Heidegger, bezsennosc i motyle

[mariposa]

I CO JA BIEDNA PRZEZ WAS MAM?!?!?!
NIE DOSC ZE MNIE STRESUJECIE SWOJA ELOKWENCJA I
OCZYTANIEM TO PRZEZ TEGO WASZEGO HEIDEGGERA TO JA SPAC
NIE MOGE!!! OBUDZILAM SIE DZIS O 4 RANO I NIJAK GO
SOBIE Z GLOWY WYBIC NIE MOGLAM.

ACHA, tak dla porzadku zaczynam od rozpoczecia nowego
watku,
bo nudne sa watki powyzej piecdziesiatki-
dlugo sie rozwijaja i wszyscy sie wymadrzaja!


Przeczytalem poltorej strony i... Przypuscmy, ze
czlowiek stoi tylem do sciany na ktorej wisi obraz i
mowi, ze zawieszony jest on krzywo. I ma racje mimo,
ze nigdy przedtem tego obrazu nie widzial.

ja: OK. nie widzial i ma racje, bo DLA NIEGO moze i
krzywo wisi. ale skad on wie, ze na tej scianie w
ogole cos wisi? i ze jest to obraz a nie np. szpada
prawujka zdzisia z czasow napoleonskich?


Prawda - myslac o tym przykladzie widzimy, ze
pierwszym warunkiem dotarcia do prawdy jest wlasna
aktywnosc. Mosimy wyrazic przypuszczenie ‘obraz wisi
krzywo’. Bez tego nie moze byc mowy o prawdzie. Ale co
dalej? W akcie dzialania stworzylismy opinie o. Swiat,
ludzie, przedmioty istnieja.


ja: ale najpierw musimy UWIERZYC, ze one istnieja i ze
mozna o nich wydawac opinie. i ze opinie moga byc
prawdziwe (subiektywnie oczywiscie). a czy kazda
opinia jest rozna od prawdy obiektywnej, ktorej
poznanie nie jest nam dane? bo wezmy na przyklad te
katedre. jesli pokazemy ja milionowi ludzi, z ktorych
kazdy wyda o niej niezalezna opinie, to mozna by
zalozyc ze istnieje pewne prawdopodobienstwo, ze ktos
powie PRAWDE (obiektywna). oczywiscie nigdy sie nie
dowiemy czyja opinia byla prawdziwa, ani czy w ogole
ktos dotarl do prawdy obiektywnej, ale im wiecej
opinii, tym wieksza szansa, prawda? (sic!)
chociaz to cale prawdopodobienstwo to zawsze wydawalo
mi sie mocno podejrzane... ;-) ale to juz chyba nie
pan H. narozrabial...


Mozemy tez zalozyc, ze istnieje jakas obiektywna
prawda o nich. Ale czy jest wazne, czy nasza opinia
spotyka sie z obiektywna prawda o? Heidegger mowi, ze
nie. Prawda obiektywna jest bezuzyteczna.


ja: no a co by pan H. (strasznie trudne ma nazwisko -
nasze nicki to przy tym linijka) odpowiedzial, jak
ktos by mu zarzucil, ze ta cala jego teoria to tez
tylko prawda jego wlasna, wiec niech sobie ja twozry
owszem, ale na wlasny uzytek i nie marnuje lasow
tropikalnych tudziez wzroku przemeczonych studentow?
mozna by powiedziec, ze spoko, kazdy sobie stworzy
wlasna opinie o wszystkim, ale skoro i tak nie mozemy
dotrzec do prawdy obiektywnej, to nie ma sensu
wymieniac opinii. a dyskusje, musicie przyznac, sa
wyczerpujace, a czasami nawet tragiczne w skutkach, a
Matka Natura tak to jakos urzadzila, ze wyksztalcila
nam sie komunikacja na poziomie abstrakcyjnym. to po
co jak nie zeby wymieniac opinie? i po co je
wymeiniamy? przeciez do prokreacji wystarczyloby pare
sylab?
tak tylko dla uscislenia. pan H. uwazal, ze prawda
obiektywna istnieje, tak?



Katedra w Amiens dla jednego jest niewypowiedzianie
piekna, dla drugiego jest kolejnym kosciolem. Czy
wazne jest, ze jest tylko kosciolem czy czyms
wspanialym obiektywnie? Heidegger mowi, ze nie.
Natomiast przedstawiajac opinie o, tworzac opinie o,
doswidczamy jestestwa. Zyjemy i dowiadujemy sie czegos
o sobie (np. co nam sie podoba).

ja: tylko po co???? po co wiedziec o sobie wiecej? nie
lepiej zyc w blogiej nieswiadomosci i nie budzic
upiorow spiacych w zakamarkach wlasnej duszy?


Kantowski przewrot kopernikanski klania sie gleboko.
Kant jednak nie drazyl tego tematu albo go nie
zauwazal. Heidegger tak.

ja: tu sie nie wypowiem, gdyz z powodu braku danych
nasuwa mi sie tylko jedno pytanie "who, the fuck, is
Kant?" ;-)

[mariposa]

sorry, ze obciazam serwer, ale tak mi sie jakos 2 razy wyslalo... ta technika
mnie przerasta...

w kazdym razie pozdrawia marija i jej suczka :-)))

[Gość: koncerto]

Zjem sniadanie. Nie, po co mi sniadanie. Szkola. Po co, fuck, mi jakas szkola.
Praca. A po cholere mam pracowac! Nie chce! Myslec? Po jaka cholere czlowiek
mysli. Boze, jakbym chciala nie myslec. Ze tez musze caly czas myslec.
Chcialamym byc krowa. O tak, to by bylo fajnie. Krowa nie ma wielu problemow.
Po co w ogole czytac czy pisac? To bzdura. Przeciez mozna kopulowac wydajac z
siebie pojedyncze sylaby. Takie co to tylko oddaja chwilowe emocje a nie znacza
nic. Zolw pamieta przez 5 minut. Moze lepiej byc zolwiem. Moze krowa pamieta
dluzej? Fuck. Nie chce byc korowa. Chce byc zolwiem! Nie. Moze lepiej ameba.
Ona chyba nie pamieta w ogole niczego. O tak. To jest to.


Myslenie to tez ewolucja. Dlatego czytamy cos by nie zaczynac wszystkiego od
ameby. Nawet kubus puchatek jest juz lepsza odskocznia niz nic. O tym
rozmawiamy. To nie chodzi o popisy elokwencji ale o podszczekiwanie, ktore
pobudza hieny do stadnego polowania - w tym wypadku chodzi o pokarm dla umyslu.
Mozesz wysylac te cholerne maile w tym cholernym internecie bo ci cholerni
ludzie to wymyslili ale nikt nie zaczynal od zera i po to czytamy Heidegger by
nie zaczynac od zera a nie po to by sie totalnie i ze wszystkim nie zgadzac.

[Gość: Malwina]

No prosze , jestem natchniona, mowilam ci : pisz dziewczyno i mialam racje. Tylko mi tu o prawdzie nie
zasuwac, i to obiektywnej bo mi sie w glowie kreci !!!
Jaka prawda !?
Prawdy nie ma, sa prawdy. (moja jest oczywiscie najwazniejsza, no ale zeby powiedziec ze
prawdziwa to sie nie odwaze !)
Z tego calego metliku ktory karmi moje dwie szare komorki (a one sa zarloczne, bestie !) zapamietalam
takiego jednego co to mowil ze zycie nie ma sensu i to jest jego jedyny sens - tak trzymac ! on to nazwal
radosna wiedza. Dlatego wczoraj poszlam na spacer na brzeg morza i gapiac sie w (sina) dal,
pozwolilam by ogarnal mnie bezmyslny blogostan.
Pisz noca, pisz, dobrze ci to robi. Nastepne zadanie domowe dotyczy Bergsona, co ty na to :)

Bergson

[Gość: koncerto]

Bergson jest tez okay. Na dodatek blisko Prousta. No to mamy dobry temat by
poszukiwac nieco utraconogo czasu. Tego samego, o ktorym zreszta pisal i
Heidegger.


Francja - piekny kraj.





pzdrw

[Gość: Malwina]

Nie wiem co macie do tej francji - jeden jasiu rzucil mysla (?) i wszyscy powtarzaja jakby to bylo
pewnikiem ...!?

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Na tle ponizszego (Jaro), nie bardzo rozumiem dlaczego (wedle niego) egzystencjalizm jest porabany,
ale to pewnie normalne ;)

podpisano : ektoplazma

[Gość: Leslaw]

Gość portalu: Malwina napisał(a):

&#62 Nie wiem co macie do tej francji - jeden jasiu rzucil mysla (?) i wszyscy powta
&#62 rzaja jakby to bylo
&#62 pewnikiem ...!?
&#62
To nie pewnik to jest poprostu do rozpoznania po Twoim IP a wlasciwie domenie
Twojego server.
Ale jak tak bardzo chcesz sie ukrywac to umowmy sie ze jeste w Ustrzykach Dolnych

;)

[mariposa]

w i t a m W a s Z i e m i a n i e!

a po naszych co widac Latawcu? ;-)))

o porąbanym E i .fr

[Gość: jaro]

Francja - bo Twój serwer jest we francji (to .fr). A egzystencjalizm jest
porąbany bo: wzmocnił w powszechnym pojęciu pozycję subiektywizmu, i teraz
każdy ma swoją prawdę i uważa ,że ma na to świetne uzasadnienie, bo ciężko go
zrozumieć, dzieła takiego "H" i innych to prawdziwe łamigłówki dla umysłu
przyzwyczajonego do realistycznego działania, bo mało jest dobrych
komentatorów. A poza tym jeżeli ktoś studiował jakąś "banalnie" techniczną
dziedzinę, to jest przyzwyczajony do faktów, poznawania zjawisk i tego, że
takie np. prawa fizyki nie podpadają wprost pod subiektywny punkt widzenia. Dla
mnie prawda to wystarczająco pociągająca i prawdopodobna hipoteza. Choć wiem,że
to też tylko jedna z możliwości. Dlatego zamiast prawdy jako takiej bardziej
pociąga mnie metodologia jej odkrywania i wyrażania, takie hobby.

[Gość: Malwina]

czy twoja metodologia odkrywania potrafi udowodnic ektoplazmie i amebie ewentualnie mrowce i zyrafie
ze stol to stol (i prosze mi nie wyliczac jego czterech nog i blatu bo to nie argument) ?

Malwina( ktora widzi jak wilk)

[mariposa]

motylek o bardzo malym rozumku tak sobie pomyslal, ze przeciez wszystko to
kwestia UMOWY i ZDEFINIOWANIA wszystkiego. no bo jak sie umowimy, ze stol to
blat z czterema nogami, to chocby na nim Malwina usiadla, to bedziemy nadal
utrzymywac, ze to jest stol, chociaz nie jest DO SIEDZENIA. i chociaz ona
bedzie krzyczala i tupala, ze to wcale nie stol tylko la table.

i moze z tymi obiekcjami do do prawdy subiekta H. jest podobnie?

frrrr

[Gość: Malwina]

La table mi spadla na la tete, czy to moze doniczka z balkonu sasiadki ? Boli mnie la tete ide rabac
drewno i wylamywac sobie stawy lokciowe :)

Einstein sie klania pokornie

[mariposa]

i bardzo dobrze, bo podobno nie ma to jak sie zdrowo zmeczyc, a wtedy wszystkie
depresje i leki egzystencjalne... egzystencjonalne... egzystencjonowalne...
egzystenstonowane... egzzzz... odfruwaja w sina dal.

frrrr

tylko sobie paluszkow nie przytrzasnij toporkiem, bo nie bedziemy Cie
rozumiec ;-)

[Gość: jaro]

Ten tekst koncerto jest całkiem egzystencjalny. Z kolei Ty Mariposa
kokietujesz. Też jesteś bardzo filozoficzna, bo filozofia to nie umiejętność
cytowania formułek (to się nazywa erudycja) ale sztuka wypowiadania sądów.
Wśród wszystkich teorii te egzystencjalne są wg mnie najbardziej porąbane. Nie
mniej jednak można je odnaleźć w wielu wątkach współczesnej myśli europejskiej,
np. u podstaw współcześnie realizowanego humanizmu. Pełna teoria poznania to
nie tylko egzystencjaliści. Im właśnie chodziło o aspekt odbioru nie tyle
rzeczywistości, co o stosunek człowieka do jego bycia. O to w jaki sposób
człowiek doświadcza swego istnienia. Można powiedzieć, że poznanie to nie tylko
poznawanie przedmiotów, a raczej dużo więcej niż właśnie to. Nie mniej jednak w
procesie istnienia człowiek doświadcza siebie, swoich wrażeń troski itp. Te
właśnie przeżycia konstytuują poznanie. Taki jest z grubsza punkt widzenia
egzystencjalistów. Prawda o przedmiocie jest w pewnym sensie prawdą o mnie i w
tym znaczeniu można powiedzieć, że nie jest istotna prawda o katedrze. Ona nie
mówi człowiekowi o nim samym, o ile jest tylko obiektywna, o ile nie angażuje
poznającego podmiotu. H nie interesuje poznanie takie jak w naukach
empirycznych, takie jak w filozofii realistycznej, a raczej sam proces w
którym „będący” (seientes) „byt” (sein) odkrywa siebie jednocześnie powstając
(das-sein), bo właśnie specyficznym pomysłem pana H jest wprowadzenie kategorii
upływającego czasu. Życie (bycie) jest jak melodia, kiedy jest już pełna, kiedy
wybrzmiewa ostatnia nuta, przestaje istnieć. Kiedy brzmi, poznaje się, staje
się i tworzy siebie. (dlaczego nie jestem krową, dlaczego nie jestem tym czy
tamtym, po co żyję czuję cierpię itp. To nie takie głupie).

Filozofia i burza. No a gdzie psychologia?

[Gość: koncerto]

Ale burza! Nie, nie za oknem ale w dziale 'PSYCHOLOGIA'. Dlaczego? Moze
dlatego, ze zycie jest ciekawsze od psychologii.

?

?

?

A wszystko bez te atomy i Marie i jej psa (suczke zreszta).


pzdr

PS


Ale fajnie czyta sie jaro! Tak mnie podpedza, ze do H nie siegne przez
najblizsze tygodnie. Wole jaro bo jest tu i zywy.

PS 2

Jaro, a jakie poglady sa Ci bliskie jezeli np. egzystencjalizm to smiecie?
(Nawiasem mowiac nie wiedzialem, ze jestem pod wplywem egzystencjalizmu. Zawsze
myslalem, ze blizej mi do np. Bergsona, Hedonistow a daleko do Lenina i innych
tego typu 'filozofow'.)







pzdrw

[Gość: jaro]

Nie mnie oceniać pod czyim jesteś wpływem, moja świadomość sięga z reguły dwie,
trzy wypowiedzi wstecz, nie więcej, tak mi się zgrało z tymi "pytaniami
egzystencjalnymi" po co to, po co tamto...
A jeśli chodzi o psychologię to czy psychologia to tylko poznawanie i
ewentualne eliminowanie stanów uznanych przez innego psychologa za patologię.
Jeśli chce się zrozumieć człowieka, to warto przyjrzeć się z szerszej
perspektywy. Gdyby np. chcieć wyprowadzić wizję człowieka z teorii Freuda, to
zobaczymy go jako wypadkową działania jego wewnętrznych popędów, w innej wizji
może być: "osobową strukturą samostanowienia", i to mi się jakoś bardziej
podoba. U egzystencjalistów będzie nieco wyobcowany z rzeczywistości, budujący
mozolnie świadomość siebie i swojej wolności, przebijający się ku
transcendencji, różnie przez nich definiowanej. Każda ta wizja stawia na inne
aspekty ludzkiej kondycji, na inne "moce" i "siły wewnętrzne". A o obudzenie
ich przeceż chodzi. "Ludzie! rośnijcie ku słońcu!".

[Gość: gadula]

Gość portalu: jaro napisał(a):

&#62 Nie mnie oceniać pod czyim jesteś wpływem, moja świadomość sięga z reguły dwie,
&#62
&#62 trzy wypowiedzi wstecz, nie więcej, tak mi się zgrało z tymi "pytaniami
&#62 egzystencjalnymi" po co to, po co tamto...
&#62 A jeśli chodzi o psychologię to czy psychologia to tylko poznawanie i
&#62 ewentualne eliminowanie stanów uznanych przez innego psychologa za patologię.
&#62 Jeśli chce się zrozumieć człowieka, to warto przyjrzeć się z szerszej
&#62 perspektywy. Gdyby np. chcieć wyprowadzić wizję człowieka z teorii Freuda, to
&#62 zobaczymy go jako wypadkową działania jego wewnętrznych popędów, w innej wizji
&#62 może być: "osobową strukturą samostanowienia", i to mi się jakoś bardziej
&#62 podoba. U egzystencjalistów będzie nieco wyobcowany z rzeczywistości, budujący
&#62 mozolnie świadomość siebie i swojej wolności, przebijający się ku
&#62 transcendencji, różnie przez nich definiowanej. Każda ta wizja stawia na inne
&#62 aspekty ludzkiej kondycji, na inne "moce" i "siły wewnętrzne". A o obudzenie
&#62 ich przeceż chodzi. "Ludzie! rośnijcie ku słońcu!".

ano rośnijcie, tylko o preserwatywach nie zapomnijcie.

[Gość: gadula]

Być może, ze prawda to wszechświat (bóg)
o symbolu koła
a nasze próby poznania tej wiedzy
to nic innego jak wieża babel.

[dotw999]

brawo znalazlam nareszcie cos o czym marzylam25 lat temu,tylko ze za malo wiem
zeby dyskutowac prosze wybaczcie i podajcie informacje gdzie i kogo
szukac.pozdrawiam wszystkich myslacych -nowicjusz

Czy stół to stól i co dalej?

[Gość: jaro]

&#62jak mrówce i amebie udowodnić...
im nie trzeba udowadniać, one wiedzą swym „rozumem praktycznym” co do czego
służy. W sposób filozofii klasycznej można powiedzieć, że każdemu bytowi
właściwe jest jego treść i pewne „dobro”, oczywiście ten termin tu nie ma nic
wspólnego z etyką, chodzi o wyróżnienie, że dany byt jest rozpoznawany nie
tylko rozumem ale i uaktywnia wolę. Np. jemy zupę łyżką, a nie karabinem, o ile
jesteśmy głodni. Podobnie ameba i każdy inny byt po prostu poznaje
rzeczywistość wprost. Oczywiście nie rozpozna stołu, bo to specyfika ludzkiej
kultury.
Z drugiej strony można powiedzieć o narzędziach poznania. Konwencja, języki,
kontekst społeczny, komunikacja umożliwiają tworzenie teorii i konstruktów,
które działają w obrębie świadomości jednostkowej i społecznej. Ze strony
psychologii: nieraz warto zauważyć, że kluczem do ludzkiego postępowania jest
jego wyobraźnia. Nie jesteśmy w stanie przekroczyć swojego problemu, sytuacji,
uprzedzenia, bo nie wyobrażamy sobie rozwiązania. Zmiana postępowania wymaga
między innymi wyobrażenia sobie, że jakieś konkretne rozwiązanie w ogóle jest
możliwe...
Dzięki filozofii można nie tylko poznać meandry ludzkiego rozumowania (historia
filozofii), ale usprawnić swój umysł tak, żeby nie poddać się przygnębieniu
wynikającego z problemów z prawdą, słusznością sądów i opinii. Nie koniecznie
jest tu potrzebna filozofia, ale życie, doświadczenie, obserwacja
rzeczywistości, formułowanie sądów, konfrontacja z innymi.
Wracając do Egzystencjalizmu to właśnie on podkreśla
konieczność „zaangażowania” w rzeczywistość. Nawet to zaangażowanie na tym
forum też uczy i wymaga – właśnie formułowania wypowiedzi. Przez tę zabawę (na
poważnie) z wami odkurzyłem jedno takie pudło z książkami i zamiast patrzyć w
telewizor wertuję sobie za interesującymi mnie wątkami.
Wracając do prawdy – co by o niej nie sądzić, to samo poszukiwanie jest
wspaniałą zabawą.
Egzystencjalizm jest ciekawym nurtem filozoficznym, natomiast jego skrajnością
w etyce jest takie skupienie się na tym „co przeżywał” podmiot, że paraliżuje
to ocenę tego „co zrobił”. W sumie każdy w trakcie swojego czynu ma jakąś
wewnętrzną, emocjonalną motywację. Trudno ją podważać. Natomiast nie powinno to
zaburzać oceny obiektywnej. Nie uważam, że Egz. To śmieci, przecież z niego
wyrosła filozofia spotkania, personalizm, on też był natchnieniem (obok
fenomrnologii) dla Karola Wojtyły. Natomiast niektóre nurty E zamieszały w
etyce, przeakcentowywując subiektywizm.

[Gość: Malwina]

na mrowisku stoi stol nierozpoznawalny przez mrowki, ktore sa jedynymi swiadkami jego stania, czy
stol w tym wypadku istnieje czy nie? Co to real, a co obiektywizm? a prawda w tym wszystkim ?
Czy mozna stwierdzic ze stol istnieje bez odpowiednich swiadkow tego istnienia ? Czy nie najlepiej
zastosowac metode obserwacji przez dziure arbuza ? a moze ryzyko ze arbuza mrowki zjedza jest za
duze ? i do diaska, gdzie podziali sie marsjanie ?

(humor jest najlepszym sposobem na nabycie dystansu, a tu dystansu trzeba, oj, trzeba...)

[Gość: koncerto]

To nie jest do przemyslen. Stol i mrowki, nie. To tak jak pytanie czy swiat
istnieje naprawde czy jest tylko naszym wyobrazeniem, np. moze tylko istnieje
ja i moja swiadomosc a reszta to wyobrazona lipa. Nawet ty, Malwino to gra
moich, no wlasnie, genow?

Skad ten arbuz z dziurka?

Czyzbys czytala temat 'Udany stosunek'?

[Gość: Malwina]

Malo ze czytalam, - usmialam sie setnie i prawdziwie i dziekuje ci za to bo coraz mniej okazji do
smiechu na tym padole :))))))
jestem z siebie zadowolona bo moje mrowki z arbuzem mialy posluzyc do wywabienia cie z nory i
udalo mi sie !!!! oh ta manipulacja ! mam nadzieje ze nie masz mi za zle w momencie gdy cel mi
niezlosliwy przyswieca ....
co do realu, to w momencie gdy zaczela sie era informatyki i dyskusja na temat wirtualne czy realne,
zaczelam miec watpliwosci - popatrz , taki sen np. to nasze drugie zycie, realne czy nie ?
Mniej wazne ? Jesli tak to dlaczego ?

Tylko dla Malwiny, reszta niech opusci.

[Gość: koncerto]

Malwino,

czytalem wlasnie straszliwie dlugi watek 'homoseksualny' i tam Twoje
wypowiedzi. Po tym, ze jestes piekna i inteligenta (to drugie to widac) ale
samotna to az mam ochote cie zobaczyc. Wcale nie dziwne, no nie.

A jak lubisz sie posmiac to z watku samochodowego, moze znasz a moze nie:


Koleżanki i Koledzy,
Dostałam od sąsiada interesujacą ofertę kupna malucha po okazyjnej cenie
(zważywszy na przebieg). Proszę tą drogą o opinie i rady. Maluch jest z grudnia
1989 roku. Ma ładny, czerwony kolor i 2 lusterka (niestety, jedno zewnętrzne).
Przebieg jest tylko 4342 km i licznik nie jest obrócony (a może odwrócony, nie
pamiętam). W tym mogę wierzyć sąsiadowi bo jest w kościele co niedziela.
Parkowany jest wprawdzie nie w garażu ale też i nie pod drzewem więc lakier
jest jak nowy i się błyszczy. Za plusy można podać, że sąsiad jeździ nim w
zasadzie tylko do kościoła i po papierosy do kiosku. Do kościoła jest cirka 160
metrów a do kiosku 80 metrów. Przy tym jak jeździ do kiosku to najpierw na
wstecznym biegu czyli rewersie a z powrotem to już na pierwszym ale do przodu.
Sąsiad mówi, że o tym jeżdżeniu do kiosku to mogę zapomnieć bo licznik i tak
się nie obróci przez ten wsteczny bieg (a może nie odwróci, nie pamiętam). Ja
mu w każdym razie wierzę. Do Kościoła za to jest więcej niż 2 razy po 160
metrów bo sąsiad nie skręca w lewo. Skręcanie w lewo jest
najniebezpieczniejsze, jak wiadomo. Więc jeździ w prawo tylko a to znaczy, że
dookoła kościła i z powrotem przez ulicę Polną i do krzyżówki, i znowu w prawo.
To daje jakieś 600 metrów. W lewo też można skręcać bo coś tam jest
zasmarowane. Zdaje się zwrotnica. Ale niech nie myśli, że kolejowa, nie.
Samochodowa zwrotnica. Z zapalaniem nie ma zupełnie kłopotu ale gdy się trzyma
akumulator w domu. Tak on robi od lat i jeszcze się nie zawiódł. Tym bardziej,
że akumulator ma powiększoną pojemność i jest z CENTRA Poznań a nie z innej
Centry. Zdaje się, że ten akumulator starcza na 34 godziny czy coś takiego.
Paliwa trochę bierze i trzeba chodzić do cepeenu z kanistrem ale ten kanister
dostanę jako bonus za darmo jak kupię tan samochód. Do cepeenu jest może ze 2
kilometry wszystkiego więc o co chodzi. Poza tym jak już kupię to mogę sobie po
prostu pojechać. To też wchodzi w rachubę. Wszystkie płyny były wymienione w
1995 roku jak brat sąsiada przyjechał a on pracuje w wojskowości i wszystko mu
dobrze doradza. Z tego, że taki mały przebieg to książeczka z kontrolkami jest
pusta i nie ma wpisu ale sąsiad mówi, że jak pierwszy przegląd jest po roku to
się zupełnie nie opłacało jechać bo przebieg był mały a potem to powiedzieli,
że gwarancja uciekła. O właśnie, zapomniałam, że samochód miał gwarancję przez
1 rok i jest ona zupełnie czysta bo nigdy nic się nie zdarzyło. Co do ceny to
tu jest raczej duży problem. Sąsiad mówi, że nie spuści z malucha i chce 1100
złotych. To jest bardzo dużo jak dla mnie. Sąsiad mówi też, że nie sprzedałby
tego malucha za nic bo tak dobrze chodzi ale mają z żoną małe emerytury i im na
mleko nie starcza przez te opłaty a do kościoła to i tak mogą chodzić na
pieszo. Może sąsiadka kupi za te pieniądze futro w lumpeksie no to wciąż będzie
szyk jak pójdą do kościoła i nieważne, że na pieszo, co nie? W samochodzie
siedziałam już dwa razy co mi sąsiad pozwolił. Trochę czuć go ale to dlatego,
że teraz zima i jak się wywietrzy na wiosnę to będzie dobrze. Ja tam się trochę
boję tego bo to śmierdzi jak wilgocią i na podłodze jest trochę zielonego
koloru ale to ma się zmyć. Sąsiad pokazał mi też pod dywanikami (samochód ma 2
dywaniki), że jest bez wody i przez dziurki w podłodze co je sam wywiercił
wszystko spływa. Tu chodzi

[Gość: Ped]

Maluch niedrogi . MOzesz kupic.

hi hi

[Gość: mars]

ja tez czytalam :-))))))))))))))))))

chcialam zobaczyc, kto odpisuje na takie glupie posty :-))))))))))

ale brawo za to, ze Ci sie chcialo i udalo

[Gość: jaro]

Jeśli koło mrowiska stoi i istnieje, to mrówki na pewno sprawdzą, czy "w"
lub "na" stojącym nie ma czegoś do jedzenia, gromadzenia, budowy mrowiska, bo
one straszne i skrajne utylitarystki są... :o)

ROZWIĄZANIE KONKURSU

[mariposa]

Dzien Dobry Istoty Myslace!

pomimo, ze moj konkurs nie wzbudzil szczegolnego
entuzjazmu ;-) postanowilam go rozwiazac.

otoz w srode, czwartego lipca, o godz. 11:30 powinnam
byla zdawac egzamin z... filozofii. nie poszlam, bo
stwierdzilam, glownie dzieki Wam, ze to moze byc
ciekawe i po raz pierwszy od bardzo dawna poczulam, ze
CHCE sie czegos dowiedziec. a z Wasza pomoca to we
wrzesniu zdam na celujacy! :-)))

chcialabym wiec zaproponowac zabawe w myslenie na
wakacje. Wy bedziecie mi cos opowiadac a ja (i
pozostali ignoranci w temacie) bedziemy pytac.
od razu dodam, ze ja nie pytam po to zeby wytknac
bledy w rozumowaniu ludziom wielkim, ktorych nawet
nazwiska nie potrafie dokladnie zapamietac. nie pytam,
zeby udowodnic jaka to ja jestem bystra i blyskotliwa.

pytam, bo mysle, ze podobne pytania musialy sie rodzic
takze w umysle filozofa w trakcie tworzenia teorii i
chcialabym sie dowiedziec, jak z takimi watpliwosciami
sobie ten czy ow mysliciel poradzil.

bo dla mnie, nie tyle wazne jest CO pan H. czy B.
myslal, ale JAK myslal, JAK radzil sobie ze
sprzecznosciami i w jaki sposob dochodzil do PEWNOSCI.

uczac sie myslec, moze z czasem dojde z czasem do
wlasnej filozofii zyciowej (subiektywnej
oczywiscie ;) ).

to jak? rozpoczynamy WAKACJE Z MARIA I JEJ SUCZKA?

ps. zupelnie nie przeszkadzaja nam Wasze corki,
tesciowe, zony, kochanki i kotki (w wersji
meskoosobowej rowniez) ;-)))))))))


Marija i Jej Suczka

[Gość: Malwina]

Nie mysle , o nie, wiem , jestem pewna (!) ze filo nie do tego sluzy - zaden filozof nie dochodzi do
pewnosci, to nie cel, przenigdy, jestem pewna ze to przedmiot dodatkowy na twoich studiach, gdybys
uczyla sie filozofii w zyciu bys tego nie napisala (albo twoi profesorowie sa banda kretynow).

Filo to sposob myslenia : swiata i czlowieka, jest ich tysiac piecset sto dziewiecset, nie ma dobrego,
prawidlowego , lepszego, wlasciwego. Jest to podejscie do czlowieka, do zycia.

Dlaczego nie sprobujesz czytac tych facetow w oryginale (a nie wyklady i opracowania) - obojetnie o
czym mowia i jaka idee bronia - najbardziej interesujace w tym wszystkim jest obserwowac rozwoj (jak
papier toaletowy !) ich mysli. Nie musisz brac sie za Kanta (chyba ze masz przychodnie psychiatryczna
w poblizu), taki Nietzche jest niezwykle dostepny i przyjemny w czytaniu (swoja droga, co za delirum,
on ma sraczke myslowa !). No i plus u fryderyczka - mozesz skakac z rodzialu do rozdzialu, po
kawalkach czytac (takie np - znow nieudolnie tlumacze- "Ponad dobrem i zlem").

A dla rozrywki (i egzaminu) przeczytaj sobie "Swiat Zofii", - lekkie, latwe i przyjemne a zwoje mozgowe
dymia...

[Gość: mariposa]

Malwinko!
przede wszystkim Dzien Dobry. jeszcze raz chcialabym podkreslic, ze mnie nie
interesuje CO wszyscy ci madrzy ludzie wymyslili, ale ich TOK MYSLENIA. wiedza
encyklopedyczna mnie nie satysfakcjonuje, bo co mi po znajomosci setki nazwisk
filozofow i zalozen ich teorii, jak tylko mozg mi sie zapcha i niczego nie bede
w stanie SAMA pomyslec. zreszta nie wiem czy to jest wazne. oczywiscie to robi
wrazenie, kiedy ktos mowi tak, ze rozumiem co siodme slowo, ale ja wole ludzi,
ktorzy potrafia zadawac pytania od tych, ktorym wydaje sie, ze znaja wszystkie
odpowiedzi.

ach, chyba sie juz za bardzo zamotalam i zapomnialam, co napisac chcialam ;))

ps. malwino, zaloz sobie konto na serwerze gazety, zeby mozna bylo sie z Toba
skontaktowac :)

[Gość: jaro]

Zależnie od systemu filozoficznego można wyróżnić kilka postaw, albo że prawda
istnieje obiektywnie i można do niej dotrzeć (dogmatyzm, oczywiście
filozoficzny), że jakaś jest, ale nie bardzo można do niej dotrzeć (agnoscytyzm
poznawczy), że może i jest, ale nasze teorie poznawcze są użytecznymi fikcjami
(konwencjonalizm) na drodze umownej, strukturalizm spróbuje twierdzić, że nie
mamy dostępu do rzeczywistości, ale możemy rozpoznawać jej struktury. Różne
formy dialektyki będą uważały, że absolutną pewność znajdziemy tylko w
konstrukcjach w logicznych własnego umysłu (dialektyka Hegla, Marksa, logiczm
systemów aksjomatycznych jak np Fregego, ten ostatni nieco podważony przez
Poincare i twierdzenie Goedla itp). Był spór o istnienie uniwersaliów (jaro,
koncerto Maria Malwina, to konkretni, realnie istniejący ludzie, a
pojęcie "człowiek" jest uniwersalne, w jaki sposób istnieje taki byt
uniwersalny?), spór o istotę rzeczy (ogląd ejdetyczny u fenomenologów), spór na
ile istnieją fakty, a na ile są uteoretyzowane, spór o naukowość nauki itd.
Choć można by powiedzieć że to tylko poglądy, to jednak na bazie poznajemy
mocne i słabe strony naszej wiedzy.
Obecnie można powiedzieć, że na gruncie realizmu i pewności zbudowany jest
system klasyczny, wywodzączy się od Arystotelesa, poprzez św. Tomasza i
Tomistów do neotomistów (np A.Styczeń, K.Wojtyla, M.Krąpiec i inni). Tutaj
należy odkryć treść przedmiotu, sposób jego istnienia (np realny idealny,
konieczny, akcydentalny, relacyjny itp). Postępowanie absolutnie pewne to
ukonieczniające (jakaś treść a zarazem i byt przestaje istnieć, jeśli "usunąć"
jakiś inny), istotnościowe (bez takiej a nie innej treści dany byt nie może być
tym właśnie bytem), z punku widzenia logiki chodzi o dedukcję i redukcję
logiczną.

[Gość: Malwina]

no, widzisz ze ten papier srajacy, ktory nic tylko sie rozwija , to jest wlasnie to ;)

[Gość: jaro]

Na razie, to mój serwer dymi i się bydle zacina.

Czy filozofia przydaje się w życiu? Można by zadać filozoficzne pytanie czy
życie coś daje? To co nazywamy doświadczeniem, zdrowym rozsądkiem to też zwykle
zbiór poglądów, o tyle niebezpieczny, że nie do końca uświadomiony, zapisany w
jednostkowej czy zbiorowej mentalności. Patrzymy na świat, postępujemy według
tego utrwalonego wzoru.
Filo pozwala, że oprócz własnego punktu widzenia poznajesz inne. Czy myślisz,
że bliska mi jest filozofia egzystencjalna? Wręcz przeciwnie, uważałem ją
kiedyś (szkoła średnia)za intelektualistyczne bredzenia, kiedy jednak muszę
zrozumieć, opowiedzieć wytłumaczyć, co więcej, zdać na egzaminie, wciągam się w
meandry, zaczynam ją rozumieć i nawet się do niej przekonywać. "Zdrowy
rozsądek" mi na to by nie pozwolił. Tutaj jest ukryte sedno prawdziwej
tolerancji, jakże innej od tej banalnej i obiegowej. Tak samo wykładowcy
przetczołgali mnie przez Marksizm i Leninizm. Nie z miłości, ale żeby dobrze
znać tą "urzędową" niegdyś dziedzinę wiedzy.
Żaden filozof nie daje recept na życie, żaden szanujący się psycholog też. Od
tego są guru, idole i sekty.
Mimo wszystko na codzień jestem zwykłym facetem, produkuję się w filo tylko na
tym forum. Za to przy testach na "zdolności" intelektualne, które przeprowadzał
zakładowy psycholog wypadłem całkiem nieźle. A jakżeby inaczej, skoro większość
testów mogłem "prześwietlić" metodologicznie i zastosować odpowiednią do pytań
taktykę odpowiedzi. Podobnie problemy życiowe, i te w pracy.
Tak więc nie uważam, że filo można wyrzucić, na pewno nie można "wierzyć" w
żadnego filozofa, co najwyżej czuć do nich zwykłą banalną sympatię.

[Gość: jaro]

Zależnie od systemu filozoficznego można wyróżnić kilka postaw, albo że prawda
istnieje obiektywnie i można do niej dotrzeć (dogmatyzm, oczywiście
filozoficzny), że jakaś jest, ale nie bardzo można do niej dotrzeć (agnoscytyzm
poznawczy), że może i jest, ale nasze teorie poznawcze są użytecznymi fikcjami
(konwencjonalizm) na drodze umownej, strukturalizm spróbuje twierdzić, że nie
mamy dostępu do rzeczywistości, ale możemy rozpoznawać jej struktury. Różne
formy dialektyki będą uważały, że absolutną pewność znajdziemy tylko w
konstrukcjach w logicznych własnego umysłu (dialektyka Hegla, Marksa, logiczm
systemów aksjomatycznych jak np Fregego, ten ostatni nieco podważony przez
Poincare i twierdzenie Goedla itp). Był spór o istnienie uniwersaliów (jaro,
koncerto Maria Malwina, to konkretni, realnie istniejący ludzie, a
pojęcie "człowiek" jest uniwersalne, w jaki sposób istnieje taki byt
uniwersalny?), spór o istotę rzeczy (ogląd ejdetyczny u fenomenologów), spór na
ile istnieją fakty, a na ile są uteoretyzowane, spór o naukowość nauki itd.
Choć można by powiedzieć że to tylko poglądy, to jednak na bazie poznajemy
mocne i słabe strony naszej wiedzy.
Obecnie można powiedzieć, że na gruncie realizmu i pewności zbudowany jest
system klasyczny, wywodzączy się od Arystotelesa, poprzez św. Tomasza i
Tomistów do neotomistów (np A.Styczeń, K.Wojtyla, M.Krąpiec i inni). Tutaj
należy odkryć treść przedmiotu, sposób jego istnienia (np realny idealny,
konieczny, akcydentalny, relacyjny itp). Postępowanie absolutnie pewne to
ukonieczniające (jakaś treść a zarazem i byt przestaje istnieć, jeśli "usunąć"
jakiś inny), istotnościowe (bez takiej a nie innej treści dany byt nie może być
tym właśnie bytem), z punku widzenia logiki chodzi o dedukcję i redukcję
logiczną.
Egzystencjalizm i subiektywizm będzie szukał pewność w immanencji, tj w wiedzy
dostępnej podmiotowi poznania, różnie lokując to co transcendentne, z reguły
wobec podmiotu. Przekraczanie siebie, przy równoczesnym rozwoju i odkrywaniu
siebie będzie miało miejsce w dialogu osób, ja-Ty, co w filozofii dialogu ma
przezwyciężyć kartezjańską srukturę cogito ("myślę więc jestem", tutaj będzie
oznaczało bardziej subiektywne "myślę siebie").
Nauka i filozofia nauki będzie się skupiać na logicyźmie i dorobku pozytywizmu
logicznego. Obecne chyba już trzecie lub czwarte jego tchnienie (neopozytywizm)
wiąże się z problematyką demarkacji nauki (co jest naukowe a co nie) budowy
struktur teorii naukowych (np Imre Lacatos) popperowską (Carl Popper) zasadą
falsyfikacji. Tutaj za Poincare będą bardziej przyznawać, że poznajemy
zależności pomiędzy faktami, obiektami przedmiotami. Językiem teorii są systemy
logiczne, (równolegle rozwija się więc filozofia języka), matematyczne, bądź
matematyzowalne (czy świat jest matematyczny w swej istocie czy tylko
matematyzowalny poprzez matematykę jako jeszcze jeden nasz język?). Pewność
jest tu zabawna: wg zasady falsyfikacji Poppera dobra teoria naukowa powinna
podać twierdzenia, których empiryczna realizacja mogłby zaprzeczyć danej
teorii. Tak więc wiemy raczej na pewno post factum, że dana teoria jest już
zdezaktualizowana, natomiast nie bardzo potrafimy udowodnić, że dana teoria
jest prawdziwa aktualnie. Stąd też określenie "zostało naukowo udowodnione" w
swej warstwie syntaktyczno semantycznej jest absurdalne, co najwyżej ma wartość
metaforyczną = "jacyś naukowcy to badali", lub "są publokowane wyniki na ten
temat". Tak że nauka raczej dziś nie udowadnia, ale bada , gromadzi fakty (na
ile uteoretyzowane?) i buduje teorie, które sprawdza w praktyce.

[Gość: tomciob]

Witam.
Dziękuję Mariposie za wątek, a Jaro za wiedzę.
Jestem, czytam (szkoda, że nic nie mogę dodać) i kibicuję.
Pozdr. (tomciob)

[Gość: jaro]

A odezwij się i bez obawy, bo niedlugo wątek się skończy, jak tylko
jeden "mądrala" będzie się wymądrzał. Powodzenia!

[Gość: tomciob]

Witam - dziękim, odezwę się na pewno. Powiem szczerze, że interesuje mnie parę
problemów, które pewnie mógłbyś pomóc rozwikłać:
- katalog pytań filozoficznych,
- co to jest wiedza potoczna,
- jak się ma wiedza do komunikacji międzyludzkiej.
Pozdrawiam (tomciob).

[Gość: gadula]

mariposa, dla mnie jesteś stuprocentową kobietą,
która uważa, że zwojuje świat stosując metody
„zamykania i otwierania” bardziej znane jako „dam i nie dam”
nie mam nic przeciwko temu pod warunkiem,
że zmienisz swoją tradycyjną pozycje marii na coś bardziej współczesnego.
wierny sługa i niewolnik kobiecości,
gadula


mariposa napisał(a):

&#62 Dzien Dobry Istoty Myslace!
&#62
&#62 pomimo, ze moj konkurs nie wzbudzil szczegolnego
&#62 entuzjazmu ;-) postanowilam go rozwiazac.
&#62
&#62 otoz w srode, czwartego lipca, o godz. 11:30 powinnam
&#62 byla zdawac egzamin z... filozofii. nie poszlam, bo
&#62 stwierdzilam, glownie dzieki Wam, ze to moze byc
&#62 ciekawe i po raz pierwszy od bardzo dawna poczulam, ze
&#62 CHCE sie czegos dowiedziec. a z Wasza pomoca to we
&#62 wrzesniu zdam na celujacy! :-)))
&#62
&#62 chcialabym wiec zaproponowac zabawe w myslenie na
&#62 wakacje. Wy bedziecie mi cos opowiadac a ja (i
&#62 pozostali ignoranci w temacie) bedziemy pytac.
&#62 od razu dodam, ze ja nie pytam po to zeby wytknac
&#62 bledy w rozumowaniu ludziom wielkim, ktorych nawet
&#62 nazwiska nie potrafie dokladnie zapamietac. nie pytam,
&#62 zeby udowodnic jaka to ja jestem bystra i blyskotliwa.
&#62
&#62 pytam, bo mysle, ze podobne pytania musialy sie rodzic
&#62 takze w umysle filozofa w trakcie tworzenia teorii i
&#62 chcialabym sie dowiedziec, jak z takimi watpliwosciami
&#62 sobie ten czy ow mysliciel poradzil.
&#62
&#62 bo dla mnie, nie tyle wazne jest CO pan H. czy B.
&#62 myslal, ale JAK myslal, JAK radzil sobie ze
&#62 sprzecznosciami i w jaki sposob dochodzil do PEWNOSCI.
&#62
&#62 uczac sie myslec, moze z czasem dojde z czasem do
&#62 wlasnej filozofii zyciowej (subiektywnej
&#62 oczywiscie ;) ).
&#62
&#62 to jak? rozpoczynamy WAKACJE Z MARIA I JEJ SUCZKA?
&#62
&#62 ps. zupelnie nie przeszkadzaja nam Wasze corki,
&#62 tesciowe, zony, kochanki i kotki (w wersji
&#62 meskoosobowej rowniez) ;-)))))))))
&#62
&#62
&#62 Marija i Jej Suczka

Jaro jest rozdrobniony

[Gość: koncerto]

Hej wszystkim.

Czy nie uwazacie, ze Jaro sie rozdrabnia i dotyka zbyt wielu tematow na raz?
Fajnie pisze ale nie skupia sie na jednym i to troche dyskomfortuje. Sik!
(wiem, wiem, powinno byc 'sic')

Jaro! Moze np. zajmij sie kwestia czy spojrzenie wstecz na wlasne wybory mowi
cos o czlowieku. Czy o ile swiat jest mniej lub bardziej poza nasza mozliwoscia
ksztaltowania to jednak prywatne wybory zyciowe jako mnie zdeterminowane mowia
cos o nas i sa przejawem naszego istnienia? Np. czy zmiana kraju zamieszkania
to przejaw oportunizmu czy droga zyciowa, na ktorej wygoda liczy sie niewiele a
inne czynniki graja koncert? To jest ciekawe zagadnienie poznawcze. Nie
oczekuje odpowiedzi bo tylko my i tylko w ograniczonym zakresie znamy siebie i
swoja historie ale co o tym mowia filozofie. Czy wglad w wybory jest wgladem w
siebie? Czy argumenty maja swoje wagi uswiadomione czy mozemy je poznac dopiero
sadzac wlasne wybory? Czy isnieje dysonans miedzy samoswiadomoscia chwilowa a
czyms, co mozna by nazwac poznaniem siebie po latach, w sensie historycznym?

pzdrw

[Gość: jaro]

Nie lubię za bardzo patrzeć wstecz, robiłem już tyle różnych, nieraz krańcowo
odległych reczy, że trudno znaleźć związek między nimi. Za to ja tkwię w środku
tego wszystkiego. Ja tą historię - dla - siebie - konstytuuję. Inaczej mówiąc
pewnie dorastam i dojrzewam, tylko że jakoś nie przywiązuję do tego wagi.
Moja "filozofia" życiowa polega na tym, żeby to nad czym inni pracują, do czego
dążą, zdobywać mimo woli. To tak jak z nauką języka, szybciej i lepiej się
uczysz używając go, niż nad książką, tą ostatnią można się podeprzeć w
problemach szczegółowych. Nie wiem jaki byłem, nie wiem jaki będę. Mówiąc
językiem naukowym jestem nieco dyssocjalny, natomiast dla otoczenia nie ruca
się to w oczy. Podobnie jak Sokrates utożsamiał cnotę z wiedzą tak ja chyba
robię z siłami witalnymi. Oczywiście mam zaufanie do pewnych wartości, ale bez
patosu.
Pozdrowienia!

Czy gadula mnie obraza?

[mariposa]

[Gość: gadula]

Jeśli mnie lubisz to powiedz to - przestań gryźć.

[mariposa]

ale O CO CHODZI?

[Gość: gadula]

mari,
głównym powodem, dla którego przesiaduję na tym forum jest moja chęć pomocy
innym. I na tym chciałbym się tylko skoncentrować.
zyczę ci przyjemnej zabawy.


mariposa napisał(a):

&#62 ale O CO CHODZI?

[Gość: koncerto]

Gadulo, troche pokory! Czy nie za gornolotnie o tej pomocy innym?

Caluski dla Ciebie i Marii, tej od psa.

[Gość: gadula]

mimo wszystko nie ubliżę ci...

Gość portalu: koncerto napisał(a):

&#62 Gadulo, troche pokory! Czy nie za gornolotnie o tej pomocy innym?
&#62
&#62 Caluski dla Ciebie i Marii, tej od psa.

[Gość: koncerto]

A wiec nie robisz tego wspanialomyslnie lecz dla siebie.

c.b.d.u.

pzdrw

[Gość: gadula]

...whatever you want.


Gość portalu: koncerto napisał(a):

&#62 A wiec nie robisz tego wspanialomyslnie lecz dla siebie.
&#62
&#62 c.b.d.u.
&#62
&#62 pzdrw

[Gość: koncerto]

Gadulo, Czy Twoja praca to pilowanie FORUM?

Tak przez ciekawosc.

pzdrw

[Gość: gadula]

współczesne metafory j. polskiego są mi obce.
co masz na myśli pisząc "piłowanie FORUM"



Gość portalu: koncerto napisał(a):

&#62 Gadulo, Czy Twoja praca to pilowanie FORUM?
&#62
&#62 Tak przez ciekawosc.
&#62
&#62 pzdrw

Jaro jest zablokowany :-(((

[mariposa]

pewnie za przesiadywanie na forum zamiast zajmowac sie Bardzo Waznymi Sprawami
Niecierpiacymi Zwloki ;)

ale mamy od Niego wiadomosc, troche z zaswiatow, ale zawsze

Jaro napisala:

Katalog pytań filozoficznych.
Niestety nie znam gotowego katalogu takich pytań. Niemniej jednak, rola pytań w
filozofii jest ważna. Dobrze sformułować problem jest równie ważnie jak i
zaproponować konkretną odpowiedź. Można przedstawiać historię filozofii, i jej
treść jako swoiste „spory”: spór o istotę bytu, spór o istotę poznania, spór o
człowieka itp.
Niewątpliwie podstawowe pytania filozofii zostały postawione dość wcześnie. Nie
należy niedoceniać też pytań współczesnych. One przedstawiają zainteresowania
współczesnych nurtów i odzwierciedlają punkty widzenia charakterystyczne dla
epoki.
Z jakiś początków wyłania się jakby pierwsze pytanie filozofii: dlaczego (po
grecku „diati?”). Wyjaśnienie pozycji człowieka w świecie, dlaczego istnieją
byty, jakie są ich wzajemne zależności było zwykle wtedy domeną religii i
mitów. Pozycja religii była szczególna, człowiek czasów starożytnych był z
gruntu religijny w swoich przekonaniach. Nie chodzi tu o formy instytucjonalne,
ani nawet o jakość postaw i postępowania. Po prostu najbardziej dostępnym i
powszechnym sposobem tłumaczenia świata był sposób religijny. Filozofia jakby
wyrywa się z tej tradycji. Stara się odpowiedzieć przy pomocy rozumu, nawet gdy
Platon stosuje do wytłumaczenia niektórych problemów mitami, to nie powtarza
zasłyszanej tradycji, lecz używa je jako formy do opisu tego, co według niego
można powiedzieć o świecie idei, niedostępnym przecież poznaniem „wprost”.
Dziś możemy stwierdzić, że proponowane odpowiedzi na pytanie o to co istnieje
prowadziły poprzez trzy główne obrazy świata: monistyczny, proponowany przez
fizyków jońskich, dualistyczny, Platoński, pluralistyczny – Arystotelejski.
Inaczej można powiedzieć, że kanon ówczesnej wiedzy obejmował poszukiwanie
pierwotnych elementów, tworzywa świata, (pytanie o arhe), sposobu złożeń
ontycznych (bytowych), które miały tłumaczyć istnienie pojedynczych rzeczy
(ousia), bytów jednostkowych, przemiany (np. jem sałatę, to dlaczego nie staję
się sałatą?), ruch (tutaj chodziło o problematykę przyczyny). Można jeszcze
wyróżnić problematykę duszy, istoty człowieka, istoty świata. Watro zwrócić
uwagę na tradycję pitagorejską, poszukiwania proporcji, i Arhimedejską, może
bardziej zauważoną przez pozytywistów, którzy chcieli w nim widzieć pierwszego
eksperymentatora. Innym zagadnieniem stała się sprawiedliwość, cnota, piękno
(transcendentale nr 8) wreszcie polityka, które dotyczyła wtedy bardziej
zagadnień społecznych funkcjonowania greckiego „polis”.
To mniej więcej stanowiło oś problemów starożytności i dużej części filozofii
średniowiecza. A co zaczęło się później? Ile pytań? Worek z pytaniami...

tyle Jaro z lawki kar.

a ze swojej strony przesylam Wam dwa promyki :-)

[Gość: gadula]

każdy z nas w pewnych okolicznościach dokonuje podświadomie, tzw. sublimacji
swojej seksualności na obiekty zewnętrzne - może to być np. konwersacja.
przykład z mariposa (o gadule erotomanie nie wspomne) jest dobrym dowodem
takiej sublimacji – nie ma się czego wstydzić. wręcz przeciwnie, jest to dobry
objaw i świadczący o pewnym potencjale, jaki drzemie w rozmówcy.
seksualność nasza wyrażamy poprzez ubiór, jaki nosimy, fryzurę, jaka mamy itp.
dlaczego mamy się wstydzić takiej samej seksualności w dialogu?
ludzie! rośnijcie ku słońcu!

[mariposa]

a to mnie gadula zaskoczyla! ;)
chce mi pomoc w sublimacji czy resublimacji.
a przykladem to chyba nie najszczesliwszym jestem, ale oczywiscie dziadek Freud
mialby na ten temat odmienne zdanie ;)

chcialabym jednak zasugerowac porzucenie tego tematu, lub chociaz zawieszenie,
bo taki fajny watek sie spieprzy (sik!)

[Gość: tomciob]

Witam.
Dzięki Mariposo za zajęcie się moimi pytaniami
(problemami). Zostały one tak ułożone by wyrazić mój
stosunek do filozofii jako takiej.
Możemy określić filozofię jako naukę - i tu pojawia
się problem wiedzy ścisłej. Wtedy trzeba zebrać
wszystkie odpowiedzi na pytania postawione przez wieki
istnienia filozofii.
Można określić filozofię - jako część wiedzy potocznej
zajmującej się problemami, które filozofia jako nauka
stawia.
Można określić filozofię w kontekście konktaktów
międzyludzkich, ale tu pojawia się problem pytań i
wiedzy jednocześnie.
W gruncie rzeczy filozofia wyrosła z pytań jakie od
wieków zadaje sobie człowiek. Odpowiedzi są różne -
wszystkie możliwe - ale czy wiedza jaką posiadamy
wystarcza by dobrze się czuć, czy pomoga nam w
komunikowaniu się - czym dla nas jest. Czy nie jest
tak, że wiedza dzieli ludzi.
Pytania mamy wspólne. Stąd problem katalogu pytań
filozoficznych. Wreszcie pytanie podstawowe: po co to
wszystko, czy nie jest przypadkiem tak, że to zabawa w
słowa i w człowieczeństwo bez końca i rozwiązania
konkrusu.
Pozdrawia (tomciob).

[Gość: jaro]

Już mnie zdjęli z "ławki kar", wygląda na to, że było to jakieś
przekonfigurowywanie. Niestety mam rzeczywiście "dużo ważnych spraw", odezwę
się jak odrobię papierki. Pozdrowienia dla wszystkich!