Malzenstwo?

[sabaku.no.gaara]

Witam

Jak to jest? Jestem z kobieta kilka lat. Jestesmy wjuz w takim
wieku, ze wiadomo wydawaloby sie ze nastepnym krokiem byloby
malzenstwo. Ja mam niestety z tym pewien problem. Sama mysl na ten
temat mnie mega przeraza. Dla mojego myslenia malzenstwo nie jest
czyms wyjatkowym i jedynie slusznym. Rownie dobrze bez malzenstwa
moglbym zyc. Krotko ujmujac jest mi ono niepotrzebne i generalnie
jestem na nie. Wiem, ze ona chcialaby bardzo i to w tradycyjny
polski sposob..kosciol, cywilny, a potem jadlodajnia z festynem
czyli wesele.
Nie mam natomiast problemu zeby miec z moja kobieta dziecko.
Naprawde nie przeszkadza mi ta mysl, a nawet jak sobie pomysle to
sie skrycie ciesze na taka opcje. Takie rozwiazanie jednak mialo by
przykre w niektorych sytuacjach skutki. Ksiadz robi problem z
chrztem dziecka bez malzenstwa rodzicow i ogolnie jest to zle
odbierane spolecznie.

O co chodzi z takim mysleniem? Malzenstwo nie, a dziecko tak
Moze kilka prostujacych mysli od was?
Dzieki i pozdrawiam

[psychoguru]

Sprawa wydaje sie prosta: chodzi o gleboko
zakorzenione rytualy spoleczne. Do tego
malzenstwo jako formula prawna z roznymi
konsekwencjami. Twoj przypadek jest typowy w
Polsce gdzie wiecej mezczyzn mialoby ochote
do zycia na kocia lape a kobietom malzenstwo
daje wieksze poczucie zabezpieczenia w razie
czego. W krajach bardziej rozwinietych gdzie
takich problemow nie ma (np. Skandynawia)
jest na odwrot, mezczyzni pragna malzenstwa
jako poczucie pewnego zabezpieczenia bo
kobiety w kazdej chwili moga zabrac swoje
zabawki i przejsc do innej piaskownicy co
jest dosc meczace bo trzeba szukac innej do
swojej piaskownicy.

[malakas]

Jak powiedzial ten mądry xiadz z anegdotki: "Cokolwiek synu nie
zrobisz, będziesz żałował."
A napić sie zawsze można, nie? :-)

[mona.blue]

Wg mnie to brak odpowiedzialności. Jeżeli nie ma slubu, to
mężczyźnie bardzo łatwo jest odejść - jak to napisano pakuje swoje
manatki i przenosi się do innej piaskownicy. W takiej sytuacji nic
nie chroni kobiety i jej dziecka przed nieodpowiedzialnym
postepowaniem faceta.

[shangri.la]

Przed brakiem odpowiedzialności mężczyzny nic , nigdy nie chroni kobiety, ani
jej dziecka.
Fakt zawarcia małżeństwa lub jego brak nie mają najmniejszego znaczenia. Chyba ,
że ten pan ma np wyjątkowo urokliwe nazwisko...:)

[mahadeva]

sa pewne rzeczy jednak gleboko zakorzenione, ja jednak wolalabym byc
szanowna zona mojego meza :) tak to jest przyjete, ludzie sie zenia,
czyli cos w tym jest...

[mahadeva]

mysle, ze caly ten 'proces' mozna podzielic :) jedna sprawa to samo
bycie malzonkami - do tego wystarczy cywilny, nie trzeba miec tej
calej koscielnej i rodzinnej maskarady, bo to co sie liczy i jest
esencja, to fakt zalozenia rodziny i z tym moznaby powiazac
wychowaniem dzieci, taki jest wzor: maz, zona, dzieci (rowniez u nie-
katolikow!)
ale widze jednak ze Twoj problem polega na tym, ze chcesz zyc w
Kosciele, ochrzcic dzieci, ale nie pasuje Ci malzenstwo... tutaj
musze Cie zmartwic - w ramach Kosciola tak sie nie da
ja jestem natomiast ateistka i widze rozne rozwiazania...

[malakas]

Gdzieś Ty to wyczytała, że on rzekomo chce zyć w Kościele?
Facet hamletyzuje po prostu i przecenia wage ewentualnej decyzji. To
sa rzeczy drugorzędne.
Kiedys była gdzies taka dyskusja o obciachowości Rubika. I utkwila
mi w pamieci jedna wypowiedź, cyt. z pamięci:
"Mnie tam Rubik lata. Ale moja żona lubi Rubika, a poniewaz ja lubie
swoja zone, to pójde na ten koncert"

[mahadeva]

gdzie napisal? cytuje:

Takie rozwiazanie jednak mialo by
przykre w niektorych sytuacjach skutki. Ksiadz robi problem z
chrztem dziecka bez malzenstwa rodzicow

Chyba mu jednak zalezy, zeby dzieci mialy chrzest i przejmuje sie
tym, ze ksieza robia nie robia tego bez slubu, a powinni. Ja mam
gdzies Kosciol i nie przejmowalabym sie takimi rzeczami wcale.
Chorobcia, poza tym, czy on nie widzi, ze malzenstwo to szeroko i
gleboko przyjety mit! Ja chce miec meza. Oczywiscie nie byle
jakiego, ale do tego daze cale zycie. Tak mi sie to kiedys okazalo
oczywistym, ze wszystkie moje starania (przestrzeganie norm
spolecznych, starania na studiach, dbanie o siebie) to jest po to,
zeby miec fjanego meza :) I chyba kazdy tak ma :)

[aiczka]

A moze tylko wie, ze zonie by na tym zalezalo a on nie mialby nic przeciw temu a juz na pewno nie chcialby, zeby zona (a wtedy i on) miala z tym jakies klopoty.

[no_place_to_hide]

mahadeva napisała:
>Tak mi sie to kiedys okazalo
> oczywistym, ze wszystkie moje starania (przestrzeganie norm
> spolecznych, starania na studiach, dbanie o siebie) to jest po to,
> zeby miec fjanego meza :) I chyba kazdy tak ma :)

To przerażające co piszesz, czyli studiowalaś i starałaś sie na studiach tylko
po to żeby mieć fajnego meża jak to określasz. WOW!!! Widzę że na tym forum
głupich kobiet nie brakuje, a Ty jesteś tego eweidentym przykładem. Gratuluje
Twojemu przyszłemu pracodawcy tak solidnie wykształconego pracownika. A poza tym
jesteś dobrym materiałem na manipulantkę dla Twego przyszłego męża.

A gdzie zywiosz?

[facettt]

Jesli nie mieszkaz w Pcimiu, Lubartowie - lub innej zapyzialej
dziurze - to rob co chcesz.

Jezeli jednak zly los zagnal Cie tam - to dobrze sie zastanow :)

[mahadeva]

ja jestem ze stolycy i dziecka bez slubu bym miec nie chciala :)
ze slubem zreszta tez nie, ale to inna sprawa :)

[facettt]

Sluchaj, Maha...
z Toba , to ja by tylko nie chcial - by zlodzieje w STOLYCY
wspolnie nas okradli...

Nie chodz na Pragie-polnoc :)
fotoforum.gazeta.pl/photo/2/le/wi/e85a/Xrb2xMrB3wyZulWTwX.jpg

[sabaku.no.gaara]

Chyba szczesliwie dla mnie sie sklada, ze mieszkam w jednym z wiekszych miast w
Polsce i malomiasteczkowe myslenie tutaj sie strasznie gubi.

W calym moim dylemacie nie chodzi o strach przed ustatkowaniem, czy formalizacja
zwiazku. Moze i jest to typowe zachowanie dal faceta w tym kraju, jednak w duzej
mierze sprawa dotyczy i malzenstwa i dziecka. Ja jednak dziecko chce miec i to z
kobieta, z ktora obecnie jestem. Jak juz pisalem czasem nawet sie ciesze na ta
mysl. Faktycznie bez malzenstwa latwiej kogos zostwic, ale i w malzenstwie jak
sie dobrze postarac to tez. Niechec malenstwa to jest nieodpowiedzialnosc, a
jesli polaczyc to z checia posiadania dziecka?

Mnie wlasnie zastanawia ten fakt, ze dziecko jak najbardziej, ale malzenstwo juz
nie. Nie chodzi o to ze i czy sie wacham i ze sie zastanawiam czy to ta, bo
wiem, ze z nia chce byc i to dugo. Odpycha mnie jednak sama instytucja malzenstwa

[sabaku.no.gaara]

a co do zycia w kosciele? Jak to mowia, jestemsy wierzacy niepraktykujacy, do
kosciola chodzimy zadko bardzo, ksiedza po koledzie nie przyjmujemy, jednak
patrzac na tolerancje i nastawienie ludzi to tego typu rzeczy to nie chce palic
dziecku gruntow juz na starcie

[mahadeva]

w warszawie nikt by Twojego dziecka nie pytal, czy ma chrzest :) to
co mowisz jest dla mnie dziwne :)
a czy Ty sie nie boisz po prostu tej calej imprezy?? gdyby to byl
slub cywilny, tylko Ty i zona na hawajach to by nie bylo ok? a potem
trzymanie sie z dala od Kosciola? bo ja tak mam, choc sama
instytucje malzenstwa cenie, chce miec fajnego meza i z nim budowac
zycie, zycie jest jedno i chce jest dobrze przezyc z ukochana osoba
jako maz i zona
ps. popracuj nad ortografia :) waHać, Rzadko :)

[mona.blue]

sabaku.no.gaara napisał:

> Mnie wlasnie zastanawia ten fakt, ze dziecko jak najbardziej, ale
malzenstwo juz nie. Nie chodzi o to ze i czy sie wacham i ze sie
zastanawiam czy to ta, bo wiem, ze z nia chce byc i to dugo. Odpycha
mnie jednak sama instytucja malzenstwa

No nie wiem, fajnie że chcesz mieć dziecko i być długo ze swoja
ukochaną.
Ale np.dla mnie żyć w sytuacji, gdy partner nie chce związać się ze
mną ślubem byłoby upokarzjące, tak jakby on uważał, że mi coś
brakuje, jakby się zabezpieczał "na wszelki wypadek", jakby nie
chciał być w pełni ze mną.
I niestety systuacja dziecka z nieślubnego związku jest u nas chyba
nawet w dużych miastach nie najlepsza - jakieś podejrzenia, plotki
itp.

[aiczka]

> Ale np.dla mnie żyć w sytuacji, gdy partner nie chce związać się ze
> mną ślubem byłoby upokarzjące, tak jakby on uważał, że mi coś
> brakuje, jakby się zabezpieczał "na wszelki wypadek", jakby nie
> chciał być w pełni ze mną.
No ale to juz zalezy od indywidualnych odczuc i zdolnosci partnerow do dogadania
sie i przekonania. Mojemu mezczyznie np. nie podoba sie polskie prawo i praktyka
sadow rodzinnych, nie chce oddawac sie w ich rece, co rozumiem. Jednoczesnie
umie sprawic, ze czuje sie z nim pewnie i bezpiecznie.

[pyzz]

Ale zwróć uwagę, że spośród mężczyzn, którzy mieli do czynienia z sądami RO
odsetek tych, którzy uważają, że mężczyźni są przez te sądy dyskryminowani sięga
97%. W Polskich realiach przy rozpadzie małżeństw kobiety są beneficjentkami, a
mężczyźni płatnikami. Czy zatem ŻĄDANIE małżeństwa przez kobietę nie jest
nieuczciwe? Czy sprowadzanie jego gotowości do małżeństwa do kwestii "honoru"
"dorosłości", czy "obowiązku" nie jest jedynie manipulacją, aby osiągnąć korzyści?

Zatem czy żądając małżeństwa w tak kategoryczny sposób bierzesz pod uwagę fakt,
że Twoje żądanie może być przyczyną krzywdy Twego ukochanego? Czy w zamian za
owo małżeństwo jesteś gotowa zmniejszyć JEGO ryzyko związane z nim, na przykład
podpisując umowę o rozdzielności majątkowej, albo zobowiązanie co do
niewyrażania sprzeciwu co do jego pewności co do ojcostwa wspólnych dzieci?

> gdy partner nie chce związać się ze
> mną ślubem byłoby upokarzjące, tak jakby on uważał, że mi coś
> brakuje, jakby się zabezpieczał "na wszelki wypadek"
A czy powszechnie stosowane ultimata "ślub, albo odchodzę" nie są dla niego
upokarzające? Czy kobieta ŻĄDAJĄC małżeństwa robi cokolwiek innego, niż
zabezpieczanie się "na wszelki wypadek", sugerując, że jemu brakuje słowności?

> jakby nie
> chciał być w pełni ze mną.
Przecież wiesz, że tu chodzi o coś zupełnie odwrotnego. Mężczyźni CHCĄ być ze
kobietami, takimi, jakie są. Nie chcą ślubu, bo boją się, że ślub spowoduje, że
one się ZMIENIĄ, że staną się roszczeniowe, że zhegemonizują związek i, że przez
ślub oni będą nadal będą musieli być z tą INNĄ, albo drogo za to zapłacą.
Jak w starym powiedzeniu: mężczyzna ma nadzieję, że ona po ślubie się nie
zmieni, a kobieta że on się po ślubie zmieni,

[mahadeva]

a ja juz mam ukochanego wreszcie ktos fajny mnie zechcial hurra :)

[sabaku.no.gaara]

Nad ortografia pracuje, a bledy, to wynik za szybkiego pisania na klawiaturze :)

Generalnie to sie nie boje tego calego...'burdeliku' weekendowego. Poprostu
malzenstwo, wesele itp. jest dla mnie zupelnie obojetne. Moge sie ozenic i miec
wesele dlatego, ze moja luba bardzoby chciala. Ale czy cos takiego jest ok? Nie
wiem, ale jak mialbym sie zenic, to przynajmniej z lekkim chociaz przekonaniem,
a tego przekonania to ja narazie nie mam wcale i dziwnie byoby mowic TAK nie
beda do konca przekonanym do samego sensu tej instytucji.

O chcrzcie dziecka wspomnialem, bo jakos zycie w tego typu zwiazkach nie jest
jakos zbytnio tolerowane w Polsce i przyklada sie do tego jakos wiecej uwagi.

[elielieli]

Doskonale sie z toba zgadzam, dla mnie tez malzenstwo to podejrzana
sprawa. Niby ma duzo zalet, ale ja sie nie potrafie zdecydowac. I
setki tysiecy innych osob podobnie. Dlatego w Europie (tej
prawdziwej) wystarczy isc do urzedu zlozyc deklaracje ze sie
mieszka pod jednym dachem i zarejestrowac zwiazek tzw. "cywilny"
(nie mylic z malzenstwem, bo to nie slub cywilny).
Co do dziecka i zony, jesli juz sie zdecydujesz, to pomysl o innej
formie kontraktu, wybierz alternatywne polisy ubezpieczeniowe zeby
nie drzeli co sie z nimi stanie w razie gdyby ciebie z jakichs
powodow kiedys zabraknie.

Ja kontra wspolne dobro

[psychoguru]

sabaku.no.gaara napisał:

> Generalnie to sie nie boje tego calego...'burdeliku'
weekendowego. Poprostu
> malzenstwo, wesele itp. jest dla mnie zupelnie obojetne. Moge sie
ozenic i miec
> wesele dlatego, ze moja luba bardzoby chciala. Ale czy cos
takiego jest ok? Nie
> wiem, ale jak mialbym sie zenic, to przynajmniej z lekkim chociaz
przekonaniem,
> a tego przekonania to ja narazie nie mam wcale i dziwnie byoby
mowic TAK nie
> beda do konca przekonanym do samego sensu tej instytucji.
> O chcrzcie dziecka wspomnialem, bo jakos zycie w tego typu
zwiazkach nie jest
> jakos zbytnio tolerowane w Polsce i przyklada sie do tego jakos
wiecej uwagi.

Jak bylo wspomniane mamy w tym przypadku do czynienia z gleboko
zakorzenionymi archetypami kulturowo-spolecznymi. Przeciwstawianie
sie im na sile jest psychologicznie bardzo niekorzystne bo
burzy "naturalny" porzadek rzeczy gleboko zakodowany w
podswiadomosci ludzi. Sa to sprawy zwiazane z budowa mozgu i
dzialaniem psychiki. Zeby to wyjasnic mozna na przyklad zapytac
skad bierze sie archetyp slubu w glowie osoby? Wtedy moze sie
okazac ze jest on zakodowany od wczesnego dziecinstwa np. pod
wplywem zapamietanego widoku slubu z panna mloda w bialej sukni z
welonem itd. Do tego dochodzi wciaz silnie obecny, jak to widac
tutaj, stereotyp "wlasciwego" malzenstwa i rodziny ktore wymagaja
slubu. A wiec rezygnacja z tych form moze nastapic tylko w wyniku
obustronnej zgody. Jezeli takiej nie ma to lepiej nie robic z tego
psychologicznego rozdzwieku ktory moze rzutowac na cale zycie.

W twojej postawie zwraca uwage sprawa ktora moze byc dosc
niepokojaca. Wydaje sie ze masz niski poziom empatii czyli
nastawienie glownie na siebie bez uwzgledniania odczuc, pragnien i
potrzeb drugiej strony. Byc moze ten poziom empatii wynika z
niezbyt wysokiego stopnia zaangazowania uczuciowego(?). Jednak
jesli jestes zdolny zdac sobie sprawe z sily dzialania archetypow i
stereotypow oraz potrzeb drugiej osoby to nie powinno byc problemu
z ceremoniami bo przeciez zadowolenie i szczescie tej osoby powinno
byc najwazniejsza sprawa. Mozna wiec powiedziec ze twoja swiadoma
zgoda na slub i wesele bedzie swiadectwem przezwyciezenia niedoboru
emaptii i redukcji poziomu egoizmu (i to bez okazywania ze to laska
z twojej strony) na korzysc wspolnego dobra ktore w malzenstwie
wymaga czesto o wiele wiekszych poswiecen niz kilka w gruncie
rzeczy zabawnych ceremonii.

[elielieli]

Nie, psycholugulu, to wynika tak jak ty mowisz, z budowy mozgu: on
ma 3 polkule...
Co ty wygadujesz???
Ty wiesz co to jest archetyp? Czy to przypadkiem nie odnosi sie do
ksztaltowania sie psychiki osob, a nie do zjawisk spolecznych?

[sabaku.no.gaara]

Faktycznie, patrzac na Polske, to pewne uwarunkowania kulturowe są u
nas dość mocno zakorzenione i względnie często przypominane, żebyśmy
przypadkiem o nich nie zapomnieli. Z reszta jak inne czesci naszej
kultury - jedne maja wiekszy wydzwiek od pozostalych.

Co do mojego stanu empatii, wynikajacego z niskiego stopnia
zaangazowania uczuciowego? Wydaje mi sie, ze gdybym nie byl
zaangazowany, to raczej nie wspominalbym o checi posiadania dziecka.
To by troszke kolidowalo ze soba.
W tej calej sprawie zastanawia mnie poprostu fakt, ze co do
malzenstwa jestem na nie, ale dziecko i rodzine chce z ta kobieta
miec i daze do tego, zeby to sie spelnilo za jakis czas. Z
dotychczasowych wypowiedzi wynika, ze moja niechec do malzenstwa
jest wynikiem braku odpowiedzialnosci, empatii, nastawieniem
glowenie na siebie. Gdyby tyczylo sie to samego malzenstwa, to
moglbym sie zgodzic. Poruszylem jednak sprawe dziecka...

[rosa_de_vratislavia]

sabaku.no.gaara napisał:

>> Co do mojego stanu empatii, wynikajacego z niskiego stopnia
> zaangazowania uczuciowego? Wydaje mi sie, ze gdybym nie byl
> zaangazowany, to raczej nie wspominalbym o checi posiadania
dziecka.


Dlaczego? Socjobiologia uczy,że każdy (prawie) ma silną chęć
przekazania swoich genów dalej. Każdy chce odnieść sukces
reprosdukcyjny.
Co do małżeństwa, to czytałam kiedyś artykułw Wyborczej,że niechęć
do"papierka" to jednak przeważnie brak absolutnego przekonania,że
partner to ten"jedyny".
Zawarcie małżeństwa to deklaracja "jesteś dla mnie ważny, jak się
będzie to chwaić- bedę starać się naprawiać, będziemy razem nad tym
pracować, a nie odpuszczę bez walki".
Gdyby mój partner deklarował uparcie niechęć do wędrówki do USC,
zapaliłaby mi sie w głowie czerwona lampka. Czemu formalane wiązanie
się ze mną tak go przeraża?
Jeśli Twojej partnerce potrzebna jest taka deklaracja, to czemu się
wzdragasz? Przeciez nie muicie wyprawiać weselicha na 100par z
limuzyna i fotografem. Myśmy mieli obiad na 12 osób we własnym
mieszkaniu,a ja nawet nie kupiłam białej sukni (choć bralismy też
slub kościelny).Oboje nie mieliśmy oporów przed sformalizowaniem
związku, choć czasem mam wrażenie,że męzowi zależało bardziej na tym
akcie.

[mahadeva]

Roso, ja dziecka pragne mniej wiecej jak dzumy :) Socjobiologia sie
myli :)
Zgadzam sie natomiast co do istoty malzenstwa. Tez mam z tym troche
problem z moim ukochanym, tyle ze my znamy sie krotko i nie chcemy
miec dzieci i on sie boi, ze po porstu jestem zdesperowana stara
panna, ktora chce go dorwac :) Gdy sie przekona, ze mi na nim
zalezy, pewnie do slubu dojdzie, bo juz o tym wspominal, ze bylabym
fajna zona...

[leda16]

co do
> malzenstwa jestem na nie, ale dziecko i rodzine chce z ta kobieta
> miec i daze do tego, zeby to sie spelnilo za jakis czas.

Ależ małżeństwo zawiera się właśnie dla dziecka! Bo cóż jest treścią ślubu? Jest nią zobowiązanie przed Bogiem lub(i)prawem, że dwoje ludzi, trwale i nieodwracalnie przysięga nie tylko stworzyć przyszłemu dziecku pełną rodzinę z matką i ojcem pod jednym dachem, ale również w tym domu swoim osobistym przykładem uczyć ról społecznych, czyli ról męża i żony. Nieobojętne są też prawne aspekty małżeństwa, np. w razie Twojej nagłej śmierci, kochanka nie dziedziczy po Tobie absolutnie niczego, nawet renty rodzinnej. Dziedziczy wszystko + rentę rodzinną, jeśli dysponuje tym, pogardliwie przez niektórych nazywanych "papierkiem". Niczego nie dziedziczy również nawet Twoje DZIECKO, jeżeli umrzesz przed jego urodzeniem! Więc jeżeli Ci rzeczywiście na partnerce i na własnym dziecku zależy, przestań myśleć jak nieodpowiedzialny, egocentryczny gó...arz, wysuwając na pierwszy plan swoje chciejstwo. Ona jest zapewne daleko mądrzejsza od Ciebie i pragnąc kontraktu małżeńskiego, pragnie tym samym zabezpieczenia dla siebie i Waszych dzieci choćby przed sytuacjami wyżej opisanymi. Jeżeli uważasz, że na to nie zasługują, to szukaj sobie ćwiećidiotki, która urodzi Ci żywą laleczkę do zabawy bez żadnych zobowiązań z Twojej strony, będzie jako panna z dzieckiem znosić drwiące docinki otoczenia, być przedmiotem zgryzoty tradycyjnie myślących rodziców, a Ty obiektem niechęci pseudoteściów. Może w takiej atmosferze uda Ci się wychować dziecko na dobrze zsocjalizowaną, przystosowaną do życia jednostkę, w co osobiście bardzo wątpię. Podejrzewam jednak, że gdybyś rzeczywiście tą panią kochał, rwałbyś do ołtarza jak rączy jeleń, bojąc się, że ten skarb wyjątkowy, zaszczycający Cię miłością, sprzątnie Ci sprzed nosa i zaobrączkuje ktoś, kto nie tchórzy przed odpowiedzialnością. Zaś skoro na zimno kalkulujesz z całkowitym pominięciem jej potrzeb i pragnień, to Twoje uczucia są jak letnie kluski. Biedna dziewczyna...

[aiczka]

Obawiam sie, ze tylko w szczegolnych przypadkach zona/maz dziedziczy calosc
majatku meza/zony (www.rpo.gov.pl/index.php?md=1518&s=1). Aby jej/mu to
zapewnic, mozna napisac testament, ale i wtedy ewentualni spadkobiercy ustawowi
beda mieli wobec niej roszczenie o zachowek (wiec de facto, o ile spadkobiercy
ustawowi istnieja, zwiekszamy tylko gwarantowany udzial malzonka w spadku).
Testament napisac mozna dosc latwo. Jak czytamy na stronie, ktora podaje wyzej,
powolane do spadku moze byc dziecko poczete przed smiercia spadkodawcy (o ile
urodzic sie zywe) zapewne mozna wiec umiescic w testamencie "dziecko pani X.X.,
ktore przyszloby na swiat w ciagu 9 miesiecy od mojej smierci".
W normalnych warunkach nie ma chyba jednak takiej potrzeby, bo skoro pozostajemy
z pania X.X. w zwiazku to zapewne jej ufamy i wystarczy nam zostawienie spadku
jej. Zwlaszcza, ze "krytyczny" jest zaledwie okres 9 miesiecy, bo gdy dziecko
przyjdzie juz na swiat i zostanie uznane to jest normalnie uprawnione do spadku
po rodzicach.

[pyzz]

> eniem! Więc jeżeli Ci rzeczywiście na partnerce i na własnym dziecku zależy, pr
> zestań myśleć jak nieodpowiedzialny, egocentryczny gó...arz, wysuwając na pierw
> szy plan swoje chciejstwo. Ona jest zapewne daleko mądrzejsza od Ciebie i pragn
> ąc kontraktu małżeńskiego, pragnie tym samym zabezpieczenia dla siebie i Waszyc
> h dzieci choćby przed sytuacjami wyżej opisanymi. Jeżeli uważasz, że na to nie
> zasługują, to szukaj sobie ćwiećidiotki, która urodzi Ci żywą laleczkę do zabaw
> y bez żadnych zobowiązań z Twojej strony, będzie jako panna z dzieckiem znosić
> drwiące docinki otoczenia, być przedmiotem zgryzoty tradycyjnie myślących rodzi
> ców, a Ty obiektem niechęci pseudoteściów. Może w takiej atmosferze uda Ci się
> wychować dziecko na dobrze zsocjalizowaną, przystosowaną do życia jednostkę, w
> co osobiście bardzo wątpię. Podejrzewam jednak, że gdybyś rzeczywiście tą panią
> kochał, rwałbyś do ołtarza jak rączy jeleń, bojąc się, że ten skarb wyjątkowy,
> zaszczycający Cię miłością, sprzątnie Ci sprzed nosa i zaobrączkuje ktoś, kto
> nie tchórzy przed odpowiedzialnością. Zaś skoro na zimno kalkulujesz z całkowit
> ym pominięciem jej potrzeb i pragnień, to Twoje uczucia są jak letnie kluski. B
> iedna dziewczyna...
Ten fragment wypowiedzi jest obraźliwy i niegrzeczny. Czy tak wypowiada się, jak
to określiłaś dobrze zsocjalizowana jednostka?
Że nie wspomnę o drobnym fakcie, że sama treść to czysta manipulacja. Ślub to
zobowiązanie w założeniu na całe życie. Więc fakt, że ktoś się dziesięć razy
zastanowi, zanim z hura-optymizmem zacznie "rwać do ołtarza jak rączy jeleń"
(zabawne, że użyłaś waśnie tego słowa... JELEŃ) raczej świadczy właśnie o jego
DOROSŁOŚCI i ODPOWIEDZIALNOŚCI w kwestii podejmowania ważnych życiowych decyzji,
niż o czymkolwiek innym.

[mahadeva]

psychoguru nasz chcial przekazac bardzo wazna rzecz, sa w naszej
kulturze rzeczy wazne, podniosle, wzruszajace, wartosciowe... do
takich nalezy np decyzja i zycie w malzenstwie
tyle, ze niektorzy nie sa zdolni do takich podnioslych rzeczy... nie
wiem, dlaczego tak jest, dla niektorych 'wystarczy miec samochod',
ale niektorzy, jak ja, potrzebuja czegos wiecej, jakichs uniesien,
poswiecen, wielkich decyzji

[mahadeva]

zgadzam sie z Toba, co do archetypu, jednak zauwaz, ze niektorzy tak
jak ja moge miec wstret do samej ceremonii i oddzialilabym ja od
zycia w malzenstwie
poznalam wspanialego czlowieka i chce z nim spedzic zycie
w 'konserwatywnym' zwiazku, pokazac innym, jaka to dla mnie stanowi
wartosc, w takiej zyjemy kulturze, ja dla niego zrezygnuje z
segemntu i moze z innych egoistycznych rzeczy (np. prosil mnie,
zebym nie palila, bo smierdze, wiec nie bede)
ktos napisal, ze wystarczy miec samochod i nikt sie nie bedzie
czepial... sorry, ale to zupelnie inny poziom, warto miec dobry
samochod, ale sa tez rzeczy niewidoczne dla oka, rzeczy podniosle,
wzruszajace, do tekich nalezy malzenstwo

[paco_lopez]

wal w odbyt społeczny odbiór. fakt miałem szczęście. moja kobieta
też nie chciała festynu. pewnie dlatego, ze już go miała wcześniej.
a dzieci owszem. jak bedziesz miał samochód robotę kobiete i
dzieciaka, to nikt ci nie powie, że jestes jakiś odmieniec. jest nas
miliony.

[rosa_de_vratislavia]

paco_lopez napisał:

> wal w odbyt społeczny odbiór.

To jest najmniej stotne. W dużych miastach jest masa par
konkubenckich z dziećmi i nikt nie robi problemu.
Probleme jest JEGO postawa. Dlaczego sformalizowanie związku budzi
w nim lęk i niechęć? Być może podświadomie nie jest przekonany do
partnerki.Gdyby "papierek" był dla niego nic nieznaczącą
formalnością - bez problemu poszliby do USC - jemu byłoby wszystko
jedno czy żyje ze ślubem czy bez.

[sabaku.no.gaara]

No wlasnie z niektorymi to nie do konca. Jak juz pisalem, nie mam
oporow, zeby formalnie zalegalizowac zwiazek ze wzgledu na nia i
napewno nie dam jej tego odczuc jezeli tak saytuacja mialaby
miejsce. Jestem gotow to zrobic.

Rowniez i ja mysle, ze jezeli zyc bez malzenstwa z dzieckiem i jak
to bylo napisane wyzej posiadajac samochod, dom itp. zyjac jak
normalna rodzina to spolecznie nie robi to zadnego znaczenia. Jedyny
wlasnie zgrzyt mialby byc na plaszczyznie wiary, kosciola itp.

[mahadeva]

nic nie poradzisz, ze kosciol tak mowi, albo to akceptujesz, albo
nie...
samochod i dom to powierzchowne sprawy i maja sie nijak do wielkich
uczuc i zobowiazan zwiazanych ze slubem

[mruff]

wielu mężczyzn żeni się, bo ich kobiety tego chcą,pragną itd.

dla kobiet niechęć do ślubu utożsamiana jest z "nie jest do mnie
przekonany, chyba jednak mnie nie kocha" i rosną w głowie kobiety
schizy,to rodzi niepewność,wyrzuty itd.
tak działa nasza psychika :(((

mój kolega po pół roku oświadczył się.Pytam-skąd taka szybka decyzja?
A on"nie chciałem ryzykować-mógł ktoś mi skraść tak cudowną
kobietę,zaklepałem ją sobie" :)))

[mahadeva]

ja oddzielam festyn (klasyczny bialy slub) od zycia w malzenstwie
nie chce zakladac bialej sukni i zapraszac gosci na picie wodki, ale
chce slubu w usc, czy jak mowi moj ukochany, w wielkim kanionie
jest to dla mnie b wazny wspanialy czlowiek, ta znajomosc to duza
wartosc i w ten sposob mozemy sobie wzajemnie pokazac, ze tak
uwazamy o sobie i realizowac konserwatywna wizje malzenstwa

[paco_lopez]

poza tym z nim łatwiej bedzie segment utrzymać. a pisałas, że on
jest nie halo coś dla ciebie do końca.

[elielieli]

Malzenstwo jest grobem milosci

[sabaku.no.gaara]

No i wlasnie to jest to, ze malzenstwa uzywa sie jako gwaranta ciaglosci
zwiazku, zabezpieczenia przed odejsciem partnera czy finansowym. Tak samo mozesz
dostac wypowiedzenie z pracy, jak i dostac pozew o rozwod.

[elielieli]

Co dziwniejsze, zwiazki malzeniskie wsrod mlodych ludzi przezywaja
srednio 3 i pol roku i koncza sie spektakularnym rozwodem, ci
ktorzy zyja na tkzw. kocia lape-zyja w pelni szczescia latami.

Nie tak

[psychoguru]

elielieli napisała:

> Co dziwniejsze, zwiazki malzeniskie wsrod mlodych ludzi
przezywaja
> srednio 3 i pol roku i koncza sie spektakularnym rozwodem, ci
> ktorzy zyja na tkzw. kocia lape-zyja w pelni szczescia latami.

Tak niestety nie jest... masz dane na temat super kocich lap?

Co do niecheci do malzenstwa mozna powody analizowac ale
najczesciej jest to wynik niecheci do tradycyjnych rytualow
postrzeganych jako bezsensowne (ale moga byc tez inne czynniki, np.
niska samoocena, kompleksy ktore powoduja unikanie pokazywania sie
w rolach publicznych). Oczywiscie jest to obecnie normalne tym
niemniej warto jeszcze raz podkreslic ogromna role archetypow w
psychice ludzi wiec w przypadku autora watku jezeli jego kobieta
marzy o slubie z weselem to byloby jak najbardziej godne polecenia
spelnienie jej marzenia. Nie robiac tego ryzykuje sie ustawienie w
podswiadomosci poczucia rozczarowania co do zwiazku a to moze
pozniej w zyciu wylazic w roznych formach. Cos a la babcia
narzekajaca na dziadka: "nie dosc ze ma niska emerytue to nawet
slubu i wesela nie mialam":).

[mona.blue]

elielieli napisała:

> Co dziwniejsze, zwiazki malzeniskie wsrod mlodych ludzi przezywaja
> srednio 3 i pol roku i koncza sie spektakularnym rozwodem, ci
> ktorzy zyja na tkzw. kocia lape-zyja w pelni szczescia latami.

A skąd ta wiedza?
I skąd ta cudowna wiara w związki na kocią łapę, które trwają latami?
Jakoś prawie wcale nie znam takich w przeciwieństwie do trwałych
małżeństw.

[mona.blue]

Przeszłam właśnie przez rozwód i gwarantuję Ci, że to nie taka łatwa
i prosta sprawa.

[hed-wig]

Jeżeli planujecie być razem i mieć dzieci, to ślub faktycznie lepiej wziąć,
zwłaszcza w takim kraju jak Polska. Mam tu oczywiście na myśli ślub cywilny,
kościelny to już kwestia indywidualnych potrzeb. Absolutnie nie pochwalam ślubów
kościelnych branych masowo teraz przez ludzi w moim wieku, to festiwale polskiej
hipokryzji.
A jeśli ktoś nie czuje się gotowy, to powinien po prostu poczekać.Faktycznie
lepiej pobyć razem kilka lat na kocią łapę i w razie czego kulturalnie się
rozstać, niż brać ślub na siłę a potem zaraz rozwód.

[pyzz]

"Miłość jest światłem życia!
Ale małżeństwo to rachunek za prąd..."
:P

[sabaku.no.gaara]

Heh, az taki jelen to chyba ze mnie nie jest. Jesli chodzi o
zabezpieczenie prawne, to istnieją też inne gwaranty, ktore moga
zapewnic mojemu dziecku i kobiecie, ktora je urodzi i razem ze mna
wychowa (pisze tak bo bez slubu)zabezpieczenie chociazby finansowe.

Zdradzajac conieco, to pewne kroki poczynilem zakladajac polise na
zycie, z zanaczeniem, ze wlasnie moja partnerka bylaby glownym i
jedynym beneficjentem w razie mojego braku. Zabezpiecznia tego typu
na dziecko tez bedzie - zrobilbym podobnie, gdybysmy nawet byli
malzenstwem

Osobiscie wychodze z zalozenia, ze wiekszosc osob wypowiadajacych
sie w tym watku (za co tez wielkie dzieki) mowi stereotypem, ze
facet jak nie chce sie chajtac to jst nieodpowiedzialny, mysli o
sobie, egoistyczny. Ignorowane sa natomiast inne przeslanki takiego
zachowania faceta, co bardzo moim zdaniem ogranicza pole wypowiedzi.

[pyzz]

> Heh, az taki jelen to chyba ze mnie nie jest.
No... w każdym razie nie... RĄCZY...

> Heh, az taki jelen to chyba ze mnie nie jest. Jesli chodzi o
> zabezpieczenie prawne, to istnieją też inne gwaranty, ktore moga
> zapewnic mojemu dziecku i kobiecie, ktora je urodzi i razem ze mna
> wychowa (pisze tak bo bez slubu)zabezpieczenie chociazby finansowe.
Przyznam, że strasznie mnie uderza, że owe ciągnące mężczyzn do małżeństw
kobiety tyyyyle mówią o tym, jak to bez ślubu ICH byt będzie zagrożony, gdy WAS
zabraknie, za to KOMPLETNIE ich nie obchodzi, czy WY, nie-mężowie nie będziecie
zabezpieczeniu w przypadku, gdyby im się coś stało.
Można by złośliwie sparafrazować: jesteście nieodpowiedzialni! Dorosły to szybko
weźmie ślub, kredyt na mieszkanie, a potem zaharuje się na śmierć i szybko
umrze, by ONA mogła odziedziczyć emeryturę.

Potrzeby psychiczne, empatia i egoizm

[psychoguru]

sabaku.no.gaara napisał:

> Osobiscie wychodze z zalozenia, ze
wiekszosc osob wypowiadajacych
> sie w tym watku (za co tez wielkie dzieki)
mowi stereotypem, ze
> facet jak nie chce sie chajtac to jst
nieodpowiedzialny, mysli o
> sobie, egoistyczny. Ignorowane sa
natomiast inne przeslanki takiego
> zachowania faceta, co bardzo moim zdaniem
ogranicza pole wypowiedzi.

Oczywiscie sa tu prezentowane madrosci
ludowe. Ale powaznie w twoim zachowaniu
zwraca uwage calkowite ignorowanie potrzeb
psychicznych partnerki. Podkreslasz wage
spraw materialnych i jak widac rozsadnie je
zabezpieczasz. Dziecko tez traktujesz jako
element zwiazku choc przedstawiasz to jakos
tak jak jeszcze jeden element wyposazenia
materialnego. Ale to jest jednak za malo czy
nawet o wiele za malo dla szczesliwego
zwiazku. A to dlatego ze nie wszystkie
potrzeby psychiczne daja sie sprowadzic do
kasy i przedmiotow. Jak bylo wspomniane sa
one zwiazane z gleboko zakodowanymi
archetypami kulturowymi, percepcja
otaczajacego swiata, oraz czynnikami ktore
kreca rozne osoby w rozny sposob.

Jako przyklad wezmy bukiety kwiatow ktore
sporo kobiet uwielbia dostawac rozkoszujac
sie ich kolorami i zapachem co przy okazji
nastraja ich psychike na sprawy bardzo
uwielbiane przez facetow. Z racjonalnego
punktu widzenia kupowanie kwiatow jest bez
sensu bo szybko zamieniaja sie w smierdzace
chwasty. Tym niemniej uwarunkowania
psychiczne i kulturowe czynia z kwiatow
bardzo dobry zakup jesli partnerka dobrze na
to reaguje.

Z twoim podejsciem do malzenstwa jest
podobnie jak z kwiatami. Racjonalnie moze
ten akt nie miec sensu ale moze miec bardzo
powazny pozytywny wplyw psychiczny na caly
twoj zwiazek z partnerka. Za ta sprawa moze
sie kryc problem ktory koniecznie trzeba by
zbadac: jaki jest twoj stosunek do potrzeb
psychicznych i uczuciowych partnerki, czyli
poziom empatii w stosunku do poziomu
wlasnego egoizmu.

[sabaku.no.gaara]

Nie do konca jest tak, ze w zwiazku staram sie zabezpieczyc moja
partnerke poprzez materialne dobra. Rownie dobrze staralbym sie ja
zabezpieczyc w razie czego i po slubie- tutaj dla mnie roznicy
niema. Wychodzi to jakos naturalnie. Mozna powiedziec, ze mysle o
naszej przyszlosci. Zapewnienie jej jakichkolwiek potrzeb -
emocjonalnych czy jakichkolwiek innych - to juz dzialania na troche
innej plaszczyznie i staram sie to robic. W gruncie rzeczy
malzenstwo to jedna z wielu potrzeb w zwiazku.

No, ok. Przyjmijmy, ze wezmiemy slub. Spelnie jej psychiczne
potrzeby zwiazane ze slubem zgodnie z uwarunkowaniami kulturowymi i
wszelkimi archetypami. Ona bedzie zadowolona i szczesliwa, a ja?
Moze brzmi to dosc egoistycznie, ale tak samo jak ona ma swoje
potrzeby i przekonania, tak samo i ja mam swoje.

[elielieli]

Te archetypy o ktorych pisze psychol gulu to tak na prawde
przestarzale stereotypy. Obecnie nawet kobiety odrzucaja mysl o
bialej sukience i kwiatku, jako o ukoronowaniu marzen calego
zycia.Wiele kobiet odklada pieniadze i same podrozuja po swiecie
nie czekajac na ksiecia z bajki i podroz poslubna. WIelu mlodych
ludzi mysli przedewszystkim o pracy, karierze, dobrej zabawie i
podrozowaniu co mozna z powodzeniem robic razem i bez slubu. Nie
kazdy zwiazek pomiedzy mlodym mezczyzna i mloda kobieta opiera sie
na przestarzalym stereotypie meza i zony. Uwazam ze ludzie moga
sobie ksztaltowac wlasne role spoleczne jak im sie tylko najlepiej
udaje. Przestarzale stereotypy rol malzenskich:meza i zony *nie
funkcjonuja* i wielu ludzi boi sie poswiacac *prawdziwe uczucie*
dla przestarzalej mzonki.
Ja bym tylko poczekala z tym dzieckiem pare lat.Plodzenie
potomstwa mozna sobie odlozyc na pozne lata 40-ste.

[malakas]

> Ja bym tylko poczekala z tym dzieckiem pare lat.Plodzenie
> potomstwa mozna sobie odlozyc na pozne lata 40-ste.

A ja bym sie nie odważył spłodzić dziecka w wieku lat 40.
Głównie z uwagi na zdegenerowany, zdeformowany, zmutowany i zużyty
material genetyczny. Poza tym nie miałbym siły prostować co chwilę,
że to nie wnuczek.
Młodzi do roboty, a my po lufie.

[pyzz]

Ja bardzo przepraszam, ale prezentujesz taki dość typowy kobieco-centryczny
punkt widzenia.
Niestety, ale tu sytuacja prawdopodobnie jest kompletnie symetryczna: on rzekomo
ignoruje potrzeby partnerki co do POSIADANIA ślubu, ona zaś, równie bardzo -
jego potrzeby co do NIE posiadania ślubu. Nie możesz mu wmawiać, że ślub to
jedynie słuszna droga, jedyna dojrzała decyzja itd. Równie dobrze za
niedojrzałość można by poczytywać niechęć do bycia zabitym za kraj.
Ślub nie jest umową na warunkach równoprawnych. To, zwłaszcza w polskich
warunkach, umowa, której profity dostaje żona, podczas gdy koszty spadają na
męża. Ponadto, jest to umowa, w której niebezpiecznie silny głos dostaje Państwo
(na przykład zdarzają się przypadki, w których małżonkowie CHCĄ się oboje
rozwieźć, a sąd, ponieważ się nie biją, nie wyraża zgody). Dlatego jego strach
przed ślubem, jako takim jest jak najbardziej racjonalny.
Oczywiście można mawiać, że "prawdziwy rączy jeleń to...", tylko, że to niczego
dobrego nie przyniesie.
Piszesz o konsekwencjach dla związku w przypadku braku ślubu. Oczywiście, że
jeżeli ona będzie chciała ślubu, a on nie, to związek może się rozpaść. Tyle
tylko, że on nie rozpadnie się z braku ślubu, tylko z powodu przeciwstawnych
poglądów i potrzeb w najważniejszych życiowych sprawach. Jeżeli on weźmie ten
ślub, to zacznie to w nim budzić frustracje. Że był zmuszony, "zgwałcony przez
uszy"...
No i to małżeństwo się i tak rozpadnie. Tyle tylko, że rozpadnie się, jak już
dziecko będzie, kiedy będą kredyty. Więc konsekwencje tego rozpadu będą znacznie
poważniejsze. Mam naprawdę sporo znajomych, którzy prosto i bez zastanowienia
zasuwają prostą drogą do realizacji tego scenariusza, a niektórzy już go dokonali.
Nb, on wcale nie prezentuje postaw egocentrycznych. Postawą egocentryczną byłoby
się nie przejmować i po prostu przyjąć postawę "a niech se gada". Sam fakt, że
pisze świadczy o tym, że on się nad potrzebami partnerki zastanawia, konflikt
pomiędzy potrzebami jego i jej stanowi dla niego problem. To NIE jest egoizm.

[psychoguru]

pyzz napisał:

> Ja bardzo przepraszam, ale prezentujesz taki dość typowy kobieco-
centryczny
> punkt widzenia.
> Niestety, ale tu sytuacja prawdopodobnie jest kompletnie
symetryczna: on rzekomo
> ignoruje potrzeby partnerki co do POSIADANIA ślubu, ona zaś,
równie bardzo -
> jego potrzeby co do NIE posiadania ślubu.

Pomylka twojego rozumowania polega (podobnie jak wypiciny 3xeli
powyzej) na przeciwstawianiu argumentow racjonalnych argumentom
nieracjonlanym czyli tzw. porywom serca i uczuc. Z racjonalnego
puntku widzenia prawne zawarcie malzenstwa nie ma sensu ( lub ma
sens czysto formalny). Natomiast z emocjonalnego i kulturowego
punktu moze miec ono potezny wplyw na psychike ludzi i to sie widzi
na codzien.

Jest wiele innych tego rodzaju spraw: poczynajac od dawania
kwiatow, po choinki swiateczne, obchodzenie urodzin/imienin,
pogrzeby i chodzenie na groby, pomijajac juz sprawy takie jak
ceremonie religijne. Umysl w pelni racjonalny bedzie doskonale
egzystowal wyzwolony z tych zwyczajow, z odrobina politowania
obserwujac ludzi uwiezionych w ich kregu czyli np. zamiast
idiotycznych choinek, karpi na wigilie i oplatkow bedzie sie
pakowal i spadal na narty lub surfing. Jednak fakty sa takie ze
jest masa ludzi dla ktorych przezywanie emocji zwiazanych ze
zwyczajami jest ogromnie wazna.

Mamy wiec tutaj sytuacje asymetryczna: argumenty racjonalne
zderzaja sie z emocjami. Racjonalista bedzie w stanie zrozumiec ze
rola emocji w dzialaniu mozgu bliskiej osoby moze byc tak silna ze
pozbawianie tych emocji jest wrecz okrutne. W druga strone to nie
dziala, osoba kierujaca sie emocjami i zwyczajami nie potrafi i nie
chce ich zobiektywizowac (bo wtedy stalaby sie racjonalista),
innymi slowy tkwi w swojej skorupie ktorej nie widzi. Skoro wiec
racjonalista ma szersze zrozumienie sprawy, widzi ta skorupe i
uwarunkowania psychiczne to w przypadku takiej ceremonii jak slub
zaakceptuje ja jako element niezbedny dla zapewnienia wlasciwego
poziomu napiecia uczuciowego drugiej osoby.

Zreszta moze to byc element niejedyny i pytanie jest do jakiego
poziomu racjonalista powinien ustepowac presji irracjonalnych
zwyczajow? No bo jak ustapi wobec slubu a partnerka zacznie
zglaszac potrzeby w rodzaju otrzymywania kwiatow i upominkow bo ma
to zakodowane jako dowod pamieci, obchodzenia urodzin i imienin bo
to okazja towarzyska, stawiania choinek bo taki jest zwyczaj,
chodzenia na zabawy taneczne bo to jest rozrywka, i tak dalej?

Jest tu na pewno pole do konfliktow i w przypadku duzej roznicy
partnerzy do siebie po prostu nie pasuja. W przypadku roznic do
strawienia jakis kompromis sie ustala ale pewien poziom
rozczarowania jednak zostaje.

[pyzz]

Ja nie przeciwstawiam wcale argumentów racjonalnych argumentom nieracjonalnym,
porywom serca. Możesz mi wierzyć, że WIEM, że ważne jest aby potrzeby CZYSTO
emocjonalne (nawet nieracjonalne) były zaspokajane.
Jednak nadal sądzę, że to, z cym tu mamy do czynienia, to są dwie przeciwstawne
potrzeby. Otóż to, że jego strach, niechęć do małżeństwa ma jak najbardziej
logiczne uzasadnienie nie zmienia faktu, że są to tak samo emocje, jak jej CHĘĆ
małżeństwa.
Ponadto to, czego niestety nie mogę w Twojej argumentacji zaakceptować to
przekonanie, że jeżeli mamy dwie przeciwstawne potrzeby emocjonalne, z których
jedna jest logicznie uzasadniona, a drugą uznajemy za logicznie nieuzasadnioną
(nb. kobieca chęć małżeństwa jest moim skromnym zupełnie logiczna, bo to kobieta
jest beneficjentką małżeństwa kosztem męża. A zatem zupełnie logiczna, choć
nieuczciwa) to Ty proponujesz ni mniej, ni więcej, tylko to, że strona, której
potrzeby są uzasadnione powinna zrezygnować z nich na rzecz nieuzasadnionych
potrzeb drugiej strony. I to właśnie, jak zrozumiałem dlatego, że tamte są
nieuzasadnione. Ba, powiedziałeś wprost, że nieuleganie potrzebom
nieuzasadnionym to egoizm. To nie jest fair.

Jeżeli pęd ku małżeństwu wynika z chęci odczucia, że mężczyzna się zaangażował w
związek, to można wykazać owo zaangażowanie na milion innych sposobów. Co
więcej, brak małżeństwa spowoduje konieczność podtrzymywania uczucia, co dla
związku będzie tylko zbawienne. Małżeństwo to byłby tylko początek końca i
początek narastających frustracji bycia niewolnikiem.

[psychoguru]

pyzz napisał:

> Ja nie przeciwstawiam wcale argumentów racjonalnych argumentom
nieracjonalnym,
> porywom serca. Możesz mi wierzyć, że WIEM, że ważne jest aby
potrzeby CZYSTO
> emocjonalne (nawet nieracjonalne) były zaspokajane.
> Jednak nadal sądzę, że to, z cym tu mamy do czynienia, to są dwie
przeciwstawne
> potrzeby. Otóż to, że jego strach, niechęć do małżeństwa ma jak
najbardziej
> logiczne uzasadnienie nie zmienia faktu, że są to tak samo
emocje, jak jej CHĘĆ
> małżeństwa.
> Ponadto to, czego niestety nie mogę w Twojej argumentacji
zaakceptować to
> przekonanie, że jeżeli mamy dwie przeciwstawne potrzeby
emocjonalne, z których
> jedna jest logicznie uzasadniona, a drugą uznajemy za logicznie
nieuzasadnioną
> (nb. kobieca chęć małżeństwa jest moim skromnym zupełnie
logiczna, bo to kobiet
> a
> jest beneficjentką małżeństwa kosztem męża. A zatem zupełnie
logiczna, choć
> nieuczciwa) to Ty proponujesz ni mniej, ni więcej, tylko to, że
strona, której
> potrzeby są uzasadnione powinna zrezygnować z nich na rzecz
nieuzasadnionych
> potrzeb drugiej strony. to właśnie, jak zrozumiałem dlatego, że
tamte sąI
> nieuzasadnione. Ba, powiedziałeś wprost, że nieuleganie potrzebom
> nieuzasadnionym to egoizm. To nie jest fair.

Twoje uogolniajace podejscie "kobieta jest beneficjentka"
malzenstwa jest absurdalne i nie pasuje do typowej rzeczywistosci.
Zawarcie malzenstwa traktujemy tu jako sprawe formalna i
ceremonialna, bez realnego znaczenia. Nie zrozumiales dokladnie
uzasadnienia dlaczego w tym przypadku gdy jedna strona nalega
racjonalnym rozwiazaníem jest zaspokojenie tej potrzeby. Chodzi tu
o to ze zawarcie malzenstwa jest ceremonialem kulturowym nalezacym
do najglebszych archetypow zachowan spolecznych. Obecne jest
przeciez we wszystkich kulturach i cywilizacjach i to od
niepamietnych czasow, mowiac w przenosni prawie od zejscia praludzi
z drzew. Mozna sie wiec zastanawiac czy potrzeba tego typu rytualu
nie jest zakodowana w strukturze psychiki tak bardzo ze czesc ludzi
odczuwa je jako wrecz niezbedna koniecznosc normalnej egzystencji.
I wobec tego bez spelnienia rytualu bedzie odczuwac zyciowe
rozczarowanie.

Natomiast postawa racjonalna odrzucenia rytualow jest nowa i
dlatego nie wszyscy sa w stanie ja przyjac. Mozna to uzasadniac
konstrukcja psychiczna czy nawet budowa mozgu. Widac to w krajach
gdzie znikly wszelkie roznice miedzy zwiazkami formalnymi i
nieformalnymi i bardzo duza czesc czy wiekszosc ludzi zyje w
zwiazkach nieformalnych (np. kraje skandynawskie). Nawet w tych
krajach jednak spora czesc ludzi wybiera rytualny akt malzenstwa
choc na pewno nie ma to absolutnie zadnego realnego znaczenia pod
jakimkolwiek wzgledem. Po prostu ci ludzie naleza do grupy ktora ma
silna potrzebe zachowan ceremonialnych.

mam z Toba - jako i z malakasem :)

[facettt]

psychoguru napisała:

W przypadku roznic do strawienia jakis kompromis sie ustala ale
pewien poziom rozczarowania jednak zostaje.

mam z Toba, jako i z Malakasem.
Gdyby nie on i Ty
- to sam musialbym te ELABORATY sadzic :)

[tigerenergy]

= głupota!

[teklana]

Jeśli chcecie być razem,mieć wspólnie dziecko to raczej małżeństwo.
W konkubinacie jest trudniej........w wielu powodów tworzyć
wspolnotę;-)

[pyzz]

> W konkubinacie jest trudniej........w wielu powodów tworzyć
> wspolnotę;-)
Bez żartów. W konkubinacie po prostu mężczyzna jest na mniej nierównych prawach.
Oczywiście, że kobiety do małżeństwa dążą, bo to dla nich jest ta instytucja.
Ale w konkubinacie MOŻNA tworzyć prawdziwą wspólnotę właśnie dlatego, że obie
strony wiedzą, że jeżeli nie będą się nawzajem dobrze traktowały to druga strona
odejdzie. A co gorsza nie będzie można wyciągnąć rąk po majątek na który ta
druga strona zapracowała. To małżeństwo przez włączenie myślenia "zaklepany/na,
on/ona już mi się NALEŻY" powoduje, że małżonkowie traktują się roszczeniowo,
egocentrycznie a to zabija wspólnotę.