Pewna historia :)

[blue.basmati]

Chciałam się z Wami podzielić historią o spotkaniach z innymi osobami, które nieświadomie wywierają na nas wpływ, którą nie do końca rozumiem, ale chyba tak już pozostanie. No chyba, że ktoś z Was będzie umiał to wyjaśnić :)

Kiedyś rozmawiałam przez telefon z człowiekiem, którego nie znałam. Po tej rozmowie długo płakałam - bez widocznego powodu, na pewno nie z powodu tej rozmowy. Nie znałam go osobiście, ale coś we mnie poruszył. Coś, co mogło ujść jedyną drogą, jaką wtedy mogły wychodzić u mnie emocje - poprzez płacz.
Dziwne.
Długo tego nie rozumiałam. Potem przez chwilę go znałam, teraz już nie mamy kontaktu. Ale nadal reagowałam irracjonalnie. Coś było na rzeczy. Drążyłam. Chciałam zrozumieć, co we mnie tak płacze.

Teraz po latach znalazłam to, co mi tak przeszkadzało i przez co płakałam, to swoje zgniłe jajko z przeszłości, które było, śmierdziało, ale nie było wiadomo, że to ono. Wywaliłam, pewnie jeszcze trochę mi zajmie usunięcie smrodu, które zostawiło, ale może wreszcie będzie normalnie i nienerwicowo. Ten człowiek na jakimś tam poziomie przypominał mi osobę, która w pewnym momencie mnie "zepsuła", w sumie nawet wiedziałam kogo, natomiast psychika nie pozwalała na zobaczenie tego i połączenie faktów. Wylazło wielkie wkurzenie, ale takie ogólne, trudne do rozbrojenia. Fajnie, że wreszcie zlokalizowałam przyczynę.

Może wreszcie przestanę uciekać od wszystkiego :) Ulga.

Miłego i słonecznego dnia!

[badencja]

Dobrze, ze się uporałaś z czymś z przeszłości :) . Niestety niewiele ludzi bez pomocy kogoś z zewnątrz jest w stanie uświadomić sobie co i dlaczego go gryzie, jeśli leży to w głębokiej przeszości.

[blue.basmati]

No ja miałam pomoc na szczęście :)

[nvv]

Przypomniała mi się - na zasadzie wolnych skojarzeń - scena z filmu "Siedem dusz".
Will, rozmawiając przez telefon, zrugał rozmówce. Był to test.
A po tej rozmowie sam się rozpłakał. Na koniec filmu oddał życie i swoje organy tym którzy zdali testy na bycie dobrym człowiekiem; ten którego zrugał przez telefon odzyskał wzrok.

[blue.basmati]

Nie znam, obejrzę :)

[zolza14]

blue.basmati napisała:



>
> Teraz po latach znalazłam to, co mi tak przeszkadzało i przez co płakałam, to s
> woje zgniłe jajko z przeszłości, które było, śmierdziało, ale nie było wiadomo,
> że to ono. Wywaliłam, pewnie jeszcze trochę mi zajmie usunięcie smrodu, które
> zostawiło, ale może wreszcie będzie normalnie i nienerwicowo. Ten człowiek na j
> akimś tam poziomie przypominał mi osobę, która w pewnym momencie mnie "zepsuła"
> , w sumie nawet wiedziałam kogo, natomiast psychika nie pozwalała na zobaczenie
> tego i połączenie faktów. Wylazło wielkie wkurzenie, ale takie ogólne, trudne
> do rozbrojenia. Fajnie, że wreszcie zlokalizowałam przyczynę.
>
> Może wreszcie przestanę uciekać od wszystkiego :) Ulga.
>
> Miłego i słonecznego dnia!
>
To, co Cię spotkało jest całkiem normalne.
Często nie zdajemy sobie sprawy jak działają na nas inni ludzie.

Taką Twoją reakcję mogła wywołać nie tylko Twoja rozmowa z tym kimś, ale również rozmowa dwóch nawet obcych osób w Twojej obecności.

Taka rozmowa może dotyczyć z pozoru czegoś innego, ale gdzieś, na jakimś poziomie dotyczy przeżytego przez Ciebie doświadczenia i bolesnych uczuć z nim związanych, które nie zostały wystarczajaco przeżyte, lecz zamrożone i zapomniane. I te uczucia sobie tam leżą gdzieś na dnie psychiki, ąż do czasu, gdy jakiś bodziec zewnętrzny nagle wydobywa je na światło.
dzienne.
Nie zawsze nasza reakcja jest tak czytelna dla nas jak było to w Twoim wypadku.
Czasami ten nasz problem nie może się przebić do naszej świadomości i wtedy np. po rozmowie z kimś, albo po wysłuchaniu rozmowy obok, zaczyna nas boleć głowa, albo chce się nam nagle spać,lub czujemy nagłe zmęczenie.
Take nagłe zmiany samopoczucia są oznaką, że nadal jakieś mechanizmy bronią dopuszczenia do naszej świadomości bolesnego uczucia, przed kórego przeżyciem się bronimy.

[androgenik]

Blue
Miałem podobnie ale inaczej, też długo nie mogłem zrozumieć. Jak byłem mały byliśmy z matką nad morzem, a że dzieci uwielbiają lody, no to wywalałem jęzor i darłem się- lody lody. Jednak w te wakacje lodów nie zjadłem chociaż uwielbiałem, a matka do pewnego czasu kupowała aż przestała z tekstem - jak nie lubisz lodów to powiedz. Gdyż co kupiła mi lody to odrazu grzmociłem z nimi całym sobą w pobliską latarnie i tak za każdym razem, co do ręki loda dostałem to musiałem przywalić w latarnie z tym lodem, tłumaczyłem matce że uwielbiam lody ale ta latarnia ciągle na mnie wchodzi, jakaś złośliwa latarnia. Byłem tak przekonany że to latarnia na mnie wchodzi że nawet obilczałem i wyliczałem gdzie stoi, aby na mnie znienacka nie skoczyła skupiałem uwagę i błagałem o lody, niestety zawsze jakiś chaos się robił koło sklepiku i buch w latarnie i zaraz zła twarz matki- już ci nigdy lodów nie kupie. Aż po wielu latach zrozumiałem, że nie znamy naszego prawdziwego umieszczenia w świecie, a wszystko ma wolę życia, tak samo kamień który stawia opór, jak światło które nie gaśnie, spewnością wola życia tej latarni była spora, a nawet bardzo duża że taki opór stanowiła, jak to się mówi złośliwość rzeczy martwych ;-)

[blue.basmati]

Jednym słowem latarnia pozazdrościła Ci lodów i dostawałeś od niej bęcki? No cóż :D

[androgenik]

blue.basmati
Jednym słowem latarnia pozazdrościła Ci lodów i dostawałeś od niej bęcki? No cóż :D


......
No bo wiesz to rasizm jest jakiś straszny, aby kamienie czy latarnie uważać za rzeczy martwe, nie jest dziwne że robią się złośliwe, no bo jak za jakieś 20 lat umre, żyjąc 50 lat, a taki kamień czy latarnia będzie tu istniał ze sto lat lub nawet tysiąc, to mają tylko takie kształty aby dłużej istnieć. No to przebijają człowieka żywotnością, ale człowiek rasista on żywy reszta martwa, krótkowzroczna głupotka.

[blue.basmati]

Nie wiem, jak kamienie, ale co do roślin, to jestem przekonana, że są bardziej rozumne, niż się ludziom wydaje :)

[nvv]

Domi... czy to Ty?

O chaosie się droczyliśmy. Ale nie rozwinęliśmy tej dyskusji, wciąż jestem ciekawy Twojej wiedzy o kwiatkach...

[blue.basmati]

To co z tym chaosem?
Nie dam się tak łatwo zbyć kwiatkami :P

[nvv]

Remis. Wg mnie obydwoje mamy racje. A przynajmniej ja nie potrafię rozstrzygnąć - widzę zarówno determinizm, jak i chaos. Pod płaszczykiem chaosu dostrzegam determinizm, a pod płaszczykiem determinizmu - chaos. Czasem czuję, że nic nie jest przypadkowe; czasem myślę, że jest odwrotnie; a może jest jedno i drugie. Jednak co ja mogę wiedzieć, to Ty tu jesteś po fizyce, mądra i piękna.

Już nie chcę się sprzeczać, ani rywalizować. Chcę... być szczęśliwy.

[blue.basmati]

nvv napisał:
> > Już nie chcę się sprzeczać, ani rywalizować. Chcę... być szczęśliwy.

[androgenik]

blue
To już akurat udowodniono że rośliny czują na zasadzie chemicznej, my mamy impulsy między neuronami, rośliny chemie, to jest ich język i jak włazisz na trawnik, to dla ciebie niedostrzegalnie, ale dla urządzeń już tak, przechyla się by utworzyć formę mniej łamliwą, bo sobie nawzajem przekazały; agresor na trawniku. A co do życia form martwych to jest to hipoteza, ale ich byt przecież jest dłuższy tym samym musi mieć formę mniej elastyczną.

[leda16]

Aleś Ty egzaltowana...A beczeć bez powodu, to co najmniej godne politowania.

[blue.basmati]

No jestem, a raczej bywam i co z tego? Uprzedzając -tak, bywam też naiwna, bywam też dziecinna i tak, bywam też bardzo, bardzo głupia. Dzięki temu potrafię się cieszyć wieloma rzeczami- nadal. Jak chcesz, to się lituj.

[zolza14]

blue.basmati napisała:

> No jestem, a raczej bywam i co z tego? Uprzedzając -tak, bywam też naiwna, byw
> am też dziecinna i tak, bywam też bardzo, bardzo głupia. Dzięki temu potrafię s
> ię cieszyć wieloma rzeczami- nadal. Jak chcesz, to się lituj.


Przynajmniej nie jesteś analfabetką emocjonalną.

[wiolcia29_2]

Coś podobnego miałam napisać. :)