smutno i pusto

[ewa.c]

Musze sie komus wygadac.
Trzy miesiące temu odeszlam z pracy. Miesiac temu odeszlam od narzeczonego. Po
dlugich rozmowach, z ktorych nic nie wynikalo spakowalam troche ubrań, zabralam
psa i wyszlam z naszego wspolnego mieszkanka. Po dwoch latach wrocilam do
rodzicow, do mojego dawnego pokoju. Dlaczego od niego odeszlam, dlaczego
zniszczylam kilkuletni zwiazek i mase planow na przyszlosc. Chyba jestem
kolejna ofiara wiary w wielka milosc. Bylo nam przecież dobrze. Lubilam go,
sznowalam, w pelni akceptowalam, znosilam jego humory, dostosowywalam sie do
jego bardzo aktywnego trybu zycia. Czekalam z obiadami, sprztalam, pralam,
prasowalam, wysluchiwalam. Bardzo chcialam miec z nim dziecko, ale on ciagle
nie byl gotow (musimy pojechac na egzotyczne wakacje, musimy sie wyszalec,
kupic nowy samochod, miec wieksze osczednosci). Bylam podobno kobieta jego
zycia, ale decyzje o slubie tez odkladal. Robil kariere, w robieniu ktorej
wspieralam go, liczac po cichu, ze pewnego dnia znajdzie dla mnie wiecej uwagi
i czasu. Pewnego dnia uswiadomilam sobie, ze musze odejsc i zaczac wlasne
zycie. Ona nagle oszalal - dzwoni, placze, blaga, chce zaczynac wszystko od
poczatku. Lecz ja już nie chce i nie moge. I na tych ruinach (brak pracy,
mieszkania, znajomych - wspolni znajomi okazali sie nagle jego znajomymi)
staram sie cos budowac. Tylko tak strasznie mi pusto, tak bardzo smutno. Czy
ktos ma za soba podobne doswiadczenia, czy to minie?
ewa

[kwieto]

Ma podobne przejscia. I to minie. A wlasciwie to, czy to minie, zalezy od
Ciebie.

Natomiast taka refleksja po tym co napisalas o chlopaku - nie warto sie
poswiecac, liczac, ze "kiedys" bedzie lepiej. Zamiast marzyc o przyszlosci,
warto sie zajac tym, aby terazniejszosc byla jak najlepsza. Bo on wykorzystujac
Twoje nadzieje na "lepsza przyszlosc" bawil sie w najlepsze. A Ty masz dobry
moment, zeby przemyslec, czy warto odkladac terazniejszosc w imie iluzji
wspanialej przyszlosci? Czy warto sie poswiecac w imie nadziei, ktore moga lec
w gruzach?

[Gość: Andrzej]

Nareszcie jestes z Soba i Soba. Umiesz sobie wyobrazic podobna sytuacje za 30-40
lat ? Wspaniale sie stalo. Los Ci podal reke wyciagajac Cie z tej matni.
Nie wracaj, to bardzo rzadko pracuje.
Pozdr, Andrzej.

[Gość: ewa]

Dzieki. Zmiany decyzji nie przewiduje, choc cholernie ciezko jest po raz
kolejny zaczynac wszystko od nowa. Inna sprawa jest subtelna granica pomiedzy
poswiecaniem sie dla drugiej osoby a dawaniem jej wszystkiego co najlepsze.
Niestety mam taka tendencje, by zaglaskiwac kotka, a potem mam pretensje, ze
gdzies w zwiazku zanikam,na wlasne zyczeniem oddelegowuje sie na dalszy plan.

będzie wesoło i szczęśliwie :)

[Gość: Melba]

Jestem pewna, że to minie i że poukładasz wszystko tak, jak chcesz. Jesteś
odważną kobietą i wędrujesz za głosem swojej duszy a nie naginasz się do
rzeczywistości. Ja głęboko wierzę w to, ze tacy ludzie odnoszą w końcu
zwycięstwo,choć często bywa bardzi ciężko, pusto, smutno...a w okna łomoce
strach. Dasz sobie radę, bo chcesz dać sobie radę. Wszystko na to wskazuje.Bądź
wytrwała.

[Gość: ewa]

Bardzo dziekuje za wsparcie. To bardzo duzo znaczy. Nie chcialabym jednak aby
ktos zrozumial, ze wine za rozpad zwiazku ponosi tylko on. Popelnilam kilka
bledow, przed czym chcialabym ostrzec. Po pierwsze, wychodzilam z zalozenia, ze
wystarczy, ze bede dawala a na pewno dostane. Nie zawsze tak sie dzieje. Po
drugie, zapominalam o sobie, swoich planach, marzeniach, celach i potrzebach,
koncentrujac sie na nim. Nie wolno. Po trzecie, na wlasne zyczenie ustawilam
sie na gorszej pozycji (moje sprawy sa mniej wazne od jego, jego problemy
istotniejsze...). I wreszcie, po czwarte staralam sie byc we wszystkim
najlepsza. Pomimo intensywnej pracy, w domu wszystko mialo byc perfekcyjnie.
Denerowalo mnie, ze on nic nie robi, ale jeszcze bardziej denerowalo mnie, gdy
on do zmycia jednego talerza zuzywal hektolitry wody. Ja to zrobie szybciej,
lepiej... Prosze, nie popelniajcie takich bledow. Pewnego dnia okazuje się, ze
czlowiek kompletnie wypalony i straszliwie zmeczony.
Teraz ucze sie samodzielnego zycia, to troche tak jakbym od nowa uczyla sie
chodzic. Co chwile sie przewracam, ale jaka satysfakcja. Zwiazek nie jest
wartoscia, wartoscia jest dobry zwiazek.
ewa

[Gość: Lilly-M]

Ewa,
wartosc przedstawiasz przede wszystkim Ty sama, jezeli to urzeczywistnisz w
twym zyciu, to i zwiazki, i to co sobie tylko zyczysz bedzie wartosciowe
pozdrawiam bardzo,

[Gość: dorkasz]

dzielna jestes - teraz jest Twoj czas i nie zmarnuj go! powodzenia :-)

[Gość: ewa]

Jeszcze raz bardzo dziekuje za wsparcie.
Mija kolejny tydzien po rozstaniu. Czuje sie coraz lepiej. Wyszlam do ludzi,
kupilam nowa spodnica, zmienilam uczesanie. To takie drobiazgi, ale warto zyc
dla milych chwil. Powiecie "banal", lecz dla kogos kto miesiacami kwasil sie w
nieudanym zwiazku, to jest odkrycie.
Ponadto na nowo ucze sie siebie. Gdy z nim bylam wydawalo mi sie, ze lubie
tylko czerwone wytrawane wino, a tu okazuje sie, ze uwielbiam piwo (a
szczegolnie grzane!). Obiady byly zawsze miesne (on tak postanowil), dzis
opychalam sie nalesnikami z dzemem. Nie malowalam sie (mialam nie byc malowana
lala), teraz odnajduje wielka radosc w tuszowaniu rzes. Mam czas na spotkania z
nielicznymi znajomymi, ktorzy mi zostali, ploty z przyjaciolkami. Tego jest
naprawde wiele.
Co gorsza, bardzo malo o nim mysle. Az sie sama sobie dziwie. Nie wydaje mi sie
abym byla jakims potworem. Chyba po prostu od dawna go nie kochalam i podjelam
wspaniala decyzje. A o tym jak doskonala to byla decyzja przekonam sie, gdy
pewnego pieknego dnia kogos pokocham. Tym razem madrzej, dojrzalej, z
godnoscia. Niedlugo wiosna.
pozdrawiam
ewa

[kwieto]

Brawo!!!

A te "banaly" o ktorych mowisz, to "tuszowanie rzes" - to wlasnie esencja
zycia, wiec znalezienie sobie takich radosci jest wlasnie czyms wielkim!

Cytuje (nie wiem za kim):
"Malych ludzi ciesza rzeczy wielkie, ludzi wielkich ciesza malenkie drobiazgi"

Powodzenia!
:"))

[Gość: ewa]

Masz racje Kwieto. Chodzi o drobiazgi.
Nie wolno zapominac o smakowaniu zycia drobnymi lyczkami. Ja zapomnialam i znow
sobie przypomnialam. Zatytulowalam watek "smutno i pusto", teraz powinnam
napisac "bylo smutno i pusto".
Moj dobry nastroj co jakis czas sie pogarsza, lecz to sa juz tylko chwile.

ewa

[kwieto]

:"))))))
Jeszcze raz powodzenia...
kiedy cieszysz sie drobiazgami, to i samotnosc nie straszna, i depresje zimowe,
i najciezsze gehenny...

[Gość: Lilly-M]

bardzo ladnie to opisalas, az mozna poczuc intensywnosc Twoich przezyc
Poza tym, jest mi to osobiscie bardzo bliskie
Trzymaj sie cieplutko, i zadbaj, zeby ten smuteczek nie trwal za dlugo
bardzo pozdrawiam