedynie jako nasza zachcianka ,ale na zycie nasze wpływu nie powinien
miec.Mnie poraziło i odrzuciło ,to ,że chcąc przypodobac się jakiejś obcej
kobiecie użył mnie ,mojej pracy.OT gnój.Zastanów sie..czy jest jakas rzecz
jakiej byś nie wytrzymała..chcesz byc Adelą H??????NIE MA TEGO ZŁEGO CO BY NA
DOBRE NIE WYSZŁO.

[chryzokola]

Po moim "odejściu" i rozmowie na gg, gdzie napisałam, ze nie zależy mi już tak
bardzo i potem obojętności wobec niego zmienił się. Zmiękł. Tłumaczy się, teraz
to on mówi, ze zależy mu na tym związku, ze mnie kocha, ze nie mógłby zyć beze
mnie. Rozmawialiśmy też o tamtej, z tego co mówi, to rzeczywiście nic.
Dogadalismy się, postanowiliśmy być ze sobą, zagoić nawzajem swoeje rany(choć
on mówi ciągle tylko o swojej). Potem szczęśliwy przytulał się do mnie, chciał
mnie pieścić. Właściwie wszystko fajnie, chyba coś z tego będzie, chyba mówi mi
prawdę,ale...We mnie nie ma już emocji, i to nie jest spokój, to obojetność.
Wtedy gdy "odeszłam" coś we mnie pękło. Teraz nie wiem czy chcę byc z nim czy
nie, czy go kocham czy nie i nie wiem czy mi zależy na tym związku. Nawet jeśli
pojawił sie cień wiary w to wszystko, brak zaufania nadal gdzieś siedzi. Po
tym wszystkim, co usłyszałam od niego, co mi robił od kilku tygodni już mi nie
zależy. Nie mam siły. Wczoraj nie mogłaam z nim być, ciągle tamtą miałam przed
oczyma. Ale on nie chce wyrzucić jej z naszego życia twierdząc, ze ona i my nie
mają ze sobą nic wspólnego. Tłumaczyłam, ze dla mnie ma. Nie będę umiała mu
zaufać i naprawiać tego związku wiedząc, ze tamta tam gdzieś jest, zwłaszcza,
ze jej akurat nie ufam i w jej szczere intencje. Powiedział, zebym nie
naciskała, zeby on sam doszedł do takiego wniosku i zerwał z nią.Ale zaczyna mi
coraz mniej na tym zależeć.
GDy mi powiedział o rozwodzie, o tamtej czułam zal, zwierzęcy wręcz strach, ból
nie do zniesienia. I te bolesne słowa, terror(twierdzi, ze to wszystko, co
mówił to nieprawda, ale chciał mi sprawić przykrość, bo czuł się zawiedziony
tym, ze on mi o wszystkim powiedział, a ja zamiast zrozumieć,drążyłam temat
zamisat o wszystkim zapomnieć).Gdyby wtedy powiedział to co wczoraj i w taki
sposób pewnie po rękach bym go całowała, a dziś, nawet satysfakcji nie mam, ze
mnie kocha, zabiega i chce byc ze mną. Poza tym jeśli jemu zalezy na mnie, nie
spieszy mu się z rozwodem, chce ratować to wszystko itd to po co to wszystko
było? Jedyne co mu sie udało to zabić we mnie coś waznego.
Czy uda mu się to wskrzesić? Nie wiem, Wiem tylko jedno muszę uniezaleznić sie
od niego emocjonalnie, nie dawać sie zastraszyc i zacząć swoje życie, a czy w
nim bedzie miejsce dla niego to już inna sprawa.

[Gość: ewa]

Dzielna, mądra dziewczyna. I to jest właściwy wniosek. Teraz, jeżeli jeszcze
chcesz spróbować( dla siebie, nie dla niego), zaproponuj mu terapię małżeńską.
Jeśłi się nie zgodzi, to jego obietnice i wyznania są nic niewarte. Może uda
wam się coś wskrzesić, ale jesli nie, to nie miej wyrzutów sumienia. On cię
może znowu za kilka dni obarczyć winą, że to przez ciebie wszystko się sypie,
ale nie daj sobie nic wmówić. Masz rację, takie przeżycie zabija miłość. Ale
może jeszcze gdzieś tli się jakaś odrobina, więc spróbuj.

[Gość: me]

Jak to czytam, to aż mnie skręca. Czy oni wszyscy sa tacy sami? Mój też mnie
zdradzał przez internet, noce spędzał na stronach z panienkami, kładł się do
łózka koło 3, a kiedy to znalazłam i mu wygranęłam, to powiedział, że to moja
wina, bo nie chciałam się z nim kochać,bo kiedy szedł do łóżka, to ja już
psałam! Rozumiecie! Jak mogłam spać o 3 rano! To moja wina!

[Gość: mika]

Dokładnie tak samo myślę, jak "ktoja". Wkurzają mnie wy[owiedzi tego faceta
(albo babki), a moze faktycznie księdza o tym, że ona ma się poswięcić dla
dziecka. Gówno prawda. Dziecko nie potrzebuje sie napatrzeć, jak facet nia
pomiata. W ten sposób tyle osiagnie, ze jej córka da sobą pomiatac innemu
gnojkowi za kilkanaście lat, bo się nauczy, ze tak ma być. Nie iwerzysz? Moja
babcia(którą zresztą bardzo kochałam) nauczyła mnie, że seks jest grzechem,
czymś okropnym. Do dziś to we mnie pokutuje, mam lęk, że popełniam grzech,
kochając się z własnym mężem. Nie pozól, żeby twoje dzicieci wyniosły taki
skrzywiony obraz życia. Jeśli nie chcesz go rzucić, po prostu postaw sprawę
jasno - rozstajecie się np. na miesiąc i po tym czasie spotykacie dla
ustalenia, czy chcecie ze sobą być. Jeśli nie, to trudno- będzie bolało jeszcze
bardziej, ale zacznie sie goić. Teraz nie masz szans zagoic swoich ran. Wiem
coś o tym, też mnie boli cholernie, ale starm się być twarda.

[mskaiq]

Nic w Tobie nie peklo, Ty Go nadal kochasz. Przekonalabys sie o tym gdybys
odeszla i kiedy sprawy zaszlyby tak daleko ze nie moglabys wrocic. W tej chwili
nie czujesz nic ale to przejsciowe, to wroci i to silniej niz kiedykolwiek
przed tym.
W Tobie jest w tej chwili duzo zlych emocji, to one blokuja Twoja milosc, wiem
co czujesz. Twoj Maz pozbyl sie Jego zlych emocji bo Cie kocha i kiedy pojawila
sie mozliwosc ze Ciebie straci wszystkie inne sprawy przestaly byc wazne.
Milosc do Ciebie okazala sie o wiele silniejsza. Znam to bo wielokrotnie
wybieralem w moim zyciu, zawsze wybieralem milosc.
Nie staraj sie odgradzac od Meza bo to moze przyniesc jeszcze wiekszy kryzys
niz ten przez ktory przeszlas. Nie ma piekniejszej rzeczy na swiecie niz byc z
czlowiekiem ktorego sie kocha a Ty Go kochasz.
Nie staraj sie dochodzic kto mial racje, wybacz Mu. Nie ma chyba gorszej rzeczy
niz brak wybaczenia. Brak wybaczenia zawsze prowadzi do depresji.
Mysle rowniez ze powinnas uzywac duzo tego roweru i staraj sie sluchac Swojej,
nigdy nie przegrasz, zawsze znajdziesz rozwiazanie ktore przyniesie radosc
Tobie i wszystkim blisko Ciebie.
Serdeczne pozdrowienia.

Dziewczyno,ratuj się!

[Gość: Agawa]

Nie słuchaj takich głupot,jakie wypisuje facet powyżej.
Miłość? Jaka miłość?
Mskaiq, nie oszukuj dziewczyny. Twoje przesłanie o miłości jest bardzo
szlachetne,ale w tej sytuacji całkiem chybione.
Czy miłość oznacza pogardę,kłamstwo,znęcanie się psychicznie nad drugim
człowiekiem? Nieprawda, odsunięcie od męża nie przyniesie jej większego
kryzysu,a pozwoli na zdystansowanie się do sytuacji.
Doradzam Ci serdecznie separację. A potem pomyslisz (lub nie) o rozwodzie.
Ja jednego nie rozumiem. Czy komuś innemu pozoliłabyś na takie traktowanie
siebie? Czy wyjście za mąż oznacza dla Ciebie traktowanie żony jak śmiecia?Może
tego nie widzisz,bo jesteś w to za bardzo zaangażowana,ale ten człowiek gardzi
Tobą w najohydniejszy sposób. Dlatego radzę,odejdź,choćby na kilka
miesięcy,przemyśl wszystko.
Zobacz,gdy odchodziłaś nie obchodziłaś go zupełnie,zabrał Ci tylko karty
kredytowe i inne rzeczy oraz syna,bo chciał Cię upokorzyć.
To,że BYWA miły jest najgorsze. To znana strategia różnych domowych sadystów.
BYWAJĄ mili,by bardziej przywiązać do siebie człowieka.
Tkwisz w złym,chorym związku i musisz to przerwać. Nie wierz,że to się zmieni.
Jeżeli nic nie zrobisz wylądujesz w szpitalu!Jesteś w depresji,a on dodatkowo
zrzuca na Ciebie jakieś poczucie winy.
Koniecznie idź do psychologa.Są też mądrzy i dobrzy.Sama możesz nie mieć siły
po chorobie (depresja).
Nie słuchaj głupich rad w stylu "wybacz mu". Nie poniżaj się. Jeżeli naprawdę
go kochasz to powiedz : "Kocham Cię i dlatego nie mogę z tobą być.Przy mnie
jesteś nieszczęśliwy." I opuść go,bo to zły,bardzo zły człowiek.
Może to czytałaś,a może nie:
kobieta.gazeta.pl/kobieta/1,53302,1626405.html
A tak na marginesie.Mam ochotę kopnąć w d. tą głupią bździągwę. I ty masz ją
jeszcze przepraszać? O ludzie! Może jeszcze zaproponuj,że będziesz u niej
sprzątać i podawać im śniadanie do łóżka?
Co do dzieci,pomyśl jaki przykład dajesz córce.Że żona to ktoś do pomiatania,a
facet to drań.Czy nie lepiej pokazać jej,że kobieta musi mieć swoją godność?

[ktoja]

Agawa,
Ty jestes madra kobieta. Podpisuje sie pod wszystkim, co napisalas.
Tylko czy glowna zainteresowana jest w stanie przyjac racjonalna
argumentacje - mysle, ze nie teraz. Teraz, Ona ze wszystkich sil
pragnie Go zatrzymac przy sobie i musi pasc na dno - dopiero wowczas
zrozumie, ze pora przestac wierzyc, ze swiat to nie on, ze to jest
gnoj nie wart ani lez ani poswiecenia. Gnoj nie dlatego, ze przestal
Ja kochac - gnoj dlatego, ze tak Ja traktuje.
Wolam razem z Toba - Dziewczyno, ratuj sie.!!!!!

[Gość: Lea]

... ja tez

[Gość: Maria]

Prawdziwe malzenstwo jest partnerstwem, wspolnota , harmonia , miloscia a nie
polem bitwy i podchodow. W chwili gdy dwoje ludzi przestaje sobie okazywac
szacunek(w twoim przypadku twoj maz tobie) ich malzenstwo sie konczy! Kropka!
Kiedy partner cie irytuje, budzi gniew i nieufnosc, nie jestes juz jego zona a
on twoim mezem. Mozecie nadal zyc razem ale co to znaczy? Jestescie juz tylko
para obcych ludzi , ktorzy zyja pod wspolnym dachem. Mozecie przeciagac decyzje
o rozstaniu dlugo ale rozwod uczuciowy nastapil juz dawno, w chwili gdy
zabraklo szacunku i troski o druga osobe.

[Gość: chryzokola]

Od dwóch dni jest dobrze, nawet bardzo dobrze. Mąż jest miły, czuły, wczoraj
jak wrócił od klienta przyniósł różę. Kochamy sie, jest dobrze, ale...to
wszystko w sferze fizycznej. Moja psychika jest niszczęśliwa i samotna. Gdy
wychodzi ja nie mogę nic zrobić, lęk i ból są nie zniesienia, wciąż myslę, czy
przypadkiem nie jest z nia teraz, nie rozmawia z nią przez telefon czy gg. Gdy
wychodzi i mówi dokąd zastanawiam sie czy mówi prawdę. Gdy jest w domu nie jest
lepiej każdy dźwięk telefonu lub SMSa powoduje u mnie mdłości, a on z
przekornym uśmiechem mówi, ze odbierze jak wyjdę z pokoju i żebym nie była
wścibska, bo wszystko zepsuję. I jak z nią będzie rozmawiał to mnie o tym
poinformuje. Jest miły i ten kwiatek(od dawna nie dostałam kwiatka ot tak
sobie), ale przyjęłam go obojetnie i jeszcze zastanawiałam się czy przypadkiem
nie wraca od niej, czegoś nie narozrabiał i dlatego ten kwiat, dla uspokojenia
sumienia. Kochamy się, jest wspaniale, fizycznie. Moje ciało reaguje na jego,
ale psychika nie umie. Wciąż myślę o tamtej, wyobrażam ją sobie na spotkaniach
z nim. Zastanawiam się czy on w trakcie pieszczot myśli o mnie czy o tamtej.
Czy kocha się ze mną czy z tamtą. I zastanawiam się czy on kocha się ze mną bo
tego pragnie czy po prostu chce mnie uspokoić i uspic moja czujność. On zreszta
zadał mi wczoraj podobne pytanie : Czy kocham się z nim dlatego ze tego pragnę
czy dlatego żeby mnie nie zdradził? Ze on nie chce zebym to robiła, sprzatała,
dbała o niego tylko dlatego zeby nie odszedł. Ja też bym nie chciała, tylko
jest jeden mały problem: w tej sytuacji on nie dał mi wyboru. Nie moge tego
robić z własnej nieprzymuszonej woli, bo zostałam do tego zmuszona przez niego.
Straciłam całą radość życia, nic mnie nie cieszy, nie interesuje, nie chcę mi
się pracować(maluję porcelanę, zaczynam rozwijać firme, powinnam malować, ale
nie umiem:((((((), nie umiem nic zrobić, nie wychodzę z domu i zastanawiam się
tylko jak długo to potrwa? Kiedy zapomnę? Kiedy przestanę się bać? Bo inaczej
albo zwariuję, zabiję się albo to ja odejdę, nie wytzrymam tak długo w tym
koszmarze.
I on wciąż nie rozumie co mi zrobił. Dla niego gdy fizycznej zdrady nie było
jest wszystko w porządku. Ale po pierwsze juz nie wiem kiedy mówi prawdę a
kiedy kłamie, po drugie zdradzić nie trzeba koniecznie fizycznie. Przyjaciela
też mozna zdradzić i skrzywdzić, nie przesypiając się z innym. A ja czuję się
zdradzona we wszystkim, co nas łączyło i to boli, a najbardziej, ze on nic nie
rozumie.

[Gość: ewa]

DZiewczyno - spójrz na tę listę ludzi, którzy próbują ci pomóc. Wszystkim nam
bardziej zależy na tobie, niż jemu, dlatego nie miej głupich myśłi o zabijaniu
się ani wariowaniu. Jesteś kłębkiem nerwów, ale wszystko, co czujesz, jest
naturalne. Musisz to czuć - żebyś mogła zacząć żyć. Pamietaj, że co nas nie
złamie, to wzmocni. Potraktuj to wszystko jako doświadczenie życiowe, zaufaj
przyjaciołom z czatu - jesteśmy z tobą.Mała, ja też mam skomplikowaną sytuację
w małżeństwie, też płaczę, cierpię, miotam sie od czułości i tęsknoty do
nienawiści. Wiem, jak to boli, dlatego zamiast kłaść dziecko spać siedze to i
piszę, bo chcę ci pomóc.
A jeśli chodzi o konkretną radę - dziewczyny mają racje, teraz potrzebny ci
jest psycholog, który pomoze ci się pozbierać(zadzwoń na telefon zaufania, tam
cię gdzieś skierują). A jeśli chodzi o twego męża - no cóż, po tym, co
napisałaś o ostatnich dnaich, niestety, uważam, że on cię zwyczajnie nabiera.
Jego odzywki sa chamskie i dowodzą, że nic sie nie mzieniło. Zrób to - zdecyduj
sie na separację, oficjalna lub nie, ale koniecznie. Zażądaj czasu do namysłu,
jego udzaiłu w terapii małżeńskiej lub wizytach u psychologa rodzinnego. I nie
daj się przekupić głupim kwaitkiem! Gdyby rozumiał, co ci zrobiła, powinien cię
obsypać różami od stóp do głów!!!!!

[Gość: naela]

Kochamy się, jest wspaniale, fizycznie. Moje ciało reaguje na jego,
ale psychika nie umie. Wciąż myślę o tamtej, wyobrażam ją sobie na spotkaniach
z nim. Zastanawiam się czy on w trakcie pieszczot myśli o mnie czy o tamtej.
Czy kocha się ze mną czy z tamtą.

To po jakie licho idziesz z nim do łóżka? Sex jest najpierw w głowie, sfera
emocjonalna, tym właśnie różnimy się od cudnych futerkowych istotek. To nie
czynność mechaniczna. Nie można pisać jest wspaniale, fizycznie, jeśli twoje
emocje skupione sa na jedynej myśli " kiedy i jak on to z nią robił". Ktoś
trafnie zauważył wcześniej, ON CI JEST POTRZEBNY i dlatego godzisz się na to
wszystko a do tego jest Ci "wspaniale fizycznie". Mam wrażenie, że to jakiś
żart, że to wszystko co napisałaś jest wyssane z palca. Albo potrzebujesz na
cito! bardzo dobrego psychiatry. Internet to potęga, ale z depresji nie
wychodzi się pisując na forum.

TYLKO SPOKOJNIE

[Gość: eva07]

PO pierwsze,od Twojego pierwszego postu minał juz tydzień, mozna się ciut
zastanowić. Z tym pójściem do psychologa to rady nie były takie głupie, bo nie
jest dobrze, jak ktos tak fizycznie reaguje na kłopoty, jednak tylko kłopoty,
nie tragedię, w małżenstwie. Oczywiście doradzam na odległość, ale cos tam
mozna wyczytac z Twoich postów. To, że mówisz, że "chyba się zabijesz", że
ciagle rzygasz, chudniesz to dośc niepokojące objawy nerwicy. W końcu
jakkolwiek Tobie by się nie wydawało ze to koniec świata, to prawda jest taka,
że Twój mąż tylko od serca gadał sobie na GG oraz osobiscie z dawna
narzeczoną. Przekroczył granice intymności, czegonie powinien był robić, to
prawda, był na granicy zdrady, to tez pewno prawda, ale naprawde bywaja gorsze
sytuacje. Niepokojace jest tez to co piszesz o depresji poporodowej - widac, że
masz skłonnośc do depresji, nerwicy. Wtedy wszystko wydaje się czarne, straszne
ponad miarę i nie dowytrzymania.
Jesli chcesz rzeczywiscie zatrzymac faceta (z jakiegokolwiek powodu) i próbowac
naprawiac wasze malżeństwo, to musisz sie zając sobą i odzyskac chociaż 50%
spokoju. NIkt nie lubi na dłuższa metę, jak wisi na nim rozedrgana,
rozhisteryzowana istota, która bez niego nie moze żyć. Jakby nie była KIMŚ
samoistnym. TY wiesz jakie to obciązające? W pewnym momencie ten człowiek "bez
którego nie mozna zyć" czuje się tak spętany i przerazony tym nałozonym na
niego cięzarem pretensji, oczekiwań, żalów i emocji że ma ochote uciec, po
prostu uciec, nie patrząć na nic, nawet na moralnośc, obowiazki. Nie wiś na
nim. Badz sobą, ale postaraj sie uspokoić. Nawet prochy moga byc OK, jak lekarz
zapisze. On nie może czuć, że ty "MUSISZ z nim być bo sie udusisz" z jednej
strony a z drugiej czuć ze mu NIE UFASZ, NIE WIERZYSZ, PODEJRZEWASZ itd.
POzdrawiam CIę i weź sobie to co pisze do serca o ile jeszcze tu wchodzisz, bo
to naprawde dobra rada, choc moze nie do konca bedzie Ci się podobała.

do mskaiq

[Gość: ewa]

A więc jednak facet! A może jeszcze podasz nam tu jasną definicję miłości? CZym
jest miłość , gdy nie chce z tobą rozmawiać, gdy cię zdradza, gdy ucina każdą
rozmowę i traktuje jak idiotke, dgy kłąmie w żywe oczy? ZCy wiesz, co wtedy się
czuje, dgy po 8 latach małzeństwa stwierdzasz, że złamał wszystkie przysięgi -
o miłości, wiernosci, uczciwości małżeńskiej...Myślisz, że wtedy miłość to
słowo, które coś znaczy, gdy cię odrzuca od jego udawanych pieszczot, gdy mu
nie możesz zaufać. To jak się czuje w takiej sytuacji,m że to miłość?

[mskaiq]

To co sie dzieje z Toba w obecnej chwili to strach. Strach ze to chwilowa
poprawa, pomimo tego ze piszesz ze jest Wam dobrze. Ten strach bedzie z Toba
dopoki nie wybaczysz, brak wybaczenia zamienia sie w depresje i zniszczy Twoj
zwiazek. Nawet gdybys sie rozeszla z Mezem, brak wybaczenia zniszczy zycie. Bez
wybaczenia ciagle przezywamy wszystko jakby to stalo sie przed chwila a czasem
od zakonczenia sprawy uplynely lata. Nigdy nie zapomisz, to bedzie sie
powiekszalo.

Musisz uwierzyc ze On Cie kocha, tak jest, zrozumial ze zrobil zle. Nie
podejrzewaj, nie buduj scenariuszy w ktorych On Ciebie zdradza czy poza Twoimi
plecami kontaktuje sie z tamta Kobieta. W Tobie sa bardzo silne emocje ktore
powoduja ze przestajesz sluchac Swojego zdrowego rozsadku, wierzysz w cos co
juz nie istnieje tzn ze sie spotyka z tamta Kobieta.
Te emocje mozesz oslabic poprzez cwiczenia fizyczne, idz na rower. Skup sie na
pracy, budujesz firme zajmij sie tym nawet jesli nie bedziesz miala na to
ochoty. Ciagle myslenie o tym to rozdrapywanie rany. Masz o co walczyc, tu
chodzi o Twoje Dziecko, i o Ciebie a takze Meza. On bez Ciebie bedzie
kompletnie zagubiony tak jak Ty bez Niego. W tym wszystkim jest Twoje Dziecko.
Wierze ze mozesz sie przelamac i pokonac te problemy. Nie bedzie latwo bo
napotkasz w Sobie wiele opozycji ale pokonuj ja. Z czasem bedzie coraz slabsza
i zniknie.
Serdeczne pozdrowienia.

[Gość: Agawa]

Tak,mskaiq
oczywiście,on ją kocha-czy ty rozumiesz co piszesz?
Gardzi kobietą jak może,zdeptał ją tak,że ona boi się zyć.Tak objawia się
według ciebie miłość??No to współczuję.
Dla mnie facet to typowy domowy sadysta psychiczny.Ma idealną sytuację.Żonkę-
sprzątaczkę,praczkę,masażystkę i spluwaczkę,do której czuje pogardę i
litość.Oraz kochanicę,która mu imponuje,bo się nie daje wrobić w jego
gierki,jest sprytna i bez zasad.Jak ma ochotę na masażyk lub ciepły obiadek to
do żonki.A jak trzeba zaspokoić inne doznania to do kochanicy
I by cały ten pięknie zbudowany zamek się nie posypał szantażuje żonę,by nie
odeszła(kto będzie prał??) udając od czasu do czasu miłość i wierność.
Droga Żono,rozumiem Cię bardzo dobrze,krzywdzisz siebie zostając z oszustem.
Tak to w życiu jest,że czasem kochamy tych,którzy na to nie zasługują.A strach
przed nieznanym jutrem sprawia,że boimy się odejść,boimy się sprzeciwić i
ciągle mamy nadzieję,że coś się zmieni.
To boli,gdy odkrywamy,że jesteśmy niczym dla osoby,którą kochamy.
Nikt nam przy urodzeniu nie obiecywał,że życie to spacer po płatkach róż.Życie
wymaga od nas często odwagi,by walczyć o siebie.Masz jedno życie,jak je
przeżyje zależy wyłącznie od Ciebie.Nie oddawaj władzy nad nim nikomu innemu,bo
i tak tylko Ty jesteś za nie odpowiedzialna.Teraz musisz być silna.Wierzę,że
będziesz silniejsza z każdym dniem.
Już zrobiłaś krok pisząc na to forum.I postawisz jeszcze wiele kroków.A za
jakiś czas,za rok dwa,pomyślisz:"nie dałam się zdeptać,walczyłam o siebie i
wygrałam,jak mogłam żyć z kimś takim?".
Życzę Ci dużo siły,bądź twarda!Pokochasz jeszcze kogoś z wzajemnością.Po burzy
zawsze przychodzi słońce.Życie to ciągła zmiana.Głowa do góry!

[Gość: ewa]

Brawo Agawa! Świetnie to ujęłaś! Mam nadzieję, że przeczyta to 100 razy i
uwierzy! Dziewczyno- to jest przecież tak oczywiste, co pisze Agawa! Bąz silna!

Kto komu powinien dac w zęby?

[Gość: eva07]

Mskaiq ma rację. Oczywiście nie wszysto udaje się cudownie "załatać" ale
zraniona miłośc własna i brak wybaczenia to są trucizny, które zatruwaja całe
zycie. I to niezaleznie od tego kto odejdzie a kto zostanie. To nie znaczy, że
nalezy pozwalć sobą pomiatac. Nie nalezy. Ale ja tu pomitania nie widze, ja
widze tylko faceta który się o mało co, albo "prawie, prawie" wdał w romans ze
swoja dawna dziewczyna i który coraz bardziej oddala się od wychowującej dzieci
i znerwicowanej zony. BYc moze powinien jej pomóc zamiast szykowac sie do skoku
w bok, albo ten skok wykonywac. Ale zycie to nie bajka, a ludzie nie sa świeci.
Teraz ona nie chce by odszedł. Musi więc odzyskac swoja niezalezność Ale nie
jest tak, że jedyny gest prawdziwej niezależnosci to danie mu w zęby.

[dosh]

chryzokola_ odnajdź siłę w sobie i przestań walczyć o takiego dupka. dlaczego
go idealizujesz? co Ci to daje? chcesz sama dźwigać to brzemię? może czas już
zadbać o siebie? jak w ogóle możesz prosić go o szansę? to on powinien błagac
Cię o nią... a Ty w przypływie miłości powinnaś wywalić go z walizkami za drzwi
ze zmienionymi zamkami.

[chryzokola]

jest lepiej. Rozmawialismy spokojniej. Staramy się żeby było lepiej, tłumczymy
swoje uczucia. JEst trudno, ale może warto? Umówilismy sie że wracamy do stanu
sprzed paru miesięcy, gdy jeszcze się z nią nie spotykał. Obiecał ze nie będzie
się z nią spotykał więcej, ewentualnie rozmawiał na gg i to w domu zebym
wiedziała i będę miała wgląd w te rozmowy. Zobaczymy. Moze mi w koncu przejdzie.
Mamy się skupić na sobie o dbudować nasz wewnętrzny i zewnętrzny świat.
do evy07
Piszesz jak mój mąż, nic wielkiego się nie stało, wszystko było w porządku, to
tylko ja jestem chora, ja doprowadziłam do tego i ja powinnam się leczyć. Kajam
się i idę do psychiatry a mój mąż niech nadal żyje w błogim stanie spokojnego
sumienia. Byc moze reaguje zbyt emocjonalnie, ale nie będę przepraszać za to,
ze jestem wrażliwa. Zawsze taka byłam i mój mąż wie o tym i doskonale wiedział
o tym, ze to co robi mnie zrani. Twierdzi, ze nie powiedział mi, ze z nią
rozmawia, boby mnie to zraniło, więć wolał dodać do tego kłamstwo i oszustwo,
by nadal mnie nie ranic i powiedziec kiedyś tam o wszystkim. Chyba liczył że
stanę się kiedyś gruboskórna jak słoń i nic mnie ruszy. Jetsem wrażliwa, kocham
mocno i potzrebuje miłości, bo nie miałam szczęsliwego dzieciństwa i na terapii
z tego wychodziłam,a jak mi się udało wyjść z tego to mąż zafundował mi rozwód.
Piszesz, ze to tylko kłopoty. Nie wiem czy to tylko kłopoty skoro mąż, po ytm
jak mu tamta "otworzyła oczy" postanowł sie rozwieść i wykańczał mnie przez
kilka tygodni tym(bo nie od razu wiedziałam o niej, najpierw chodziło tylko o
rozwód).
Poza tym trzeba by znać nasze małżeństwo, jak funkcjonowało na jakich zasadach.
Bylismy zawsze bardzo zwiążani emocjonalnie ze sobą, prawie wszystko robiliśmy
razem, rozmawialiśmy, spędzaliśmy kazdą wolna chwile razem. Nie mieliśmy przed
sobą zadnych tajemnic, zadnych potajemnych spotkań, rozmów, smsów itd. Ufaliśmy
sobie bezgranicznie i byliśmy samotną wyspą wśród innych. I to przede wszystkim
mój mąż optował za takim zwiążkiem, bo ja raczej byłam bardziej skryta i
musiałam się nauczyc takiego życia razem jako jedność. I nagle wkracza tamta,
otwiera mu oczy i mąż oskarża mnie o kontrolę, zakłada wszędzie hasła, chowa
sie ze wszystkim, chce mieć margines prywatnośći itd (nawet słowa używa jej).
Nagle wszystko, co stworzyliśmy razem, nasz specyficzny związek (bo moznaby o
nim mówić dużo), którego zazdrościli nam inni, związek, w którym byliśmy bardzo
szczęśliwi, nagle stał się wieżieniem, czymś strasznym z czego trzeba ucieć, bo
jej się nie miesci w głowie ze tak mozna żyć, ona preferuje inne związki
otwarte, prywatne itd. Tylko ze u niej w rezultacie mąż ją zdradził, a kilka
miesięcy zaczął pić jak to ona mówi ni stąd ni zowąd. A mysmy nigdy tego nie
chcieli dla naszego związku, miał byc inny i był, a odkąd tamta się pojawiła,
poprzewracała mężowi w głowie i wszystko chce zmienić. Choć z drugiej strony
widzę, ze nie chce tak do końca.
Skomplikowane to wszystko.
I nie zwalam tu całej winy na tamta, mieliśmy swoje problemy ale myślę, ze nie
doszłoby do tego wszystkiego i mąż nie chciałby się rozwieśc, tylko chciałby
naprawić błedy, gdyby tamta się nie zjawiła. Zwłaszcza, ze sam mówi, ze rok
temu (zanim zaczeli sie kontaktować)bardzo mu na mnie zależało, nie wyobrażał
sobie zycia beze mnie, i zrobiłby wszystko byśmy byli razem . A teraz się to
zmieniło. Dziś moze naprawiać, ale nie musi.

[Gość: eva07]

Dobrze, że napisalaś co dalej się dzieje. Nie złość sie na mnie, że "piszę jak
Twój mąż". Każda sprawa,nawet ta w której jak najbardziej jestesmy przekonani o
swojej racji, ma tez druga stronę. Zwłąszcza jak to jest sprawa dotyczaca dwóch
osob.Warto przynajmniej troche próbowac się wczuc i w te druga osobę.
Oczywiscie, ze Twój mąż nie postępował wobec ciebie ładnie i "fair", ale i on
jak "każde bydlątko" swoje powody pewno miał. Warto o nich pomysleć, choć cię
skręca z żalu, że "mógł cię tak oszukiwać". Nie dla tego by go usprawiedliwic,
tylko po to by lepiej zrozumieć się nawzajem.
A teraz jeszcze o tej "potrzebie autonomii i wolnosci" co to nachodzi nagle
człowieka i taki zaczyna haslowac swoje pliki itp. To JEST sygnał niepokojacy,
bo to znaczy, że ta druga strona ma cos do ukrycia. Nawet jesli to nie jest cos
super dramatycznego, to jednak jest.Ale jest tez tak (a znam to ze swojego
malżenstwa), że po kilku latach takiego "sklejenia", jak dwie połowki
jabłuszka, któres z partnerów czuje,że nie może oddychac, że się dusi. Nie
żeby przestało kochać, ale po prostu chce zrobic cos osobno. I nie chodzi o to,
że jest jakaś "ona" lub "on", tylko ta ona lub on sie biora z tej potrzeby
znalezienia trochę przestrzeni dla siebie, nie wspólnej tylko własnej,
niekontrolowanej. Jednym w takie potrzeby trudno uwierzyc - sa inaczej
psychicznie skonstruowani, inni je mają. Na co pozwolic a przed czym się
bronić? Napewno bronic sie przed krokami, które bardziej na trwale rozdzielaja
malżenstwo - dłuższy wyjazd, separacja, stale codzienne tajemnice. Ale warto
zaciąć zęby i w jakichś sprawach okazać zaufanie. Wbrew sobie nawet. Nic tak
ludzi nie wiąze (o ile cos mimo wszystko miedzy nimi jest) jak swiadomośc,że
ten/ta druga połowa byla gotowa podjąc sie najtrudniejszego w imie miłosci -
"popuscic smycz". Warto tylko, żeby było jasne ze to z dobrych uczuc a nie z
naiwnosci lub głupoty. Nie "zakazywalabym" mu kontaktów z nią na GG bo to
najpewniej bedzie bezskuteczne, ale przypominałabym, ze to jednak ja jestem
jego zoną,nie ona. Stanowczo nalegałabym na ucięcie PRZEZ NIEGO, na zasadach
dobrowolnosci tej intymnej korespondencji. Powinnas sie tez dziwic,że skoro
Twój mąz ma tak dobra przyjaciólke, to czemu nie zaprasza jej do domu, abys i
ty ja bliżej poznała. Pozdrawiam cię serdecznie.

[Gość: eva07]

Acha, jeszcze jedna praktyczna rada: w takich sytuacjach dobrze jest mówić
tak: "wiem, że nie jestem w stanie zmusic cię do niczego, czego tak naprawde
nie bedziesz chciał. Nie bój sie, nie będę cię zmuszać... To jest juz za
mną... tak naprawde to wszystko zalezy od ciebie i to Ty zrobisz jak zechcesz.
Ja cie moge tylko prosic i moge mówic, ze bardzo mnie boli, że wolisz intymne
rozmowy obca kobietą niz z wlasna zoną, ze boli mnie ze chwilami jak byś nie
pamiątał o tym ze jestesmy rodzina, mamy dzieci... Ale Ty naprawdę zrobisz co
będziesz chciał." Oczywiście kazda tak rozmowa wyglad ainaczej i musi bbyc
dostosowana do sytuacji, ale najwazniejsze jest to, że nie zasypujesz go
pretensjami, a wyrażasz swój ból i dajesz mu "wolna wolę".Może w tym jest mala
manipulacja, ale naprawde w dobrym celu dopuszczalna.

[Gość: chryzokola]

Dzięki evo za posty w sumie masz rację. W tym wszystkim trudne jest to, ze mąż
nagle pod wpływem tamtej, "bo mu oczy otworzyła" zmienił zasady funkcjonowania
związku, naszego związku. Jeśli chciał cos zmienić powinnam chyba o tym
wiedzieć? To on zawsze chciał związku "dwoje w jednym" i zawsze nam to
odpowiadało, poza tym nie było tak, ze nie mielismy prywatności. Mieliśmy i to
wiekszą niż teraz, ponieważ wszystko stało dla drugiej strony otworem więc nie
nęciło by sprawdzić, przeczytać, nie ufać. Każdy robił co chciał, bo druga
osoba mu ufała i wiedziała, ze prędzej czy później się dowie. A teraz nagle od
roku (czyli od ich spotkań)nagle pojawiły się tajemnice, hasła, teraz awantury
o kontrolę itd. Wszystko co do tej pory było dobre i przyjęte (przypominam,z
jego przede wszystkim namowy)staje sie straszne i okropne, bo tamtej to się w
głowie nie mieści! Wierz mi, ze jesli to jest nawet tylko koleżanka, to
wymiotować mi sie chcę na myśl o niej i czuję do niej niechęć za ingerencję w
nasze małżeństwo, a do męża żal że daje tak sobą manipulować i wywraca nasze
małżeństwo do góry nogami z powodu czyiś słów. zwłaszcza, ze ten ktoś zupełnie
nie zna naszego małżeństwa, nie zna mnie, nie zna nas.
Poza tym ta cała sytuacja jest dla mnie upokarzająca. Po pierwsze, ze to jest
jego dawna dziewczyna, która nastawiała wszystkich jego kolegów przeciw mnie,
wyzywała mnie od dziwek itd. powodując, ze byłam trędowata w jego srodowisku
przez długi czas(niektórym przeszło dopiero po wielu miesiącach jak zaszłam w
ciążę). A teraz on jej opowiada o naszych kłopotach, ona mu daje rady i
zapewne odczuwa satysfakcję, ze nam nie wyszło. Nie moge znieść, ze właśnie ona
zna nasze problemy, nawet te intymne, bo o tych też z nią rozmawiał. Gdyby to
była inna kobieta jakoś bym to przełknęła. MAm nadzieję, ze rozumiesz?
Po drugie jego słowa, które wciąż bolą:"Nie mam cię za co szanować, bo ona to,
ona tamto, a ty nie; daleko ci do niej; nie byłoby cię na to stać na co ja było
stać(gdy mąż ją zdradził, wezwała tamtą kobiete i powiedziała, zeby sobie
wzięła jej męża, bo ona go nie chce)"itp. To bardzo upokarzające i wciąż boli.
On twiedzi, ze powiedział to w gniewie, ale większośc z tych słów powiedział na
spokojnie i z taka pogardą w oczach, ze tylko ten wzrok pamiętam.
Bardzo trudno w takiej sytuacji się opanować. I nie jestem rozhisteryzowana,
tylko oropnie smutna, a płaczę gdy go nie ma.

[mskaiq]

Dobrze ze rozmawiasz z Mezem to zawsze prowadzi do wiekszego zrozumienia obu
stron. Im wiecej tego zrozumienia tym wiecej akceptacji. Do niedawna
oddalaliscie sie od Siebie, teraz z kazdym dniem stajecie sie blizsi sobie.
Najwazniejsze jest to ze sie kochacie, milosc znajdzie droge aby rozwiazac
problemy, niebezpieczenstwo pojawia sie wtedy kiedy sie ja odrzuca albo jej nie
ma. Kiedy jej nie ma dominuje rewanz, kiedy jest dominuje wybaczenie i
zrozumienie.
Piszesz ze jest coraz jasniej w Twoim malzenstwie, to milosc zaczyna przebijac
sie poprzez strach ze stracisz to malzenstwo zawsze ja (milosc) kojarze ze
swiatlem.
Jesli chodzi o depresje to mysle ze w duzej mierze zawdzieczasz ja
nierozwiazanym problemom w domu. Mysle ze warto abys trzymala sie roweru to
bardzo pomoze Ci w kontrolowaniu Siebie i automatycznie depresji.
Piszesz ze Twoj Maz nie rozumie depresji. To normalne, zwykla reakcja ludzka to
strach, czesto brak zrozumienia czym jest depresja. To nie jest choroba
umyslowa to stan w ktorym strach i beznadziejnosc dominuje w nas. Kazdy moze
wpasc w depresje wystarczy kiedy strach zaczyna dominowac w naszym zyciu
Serdeczne pozdrowienia.



Jestem po kolejnej rozmowie z mężęm, spokojnej i chyba pełnej zrozumienia?
Powiedział, ze jest mu bardzo dobrze ze mną w łóżku, ale oddaliliśmy się od
siebie bardzo przez jego pracę, odzwyczaił sie ze mna rozmawiać, mówić o swoich
sprawach. Ja również. On nie jest pewny czy to co jest miedzy nami wystarczy by
tworzyc szczęśliwy związek, ale kocha mnie i wierzy ze może nam się jeszcze
udać. Ja mam takie same odczucia. Postanowilismy odmienić nasze życie,
powiedzieć sobie szczerze czego oczekujemy od siebie, zacząc na nowo uczyć się
ze sobą rozmawiać i być, zacząć budować nasz wewnętrzny i zewnetrzny świat,
odnowić kontakty z innymi i nawiązać nowe. I myślę, ze zrozumiał, ze nie pomoga
nam jego spotkania z tamta. Przekonałam go chyba, ze lepiej jak bedzie się
spotykał i rozmawiał z inna kobieta, np. naszą wspólną bliską koleżanką,żona
jego bliskiego kolegi, do której ja mam zaufanie, która zna nas oboje i z którą
on lubi bardzo rozmawiać. Ona juz wie o tym i zamierza mi w tym pomóc. Moze się
uda.
Evo07 zrobilam jak mi poradziłaś, spokojnie powiedziałam, dlaczego lepiej by
się z tamtą nie spotykał, co ja czuję, jak mnie ta sytuacja upokarza, że gdy
ona na jakis czas zniknie z naszego życia jest szansa na później, ze kiedys
zaproszę ja do nas na kawe, bo tak jak jest teraz, to nie chcę jej oglądać itp,
ale...że zrobi jak uważa, ja moge tylko powiedzieć mu co czuję i liczyc na jego
zrozumienie. I chyba podziałało:)
Na razie jakby jasniej się zrobiło i spokojniej, przynajmniej wiemy na czym
stoimy i na razie rozpakowałam walizkę:) Moze z pomocą przyjaciół wyjdziemy z
tego i dzięki Wam wszystkim:) Bedę pisać o tym jak się sprawy toczą, bo pewnie
nie raz jeszcze przyjdzie się mi tu wypłakać.

[kardiolog]

chryzokola napisała:

> jest lepiej. Rozmawialismy spokojniej. Staramy się żeby było lepiej,
tłumczymy
> swoje uczucia. JEst trudno, ale może warto? Umówilismy sie że wracamy do
stanu
> sprzed paru miesięcy, gdy jeszcze się z nią nie spotykał. Obiecał ze nie
będzie
>
> się z nią spotykał więcej, ewentualnie rozmawiał na gg i to w domu zebym
> wiedziała i będę miała wgląd w te rozmowy. Zobaczymy. Moze mi w koncu
przejdzie
> .
> Mamy się skupić na sobie o dbudować nasz wewnętrzny i zewnętrzny świat.
> do evy07
> Piszesz jak mój mąż, nic wielkiego się nie stało, wszystko było w porządku,
to
> tylko ja jestem chora, ja doprowadziłam do tego i ja powinnam się leczyć.
Kajam
>
> się i idę do psychiatry a mój mąż niech nadal żyje w błogim stanie spokojnego
> sumienia. Byc moze reaguje zbyt emocjonalnie, ale nie będę przepraszać za to,
> ze jestem wrażliwa. Zawsze taka byłam i mój mąż wie o tym i doskonale
wiedział
> o tym, ze to co robi mnie zrani. Twierdzi, ze nie powiedział mi, ze z nią
> rozmawia, boby mnie to zraniło, więć wolał dodać do tego kłamstwo i oszustwo,
> by nadal mnie nie ranic i powiedziec kiedyś tam o wszystkim. Chyba liczył że
> stanę się kiedyś gruboskórna jak słoń i nic mnie ruszy. Jetsem wrażliwa,
kocham
>
> mocno i potzrebuje miłości, bo nie miałam szczęsliwego dzieciństwa i na
terapii
>
> z tego wychodziłam,a jak mi się udało wyjść z tego to mąż zafundował mi
rozwód.
>
> Piszesz, ze to tylko kłopoty. Nie wiem czy to tylko kłopoty skoro mąż, po ytm
> jak mu tamta "otworzyła oczy" postanowł sie rozwieść i wykańczał mnie przez
> kilka tygodni tym(bo nie od razu wiedziałam o niej, najpierw chodziło tylko o
> rozwód).
> Poza tym trzeba by znać nasze małżeństwo, jak funkcjonowało na jakich
zasadach.
>
> Bylismy zawsze bardzo zwiążani emocjonalnie ze sobą, prawie wszystko
robiliśmy
> razem, rozmawialiśmy, spędzaliśmy kazdą wolna chwile razem. Nie mieliśmy
przed
> sobą zadnych tajemnic, zadnych potajemnych spotkań, rozmów, smsów itd.
Ufaliśmy
>
> sobie bezgranicznie i byliśmy samotną wyspą wśród innych. I to przede
wszystkim
>
> mój mąż optował za takim zwiążkiem, bo ja raczej byłam bardziej skryta i
> musiałam się nauczyc takiego życia razem jako jedność. I nagle wkracza tamta,
> otwiera mu oczy i mąż oskarża mnie o kontrolę, zakłada wszędzie hasła, chowa
> sie ze wszystkim, chce mieć margines prywatnośći itd (nawet słowa używa jej).
> Nagle wszystko, co stworzyliśmy razem, nasz specyficzny związek (bo moznaby o
> nim mówić dużo), którego zazdrościli nam inni, związek, w którym byliśmy
bardzo
>
> szczęśliwi, nagle stał się wieżieniem, czymś strasznym z czego trzeba ucieć,
bo
>
> jej się nie miesci w głowie ze tak mozna żyć, ona preferuje inne związki
> otwarte, prywatne itd. Tylko ze u niej w rezultacie mąż ją zdradził, a kilka
> miesięcy zaczął pić jak to ona mówi ni stąd ni zowąd. A mysmy nigdy tego nie
> chcieli dla naszego związku, miał byc inny i był, a odkąd tamta się pojawiła,
> poprzewracała mężowi w głowie i wszystko chce zmienić. Choć z drugiej strony
> widzę, ze nie chce tak do końca.
> Skomplikowane to wszystko.
> I nie zwalam tu całej winy na tamta, mieliśmy swoje problemy ale myślę, ze
nie
> doszłoby do tego wszystkiego i mąż nie chciałby się rozwieśc, tylko chciałby
> naprawić błedy, gdyby tamta się nie zjawiła. Zwłaszcza, ze sam mówi, ze rok
> temu (zanim zaczeli sie kontaktować)bardzo mu na mnie zależało, nie wyobrażał
> sobie zycia beze mnie, i zrobiłby wszystko byśmy byli razem . A teraz się to
> zmieniło. Dziś moze naprawiać, ale nie musi.

ciekawy bylem jak dalej wyglada twoja dalsza historia chryzokolo, postanowilem
zajrzec na psychologie skoro juz bylem na turystyce. i powiem, po przeczytaniu
twoich wypowiedzi placze* (*placz to jest taki stan fizyczny, podczas ktorego z
oczu sikaja lzy). musze zrobic przerwe bo naprawde wzruszenie paralizuje mi
palce a szkla kontaktowe nie tylko zaparowaly , ale jedno z nich wypadlo na
klawiature. lewe. te od serca.o! znalazlem. pisze wiec dalej.

milosc opisywana przec ciebie jest tak piekna, ze pewny jestem iz twoj maz
przestanie byc slepcem i doceni ciebie, twoje starania i wielkie oddanie oraz
wspanialy dom, jaki mu stworzylas. mysle jednak, ze nigdy nie uwolnisz sie od
mysli o tej przekletej dziwce, ktora zniszczyla twoje wspaniale idyllistyczne
(idealistyczne?) malzenstwo (?). nienawidzisz jej (przeczytaj swoje wpisy),
spojrz jaka nieskrywana przyjemnosc sprawiaja cie obelgi pod jej adresem czy
kobiet podobnych do niej, choc ty sama jestes przeciez kobieta. no coz,
najwyrazniej tak juz pozostanie. nie moj to problem jednak. wiesz dlaczego
mezczyzni zdradzaja kobiety? dlaczego jest tak wiele zdradzonych kobiet,
przeciez tworza wspaniale domy, rodziny, dbaja o dzieci, pieknie nakrywaja do
stolu, pieknie pachna, do tego studiuja, pracuja, prasuja a mimo to maz
odchodzi do innej? jesli rzeczywiscie tobie i jemu zalezy na ratowaniu
malzenstwa to zastanow sie dlaczego chcial spotykac sie z jakas obca baba.
moze jest cos, o czym nie wiesz? jako typowa kobieta powiesz pewnie- bo ja mu
piore majtki, gotuje, slysze chrapanie nad ranem a ona spotyka go krotko i
zawsze eleganckiego, pewnie jest mlodsza (tego nie doczytalem , ale to w 90%
argument w dzisiejszych 20 topikach na psychologii) usmiecha sie do niego, gdy
ja zmeczona musze odebrac dzieci z przedszkola itp itd. a moze nie wiem, moze
on ma z nia dziecko, a moze wciaz trwa romans, moze oklamuja mnie oboje?!!! o
boze! o boze! o boze!!!
a moze zaden z ww powodow nie ma prawa bytu?! moze rzeczywiscie nie spotykaja
sie bo on chce odbudowac swoja rodzine a ta dziwka pewnie tez ma prawo do
poszukania sobie jakiegos c.huja, moze beda z tym c.hujem pasowac do siebie
(ludzie dobieraja sie na podstawie podobienstw..),wiec moze zamiast zastanawiac
sie i ciagle pytac czy ja widzial i czy byl wystarczajaco "taktowny" i czy
znowu cie kur.wa zdradzil- zapytaj sie czy jest cos o czym nie wiesz a moze
moglabys wreszcie okazac sie pomocna!

z tego wlasnie powodu mezczyzni zdradzaja kobiety najczesciej.

moj wywod jest prosty bo jestem prostym chlopem i nie dbam o to czy on cie
dotyka czy nie. sama nie zalujesz slow , wiec rozumiesz o czym mowie.
jezeli reszty zycia nie chcesz spedzic na forum utyskujac na stan twojego
malzenstwa i niewiernosc meza to zrob cos. moze wreszcie wpadniesz na genialny
pomysl , bo pomysl jest naprawde banalny.

kardiolog

[malwa33]

wróciłam z wczasów i "wpadłam" do netu zobaczyć co nowego u Ciebie słychac:)

Generalnie żadna nowość , tego sie można było spodziewać, akcja-reakcja,
skutek -przyczyna:)
Przestraszył się ale nie zrozumiał. Dązy do spokoju wewnętrznego , raczej
swojego, niz myślać o Tobie. Boi się, poniewaz zauważył,ze stąpa po cienkiej
linii.
Kocha CIę? hmm a czym jest miłosć?
Upokorzeniem , podporzadkowaniem sie drugiej osobie, brakiem oparcia i
zaangażowania, brakiem zrozumienia??
Nie słowa.. lecz fakty!!
Nie to co mówi tylko to co robi!!

Dziecko- dziecko powinno wyrastac w domu pełnym miłosci, szacunku, czerpac
wzorce, miec punkt odniesienia itp. Dzieci to dobrzy obserwatorzy i słuchacze,
uczą sie życia od nas samych.

Spróbuj sie wyciszyc i przeanalizowac swój związek.
Odpowiedz sobie sama na pytanie - czy tak dalej chcesz życ?
Czy jestes w stanie wszystko zniesc dla dobra rodziny?
Jaki jest model Twojego związku, czy ten taki jest?
Czy kiedy Cie dopadnie syndrom pustego gniazda bedziesz miała przy sobie męza,
przyjaciela, oparcie czy moze obca osobe?
I pzrede wszystkim czy bedziesz szczesliwa w tym zwiazku?

ja Tobie nie życzę nic złego jednak wiem ,ze kiedy sytuacja się
ustabilizuje ,Pan mąz bedzie takim stamym człowiekiem jak był . Watpie,ze sie
zmieni, musiałby przejśc przemiane duchową aby zroumiec ...

Ci , którzy tu sie wypowiadaja to osoby z doświadczeniem życiowym ,zasadami.
Ja zawsze sobie mówiłam ...liczyć można wyłacznie na siebie... natomiast
czerpać wiedze powinnam od ludzi doświadczonych i szczesliwych . Ci maja
najwięcej do powiedzenia.


Powodzenia!

[mskaiq]

Nie przejmuj sie tym ze Ci powiedzial ze kochasz sie z Nim dlatego zeby nie
odszedl. Mysle ze jakos dalas mu do zrozumienia ze tak jest i z tad Jego zal,
On tkwi w kazdym z Nas, to bierze sie z milosci do Ciebie i ze zranionej
meskiej dumy.
Kochaj Go i wierz ze bedzie wszystko dobrze, bo bedzie. Dla Niego ten okres
jest tak samo trudny jak dla Ciebie. Wszystko bedzie sie zmieniac na lepsze ale
musisz wierzyc ze wszystko rozwiaze sie po Twojej mysli a takze po mysli Twoich
Dzieci.
Bardzo duzo zalezy od twojej madrosci i spokoju. Staraj sie byc codziennie na
rowerze to pozwoli kontrolowac emocje. One w tej chwili sa najwiekszym
zagrozeniem waszego zwiazku. Staraj sie kierowac zdrowym rozsadkiem i miloscia
do Niego i Dzieci.
Serdeczne pozdrowienia.

[mskaiq]

Mysle ze wszystko bedzie dobrze, nie mam watpliwosci ze On kocha Ciebie. Kocha
rowniez dzieci. Nie musisz odzyskiwac Jego milosci On ja ma w Sobie i to wiecej
niz przypuszczasz. W nim jest strach przed ta miloscia, obawa ze straci wiodaca
role w domu. Czasami my mezczyzni tak patrzymy na to, bierze sie to jakby ze
stereotypu mezczyzny. Do niedawna nie mial watpliwosci ze bedzie tak jak On to
widzi. W tej chwili dostrzegl ze to Ty masz wszystkie atuty w reku. Musi sie z
tym pogodzic i zrozumiec. Po pewnym czasie to nastapi i bedziecie tak blisko
Siebie jak nigdy przed tym bo zatrze sie ta roznica ja mezczyzna musze
dominowac (to bardzo powszechny wizerunek mezczyzny). Po prostu bedzie
dominowala milosc.
Staraj sie byc codziennie na rowerze to pomoze Ci pokonywac emocje i czekaj
spokojnie na dalszy rozwoj sytuacji. Gleboko wierze ze nie dojdzie do rozwodu
chyba ze Ty o to poprosisz.
Serdeczne pozdrowienia.

[mskaiq]

Ty jego kochasz i On Ciebie kocha. Jest wiele zlosci i strachu pomiedzy Wami.
Mysle ze powinniscie skoncentrowac sie na pozbyciu sie tego strachu i niepokoju
ktory w tym momecie niszczy Wasz zwiazek.
Piszesz ze jego zachowanie przez kilka tygodni sprawiło to ze zaczęłas się
zastanawiać czy chcesz z Nim byc. Bylas z Nim przez 10 lat, czy kilka tygodni
moze przekreslic Wasza milosc i Wasze Dzieci. Czasem wydaje sie nam ze gdy sie
to skonczy to wszystko rozwiaze sie samo i problemy znikna. Niestety jest
inaczej, zamiast milosci ktora mozecie miec pojawi sie nienawisc, strach i
pretensje. W takim swiecie jest trudno zyc, masz tego przedsmak teraz.
Rozejscie sie oznacza rezygnacje z milosci i bycie w czyms takim jak przez
ostatnie kilka tygodni przez wiele lat. Odejscie nigdy nie konczy problemow,
powieksza je. Zwykle przezywamy je znacznie silniej juz po rostaniu.
Dobrze ze chodzisz na rower bo to pozwala Ci kontrolowac emocje ktore sa bardzo
silne w Tobie. Potrzebujesz tego jak najwiecej.
Jesli chodzi o ta Kobiete to nie mysl o Niej, Ona Ci nie zagraza. Myslenie o
Niej powoduje powstawanie bardzo silnych zlych emocji ktore przenosisz na
Wszystkich wokol Siebie. On Jej nie kocha, nie zostalby z Nia nawet gdyby
zostal sam, po prostu kocha Ciebie. Ona jest bez znaczenia dla Ciebie i Twojej
Rodziny. Poza tym jestes wspanala i madra Osoba, Twoj Maz to wie i bardzo
docenia nawet jesli masz inne wrazenie. To zlo ktore jest pomiedzy Wami
powoduje wiele zlych slow. Kiedy je pokonacie, oboje bedziecie sie doceniali i
te problemy znikna.
Jesli chodzi o rewanz to rewanzujac sie Jemu Ty ucierpisz, On takze i Wasze
Dzieci. Czy to ma sens, rewanz to rzecz ktorej trzeba unikac bo dziala
przeciwko Nam.
Trzymaj sie, wszystko bedzie dobrze, wierze ze Wasza milosc jest silniejsza niz
strach i zlosc i wszystko co negatywne i zle w naszym zyciu.
Serdeczne pozdrowienia.

[mskaiq]

Najwazniejsze ze rozmawiacie ze Soba, czas przyniesie wybaczenie i zrozumienie,
wazne to i dla Was i waszego Dziecka.
W tej chwili jest jeszcze wiele zalu do Meza, z czasem odejdzie, Sama to
zobaczysz i bedziecie bardzo blisko. To co sie w zyciu liczy to milosc a oboje
macie ja do siebie.
Serdeczne pozdrowienia.

[Gość: chryzokola]

Dzięki mskaiq za posty, przynoszą ulgę, choćby dlatego, ze piszesz z takim
spokojem i uporem:)

[Gość: paula]

chryzokola, myślę ze najmądrzej rzeczywiście doradza Ci tu ewa007. Najłatwiej
jest przeciez "jechac" po męzu, ale -wszyscy wiedzą- do niczego to nie
prowadzi.Dużo mowisz o miłości, o tym ze go kochasz- ale co to tak naprawde dla
Cie bie znaczy? przeciez caly czas mowisz tylko o SWOIM bólu i cierpieniu,
pretensjach.ewa07 fajnie opisala , jak to musi czuc się twoj mąż , jak tak
wisisz nad nim ze swoimi podejrzeniami, pretensjami, on przeciez widzi co się z
Tobą dzieje-ze marniejesz , ze zabijają Cię lęki, nerwy-wiesz oco mi chodzi. I
Twoj mąż dobrze wie , ze to przez niego!pewnie tez dobijają go wyrzuty
sumienia. Tez ma chłopak sytuację nie do pozazdroszczenia- jest powodem Twego
strasznego cierpienia- a nikt nie chce się tak czuc- więc pierwszą reakcją
jest "znielubienie" osoby, ktora przez nas cierpi. Ale to tez się nie udaje, bo
przeciez jestes mu bardzo bliska. Rozumiesz co chcę powiedziec?
Napisalas gdzies wczesniej, ze po urodzeniu dziecka mialas depresję, ze trwalo
to jakos rok, tak? moze to było dla Twojego męża duże obciążenie, nie musiał
tego okazywac, ale na pewno tak bylo.Moze czul się samotny- Boże jak to
banalnie brzmi, nie gniewaj się. Moze nie chcial cię obciążąć dodatkowo swoimi
problemami, jazdami, skoro Ty borykalas się z własną deprechą?
Nie wiem, nie zrozum mnie źle-ale myśle- tak po przeczytaniu Twoich przemyslen
i relacji-ze Twoj mąż nie jest do konca chamem i -sorki- fiutem, jakich pełno
na świecie. Takie oceny przychodzą najłatwiej-ale problem jst o wiele głębszy,
i zeby znależć PRAWDZIWY obraz sytuacji, należy postawić się też po drugiej
stronie, ale jest to cholernie trudne, bo trzeba odsunąć wlasne racje,
cierpienie, bol, zal, i wszystko to czym zyjesz przez ostatn czas.No, ale
jezeli mowa tu o miłości (czyli pragnirniu szczęścia dla drugiego człowieka),
to innego wyjścia nie ma.
Myśle ze ta kobieta-jakkolwiek nie zachowuje się najładniej- to rzeczywiście
nie ona jest tu przyczyną tego wszystkiego.Pomińmy jej intencje, jaki ma
interes- to jej problem.Twoj mąż potrzebowal wygadac się , odetchnąć,wiesz
takie tam- chociaz wcale nie "banalizuję " jego uczuc. Na 99% nie zdradził Cie-
takie są moje odczucia.
I proszę- nie mysl sobie ze jestem po jego stronie, ze bronię złamasa itd:)Może
nie uwierzysz , ale mnie facet zdradzil po baardzo długim związku, tez nie
jadlam , tez nerwica masakra itd....ale uszanowalam to, jego wybór
Jesli Go kochasz, postaw się -tak szczerze- w jego sytuacji, na spokojnie.Z
drugim czlowiekiem mozna byc szczęsliwym tylko wtedy, jak umie się byc samemu.
Nawet nie wiesz, jak trzymam, za WAS kciuki:)))
ps. a napisz cos w ogole o swoim synku- jak on to znosi?pozdrawiam
baaaaaaaaaardzo mocno

[Gość: chryzokola]

Paula ale ja go rozumiem! Wiem, ze nie było mu lekko z moją depresją, ale ja
próbowałam z nim o tym rozmawiać, ajak się z tym czuje, co się w nim dzieje.
Proponowałam mu wizyte u mojego lekarza, zeby pogadał o mnie, mojej chorobie, o
swoich problemach, watpliwościach, ale tylko zrobił mi karzcemną awanturę.
Wogóle nie interesuje się moja chorobą, jedyne co wie, to to jak się ona nazywa
i ze leczy ja psychiatra. Uważa, zę daje mi pieniądze na lekarza i mam mu dać
spokój. Od dwóch lat jestem z tą choroba zupełnie sama. On nawet nie wie jakie
są objawy depresji i każde moje zachowanie nie takie tłumaczy, ze jestem
wariatką, schizofreniczką, jestem leniwa, niezabawna itd.Tylko on traktował to
jako moje wady a czasem jako złośliwość. Powiedział nawet, ze wymyśliłam sobie
tą chorobę, zeby nim manipulować (tak od pół roku gada, czyżby znowu
odkrycie "Wielkiej Koleżanki"?).
Paula i oczym mam pisać jak nie o swoim bólu. Moze macie obie z evą rację, ale
w tej sytuacji czuję się źle i trudno mi tłumaczyc go że on też biedny jest.
Ona też biedna nieszczęśliwa jest i wogóle wszyscy, co mają takich
wyrachowanych, wstretnych współmałżonków.
A dzieci? Córka smutna, choć powiedziała juz swoje zdanie na ten temat, w
przypadku rozwodu ona zostaje ze mną. Synek stał się bardzo niegrzeczny, trudno
mi nad nim zapanować i to mi nie pomaga w oczach męża (jeszcze jeden dowód na
to jaka jestem beznadziejna). Trudno mu poradzić sobie z ta sytuacją, gdy jest
między nami lepiej od razu jest spokojniejszy i ciągle klei się do ojca, jakby
czuł, ze moze go stracić.

[Gość: chryzokola]

Jestem po kolejnej rozmowie z mężęm, spokojnej i chyba pełnej zrozumienia?
Powiedział, ze jest mu bardzo dobrze ze mną w łóżku, ale oddaliliśmy się od
siebie bardzo przez jego pracę, odzwyczaił sie ze mna rozmawiać, mówić o swoich
sprawach. Ja również. On nie jest pewny czy to co jest miedzy nami wystarczy by
tworzyc szczęśliwy związek, ale kocha mnie i wierzy ze może nam się jeszcze
udać. Ja mam takie same odczucia. Postanowilismy odmienić nasze życie,
powiedzieć sobie szczerze czego oczekujemy od siebie, zacząc na nowo uczyć się
ze sobą rozmawiać i być, zacząć budować nasz wewnętrzny i zewnetrzny świat,
odnowić kontakty z innymi i nawiązać nowe. I myślę, ze zrozumiał, ze nie pomoga
nam jego spotkania z tamta. Przekonałam go chyba, ze lepiej jak bedzie się
spotykał i rozmawiał z inna kobieta, np. naszą wspólną bliską koleżanką,żona
jego bliskiego kolegi, do której ja mam zaufanie, która zna nas oboje i z którą
on lubi bardzo rozmawiać. Ona juz wie o tym i zamierza mi w tym pomóc. Moze się
uda.
Evo07 zrobilam jak mi poradziłaś, spokojnie powiedziałam, dlaczego lepiej by
się z tamtą nie spotykał, co ja czuję, jak mnie ta sytuacja upokarza, że gdy
ona na jakis czas zniknie z naszego życia jest szansa na później, ze kiedys
zaproszę ja do nas na kawe, bo tak jak jest teraz, to nie chcę jej oglądać itp,
ale...że zrobi jak uważa, ja moge tylko powiedzieć mu co czuję i liczyc na jego
zrozumienie. I chyba podziałało:)
Na razie jakby jasniej się zrobiło i spokojniej, przynajmniej wiemy na czym
stoimy i na razie rozpakowałam walizkę:) Moze z pomocą przyjaciół wyjdziemy z
tego i dzięki Wam wszystkim:) Bedę pisać o tym jak się sprawy toczą, bo pewnie
nie raz jeszcze przyjdzie się mi tu wypłakać.

chryzokola

[moc_ca]

Matkojedyno, chryzokola! daj już spokój swojemu mężowi i tym opisom kolejnych
długaśnych, z nim, rozmów bo zaczynam go rozumieć!Jęczysz, męczysz, biadolisz,
stękasz, dręczysz i gadasz, gadasz .... nawet mocarz nie wytrzyma takiej
atmosfery w domu.
Dom to azyl, miejsce gdzie chce się wracać żeby odpocząć, napełnić akumulatory,
cieszyć się widokiem kochanych osób, czy Twój mąż ma taki Dom? Czy musi szukać
miejsca i człowieka żeby stworzyć sobie namiastkę Domu?

[chryzokola]

Nie męczę, tylko rozmawiam. Poza tym to nie ja wszystkie rozmowy zaczynam, on
też chce porozmawiać, wyjaśnić. I też mogłabym mu zarzucić, ze steka, męczy
itd. Jak nie będziemy o tym rozmawiać, to jak dojdziemy do porozumienia? Nikt
nie mówił, ze to bedzie przyjemne, poza tym nie rozmawiamy codziennie po kilka
godzin, bo rzadko jest w domu, więc trudno nam przeprowadzić jedną porządną,
wyjaśniającą rozmowę, tylko tak na raty.
A piszę o tym tutaj, bo to w jakis sposób pomaga, a Ty nie musisz tego czytać,
wolna wola.

pozdrawiam
chryzokola

[moc_ca]

chryzokola napisała:

a Ty nie musisz tego czytać,
> wolna wola.

> pozdrawiam
> chryzokola

Wolę mam wolną i nie czytam. :-)) Otwieram post i widzę kilometry literek
a Twój mąż wraca do domu (rzadko!!! jak piszesz) gdzie Ty witasz go kilometrami
słów, potokiem żalów ...
Nie zmienia to mojego stanowiska w sprawie ale rzuca nowe światło na Twoją
historię, chryzokolo. Masz duży wkład w to co Cię spotyka, musisz popracowac
takze nad sobą jeśli chcesz uratować swój związek.
Powiedziałaś co powinnaś i czas zakończyć rozmowy z mężem, pokreślić grubą
krechą to co było i ZACZĄĆ normalnie żyć, bez wymowek i pretensji. Bądź DOBRĄ
żoną skoro takie rozwiązanie wybrałaś, skoro nie chcesz mu pozwolić odejść.
Tez pozdrawiam i życzę mądrych decyzji. :-))

Do Chryzokoli

[jmx]

Śledziłam ten wątek od początku i bardzo się cieszę, że udaje wam się dojść do
porozumienia. Właściwie dziewczyny (i nie tylko) powyżej już wszystko
powiedziały co można w takiej sytuacji. Twój mąż chyba faktycznie poczuł się
zmęczony całą sytuacją, Twoją chorobą, opieką nad dzieckiem, wspólnym życiem
takim bardzo... wspólnotowym. Może zapragnął odmiany czegoś "tylko dla siebie"
akurat napatoczyła się jego była narzeczona... Nie podoba mi się jego
wcześniejsze zachowanie wobec Ciebie, chodzi mi o te "straszenie rozwodem" i
odejściem, tak jakby traktował Cię jak niedojrzałe dziecko, które można
postraszyć laniem, zeby się lepiej zachowywało. Rozumiem, że nie podobały mu
się Twoje uwagi dot. jego znajomości ale takie zachowanie jest mocno nie w
porządku. Ale pewnie gdy zobaczył, że się "postawiłaś" juz to się nie będzie
powtarzać.

Dobrze, że ze sobą rozmawiacie, rozmowa jest najważniejsza. Ale rozmowa a nie
wypominanie i pretensje (choć rozumiem, że czasem trudno tego uniknąć w
emocjach). Forum to bardzo dobre miejsce do wygadania się - można spojrzeć na
wszystko z boku a jednocześnie mozna, dla otzreźwienia, usłyszeć zdanie innych
ludzi i nie ma sie poczucia całkowitego wyizlolowania ze swoim problemem.

A co do dyskusji na temat "kocha czy potrzebuje":
"Niedojrzała miłość mówi: "Kocham Cię, ponieważ Cię potrzebuję".
Dojrzała miłość powie: "Potrzebuję Cię, ponieważ Cię kocham".
(E. Fromm)

Myślę, że warto się nad tym zastanowić.

[mskaiq]

Dobrze ze rozmawiasz z Mezem to zawsze prowadzi do wiekszego zrozumienia obu
stron. Im wiecej tego zrozumienia tym wiecej akceptacji. Do niedawna
oddalaliscie sie od Siebie, teraz z kazdym dniem stajecie sie blizsi sobie.
Najwazniejsze jest to ze sie kochacie, milosc znajdzie droge aby rozwiazac
problemy, niebezpieczenstwo pojawia sie wtedy kiedy sie ja odrzuca albo jej nie
ma. Kiedy jej nie ma dominuje rewanz, kiedy jest dominuje wybaczenie i
zrozumienie.
Piszesz ze jest coraz jasniej w Twoim malzenstwie, to milosc zaczyna przebijac
sie poprzez strach ze stracisz to malzenstwo zawsze ja (milosc) kojarze ze
swiatlem.
Jesli chodzi o depresje to mysle ze w duzej mierze zawdzieczasz ja
nierozwiazanym problemom w domu. Mysle ze warto abys trzymala sie roweru to
bardzo pomoze Ci w kontrolowaniu Siebie i automatycznie depresji.
Piszesz ze Twoj Maz nie rozumie depresji. To normalne, zwykla reakcja ludzka to
strach, czesto brak zrozumienia czym jest depresja. To nie jest choroba
umyslowa to stan w ktorym strach i beznadziejnosc dominuje w nas. Kazdy moze
wpasc w depresje wystarczy kiedy strach zaczyna dominowac w naszym zyciu
Serdeczne pozdrowienia.

[Gość: chryzokola]

No i jednak nie jest dobrze:( Mąż stwierził dzis po kolejnych rozmyślaniach, ze
boi sie, ze kocham się z nim tylko dlatego, zeby nie odszedł, i ze to chyba nie
ma jednak sensu, ze zastanawia się czy ja jestem tą kobietą, z którą on
chciałby spędzić resztę życia i co ja bym powiedziała, jeśliby stwierdzil, ze
ratowanie tego nie ma już sensu i trzeba się rozstać. Mam dość, wyć mi się
chce! Co się z nami dzieje?! Co się stało przez ostatnie kilka mmiesiecy, bo on
twierdzi, ze jeszcze w lutym było dobrze.Dlaczego wcześniej mi nic nie mówił?!
Co robić?!
On tak naprawdę chyba nie chce tego związku, nie chce...

[Gość: ally]

wiesz co? daj juz spokoj! najlepiej sama przeczytaj caly watek i moze wtedy
zrozumiesz, ze to jest bez sensu! nie widzisz lub nie chcesz widziec co sie
dzieje, co on Ci chce przekazac. On teraz probowal byc z Toba, bo przykro mi
bardzo, jestes jego zona, ma z Toba dzieci i kredyt ale nie ma Cie w jego sercu
i glowie. I byc moze to jest zauroczenie, przelotna milostka, ale wttej chwili
jest to dla niego wazniejsze niz to wszystko co ma w domu. Probowal. tak, ale
sam wie , ze nie daje rady. I tu napradwe nie chodzi o Ciebie i Twoje
zachowanie. Zebys mu teraz przyslowiowo "dupe miodem smarowala" to on nie tego
oczekuje, nie od tej osoby. On jest w tej chwili chory, chory na chorobe zwana
zakochaniem. Ta choroba jest grozniejsza od milosci, bo buduje ale z rowna sila
niszczy wszystko wokolo. Co mozesz zrobic moim zdaniem? Wystaw jemu walizki bez
slowa. Tylko takie wyjscie. Mysle, ze to jest tchorz i nawet jak wyjdzie
uniesiony honorem, to niedlugo, ba zaraz bedzie chcial wrocic, bo co on moze
innego zrobic? no pomysl. nie chodz idiotko z nim do lozka. I tu nie chodzi o
jakas kare, czy wstrzemiezliwosc. On po prostu spelnia swoj obowiazek, bo Ty od
niego tego oczekujesz, ale sam akt wywoluje na 90% u niego mdlosci. Dlaczego?
nie dlatego, ze jestes nieatrakcyjna, tylko dlatego, ze on ma przed oczami
tylko jedna osobe. I wybacz, ale jak czytam te brednie, ze bedzie z nia
rozmawial na GG pod bacznym Twoim okiem, to mi rece opadaja.nawet nie chce mi
sie dalej pisac. Po prostu ponizasz sie i tu nie jest wazne, ze robisz to aby
ratowac cos, zadaj sobie pytanie co chcesz ratowac? wiem ,z e jest ciezko
zrezygnowac z tego bezpieczenstwa cjakie daje wlasny, pracujacy maz, ale
Kobieto oboje bedziecie do konca swych chwil razem nie do konca szczesliwi. On
bedzie wzdychal do ksiezyca, a Ty bedziesz go ciagle podejrzewac o wzdychanie.

[Gość: Ja]

Przeczytalam wszystko. Wyobrazam sobie i te kobiete i jej meza. To musi byc
straszne. Ona uczepiona jego, jak rzep psiego ogona i nieomalze calujaca slady
jego stop, byleby tylko zostal. A on, pelen wyrzutow sumienia, zapatrzony
gdzies indziej. Zaden rezyser by tego nie wymyslil. Ot, zycie. Kobieta, ktora
jest cieniem mezczyzny i na leb, na szyje, bije wszyskie gejsze razem wziete. I
on, pelen wstretu dla jej oddania. Jak nisko moze upasc kobieta w swietym
sakramencie malzenstwa.

[Gość: NIEJA]

....ona upadla kobieta!!???...a on...to co?? ... wznosi sie ????
lezacych /nawet jesli nimi sa- nie kopie sie/, a ty nie jestes obiektywna.
Pewnie nawet nie mozesz z racji...Kto ci dal prawo do oceny tej kobiety?? co
przeszkadza, badz nie pozwala na ocena faceta?...To , ze ona rozpaczliwie
pisze?..No tak - facet milczy, wiec ocena jest proooosta...

[Gość: Ja]

A uwazasz, ze mozna upasc jeszcze nizej? Maz jej wyraznie mowi, ze z tamta nie
skonczy. Ona sie zgadza nawet na "kontrolowane" rozmowy. Blaga, prosi o litosc
o danie JEJ jeszcze jednej szansy. Nieomalze jak skazaniec. Uwazasz, ze jest
cos gorszego? Sluchaj, ona od kilku dni, raczej o wiele dluzej, zyje albo w
depresji, albo sie waha, albo umiera ze strachu, albo jest jej niedobrze. A
dzieci? Na to wszystko patrzy dwoje dzieci. Maz nie zabiera tu glosu i jego
punktu widzenia nie znamy. I jesli ojciec jest szuja ( a znamy go tylko z opisu
jego zony), to obowiazkiek matki jest powiedziec "dosc". Wlasnie ze wzgledu na
te dzieci. Ale matka jest tak zajeta zatrzymaniem meza przy sobie, ze o
dzieciach nawet nie mowi. A historia jest niezwykle banalna. Maz znalazl sobie
inna (dlaczego, tego nie wiemy) a zona wszelkimi sposobami stara sie go
zatrzymac. I zgadza sie na wszystko, byleby on zostal. I dla mnie ta kobieta
upadla najnizej, jak mogla. I to nie jest milosc. To jest egoizm. Miec go za
wszelka cene. Nie liczac strat. Gorzej byc nie moze. A chlop jest o tyle
swinia, ze skoro chce isc, to niech idzie w pi..... i nie zawraca babie glowy.
Niech zrobi ciecie raz a dokladnie. Skoro tak bardzo chce.

[Gość: nnnn]

Dziewczyno!!!!
Wez zabieraj te swoje dzieci i odejdz od niego na zawsze!!!!A jesli zostaniesz
w tym beznadziejnym zwiazku to bedziesz poprostu glupia!!!On cie nie kocha, nie
szanuje i jest totalnym egoista!!!ja bylam w zwiazku, ktory byl TOKSYCZNY!!!I
moim zdaniem Twoj zwiazke z tym TYPEM tez jest CHOLERNIE TOKSYCZNY i poki
jeszcze mozesz i choc troche przejrzalas na oczy to ODEJDZ OD NIEGO I NIGY NIE
WRACAJ!!!!ja tak zrobilam, uciekalm cos co bylo zle i chore i teraz jestem
najszczesliwsza osoba na swiecie!!!!a kiedys myslam ze bez niego nie bede
potrafila nigdy byc szczesliwa i ze nie bede potrafila bez niego zyc!!!a
okazalo sie inaczej, ze jak go zostawilam, bo w koncu zrozumialm jakim jest
kretynem, urosly mi skrzydla i nigdy nie bylo mi lepiej w zyciu!!!ODEJDZ OD
NIEGO i nie daj sie wiecej PONIZAC jakiemus FRAJEROWI!!!!!!jesli nie zrobisz
tego dzis to juz NIGDY nie odejdziesz!!!!Zycze powidzenia i szczescia ale nie z
tym facetem, z ktorym jestes!

[Gość: pepsikola]

Po przeczytaniu tego co piszecie ostatnio postanowiłam też coś dodać. Wkurza
mnie maksymalnie używanie słów durna, egoistka itp pod adresem chryzokoli. Nie
mądrujcie się jak sami nie doświadczyliście podobnie `poniżającej sytuacji`. Co
jest w tym poniżającego że ktoś poprostu kocha, cokolwiek to by znaczyło, i
odmawia zaakceptowania faktu, że ten kogo kocha jest świnią, tchórzem i
oszustem. To tak jakbyś miał/a w ciągu godziny dojść do przekonania że twoje
marzenia są stekiem bredni i tak poprostu ucieszyć się że doszedłeś do tego
wniosku. Łatwe? Od razu przechodzisz nad tym do porządku dziennego? A może
cieszy cię perspektywa wolności, która się przytrafia? Można sobie zaraz
wymyślić nowe cele, nowe marzenia, znależć nowego męża, zaufać na nowo,
uwierzyć, że taka miłość dana jest tylko wam dwojgu. A w międzyczasie na zimno
analizować każdy ruch i posunięcie. Kalkulować do kiedy honor od kiedy zdrowy
rozsądek.
Chryzokola, ten wątek można rozpracować. Życie po zdradzie, nawet takiej taniej
jak u Ciebie, jest możliwe. Trochę gorszy gatunek, ale jest. Ktoś mi kiedyś
mądrze powiedział: Rób tak aby tobie było dobrze. I to działa.To co robisz nie
świadczy żle o Tobie, ale będzie Ci cholernie ciężko. Cholernie. I tak już
zostanie. Wyślę ci swój adres to możemy więcej pogadać.

[mskaiq]

Nie przejmuj sie tym ze Ci powiedzial ze kochasz sie z Nim dlatego zeby nie
odszedl. Mysle ze jakos dalas mu do zrozumienia ze tak jest i z tad Jego zal,
On tkwi w kazdym z Nas, to bierze sie z milosci do Ciebie i ze zranionej
meskiej dumy.
Kochaj Go i wierz ze bedzie wszystko dobrze, bo bedzie. Dla Niego ten okres
jest tak samo trudny jak dla Ciebie. Wszystko bedzie sie zmieniac na lepsze ale
musisz wierzyc ze wszystko rozwiaze sie po Twojej mysli a takze po mysli Twoich
Dzieci.
Bardzo duzo zalezy od twojej madrosci i spokoju. Staraj sie byc codziennie na
rowerze to pozwoli kontrolowac emocje. One w tej chwili sa najwiekszym
zagrozeniem waszego zwiazku. Staraj sie kierowac zdrowym rozsadkiem i miloscia
do Niego i Dzieci.
Serdeczne pozdrowienia.

mskaiq! radząc - krzywdzisz

[Gość: uuuu]

mskaiq, nie pisz tych swoich pierdół do chryzokoli cierpiącej i upokarzanej
przez męża-sadystę psychicznego. Nie pomagasz jej. Twoje "rady" są w najwyższym
stopniu irytujące i robią jej wodę z mózgu.
Dziewczyna tkwi w chorym związku z psychopatą i musi zrozumieć , że jedynym
wyjściem , najlepszym dla niej i dla dzieci jest jak najszybsze ODEJŚCIE,
więcej - UCIECZKA przed człowiekiem, kóry ją zabija po kawałku.
Chryzokola poszukaj w internecie materiałów o przemocy psychicznej , poczytaj
książki na ten temat.

[Gość: Lea]

jestes duchownym?

mskaig

[Gość: Lea]

powyzsze pytanie dotyczy oczywiscie ciebie, a jesli tak to wiele tlumaczy...
albo zaprzecza...

jest takie powiedzenie ze

[kadka]

facet zadowolony w zwiazku nie bedzie szukal innej (ale tylko przekazuje bez
ustosunkowania sie)

[chryzokola]

Ale jak mu się coś nie podoba to nich powie. A mój mąż czekał, az wyleczę się z
depresji, zeby mi powiedzieć...... właśnie, co? O tamtej, rozwodzie czy o
naszych problemach?
Ale nie wytrzymał i w trakcie leczenia walnął o rozwodzie. A pzrecież mógł
porozmawiać, powiedzieć i mogliśmy to naprawiać już pół roku temu skoro było
źle. Ale on wolał czekać zeby mi oznajmić, ze nie chce ze mną byc. To uczciwe?

[mskaiq]

Nie jestem ksiedzem. Znam milosc i wiem ze trzeba jej bronic. Jesli pozwolimy
aby odeszla, to co zostanie. Cale moje zycie staralem sie budowac opierajac sie
na niej. Nigdy nie sprawila mi zawodu.
Wszystkie problemy pochodza ze strachu, nie pochodza z milosci. Strach oznacza
nienawisc, braku tolerancji i niszczenie wszystkiego wokol.
Dlatego pisze ze trzeba bronic milosci bo jest to alternatywa dla strachu i dla
zniszczenia.
Serdeczne pozdrowienia.

[chryzokola]

Między mną a mężem istnieją "poprawne" stosunki. Ona zastanawia się nadal czy
mnie kocha czy nie, czy ja jestem tą kobieta z którą chciałby spędzić reszte
zycia. Jest "poprawnie", spokojnie, ale nie mówi mi juz kocham cię, kochanie
itp. To trudne, ale mam nadzieję, ze jeszcze w głębi duszy mnie kocha i moze
odzyskam te miłość.
Zaczęłam szukać pracy stałej, bo do tej pory miałam firmę i malowałam
porcelanę, ale muszę mieć stały zarobek.
Moze bedzie dobrze..........

[mskaiq]

Mysle ze wszystko bedzie dobrze, nie mam watpliwosci ze On kocha Ciebie. Kocha
rowniez dzieci. Nie musisz odzyskiwac Jego milosci On ja ma w Sobie i to wiecej
niz przypuszczasz. W nim jest strach przed ta miloscia, obawa ze straci wiodaca
role w domu. Czasami my mezczyzni tak patrzymy na to, bierze sie to jakby ze
stereotypu mezczyzny. Do niedawna nie mial watpliwosci ze bedzie tak jak On to
widzi. W tej chwili dostrzegl ze to Ty masz wszystkie atuty w reku. Musi sie z
tym pogodzic i zrozumiec. Po pewnym czasie to nastapi i bedziecie tak blisko
Siebie jak nigdy przed tym bo zatrze sie ta roznica ja mezczyzna musze
dominowac (to bardzo powszechny wizerunek mezczyzny). Po prostu bedzie
dominowala milosc.
Staraj sie byc codziennie na rowerze to pomoze Ci pokonywac emocje i czekaj
spokojnie na dalszy rozwoj sytuacji. Gleboko wierze ze nie dojdzie do rozwodu
chyba ze Ty o to poprosisz.
Serdeczne pozdrowienia.

[dojrzalsza]

mi by wystarczylo ze maz mi wymawia ze mnie utrzymuje -
juz dawno by dostal kopa.

[eurecka]

przeszłam to samo, co autorka tych postów
dokładnie na początku lipca

mąż kłamał mnie w żywe oczy
dlaczego? bo mu na mnie zależało

wykryłam prawdę, którą ukrywał latami
ciężko było mu się ze mną tym podzielić, ale zrobił to
obiecał, że będzie się starał i rzeczywiście widzę, że się stara

zawsze zawodziły rozmowy, które ostatecznie nic nie wnosiły do naszego związku
więc praktycznie nie rozmawialiśmy, bo po co
ja udawałam orgazmy, a on udawał, że jestem jedyna

jednak spędzaliśmy razem czas, razem wyjeżdżaliśmy na wakacje
ciężko jest wspominać te chwile, bo było mi wtedy tak dobrze, ale dziś wiem, że
wszystko było udawane
prosił, żebym robiła mu zdjęcie - nie wiedziałam, dlaczego nie ma być na nich
dzieci, tylko on sam - zastanawiało mnie to bardzo; krzyczał nawet wtedy na
mnie, bardzo się denerwował, że mam robić i już
potem doszłam do tego - te zdjęcia rozsyłał swoim duchowym koleżankom

byłam naiwna, ale nie bez winny
kochałam go, ale chyba bardziej kochałam siebie samą
nie pozwalałam mu na własne zdanie - jeśli miał inną opinię na jakiś temat, nie
mogłam się z tym pogodzić; więc kiedyś przestał się zwierzać i w końcu
przestaliśmy rozmawiać

więc poszukał sobie słuchaczki, potem słuchaczek...

kiedy go nakryłam - walczył jak lew, żeby wszystko zbagatelizować; że to żarty itd.

po co tak walczył? wiem, że mu zależało

wiedział, że zrobił źle; uznał, że 60 a może 70% winny leży po jego stronie, ale
znał też mój udział w swoim zachowaniu – bo to nigdy nie jest tak, że jedna
strona jest tylko winna

dał mi czas i wybór – czy chcę go takiego, czy ma odejść? obiecał, że będzie
robić wszystko, by ocalić nasz związek

... zależy nam obu; staramy się, choć mam wielką ochotę go sprawdzać, czy nadal
wszystko jest o.k., chociaż przestał się przede mną ukrywać i mówi mi o wszystkim
my po prostu ROZMAWIAMY!

sprawa jest jeszcze świeża, ale chcę wierzyć, że będzie dobrze

rozmowa, to bardzo ważna rzecz; jeśli nie rozmawiamy z partnerem, to już
powinien być to dla nas sygnał, że coś jest nie tak

walczmy o prawo do rozmowy i uczmy się ze sobą rozmawiać!

[moc_ca]

Brawo, eurecka! Piękny post! :-)
pozdrawiam

[eurecka]

Jest cudownie.
Aż się zastanawiam, czy to jawa, czy sen.

Czuję potęgę miłości, nowe zauroczenie tą samą osobą.
Nigdy wcześniej bym nie uwierzyła, że to możliwe.

Choćby w podziękowaniu za te cudowne dziś chwile, nigdy nie będę żałować, że
dałam mężowi tę szansę.

Rozmowa

[slawek004]

rzekłaś:
rozmowa, to bardzo ważna rzecz; jeśli nie rozmawiamy z partnerem, to już
powinien być to dla nas sygnał, że coś jest nie tak

Ale w prozie zycia nieraz za późno się orientujemy że już rozmowa zanikła, że
juz tylko wymieniamy informacje, że już apadły jakieś decyzje.
Poza tym jest też jakas przyczyna w obojgu ze rozmowy nie ma .

[Gość: nk]

to zycze zeby cie zdradził, wtedy zobaczymy! Uwielbiam jak ślepy o kolorach
gada! z takimi bredniami to ty sobie na urodzie popisz bo o zyciu g... wiesz!!!

[Gość: Szałciał]

Mam wrażenie, że on chce wymusiś na tobie odejście.
Żebyś to ty odeszła od niego, żeby on nie miał poczucia winy, że coś sknocił.
W grę wchodzą jeszcze dzieci, które mogły by mu trochę przeszkadzać w życiu ale
wolałby żeby zostały z nim - wtedy bedzie mógł opowiadać, że zostawiłaś go
samego z dziećmi i sobie odeszłaś. W każdym razie będą one dla niego tylko
kartą przetargową w późniejszym okresie - może przy rozwodzie, może nawet tylko
po to by poczuć satysfakcję, że nie będzie Ci musiał płacić alimentów.
Moim zdaniem jego "była" ma bardzo duży wpływ na niego i potrafi nim
manipulować, dlatego dopóki będzie z nią miał kontakt - będzie zwrócony
przeciko Tobie. A z tego co piszesz to on chce mieć z nią kontakt bez wzlędu na
to co się dzieje między Wami. Jego obietnice nic nie znaczą. A Twoje zachowanie
tylko go prowokuje - opowiada o nim swojej byłej, a ona juz mu to odpowiednio
zinterpretuje za co on jej podziękuje i stwierdzi, że jesteś histeryczką...
Faceci nie znoszą histeryczek - uciekają przed nimi.
Jeżeli mogę Ci poradzić coś to tylko tyle, żebyś odizolowała się od niego
psychicznie, bo on właśnie w ten sposób Cie wykańcza. Zna Twój czuły punkt i to
wykorzystuje... i bedzie to robił dopóki Cię nie wykończy.
Pokaż mu się z innej strony.
Pokaż, że potrafisz być silna.
Z dnia na dzień przeznaczaj dla Siebie więcej czasu - chodzi o to że masz o
nim nie myśleć: gdzie jest, co robi? Kiedy nachodzą Cię takie pytania pomyśl o
czymś przyjemnym - niech to będzie Twój azyl.
Kiedy on Ci mówi, że "ona" jest taka czy siaka - zrób rozmarzoną minę i powiedz
przyciszonym i spokojnym głosem:"Jakie szczęście, że ja nie jestem taka jak
ona"... i jakby nigdy nic idź i zajmij się sobą.

...a jeżeli to nie pomoże - to i tak najprawdopodobniej sie rozejdziecie, ale
Ty będziesz już dużo silniejsza psychicznie i łatwiej Ci będzie to znieść...

z przymróżeniem oka
Pozdrawia
Szałciał

[chryzokola]

Wiesz Szałciał tez mnie nachodziły takie myśli i nachodzą.
Jestesmy po weekendzie, na który wyjechaliśmy razem, sami i wygarneliśmy sobie
wszystko, ustaliliśmy pewne rzeczy i postanowilismy ratować ten związek,
odbudować wzajemne zaufanie i byc razem. Obiecał, ze nie będzie się z nią
spotykal, rozmawiał o nas i nie bedzie pierwszy nawiązywał kontaktu przez gg.
Ale gdy ona sie odezwie nie spławi jej, bo to niekulturalne i tego obiecać mi
nie moze, wiec jak sie odezwie ona to pogadają. Dobre i to. Nie wiem jak to
wygląda z jego strony, ale ja nie potrafię tak nagle z dnia na dzień o
wszystkim zapomnieć, wyrzucić za siebie. Staram się ,zeby było dobrze, spędzamy
duzo czasu wed dwoje, staramy się zaufac sobie, ale to takie trudne. Ja wciąż
nie mogę o tamtej zapomnieć. Wciąż o tym myslę, nie ufam jej, boję się, ze mój
mąż jest manipuloany przez nią i doprowadzi ona w końcu do rozpadu naszego
związku, bo mój mąż wogóle nic nie widzi, a raczej nie chce widzieć. I wciąż
boję sie dżwieku przysłanego SMSa, jego wyjść z domu, tego gdy widze, ze jest
na gg w czasie pracy. Wiem, ze mi obiecał, ale wciąż gdzieś tkwi lęk, ze jednak
moze mnie okłamuje, ze jednak się kontaktują. Nie umiem sie od tego opedzić.
Czasem gdy jest bardzo źle przychodzi mi taka mysl, ze może on i w kwiestii
zdrady mnie okłamal. W końcu udowodnił mi, ze potrafi kłamać i oszukiwać. A
jeśli on jedank spał z nia i byc moze nadal to robi? I tylko opowiedizał mi
ładna bajkę, w którą ja uwierzyłam? Łaje się sama za takie myśli, ale one
czasem same przychodzą.
I jeszcze to upokorzenie. Synek bawił się komórka, niechcący nacisnął jej
numer, zadzwonił, i wyłączył sie. Po kilku minutach przyszedł SMA od niej(sam
mi go pokazał): "Rafałku czy to ty dzwoniłeś? A moze to twoja żona bawi się w
szpiega:)". Ta ironia była niepotrzebna z jej strony i zabolała, Kim ona jest,
ze mnie tak traktuje, wyśmiewa się ze mnie? A on jeszcze na to pozwala! Ona nie
ma prawa tak mnie traktować jak nic. I jeszcze to "RAfałku" jakim prawem ona
mówi tak do mojego mężą?! Zdawało mi się, ze tylko ja moge tak do niego mówić.
To wszystko jest strasznie trudne, czasami wydaje mi sie , ze wpadnę w obłęd.
Nie wiem jak długo to wszystko wytrzymam. Kiedy przestane się bać SMSów, jego
wyjść, jego słów, jej. Kiedy mu zaufam, kiedy przestanę sie czuc skrepowana w
jego obecnośći. Bo teraz z jednej strony mamy odbudowywać więzi, ale ja czuję
się przy nim skrepowana, spieta i wciąż odczuwam niepokój. Wiem, ze aby on
chciał byc ze mna powinnam byc ciepła, uśmiechnieta i wesoła, a ja nie
potrafię, bo wciąz serce wali mi jak oszalałe i boli w środku wszystko. Boze
jak ja bym chciała żeby to juz wszystko było za mną!
Przepraszam za długi post
Chryzokola

[Gość: ups]

>Wiem, ze aby on
> chciał byc ze mna powinnam byc ciepła, uśmiechnieta i wesoła, a ja nie
> potrafię, bo wciąz serce wali mi jak oszalałe i boli w środku wszystko

-rany kobieto, daj ty spokoj temu zwiazkowi bo robisz/cie z niego paranoje na
wlasne zyczenie!
albo odcinacie przeszlosc ty i on jedna decyzja, i zaczynacie budowac od nowa
nie wracajac do tego, albo skonczcie to wzajemne zadreczanie sie i idzcie
osobno na pielgrzymke w poszukiwaniu wlasnych kregoslupow bo gdzies je
zgubiliscie.

przczytalam piate przez dziesiate ale -sugerujesz, ze oni od dawna sa sobie
bliscy i duzo bardziej zzyci niz ty z mezem, a maz czekal az sie wyleczysz z
depresji by odejsc,,, i tak funkcjonowalo wasze "małzenstwo".
latwo jest zapedzic drugiego poczucie winy i trzymac go przy sobie poczuciem
obowiazku -ze dzieci, ze choroba zony, ze zima to nie teraz, ze brak pracy to
jeszcze nie odejdzie bo sobie nie poradzisz... itd.,
gdzie zgubiliscie wzajemny szacunek? i czy bez niego potraficie byc ze dobrze
ze soba dalej?
piszesz -"ona nim manipuluje"- a on on to male dziecko? "on nic nie widzi" a
czy ty widzisz? czy ty widzisz ze czepiasz sie jak rzep meza za wszelka cene
byle tylko byl nie dbajac o wlasna godnosc, godzisz sie na wszystko, choc wcale
mu nie wybaczylas, a on wcale nie skonczyl tamtego kontaktu,robisz sceny,zzera
cie zazdrosc,w domu atmosfera z ktorej kazdy by uciekl...

wyglada to jakbys czepiala sie kurczowo Jego nogi z cierpiaca twarza i grymasem
wymuszonego usmiechu (powtarzajac sobie "jak sie bede usmiechac to zostanie,
jak bede mila to zostanie, jak bede mu potakiwac to zostane, jeszcze szerzej
sie usmiechac kochanie?.."..) a druga noge wspiera mu ze wspolczuciem ta druga
ktorej on mowi "zobacz jaki biedny jestem,rozumiesz mnie teraz jak mi ciezko,
ty mnie zawsze rozumials.."

[chryzokola]

Podjęliśmy decyzje o odcięciu, ale człowiek to nie maszyna. To nie tak łatwo
wyrzucic to co boli jednym zamachnięciem, jednym postanowieniem. Poza tym, to
co czuje rozgrywa się we mnie, nie zadręczam go tym, dlatego m.in, tu pisze,
zęby jego "nie zadręczać", bo on jest przecież najbiedniejszy w tej całej
sytuacji.
On nie czekał na moje wyzdrowienie, zeby odejść, tylko miał nadzieję, zę jak
się wyleczę, to się zmieni, bedzie dobrze i zaakceptuję jego znajomość z tamta.
Ale jak się z nia pierwszy raz spotkał w kwietniu, to nie wytrzyamł i
powiedział o rozwodzie. Cały czas zreszta twierdzi, ze jeśli nawet odejdzie to
nie do niej.
Nie czepaim się go za wszelka cenę, nie szantażuję go dziecmi ani domem. Nie
chcę tylko, by podejmował pochopne decyzje i dał nam szansę, bo chyba jesteśmy
to sobie winni po tylu wspólnych latach?
Kilka lat temu mieliśmy też kryzys. Wtedy to ja chciałam sie rozwieść, ale nie
powiedziałam mu nic o tym, nie spotykałam się z kolegą, który by mi otwierał
oczy (a być moze gdybym wtedy tak zrobiła dziś nie bylibyśmy razem).
Postanowiłam poczekac, próbować naprawić jeszcze. Mój mąz zaczął się starać,
rozmawialiśmy godzinami, przez dwa lata dochodziliśmy do siebie i udało się! Z
perspektywy czasu wiedziałam,ze dobrze zrobiłam, ze nie spakowałam walizek i
nie odeszłam wtedy. Uratowaliśmy nasz związek i byliśmy bardzo, bardzo
szczęśliwi. Po paru latach stwierdziliśmy, ze chcemy miec dziecko, jako owoc
nazej miłości. I to był błąd! Wszystko się zepsuło. Poronienia, ciężka ciąża,
ciężki poród, depresja poporodowa, uciążliwe, nadpobudliwe dziecko, rozwijająca
się firma założona przez męża. Brak czasu dla siebie, zmęczenie, moja choroba i
szlag trafił szczęście tak z trudem odzyskane. A myśleliśmy, ze po tym kryzysie
jesteśmy tacy mądrzy, ze już nie doprowadzimy do tego samemgo. A guzik! I
dlatego wiem, ze trzeba próbować. Bo za dwa lata moze się okazać, zę bedziemy
bardzo szczęsliwi i będziemy chwalić sie za to, ze nie ucieklismy.
A jeśli chodzi o manipulację. W manipulacji o to właśnie chodzi, ze ze
manipulowany nie widzi tego, ze jest manipulowany. I najmądrzejszy da się
wmanipulować we wszystko.

chryzokola

[mskaiq]

Mysle ze Twoj Maz nie chce abys odeszla od Niego. Inaczej wystarczyloby
zostawic sprawy tak jak sa i samo by sie to zakonczylo.
On robi co innego, rozmawia z Toba, probuje ratowac malzenstwo, zreszta Ty
robisz to samo, obojgu Wam zalezy na tym.
Piszesz ze jest trudno zaufac to prawda ale trzeba przelamywac ten brak wiary.
Mysle ze Twoj Maz nie jest manipulowany przez Nia bo inaczej nie bylbyscie juz
razem. Jedyny sposob przelamania tego to kontrola tego co myslisz, nie pozwalaj
podejrzliwym myslom niszczyc Waszego zwiazku. Zwroc uwage ze tam gdzie jest
strach tam jest zniszczenie a tam gdzie jest milosc jest zrozumienie i
wybaczenie. Najwazniejsze teraz dla Ciebie jest nie poddawac sie temu strachowi
czy niepokojowi ktory sie pojawia w Tobie, to on zabiera Ci usmiech i wiare.
Staraj sie nie myslec pod wplywem emocji, uzywaj tego roweru bo to pomaga
kontrolowac Twoje negatywne uczucia. Jesli pokonasz ten strach, bedzie coraz
lepiej znow odnajdziesz usmiech i radosc. Zobaczysz Sama zreszta mysle ze wiesz
ze ten strach nie ma podstaw bo Twoj Maz jest z Toba dlatego ze Cie kocha.
Serdeczne pozdrowienia.

[malwa33]

Mdli mnie od tego co wypisuje mskaid!!!
z Twoich wywodów wynika ,że związek nalezy ratowac mimo upokorzeń,
zdrad. Miłość ponad wszystko.
Niech bije ale zostanę z nim.
Niech pije, szczy pod siebie , znęca sie psychicznie ale zostanę z nim bo
małżeństwo jest naważniejsze.!!!!

Mysle ze Twoj Maz nie chce abys odeszla od Niego. Inaczej wystarczyloby
> zostawic sprawy tak jak sa i samo by sie to zakonczylo

Owszem nie odejdzie bo mu wygodnie.!!

Mysle ze Twoj Maz nie jest manipulowany przez Nia bo inaczej nie bylbyscie juz
> razem.
To po cholerę te gadki o tym,ze jak zadzwoni to musze pogadać, nie chce byc
nietaktowny!
Nietaktowny wobec obcej baby??
A jaki jest wobec własnej żony??
Steg bzur i tyle.!

Rafałku to Ty dzwoniłes!
wrrrr po takim sms dostałby tym telefonem w łeb.

Dlaczego facet , który rzekomo ratuje małżeństwo bo KOCHA nie moze pozbyc sie
tej niby nic nie znaczącej kolezanki?
Wywalic numer z telefonu aby nie draznic żony?
Nie kontaktowac sie z nią wogóle skoro jemu na niej nie zależy?
Bo nie chce...PROSTE!

Kto jest w tym zwiazku najważniejszy ONA czy Ty?
Na kim powinno mu zalezeć na niej i co sobie pomyśli czy na Tobie?

Gdybym to ja była na Twoim miejscu zadzwoniłabym do niej i posłałabym taką
wiązankę ,ze odechchiało by sie jej mojego męża!
Mój argument: walcze o związek, zalezy mi na nim i zrobie wszystko, WSZYSTKO
aby go utrzymać!!
Ciekawe jak by sie Twój zachował po takim incydencie, zapewne dostałabys niezły
opieprz za to.A ja by przepraszał.
Opieprz w imie tej miłości!

Kochana strach bedzie zawsze, dzis , jutro za rok i 5 lat!

A ten rowerek to dorazna pomoc!
rowerek,zakupy, kino... wracamy do domu i jest tak jak pzred rowerkiem.
A jak jest, różowo?

[Gość: Szałciał]

Oj zgadzam się z Tobą malwa33.
A że mdli od tych pustych zdań mskaid - to mało powiedziane.
Jak bym czytała książkę kucharską - przepis na wszystko.
Tylko, że życie Chryzakoli to rzeczywistość.
I do tego jeszcze ten rower - w co drugiej wypowiedzi przepis na udane
małżeństwo: ROWER!

[chryzokola]

Stwierdził, ze nie zaprzestanie z nia zupełnie kontaktów, bo ona mu pomogła i
on nie moze jej odmówić jak ona będzie chciała porozmawiać. A pomogła mu w ten
sposób(wiem to od niego), ze sprawiła iż na wiele spraw spojrzał inaczej, ze ma
żonę, która zawsze była wyrachowana, depresję sobie wymyśliła, zeby nim
manipulować, jest histeryczką, bo sprzeciwia sie ich spotkaniom, (A ona to
męzowi na wszystko pozwala), nic w zyciu nie osiągnęła, bo studia skończyła i
owszem, ale w domu siedzi, nie pracuje(choć to on zawsze chciał bardziej zebym
domem i dziecmi się zajęła, bo rodzina najważniejsza. Dwa lata temu chciałam
iść do pracy, ale stwierdził, ze on na nas zarobi, a ja niech zajmę się
ogniskiem domowym, no a teraz to nagle jestem wyrachowana i nieźle się w zyciu
urządziłam!)Faktycznie nieźle! Facet ciągle poza domem, w domu zrzędliwy i
zmęczony, wiecznie nie mający czasu, przestawiający cię jak mebel, bo mu
przeszkadzasz poruszać się po mieszkaniu. Nie mający czasu dla ciebie, ani na
rozmowę. A ja wiecznie tęskniąca, wiecznie czekająca, aż wróci, aż poświeci mi
odrobine swojego cennego czasu. Nagle go olsniło, ze jego żona jest
niekulturalna, nic w zyciu nie osiągnęła, nie ma więc mnie za co szanować, w
przeciwieństwie do niej, odkrył dzięki niej, ze przez te wszystkie lata był
terroryzowany! przeze mnie (niestety nie potrafię sie dowiedziec na czym to
miało polegać), wszystko było tak jak ja chciałam (ja miałam inne wrazenia,
zawsze wszystko kreciło się wokół niego i było jak on chciał, choćby z tego
powodu, ze on pracował i ja nie miałam zadnych argumentów, zawsze musiałam się
zgodzić) itd. A ona cokolwiek by nie powiedział udowadnia mu, ze ona to by tak
nie potrafiła, ona to inaczej, ona tak nigdy itp. I to nie jest manipulacja ?
A on to jak muł powtarza, ciągle mnie tym po oczach wali i doszukuje się we
mnie ciagle nowych wad albo potwiedzenia tego, co ona mu powiedziała.
Wiem, ze mnie kocha, ale mam wrazenie jakby razem ułożyli jakiś plan według
którego on działa. Zrobi tak i tak, nie będzie robił tego i tego, nie da się w
tym i tamtym. Bo czasami w niektórych momentach nagle zmienia się, i mówi jak
wyuczoną lekcję: nie zmienie się, dość tego, albo się zmienisz albo to koniec,
nie dam się. Tak jakby właściwie wcale tak nie myślał, ale mówi, bo tak trzeba.
CZasami zastanawiam się, czy to straszenie rozwodem takze nie było częścia
planu, żeby mnie wypróbować. Bo jakoś tak nagle mu przeszło.
Z początku powiedział, ze nie zerwie z nią kontaktu dla zasdy bo nie będę nim
rządzić i jego znajomościami, bo jest wolnym człowiekiem i moze robić co chce.
Teraz poszedł na kompromis, powiedział, zę wiećej obiecać mi nie moze a i tak
chyba ma wielki żal do mnie że musiał się zgodzić na to, zeby z nią nie
rozmawiać i nie spotykać się.
A z tym rowerem to prawda. Pewnie, ze dobrze sie wyrwać, dobrze jest spotkać
się z koleżanką, ale potem człowiek wraca do tego domu, w którym się dusi.
Cięzko tak żyć.
Umówiliśmy się, ze bedziemy ratować ten zwiazek, ale on ciagle pyta mnie czy
jestem na pewno pewna, ze to ma sens, czy chcę być z nim itd, bo on chce mieć
pewność, ze np, za pół roku nie powiem mu, ze jednak to ratowanie nie miało
sensu, bo ja jednak nie chcę być z nim. Ale jednocześnie sam nie moze mi dać
gwarancji, ze on tego samego nie zrobi.
Widzę, ze chce być ze mną, chce ratowac nasz zwiazek, widzę, ze mu zależy,ale
nie wiem czy z powodu jego 'zasad" uda nam się to osiągnąc, bo jesli tamta nie
zniknie z horyzontu nie będę umiała się czuć swobodnie i idbudować zaufania. A
nie potrafię mu wytłumaczyć, ze dla mnie to duze obciążenie, gdybym o niej nie
widziała byłoby mi łatwiej.Poza tym swoim zachowaniem przez kilka tygodni
sprawił, zę teraz ja zaczęłam się zastanawiać czy chcę być z nim i być moze
skończy się tak,ze to ja go zostawię, bo nie wytrzymam.

chryzokola

[Gość: ups]

no padam na twarz przed takim hectolitrem dictum

dwoje podobno doroslych - przepychajacych sie wzajemnymi żalami, pretensjami,
oskarżeniami, żądaniami...
"bo ty to zawsze..., lub "bo ty to nigdy..., i "to JA sie POSWIACALAM..., druga
strona o tej samej sprawie mysli "to JA sie Musiałem poświecic...
"jak sie Ona nie zmieni to go rzuce... , "jak sie On nie zmieni to go rzuce...
-litosci! to brzmi juz dawno jak chamska rozprawa rozwodowa!
gdzie "pokrzywdzeni" malzonkowie biegają po znajomych obrabiać 4litery
współmałżonkowi..

o jakiej miłości mówicie jeśli tyle w was wzajemnej niechęci i nienawiści,i
jakies "dzialanie" jest chwilowym zrywem a jak wiatr zawieje to wrocicie do
tego co bylo..

[Gość: chryzokola]

Wiesz co wogóle nie wiem o czym Ty mówisz. Ja o jednym ty o drugim. Gdzie ja
napisałam te wszystkie słowa albo chociażby dałam powód by sądzić, ze takie
padły? I gdzie powiedziałam że jest w nas niechęć i nienawiść? Gdyby tak było
nie chcielibysmy być razem i ratować naszego związku! A to ze mamy wątpliowści,
i jest nam trudno no to chyba zrozumiałe? Jakbysmy tych problemów nie mieli nie
byłoby sprawy.

[Gość: ups]

> Wiesz co wogóle nie wiem o czym Ty mówisz. Ja o jednym ty o drugim


no właśnie. czytając to co piszesz ja wyciągam takie wnioski jak napisałam.

może twoja komunikacja z mężem przebiega na podobnej zasadzie?
może tylko wam się wydaje że "rozmawiacie" -a tak naprawde każde "coś tam mówi"
a drugi "coś tam przyjmuje do wiadomości a myśli i tak swoje", może nie
nazywasz/cie rzeczy po imieniu a powinniście?

ok, wygaduj się na forum skoro to ci pomaga. ale forum nie załatwi twoich
problemów, te musicie załatwić we dwoje -ty i on. żal który oboje macie do
siebie już przeradza się w niechęc co mozna wyczytac w twoich wypowiedziach,
mimo ze nie nazywasz rzeczy po imieniu. za progiem czekają mocniejsze uczucia.
a niby co czujesz po zdradzie meza- wdzieczność do niego? nie panujesz nad
zazdrością o tamtą kobiete,nie śmiejesz się z jej sms-ów -więc niby jaka była
twoje "rozmowa" z mężem jeśli nie oczyściła sytuacji?

[katja]

Romanse na boku nie przynosza nic dobrego . Wszyscy cierpia-tak to sie zwykle
konczy.
Twoj maz nie jest uczciwy wobec zadnej z was i taka jest prawda , chocbyscie
zaprzeczaly.
Nie wolno traktowac ludzi instrumentalnie-nawiazywac romans aby zatkac dziury w
pierwszym zwiazku.
Kazdy kto zdradza a w koncu nie wie kogo wybrac powinien uwaznie przyjrzec sie
sobie...o co mu chodzi? Czy on ma niestabilna psychike?
Bez zobowiazan i konkretnych czynow nie ma prawdziwej milosci a wiec i zadnej
satysfakcji z zwiazku w jakim jestescie i ty to chyba odczuwasz?
Jesli juz czujesz podejrzliwosc , niechec , niepewnosc nie ma juz miedzy wami
uczuc milosci, to tylko dawne przyzwyczajenie , tak jakbys mieszkala z
wspollokatorem.

[mskaiq]

Ty jego kochasz i On Ciebie kocha. Jest wiele zlosci i strachu pomiedzy Wami.
Mysle ze powinniscie skoncentrowac sie na pozbyciu sie tego strachu i niepokoju
ktory w tym momecie niszczy Wasz zwiazek.
Piszesz ze jego zachowanie przez kilka tygodni sprawiło to ze zaczęłas się
zastanawiać czy chcesz z Nim byc. Bylas z Nim przez 10 lat, czy kilka tygodni
moze przekreslic Wasza milosc i Wasze Dzieci. Czasem wydaje sie nam ze gdy sie
to skonczy to wszystko rozwiaze sie samo i problemy znikna. Niestety jest
inaczej, zamiast milosci ktora mozecie miec pojawi sie nienawisc, strach i
pretensje. W takim swiecie jest trudno zyc, masz tego przedsmak teraz.
Rozejscie sie oznacza rezygnacje z milosci i bycie w czyms takim jak przez
ostatnie kilka tygodni przez wiele lat. Odejscie nigdy nie konczy problemow,
powieksza je. Zwykle przezywamy je znacznie silniej juz po rostaniu.
Dobrze ze chodzisz na rower bo to pozwala Ci kontrolowac emocje ktore sa bardzo
silne w Tobie. Potrzebujesz tego jak najwiecej.
Jesli chodzi o ta Kobiete to nie mysl o Niej, Ona Ci nie zagraza. Myslenie o
Niej powoduje powstawanie bardzo silnych zlych emocji ktore przenosisz na
Wszystkich wokol Siebie. On Jej nie kocha, nie zostalby z Nia nawet gdyby
zostal sam, po prostu kocha Ciebie. Ona jest bez znaczenia dla Ciebie i Twojej
Rodziny. Poza tym jestes wspanala i madra Osoba, Twoj Maz to wie i bardzo
docenia nawet jesli masz inne wrazenie. To zlo ktore jest pomiedzy Wami
powoduje wiele zlych slow. Kiedy je pokonacie, oboje bedziecie sie doceniali i
te problemy znikna.
Jesli chodzi o rewanz to rewanzujac sie Jemu Ty ucierpisz, On i Wasze Dzieci.
Czy to ma sens, rewanz to rzecz ktorej trzeba unikac bo dziala zawsze przeciwko
Nam.
Trzymaj sie, wszystko bedzie dobrze, wierze ze Wasza milosc jest silniejsza niz
strach i zlosc i wszystko co negatywne i zle w naszym zyciu.
Serdeczne pozdrowienia.

[malwa33]

AMEN!


Ty go kochasz i On Cie kocha, mama Cie kocha i tato Cie kocha.
Sąsiad Cie kocha i sąsiadka Cie kocha.
Będziesz grzeczna to dostaniesz lizaka a jak bedziesz niegrzeczna to będzie
kara! Okrutna kara!!! Przyjdzie koleżanka i Cie upokorzy.
Ona moze byc niegrzeczna bo ona jest inna -lepsza!


Czy Wy wiecie co to miłośc?
Jakie sa jej składniki?

Odsyłam do ksiązki Wojciszke- Psychologia miłosci.
Inna lektura -Anthony de Mello- Przebudzenie.

[ja.tez]

Chyzakola, co slychać u Ciebie, jak sie trzymasz? Daj znać.

do ja.też

[Gość: chryzokola]

Odpiszę Ci na priva, dobrze?

[Gość: alina]

Droga Chryzkolo, to juz przestalas dzielic sie z nami swoimi nowinkami z
domowego ogniska. jest to wszystko zenujace, niestety. Szukasz tu
potwierdzenia, przytakniecia, ze wszystko bedzie dobrze, malzonek zostanie itd.
Tylko czy zadalas sobie pytanie jak bedziecie zyli dalej? to sa wlasnie chore
uklady malzenskie. nienawisc, wzajemne zale, pretensje, niedomowienia.
Wszystkiego najlepszego!

[Gość: chryzokola]

Masz rację nie będę choćby z powodu takiego postu jak Twój. Nie karmie tu
nikogo nowinkami tylko szukam odpowiedzi. Moja sytuacja zmienia się jak w
kalejdoskopie dlatego ciągle mam "nowinki". Staram się w tym wszystkim nie
zgubić, rozeznać, zrozumieć. Nie szukam zadnego potwierdzenia ani rozwiązania
moich problemów na forum, chciałam tylko znać opinię innych na temat tej
sytuacji.
I zadałam sobie to pytanie. Traktuję to co jest jak stan przejściowy, jak
chorobę, wierzę ze nam się uda, ale zdjaę sobie sprawę, ze jeśli za pół roku,
rok będzie tak jak dzisiaj odejdę, bo nie wytrzymam z nim. Ale spróbować chcę.
I nie wiem co w tym zenującego, ze ktoś jest zagubiony, wystraszony i szuka
pomocy? Mam siedzieć cicho i prać brudy we własnym domu?

[Gość: figa z makiem]

nie przejmój sie chryzokola i pisz jak na to masz ochote ...a jak ktoś nie ma
ochoty czytac to niech nie czyta

[Gość: alina]

Tak Chryzkola , pisz, pisz..... Nawet nie zrozumialas w tym wszystkim mojego
postu. Nie Ty jestes zenujaca. Ta sytuacja w ktorej sie znalazlas jest
zenujaca. Piszesz i czekasz na potwierdzenie, ze bedzie lepiej. Zadaj Sobie
pytanie jak bedziesz zyla z mezem po takiej sytuacji. Juz nigdy zadne z Was nie
bedzie sie dobrze czulo w takim ukladzie. bo to juz zaczyna byc uklad nie zadne
tam malzenstwo. Jedno drugiemu daje jakies zakazy, przyzwolenia, Ty godzisz sie
na jakies bzdurne rzeczy. Mysle, ze gdybys miala troszke pieniazkow to
kopnelabys tego pana w tylek a tak zostalo Ci to co teraz robisz. Coz, Twoj
wybor. Nie mysl tylko, ze jak on Ci kiedys powie (o ile powie) ze Cie kocha, to
bedzie to znaczylo , ze Cie kocha. Hi, hi