Determinizm

[vicca]

Tak się składa że aktualnie w moim życiu jest masę zmian. Różnych. Szczerze
powiedziawszy - podoba mi się to. Znam jednak wiele osób, które na na takie
zmiany nigdy by się nie odważyły, natomiast konsekwentnie realizują pewną
wizję siebie którą zbudowali wybierając np. szkołę średnią X lat temu. Np. -
wybrali liceum ekonomiczne, potem -* mimo iż ekonomistów nagle zrobiło się w
naszym kraju na pęczki - jakieś studium ekonomiczne i teraz będąc osobą
bezrobotną nawet nie przeglądają innych ofert jak tylko te związane z
ekonomią. Mam wrażenie że chyba są zbyt dumne by próbować np. poszukać innej
pracy lub może zbyt naiwne by wierzyć że taka wymarzona praca sama do nich
przyjdzie.

Co Wy o tym sądzicie?

Pzdr ciepło Vicca

[r.richelieu]

Mnie w tym wypadku determinizm kojarzy się z tym na dźwięk czego szlag mnie
trafia
!!
mamusia prawnik, tatuś prawnik to dziecko jest zdeterminowane być prawnikiem

No, a ten determinim o którym, vicco piszesz, to zwykłe lenistwo i strach, a
nie deteminizm. Ludzie po kilka razy zmieniają zawód i nie ma problemu by się
na nowo nauczyć. Jeśli będzie taka konieczność to nawet w wieku 40 lat pójdą
na studia, kolejne. Zresztą ja nie jestem dobrym opisywaczem ekonomistów, bo
ekonomistów jak muchów tylko dlatego, że ktoś kiedyś powiedział, że to
przyszłościowe, ale żeby ktoś to lubił to ze świecą szukać. To, co się lubi
będąc ekonomistą to ewentualne pieniądze. Stąd moje alergiczne na ekonomię
przekonanie, że mało jest takich zawodów, do których podchodzonoby z taką
obojętnością, ba, nawet niechęcią jak ekonomia, a mimo to z uporem masochisty
ciągniętej przez 40 lat.
weźcie się lepiej za nauki przyrodnicze i społeczne, ot co
;)))

[mary_ann]

r.richelieu napisała:

> > No, a ten determinim o którym, vicco piszesz, to zwykłe lenistwo i strach,
a
> nie deteminizm.

Lenistwo? Strach? A czemu nie po prostu silna niechęć do robienia czegoś,
czego się nigdy nie lubiło i nie (po)lubi? Póki, dajmy na to, dzieci nie
przymierają głodem, uważam to za wyraz szacunku do samego siebie. Pozdrawiam
nie- i małoelastycznych :-)

Mary_ann

odruch homeostazy i detronizm, ot co n/t

[Gość: frustro]

[Gość: jar]

> Lenistwo? Strach? A czemu nie po prostu silna niechęć do robienia czegoś,
> czego się nigdy nie lubiło i nie (po)lubi? Póki, dajmy na to, dzieci nie
> przymierają głodem, uważam to za wyraz szacunku do samego siebie. Pozdrawiam
> nie- i małoelastycznych :-)

bez zartow, szacunek do samego siebie nie wyraza sie w siedzeniu na dupie kiedy
nie ma pracy w swoim zawodzie i udawaniu, ze pojde tylko do takiej to a
takiej..a inna to juz be, bo ja zbyt kochany jestem..., jest to lenistwo i
strach, aczkolwiek wiekszosc tutaj jest strachem

[kwieto]

Ekonomia (przynajmniej potocznie rozumiana) to baaardzo szerokie
pojecie.
Zwykle wrzuca sie do tego zarowno rzeczy scisle ekonomiczne: jak
finanse czy ksiegowosc, ale tez wykorzystywane w ekonomii metody
statystyczne, cala ekonometrie, zarzadzanie, socjotechnike, techniki
komunikacji interpersonalnej, reklame, marketing...

I wierz mi, sa tacy, ktorzy przynajmniej czesc zagadnien z
wymienionych przeze mnie lubia, i swietnie sie tam czuja.
Niezaleznie od tego czy jest to modne i ilu ludzi sie tego uczy.

[r.richelieu]

kwieto napisał:

> Ekonomia (przynajmniej potocznie rozumiana) to baaardzo szerokie
> pojecie.
> Zwykle wrzuca sie do tego zarowno rzeczy scisle ekonomiczne: jak
> finanse czy ksiegowosc, ale tez wykorzystywane w ekonomii metody
> statystyczne, cala ekonometrie, zarzadzanie, socjotechnike, techniki
> komunikacji interpersonalnej, reklame, marketing...
>
> I wierz mi, sa tacy, ktorzy przynajmniej czesc zagadnien z
> wymienionych przeze mnie lubia, i swietnie sie tam czuja.
> Niezaleznie od tego czy jest to modne i ilu ludzi sie tego uczy.


statystyka? to przecież moje życie niemal ;)) demografii, a nie jakiejś tam
ekonomii

wiem, Cwietoćku, że można ekonomię lubić, tylko, że ja mam zboczenia zawodowe
różne
>

[kwieto]

No widzisz, a ja najczesciej widzialem zastosowanie statystyki w
zarzadzaniu...

Psychologia to jest przyszłość n/t

[Gość: frustro]

[ziemiomorze]

mysle, ze ludzie sie troche boja tego, co 'powiedza inni'
bo zawody tymczasowe - przejsciowe: sprzatanie, kelnerowanie 'nie uchodza',
jesli sie takie zajecie podejmie, boli nie tylko strata pracy ale i statusu
spolecznego
rozumiem ten wewnetrzny sprzeciw majac jednoczesnie wrazenie, ze warunki,
ksztaltujace taka postawe sie zmienia i ludzie przestana zadzierac nosa

wydaje mi sie, ze najgorsze w tym wszystkim jest to, ze malo elastyczni sa
takze pracodawcy: ja od jakiegos czasu probuje radykalnie zmienic swoja sciezke
zawodowa; moj ewentualny pracodawca sprawdzil juz wiele razy, ze jestem dobra w
swoim nowym zawodzie, ale ciagle slysze to samo: 'pani nigdy w tym nie
pracowala na etat'

ale sie uparlam,
ziemiomorze

[Gość: jar]

> mysle, ze ludzie sie troche boja tego, co 'powiedza inni'
> bo zawody tymczasowe - przejsciowe: sprzatanie, kelnerowanie 'nie uchodza',
> jesli sie takie zajecie podejmie, boli nie tylko strata pracy ale i statusu
> spolecznego

hihihi.... spoko spoko, nie bedzie mial za co chleba kupic to nie bedzie myslal
o statusie spolecznym tylko wezmie sie do roboty,... status spoleczny i strach
upadku jest ogladany w falszywym swietle jedynie przez tych co siedza
bezpiecznie i nie rozumieja jak zassie w zoladku badz z zimna zatrzesie

> rozumiem ten wewnetrzny sprzeciw majac jednoczesnie wrazenie, ze warunki,
> ksztaltujace taka postawe sie zmienia i ludzie przestana zadzierac nosa

:) to super


> wydaje mi sie, ze najgorsze w tym wszystkim jest to, ze malo elastyczni sa
> takze pracodawcy: ja od jakiegos czasu probuje radykalnie zmienic swoja
sciezke
>
> zawodowa; moj ewentualny pracodawca sprawdzil juz wiele razy, ze jestem dobra
w
>
> swoim nowym zawodzie, ale ciagle slysze to samo: 'pani nigdy w tym nie
> pracowala na etat'


a pracowalas na etat w tym? bo inaczej to przeciez ma racje..hmmmm

[ziemiomorze]

mysle, ze ludzie sie troche boja tego, co 'powiedza inni'
bo zawody tymczasowe - przejsciowe: sprzatanie, kelnerowanie 'nie uchodza',
jesli sie takie zajecie podejmie, boli nie tylko strata pracy ale i statusu
spolecznego
rozumiem ten wewnetrzny sprzeciw majac jednoczesnie wrazenie, ze warunki,
ksztaltujace taka postawe sie zmienia i ludzie przestana zadzierac nosa

wydaje mi sie, ze najgorsze w tym wszystkim jest to, ze malo elastyczni sa
takze pracodawcy: ja od jakiegos czasu probuje radykalnie zmienic swoja sciezke
zawodowa; moj ewentualny pracodawca sprawdzil juz wiele razy, ze jestem dobra w
swoim nowym zajeciu, ale ciagle slysze to samo: 'pani nigdy w tym zawodzie nie
pracowala na etat'

ale sie uparlam,
ziemiomorze

[komandos57]

Zawsze mozesz robic waloneczki.To znaczy napychac wata w walonki by byly cieplejsze.Skoncz handel zagraniczny i prawo miedzynarodowe.Bo przebic sie z
walonkami na bazary swiata,trzeba byc niezle edukowanym.Ladna jestes?

[kwieto]

No dobrze, ale z tego co piszesz, to nie czekaja az praca sama do
nich przyjdzie, ale szukaja pracy - tyle ze w takim a nie innym
profilu.
Mala elastycznosc? A moze po prostu konsekwencja w dzialaniu?
I odwrotnie - gdzie konczy sie duza elastycznosc, a zaczyna sie brak
pomyslow na to co zrobic z wlasnym zyciem?