Nieśmiałość

[gapuchna]

no właśnie, przeczytałam post o nieśmiałym mężczyźnie poznanym w necie. Czy ta
często spotykana przypadłość to prawda czy fałsz, celowo kreowany na potrzeby
własnej, męskiej satysfakcji? Taki jestem biedny, samotny, niekochany,
niezrozumiały... Jest tak rzeczywiście?

Re; Fałsz!!!!!!!!!! n/t

[shangri.la]

[yokooo]

Eeee tam, nie wolno tak uogólniać, znam 34 letniego mężczyznę, który czerwieni
się gdy mówię mu komplementy, jest naprawdę nieśmiały.
W pracy wskazałabym jeszcze kilku takich mniej więcej w tym samym wieku, którzy
peszą się gdy się uśmiecham i żartuję uwodzicielko patrząc im w oczy. Oni są
naprawdę nieśmiali, nieśmiali w kontaktach z kobietami. Czym innym jest wrodzona
nieśmiałość, czym innym udawany podryw na "biednego misia". W necie trudno to
odróżnić, bo tutaj przekaz niewerbalny nie istnieje. W realu to widać, trzeba
tylko umieć patrzeć.

[gapuchna]

no tak, ale zauważ, że problem dotyczył przede wszystkim właśnie mężczyzn
poznawanych w necie. Coś opowiem:
od bardzo dawna nie wchodzę na żadne komunikatory, czegoś tam w życiu
doświadczyłam i dostałam za swoje. Ale czasem bardzo brak mi rozmowy z ludźmi,
więc odpalam. Zaczepił mnie chłopak, młodszy ode mnie sporo, ma dwadzieścia parę
lat, był bardzo miły, delikatny, podkreślał swoją nieśmiałość. Przede wszystkim
skarżył się na nieudane życie erotyczne, na problemy z kobietami - z zawarciem
znajomości, z pociągnięciem tego dalej, itd. Wciągnęłam się i pisaliśmy nawet
kilka razy ze sobą. No i właśnie - net to jest jednak net! powinnam już
wiedzieć, że zaufanie tu nie obowiązuję, ale dałam się podejść. Współczułam mu,
doradzałam, leciutko podkręcałam - panując nad sytuacją. Co jest śmiesznego w
tym wszystkim. Otóż mam znajomą, fajną dziewczynę, dobrze nam się rozmawia i ona
któregoś dnia załamana przyznała mi się, że przeżywa miłość, jest zafascynowana
człowiekiem poznanym w internecie, kocha go, on jest czuły, miły, delikatny,
dobry. A właściwie to był taki, bo po wielu miesiącach pisania i rozmów, nagle
odstawił ją. Kompletnie. Pocieszałam jak mogłam, opowiedziałam o tym, kogo
spotkałam kilka dni wcześniej w necie, nawet chciałam jej dać jego namiary, żeby
sobie odreagowała. Ja i tak nie pociągnęłabym tej znajomości z Nieśmiałym
dłużej. No i od słowa do słowa wyszło: to był ten sam chłopak. Tylko że mnie
zabrał 3-4 wieczory, a jej zabrał spokój, uczucia i nerwy na bardzo długo. Bo
ciężko jest się znaleźć nagle w uczuciowej pustce. To przecież trochę tak, jakby
ktoś nagle umarł. Taki to zbieg okoliczności. No ale rzecz dotyczy właśnie
mężczyzn poznawanych w necie.

[yokooo]

Z netem jest pewien problem. W zasadzie ludzie dzielą się na dwie grupy: tych,
którzy wirtualny świat traktują serio i utożsamiają go z tym rzeczywistym oraz
tych, dla których wirtual to tylko częściowo realna rzeczywistość. Dla tych
drugich prawdziwe życie zaczyna się wtedy, gdy wyłączają komputer, to co jest
tutaj rządzi się innymi prawami/zasadami. Z tego powodu pozwalają sobie w necie
na zachowania, na które w realnym świecie nigdy by się nie zdobyli (przykład
twego znajomego). Według nich, wszystko co sie dzieje tutaj jest nie do końca
serio, więc wolno.

Ból i zgrzytanie zębów zaczyna się wtedy, gdy ktoś taki trafi na osobę, która
jest po przeciwnej stronie barykady, dla której real i wirtual jest tym samym
życiem, rządzi się identycznymi zasadami i panuje tu taki sam system wartości.
Wtedy czytamy o rozczarowaniach, zawiedzionych nadziejach, o wykorzystaniu
emocjonalnym itd.

Są oczywiście indywidua, które zawsze i wszędzie będą szują, nieważne czy w
życiu czy w necie i zgodzę się z wami, że dziwnym trafem na nich najczęściej
nacinamy się w sieci. Być może dlatego, że w realu już na pierwszy rzut oka
widać ich skundlenie przez to nikt nie chce mieć z nimi nic wspólnego. Tu mogą
rozwinąć skrzydła, ukryć prawdziwe emocje za monitorem komputera, przy pomocy
kilku emotikonów i pustych słów stworzyć iluzję by wykreować nowy, lepszy obraz
swojej osoby. I niestety wielu się na to łapie :(

[shangri.la]

"Ból i zgrzytanie zębów" zaczyna się również wówczas, gdy przekonani o szeroko
reklamowanych zaletach naszego gg-przyjaciela przenosimy znajomość do realu i on
nadal się maskuje, gra, zwodzi, bawi się naszymi uczuciami.....

[yokooo]

Ten przypadek należy do trzeciej kategorii o której pisałam - szuja w każdym
wymiarze, realnym i wirtualnym.

[nom73]

Ja jestem nieśmiały, ale tylko w stosunku do kobiet, które mi się podobają, na
których mi zależy. :-)
W stosunku do koleżanek, które nie wzbudzają mojego zainteresowania zachowuję
się całkiem normalnie i bez skrępowania. :-)

[czerwone_winko]

Właśnie taki egzemplarz mi się trafił. Może udzielisz mi kilku wskazówek - jak
mogę go ośmielić? ;)

[nom73]

Wiem, że kobiety nie lubią wychodzić z inicjatywą, wolą, żeby to mężczyzna
wykazywał zaangażowanie, ale myślę, że nic się nie stanie jak Ty pierwsza go
pocałujesz, przytulisz. W ten sposób dasz mu do zrozumienia, że ma Twoje
pozwolenie na dotyk. :-)
Co poza tym, otwarta rozmowa na wszystkie tematy, m.in. też o seksie, co lubisz,
a czego nie tolerujesz.
Wiem to po sobie, że na początku trudno jest kobiecie z takim osobnikiem, ale
jak się go "oswoi" to potrafi później odpłacić z nawiązką początkowe trudności. :-)

[czerwone_winko]

Znamy się od niedawna, więc chyba trochę za wcześnie na "otwarte rozmowy o
seksie", lecz pomysł z dotykaniem podoba mi się :)

[skrzynka.pocztowa]

ośmielić w sensie przełamać "niewiadzialną barierę";).
Ja, myślę, że każdy jest inny i może trzeba zapytać Jego;).
A jeśli jeszcze na to, nie czas, to może spróbuj dać mu wsparcie.
Bądź jak słońce, ogrzewaj go swoimi promieniami a może sam rozchyli swoje płatki
i zacznie rozkwitać.

[fantastic-lula]

skrzynka.pocztowa napisał:

Bądź jak słońce, ogrzewaj go swoimi promieniami a może sam rozchyli
swoje płatk
> i
> i zacznie rozkwitać.

nie ma to jak poczytac do kawki fp od rana
trafiaja sie prawdziwe perelki

[steve13]

> nie ma to jak poczytac do kawki fp od rana
> trafiaja sie prawdziwe perelki

Perełki perełkami, ale z nieśmiałością ludzie miewają realne
problemy...
Ja też nigdy nie umiałem wykazać inicjatywy, pocałować czy nawet
dotknąć dziewczyny która mi się podoba, poprostu zawsze bałem się
jak na to zareaguje i czy nie zawalę przez to naszej znajomości. I
tak zawsze wszystko zawalałem, Może jednak warto zmienić podejście i
zacząć wreszcie żałować że coś się zrobiło a nie że czegoś się nie
zrobiło... Chociaż w praktyce nie jest to takie łatwe...
A jak to jest z inicjatywą przejmowaną przez dziewczyny? Czy takie
wogóle się trafiają?

[nom73]

steve13 napisał:

> Ja też nigdy nie umiałem wykazać inicjatywy, pocałować czy nawet
> dotknąć dziewczyny która mi się podoba, poprostu zawsze bałem się
> jak na to zareaguje i czy nie zawalę przez to naszej znajomości.

Z tym to jest różnie. :-)
Kiedyś spotykałem się z jedną dziewczyną i po miesiącu walki ze sobą, ze swoimi
pragnieniami (bardzo ją pragnąłem, ale nie miałem odwagi się przełamać)
powiedziałem jej, że chciałbym się z nią kochać. Myślałem, że jak będę szczery
to ona to zrozumie. No niestety, wydarła się na mnie, że jestem zboczony, że jak
każdy mężczyzna myślę tylko o seksie. :-)
Teraz spotykam się od dwóch tygodni z dziewczyną i po pracy przychodzą do niej
do biura. Po pracy w biurze nikogo już nie ma, więc możemy sobie swobodnie
porozmawiać. Potem odprowadzam ją do domu. Ostatnio napisała mi na GG, że ma do
mnie żal. A ja spytałem o co, coś zrobiłem nie tak? A ona, że właśnie nic nie
zrobiłem, a byliśmy sami, że nie wykorzystałem okazji. :-)

Także kobiety ciężko zrozumieć, trudno powiedzieć o czym myśli i na co ma ochotę
w danej chwili. :-)

[spojler22]

steve13 napisał:

...
> A jak to jest z inicjatywą przejmowaną przez dziewczyny? Czy takie
> wogóle się trafiają?

Trafiają się :)

Niezbornoiść myśli pytającej?

[naprawdetrzezwy]

gapuchna napisała:

> no właśnie, przeczytałam post o nieśmiałym mężczyźnie poznanym w necie. Czy ta
> często spotykana przypadłość

Która?
Pisanie w sieci o randkach?
czytanie w sieci o randkach?
istnienie nieśmiałych?
nawiązywanie kontaktu przez nieśmiałych z obcymi ludżmi w sieci?

>to prawda czy fałsz, celowo kreowany na potrzeby
> własnej, męskiej satysfakcji?

najpierw odpowiedz.

>Taki jestem biedny, samotny, niekochany,
> niezrozumiały... Jest tak rzeczywiście?

U biednych, samotnych, niekochanych, nierozumianych *(bo chyba napisałaś to z błędem)> tak właśnie jest.
A u reszty nie.

[gapuchna]

Oj czepiasz się, byleby się czepić. Z błędem, faktycznie, z błędem. Ale nie jest
błędem moje stwierdzenie - nie wierzę w nieśmiałych w necie.

[gapuchna]

naprawdetrzezwy napisał:

Hmm... czyżby błąd w samym tytule? Pamiętam coś o źdźble i belce w oczach
bliźnich.....

> gapuchna napisała:
>
> > no właśnie, przeczytałam post o nieśmiałym mężczyźnie poznanym w necie. C
> zy ta
> > często spotykana przypadłość
>
> Która?
> Pisanie w sieci o randkach?
> czytanie w sieci o randkach?
> istnienie nieśmiałych?
> nawiązywanie kontaktu przez nieśmiałych z obcymi ludżmi w sieci?

Prosto: rzekoma nieśmiałość mężczyzn w necie.
>
> >to prawda czy fałsz, celowo kreowany na potrzeby
> > własnej, męskiej satysfakcji?
>
> najpierw odpowiedz.

Dlaczego mam najpierw odpowiedzieć? Zadałam pytanie pod ewentualną dyskusję. Tyle.
>
> >Taki jestem biedny, samotny, niekochany,
> > niezrozumiały... Jest tak rzeczywiście?
>
> U biednych, samotnych, niekochanych, nierozumianych *(bo chyba napisałaś to z b
> łędem)> tak właśnie jest.
> A u reszty nie.

I Ty masz rację i ja mam rację. Myślimy jedynie o dwóch innych typach
nieśmiałości. Poczytałam sobie sporo postów i większość dotyczy tych nieśmiałych
panów, którzy pewnie i są nieśmiali, ale tylko na ekranie monitora. Potem
jedynie udają takowych.

> Ale ja też jestem nieśmiała, staram się tylko nie brać nikogo na ten wątpliwy
lepik. :))
>

[blueska3]

Internet a rzeczywistość to są całkiem dwie różne sprawy. W internecie łatwiej
jest się ośmielić..nie ma kontaktu wzrokowego, nie trzeba wymyślać nic na
już...A świat realny wymaga trochę więcej poświęcenia i zaangażowania. W
internecie można być kim się chce, księciem z bajki, wyidealizowanym kimś z
osobowością.. Real już całkowicie to weryfikuje.

To, że ktoś pisze, że jest osobą nieśmiałą wcale nie musi być naciągane. Może
faktycznie tak jest, może faktycznie cieżko jest się takiej osobie odnaleźć...
Wierze w to, że nie zawsze i nie do końca nieśmiałość jest tylko przybraną maską.