Uczuciowy chłód

[pomeranka]

Oto fragment z pewnej książki:

"(...) Bez dzieci, bez kłopotów, w dwóch mieszkaniach, przy całkowitej
niezależności finansowej; każdy dźwiga samotnie swój garb.(...) Dzieje sie tak
z ludźmi pokaleczonymi w poprzednich związkach. Oni nie mają nawet siły dmuchać
na zimne. Tworzą skorupę, przez którą nie przechodzą cieplejsze odruchy. Wydaje
się, że są to związki bezkonfliktowe, gdy tymczasem są po prostu bezuczuciowe.
Nie potępiajmy takich osób pochopnie. nie są to jakieś zimnokrwiste potwory.
Ucieczką w skorupę chronią się przed następną katastrofą, której nie byliby w
stanie znieść. Przeżywają permanentny kryzys.

Chłód uczuciowy jest w rzeczywistości ciężką nerwicą emocjonalną. A
wyrozumowany związek sposobem na przetrwanie. Na doczekanie czasów, gdy znów
będa mogły dojść do głosu uczucia.(...)"

I co Wy na to?

[Gość: barabasz]

w tej ksiazce "stoja" truizmy, pomeranko, lub - jak wolisz - banaly, prawdy
oczywiste wiec.
dodac mozna jedynie, ze podobna "skorupa" nie musi byc k o n i e c z n i e
rezultatem nieudanych zwiazkow.
-b.

[ja_nek]

Barabasz ma rację w tym, że skorupa nie musi być skutkiem nieudanych związków.
To moze być równie dobrze obawa przed tym jak się wypadnie, niską samooceną,
obawą przed zranieniem, bo na codzień zdarza się to tej osobie często itd.

Pozdrowienia
Janek

chłodnie i wygodnie

[Gość: fnoll]

w niskich temperaturach przechowuje się produkty, by się nie zepsuły

jednak zbyt długie ich mrożenie pozbawia je smaku i witamin

ostatnio wprowadzono na rynek opakowania próżniowe

ale człowiek, co jak co, bez powietrza żyć nie może

pzdr!

fnoll

[Gość: renka]

Nie widze w tym zjawisku niczego dziwnego.Jak ludzie maja pieniadze moga sobie
kupic spokoj.Czy sa doswadczeni przez zycie, czy nie, mysle, ze swiadomie
wybieraja SPOKOJ we wlasnych domach.Nie pragna cudzych problemow (wystarczaja
im swoje. Z reguly sa to osoby narazone na stres w zwyczajnym zyciu, pracy ,
szkole.Nie wiem, czy sa chlodni uczuciowo.Raczej nie.Lubia sobie dogadzac, ich
uczucia skierowane sa glownie na zaspokojanie swoich potrzeb, ale to od nich
dostaniesz pieniadze na rozne cele dobroczynne,a nie od (na zewnatrz)
radosnej ,a faktycznie gotujacej sie we wlasnych i cudzych problemach rodzinki
z dziecmi.
Jest to po prostu inna jakosc zycia.

[Gość: Sławek]

pomeranka napisał(a):

> Oto fragment z pewnej książki:

> Ucieczką w skorupę chronią się przed następną katastrofą, której nie byliby w
> stanie znieść. Przeżywają permanentny kryzys.

Ucieczka w skorupę w związku według mnie już jest katastrofą.

Pozdrawiam

[Gość: hala]

wypowiedz bedaca poczatkiem tego watku jest tylko fragmentem wyrwanym z
wiekszej calosci. oczywiscie, ze chlod emocjonalny moze miec wiele przyczyn.
ale wydaje mi sie, ze cytat opisuje precyzyjnie stan, ktorego mialam okazje
sama doswiadczyc.

[Gość: kwieto]

Bledne zalozenia przynosza porazki.
A blad zalozenia polega na tym "ze ten nowy partner/partnerka na pewno mnie
skrzywdzi".
Zadziwiajace, jak wielu ludzi traktuje zycie jako niekonczaca sie walke ze
wszystkimi i wszystkim.
Tak jakby jedynym celem rzeczywistosci bylo dokopac delikwentowi... Troche to
pachnie megalomania ("jestem tak wazny, ze wszyscy sie przeciwko mnie
sprzysiegaja"), a troche strachem

Brrrr!

[Gość: Z]

"a gdy się zejdą,
mężczyzna po przejściach,
kobieta z przeszłością,
bardzo się męczą,
męczą przez czas długi,
co zrobić, co zrobić
z tą miłością..."

Bagaż doświadczeń zmusza do trzymania przez dłuższy czas dystansu, do partnera,
do samego siebie.

Pytanie czy negujemy, że są ze sobą, czy to że są ze sobą na odległość, czy
też to że nie są razem w optyczny sposób?

Prawdę mówiąc jest to rozwiązanie, dla osób, które nie mogą żyć ze sobą, ale
też nie mogą żyć bez siebie.
Parafrazując : "With and without You"

[Gość: eliza]

A ja mam wrazenie, że to nie jest permanentny kryzys. Skorupa jest zaraz po
zranieniu najmocniejsza, a potem jak mawiał mój ulubiony autor: "... dajcie
czasowi czas..."- będzie pewien dystans, ale silniejsza od niego będzie
nadzieja, która w głebi człowieka nie umiera nigdy. A potem przychodzi
swiadomość:
" a mnie to już nikt dawno tak bardzo
dawno tak bardzo już nikt
nie pielęgnował..."
więc może warto spróbować
nawet jesli może bedzie bolało..., a może ... wreszcie się uda.

[Gość: renka]

jA nie widze specjalnie nic dziwnego w tym, ze ludzie sa samotni( czy
rzeczywiscie?) w swoich mieszkaniach.Uczuciowy chlod , to chyba wynika z
dystansu, jaki czlowiek ma do otaczajacej go rzeczywistosci.Im wiekszy
dystans, tym wiekszy chlod.Kiedy dystans sie zmniejsza, zostaja uwiklani w
cudze klopoty, czy chca, czy nie. A nie kazdy jest odporny psychicznie.
Niektorzy sa bardziej wrazliwi i taka sytuacja nie jest dla nich dobra.To
wlasnie bycie blisko siebie(doslownie) czesto prowadzi do depresji. Ciasne
mieszkania.Liczne rodziny , rozne problemy.Jak dlugo mozna tak zyc? Dlatego
ludzie zaczynaja sie izolowac. Nie chca sobie glowy zawracac czyims klopotami,
chca zyc HIGIENICZNIE, czyli bez "krwawiacych ran".I wcale nie robia tego ,
aby im nie dokopano czy nie skrzywdzono ich, czy moze dlatego, ze ich JUZ
skrzywdzono.Po prostu chca miec spokoj!Taki styl zycia ..Strzega swojej
prywatnosci, bo obcy ludzie wchodza w nia zazwyczaj bezpardonowo, "z
buciorami".Laduja sie z tym swoim "blotem" nie baczac na to, ze KTOS BEDZIE
MUSIAL TO BLOTO PO NICH SPRZATAC.
Na koniec taka dygresja.Caly skomplikowany system zasilkow rzadowych w
Kanadzie, ktore sa wyplacane ludziom , ktorzy nigdy nie mieli nawet zamiaru
podjac pracy powstal z obawy, ze jezeli nie da sie im pieniedzy, TO PRZYJDA i
SAMI SOBIE WEZMA, tzn ukradna. Bogaci dobrowolnie sie dodatkowo
opodatkowali,BO CHCA MIEC SPOKOJ.To tez jest dystans do ludzi, uczuciowy
chlod.A co bardziej przewrotne, ci zasilkowcy tu mieszkaja czesto samotnie w
pieknych apartamentach, o ktorych wielu w Polsce moze tylko marzyc. Eh, zycie..

[Gość: kwieto]

Czy na pewno dystans do swiata jest rownoznaczny z oziembloscia emocjonalna?
Nie wydaje mi sie - a nawet wrecz przeciwnie

[Gość: renka]

Dystans do spraw i ludzi zwiazany jest z chlodem. To sa kalkulacje na
zimno.Ile , jak i za co.Po to ludzie trzymaja dystans. Dla higieny. Zeby sie
za bardzo nie pobrudzic czyimis "brudami". Mysle, ze na tej zasadzie pracuja
psychologowie i psychiatrzy. Ludzie naprawde zaangazowani, to tacy, ktorzy sa
blisko z moim problemem, prawie tak go czuja jak ja. Wtedy czuje ze mam
przyjaciela kolo siebie, ktory tak samo czuje jak ja.Nieswiadomie lub
swiadomie wiklam go w swoje klopoty albo on mnie w swoje i tworzy sie siec , w
ktorej mozna sie zaplatac.I w koncu moze sie okazac,ze ktores z nas zyje
klopotami obojga..Bardzo mnie poruszyl przypadek samobojstwa znanej z dobroci
i wrazliwosci mlodej psycholog , ktora uwiklala sie tak bardzo w sprawy swoich
podopiecznych, ze zyla nimi jak swoimi.W koncu wpadla w powazna depresje. Byla
cala seria artykulow w prasie miejscowej . Opowiadali o niej rodzice,
nauczyciele , jej przyjaciele.
Ja uwazam, ze chlod uczuciowy, czy oziemblosc powoduje DYSTANS do czlowieka i
jego spraw i odwrotnie dystans do czlowieka i jego spraw nie pozwala na
zaangazowanie sie emocjonalnie i ja bym to nazwala WYRACHOWANYM chlodem
uczuciowym.

[Gość: kwieto]

Zdaje sie, ze mamy inne definicje dystansu. Dla mnie "dystans" jest nie wtedy,
kiedy sie odcinam sie od jakiegos problemu (bo to nie dystans, a traktowanie
siebie zbyt serio), a raczej wtedy, kiedy mimo zaangazowania w dana sprawe
potrafie zachowac trzezwy punkt widzenia - angazuje sie, ale jednoczesnie
jestem w stanie realnie ocenic skutki mojego postepowania. W tym pojeciu
"dystans" jest na pewnym poziomie tozsamy z "luzem", czyli traktowaniem siebie,
swoich ran i uczuc swobodniej, tak abys mogl na przyklad porozmawiac o nich z
kims przy kawie, nie zalewajac sie od razu lzami, czy nie konkludujac, ze zycie
jest straszne.

podtrzymuje swoje zdanie

[Gość: renka]

Mimo wszystko podtrzymuje swoj sposob rozumienia chlodu uczuciowego w
powiazaniu z dystansem do sprawy czy czlowieka.

[Gość: kwieto]

Mamy inne definicje slowa "dystans do siebie", wiec sie nie dogadamy pod tym
wzgledem :(((
A inne slowo nie przychodzi mi do glowy

[Gość: renka]

Ja mysle, ze mozemy sie dogadac. Chodzi mi o dystans duchowy, niekoniecznie
trzeba siedziec blisko siebie, aby uczestniczyc w cudzych sprawach.Ludzie sa
blisko i nie tylko nie uczestnicza , wrecz nie chca uczestniczyc.To tez jest
chlod. Dystans do sprawy, to jak diagnoza na odleglosc. Zeby postawic
diagnoze , trzeba sie "ochlodzic" i porownac stan ze stanem opisanym w
ksiazkach.Wtedy na chlodno klasyfikujemy przypadek i znajdujemy lek.Jest to
potraktowanie sprawy z dystansu, chlodno i bez emocji.Ale bardzo mozliwe, ze z
pozytywnym skutkiem! W tym sensie rozumiem zaleznosc dystansu i chlodu
uczuciowego.Ale jednoczesnie mysle, ze chyba chodzilo w tej dyskusji bardziej
o zranione uczucia i w zwiazku z tym powstal chlod uczuciowy jako odpowiedz .