Zamiast szkoły

[sir.vimes]

goscniedzielny.wiara.pl/index.php?grupa=6&art=1188379233&dzi=1104764436&katg=

[woman-in-love]

dziewczynka, którą psychol więził przez całe dzieciństwo, ale dawał jej książki
do czytania wykazała na testach zadziwiająco wysokie wynyki, więc może coś w tym
jest, że można bez szkoły...

[verdana]

Szkoła to nie tylko nauka - to także kontakty towarzyskie, a także
pozbawienie rodziców totalnej wladzy nad dzieckiem.

[skrzydlate]

Prawdę powiedziawszy miałam na to ochtoę, kiedy dzieci były małe ale nie
poradziłabym sobie z ta samodzielną edukacją, moja córka i syn kiedy zaczęli
chodzić do szkoły (zwłaszcza córka) bardzo źle na nią reagowali.. Generalnie i
tak skończyło sie na wagarowaniu za moim cichym pozwoleniem. Sama nie znoszę
rozwrzeszczanego tłumu i zupełnie się im nie dziwię. Myślę ze to jest kwestia
indywidualna. Moja osobowość do dzisiaj nie najlepiej znosi przedsięwzięcia
zbiorowe i rozumiem to u moich młodych, zwłaszcza że siedzenie na lekcji 45
minut jest koszmarem dla normalnego smarkacza (nawet dla mnie do dzisiaj jest
nie do zniesienia, sama chodzę do szkoły i kiedy wykładowca nie umie sensownie
skupić mojej uwagi śpię bezwstydnie na wykładach albo na nie nie chodzę).
Szczególnie jest trudno młodym w przypadkach gdy nauczyciel jest idiotą co się
nader często zdarza (selekcja negatywna niestety).

[triss_merigold6]

Dla mnie to kompletnie chory pomysł rodziców, którzy mają ambicje
być bogami i obsesyjnie negują rzeczywistość społeczną. IMO krzywda
dla dzieci. Rodzic absolutnie nie powinien mieszać ról nauczyciela i
matki/ojca. BTW szkoła to socjalizacja przede wszystkim a jak ktoś
się obawia do tego stopnia zjawisk typu przemoc/narkomania/inne
patologie w szkole, że chce izolowac dziecko w domu to kwalifikuje
się do leczenia.

[skrzydlate]

wydaje mi sie że trochę o czym innym napisałam, generalnie ludzie są różni, znam
takich którzy są niezsocjalizowani bo tak mają i dobrze sobie radzą, ta cała
socjalizacja na siłę to pomysł trochę z baraków obozowych, nie wszystkich to
dotyczy, zaprawdę ;)

Bogami natomiast usiłuje być nasze Państwo nadopiekuńcze które nie dość ze
dobrze wie co naszym dzieciom potrzeba to jeszcze wie jak powinniśmy oszczędzać
na starość, gdzie i ile, bo społeczeństwo to banda niedouków więc trzeba za nie
decydować :)

[skrzydlate]

.. i zmusza nas do ubezpieczania sie zdrowotnego w systemie który tej opieki
zdrowotnej nie zapewnia na poziomie, który umożliwiałby niekorzystanie z
prywatnej pomocy.. ale to już inny temat, tym niemniej dotyczy problemu
traktowania nas jak bandy matołów którzy nie wiedza nic o swoich potrzebach (to
się chyba nazywa socjalizm)

[sir.vimes]

W pełni sie z Toba zgadzam. Ale Triss ma wiele racji - rodzice nie powinni czuć
sie wobec dzieci wszystkowiedzącymi bóstwami. Abstrahując od krzywdy jaką jest
ograniczanie kontaktu z innymi ludźmi, po prostu lepiej gdy dziecko jest uczone
geografii przez geografa a historii przez historyczkę. A nie przez mamę/tatę np.
po resocjalizacjii czy teologiii. Oczywiscie, w polskiej szkole często etyki
uczy polonista a biologii chemik (różne kombinacje widziałam, w których filozof
uczący fizyki nie był najdziwniejszą opcją.)

[sir.vimes]

goscniedzielny.wiara.pl/index.php?grupa=6&cr=0&kolej=0&art=1188391186&dzi=1104764436&katg=
I w tym tekście dobrze widać, że bez korepetytora i tak się nie obejdzie...
Nauka przez zabawę - wszystko fajnie, liczenie ziemniaków na obiad - też fajnie
(z tym , że IMO to "program" dla przedszkola ) ale jak widać niesposób
zrealizować w domu normalnego programu.
Ja jako dziecko przez jakis czas uczyłam się w szpitalu - przychodzia do chorych
nauczycielka "do wszystkiego". Była cudowna polonistka, ale geografia, biologia,
martematyka - leżały i kwiczały, musiałam potem sporo nadrobić.
I nie wyobrażam sobie zdanych egzaminów do liceum (czy obecnie do gimnazjum) po
takiej nauce - tzn. wyobrażam sobie np. piatke z jednego przedmiotu i ogromną
jedynkę z reszty. A przecież gimnazjaliści to juz raczej nawet sami nie
chcieliby uczyć się z mamusią.

[skrzydlate]

:-))) jakbyś słyszała jakim językiem posługiwała się pani od polskiego w liceum
u moich młodych .. a jakim posługują się oni zrozumiałabyś co mam na myśli
pisząc o samo-edukacji ;)))))

Mam poczucie że najważniejszych rzeczy uczymy się i tak sami, a szkoła to pole
do eksperymentów na ludziach ;)

[sir.vimes]

Oj, zapewne.

Ale 9i kontakt z ludźmi (nawet głupimi) i kontakt z wiedzą typu "odtąd - dotąd"
, lekcjami i przerwami itp. jest IMO potrzebny.

Poza tym - szkoła pozwala dziecku nauczyć się być nonkonformistą, walczyć z
hipokryzją, wybierać między piatką i świetym spokojem a jedynką i własną dumą,
nawiązywać przeróżne relacje między ludzkie, bronić własnego zdania, przegrywać
- to wszystko są ważne rzeczy.

[verdana]

Uczenie dzieci przez rodziców - abstrahujac od możliwosci uczenia
wszystkiego i poziomu takiej edukacji, to nauczenie dzieci, ze
istnieje tylko jeden punkt widzenia, jedna ideologia, jedne poglądy.
Dziecko, tak uczone, pozostanie ograniczone do bardzo zamkniętego
swiata - moze mowic najczystsza polszczyzną, znać matematykę na
poziomie o trzy klasy wyżej - ale nie nauczy się, ze ludzie różnie
myślą i ze nie wszyscy myślą to samo co mama i tata i żyją tak samo.
Ze ludzie maja rózne dążenia, moralność, zachowanie. To ogromne
ograniczenie możliwosci umysłowych i poznawczych dziecka.
Wypuszczone po latach z takiej klatki "jednomyslenia" może być albo
zszokowane, albo niedostosowane.
Kolejny problem to fakt, ze rodzice nie sa w stanie wyhwycić
zdolnosci swojego dziecka, w dziedzinach, o ktorych sami nie maja
pojęcia. Nie sa tez w stanie stwierdzic, na jakim ich dziecko jest
poziomie - czy jest przeciętne, czy odstaje (w dowolna stronę) od
innych dzieci. Samo opanowanie materiału nie wystarczy, by ocenić
zdolności i inteligencję dziecka - bo nie ma porównania z nikim
innym. Moze to doprowadzić - i zazwyczaj doprowadza, do
nieadekwatnych wymagań.

[skrzydlate]

to jasne, ale uczenie w domu nie oznacza izolacji, mozna te
konfrontacje przeprowadzac, niekoniecznie przy pomocy szkoly w
ktorej marnuje sie czas na walke z wiatrakami ... przypominaja mi
sie dzieciaki tzw vipowskie ktore moja mloda kiedys poznala przez
kolezanke, to jest dopiero hodowla.... one nawet normalnie nie
umieją porozmawiac, tak są przygotowane do zycia w naszej
rzeczywistosci, ich swiat jest tak skromny i jednopłaszczyznowy ze
włos siwieje na głowie kiedy się tego posłucha, tylko wybitne
jednostki są w stanie to przeskoczyc, uwaga, oni będa
decydentami !!!! ;)))

[skrzydlate]

Zmierzam cały czas do tego żeby nie było równości, nie jestesmy
jednakowi i nasze dzieci tez. Przeprowadzilam udany eksperyment
pedagogiczny na wlasnych dzieciach, wychowalam je opierajac sie
wylacznie na wlasnej intuicji. Esperyment sie udal. Aczkolwiek ja
tez sie musialam sporo nauczyc. I wiem, ze sa samodzielnie myslacy,
odpowiedzialni i nie trzeba ich traktowac jak miesa armatniego do
realizacji programu wytyczonego przez kuratporium.
Wspolczuje synowi ktory jeszcze chodzi do liceum i przed nim matura,
wspolczuje mu bo musi wysluchiwac histeryzujacyh nauczycieli, ktorym
sie wydaje ze jak dzieciaki zastrasza to cos z tego wyniknie, a
wyniknie tylko wieksze spozycie srodkow uspakajajacych albo wizyty u
psychologow. Wspolczuje mu ze musi siedziec w tej lawce tyle godzin
dziennie i czesto glupot wysluchiwac, ktore mu do niczego nie beda
potrzebne, i tak stara sie szybko wyrzucic to z glowy zeby miec
miejsce na to co go interesuje. Wspólczuje mu bo musi znosic ludzi
ktorzy maja nad nim wladze a pojecia nie mają co z nią robić.
Dzieciak i tak robi w tej szkole co chce i nikt mu nic nie moze
zrobic bo stopnie ma dobre i ma argumenty na obrone swojego
stanowiska, ktore o dziwo są przyjmowane. To jes taki samodzielny
twórczy typ, ktory sobie świetnie dałby rade sam.
Córka ... ona juz w ogole nie powinna byla chodzic do szkoly, ona
nie tracila czasu na dyskusje i przekonywanie kogokolwiek do swoich
racji, robila to co uwazala za stosowne.

[verdana]

To, że szkola nie jest dobra, dyskusji nie podlega. Ale nie oznacza,
ze wychowanie dzieci bez szkoły jest dobre - chyba, ze stworzy się
własną szkołę, angazujac nauczycieli.
Mama, ktora uwielbia romantyków i nie znosi pozytywistow - dla
przykładu , przekaze dziecku wlasnie takie przeslanie, jakby sie nie
starala. Uczeń, ktory zna zdanie mamy, i nauczycieli, ktorzy dla
odmiany preferują Kochanowskiego i Sakmandrytów, moze sobie wyrobić
wlasne zdanie. przy mamie raczej mu sie to nie uda - może potakiwać
lub być w obozycji, nic pośrodku.
Z wlasnych doswiadczeń wiem, ze jak rodzice nie dają się zastraszyć
i spokojnie podchodza do szkoły, to dziecko zazwyczaj także. Dopiero
mieszanka - wymagajaca szkoła+wymagajacy rodzic konczy się
psychiatrą.
Dlaczego twoja corka nie powinna chodzić do szkoly? Ona wlasnie
powinna - szkola jej nie zaszkodziła, a wie jakie są pozytywne i
negatywne konsekwencje robienia tego, co sie uwaza za słuszne.
Wolalabyś, aby tego, ze szefowie bywają głupi i że pewne polecenia,
chocbysmy nie byli przekonani trzeba wykonywac, powinien uczyć się
dorosły w pierwszej pracy? I że jedyna zaletą człowieka jest
robienie zawsze tego, co chce i uwaza za sluszne, a wszelkie
podporzadkowanie jest błędem?
No i nie przesadzajmy - znam bardzo złych nauczycieli, ale znam i
bardzo dobrych, ktorzy zrobili dla mojego dziecka więcej, niż ja
bylabym w stanie zrobić.

[skrzydlate]

:-)

[skrzydlate]

zrobiłam w zyciu wszystko żeby nie mieć szefów (głupich, a poniewaz nikt ni jest
doskonały nie mam żadnych) :-) poza tym wszystko się zgadza, za wyjątkiem punktu
widzenia, który zależy od punktu siedzenia :-)

[woman-in-love]

a może wróci jakaś wersja domowego kształcenia odpowiadająca dawnym
guwernantkom? Na przykład (zdaje się) Artur Rubinstein nie chodził do szkoły, a
był obywatelem świata, Chopin też niewiele zagrzał szkolnej ławki (carskiej
zresztą). Moim zdaniem internet zrewolucjonizuje tę anachroniczną instytucję,
która jest urawniłowką nie do zniesienia.

[skrzydlate]

na tym rozpaskudzonym zachodzie coś tam już działa