Manowce samotnego macierzyństwa

[Gość: takasobie]

ZOFIA MA JAK ZWYKLE RACJĘ, POWAŻNIE.

[Gość: kora]

Zgadzam się w calosci z Pani opinia. Pomimo, ze chce miec dziecko, mam faceta,
to musze byc pewna ( oczywiscie nigdy sie nie jest pewnym!)ze bedzie on ze mna
wychowywal dziecko!
Nawet pomimo faktu ze jestem kobieta bardzo niezalezna i radzaca sobie w zyciu,
to jednak bez ojca jest dla mnie rodzina ulomna.
Sama pochodze z pelnej rodziny, ale moj facet wychowany zostal jedynie przez
matke. I on jest najlepszym przykladem dla mnie, ze nie moge pozwolic na to,
aby moje dziecko nie mialo ojca.
Co ciekawsze matka mojego faceta dala mu bardzo duzo milosci i wychowala na
naprawde wartosciowego czlowieka, jednak brak ojca jest bardzo widoczny.

pozdrawiam i zycze wszystkim kobietom ktore mysla o macierzynstwie
zastanowienie sie czy w tej rodzinie dziecko bedzie moglo sie prawidlowo
rozwijac !

[Gość: Malwina]

jak zwykle tendencyjne i beznadziejne
90 % malzenstw jakie znam sa niedobrane
z powodu niedojrzalosci kobiet oczywiscie ! no i ta biologia !
co za bzdury !

[the_dzidka]

generalnie absolutnie nie zgadzam się z klimatem artykułu, choć w paru punktach
przyznaję rację... Denerwuje mnie równanie ciąża przypadkowa = bezmyślność.
Bezmyślność, bo pani się nie zabezpieczyła? A co, jeśli zabezpieczenie zawiodło?
Nie zwalam wszystkiego na przypadek, ale tak tez bywa.

[Gość: iria]

pierwszy artykuł pani Zofii, jaki zdarzyło mi sie przeczytac
ktory nie budzi mojego gniewu :). Jestem samotna matka i uwazam,
ze ma racje. decyzja o podjeciu wspolzycia bez zabezpieczenia
jest decyzja o potencjalnym macierzynstwie. wywazony artykół,
ktory na nikogo nie napada, a apeluje o odpowiedzialnosc. jestem
mile nim zdziwiona, bo zwykle oburzam sie na poglądy pani Zofii-
np na temat homoseksualizmu czy zdrad małżenskch.
doskonale zdaje sobie sprawe, ze zaryzykowalam samotne
maciezynstwo z partnerem, ktorego nie znalam wystarczajaco, by
przemyslec gruntownie, czy chce z nim zakladac rodzine, pomimo,
ze oboje traktowalismy sie nawzajem bardzo powaznie. jednak
proba, jaka okazalo sie pojawienie sie dziecka- oboje bylismy
tym uszczesliwieni, wielkie plany na przyszlosc, rodzina, etc-
okazala sie dla nas zbyt ciezka.
nie zaluje niczego, bo mamy dziecko, ktore oboej kochamy i oboje
sie o nie troszczymy. niemniej jestem samotna matka i
codziennosc mojego dizecka jesst inna, niz bylaby w pelnej
rodzinie. itak jest super, ze ojciec sie ogormnie poczwa. ale
na codzien jestem sama i nie ma sily, nei umiem zapewnic tyle -
przede wszystkim tyle uwagi, co w domu gdzie za caloksztalt
odpowiadaja dwie osoby dorosle i rozklada sie odpowiedzialnosc
za wszystko na dwie osoby.a quality time to najwazniesjze dla
dziecka. jako samotna matka biam czesto w pospiechu caly dzien a
maluszek musi sie do tego dopasowac, nei ma innej rady. inaczej
by to wygladalo, gdybym w pelni swiadomie podjela decyzje o
zalozeniu, a potem powiekszeniu rodziny.

jasne, ze w zyciu ciezko o sytuacje idealne, rodziny sa
patologiczne, rodzice tez nie maja czasu dla dzieci choc jest
ich dwoje, etc.
ale tutaj pani Zofia postuluje tylko by myslec, nie ryzykowac,
gdy nie jest sie pewnym,ze chce sie ryzykowac. W istocie bardzo
pzyjazny artykul dla kobiet, bo moze parę mlodych dizewczyn
zastanowi sie bardziej, zanim zaszaleje z ukochanym bez
zabezpieczenia. I bardziej swiadomie uloza sobie zycie.
moje jest piekne, ale szereg okolicznosci sie na to sklada,
ktore nie zawsze sa udzialem amotnej matki- finanse, praca,
obowiazki czesto przekraczaja mozliwosci i sily samotnej kobiety
w kraju ,gdzie jak ostatnio slyszalam w informacjach jedna
trzecia dzieci jest niedozywionych.
duzy plus dla pani Zosi, ktora wczesniej zdecydowanie
przekreslalam jako jakikolwiek autorytet.

samolubność

[sugar.free]

nie zdecyduję się na dziecko, jeśli przy mnie nie będzie Ktoś, kto wzbudzi we
mnie pewność, że RAZEM wychowamy dziecko. Fudnowanie sobie dziecka bez
odpowiedzialności ze strony obojga rodziców to egoizm. Choćby się dwoić i troić
Dziecko Wychowane Bez Ojca czy Bez Matki będzie zawsze pokrzywdzone. Nie
neguję, że nie można dziecka wychować samemu, na dobrego człowieka, czy też że
istnieją różne koleje losu (rozstania, smierć...), ale dla siebie mówię nie
wychowaniu dziecka w pojedynkę. W trosce o dobro Dziecka, Którego Jeszcze Nie
Ma.

[Gość: J]

hahahahahahahahahah,egoizm?fajnie porozmawiamy jak bedziesz w ciązy sugar...a
ja byłam w takiej sytuacji...moja corka ma 14 lat ,jest śliczna,mądra,wszyscy
mi jej zazdroszczą...wszytsko by mi wpadło do głowy ale nie aborcja.egoizmem
jest myslenie o aborcji.jeśli sie tak mysli,to raczej w ogole nie nalezy miec
dzieci.Trudno ktos musi ponieśc odpowiedzialność,wiesz nie narzekam,ze na
mnie ....byłam corka tatusia..szkoda,ze ona nie zazała takiej miłości..ale
moja siostra wyszła za mąż za debila ijej corka jest okropna,młażenswto
żadne..czasem takie pzreznaczenie.nigdy nie bezdiesz miała peności ,że
wychowasz dziecko,ojciec moze umrzeć,zdradzić cie..zwariować....widzisz
bzdury pleciesz....

[blabona]

sugar.free napisała:

> nie zdecyduję się na dziecko, jeśli przy mnie nie będzie Ktoś, kto wzbudzi
we
> mnie pewność, że RAZEM wychowamy dziecko. Fudnowanie sobie dziecka bez
> odpowiedzialności ze strony obojga rodziców to egoizm. Choćby się dwoić i
troić
>
> Dziecko Wychowane Bez Ojca czy Bez Matki będzie zawsze pokrzywdzone. Nie
> neguję, że nie można dziecka wychować samemu, na dobrego człowieka, czy też
że
> istnieją różne koleje losu (rozstania, smierć...), ale dla siebie mówię nie
> wychowaniu dziecka w pojedynkę. W trosce o dobro Dziecka, Którego Jeszcze
Nie
> Ma.
Co ty opowiadsz dziewczyno?:-)
nie zdecydujesz się dopuki nie będziesz miała pewności?-co do czego? nigdy nie
przewidzisz co stanie się w przyszłości.
Ten artykuł jest tendencyjny-opisuje tylko kawałek samotnego macierzyństwa.A
moim zdaniem wiecej jest samotnych matek...po rozwodzie.Czyli było to jak
najbardziej świadome podejscie do macierzyństwa(czy ojcostwa),ale życie bywa
brutalne.Nie zyczę Ci oczywiscie takiego scenariusza,ale nie bądź taka naiwna.

odpowiedź na dwa posty

[sugar.free]

to co mówie jest w dużej mierze TEORIĄ, ale również opinią nt. tego co napisano
w artykule. Dla mnie samolubstwem jest decydowanie sie na dziecko z czysto
egoistycznych pobudek - wyłączam tu wszystkie perypetie życiowe, ciąże
przypadkowe itp. Gdy słyszę, że ktoś kobieta decyduje się na dziecko, bo akurat
tego chce, ma taki kaprys... to jest dla mnie chore. Nie bardzo zrozumiałyście
moje intencje... Taki rodzaj samolubstwa miałam na myśli. Nie krytykuję
samotnego wychowanie dziecka - niezależnie czy przez matkę czy przez ojca,
wręcz przeciwnie - podziwiam.
To tyle Drogie Panie.

[Gość: J]

" chodzi mi o to ,alby jezyk gietki powiedział to co pomysli głowa"-z drugiej
strony przypomniała mi się moja koleżanka ,ktora,nie mając dziecka ,nie
rodząc nigdy opowiadała o porodzie jakby rodziła co piec minut,kiedt jej
zwrociłam uwagę ,ze raczej jej opowieści to gadanie slepego o kolorach
powiedziała mi-ja byłam z miesięcznym dzieckiem swoim zreszta na spacerze-że
nie mam pojęcia co to jest poród..ok...kazda kobieta chce miec dziecko no
prawie każda...to natura.

zdrowy egoizm

[yagnieszka]

Wkurza mnie niepomiernie takie gadanie, ze decyzja o posiadaniu dziecka
samotnej kobiety to EGOIZM a taka sama decyzja pary to jakis szlachetny,
altruistyczny czyn dla dobra calej ludzkosci. Chec posiadania dziecka to dla
wiekszosci z nas niezla mieszanka biologii, wyobrazni, parcia spolecznego i
jeszcze innych uwarunkowan - dotyczy to zarowno kobiet samotnych jak i
majacych stalego kandydata na ojca pod reka. Najwiecej w tym jest jednak tej
biologii i nie ma co udawac, ze panowanie nad nia jest latwe. Mnostwo jest
kobiet, ktorych zegar biologiczny uswiadamia im w pewnym momencie, ze na
najwieksza milosc zycia moga czekac i do 90-tki ale na dziecko NIE. A zycie
ich bez dziecka jest i bedzie niepelne. Zostaja wiec matkami i tak samo jak
kobiety w stalych zwiazkach - moga byc matkami madrymi lub matkami glupimi.
Fakt, ze sie ma faceta u boku nie czyni kobiety lepsza matka!!! Co zas
do "szczescia dziecka" to to tez jest wszystko kwestia indywidualnych historii
i sytuacji. Poza tym cos takiego jak "tradycyjna rodzina" podlega i tak
ciaglym zmianom i przeobrazeniom, ze poslugiwanie sie argumentem
jakoby "tradycyjna rodzina" dawala dziecku wieksze szanse na szczesliwy rozwoj
niz ta "nietradycyjna" jest zwyczajnym uproszczeniem i wylacznie figura
stylistyczna.

[Gość: Kamfora]

yagnieszka napisała:


Poza tym cos takiego jak "tradycyjna rodzina" podlega i tak
> ciaglym zmianom i przeobrazeniom, ze poslugiwanie sie
argumentem jakoby "tradycyjna rodzina" dawala dziecku
wieksze szanse na szczesliwy rozwoj
> niz ta "nietradycyjna" jest zwyczajnym uproszczeniem i
wylacznie figura stylistyczna.

Tu się z Tobą nie zgodzę. To jakbyś negowała fakt, że
człowiek z obiema rękami i nogami ma lepsze szanse
na szczęśliwy rozwój, niż jednonogi, czy jednoręki.
Jasne, że może zaistnieć sytuacja wyjątkowo
niekorzystna dla pełnosprawnego, a wyjątkowo korzystna
dla niepełnosprawnego. Ale to są wyjątki, które tylko
potwierdzają zasadę. I ta zasada nie jest bynajmniej
figurą stylistyczną.

Ba.

tradycyjna rodzina

[yagnieszka]

To jeszcze cos powiem o tradycyjnej rodzinie. Wszystko zawsze zalezy od tego o
czyjej i jakiej tradycji mowa. W polskiej "tradycji" tez przeciez bywalo
roznie - przez stulecia kobiety wychodzily za wiele od siebie starszych
mezczyzn, ktorzy szybko umierali chyba, ze to akurat kobieta miala pecha i
umarla przy porodzie/w pologu, i wtedy stary facet zostawal z malym dzieckiem
(lub dziecmi) i szukal kolejnej zony/matki/macochy. Tak bylo zarowno wsrod
bogatych jak i biednych. Tak wiec cala "komorka rodzinna" podlegala
nieustannym, czesto bardzo dramatycznym zmianom zaprzeczajacym jakiejkolwiek
stabilnosci czy poczuciu bezpieczenstwa. Potem przyszly czasy
rownouprawnienia, rozwodow i innych psuedo-nowoczesnych rozwiazn, ktore
najczesciej koncza sie tym, ze kobieta przejmuje na siebie wiekszosc
obowiazkow domowych jako oczywisty (dla kogo?) dodatek do pracy zawodowej.
Wychowanie mlodych spoczywa na niej, a mezczyzna i tak pozostaje
wylacznie "wzorcem meskim" (pozal sie boze, jakim wzorcem!). Zdaje sobie
sprawe z uproszczenia jakiego tu dokonuje ale probuje oddac moje watpliwosci
wobec tego czym niby ma byc/bywa/jest "tradycyjna rodzina". Oczywiscie, gdyby
tak rozszerzyc krag kulturowy, cala sprawa (i definicja tradycyjnej rodziny)
jeszcze bardziej sie skomplikuja.
Dlatego tez uwazam, ze podpieranie sie wizja jakiejs wyidealizowanej lub
niekonkretnej "tradycyjnej rodziny" nie prowadzi do niczego. Uwazam, ze
zalozenia krytykowanego tu artykulu sa bledne albowiem zbudowane wlasnie na
takim niedefiniowalnym wyobrazeniu jakim ma byc owa "tradycyjna rodzina". Bo
nie zgodze sie z tym, ze wystarczy wziac kobite, faceta i dziecko i bedziemy
miec do czynienia z jakakolwiek forma rodziny - najwazniejsze sa relacje
miedzy nimi a nie konfiguracja wiekowo-plciowa.
Pisze skrotami za co przepraszam ale mam nadzieje, ze jakos da sie to
odcyfrowac zeby mozna bylo kontynuowac pogawedke.

[kamfora]

Zapomniałaś tylko dodać, że tradycyjna polska (czy inna)
rodzina, to nie maz zona i dziecko, tylko rodzina
wielopokoleniowa, z wzorcami do wyborum do koloru.
I jeśli facet zostawał sam z małym dzieckiem, bo
kobieta umarła, to w rzeczywistości to dziecko
miało jeszcze wujków, ciotki, dziadków i całą masę
kuzynostwa. Dzisiejsze M1 czy M2 wykluczają takie
rozwiązania, w dodatku wydaje się, że więzi
między pokoleniami ulegają szybkiemu pogorszeniu
wskutek postaw roszczeniowych.
Samotna matka z dzieckiem - dzisiaj jest to
dosłownie samotna, wtoczona z tym dzieckiem w
2 pokoiki z kuchnią w najlepszym wypadku.
I to jest najbardziej chore :-(

[yagnieszka]

No i tu sie zgadzam - tez uwazam, ze oszalelismy wszyscy na punkcie
prywatnosci i oddzielnosci, higieny i diabli jeszcze wiedza czego, co w
efekcie oddala nas wszystkich od siebie. Ale to jest kanal dla wszystkich
niezaleznie od ukladow rodzinnych. A moze nawet w rodzinach jeszcze bardziej
to sie odczuwa, gdy w duzym mieszkaniu/domu kazdy zamyka sie w swoim pokoju w
poszukiwaniu prywatnosci i indywidualnosci. Kto wie, kto wie - moze wlasnie
samotna matka z jednym dzieckiem jest najbliszym ukladem jaki czlowiek moze
miec, dajacym najwiecej ciepla i wsparcia mimo braku wzorca meskiego czy
jakiegos tam innego?
Bez zlosliwosci to pisze, naprawde. Wydaje mi sie, ze odwolywanie sie do
przeszlosci czy porzadanej (przez kogo?) "idealnej wersji wydarzen" jest
bledem. Lepiej sie skupic na codziennosci jaka jest i ewentualnie dbac o to
aby pozycja samotnej kobiety wychowujacej dziecko byla spolecznie szanowana,
aby pomoc osob i instytucji byla latwo dostepna i aby poczucie, ze mimo
separacji wciaz wszyscy jestesmy jakas tam wspolna ludzka rodzina przewazalo
nad wytykaniem sobie wzajemnie, ze np.puscila sie i zostala z dzieckiem albo,
ze z egoizmu(?) na starosc zafundowala sobie dzieciaka czy inne takie
konstatacje sugerowane podskornie w omawianym artykule.

samotność na siłę

[Gość: inka_sama]

Zamknięcie sie w kręgu samotna matka-dziecko nie jest dobre ani dla matki ani
dla dziecka.
Dziecko i matka potrzebuja kontaktów z innymi ludźmi. Każdy człowiek potrzebuje
innych ludzi. Zobaczcie ile osób pisze jak im źle z samotnościa. I nie sa to
tylko samotne matki. Zreszta ciekawe jest, że raczej nie słyszy sie o samotnych
ojcach. Przeciez istnieją, tak samo maja problemy.
Samotność rodzin jest w ogóle problemem. Rodzice + dzieci - i koniec. Konflikty
z dziadkami, brak wujków i ciotek (no bo jedynacy, bo po co więcej dzieci?).

Duża rodzina to coś wspaniałego. I nie chodzi mi o liczbę dzieci - lecz
podtrzymywanie rodzinnych więzi - z dziadkami, wujakmi, ciotkami, ciotecznym
rodzeństwem. O zdrowe i serdeczne stosunki w rodzinach. O to by mozna było
liczyć na tych ludzi.
Zewsząd słyszymy o patologii w rodzinach, rodzi się przekonanie że normalna
kochająca rodzina to wyjątek. Czy tak jest naprawde? Chyba nie. Konflikty
zawsze będa ale czemu nie dążyc do tworzenia dobrych ukłądów rodzinnych?

Jestem samotna matką. Ale nie jestem sama! Bo wspiera mnie właśnie rodzina -
obydwie rodziny! Wiem że moge na nich liczyc - a oni na mnie. Bo moja rodzina
to nie tylko ja i moje dzieci. To dziadkowie moich dzieci, wujowie, ciotki,
rodzeństwo - dla mnie to normalne. No i przyjaciele. Pewnie, boje się jak na
psychice moich dzieci odbije się brak ojca - ale czyz nie gorsza rzecza niż
samotne macierzyństwo jest małżeństwo z kims kto okazuje się katem (czy to
fizycznie czy psychicznie) lub kompletnie wypranym z uczuć do partnera? Chyba
to oczywiste.
Czasem kobiety formalnie pozostajace w związku małżeńskim sa najbardziej
samotnymi matkami na świecie.

Można tak sobie pisac i pisać. Wszystko wydaje się takie oczywiste. I
fraktycznie cel tego artykułu jest dla nie troche niejasny. Bo kto ma
watpliwosci że lepiej miec dwoje kochajacyh rodziców (siebie nawzajem i dzieci)-
niz jedno z nich, bądź byc z ludźmi którzy sa sobie obojetni czy nawet sie
nienawidza?
Rozważnia z kategorii - czy lepiej byc pieknym, mądrym i bogatym czy brzydkim,
głupim i biednym.

po co artykuł

[Gość: Kamfora]

Gość portalu: inka_sama napisał(a):

> Można tak sobie pisac i pisać. Wszystko wydaje się takie oczywiste. I
> fraktycznie cel tego artykułu jest dla nie troche niejasny.

Artykuł jest głosem pani Wrzosińskiej w dyskusji o samotnym
macierzyństwie - tak ona mówi o swojej wypowiedzi. Cel
więc tej wypowiedzi jest taki sam, jak każdej wypowiedzi
- chęć podzielenia się swoimi przemyśleniami na temat i usłyszenia
przemyśleń innych. Nie rozumiem, dlaczego pani Wrzosińska
nie miałaby prawa do wypowiadania się? Czyżby jej zdanie było tak
bardzo autorytatywne, że niepokoi myślących inaczej niż ona?

A poza wszystkim - ona pisze dla pieniędzy :-)))

[Gość: inka_sama]

Gość portalu: Kamfora napisał(a):
> A poza wszystkim - ona pisze dla pieniędzy :-)))

Faktycznie. Zapomniałam! :)
Nie to co my forumowicze-altruiści! :)

jak zwykle mam obiekcje ....

[Gość: Malwina]

dziewczyny, osobny temat to swiadomy wybor samotnego macierzynstwa co jest
jednak sprawa rzadka a osobny wychowanie dzieci przez rozwiedzione matki. A
skandal tego art. polega na przemieszaniu dwoch nieporownywalnych sytuacji
i "amalgame" tworzony przez autorke.

Klade na bok historie wyboru "dziecko bez meza"
Sprawa matek wychowujacych samotnie dzieci nie jest ani rezultatem ich wyboru,
ani rezultatem ich niedojrzalosci w wyborze samca towarzyszacego (bo mam
wrazenie ze powinny sie kierowac okreslonymi kryteriami w celu zapewnienia
prawidlowego funkcjonowania spoleczenstwa jak to czytam !)

Jest rezulatem mnostwa elementow : samo zycie.
Ze tak dawniej nie bylo ? No pewnie : kobiety byly zalezne finansowo od
mezczyzn i znosily absolutnie wszystko. Wiec po co porownywac glupio. Czasy
sie zmienily , ludzie tez, wymagania plci nadobnej rowniez, brzydkiej tez - bo
niby my kobiety pracujace takie chlopy z wasami i w gaciach jestesmy , ale
szczerze : ilu jest mezczyzn ktorzy moga (i chca) zapewnic dzis utrzymanie
rodzinie z jednej pensji ? Ja wokol siebie nie widze...
wiec praca kobiet sprawia ze moga one odejsc gdy cierpia w zwiazku. I
odchodza. Sa rowniez porzucane. Presja spoleczna jest mniejsza.
Jaki jest cel tego artykulu ? Udowodnic ze lepiej wychowac dziecko w pelnej
rodzinie niz "jednorodzicowej" ? To przeciez oczywiste !
Wiec pytam was jaki jest cel autorki ?
pomyslmy razem ....

Malwina

czy musze dodawac ze gdyby rewolucja przemyslowa nie potrzebowala do pracy rak
kobiet to fige by te sufrazystki zdzialaly
system tego chcial - teraz sie dlawi - bezrobocie go pozera i z przyjemnoscia
by matki do kuchni znow odeslal. Niestety nie ma tak dobrze ....Ludzie nawet
jesli placa za wolnosc osobista wysoka cene (i taka cena jest wychowywanie
samotne dziecka lub podwojny etat domowy i zawodowy) tak latwo z niej juz nie
zrezygnuja. na !

aha, cos chce dodac

[Gość: Malwina]

tradycyjna rodzina juz nie istnieje
mowimy o zmarlym
mi sie tam wcale a wcale dzisiejszy swiat nie podoba (z wielu wzgledow) ale to
tak jak bym trzeszczala caly czas o golabku pokoju gdy wojny wszedzie. Jest
jak jest i trzeba z tym zyc. I to jak najlepiej de préférence (to dla
przyjemnosci snobizmu - po francusku to snobizm po angielsku zwykla
kolonizacja - hi hi)

[Gość: Kamfora]

Gość portalu: Malwina napisał(a):

> Wiec pytam was jaki jest cel autorki ?
> pomyslmy razem ....

Myślę, że do każdej wypowiedzi, niezależnie kto ją wygłasza,
należy podchodzić z dystansem.
Bez "jak zwykle na pewno nie ma racji";-)

Bo nikt nie jest zwolniony od samodzielnego myślenia.
Nawet, gdy myślimy razem...:-)))

Ba.

PS Już przeczytałam( w całości), więc proszę mnie nie odsyłać do
dlabła!;-)

[Gość: Malwina]

jak juz powiedzialam, nie podoba mi sie ani ocenianie kobiet i ich wyboru (meza
ktory okazuje sie fajtlapa i dupkiem badz adonisem) ani tlumaczenie tej
odpowiedzialnosci kobiecej ich biologia. Biologia ma sie tutaj jak piesc do
nosa i zegar biologiczny takowoz. Zdania sa wkrecone polonistycznie poprawnie-
piasek w oczy- bo mysli w pietke gonia.
Nie czuje sie winna przed bogiem panstwem i partia z powodu mojego rozwodu -
dosc mam klopotu z WLASNYM poczuciem winy wobec siebie i dobijac mnie nie
trzeba. Autorka nie pisze "z zycia" lecz w teorii. Inna sprawa ze jej teorie mi
nie podchodza-to prawda -nie ma art ktory by mojej dezaprobaty nie spotkal.

I jakie by te powody rozstania nie byly , samotne zycie i wychowywanie dziecka
jest konstatacja przegranej.
Gdzie sa te "biologiczne" (tu wyje do ksiezyca a uuuuu) baby ze sztandarem
zwycieztwa, pytam ?
I raz jeszcze : dlaczego konfuzja dwoch diametralnie roznych tematow ???

Malwina

PS a w ogole czy ona pisze na temat ? czy istnieje taki temat ? bo ja zjawiska
triomfalizmu feministycznego nie widze : widze zagonione kobiety ktore biegaja
od pracy po zakupy od garow do przedszkola od lekarza do nauczycieli i
cholernie by chcialy jakas podpore miec. Gdzie te rewendykacje wolnosciowo
feministyczne ? ehhh
zycie to nie teoria ....

[kamfora]

Malwina,
to nie chodzi o to, czy ta pani W. ma rację, czy nie,
czy pisze na temat, czy nie. Mnie chodzi o to, że ona
ma prawo pisać. I zawsze mnie dziwią pytania typu:
"Po co ona to napisała"? "Po co takie artykuły"?

Bo to jakby negacja czyjegoś prawa do istnienia.

I jeszcze raz powtórzę to, co napisałam wcześniej. Pani W.,
(czy ktokolwiek) nie ma monopolu na jedynie słuszną rację. Dlatego
dystans do wypowiedzi, do prezentowanych poglądów jest jak najbardziej
wskazany. Bo przecież GW to nie podręcznik, z którego każą nam się
uczyć. I w dodatku pani W. występuje w swoim własnym imieniu!

Krytykujmy jej argumenty a nie zasadność pisania.

Malwina:-)

[blabona]

zgadzam sie z Tobą

[Gość: Malwina]

pani MW ma prawo pisac ale na tym mogloby sie skonczyc wedle kamfory?
Bo ja nie mam prawa odpowiedziec ? hmm
ja nie mam prawa miec swoich opinii ? hmmm
podwazam i tresc i ideologie tego co pani MW wypisuje od lat.
Trzyma sie ona swoich opinii tak jak ja moich z tym ze ja moich nie publikuje
(no, forum ;-) i tym samym nie jestem poddana spolecznej krytyce. Moje opinie
nie ida w swiat, nie maja ciezaru "slowa pisanego" i autorytetu.
Nie podpisuje ich nawet swoim nazwiskiem

Moje opinie rozpowszechniam posrod ludzi z kregu znajomych, podczas gdy impakt
pani MW jest nieporownywalnie wiekszy.
Wyrazic krytyke tu to minimum jakie mi zostalo dane. I mam zamiar w pelni
korzystac z tej tu mozliwosci wypowiedzenia sie na temat.

Coz, jesli sa tu osoby ktore kwestionuja moje wolnosciowe podejscie do zycia i
opinii ludzkich, jakie by nie byly, to znaczy ze bardzo niezrozumiale i zle
sie tlumacze. Wezme na to poprawke.

Malwina

PS
chcialabym aby wytknieto mi palcem, ot tak prosto z mostu, gdzie i w ktorym
miejscu polemikuje z osoba pani MW (ze co ? ze stare zgorzkniale siwe
czuczlo , rozwiedzione, nieszczesliwe w malzenstwie, stara panna, czarownica z
pypciem ???? czy ja cos takiego powiedzialam ?) a nie kontrargumentuje .

Malwina!

[kamfora]

Bardzo Cię proszę, nie odwracaj kota ogonem!

A w ogóle to w zalewie papierowych informacji trudno dziś
mówić o czymś takim, jak "ciężar słowa pisanego", więc...

Uznajmy, że każdy ma prawo pisać, i każdy ma prawo każdego
skrytykować :-) ale nikt nie ma prawa czuć się winnym z powodu
czyjejkolwiek krytyki - ok? :-)))

[Gość: Malwina]

a kto sie czuje winnym ?
bo ja od czasu gdy zrozumialam ukryty sens szorowania mozgu "cierpiacym za
narody + miliony " to sie winna nie czuje.
Natomiast wiele kobiet ktore nie mialy czasu sie nad tym zastanowic czuja sie
i benda sie czuly jeszcze bardziej winne - jest mi przykro z tego powodu a ze
jestem solidarna z uciesnionymi :-) powiem im ze ze ideologia pani MW jest do
dupy, ze nie maja sie przejmowac, ze nie sa odpowiedzialne za zycie, za meza,
za dzieci, za dom, za szczescie, za twardy kotlet, za rozwod, za tesciowa, za
zdrade, za zsiadle mleko, za wypadek, za pogode, za grzech pierworodny i inne
dyrdymaly.

Kobieta nie syzyf.

[kamfora]

Gość portalu: Malwina napisał(a):

> Natomiast wiele kobiet ktore nie mialy czasu sie nad tym zastanowic czuja
sie i benda sie czuly jeszcze bardziej winne - jest mi przykro z tego powodu

Jeszcze tylko niech Ci przestanie być przykro z powodu niedojrzałości
innych kobiet - i będzie ok :-))
Naprawdę - nie musisz wszystkim matkować i otaczać pielęgniarską opieką ;-)

Lepiej se air condition jaki spraw :-)

[Gość: Malwina]

ok - olewam caly swiat, kobiety w pierwszym rzedzie, potem dzieci a potem bébé
foki !
gra ?


> Jeszcze tylko niech Ci przestanie być przykro z powodu niedojrzałości
> innych kobiet - i będzie ok :-))
> Naprawdę - nie musisz wszystkim matkować i otaczać pielęgniarską opieką ;-)
>
> Lepiej se air condition jaki spraw :-)
>

[Gość: marioosh]

malwina, ale o co tobie tak naprawdę chodzi? ....

może trochę się zastanów i ochłoń zamiast się ciskać.

pozdrawiam

[Gość: zbychu]

Feministki walczą...do schronu!

Manowce samotnego macierzyństwa

[Gość: stary zgred]

Statystyka jest niebłagana. Wyniki badań są znane od lat ale ze
względu na polityczna nieporawnśc jak wiele innych prawd znanym
fachowcom nnie moga przebic sie do społecznej świadomosci.
80% dzieci i nastolatków mających kłopoty z pawem to dzieci
wychowywane przez samotne matki lub w rodzinach gdzie jest
dominująca matka a rola ojca jest mocno ograniczona. Najlepsze
warunki wychowywania dzieci stwarza tradycyjna rodzina z
dominujacą rolą ojca. Zaznaczam jeszcze raz są to oczywiscie
prawidłowosci statysyczne. Dlatego uwazam że za decyzjami pań
chcacymi sobie urodzic dziecko dla siebie bez chęci załozenia
rodziny i zapewnienie dziecku nie tylko opieki maki ale także
ojca stoi tylko i wyłacznie egoizm Chodzi o nową zabawkę lub o
zaspokojenie swoich mniej lub bardziej wydumanych potrzeb.
Proponują kupic sobie pluszowa zabakę lub kotka i to powinno
wystrczyc.

sralis mazgalis

[Gość: j]

minął rok.od moich wpisów.ludzie jaka kobieta chce samotnie wychowac dziecko???
Żadna.Jak tak mówi to jakas głupia.Ale być zkims ,zeby byc??? Co ja poradze na
to n?? niewiedziałam,ze człowiek ,który wydawał się poiwązny przy dziecku
okazła sie niepowazny.złego słowa nie pwoedziałam o nim córce.Nie znalazł sie
w sytuacji.Jestem własnie bez pracy.Napisałam do niego ,bo w zyciu nie wzięłam
pół grosza od niego..,ze jest mi cięzko.Natychmiast pzrysłał.Nie obciązałam
go,nie wymagałąm wiedziałam ,że na siłe nie zmusze do niczego.i to jest
dobre ,ze jednak okazłao sie ,ze w jakis sposób moge na nego liczyc.Ja mu
kiedys powiedziałąm ,że nie docenia mnie , jak jestem fantastyczna.Złego słowa
dziecku nie pwoeodziałam o nim.Ale córka go nie chce widziec.