czy moge zmienic swoja osobowosc?

[Gość: renka]

Mam czasem klopoty ze swoja osobowoscia. Po prostu mowie to, co mysle. Wale
prosto z mostu prawde, ktora wiecej krzywdy przynosi niz pozytku i dla mnie i
dla innych. To taka niewygodna osobowosc, bo przynosi mi klopoty.Chce dobrze, a
wychodzi zle.

[Gość: jaro]

A wal śmiało mnie to nie rusza...

[Gość: O]

O

[Gość: oo]

o

[Gość: Sara]

Z tego co słyszałam, to raczej trudno będzie zmienić osobowośc, ale można, że
się tak wyrażę idiotycznie, "popracowac". Miewam(ałam)ten sam problem i nie
wykreślę tej cechy z mojego jestestwa. Poza tym uważam, że nie jest to aż taka
straszna wada. Są ludzie, których milczenie wyrządza również dużo złego i
często zalatuje totalnym konformizmem (w związku z tym uważałam, swoje "walenie
prosto z mostu" za zaletę). Problem polega na tym, że z biegiem lat (a kończę
za chwilkę 29) zauważyłam, że to ci gryzący się w język po pierwsze lepiej na
tym wychodza osobiście, a po drugie są "skuteczniejsi'' w swoich komunikatach.
Wniosek wyniosłam jeden: ponieważ jestem makabrycznie impulsywna, spontaniczna,
ekstrawertyczna czy jak by tego nie nazwać, postanowiłam nauczyć się
przynajmniej zadbać o formę, tak, żeby nikomu nie dokopać niechcący (a
zdarzało się i tak), no i czerpać przyjemność z każdego razu, kiedy jednak
ugryzłam się w jęzor. Doświadczenie, niestety mnie uczy, że większość z nas nie
jest wcale nastawiona na pełną komunikację i wielu rzeczy na ten moment po
prostu nie chce wiedzieć. A prawda jest taka, ze uświadamianie ludzi na siłę
nie ma sensu, bo i tak ważne jest tylko to do czego dochodzimy sami.

[Gość: zz]

choc nie zawsze to co myslisz jest takie wspaniale........

[Gość: aga]

to wszystko prawda, ale skrajna impulsywnosc moze doprowadzic do tego, ze
przestajesz panowac nad sytuacja, a to juz niedobrze... nie mowie, ze tak musi
byc zawsze, ale osoby impulsywne (do ktorych i ja sie zaliczam) maja czasem ten
problem.

[Gość: renka]

Masz calkowita racje.Tylko , ze ta moja osobowosc nie da sie tak uciszyc,
uspokoic i wywazyc.Mysle, ze to nieuleczalne. Wiem, ze leki psychotropowe
zmieniaja osobowosc , ale tylko na czas brania leku.

[Gość: jaro]

Niekoniecznie, czasem zmiany są głębsze, ale taka terapia to chyba otateczność
i myślę, że nie w tym przypadku.
Mimo wszystko samo "powstrzymywanie się" i doraźne "kontrolowanie" to zbyt
mało, aby zmodyfikować charakter. Osobiście proponuję popracować nad: próbą
zwiększenia emocjonalności, empatii, wydłużeniem czasu reakcji, czyli lekką
modyfikacją pomiędzy bodźcem a odpowiedzią. Jak to się robi? Można spróbować
ruszyć wyobraźnią, popróbować dłuższych okresów samotności, bez kontaktu z
ludźmi, (np. samotny urlop w bieszczadach, kidyś tam można było łazić po szlaku
i pezez caly dzień nikogo nie spotkać), wskazane jest popróbować "pustelnictwa"
oczywiście przez jakiś czas, najlepiej troszkę dłuższy niż wydaje się, że
jesteś w stanie wytrzymać, Jakieś ćwiczenia koncentrujące, tai chi, zen, lub
zabawa w robienie prostych czynności (np posiłku czy herbaty) z celebracją i
maksymalną koncentracją na każdzym szczególe. Ale tak żeby się nie męczyć.
Poćwiczyć "wczuwanie" się w różne role, postaci literackie itp. Wszystko po to,
żeby zmiany nastąpiły niejako "przy okazji", bez zbytniego angażowania woli.
Ja akurat musiałem robić nieco odwtotnie, aby się "zaktywizować" i
lekko "zextrawertyzować", ale chyba na odwrót jest też możliwe...

[malwinamalwina]

aaaa, widze wiec ze jestem na dobrej drodze


Pustelniczka

[Gość: jaro]

Jeśli chcesz tam dojść...

[malwinamalwina]

nie wiem gdzie to jest "tam", ale mowie sobie ze moze gdzies trzeba dojsc... A moze nie ?

[Gość: jaro]

Jeśli są wy-chody, na-chody, do-chody, i za-chody to można do-jść nawet bawiąc
się w pod-chody, zależy jakie ma się -chody, i tu zaczynają się s-chody....

[Gość: ula]

do-jsć ( czyt. za-jsć) - tu rzeczywiscie zaczynają sie s-chody. Wy-chody - tutaj idą wszystkie
od-chody ( odpada). Coż chyba najlepiej wyjdziesz robiąc na-chody na większe do-chody a w
obecnych czasach potrzebne Ci tu będą i za-chody i pod-chody ( powodzenia)

[Gość: ula]

A po co chcesz dochodzić ?

[Gość: jaro]

No wiesz, jeśli już wprost, to pewnie dla przyjemności, jak sądzę...

[malwinamalwina]

Nie mam pojecia ?

[Gość: jaro]

Amój kolega nie może dojść z tym komputerem, kuźwa, co wy dopiero na takie
problemy!

[Gość: ula]

To Ty wymysliłes tą drogę i ten "problem" - kuźwa co mi tam komputer twojego kolegi? :-)

[Gość: jaro]

To mój komputer, i on z nim nie mógł, ale mu pomogem. Teraz gra.

Przepraszam, czy trwa tu jakiś wyścig na dochodzenie?

[Gość: ula]

wyscig na "chody" - kto ma u kogo największe.

[Gość: jaro]

Ja mam chody u siebie, a rekord to 100 km w dwa dni (na płasko) i 40 km przez
Tatry za jeden dzień. Na pewno nie są największe, ale może być. To był program
rekreacyjny. Poza tym najgorsze są roz-chody.

Złotówa, ze mnie, no!

[Gość: ula]

raczej "złotko" . Roz-chody - rzecz nieprzyjemna, ale np. juz po-chody ( dawne ''dobre'' czasy)

[Gość: jaro]

Zgadza się, ja zbierałem listewki po "kwiatach" z bibuły, miałem do
majsterkowania, a mama wieszała na nich doraźne pranie.

Tylko co ma to wspólnego z Malwiną?

[Gość: ula]

Ona była na początku drogi.

[Gość: p]

p

[Gość: jaro]

p?

[Gość: Malwa]

najpierw o, teraz p - czyżby ekstremalny introwertyk?

[Gość: t]

t

[Gość: jaro]

A jeśli ~t i ~p ?

[Gość: l]

l

[Gość: jaro]

Chyba intrawertyczka, przynajmniej od t.

[Gość: tak]

mogę się zamienić z tobą.

[Gość: jaro]

No to od p,

A na co i za co?

[Gość: renka]

kochani, widze, ze nie tylko ja mam skomplikowana osobowosc, tzn taka, ktora
czasem komplikuje mi zycie. Ale rady , ktore otrzymalam sa sensowne, ja nawet
wiem, ze pragne ciszy w samotnosci, draznia mnie tlumy i tlumoki , tak bym to
ujela czasem.Dzieki za rady.

[Gość: OLA]

WYDAJE MI SIE ZE MOZNA TROCHE NAD TYM POPRACOWAC, JEST TO TRUDNE SAMA JESTEM
TAKA CZASAMI I OCZYWISCIE PRZYNOSI MI TO KLOPOTY ALE ROWNIEZ I SUKCESY.
CZLOWIEK POWINIEN BRONIC SWOJEJ RACJI JEZELI WIE ZE JA MA, NATOMIAST NAPRAWDE
LEPIEJ JEST CZASEM COS PRZEMILCZEC DLA DOBRA SWOJEGO I TEJ DRUGIEJ OSOBY.

[Gość: samanta]

Z wiekiem troche zlagodnialam ale nie na tyle by trzymac jezor na uwiezi kiedy
trzeba .To bardzo utrudnia zycie ,sprawia wiele klopotow . Czy mozna to zmienic?
Mnie sie nie udalo .

[Gość: Fidelia]

Ja mam pytanie: KIEDY KSZTALTUJE SIE NASZA OSOBOWOSC?
Mam wrazenie, ze zaczynam powoli otwierac sie na ludzi. To znaczy sukcesem jest
to, ze potrafie ujawnic swoje uczucia, porozmawaic szczerze z bliskimi osobami.
Wciaz jestem pustelnica, czasami lubie swoja samotnosc. Jednak za czesto sie
izoluje od otoczenia, trudno nawiazuje kontakty.
Gdy jednak wspominam jaka bylam 6-8 lat temu, to widze, ze sie bardzo zmienilam
i to na korzysc.Teraz naprawde zaczynam siebie lubic :-) Martwi mnie jednak to,
ze jestem postrzegana przez otoczenie jako ktos bardzo zdystansowany i chlodny,
podczas gdy bliscy widza mnie calkowicie inaczej. Wydaje mi sie, ze mam dwie
twarze (maski). Czy to jest dobre?

[Gość: renka]

Mnie sie wydaje, ze kazdy odbiera nas subiektywnie, a niektorzy nawet sa za
leniwi i nie maja swojego zdania. Kieruja sie ogolnie ustalonymi w
spoleczenstwie normami zachowania.Nauczyciel, rodzice, to osoby, ktore kreuja
nasza osobowosc.W dziecinstwie nastepuja "uszkodzenia "i potem naprawic jest je
trudno.Pamietam siebie w walce na piesci z chlopakami.Cala klasa nam
dopingowala.Nie pamietam siebie przegranej. To byl brutalny swiat malych
dzieci.W pewnym wieku nauczono mnie, ze to nie wypada, ale wtedy chyba musial
zaostrzyc sie moj jezyk, z ktorym do dzisiaj mam klopot.