Mąż mnie nigdy nie uderzył

Idea GW jest prosta

[wlodzimierz.ilicz]

Kapitałowi potrzebni są pracownicy zdyscyplinowani, tzw. dyspozycyjni, zdolni
do siedzenia po godzinach na rozkaz aż do skrajnego wyczerpania. Lub do
ciągłych wyjazdów. A więc tacy bez obowiązków rodzinnych - samotni. Albo
homoseksualiści - bez dzieci.
W tym celu finansowana przez kapitał GW wszczyna kolejną akcję rozbijania
rodzin pod hasłem: "Mąż cię nie bije ? To nic nie szkodzi. Z pewnością jesteś
przez niego szykanowana psychicznie z byle powodu. Nie miej więc dzieci i
odejdź od niego.". A wtedy będzisz lepszą ofiarą wyzysku w pracy.
Zwykłe małe utarczki lub niesnanski rodzinne (któż ich nie ma) można
podbechtywać u histeryczek do poziomu "przemocy psychicznej".
Kto się da nabrać kapitalistycznym złodziejom i niszczycielom rodzin by
zdemolować swoją dla ich zysku ?

[mademoiselle-elle]

Próba prowokacji:)

Ja piszę 100% serio. Sam pracuję tam gdzie

[wlodzimierz.ilicz]

najbardziej cenione są stare albo młode panny lub starzy albo młodzi
kawalerowie nie myślący o żadnych rodzinach. Słowem osoby samotne.
Można im kazać siedzieć w pracy do oporu. Nie mają żadnego pretekstu bo np.
muszą zabrać dziecko z przedszkola.
Muszą dać się pracodawcy maksymalnie wyzyskiwać.

[mademoiselle-elle]

Nie prawda, młodych i niezaleznych wciagneły inne portale

To bank a nie portal. Tak jest w banku.

[wlodzimierz.ilicz]

[kiniox]

To chyba tylko w baaardzo młodym kapitaliźmie. W bardziej dojrzałym
najwartościowszymi pracownikami są małżonkowie z dziećmi i kredytem na dom, bo
są to ludzie, którzy desperacko potrzebują pracy, mają zobowiązania finansowe, a
ciężarami związanymi z wychowaniem dzieci się dzielą (samotne matki czy ojcowie
wszystko muszą załatwić sami, więc ryzyko jest większe). Panny w wieku
rozrodczym, czyli przed menopauzą, są beznadziejnymi kandydatkami na pracownika,
bo im zegar biologiczny bije i prędzej czy później (raczej prędzej niż później)
zajdą w ciążę (fakt posiadania bądź braku męża nie ma tutaj żadnego znaczenia).
Kawalerowie są za to ludźmi, którzy unikają zobowiązań i odpowiedzialności. Jak
widać, problem "wychowywania" sobie kadry pracowniczej nie jest taki
jednowymiarowy, jak próbujesz to przedstawić. :-)

Banialuki. Kapitał nie patrzy na długi dystans.

[stkozlowski]

Chodzi o szybkie zyski z szybkiego wykorzystywania pracowników.
Nota bene: Jeden z najlepszych (samotnych) pracowników wykorzystywany w ten
sposób już odszedł. Miał dość.

[kiniox]

To jest wciąż jeszcze polski standard i obowiazujący głównie w zawodach nie
wymagających kwalifikacji. Dojrzały kapitalizm działa trochę inaczej, zwłaszcza
w tych dziedzinach, w których potrzebne są jakieś umiejętności. Dlatego nie
zgadzam się, że to jest imminentną cechą kapitalizmu w ogóle, tylko kapitalizmu
w polskim wydaniu. Czemu sprzyja sytuacja na naszym rynku pracy. Pozdrawiam.

[allspice]

Idea prosta,tak jak Lenin wiecznie żywy.Problemu,jak się o nim nie mówi i nie
pisze- nie ma.Przecież tych historii nikt sobie nie wymyślił.One są prawdziwe.
Nie należy do tego dorabiać żadnych idei.

[mademoiselle-elle]

A właśnie że nalezy dorabiać, konsultujac sie na przykład z dobrym specjalista

Pytanie na ile mamy tu historii a na ile histerii

[wlodzimierz.ilicz]

I damskiej i męskiej.
Nie dajcie się podbechtywać manipulatorom do niszczenia własnych rodzin.
Kapitał was potrzebuje - ale bez mężów, żon i dzieci. Dla pracodwacy to kłopot.
I liberalna GW pomaga.

pierniczysz włodzimierzu iliczu

[jjr44]

napisz jeszcze że to kapitał żydowski usiłuje tak niszczyć prawdziwych polaków.
znam konkretne firmy które preferują pracowników o stabilnej sytuacji rodzinnej
bo wiadomo że tacy ludzie są bardziej przewidywalni.
jakby co to pracuje w dużej zachodniej firmie i różne rzeczy zdarzyło mi się
widzieć ale nie słyszałem żeby sponsorowała ona gw w celu rozbicia
pracowniczych rodzin

[mademoiselle-elle]

Tu był ring, rozgrywały sie osobiste porachunki i nikt tego nie sponsorował.
Jerry Springer Live

Nie przypisuj mi bzdur. Jako Włodzimierz Ilicz sam

[stkozlowski]

w części byłem Żydem. Ale nie dlatego nie mam nic przeciw mniejszościom
narodowym. Po prostu taki jestem z wychowania.
Nie słyszaleś aby GW była sponsorowana przez zachodnie firmy ? Chyba jesteś
ślepy skoro nie widzisz masy ogłoszeń reklamowych tych firm w GW. GW z tego
żyje a nie z twoich 1,5 zł za gruby egzemplarz.
Kto płaci ten wymaga i jego interesy trzeba realizować. Także te mniej
pokazywane publicznie.
Np. dlaczego GW stale atakuje Białoruś i Łukaszenkę a nigdy Kazachstan ? To
takie same reżymy. Ale Białoruś nie pozwala zachodnim firmom przejąć swego
przemysłu a Kazachstan - owszem daje zachodowi zarobić na nafcie.
Taka różnica.

nic nie musze przypisywac :-)

[jjr44]

ogłoszenia zachodnich firm są w zasadzie w każdym piśmie. miejsce zamieszczenia
reklamy wybiera agencja na podstawie analiz profilu produktu i czytelnika
pisma. pracowałem blisko tej branży wiec mam o tym pojęcie. Tylko niektóre
rządy sponsorowałay np trybunę przez dawanie ogłoszeń.
pomysły że firma daje reklamy gw po to żeby GW swoją krecią robotą promowała
homoseksualizm i rozbijała małżeństwa nawet już mnie nie śmieszą, wyglada na to
że jesteś paranoikiem. Co tu się z czyjegoś nieszczęścia smiac...
w korporacjach sporo ludzi rozwała sobie życie w pogoni za karierą i pieniądzem
ale to inna sprawa z michnikiem judajczykiem nic nie mająca wspólnego.

[int1]

rozumiem ten problem...
piękny dom, "udana rodzina", szcęśćie piękną gembą..
a ja czuję ten terror, kiedy mąż wraca do domu.... czasem jest w porządku,
miło, powiedziałabym nawet , że: " po domowemu"...
ale częściej jest inaczej..
nie masz prawa głosu, bo nie zarabiasz. "do domu!" gdy wyszłam do jego
zanjomych się przywitać.
czuję, jak ja -wykształcona, oczytana, nieszpetna (samoreklama :))
staję się coraz bardziej zależna i niesamodzielna.
kiedy mam jakiś pomysł wyjścia "do świata", podjęcie jakiejś pracy,
wykożystania swojej wiedzy, słyszę "bankrut", "to się nie uda", "strata czasu"..
notorycznie podcinane skrzydła..
ale rodzina. ale przecież "tak dobrze nam się powodzi.. dziecko takie
szczęśćliwe...
za 15, 12 lat się wyrwę.
Uda mi się.

[mniklas5]

prosze bardzo zamiast budowac kolejne koscioly w Polsce , dlaczego nie buduje
sie domow dla "uciekinierek" z dziecmi gdzie znajda tymczasowe schronienie. W
USA sa takie domy prowadzone przez siostry zakonne, wiele kobiet ma moznosc w
spokoju , bez strach zastanowic sie co dalej , tym bardziej ze korzystaja z
bezplatnych porad prawnych

[mademoiselle-elle]

z jednego piekła w kolejne

[zebledeble]

Prosze o podanie jakiegokolwiek adresu w tri-state.

[aniutek]

zebledeble napisała:

> Prosze o podanie jakiegokolwiek adresu w tri-state.

bardzo prosze, jedna instytucja z wielu
www.safehaven.org/programs

[zebledeble]

bardzo dziekuje.

Kolejna żona rybaka z bajki o rybaku i rybce

[wlodzimierz.ilicz]

Wszystkiego ci mało ?
Zostaniesz nad rozbitym korytem.

[plus_k]

może byc rozbite, może być puste ale moje.

To najgorszy egoistyczny punkt widzenia.

[wlodzimierz.ilicz]

Niegdy nie powinnaś wychodzić za mąż.
Małżeństwo to wspólnota ale są tacy, którzy nigdy nie potrafią mieć wspólnych
rzeczy i nie potrafią współpracować.

[plus_k]

co powiesz...? czy aby napewno tak myślisz ?
Dziękuję za radę - za mąż z pewnością nie wyjdę, bo mam je już za sobą :)

[zebledeble]

Po paru ciezkich latach, moja zona zaczela zauwazac, ze cos jest z nia nie tak.
Te historie o pluciu, manipulacji, odcinania mnie od swiata, kontroli, krzykow,
wyzwisk sie powoli koncza. Na koncie tysiace dlugu, a ja wreszcie zaczynam
otwierac oczy i widziec, ze

- nie bylem ofiara jej, ale bylem ofiara samego siebie. slaby, zagubiony, bez
Boga. Zrobilem z siebie ofiare. Nie, nie dawalem milosci - robienie wszystkiego
co zona chciala (co za roznica czy to zona czy maz maltretuje?) - nie bylo
dawaniem milosci. To byla pasywnosc, a agresja wzbijala pyl w duszy, ze az
dlawilo.

- zona byla i jest ofiara swojej przeszlosci i swojej wlasnej slabosci. Nie
potrafi(la) zobaczyc co robi zle, bo nie potrafila przyjac tego do wiadomosci.
Przeciez nie mogla zaakceptowac, ze to nie swiat jest przeciwko niej i ze to
wszystko, te zmarnowane lata zycia, sa nie dlatego, ze rodzice skrzywdzili, ale
ze ona pielegnowala te krzywne. Znalazla, mnie. A ja nie bylem wystarczajaco
dobry aby moc jej pomoc. Zamiast tego razem zaczelismy tonac. Ona w
okrucienstwie i poczuciu winy, a ja w skrytej agresji nie wiedzac co poczac aby
nie stac sie taka sama osoba, jak ona.

Dzieki Bogu, Dzieki Ci Boze, zrozumialem najpierw moj blad.


Jak mozna uleczyc sie, jesli sie nie wie, ze jest sie chorym?!

Psychologicznie rzecz biorac - "Jesli jest sie 'chorym', nie mozna zobaczyc
wlasnej choroby, jesli nie zostanie ona oswietlona Prawda z zewnetrza nas"

Dzieki Bogu zwrocilem sie do Niego po pomoc. Trwalo to dlugo, bo sam jestem
bardzo uparty. Ale w koncu do mnie dotarlo. Bol oddalem Bogu, i skierowalem sie
z miloscia do zony, widzac w niej, nie mojego kata, a ofiare wlasnej iluzji.
Dzieki Bogu, to pomogla jej zauwazyc, ze jednak jest cos nie tak. Wreszcie jest
gotowa aby pojsc do psychologa. Nie, nie dzieki mi, ze nauczylem sie dawac
milosc na jej objawy cierpienia, ale dzieki Bogu, ze mnie obdarzyl
zrozumieniem, ze tylko milosc moze zwyciezyc.

Bede tutaj szczerym do bolu - odwrocenie sie do Boga i spojrzenie szczerze na
prawde jest bardzo trudne. Ale jesli zrobi sie to z wiara w Boga i modlitwa, ma
sie wieksza szanse niz wiekszosc osob - osob zamknietych w swoim szklanym
pudelku, jak ten zolw z reportarzu, zwinieci w cierpieniu... Oddajcie ten bol
Panu Bogu!

[lutyl0]

Piszesz scenariusz do brazyliany?

Przemoc psychiczna nie istnieje

[mobrebski]

Nie istnieje coś takiego jak przemoc psychiczna.
Fizyka zna energie potencjalną, kinetyczną, elektromagnetyczną, ale z
psychiczną już gorzej.
Moc to energia (praca) podzielona przez czas. Można więc od biedy mówić o mocy
potencjalnej, kinetycznej a nawet mocy pozornej, ale co to jest moc psychiczna,
raczej nie bardzo wiadomo. A skoro nie ma mocy, to nie ma też przemocy.
Drogie Panie, psycholożki i mądre feministki szczególnie!
Odkąd świat światem dziewczynki nawt kwiatkiem nie można było uderzyć. I
słusznie, bo czemu zwykła siła ma docydować o racji.
Dziś jednak macie szanse równe. I co się okazuje? Że co poniektóre panie są
dręczone męską energią psychiczną!
Po pierwsze, jak wspomnieliśmy wyżej, niefizyczne szanse macie równe. A po
drugie, czy aby manipulacja, szantaż, aluzje, cicha, sycząca krytyka i
skrywanie prawdy to aby na pewno specjalność męska?
Przemoc psychiczna oznacza, że są panie, dla których mężczyzna ma być uroczym
chłopaczkiem, najlepiej półgłupim na tyle, by nie czuł smyczy, lecz na tyle
mądrym, by przynosił pieniądze. Ale choć panie takie tworzą jak moda swój
własny poprawny politycznie popyt, nie zmienia to faktu, że kopanie mężczyzny
po tyłku raczej nie skłoni go do kochania kopiącej.
A że wielu mężczyzn nic do kochania nie skłania - to już całkiem inna historia.
I tu jest prawdziwy problem.
Nazywajmy rzeczy po imieniu. Kryzys miłości to nie przemoc psychiczna. To po
prostu kryzys miłości.
Michał Obrębski

[id999]

> Nie istnieje coś takiego jak przemoc psychiczna.
> Fizyka zna energie potencjalną, kinetyczną, elektromagnetyczną, ale z
> psychiczną już gorzej.

prymitywny scjentyzm polaczony z baaardzo duza iloscia zlej woli

[plus_k]

biedaku - przeczytaj jeszcze raz artykuł. Nic z niego nie zrozumiałeś :(

[mobrebski]

... nie czytałem, bo i szkoda mi było czasu.
Michał Obrębski

To jest straszna rzecz!!! Moj brat byl ofiara

[kazimierz_marionetkiewicz]

takiej przemocy! Zwiazal sie z psychicznie niezrownowazona kobieta... w dodatku
po psychologii. Po pewnym czasie byl wrakiem czlowieka, klebkiem nerwow. Dobrze
ze udalo nam sie go wyrwac z jej szponow.
Dla tychco pisza ze przmoc w rodzinie dotyczy glownie kobiet. Szczerze w to
watpie. Kobiety sa o wiele bardziej agresywne od mezczyzn, problem w tym ze
mezczyzni poprostu o tym nie mowia. Policja ich wysmieje, podobnie ze znajomymi,
pozostaje rodzina, ale i tutaj nie kazda jest tak wyrozumiala ("chlopie! jaja se
robisz?")
Moze warto zrobic badania na temat przemocy kobiet wobec meczyzn?

[ewa9823]

tu na tym forum też jest stosowana przemoc psychiczna wobec mężczyzn

[annamarianna]

Marynarz. Przystojny. Róże na każdym spotkaniu. Czułość, opieka, serdeczność.
Tak było przed ślubem. A po? Pierwsza scena zazdości. Bezpodstawna. Milczenie
trwało trzy dni. Byłam tak zszokowana, że nie potrafiłam właściwie zareagować.
Nie dało się porozmawiać, wyjasnić-był jak głaz. Po prostu milczał.
Przyzwyczajona do "królewskiego" wcześniejszego traktowania przestraszyłam się,
że to utracę. Robiłam wszystko, żeby go udobruchać. Udało się. Następnym razem
milczenie trwało tydzień. Teraz rekord wynosi 3 miesiące. 4 lata temu przelał
wszystkie pieniądze na swoje konto. Na zycie wydziela. Przed wyjazdem w morze
muszę dokładnie określić dodatkowe potrzeby, nawet przewidzieć chorobę. Muszę
podać cenę podręczników szkolnych- jeśli się pomylę- moja sprawa skąd wezmę
pieniądze. Dlaczego nie pracuję? Najpierw dlatego, że dzieci małe, pokrzywdzone
stałym brakiem ojca, później koniecznością leczenia jednego z synów dietą
bezglutenową. A później? Myslicie, że nie próbpwałam pójść do pracy? Jeszcze
jak! Ale nie miałam z kim zostawić dzieci. Gdy przypływał moja mama nie miała
prawa wstępu do naszego mieszkania. dzieci widywały babcię po kryjomu- każde
"odkrycie" wizyty u niej kończyło się 2-tygodniowym nieodzywaniem.Okraszał to
wszystko wypiciem przynajmniej butelki wódki, po którym zaczynała się lista
grzechów głownych mojej rodziny. Gdyby to dotyczyło tylko mnie, to bym się nie
przejmowała. Ale wyobraźcie sobie 5-letniego szkraba, który stoi przy "tatusiu"
i po raz trzeci cos do niego mówi,a odpowiada mu milczenie. dziecko ucieka z
płaczem a "pan i władca" ma satysfakcję, że wszystkich należycie ukarał. Kara
dotyczyła też sfery finansowej. Dawanie po 10zł. na obiad, co powodowało
konieczność codzienneg proszenia o pieniądze.
Próbowałam szukać pracy. Musiałam więc zostawić dzieci z nim w domu. Wracałam
około czwartej- oczywiście obiad miał być ugotowany, zrobione zakupy,
posprzątane mieszkanie- no więc wracam o tej czwartej- a moi synowie mówią, że
tata nie chciał im dać jedzenia- powiedział, że dostaną, jak mama przyjdzie. Do
przedszkola nie mogli isć-ze względu na chorobę jednego z nich. Gdy zaczęli
chodzić do szkoły - 7 letnim dzieciom kazał wkręcać żarówki, manipulować przy
prądzie. Kazał jeździć na odległe osiedla, gdzie nigdy przedtem nie byli, samym
zapalać gaz. Nie interesował się, co robią na podwórku, potrafił zasnąć w
południe i nie otwierać drzwi.
Kiedyś wrócił z morza-zbiegło się to z zakonczeniem pierwszej klasy synów
(bliźnięta) To była dla nich taka ważna uroczystość. Dostali nagrody,wręczyli mi
zaproszenie na imprezę. Nie mogłam przy nich nie być w takim dniu. Ale mój mąż
musiał wziąć taksówkę i nie miał mu kto pomóc dźwigać bagaży- milczenie trwało
miesiąc. Oczywiście nie odzywał się też do synów. Wiecie jak czuje się dziecko,
które nie widzi ojca przez 6 miesięcy, idealizuje go, a potem dostaje "kopa" nie
wiadomo za co?. Nie wiedziałam jak się od niego uwolnić. Mieszkanie było w
gruncie rzeczy moje- brat przepisał mi swoją książeczkę mieszkaniową, pożyczył
pieniądze (do dzisiaj nie dostał całej kwoty)-i co- miałam się wyprowadzić do 1
pokoiku u mojej mamy?I zostawić mu 3-pokojowe mieszkanie? Miałam złożyć o rozwód
i go za wszelką cenę wymeldować- a z czego zapłaciłabym czynsz? A może
musiałabym podzielić mieszkanie i znosić awantury- psucie pralki, lodówki (już
to było) za co bym to naprawiła? W tym okresie zaczęło już być ciężko o pracę.
Nie wiem, jak to wszystko wytrzymałam. Choziłam do psychologa. Poradziła mi
znaleźć sobie nawet kochanka. A ja boję się facetów, nienawidzę ich, nie wierzę,
że mogłabym spotkać normalnego. Jestem atrakcyjna, oszczędna, niegłupia i co?
Ktos powie, że jednak brakuje mi rozumu. Może tak a może nie. Wychowałam
wspaniałych synów, potrafią powstrzymać gesty nienawiści do ojca. Przeraża mnie
perspektywa spędzenia reszty życia w takiej zalezności finansowej. Ale próbuję
podjąć ostatnią próbę - chociaż mam 45 lat p[róbuję skonczyć dwuletnie studium
na kierunku dającym szansę pracy. Nie wiem czy mi się uda, bo mam problem z
kwestią finansową. Może ktoś ma doświadczenia na tym polu. Pieniadze, które mąż
"wyprowadził" na swoje konto są przeciez wspólne. czy jest sposób odzyskania
swojej części- tak, aby nie zdażył ich gdzieś "upłynnić" Czy mogę wnieść o
zablokowanie jego konta do czasu podziału majatku (myslę oczywiście o
rozwodzie). Synowie są już prawie dorosli, to daje mi szansę wyrwania się z tego
chorego związku. Myślę, że dobrze byłoby założyć jakieś stowarzyszenie kobiet,
które są maltretowane psychicznie. Może wśród nich znalazłaby się jakaś
prawniczka, która dałaby wsparcie konkretniejsze- przecież nie możemy startować
po 20 lub wiecej latach małżeństwa z pustą walizką. Nie oszukujmy się- bez
pieniędzy a zwłaszcza bez pracy nie da się rozpocząć życia na nowo. Zwłaszcza,
że jesteśmy stłamszone, mamy niską samoocenę i często liczne choroby
"wychodowane" na podłozu nerwicowym. Pozdrawiam wszystkie podobne do mnie
kobiety-mam nadzieję, że uda się nam jakoś wyjść z tych chorych związków.

[mniklas5]

www.ehow.com/
szukaj: battered women' shelter lub shelters for victims of domestic violence etc

tak, mężczyźni też cierpią

[dascha.semcov]

To przerażające, że tylu ludzi ma do opowiedzenia swoją historię z przemocą
psychiczną w roli głównej. Ale może dobrze, że jest takie miejsce, gdzie można
zrzucić z siebie ten ciężar, bo żaden rozsądny człowiek do tokszołów biegać nie
będzie.
Taak, przemoc psychiczna dotyczy zarówno kobiet, jak i mężczyzn, ale zawsze
(powtarzam – zawsze!) najbardziej cierpią dzieci.

W moim domu to ojciec i my – dzieci (głównie ja) byliśmy ofiarami przemocy ze
strony matki. Tak, podstawowym grzechem jest uległość i miłość ofiary, którą
kat wykorzysta i obróci na swoją korzyść.
Matka skłóciła ojca z całą jego rodziną, odseparowała go od przyjaciół, tak, że
w końcu został sam jak palec. Awantury, które ciągnęły się godzinami, wieczne
pretensje o wszystko, zapędzanie ofiary do narożnika i kilkugodzinne dręczenie
jej, wymyślaniem niestworzonych historii.
A ofiara jest zbyt uległa, totalnie uzależniona psychicznie, materialnie,
emocjonalnie, słowem zbyt słaba, nawet na to, by wyjść z domu i nie musieć tego
słuchać.

Bo zarówno ojciec jak i ja wiedzieliśmy, że aby wyjść z domu, to trzeba mieć
pozwolenie kata.
Matka nigdy nie kochała ojca, zawsze uważała go trochę za fajtłapę, ciamajdę,
życiowego nieudacznika, zresztą nie raz mu to wykrzyczała.
A ja mam to szczęście, że jestem bardzo podobna do ojca – osobowościowo, jak i
charakterologicznie, więc nic dziwnego, że mnie też specjalnie nie lubiła.
To ciekawe, ale chyba nikt tak źle o mnie nie myśli, jak własna matka – dla
niej jestem osobą chorą psychicznie, niedorozwiniętą, a także zwykłą kur...ą,
którą każdy może wyruh.....ać (cytat dosłowny). Myślicie, że miło jest słyszeć
takie słowa, od osoby, którą kocha się bezgraniczną i absolutną miłością? (bo
tak było, dopóki sama tej miłości nie zabiła)

Kiedyś zrobiła mi kilkugodzinne przesłuchanie, dlaczego wypłaciłam ze swojej
książeczki oszczędnościowej 10 zł, kto dał mi na to pozwolenie. Kiedy nie
chciałam powiedzieć (bo miałam już wtedy 17 lat i prawo do choć odrobiny
prywatności), słyszałam, że mnie zatłucze, i że mam się wynosić z domu.
Kiedy po kilku godzinach dałam za wygraną i powiedziałam, że kupiłam sobie
książkę (była to „Panna Nikt), miałam nadzieję, że to już koniec i da mi
spokój. Nic nie dało wychodzenie do swojego pokoju, próba zajmowania się
lekcjami, czy czytanie książki, ona przychodziła za mną, albo wzywała mnie do
siebie, i krzyczała, ze mam to odłożyć, bo ONA MÓWI DO MNIE
W tych awanturach potrafiła mi wykrzyczeć takie rzeczy, których nie mówi się
nawet największemu wrogowi, a ja nie mogłam wstać i tak po prostu wyjść.
Tak bardzo potrafiła mnie ranić słowami, że nawet teraz, po latach, to boli.
Nerwica? Oczywiście, że tak, miałam poważną nerwicę, ale i to potrafiła obrócić
przeciwko mnie.
Gdybym dziewięć lat temu nie uciekła z piekła, byłabym teraz wrakiem człowieka.
Takim wrakiem jest niestety mój ojciec, ale dla niego na pomoc jest już
niestety za późno.

Teraz jestem już dorosłą kobietą, ale taką trochę eee... kaleką emocjonalną.
Nie układają mi się kontakty z ludźmi, nie mam zbyt wielu znajomych, jak ognia
unikam konfrontacji, nikomu nie potrafię tak naprawdę zaufać, nikogo pokochać.
Niby wszystko jest ok. – kończę drugie studia, mam pieniądze i jakiś tam –
przyzwoity w sumie związek z mężczyzną od 3 lat, ale ...trudno jest mi radzić
sobie w życiu.

[hamerykanka]

Sproboj YWCA. To siec schronisk dla maltretowanych kobiet. Mieszkalam w jednym
z nich. Rowniez Catholic Charities maja rozne formy pomocy. W Twoim lokalnym
urzedzie imigracyjnym maja broszurki z adresami i telefoanmi prawnikow pro bono
i schronisk.
pozdrawiam

annamarianna

[magdacan]

napisalam do Ciebie na priv

[path3]

Żenujący artykuł. Wiadomo, że to wasnie kobiety są mistrzyniami w psychicznym
znęcaniu się i o niebo przewyższają w tym mężczyzn. Ich ofiarami są często
nieletnie dzieci. Sam znam sytuację, gdy powiesiło się 12 letnie dziecko.

Kobiety mistrzyniami w znecaniu psychicznym

[path3]

To stara prawda i dlatego artykuł jest bardzo słaby

[aga366]

Witam.Z gadzam się z wieloma opiniami, które tu zostały zamieszczone. Przemoc
psychiczna to coś co bardzo trudno zdefiniować samej ofierze. Bijemy się z
myślami, cierpimy i zastanawiamy czy aby napewno tak powinno wyglądać życie.
Droga do wolności jest bardzo trudna i długa. Po wydostaniu się z piekła
zostaje pustka i człowiek zadaje sobie pytanie "dlaczego pozwoliłem/łam sobie
na to?" Odpowiedzi nie ma. I pomimo starań wracają demony przeszłości.
Skaleczona dusza chyba nie ma szans zagoić się na zawsze. To stygmat, który
nosi się już do końca życia. Ten temat powinien być poruszany częściej może dla
kogoś będzie katalizatorem do wprowadzenia zmian. Ja dostałam w życiu szanse
chociaż zapłaciłam za to wysoką cenę. Teraz buduje życie od nowa i powiem warto
było. Mimo strachu, łez, załamań. Jestem człowiekiem i będę o tym pamiętać -
już zawsze.

[magdawieczorek]

Ja mówie szczerze co o tym wszystkim myślę, bo ten artykuł skutecznie
wyprowadził mnie z równowagi.
Droga Mariolu, ty nie zasługujesz na syna, jesteś tchórzem i egoistką. Takie
osoby myślą tylko o własnym strachu. Ja poszłabym z dzieckiem gdziekolwiek, do
domu opieki czy samotnej matki, jeśli mój mąż by je krzywdził. Wnisłabym sprawę
o rozwód, mieszkanie i alimenty. Trzeba walczyć o siebie, a przede wszystkim o
dzieci. Ale nie, dla Was, durne, ważniejsze są ciepłe majtki, futerka czy
szlaczki w łazience.
Radzę się leczyć z egoizmu dla dobra dzieci.
Zaznaczam, że sama mam dziecko. Jak zaczęłam czytać ten artukuł, to było mi was
nawet żal. Ale bardzo szybko mi przeszło. Jesteście złymi matkami, bo nie
potraficie odejść i zadbać o własne dziecko !!!

[magdacan]

Magdawieczorek, jak przeczytasz ten artykul jeszcze raz do sie dowiesz, ze
mariola wyprowadzila sie od swojego "meza"

[magdawieczorek]

Nie pisałam do tej konkretnej Marioli, tylko do wszystkich Mariol czy Krystyn,
bo te są tylko przykładami. Ile dzieci jeszcze będzie głodować czy żyć w strachu?
Niektóre kobiety nigdy nie powinny być matkami, na to trzeba zasłużyc...

28 lat żyłam ...

[plus_k]

... w takim związku. Siły na odejście znalazłam w sobie. Przede wszystkim
trzeba się odważyć... !!!
Odwagi wszystkim nękanym kobietom życzę.

I mężczyznom odwagi ....

[vortex21]

Niełatwo jest żyć z katem czy modliszką ...

[plus_k]

i dlatego najlepiej wybrać wolność.
Obojętnie której strony ona tyczy.
Szkoda tylko, że zebranie odwagi w sobie trwa czasami tak wiele lat.

[aasb]

Jestem młodym psychologiem, moja specjalizacja to właśnie przemoc w rodzinie,
przemoc seksualna. Zawsze chciałam pracować ze sprawcami, bo wierzę, że dzięki
temu, że im się udzieli pomocy, można pomóc ofiarom. I jakież było moje
zdziwienie, kiedy zaczęłam szukać instytucji zajmujących się tematyką. Mieszkam
w Warszawie i udało mi się znaleźć aż jedną grupę wsparcia dla sprawców
przemocy i wiecie co spotykają się raz na pół roku, ale oczywiście dotacje z
gminy są bardziej regularne. Znalazłam też kilka ośrodków pomocowych dla ofiar
z CK na czele i tu się niemiło rozczarowałam, bo tu z kolei pomaga się od
poniedziałku do piątku od 9.00 do 17.00 tak również działa telefon zaufania w
tym centrum, zapomnijmy o pomocy w wakacje, święta itp. Na jedynym spotkaniu na
jakim miałam okazję być Panie rozmawiały o urządzeniu sobie "śledzika" (rzecz
miała miejsce przed świętami), poza tym okazało się, że jestem jedyną osobą z
wykształceniem psychologicznym, reszta Pań to albo osoby, które np. własnie
przechodziły na emeryturę i nudziło by im się w domu i w wieku 60 lat odkrywały
swoje nowe powołania, albo ofiary przemocy, lub DDA. Nie twierdzę, że trakie
osoby nie są zdolne do pomocy, bo pewnie lepiej rozumieją różne sytuacje, ale
moim zdaniem zbyt emocjonalnie same do tego podchodzą i naprawdę dobrym
pomysłem jest pomoc takich osób we wsparciu ze specjalistami, którzy (wybaczcie
określenie) spojrzą na to zimnym okiem.
Boli mnie, że tyle się mówi o pomocy i ofiarom i sprawcom, a tak naprawdę
niewiele się z tym robi...
Tak bardzo chciałabym pomagać takim ludziom i znaleźć podobnych mnie, którzy
wspólnie by zrobili coś dobrego, i gdzie nie usłyszelibyśmy, że no można by
wiele zrobić, ale jak zwykle brakuje finansów...moim zdaniem przede wszystkim
brakuje chęci u decydentów i różnych skostniałych, wygodnych instytucji, gdzie
ludzie poza grzaniem stołeczków nie robią wiele.
Na koniec chcę zaznaczyć, że napisałam o znanych mi ośrodkach i ludziach,
których tam spotkałam i głęboko wierzę, że są tacy, którzy pomagają mimo
przeszkód losu i innych.
Pozdrawiam Ania

[max-chamisko]

Domorosłym.... albo staz na forum umozliwia otrzmanie dyplomu psychologa, o
czym nie było mi wiadomo.

do: aasb

[joszka30]

co to jest CK? masz na mysli CPK?

lepiej zapobiegać niż leczyć.

[veroy]

co robić, by nie być zagrożonym taką sytuacją ? nie tłumaczyć sobie każdego
durnego zachowania ukochanego wielką, dozgonną miłością ? głupio brzmią porady
typu "nie dać się zmanipulować" bo naprawde ciężko zachować trzeźwe,obiektywne
spojrzenie na sprawe, kiedy jest się uzależnionym od męża i pozbawionym
jakiegokolwiek wsparcia z zewnątrz - odciętym od reszty świata. Zachować własne
życie i niezależność bez względu na wszytsko (czyli nie poświęcić własnego
życia dla męża), skrajnie złe zachowanie wybaczyć za pierwszym razem, po drugim
czy trzecim razie rzucić w ch.olere (wymaga jednak siły, której może braknąć),
nie wychodzić za mąż ;) macie jakiś pomysł ?

nie mogę oprzeć się myśli, że jednak jest w tym jakaś wina kobiety, bo ona
wybrała sobie takiego męża, popełniła drobne błedy ignorując niewielkie objawy
pewnego niezrównoważenia przyszłego męża. Wiem ,że to idiotyczne myślenie, ale
wydaje mi sie ,że na pewno było coś, co wskazywało, że sytuacja może się
rozwinąć w tak niekorzystnym kierunku, jednak nie było na tyle niepokojące , by
zwrócić na to większą uwagę. Czy są jakieś zachowanie, które powinny wskazać na
wiekszą ostrożność zanim wyjdziemy za mąż ? zaalarmować ? najgorzej to znależć
złoty środek - być ostrożnym, a równocześnie nie popaść w skrajność. Podrzućcie
lekarstwo na całe zło tego świata ;)

[lela-62]

ponieważ jestem w sytuacji ofiary - 20 lat w małżeństwie - i chodzę od pół roku
na psychoterapię, więc zaczynam rozumieć,dlaczego się wpakowałam w taki układ,
mimo że miałam mnóstwo sygnałów przed ślubem. Decyduje o tym nasze dzieciństwo -
brak poczucia bezpieczeństwa, brak miłości, rozbita rodzina, egoizm i
egocentryzm rodziców i różne takie. Dorosły człowiek nie potrafi racjonalnie
decydować o swoim życiu, jeśli miał silnego oparcia w domu rodzinnym. To jest
bardzo skomplikowane. pozdrawiam

[plus_k]

to co piszesz świadczy o tym, że jesteś śiadoma zaistniałeś sytuacji.
Dlaczego zatem tkwisz nadal w tym związku ?
Szkoda życia. Zbierz siły.

[ta_laura]

ja wiem co one czują... jestem córką takiego człowieka i od lat dręczy moją
rodzinę swoimi psychozami... niestety w jego wypadku to alkochol zniszczył
osobowość. Nie uderzy nigdy... ale słowa ranią mocniej...

[jacuniek]

A dlaczego nikt do tej pory jeszcze napisał o mężczyznach ofiarach przemocy
psychicznej ze strony kobiet. To niby tylko kobiety są zawsze ofiarami?

O, przepraszam

[jacuniek]

kilka osób pisało na forum o tym. Ale to i tak kropla w morzu. Bo ja niestety
znam wiele przykładów przemocy psychicznej ze strony kobiet, głównie w rodzinach
o modelu matriarchalnym. A najgorsze jest to, że kobiety nie dość że maltretują
psychicznie, to tak odwracają kota ogonem, żeby wykazać, że to one są biedne
pokrzywdzone i są ofiarami. I z takiej sytuacji nie ma wyjścia, bo jak któryś
facet w końcu nie wytrzyma i odwinie żonie to już jest katem i na bruk go, nie?
Albo do więzienia nieposłusznego bachora, który się odważył rękę podnieść na
swoją panią. Wszystkie jesteście takie same, nie gnębicie tylko wtedy, jak same
jesteście gnębione!

[nett1980]

coz to cale forum jest przeplatane historiami z drugiej strony , problemy z
czytaniem ? Cala nasza kultura jest opowiescia o naduzywaniu przewagi jaka maja
bilogicznie wieksi i silniejsi osobnicy XY .

[mathias_sammer]

Brawo za artykul. dziewczyny trzymjacie sie i nie dajcie facetom!!!

A z offu dodoam tylko, ze jakze przewrotne moze byc zycie- poza netem tragedia
kobiet glodzonych i maltretowanych przez psycholi, wnecie tragedia mezczyzn
mobingowanych przez psychicznie chore baby :))

M.S.

[szonszon]

najbardziej nie moge zniesc, gdy stanie w przedpokoju, miedzy kuchnia, a
pokojem i swoim monotonnym wrzaskliwym dyszkantem oznajmia mi w kilkugodzinnym
przemowieniu jakim jestem nikim, jak okradam rodzine (bo place czesne, a
niestety studia przedluzyly sie o rok), jak nie jestem godzien by nawet stanac
kolo jej znajomych ze wsi (odstawili chawiry, jezdza sluzbowymi furami choc nie
maja matury), jak co chwila wrzeszczy do mojej matki ("popatrz jakiego sko---
syna wychowalas)i tak ze 3-y razy w tygodniu ---

[niebo55]

szonszon !jak normalny facet może pozwolic na takie traktowanie? jezeli od
kobiet oczekuje sie ze znajda w sobie sily i odejda (uciekna) od dreczyciela to
czy mężczyzna nie powinien też tego potrafić. Pokaż tej swojej zonie ze
niejestes mięczak i że dziecmi tez sie potrafisz zając.Znam samotnych ojców.
Daja sobie rade.Masz kawalerkę masz dokad pójść i prace tez pewnie masz. Nie
mecz dzieci. Spróbuj uzyskać pomoc i wsparcie od rodziny. Ja kilka lat temu
uciekłam z synem od nekającego nas męża. który do dzis jest przekonany,ze
wyprowadzilismy sie do pracy i innej szkoły, nigdy nie przyszło mu do głowy że
nas krzywdził. Przez kilka lat nawet nie wymagałam żeby dawał na dziecko ( sam
nigdy o tyn nie pomyslał)bo chciałam mu pokazać że sami damy rade. Miałam
oczywiście wsparcie rodziny i dach nad głowa. ostatnio była proba wspólnego
mieszkania, dziecko juz duże i nie daje sobą pomiatac. Mysle ze on nie nadaje
sie do wspólnego mieszkania. Mozna sie dowiedzac czsami zeby dziecko miała
namisstke rodziny, ale widzę ze on sam się nakręca, szuka pretekstu do
pokrzykiwania i drygowania nami ,do uwag "bo to nigdy..." "bo ty. zawsze", a jak
coś kupi to już znaczy że nas utrzymuje chociaż większość pieniędzy wydaje na
swoje wyłączne potrzeby. Wydaje mi się że największą krzywdę robi sobie samemu
będąc wiecznie niezadowolonym, szukającym winy za wszystko u innych i
awanturującym sie z najdrobniejszych powodów. czasami nawet mu współczuję, że
tak sobie utrudnia życie. I chyba nie chce mi się juz mieszkać z nim razem.
Pozdrawiam i życzę siły.

[l_e_a1966]

Załóż sprawę o znęcanie się nad mężem i dziećmi. Nie kończ sprawy wylaniem z
siebie żalu (ach, szkoda dzieci). Zabieraj się z dziećmi. Zakładam: jeśli
cierpią.

[obywatelpiszczyk]

Szonszon, dam ci dobra rade.
Wiem, ze to cholernie trudne, ale jak zona znowu wlaczy swoje nadawanie,
zamiast sie wsciekac, sproboj ja wysmiac i zartowac sobie z jej fochow.

Uwiez mi, to dziala.

[onka75]

Jako kobieta mogę powiedzieć, że działa faktycznie. :) Nigdy nie robiłam takich
dymów ale w zwykłej kłótni o pierdoły, gdy mój facet przestawał mówić i tylko
patrzył z uśmieszkiem, robiło mi się tak głupio, że zamykałam dziób. :)
Potem sama to stosowałam - działa w obie strony. Polecam.

CO ZA Bzdety? Przecież wszystko jest O.K.

[wesolemiasteczko]

No przeciez to polska norma społęczna - taki ideał roli żony i męża w rodzinie.
wszystko zgodnie z nauką kościoła. Czysty Katolicyzm.
Naprawdę wiele rodzin powiela te modele - w różnych odcieniach szarości.
A pokolenie 50-70 latek? To skretyniałe, przekręcone przez maszynkę
posługaczki, które jadowitą wizję świata przelewają na swoje córki i swoich
synów.

Do magdacan

[zuzanka1]

A Ty uważasz, że takiej zastraszonej kobiecie łatwiej byłoby wywalić z
mieszkania swojego oprawcę, niż uciec? Serio? Zastanów się nad tym. Moim
zdaniem ucieczka w tym wypadku nie jest poddaniem się, tylko początkiem walki.
Poddanie się, to trwanie w chorym związku.
Poza tym nie przesadzajmy, ta sytuacja z pomocą państwa również nie jest na
najgorszym poziomie. I powiedzmy sobie szczerze - pytanie redaktorki nie jest
naiwne, jest pierwszym pytaniem, które się w takiej sytuacji narzuca osobie,
która nigdy nie znalazła się w podobnej sytuacji. A jej artykuł jest próbą
odpowiedzenia na to właśnie pytanie. Pozdrawiam.

[aleksandrka]

a czytalas o sytuacjach kiedy sad nie mogl wyrzucic psychopatycznego meza z
domu, bo nie mial gdzie pojsc, i dalej mieszkal i robil awantury

[magdacan]

Wiem, ze nie jest latwo kobiecie wywalic faceta z mieszkania. Znam to z
autopsji w koncu sama sie wyprowadzilam :))). Chodzi mi o to, ze prawo powinno
byc tak sformulowane i przestrzegane, ze to facet-przemocowiec powinien sobie
mieszkac w schronisku a nie kobieta z dziecmi. Wyobraz sobie bita i zastraszna
kobiete z dwojka malych przerazonych dzieci, ktore sa zmuszone tulac sie po
schroniskach. A tatus przemocowiec zostaje w komfortowych warunkach np. 3 pokoi
z kuchnia. Gdzie tu sprawiedliwosc?

[onka75]

A mogę spytać gdzie jest rozwód i podział majątku?

[marklips]

Twoj cytat i moj inny komentarz udewrzaja w sedno sprawy.
Perwesyjni barbarzyncy zgotowali taki los kobietom i dzieciom.


_________________________
Zmiana przepisow prawnych i to od zaraz.
______________________
Jak tak dalej bedzie jeszcze normalni mezczyznie
stworza wojne w Europie ze Al-kaida bedzie przedszkolem.

Panie i Panowie,
Ja nie mam strachu przed perwesyjnymi prawnikami
ktorzy sa przeciw Kobietom i dziecim,
dlatego prosze,zlozcie petycje o zmiany
prawne w Polsce.

Nawet do kosciola.

[max-chamisko]

Podsumowując: sam osobiście znam wiele przykładów osób świadomie godzących sie
na przemoc psychiczną. Dzwonią, przychodzą, żalą się jak to im źle, jak to nie
mogą znieść tego typu traktowania. Potrafią czasem życie powiernika swoich
trosk zamienić w piekło swoją chciana czy niechcianą obecnością.
Na tego typu żale zawsze reagowałem: jak ci źle to odejdź. W pierwszym momencie
reagują myśleniem, w jaki sposób. Kolejną reakcją jest telefon:
ty s k u r w y s y n u, chciales rozbic mi małżenstwo.
Już nie reaguje i mam takie postacie serdecznie w dupie.

[ewa9823]

max-chamisko - też tak myślę ale za co cierpią dzieci

[gocha999]

Trzymam za Was kciuki wszystkie maltretowane kobiety.
Czytając artykuł zdałam sobie sprawę, że tak naprawdę samo pisanie nie
wystarczy. Trzeba działać ale znów wszystko rozbija się o panie z opieki
społecznej, kuratorów iinnych urzędników którzy mają zamazany wizerunek kobiety
maltretowanej. A to kochaj bliźniego swego .... i trzcij matkę i OJCA swego ...
to jakaś paranoja. Zajmuję się pracując w fundacji działającej na rzecz
poszkodowanych przez los i ..ludzi matek i dzieci i wiem ja ciężko przebić się
przez mur obojętności swojej najbliższej rodziny, sąsiedztwa .
Ale nie dajcie się zastraszyć kochane kobiety i pukajcie do wielu drzwi o
pomoc. Któreś napewno ktoś otworzy i będziecie mogły ogrzać swoje ściśnięte
srca. Powodzenia i pamiętajcie, że są ludzie,którzy chętnie bezinteresownie Wam
pomogą.

[vitoria3]

kontrola, kontrola, totalna kontrola...
bo przecież nie można zostawić psychola
nawet na chwilę, bo jak jest sam, to nie ma na kim się wyżywać
niezamknięta toaleta to norma
awantury o powrót do domu autobusem późniejszym o 10 minut też są normą
w takim domu

skąd ja to znam

i te monologi monotonnym głosem, że ty mnie nie zostawisz, ty zawsze ze
mną ,będziesz w domku, z tatuśkiem
tyrady kilkugodzinne do telewizora, do ciebie, nie ma gdzie sie schować
i te histerie, awantury o wszystko przeplatane 'słodyczą', żeby potem jeszcze
bardziej dowalić

nie było mi do śmiechu, gdy w imię 'miłości' próbował mi kontrolować
małżeństwo, pracę, wszystko
za każdą chwilę spędzaną nie z nim miałam mieć wyrzuty sumienia, bo przecież ja
jestem dla niego, mam być z nim, do końca....

litości, ja nie jestem jego partnerką, tylko jego CÓRKĄ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

[magdacan]

NIe vitoria3 Ty nie jestes jego corka. Corki sie tak nie traktuje. On Cie
traktuje jak niewolnika czyli jak swoja wlasnosc. Pozdrawiam Cie cieplo i
trzymaj sie dzielnie.

[hellena8]

O jak to boli, jestem w pracy, ale boje sie, że znowu zacznę płakać! Czytałam
ten artykół i tak jak bym wiedziałą siebie. Mnie koleżanki też się pytają -
dlaczego nie odejdziesz? Ale dokąd ja pójdę? Mąż mówi - wyprowadzaj się, ale
syna (8miesięcy) ci nie oddam. Ja nie mam pracy, tylko sześciomiesięczny staż,
mieszkami z teściami w ich domu, i do tego - ja nie mam obywatelstwa! Jestem w
rozpaczy. To się ciągni bardzo długo. Mąż mi grozi pobiciem, znieważa mnie,
czasem zdarzy się, że uderzy, popcha, szarpie, nie pozwala mi spać. Teściowie
do wczoraj nic nie widzieli, mówią, że albo się pogodzimy albo się rozejdziemy.
Ale ja już ni chcę, za dużo się zdarzyło, nie kocham męża, nigdy go nie
kochałam, a on za główną przyczynę kłutni podaje, że go nie kocham, ale ile ja
mogę udawać? Ale jak nie udaję...

[biedronka10]

Ludzie ludziom zgotowali ten los...

przemoc w rodzinie to wielki problem

[magic87]

wreszcie przeczytałam normalna konkretna wypowiedz!problemprzemocy w rodzinie
jest o wiele powazniejszy niz problem wakacyjnego rozstania itp w Polsce jest
mnostwo kobiet bitych i ponizanych przez"mezow"czesto wychodza z domu,z
dziecmi,w nocy...kobiety przestancie milczec!wiem cos o tym,pochodze z takiej
rodziny,chcialam cos zmienic,nie udalo sie,czy nie moze powstac jakas fundacja
pomocy ofiarom przemocy w rodzinie?jesli ktos pomoglby mi w tym samabym owa
fundacje zalozyla!przemoc w rodzinie to ogromny problem oktorym kobiety wstydza
sie mowic z reszta nawet jesli powiedza kto im pomoze??bardzo chetnie ale nie
mam jak:(

[marklips]

Hallo i pozdrowienia z Berlina.
Podaje dla magic87 adres email i prosze o kontakt.
[e-mail]

To sa tematy pod cenzura ale jak jeszcze wierzysz
w sprawiedliwosc i masz nadzieje dla siebie
i nastepnego pokolenia,probuj walczyc.
Tak jak ja to robie i podaje skandale i wyroki
na zachodzie-po niemiecku i w innych jezykach.
Ten Problem jest sczegolny we Francji,UK i naturalnie
w USA a nie wspominam Rosji.

Politycy zapominaja o Indiach i Chinach i krajach arabskich
ktore na odpowiedni moment czekaja.

To jest trudny temat:ratowanie nastepnego pokolenia.
Sprobujmy.Napisz.
Zaloz fundacje w Polsce.Najpierw jako akcje dla podpisow.
Potem wiecej.Wydaje mi sie ze na opieke spoleczna
liczyc nie mozna,niebieska linia jest bojkotowana,
a perwesyjni webmasterzy podaja adresy
domow dla kobiet z dziecmi, w internecie.

Dlatego ja uwazam ze tylko na poczatek
kampania w Internecie i zbieranie pieniedzy
szukanie inwestorow dla reklamy w Polsce,
dla ogolnopolskiego bezplatnego
telefonu.

Najpierw obnazac polizykow w Polsce i w Europie.
Ich zaskarzac a potem jak nie ma wyjscia
sedziow,prokutatorow.To jest naturalnie ryzykowne.

Dlatego podpisy i petycja.
Ten temat jest przez wszystkie koscioly i religie
bojkotowany,przez prase a wkrotce moze zachodni
inwestorzy beda przeciw tym tematom nawet w GW i przeciw
Agorze,ktora do dzisiaj pewne tematy porusza
nawet jesli to w formie Forum.

Pozdrawiam.Mark Lips

bardzo trudno odejśc gdy nie ma pieniędzy

[szczelnosc]

Żeby było szczęśliwie w związku z drugą osobą, trzeba umieć zapominać o swoich
potrzebach, a pamiętać o tej drugiej stronie. Trzeba kochać współmałżonka, a
nie być zakochanym we własnej wizji tej osoby.
Bóg w tym naprawdę potrafi pomóc.
Mi też pomógł, nie zależnie od tego jak to głupio brzmi.

Wyrwać się z przemocy, nie jest łatwo, a i widziałam ludzi którzy się wyrwali a
jednak nie byli szczęśliwi. Dzieci wyrastały na emocjonalnych kastratów.
Rozwód , jest ucieczką, a ucieczka nie jest dobrym rozwiązaniem.
Ale dobrze, że jest taka furtka -rozwód- to daje poczucie, że może dużym
kosztem , ale wszystko można zmienić, i jak kolwiek nie byłoby trudno, decyzja
o ślubie nie jest decyzją niezmienialną.
Ale lepiej kochać ta drugą osobę, kochać te wszystkie głupoty które robi ,
śmiać się z nią i uczyć się żyć razem , a nie obok siebie.
Tolerancja.
Przemoc w moim związku też była, ale potem doszliśmy do wniosku, że jeśli nie
spróbujemy jej opanować to zakończy się to tragedią, bo jak żarliwi jesteśmy w
okazywaniu uczuć , to równa ekspresja towarzyszy złości.
Postanowiliśmy za każdym razem, gdy nadchodzi kłótnia, uprzedzać siebie
nawzajem o rosnącej frustracji, i przypominaniu i pamiętaniu o tym, że jednak
kochamy się, i chcemy dobrze, chociaż nie zawsze wychodzi.
Boska iskra,
Seks.
Udany seks też jest ważny, to nie prawda, że to tylko dodatek, często właśnie
to (nieudany sex) powoduje ta frustrację która rozwala związek od środka.
Dobrze jest kochać tą drugą osobę, wtedy wszystko jest łatwiejsze, i dużo
trudniej ją krzywdzić.
A nasze związki są tak różne, i trzeba zawsze liczyć, że jednak miłość wszystko
zwycięży.
Jak bardzo facet musi być sfrustrowany, i czuć się byle jaki, gdy myśli, że
ciągle go zdradzasz. I czy naprawdę, nie masz ochoty być tylko z nim? A jeśli
faktycznie do siebie nie pasujecie, czy nie lepiej rozstać się na spokojnie,
czy lepiej walczyć do ostatniej kropli krwi, o rację?
Wczoraj, tak bardzo tęskniłam za moim mężem, że aż mi się płakać chciało,
(jesteśmy już 13 lat po ślubie), a poczułam, że tak tęsknię do niego jakbym
znowu się zakochała, i to on to sprawił, mój mąż i Bóg, który dziwnym trafem
też Nas kocha.
Kocham męża, warto walczyć o bycie razem, dla siebie:-);
ma to zastosowanie gdy wychodzisz za mąż z miłości, a nie z zauroczenia. Często
te kobiety które tak dokuczają mężom, to tzw niezłe laski , które faceci biorą
na zony tylko dlatego , że im się podobały, a do małżeństwa to za mało.

[lilajka]

Boszszsz, pewnie każda z ofiar przemocy robiła to, co Ty radzisz, czyli
zapominała o sobie, swoich potrzebach. Boszszsz :|

[marianna_m1]

taaa i jaki przemocowiec bedzie ostrzegac, ze bedzie sie znecac?.

oj chyba nie jasno wyraziłam się

[szczelnosc]

najpierw do poprzedniego postu,
poswięcenie- to nie jest zapominanie o sobie.
O czym piszą kobiety, napoczątku mi to nie przeszkadzało... ale teraz to już
widze jaki był i drugi raz bym tego błędu nie popełniła.
A przecież, jesli na poczatku była miłość, to to nie był błąd. Tylko co sięw
naszmienia , że przestajemy kochac, a pragniemy wykreować drugą strone na kogoś
innego niż jest. Np
facet bieże sobie fajną laskę na zonę, która podoba się wszystkim kolegom, i
ciągle kręcili się obok niej jacyć faceci... Czy liczy , że po ślubie ona
przestanie się innym podobać? Lub skoro wcześniej jej to pasowało to po ślubie
się zmini?
Lub on lubił pić piwo, to po slubie przestanie?
Gdy jeszcze kochasz tego drugiego człowieka, to jest o czym rozmawiac,
gdy rozmowy są tylko pretensjami, to to wogóle nie ma sensu i początkową miłość
stawiam pod znakiem zapytanie, właśnie w związku z jej późniejszym brakiem.
Facet który dużo inwestuje napoczątku ( kwiaty czułe słowa, nadmiar atencji
wobec wybranki) najczęsciej potem okazuje się dziwolągiem- sfrustrowanym.
Tylko, że większość z kobietek kocha być księzniczką. I ulegamy własnie takim
facetom. (Oczywiście nie mówimy o wszystkich, bo przeciez są Ci którym się
udaje, którzy nie oczekują zbyt wiele)
marianna-
jeśli ktoś jest narmalny -
i wraca z pracy i mówi , : słuchaj przepraszam, mam zły dzień, żłe mysli ,
czuję się nie kochany, mam pretensje do wszystkich, lepiej schowam się gdzieś,
albo sprubuje powiedzieć spokojnie co mnie doprowadzilo do stanu wzburzenia.
Nie pisałam o psychopacie, który poprostu lubi się znęcac- taki przypadek jest
do leczenia przez odpowiedniego specjalistę.
Rozumiecie o co mi chodzi?

Errata -oj chyba niejasno wyraziłam się

[szczelnosc]

Tym którzy dokonają wysiłku zrozumienia co miałam na myśli dziękuję i sory, za
poprzedni mało czytelny post :-);

najpierw do poprzedniego postu, (lilajka)
poświęcenie- to nie jest zapominanie o sobie.
O czym często piszą kobiety (?) : na początku mi to nie przeszkadzało... ale
teraz to już widzę jaki był i drugi raz bym tego błędu nie popełniła. (Jeśli
poświęcasz się dla kogoś to wiadomo , że kiedyś się rozczarujesz.)
A przecież, jeśli na początku była miłość, to to nie był błąd. Tylko co się w
naszym mniemaniu zmienia , że przestajemy kochać, a pragniemy wykreować drugą
stronę na kogoś innego niż jest. Np facet bierze sobie fajną laskę na żonę,
która podoba się wszystkim kolegom, i ciągle kręcili się obok niej jacyś
faceci... Czy liczy , że po ślubie ona przestanie się innym podobać? Lub skoro
wcześniej jej to pasowało to po ślubie się zmieni?
Lub on lubił pić piwo, to po ślubie przestanie?
Gdy jeszcze kochasz tego drugiego człowieka, to jest o czym rozmawiać,
gdy rozmowy są tylko pretensjami, to nie ma sensu rozmawiać . Początkową miłość
stawiam pod znakiem zapytania, właśnie w związku z jej późniejszym brakiem.
Facet który dużo inwestuje na początku ( kwiaty czułe słowa, nadmiar atencji
wobec wybranki) najczęściej potem okazuje się dziwolągiem- sfrustrowanym.
Tylko, że większość z kobietek kocha być księżniczką. I ulegamy właśnie takim
facetom. (Oczywiście nie mówimy o wszystkich, bo przecież są Ci którym się
udaje, którzy nie oczekują zbyt wiele)
marianna-
jeśli ktoś jest normalny - i wraca z pracy i mówi , : słuchaj przepraszam, mam
(miałem, miałam) zły dzień, złe myśli , czuję się niekochany, mam pretensje do
wszystkich, lepiej schowam się gdzieś, albo spróbuje powiedzieć spokojnie co
mnie doprowadziło do stanu wzburzenia.
Nie pisałam o psychopacie, który po prostu lubi się znęcać- taki przypadek jest
do leczenia przez odpowiedniego specjalistę.
Rozumiecie o co mi chodzi?

[lilajka]

Nie rozumiem, dlaczego tak uczepiłaś się tego kreowania :)
Jeśli chodzi o bagatelizowanie znaków - przykład z piwem - może partner/ka też
lubi dlatego nie widzi w tym nic złego, a przecież na różnych ludzi alkohol
różnie działa, i nie każdy dysponuje odpowiednią wiedzą na temat uzależnień.
Niestety państwo o taką edukację nie dba. Dzieci się o tym nie informuje, nikt
w szkole ich nie uczy, że nie mają prawa dostać ścierką po twarzy za
niezjedzony obiad, nikt im nie "udostępnia" schematów innych niż mają w swojej
rodzinie. Wchłaniają jak gąbka, która im dłużej trzyma ten szlam, tym bardziej
nie chce go z siebie wycisnąć. No i pakuje się w wątpliwe związki...
Czyż nie byłoby cudownie, gdyby dzieci same zgłaszały się ze swoim problemem,
bo pani na lekcji uczyła, że tak trzeba?
:(
Wydaje mi się, że często wiedzę na ten temat ludzie czerpią z własnych
bolesnych doświadczeń, a mało kto jest informowany zawczasu. Zawsze uważałam,
że lepiej zapobiegać niż leczyć...
Wracając do piwa ;) myślę, że tragedia gotowa, kiedy ludzie nie są świadomi
siebie, swoich problemów, kiedy nie próbują sobie pomóc, bo nie widzą takowej
potrzeby. "Czepiasz się, no bo ze mną jest wszystko w porządku. To z tobą jest
coś nie tak" ("Ja uważam, że dostanie ścierą po twarzy za słoną zupę jest
zupełnie normalne. To ty masz jakieś odchyły").

Aha, i drugi wielki błąd: "Masz rację, ściera nie jest taka zła". A do tego
potrzeba szacunku dla siebie wyniesionego np. z domu...

Errata -oj chyba niejasno..o bitych dzieciach i...

[marklips]

Kobietach wyrazilas sie i matkach i dzieciach.Twoj cytat:Wydaje mi się, że
często wiedzę na ten temat ludzie czerpią z własnych bolesnych doświadczeń, a
mało kto jest informowany zawczasu"
To jest bezczelnosc,hipokryzja,pranie mozgow i sadyzm jesli w tym temacie,
ingnorujesz dzieci w Polsce,ktore doswiadczen nie maja a szukajace
pomocy kobiety,bez pieniedzy(z wykszalceniem lub bez)z malych miejscowosci,
musza perwesyjnym mezom w imie Boga i w imie pseudo psychologicznych
teorii cierpiec,byc gwalcone,bite,zamykane z 2 swiadkami w zakladach zamknietych
lub pomimo dobrej sytuacji tak rabowane z pieniedzy ze potem ich dzieci,
musza glodowac a jak poinformuja wladze,musza szykany akceptowac.

Specjalnie w innym komentarzu podalem Miasto Slupca,poniewaz
tam sytuacje,sa mi nie tylko znane,ale takich miast jest wiele.

Ciezarne kobiety wyzywane przez mezow od k...,sz...,ja ciebie uj...
ty p....,ja ciebie zalatwie,masz robic co ci nakaze itd.
To w dodatku przez Pana majacego kontakty z ludzmi
jako przedstawiciel wielkiej Firmy ubezpieczeniowej w Polsce.
Najlepsza reklama,napweno domyslacie sie jakiej Firmy.
Do ciezarnej kobiety!!!

Bylem swiadkiem przez przypadek,takich milych reakcji,
przy dzieciach bowiem telefon byl wlaczony,
poznym wieczorem.
Naturalnie poinformowalem Prokurature Krajowa,bowiem
w tym przypadku,sa przepisy prawa karnego.
Ja z Berlina informuje Warszawe,poniewaz
Policja nie moze pomoc.

Wyopbraz sobie-Slupca i Warszawa w ciagu krotkiego
czasu.Dodam malzenstwo ma znakomita,jak na polskie
warunki,sytuacje materialna(domek,samochody)ale
ten mily,zw sklonnosciami do indiwidualnego sadyzmu,
w obecnosci dzieci,uderza ciezarna kobiete w Plecy.

Takich przypadkow jest wiele a demagogia
bez akcji i milczeniem nie pomagasz.
Dlaczego wlasnie w tym,temacie wy kobiety nie protestujecie????!!!!!

Ile dzieci ma byc jeszcze likwidowanych w imie
dobra malzenskiego.

Rozumiem tolerancja,milosc,rodzina ale
wy dyskutujecie i ani jednego komentarza
potepiajacego,takich polskich perwesyjnych
sadystow.Jestecie za ludobujstwem dzieci???
Pozdrawiam,mile,serdecznie z Berlina.
Mark Lips.

[szczelnosc]

ja byłam świadkiem, jak mąż (dobrze usytuowany lekarz) zwracał się do żony
- (cytuję) odpieee... się wreszcie , Ty k...wo.
Ona wczesniej mówiła
- daj mi pieniądze bo chcę iść do krawcowej:-)
(A przepraszam, wcześniej jeszcze mówił dałem Ci 500 złotych wczoraj) To już
było parę lat temu.
Przy mnie zawsze jest kulturalny do bólu.
Na przemoc, nie ma usprawiedliwienia, jest zła. Jesli facet twierdzi, że zona
go denerwuje, że chyba ją rozszarpie, to zamiast ją szarpać, niech rozwiedzie
się.
Ale rozwód to ciężka sprawa, a jak jeszcze jest jakiś wspólny dorobek, to już
wogóle robi się problem, bo każdy uważa że ma do niego prawo.
Wtedy gdy jest jeszcze miłość w związku - wtedy trzeba sobie odpowiedzieć na
pytanie co robić aby była do końca, bo to jest możliwe, tylko trzeba chcieć.
Szkoda że nie ma recepty na udane życie rodzinne, ale każdy z nas jest inny i
mamy prawo spotkać osobę , której nasze wady nie będą przeszkadzały.
Przecież miłość się zdaża. Jest zupełnie realną rzeczywistością jaka może dziać
się w życiu każdego z Nas.

[lilajka]

Nie rozumiem, w jaki sposób według Ciebie zignorowałam dzieci?
Skoro nie mam racji i już w pierwszych klasach podstawówki uczula się dzieci na
przemoc w rodzinie to się bardzo cieszę. Napisz jeszcze, gdzie tak jest. A
jeżeli tak nie ma nigdzie to wybacz, ale jesteś bezczelny stwierdzając, że
zignorowałam ten temat.

I Boszszsz, gdzie pisałam o "likwidowaniu dzieci w imię dobra małżeńskiego"?!
Proszę pokaż mi to, bo kompletnie nie rozumiem, o co Ci chodzi :(

[marklips]

Dolaczam kopie mojego tekstu w innym Forum:"obrazanie dzieci"
W gazeta.pl,w szukarce,forum :uzyj slowo Slupca a jeszcze wczoraj
na stronie glownej gazeta.pl pod link"obrazanie dzieci"!!!
Prokuratura jest powiadomiona.
_____________________________________
Dlaczam kopie mojego komentarza z 12 sierpnia 2006!!!
__________________________
Zadajcie sobie pytanie:co ja osobiscie zrobilem
dobrego dla innych,
co ja osobiscie dobrego zrobilem
dla Polski,dla ojczyzny?
Potem jak macie dla siebie troche szacumku
to zastanowcie sie ze Slupca jest w Polsce
ich jest wiele nie tylko w poznaskim i tylko
70 km od Konina!!!
____________________
Slupca jest w kazdym miescie i na wsi
w Polsce.Pozdrawiam bardzo serdecznie
odwaznych i serdecznych w Polsce.
__________________
ca. 13:00,dzisiaj 12 sierpnia znowu syatuacja
jak w innym forum przed paroma dniami(szukajcie pod slowo Slupca)
slyszalem,ja w Berlinie przez Telefon ze do kobiety ciezarnej i jej dzieci,
8 i 6 lat,typowy sadysta z malego Miasta,w Wielkopolsce,Slupca,
przestawiciel Ubezpieczalni "Warta" Pan W.,jej maz takiego slownictwa
uzywal:ty szumowino,ty szmato,do dziecka ty bekarcie,do zony ty
K....,Zaje...Ciebie,ty poczwaro do dziecka,dziecko:Mama ratuj ja
nie chce do Taty i jego Mamy,Mama pomocy.
"Tata" do zony ty spierd....,ja tutaj rzadze,jak ci wyp...,
to znajda cie w rowie.Zaznaczam do kobiety ciezarnej,bylej z
przed roku studentki i swietnej Matki,
maz przedtawiciel Ubezpieczalni "Warta" zareagowal
do wlasnych dzieci.
Terror psychiczny od lat i intensywny
od 4 miesiecy!!!!!
To nie bylo wszystko tylko pragne panstwu
zaoszczedzic refleksji.
Czy ktos ma ochote policje zawiadomic
lub Prokurature??Tak mam na mysli was.
[e-mail]

Kochani ,nadmieniam,wspolwlasciciele domu z ogrodem!!!
Kobieta byla bita w plecy przy dzieciach,ktore
byly swiadkiem wyzwisk i uderzen,tylko maja strach.

Kobieta byla gwalcona(Slupca) potem bita,potem
poronienia az zameldowala do niebieskiej linii,
Prokuraturze w...Warszawie,uciekala ale,
wracala ze stracu ze dzieci beda zamordowane
itd.Jej rodzina w Slupcy zamiast
informowac policje,nie reaguje.

Takich przypadkow obrazania dzieci w Polsce
jest wiele ale kazdy przypadek moze
byc ostatnim.Potem po takich reakcjach,
a szczegolnie w rodzinych majetnych
jak na Polske,mamy do czynienia z powolnym
morderstwem.

Rodzinan tej Pani ma strach pojsc na Policje
bo co "ludzie powiedza"!!!!
Przeciwko temu Panu toczy sie dochodzenie.
1 Ko 940/06 w....Warszawie.Prokuratura Okregowa!!!1

Czy ta Pani a najwazniejsze dzieci beda uratowane?
Ile takich przypadkow w Polsce,Forum i dlaczego
nie na stronie glownej.

Kazde mordesrstow na raty jest skandalem jak na taki
maly kraj jakim jest Polska.

Dlaczego takich dobrych "obywateli" sie nie zamyka?
Ja podalem tylko czesc grozby tego Pana i jego Matki.
Nie wspominam o jego rodzinie i siostrze,Lekarzu.

Ludzie obudzcie sie!!!!!
Ja jako czlonek organizacji i stowarzyszenia
w Niemczech ktora walczy o ..prawa dzieci i ojcow,
otrzymuje tel.,email od ojcow w Polsce
ale niestety od Kobiet,Matek bowiem
niebieska linia ma za malo pieniedzy.
Oczywiscie niebieska Linia pomaga
ale takich przypadkow sa tysiace.

Co robi polski caritas i diakonia.
Co jest,sorry do cholery z politykami.
W PRL nastapila by natychmiastowa reakcja!!!!
W niemczech ten Pan byly natychmiast
zaaresztowany,na 24-48 godziny i nie
moglby sie na min.50 metrow zblizac
do tej Pani, a szczegolnie do dzieci,
a nie wspominam o jego kosztach sadowych
w Berlinie.Wiem ile takich przapadkow
z Polski,music przejmowac i doradzac
polska.......Ambasada w Berlinie.

Tak samo Policja i prokuratura w Polsce
nie ma odpowiednich Srodkow materialnych
aby od razu pomagac i reagowac.

Politycy zapominaja i nie zdaja sobie sprawy
z tego tematu i powolnej likwidacji
nastepnego pojkolenia.Za 10 lat jak tak dalej
bedzie zamiast 38 mln mieszkancow,bedzie tylko 10 mln.

Nastapi EXODUS Polek,Matek,Kobiet dzieci.
Strach przed likwidacja,przed
gwaltami,biciem,glodem,zabieraniem pieniedzy
a szczegolnie w malych miejscowosciach,
ten problem istnieje i nie tylko w rodzinach,
jak niektorzy nazywaja z tlem patalogicznym!!!!!!

jestem ciekaw kto jest w stanie z was
tak pieknie piszacych poinformowac policje
w Slupcy lub w Warszawie!
Moja email z sygnatura podalem.
Czyli z nazwiskiem.
Sa bohaterzy?
Probowalem zadzwonic do Policji
w Slupcy ale nikt nie odbiera,
bo moze dlatego ze z Berlina.....
Z powazaniem Marek Lipski

Halo, tu lilajka do marklips, odbiór...

[lilajka]

Ignorant.

Koniec polskim oprawcom,niewolnictwa.Slupca.

[marklips]

Demagogiczne refleksje na temat szczescia w malzenstwie,religii,seksu,bicia
od ososby"szczelnosc" przestaly mnie dziwic.

Jesli oprawcy w obozie pracy,taniej sily roboczej pod nazwa Polska,
moga,na zawnatrz grac milych tatusiow i mezow a probuja w domu
mordowac,kobiete w ciazy,w 7 miesiacu,to trzeba na wszystkich kanalach
protestowac i zwalczac takich oprawcow.

Tym razem pisze nazwisko takiego oprawcy:
Henryk Woznicki,Slupca,Wielkopolska.
Proba i to bezkarna morderstwa swojej jeszcze zony.Ciezarnej.
Moja email oprawco jest Tobie znana tak samo polskiej prokuraturze.
Moje nazwisko jako ojca tego wspolnego dziecka jest Tobie,znane.

[kochanionka]

Wiem co to znaczy.Sama tkwie w podobnym zwiazku od 28 lat.
Dlaczego nie deszlam?Przez cale lata mialam glebokie poczucie winy,ozenil sie
bo bylam z nim w ciazy.
Jego rodzice ciagle dawali mi do zrozumienia iz powinnam byc wdzieczna,ze mnie
wziol.On pan inzynier (mam studia ale bez tytulu)z szanowanego i sytuowanego
domu.
Ja mialam mieszkanie,umeblowane,samochod,prace.On tytul i poczucie wyzszosci.
W malym miescie opinia porzadnych to certyfikat.
Moja rodzinna "mniej porzadna" bo nie tak dobrze sytuowana,ale to moi rodzice
pomagali w wychowaniu naszych trojga dzieci.
Dlugie lata probowalam zdobyc jego milosc.bez rezultatu
Ciagle cos robilam zle,krytykowal mnie on i jego rodzice z ktorymi ,na jego
zyczenie spotykalismy sie dwa razy w tygodniu.
W towarzystwie,kiedy zabralam glos ,karcona bylam pogardliwym spojrzeniem a i
bywalo ironicznym komentarzem.
Nie przyznawalam sie nikomu,bylam przeciez winna.Wstyd mi bylo.Nie sprawdzalam
sie.
Pogubilam sie.Uwierzylam ,ze jestem glupia,nieatrakcyjna.
Stracilam do siebie szcunek.
Coraz czesciej "modlilam" sie zeby cos sie stalo,zeby go nie bylo.
Odejsc?Dokad skoro to bylo moje mieszkanie.
Rozwod?Myslalam o tym,ale szybko mi wyjasnil,ze mi go nie da,bo w jego
rodzinie nie uznaje sie rozwodow.Ale,obiecal,skonczy mnie psychicznie.
Przez wszystkie te lata ze spokojem realizowal dana mi obietnice.
Komu mialam powiedziec?Kto uwierzylby,ze ten przystojny,mily dla obcych facet,w
domu jest katem.No i z "takiej rodziny".
Na moje zadanie (za namowa dzieci)zeby sie wyprowadzil ,powiedzial ,ze moge to
sobie wybic z glowy.
I tak tkwimy obok siebie,w tym samym mieszkaniu dwoje obcych ludzi
nierozmawiajacych ze soba juz od kilku lat.
On ma pelna swobode,znajomych,spotkania,posprzatany dom.I zero honoru.
Ja staram sie odbudowac wlasne poczucie wartosci,godnosci.
W malych miastach liczy sie tzw opinia.Nie chodzi posiniaczona,to o co jej
chodzi.
Kobieta bez chlopa nic nie warta.
Rozwodza sie-to ona nie umie zyc.
Psycholog-ty idotko nie bedzie mnie jakis psychol uczyl co mam robic-uslyszalam.
A syn mial nerwice spowodowana sytuacja w domu.
Zerwalam dotychczasowe wspolne znajomosci,bo dla zachowan mezczyzny jest pelna
aprobata.
Co zostalo z mojej dawnej do niego milosci?Tylko nienawisc.Ale niestety ciagle
jeszcze nie obojetnosc.
Kiedy widze,ze cos mu dolega,staram sie pomoc.Potem jestem zla sama na siebie.
Ale przeciez obcemu tez bym starala sie pomoc.
Tyle,ze obcy mnie nie skrzywdzil.

[szczelnosc]

Kochanionka- jest dokładnie tak jak mówisz.
Ale dziecko, nie poczęło się samo, i oskarżenia wobec Ciebie możesz obrócić na
korzyść swoją, a mianowicie zawsze możesz oskarżyć męża, że tylko chciał seksu,
i oszukiwał Ciebie wtedy gdy poszliście do łóżka. Oskarżenia są bronią
obosieczną.
Sytuacja w której on w komfortowej sytuacji siedzi w domu , a Ty się miotasz ,
nie jest odosobniona. Trzeba jasno mu powiedzieć , że to przez niego jesteś
nikim, (a przecież nie jesteś- Twoja praca w domu jest bardzo ważna, a może
nawet najważniejsza- ); Czasami kobiety żyją w takim wykrzywionym świecie i
niestety nie potrafią się wyrwać.
Żeby wygrać swoje życie- (w sensie żebyś lepiej się poczuła będąc sobą) –
powinnaś nauczyć się być taka jak on- używać tak samo celnych przygnębiających
argumentów i tłumaczyć, mu , że nie chcesz takich rozmów- że chcesz żeby było
dobrze.
To że nie odzywacie się do siebie- że żyjecie obok, to smutne,
Czy sam sobie w takim razie pierze gotuje, prasuje?
Po tylu latach takiego życia- czy wogóle jest szansa na normalność ?
Ja moją walkę o szacunek dla mnie wygrałam- wygrałam ją zachowując się jak
wariatka. To ja zaczęłam mieć złe humory- fochy, brak siły na gotowanie obiadu.
A niech raz będzie niedosprzątane- ja leżę przed telewizorem. Koniec i kropka.
To ja będę dziś czytać książkę.
To ja czuję się nie dowartosciowana i będę płakać- to przez Ciebie zrób coś z
tym.
Jak kolwiek nie brzmiałoby to głupio, mój mąż jest dziś dla mnie naprawdę
dobrym mężem.
To napewno też dzięki Bogu. Nie zostawiam go, bo gdzieś chodzę bez niego, nie
mam koleżanek.
Ale zawsze cokolwiek zrobię w domu jest to pochwalone- zawsze.
Ja też go chwalę, tak jak potrafię- ciekawe co powiedziałby on sam:-)?
Dziś napewno go pochwalę, za cokolwiek bądź.
Tylko jeśli nie ma uczuć, bo gdzieś się zagubiły, wtedy jest bardzo ciężko,
bo „nie widzimy w sobie pozytywnych wad” (jak zaśpiewał BAJM).
Czasami nie można się rozwieść,
Czasami brak na to sił i odwagi.
Czasami może to lepiej- świadomość, że jednak zostawiasz kogoś kogo się
kochało – jest się zostawionym, Dzieci, zaplątane w to coś – czasami to gorsze
rozwiązanie.
Tak trudno zająć jednoznaczne stanowisko
Ale napewno nie jest za późno, na próbę życie szczęśliwego-
Jeśli dzieci są dorosłe, to zajmij się czymś co sprawia Ci radość,
Czymś o czym już zapomniałaś że chciałaś to robić.
Pokochaj siebie-
Będzie lepiej.

ehhh...

[schweiz_the_best]

Mam 16 lat i wlasnie od 3 tygodni jestem na rocznej wymianie miedzynarodowej w
Szwajcarii. W Polsce mieszkam w miescie pow. 500tys. mieszkancow. Dostalam sie
do najlepszegp liceum w wojewodztwie, jestem laureatka konkursu jezyka
niemieckiego. Pochodze z tzw. dobrego domu; oboje rodzice to lekarze i
nauczyciele akademiccy... I co?? I moja mama niedawno wyprowadzila sie z
domu... Nie mogla juz zniesc zachowania mojego ojca... Jego chamstwa,
codziennego picia (o ktorym nikt poza nami nie wie), pogardy, tego, jak co
wieczor krzyczal do niej: 'Sp..., k..., z MOJEGO domu!' On wyniosl taki
stosunek do kobiet z domu, a wlasciwie jego namiastki (jego rodzice wczesnie
sie rozwiedli). Ma BMW, konta w bankach i mlodsza o 20 lat kochanke... WIEC
PROSZE WAS BARDZO, NIE WMAWIAJCIE MI, ZE PRZEMOC PSYCHICZNA NIE ISTNIEJE.
EMPIRYCZNE DOSWIADCZENIA POKAZUJA, ZE PRZED TYM RODZAJEM PRZEMOCY UCIEC
NAJTRUDNIEJ. Ciesze sie, ze moja mama przerwala to bledne kolo (za moja
namowa). Kiedy wroce do Polski, ona bedzie juz bezpieczna i samostanowiaca o
sobie. Zycze wszystkim w podobnych sytuacjach powodzenia.
dziewczyna ktora obecnie jest w CH