zajmować się domem

[agn30ieszka]

na kilku wątkach (nie tylko na tym formu) mówi się o zajmowaniu się domem
(nie mylić z wychowywaniem dzieci) i że kobieta (ewentualnie mężczyna) ma
prawo wybierać, że nie życzy sobie być dyskryminowana z tego powodu, że nie
pracuje zawodowo itd.
a moim zdaniem jest to zwykłe lenistwo (do którego też ma prawo) kosztem
ukochanej osoby, bo cóż to jest zajmować się domem??? oczywiście wychowanie
dzieci to zupełnie inny temat i nie o tym mówię,
nie rozumiem wypowiedzi, że zajmowanie się domem to ciężka praca

[kocia_noga]

A zajmujesz się domem?Masz dzieci?

[hirondelle123]

agn30ieszka napisała:

> na kilku wątkach (nie tylko na tym formu) mówi się o zajmowaniu się domem
> (nie mylić z wychowywaniem dzieci) i że kobieta (ewentualnie mężczyna) ma
> prawo wybierać, że nie życzy sobie być dyskryminowana z tego powodu, że nie
> pracuje zawodowo itd.
> a moim zdaniem jest to zwykłe lenistwo (do którego też ma prawo) kosztem
> ukochanej osoby, bo cóż to jest zajmować się domem??? oczywiście wychowanie
> dzieci to zupełnie inny temat i nie o tym mówię,
> nie rozumiem wypowiedzi, że zajmowanie się domem to ciężka praca


To zależy jakim domem i ile tych dzieci. Czym innym jest mieszkanko w bloku i
jedno dziecko, czym innym duży dom z ogrodem i dwójka - o 3 czy więcej już nie
wspominając.

[agn30ieszka]

przecież wyraźnie pisałam, że nie chodzi mi o wychowywanie dzieci, ale o
zajmowanie się domem (np. gdy nie ma się dzieci lub są już nastolatkami i
większą część dnia spędzają w szkole lub na innych zajęciach)

[hirondelle123]

> przecież wyraźnie pisałam, że nie chodzi mi o wychowywanie dzieci, ale o
> zajmowanie się domem (np. gdy nie ma się dzieci lub są już nastolatkami i
> większą część dnia spędzają w szkole lub na innych zajęciach)


Ale tym dzieciom które większą część dnia spędzają poza domem też trzeba
ugotować, często także po nich posprzatać i wyprać bo mało który nastolatek
jest pod tym względem samodzielny. Poza tym nastolatka też się wychowuje, nie
tylko malucha. No i nie zapominaj, że kobieta któa raz zdecydowałą się zostać
gospodynią domnową nie znajdzie łatwo pracy. Nawet jeśli ma jakieś
wykształcenie, to po latach siedzenia w domu nie jest ono za wiele warte. Tak
więc ostrożnie z tymi oskarżeniami o lenistwo.

[miang]

to sie zdecyduj czy tego nastolatka sie ewychowuje czy po nim sprzata, bo nie
nauczenie samodzielnosci to nei jest wychowanie tylko pojscie na latwizne

[hirondelle123]

miang napisała:

> to sie zdecyduj czy tego nastolatka sie ewychowuje czy po nim sprzata, bo nie
> nauczenie samodzielnosci to nei jest wychowanie tylko pojscie na latwizne


Dlaczego to ja się mam na coś decydować, chyba nie mówimy o mnie i moich
poglądach na wychowywanie? Ja rozumiem że ta rozmowa dotyczy przeciętnej
gospodyni domowej, kobiety nie będącej ideałem czyli popełniającej błędy
wychowawcze a postawione pytanie brzmi: czy ona jest leniwa. A nie: czy ona
jest głupia (czyli idzie na łatwiznę). No i moja odpowiedź jest taka: nie, nie
jest leniwa bo przy nastolatkach i dużym domu ma mnóstwo roboty, być moze
więcej niż jej mąż. Na pytanie czy jest głupia albo czy dobrze wychowuje dzieci
nie odpowiadam, bo ono nie padło.

[triss_merigold6]

Jak się jest singlem w kawalerce a posiłki je na mieście to zajmowanie się
domem można właściwie ograniczyć do wymiany kwiatów w wazonie.;)
Powiedz, że zajmowanie się domem nie jest ciężką pracą kobietom na wsi, które
mają 2-3 dzieci, ogródek i okołodomowy inwentarz - najpierw zabiją Cię śmiechem
a potem pogonią z widłami.

[agn30ieszka]

praca na wsi nie jest zajmowaniem się domem tylko formą pracy zawodowej, o
wychowywaniu dzieci nie dyskutuję, o czym wyraźnie napisałam;
post dotyczył raczej zajmowania się domem (nawet jeżeli nie jest to mieszkanie
w bloku) czyli zwykłe domowe obowiązki;
naprawdę wkurza mnie, jak niektóre bezdzietne małżeństwa, w których tylko jedno
zarabia, twierdzą, że to drugie zajmując się domem pracuje równie ciężko;

[cito1]

Zajmowanie domem równolegle z pracą zawodową jest czymś innym niż zajmowanie
domem 24 na dobę. Ciężka praca, albowiem taka osoba bierze na siebie wszystko.
Od zakupów, poprzez sporządne , domowe posiłki, aranżacja, dekoracja , czystość,
ład ale i miła atmosfera dla tego, który wraca z pracy. Ponadto moja droga
załatwianie wszelkich spraw na mieście, w urzędach, gazowniach, elektrowniach,
ubezpieczeniach i co tam jeszcze po drodze wpadnie. Trzeba mieć głowę na około
karku na zawiasach, żeby to wszystko ogarnąć do kupy. Więc gdzie tu lenistwo?

[0skar]

E tam, kwestia organizacji. Wiem, bo w tej chwili 99% spraw z tym związanych
spoczywa na mnie.

[agn30ieszka]

Zajmowanie domem równolegle z pracą zawodową jest czymś innym niż zajmowanie
> domem 24 na dobę.

dlaczego czym innym? czy wtedy dom wymaga mniej?

Ciężka praca, albowiem taka osoba bierze na siebie wszystko.
> Od zakupów, poprzez sporządne , domowe posiłki, aranżacja, dekoracja ,
czystość
> ,
> ład ale i miła atmosfera dla tego, który wraca z pracy. Ponadto moja droga
> załatwianie wszelkich spraw na mieście, w urzędach, gazowniach, elektrowniach,
> ubezpieczeniach i co tam jeszcze po drodze wpadnie

owszem masz rację bierze wszystko, ale i tak nie wychodzi tego na pełny etat
codziennie, urzędy i inne sprawy na prawdę nie zdarzają się zbyt często, dbanie
o domową przyjemną atmosferę wychodzi bardziej z wnętrza człowieka i nie wymaga
duż pracy ale dużo serca i duszy;
każde z nas (Mąż i ja) przetestowaliśmy oba warianty i wyszło nam, że ten co
pozostaje w domu ma więcej czasu dla siebie, teraz oboje pracujemy, posiłki
jemy w 99% w domu, razem dzielimy się obowiązkami i jescze nam wystarcza
energii i czasu, żeby pobyć ze sobą, pograć, poczytać sobie wiersze itd.

[cito1]

Nie wymaga mniej, ale robi się z półproduktów, bardziej na odlew. Nie wmówisz
mi, że na podwieczorek po pracy pieczesz beziki. Bo w to nieuwierzę. Owszem,
ktoś kto jest w domu ma więcej czasu dla siebie ale... gdyby zechciał komuś
prowadzić dom za pieniądze nie czuł by się wypompowany po powrocie???? Czujesz
luz bo jesteś w domu, możesz w dresie zagospodarować czas po swojemu, to taki
komfort psychiczny, że nikt nie stoi nad tobą, nie odbijasz karty zegarowej ,
ale swoje zrobić musisz. To samo robione u pracodawcy, willi czy nawet
mieszkanka jakiegoś bossa, za forsę by zmęczyło na maxa.

[ulkamala]

A dlaczego Cię to wkurza? Jeśli jesteś kobietą dla której tzw. domowe obowiązki
to praca łatwa, lekka i przyjemna to szczerze zazdroszczę. Ja przez 3 lata
zajmowałam się domem i uważam że to ciężka praca. Tym bardziej iż na ogól w
takim układzie gdzie ktoś nie pracuje zawodowo druga osoba (w tym wypadku akurat
na mnie trafiło) czuje się w obowiązku aby w domu było jak w przysłowiowym
pudełeczku. Opisze Ci jak wyglądał mój typowy dzień i zrozumiesz pewnie dlaczego
z taką ochotą poszłam do pracy:). Córka z gatunku starszych dzieci więc nie
potrzebowała opieki bo do 15 – 16 w szkole (lekcje + zajęcia pozalekcyjne), stan
posiadania dwa koty, pies dom z ogródkiem. Pobudka o godzinie 6.00, spacer z
pieskiem, wypuszczenie kotów na dwór,. Przy okazji do sklepu po pieczywo, mleko
i co tam jeszcze skończyło się w domu. Wracałam robiłam śniadanie , parzyłam
kawkę. W tym czasie dziecko i mąż wstawali. Jedliśmy śniadanie. Oni wychodzili,
ja zmywałam, karmiłam zwierzaki. Potem – w zależności od pory roku , albo
palenie w centralnym (niestety węglowym), albo praca w ogródku (kocham ten ogród
i wiele osób mi go zazdrości ale czasami można mieć dość). Chwilka relaksu
(jakieś 40 minut), no ale nie zawsze bezczynna – niekiedy w tym czasie
wymyślałam jadłospis, niekiedy szłam do lekarza , albo do weterynarza ze
zwierzakami, niekiedy robiłam listę na cotygodniowe duże zakupy, albo płaciłam
rachunki. Później sprzątanie: kurze, podłogi, wstawienie prania (niesamowite
ilości prania!) , przeprasowanie paru rzeczy, no i już trzeba było myśleć o
obiedzie. Ugotowanie wszystkiego co tam było nadany dzień ( wiadomo, ziemniaki i
takie tam na ostatnia chwilkę). Spacerek z pieskiem. Potem to już normalnie,
obiad, odrabianie lekcji z dzieckiem, przygotowanie Kolacji. Raz w tygodniu duże
zakupy. Raz na dwa tygodnie porządne sprzątanie : albo pranie dywanów albo mycie
okien. I tak miałam szczęście bo mój mąż z gatunku tych co uważają że jednak
praca w domu to też praca więc w weekendy gotował chętnie pomagał kiedy miał
czas. Tempo życia miałam o wiele wolniejsze niż teraz, ale jednak praca byłą
ciężka. Pracuje zawodowo i w związku z powyższym o idealnym porządku na dzień
dzisiejszy mogę zapomnieć ale wcale nie tęsknię do tamtych czasów. A na
marginesie – to pewnie sprawa indywidualna i zapewne są osoby które siedząc w
domu też się nie przemęczają.

[bri]

Zajmowanie się domem ograniczamy z mężem do niezbędnego minimum bo oboje
pracujemy i mamy małą córeczkę ale mimo to jest co robić. Myślę, że gdybym nie
była na etacie to bez najmniejszego problemu mogłabym spędzić 6-7 godzin
dziennie pracując w domu.

[agn30ieszka]

zajmowanie się dzieckiem i wychowywanie wymaga czasu i nie ma w tym nic
dziwnego, dziecku potrzebna jest uwaga i czas dorosłych, więc nic dziwnego, że
mogłabyś spędzić 6-7 godzin dziennie pracując w domu

[bri]

Wyłączyłam z tego opiekę nad dzieckiem. Miałam na myśli "tylko" robienie
śniadań, obiadów i kolacji, zakupów, zmywanie, pranie, prasowanie, odkurzanie,
mycie podłóg, ścielenie łóżek, zmiany pościeli, płacenie rachunków, wizyty w
urzędach i na poczcie, mycie okien, pranie, prasowanie i wieszanie zasłon i
firanek, podlewanie kwiatków, porządkowanie szaf itp.

Ile czasu się na to poświęca zależy od osobistych preferencji. Może Tobie
wystarcza mycie podłogi raz w tygodniu, na obiad podałabyć kluski z sosem ze
słoika. Wtedy w istocie nie napracowałabyś się za bardzo.

[agn30ieszka]

akurat jesteśmy dość pedantyczni, ze słoika jemy niewiele, chyba, że sami coś
tam włożymy, odkurzanie 3-4 razy w tygodniu, zamiatanie co najmniej raz
dziennie, zmywanie po każdym posiłku (nie mamy zmywarki), rachunki - internet,
zmiana pościeli? - jak często ty ją zmieniasz, ale to zaledwie kilka minut
zajmuje, pierze pralka, w szafach mamy porządek (zawsze!!! - na bieżąco),
prasowanie akurat robię ja podczas oglądania wiadomości lub jakiegoś serialu,
zasłon nie mamy a firanki chyba wystarczy raz na miesiąc zmienić, to samo
dotyczy mycia okien; osczędzam czas na podlewaniu kwiatów - mam głównie kaktusy
i dwie palmy

[bri]

Fantastycznie, że masz tak dobrze zorganizowany dom. Może powinnaś zacząć robić
szkolenia dla tych kobiet, które się tak lenią cały dzień w domu?

[khaki3]

no to pozazdroscic tylko tobie. ja z kolei zmieniam posciel raz w tygodniu to
samo z firankami, mam uczelnie na kurze wszelkie wiec nie moge zyc sobie w domu
gdzie nie sprzata sie codziennie i nie jest to dokladne i porzadne sprzatanie.
oknamyje tez raz w tygodniu od strony wewnetrznej, zewnetrzna zostawiam na mycie
raz w miesiacu, kwiaty "myje" co 3 dzien a kwiatow mam duzo, wiec zajmuje mi to
srednio 3 godziny, odkurzam codziennie, codziennie tez zmywam podlogi,
codziennie zmywamnaczynia, codziennie gotuje, i codziennie piore, nie zakladam
tej samej rzeczy dwa razy raz zaloze i piore, codziennie zalatwiam cos w
urzedach a przy biurokracji zajmuje mi to polowe dnia, codziennie tez zajmuje
sie swoim kotem, i codziennie po nim sprzatam. i nie mowie,ze tolatwe i
przyjemne, ale to jest ciezka robota. wolalabym isc do pracy na 9 czy 12 godzin
i wrocic na "gotowe" i zapewne byloby mi o wiele latwiej. a jak przyjdzie czas
na dziecko to chyba bede zmuszona pozyczyc od kogos kilka godzin zeby starczylo
mi czasu chocby na czytanie ksiazki.

[pavvka]

Szczerze mnie zastanawia kwestia jak można mieć codziennie coś do załatwienia w
urzędach... No, chyba, że masz zarejestrowanych 10 firm i jesteś uwikłana w 20
spraw sądowych, w takim przypadku jestem w stanie to zrozumieć.

[khaki3]

Jestem zmuszona lazic codziennie po urzedach ze wzielgu na nabywanie wlasnej
ziemi, i wszystkie rozne i dziekie formalnosci zwiazane z kupnem ziemi oraz z
plana budowy domu. idziesz dopani Z ta cie odsyla do pani B ale pani B nie ma
wiec cie odsylaja na drugi koniec miasta do pana y ale go tez nie ma itp tid i
tak lazi czlowiek codziennie z jednym papierem po kilka godzin. bo to tu
pieczatki nie ma, albo nie ma pana od pieczatki.

[agn30ieszka]

z tego, co przeczytałam, to faktycznie masz codziennie dużo pracy, nasze
mieszkanie jest raczej czyste zdaniem odwiedzających z nienacka, ale Wasze to
chyba musi lśnić, w tej sytuacji faktycznie zajmowanie się domem zajmuje cały
dzień, natomiast ośmielę się zauważyć, że zdecydowana większość osób tak
pedantycznie o dom się nie troszczy;
a co do urzędów jest to jak mniemam sprawa tymczasowa, jak my kupowaliśmy
mieszkanie a potem organizowaliśmy budowę domu (niestety nie naszego) to też
było trochę biegania, ale obecnie to nie pamiętam kiedy byłam w urzędzie

[kocia_noga]

Nie da się tak prosto oddzielić wychowania dziecka od pracy w domu.Jak macie
dzieci, to cała praca domowa zmienia się zasadniczo i to na długo.
Dla mnie w ogóle roboty domowe sa katorgą, bo ich nigdy nie cierpiałam i tak mi
zostało.Teraz, gdy dzieci odfrunęły,robię tylko to co muszę, mój chop też i tak
nam dobrze, nie jesteśmy wyznawcami kultu podłogi na klęczkach ani kultu
firanek.Jedynie gotowanie zajmuje mi trochę czasu, ale to lubię robić. Tak jest
teraz.

[bitch.with.a.brain]

Jak prowadzisz kuchnię na miare hotelu Bristol to na pewno to zajmuje czas:)
Zrobienie kanapek dla 2 osób (wieksza ilość) to 10 minut.
Na pewno wiele zależy od tego jakie są urządzenia w domu.W końcu co innego
zajmowanie sie domem jak nosi sie wode ze studni i podgrzewa na piecu,a co
innego jak leci ciepła woda z kranu.
Jak jest pralka, zmywarka, kuchenka mikrofalowa, duża lodówka z dużym
zamrażalnikiem.

I masz racje,ze wszystko zalezy od preferencji.
Tylko zawsze mnie dziwią narzekacze jęczacy ,że sa taacy zmęczeni,bo ciągle
dbają,żeby dom lsnił.Jak ktoś jest takim pedantem to własciwie jest to jego
hobby.Ja też się męczę na rowerze i nei narzekam:)
ale właściwie mało mnei interesuje jak ktoś sobie układa swoje życie prywatne i
domowe., to osobista sprawa.

[bri]

Ja nie narzekam. I też nie lubię tych co narzekają. Nie rozumiem jednak
dlaczego prowadzenia domu nie można uznać za pracę, która męczy tak jak każda
inna? Dla mnie te zajęcia są tak męczące i nużące, że wybrałabym pracę na
etacie nawet gdyby to nie miało nic wspólnego z pieniędzmi.