Telenowela a feminizm

[six_a]

o izaurach, brzydUlach i zbuntowanych aniołach...

"Telenowele są popularne tylko w krajach słabo rozwiniętych?
- Tak, w krajach, gdzie kobiety nie mają tych samych praw co
mężczyźni i w większym czy mniejszym stopniu są im podporządkowane.
Telenowela ten stan rzeczy potwierdza."

wyborcza.pl/1,75475,5842733,Telenowela_wiecznie_zywa.html

rozumiem, że u nas pęd do telenoweli dopiero się rozwija, to chyba
się cofamy rozwojowo?

[pavvka]

A w których krajach telenowele są niepopularne? Bo ja takich nie
znam.

[six_a]

no chyba w takich, gdzie ludzie mają co innego do roboty, niż gnicie
przed telewizorem przez 1200 odcinków i bieganie na zloty
wielbicieli leoncia.

czyli wychodzi mi że w rozwiniętych i świadomych - chodzi o
proporcje: kult telenoweli czy telenowela jako jedna z wielu ofert.

[bene_gesserit]

To musialby byc kraj z niewielka bardzo iloscia bezrobotnych, z
bardzo bogatymi emerytami i oferujacy przyjazny klimat. Imo nie ma
takiego panstwa.

[six_a]

jeeeezu, wróćmy na tory, bo się z nasypu zsuwamy.

nie pytam, kto jaki lubi serial i czy są kraje czy ich nie ma.
pytam, czy telenowela może stanowić jakieś zagrożenie dla feminizmu
i dążeń równościowych - skoro w sumie tyle kobiet je ogląda, a w
tych telenowelach prezentuje się archaiczny, wyidealizowany świat,
oparty na stereotypach i tradycjach patriarchalnych przeważnie.

[bene_gesserit]

Przeciez to nic nowego. Rownie dobrze moznaby sie pytac, czy
zagrozeniem jest bajka o Kopciuszku albo historia Brzydkiego
Kaczatka. Gdzies czytalam, ze powiesci typu Harlekin (ktore wszak
sa czytanym odpowiednikiem telenowel) wyzwalaja podczas czytania
hormony przyjemnosci w mozgu. Nie o tresc moze chodzic, ale o
chemie. Lepsze takie pocieszenie, niz zagladanie do kieliszka np.
Jesli zmieni sie swiat, zmienia sie tez telenowele, nie na odwrot.

Noi - slabo sie znam na temacie, ale jesli prawda jest, co mowi ten
pan (heroina dzieki wlasnym przymiotom i wiernosci sobie dostaje
pol krolestwa i reke krolewicza), to chyba jest ok?

[six_a]

baśń po pierwsze nie ma tysiąca odcinków, po drugie jest pewną
konwencją, niemającą wiele wspólnego z rzeczywistością i każdy o tym
wie, no może dzieci nie wiedzą - w każdym razie ilu dorosłych marzy
o byciu królewną i księciem, no pewnie zdecydowanie mniej, niż wśród
maluchów.
telenowela nie jest wzięta w taki cudzysłów, tylko udaje świat
rzeczywisty. nie baśniowość, romantyczność jest groźnawa, tylko
podszywanie się pod rzeczywistość i podtrzymywanie stereotypów
typu "kobieta-szef = wredna zdzira do kwadratu", "mężczyzna-szef =
uwodziciel, zdrajca", "mamusia z dzieckiem na wychowawczym = kuchta
przynieś, podnieś, pozamiataj" itakdalej.

>Jesli zmieni sie swiat, zmienia sie tez telenowele, nie na odwrot
trochę prawda, a trochę nie do końca:)
ech no, to jest tak jak z tym językiem trochę, jak nie wprowadzisz
na siłę form żeńskich i nie będziesz ich promować, przynajmniej na
początku, to one się nie przyjmą same z siebie. czyli jakaś
aktywność i wymuszanie pewnych działań jest potrzebne, bo samo się
nic nie zrobi.

[bene_gesserit]

Malo widzialam odcinkow telenowel, wiec pisze troche w ciemno.
Wydaje mi sie jednak, ze jesli skupimy sie na tym, co importujemy z
Kolumbii czy innej Argentyny albo formatach (jak Brzydula), to ten
cudzyslow jest bardziej niz widoczny. Poczynajac od specyficznego
sposobu narracji, przez kostiumy i styl gry (nawiazujacy ekspresja
do przedwojennych komedii i melodramatow). To nie ma nic wspolnego
z tym, co widzi sie np w takim Glinie czy Pitbullu, ktore sa
serialami, chetnie jednak wierzymy, ze sa odbiciem realu.

Basniami o tysiacu odcinkow sa wielkie eposy - od Kalevali przez
Eneide do Mahabharaty. Racje ma ten pan z wywiadu: telenowele
nawiazuja do tradycji ustnej.

Co do stereotypow, to nie znam materialu na tyle, zeby sie pewnie
wypowiadac - chociaz w ramach obowiazku towarzyskiego obejrzalam
pare odcinkow Brzyduli i mimo skonczenie przewidywalnej akcji i
stereotypowych typow ilosc wrednych/milych mezczyzn/kobiet wydala
mi sie byc wyrownana. Szefowa co prawda wredna, ale dla rownowagi
jeden szef jest zawistnym knujaczem, a drugi - glupim bufonem. Itd.

Wiem, ze media obecnie ksztaltuja rzeczywistosc w co najmniej takim
samym stopniu, w jakim ja odzwierciedlaja. Ale akurat telenoweli
bym sie nie bala: imo grozniejsze sa reklamy albo np 'prawdziwe'
filmy, w ktorych nie ma rol dla kobiet, ktore wygladaja jakby
skonczyly 40 lat. Itd.

[six_a]

importujemy machokulturę:)
i po co nam to?
nie lepiej wyeksportować w kosmos panów od suczek?:)

bene, Ty widzisz w telenoweli co innego, niż wierna fanka losów
rysia i grażynki z klanu. u Ciebie jest ważna forma, nawiązania,
narracja, styl gry, a ktoś kogo 'urzekła ich historia' w ogóle się
tym nie zajmuje. to jest tak jakbyś oglądała własnych sąsiadów,
tylko nie przez wizjer, a przez telewizor, i jeszcze zajmuje to to
pół życia, bo taki klan to się ciągnie jak guma już chyba od 10 lat.

pitbulle mają trochę inny typ realizmu. reklamy w tym kontekście
akurat chyba nie są groźne, bo istnieją w świadomości nie dłużej,
niż przez okres kampanii to raz, a dwa ludzie mają awersję i w bloku
reklamowym idą sobie zrobić herbatę, a wracają na ciąg dalszy 4560
odcinka czegoś tam, pewnie dlatego product placement ma takie
wzięcie.

ja nie wiem, czy średni odbiorca telenoweli wie, co to kalevala, a
nawet co to epos;)

to, o czym piszesz, jest OK - tzn. harlequiny i rozrywkowe
podejście, jakiś rodzaj przyjemności czerpanej z tego czy owego,
nawet z baśni, bo po to m.in istnieją. ale jak włączasz telewizor
przez dziesięć lat na klan, to ja nie wiem, czy to jeszcze jest
rozrywkowe - na dłuższą metę zajmowanie się losami rysia, pysia i
grażynki jest uciążliwe, jak prowadzenie drugiego życia dajmy na to.
potem zaczyna się myśleć grażynką, doradzać innym, co by zrobiła
grażynka itakdalej, a grażynka jest skonstruowana baaardzo
tradycyjnie (tzn. przynajmniej była, jak ją widziałam parę lat
temu;).

co do filmów bez kobiet, to nie jest chyba aż tak źle, społeczeństwa
się starzeją, przynajmniej te w Europie, a filmy będą się starzeć
razem z nimi. w końcu nie tylko młodzież chodzi do kina.

[kocia_noga]

six_a napisała:

> potem zaczyna się myśleć grażynką, doradzać innym, co by zrobiła
> grażynka itakdalej, a grażynka jest skonstruowana baaardzo
> tradycyjnie


Nie tylko Grażynka, wszystkie postaci kobiece u Łepkowskiej czy
innych sa z jednego kawałka, dodatkowo najważniejszym autorytetem
jest jakiś facet. Ja też oglądałam dawno temu, ale zajrzałam do
kilkunastu sertiali polskich i wszędzie to samo. Niektóre formaty
sprowadziliśmy zzagranicy ( popularne tam np w latach 50.) inne
zrobione zostały samodzielnie. Dla mnie najgorszym szitem była
Rodzina zastępcza, tak nawiasem mówiąc. Próbowałam obejrzeć cały
odcinek Lokatorów, Bulionerów i jeszcze judnego jakiegoś szitu nie
pomne tytułu, ale się nie dało, więc może dlatego ta R.Z. jest dla
mnie skrajnym pzrypadkiem :)
Nie wiem o co tu chodzi, moze o rządy w TV ludzi z solidarnościowego
nadania? Oni wszyscy chcieli powrotu do WArtości, czyli rakiem w
lata 50.
Przedtem szły takie dzieła jak Seks w wielkim mieście, Ally mc Beal
czy jeszcze inne (pamiętam taki serial o samotnej matce ze sfer
robotniuczych - w wersji amerykańskiej do pzrełknięcia, polska
wersja=awersja )
Może tzw społeczeństwo odrzuciło te seriale? W końcu robią jakieś
badania oglądalności, więc może.
A politykę maja jedną - nabić jaknajwięcej kasy z reklam, więc
chceta gówna - proszę bardzo.

[easz]

six_a napisała:

> ja nie wiem, czy średni odbiorca telenoweli wie, co to kalevala, a
> nawet co to epos;)

Ja wiem, mój tato b. lubi niektóre telenowele (w odróżnieniu od
mamy) i też wie co to epos, babcia akurat co to epos nie wie, ale co
to Kalevala to znów lepiej wie ode mnie, kolega zakochany w Brzyduli
Betty też wie co to epos, dwie sąsiadki też wiedzą, córka jednej z
nich - wie, koleżanki w pracy wiedzą, niektórym podejrzewam Kalevala
też nie jest obca ze słyszenia... a jesteśmy średni, całkiem
przeciętni - stereotypizujesz moja droga;)

i późniejsze -

> OK, dla gospoś domowych też w programie coś musi być, w końcu nie
> można przez cały dzień sprzątać tych wypasionych chałup;)

znów stereotypkiem lecisz, widzę, że byś się b. zdziwiła - kto
czasem ogląda i lubi telenowele...

> potem zaczyna się myśleć grażynką, doradzać innym, co by zrobiła
> grażynka itakdalej, a grażynka jest skonstruowana baaardzo
> tradycyjnie (tzn. przynajmniej była, jak ją widziałam parę lat
> temu;)

To jest fajne w telenowelach m. in., że możesz obejrzeć jeden
odcinek na 5o nawet i nadal kumasz;) oraz to, że nie tylko
stereotypy grażynkowe się w nich plenią, są też inne, do wyboru, do
koloru, np. taka Brook Logan - typ tzw. zimnej suki (jakże błędnie),
który ogólnie w serialach uwielbiam, tym bardziej i przekornie, że z
oglądających dokoła mnie wszyscy by Brooke utopili w łyżce wody z
zazdrości i nienawiści;)'

[six_a]

>znów stereotypkiem lecisz, widzę, że byś się b. zdziwiła - kto
czasem ogląda i lubi telenowele

nie czytasz uważnie, obie wypowiedzi: o standardowym odbiorcy i
wypasionych chałupach były z przymrużeniem oka, a znaczyły tyle, że
nie ma najmniejszego znaczenia, kto ogląda. oglądać może każdy, o
ile ma dostęp do telewizora, istotne jest, kto jest targetem i co
chce się targetowi wpoić. jak ktoś targetem nie jest, czerpie z
oglądania zupełnie inne przyjemności, pisałam zresztą o tym gdzieś
tam wyżej.

To jest fajne w telenowelach m. in., że możesz obejrzeć jeden
> odcinek na 5o nawet i nadal kumasz
no nie kumam, bo jeśli mogę obejrzeć jeden na pięćdziesiąt i kumać,
to mogę równie dobrze żadnego nie oglądać i wiedzieć, o czym rzecz,
prawda? to po co w ogóle?
no i skoro mam nie lecieć stereotypem, co mi jakby wypominasz:), to
po co mam dodatkowo pławić się w stereotypach serialowych 'do
wyboru" i koloru?;)

ot paradoks, mamy nie myśleć stereotypem, ale pławić się w
stereotypie rozpowszechnianym przez telemelenowele?

[easz]

six_a napisała:

> To jest fajne w telenowelach m. in., że możesz obejrzeć jeden
> > odcinek na 5o nawet i nadal kumasz
> no nie kumam, bo jeśli mogę obejrzeć jeden na pięćdziesiąt i
kumać,
> to mogę równie dobrze żadnego nie oglądać i wiedzieć, o czym
rzecz,
> prawda? to po co w ogóle?

No właśnie sama napisałaś wyżej - dla przyjemności - takiej, czy
innej - ale.

> nie ma najmniejszego znaczenia, kto ogląda. oglądać może każdy

Może i tak, ale przy takich tematach zawsze padają pogardliwe teksty
nt odbiorców. Może tu się akurat pospieszyłam, ale przykro mi,
niestety w stylu w jakim napisałaś ( choć z ;) fakt), a to że dla
kur domowych, kucharek, kiepsko wykształconych itp.

> no i skoro mam nie lecieć stereotypem, co mi jakby wypominasz:),
to
> po co mam dodatkowo pławić się w stereotypach serialowych 'do
> wyboru" i koloru?;)
>
> ot paradoks, mamy nie myśleć stereotypem, ale pławić się w
> stereotypie rozpowszechnianym przez telemelenowele

Zaraz tam wypominam!.. zauważam;) Nie chodziło mi o to, co masz
robić i w czym się pławić, i że w ogole masz, tylko odpowiadałam na
Twoją myśl z wątku nt takich to a takich stereotypów, że nie, nie
tylko wymieniane przez Ciebie się zdarzają. Choć akurat bohaterka
przeze mnie wymieniona też się właściwie jakoś tam kwalifikuje,
hm...

Myślałam, że jak z przymrużeniem oka, to z przymrużeniem;) A poza
tym paradosy są na świecie, no i co?

[easz]

six_a napisała:

> baśń po pierwsze nie ma tysiąca odcinków, po drugie jest pewną
> konwencją, niemającą wiele wspólnego z rzeczywistością i każdy o
tym
> wie, no może dzieci nie wiedzą - w każdym razie ilu dorosłych
marzy
> o byciu królewną i księciem, no pewnie zdecydowanie mniej, niż
wśród
> maluchów.

Nie doceniasz baśni, ich precyzji i siły w przekazywaniu kolejnym
pokoleniom stereotypów płci, tego jak wielką rolę odgrywają w
socjalizacj, zwłaszcza dziewczynek... Bajki, baśnie są o wiele
bardziej niebezpieczne niż telenowele.

> >Jesli zmieni sie swiat, zmienia sie tez telenowele, nie na odwrot
> trochę prawda, a trochę nie do końca:)
> ech no, to jest tak jak z tym językiem trochę, jak nie wprowadzisz
> na siłę form żeńskich i nie będziesz ich promować, przynajmniej na
> początku, to one się nie przyjmą same z siebie. czyli jakaś
> aktywność i wymuszanie pewnych działań jest potrzebne, bo samo się
> nic nie zrobi.

Zgadzam się, choć to jest trochę jak z jajkiem i kurą.

[six_a]

>Bajki, baśnie są o wiele
bardziej niebezpieczne niż telenowele.

doceniam rolę, ale raczej się nie zgodzę z powyższym, baśnie są po
to, żeby oswajać i osładzać świat w początkowym etapie życia,
przynajmniej taką rolę pełnią w kulturze europejskiej. mają ten duży
plus, że się z nich wyrasta, jak z oglądania dobranocki mniej
więcej. z telenoweli nie tylko się nie wyrasta, ale często grzęźnie
się w niej do końca życia, głównie z braku innej oferty.

jakoś mogę sobie wyobrazić świat bez telenoweli, a bez baśni czy
legedny niespecjalnie.

[easz]

six_a napisała:

> doceniam rolę, ale raczej się nie zgodzę z powyższym, baśnie są po
> to, żeby oswajać i osładzać świat w początkowym etapie życia,
> przynajmniej taką rolę pełnią w kulturze europejskiej.

A ja nie raczej, ale na pewno się nie zgodzę;) Oswajać świat - może,
ale ja bym się skupiła na dziecku raczej a nie na świecie - baśnie
oswajają dziecko (socjalizacja) i to by nie było/nie jest złe, gdyby
nie to, co pisałam o stereotypach - baśnie wmawiają dziecku świat,
na pewno niczego nie osładzają! Czerwony Kapturek, Sinobrody,
Kopciuszek, Andersen?.. Błagam. (to dwuznaczniki, co najmniej).

> mają ten duży
> plus, że się z nich wyrasta, jak z oglądania dobranocki mniej
> więcej.

Baśnie (te prawdziwe, klasyczne, jak wolisz) to ZUPEŁNIE co innego
niż dobranocki. Po Pszczółce Mai zostaje sentyment, po Kopciuszku -
ucięta pięta. Pewne rzeczy zakorzeniają się b. glęboko, na tym
polega cały "urok" baśni.

> z telenoweli nie tylko się nie wyrasta, ale często grzęźnie
> się w niej do końca życia, głównie z braku innej oferty.

Oj, to mi znów zabrzmiało potępiająco;))

> jakoś mogę sobie wyobrazić świat bez telenoweli, a bez baśni czy
> legedny niespecjalnie.

Ja sobie absolutnie nie wyobrażam świata bez baśni! Ot, znów taki
mały paradoks;)

[six_a]

>baśnie wmawiają dziecku świat, na pewno niczego nie osładzają!
Czerwony Kapturek, Sinobrody, Kopciuszek, Andersen?.. Błagam

:))) no osładzają, jak nie: zło zawsze przegrywa, księżniczka
dostaje księcia, strach związany z połknięciem kapturka przez wilka
zostaje ostatecznie pokonany. myślę, że wychowanie dziecka bez
pewnej dawki strachu jest niemożliwe, po prostu dlatego, że życie
potrafi być o wiele okrutniejsze. jeśli istnieje strach wynikający z
istnienia zła, trzeba go poznać i oswoić. równie dobrze moglibyśmy
chcieć wychowywać dzieci bez czytania im smutnych historii
(niekoniecznie krwawych), żeby nigdy nie musiały się niczym martwić.

myślę, że wszystko jest kwestią zrozumienia mechanizmu, jeśli
dojdziesz np. do etapu literackiego opracowania baśni, to wyrośniesz
z uciętej pięty, bo jest ona tylko symbolem, a nie horrorem klasy B,
jeśli jakoś to przegapisz, pięta i sinobrody zostają, strasząc do
końca życia:)

>Oj, to mi znów zabrzmiało potępiająco
OK, tylko ja nie potępiam odbiorców, ale twórców robiących ludziom
sieczkę:)
no to jest produkcja masowa, niestety, robienie wszystkiego na jedno
kopyto i manipulowanie widzem, tylko imiona bohaterów się zmieniają:)
był kiedyś taki film z sally fields, nie pamiętam tytułu, w którym
pokazana jest produkcja telenoweli, fields gra słynną aktorkę opery
mydlanej, której życie osobiste w pewnym momencie zaczyna
przypominać telenowelę, co staje się dla bohaterki koszmarem - w
każdym razie proces produkcji i manipulowania widzem jest tam
genialnie obnażony.

[bene_gesserit]

six_a napisała:

> >baśnie wmawiają dziecku świat, na pewno niczego nie osładzają!
> Czerwony Kapturek, Sinobrody, Kopciuszek, Andersen?.. Błagam
>
> :))) no osładzają, jak nie: zło zawsze przegrywa, księżniczka
> dostaje księcia, strach związany z połknięciem kapturka przez
wilka
> zostaje ostatecznie pokonany. myślę, że wychowanie dziecka bez
> pewnej dawki strachu jest niemożliwe, po prostu dlatego, że życie
> potrafi być o wiele okrutniejsze.

Wiem, ze to ot, ale po prostu musze: wiekszosc tych opowiastek to
zinfantylizowane potezne historie - z archetypami, toposami itd.
One sa tylko lekko przypudrowane. Nie mam wcale pewnosci, czy nadal
nie dzialaja czy moze nie dzialaja w czesci.

[easz]

six_a napisała:

> >baśnie wmawiają dziecku świat, na pewno niczego nie osładzają!
> Czerwony Kapturek, Sinobrody, Kopciuszek, Andersen?.. Błagam
>
> :))) no osładzają, jak nie: zło zawsze przegrywa, księżniczka
> dostaje księcia, strach związany z połknięciem kapturka przez
wilka
> zostaje ostatecznie pokonany. myślę, że wychowanie dziecka bez
> pewnej dawki strachu jest niemożliwe,

To prawda, to jest jedna z podstawowych wartości, które niesie baśń,
jeśli nie najważniejsza. Tzn. byłaby gdyby nie bagaż, czyli to, o
czym już mówiłam - stereotypy, to co dodała Bene - archetypy itp. -
ale nawet jeśli dobre, to skrzywione wszystko jakoś.

> jeśli istnieje strach wynikający z
> istnienia zła,

Tak, ale bajki trochę(?) kłamią - oswajają "zły strach",
nieprawdziwy, tzn. uczą się bać nie tego co potrzeba, kiedy i jak
potrzeba. Klasyczny przykład Czerwonego Kapturka - czy to nauka pt.
bój się złego wilka dziewczyno, czy raczej - bój się złego wilka w
tobie, czyli siebie i swojego prawdziwego "ja", dziewczyno?.. Gdyby
baśnie oswajały "dobry strach", byłoby ok.

> myślę, że wszystko jest kwestią zrozumienia mechanizmu, jeśli
> dojdziesz np. do etapu literackiego opracowania baśni,

W tej chwili jestem wciąż i stale na etapie feministycznych i tzw.
reinterpretacji baśni, i dobrze mi z tym:) Polecam opowiadania
Angeli Carter przy okazji.

to wyrośniesz
> z uciętej pięty, bo jest ona tylko symbolem, a nie horrorem klasy
B,
> jeśli jakoś to przegapisz, pięta i sinobrody zostają, strasząc do
> końca życia:)

Tylko?.. Jest/są symbolami i właśnie dlatego zostają do końca życia,
z Tobą też - chcesz tego, czy nie;)

> >Oj, to mi znów zabrzmiało potępiająco
> OK, tylko ja nie potępiam odbiorców, ale twórców robiących ludziom
> sieczkę:)

A ja mam znów wątpliwości - jajko, czy kura? - czy to kreacja i
narzucanie gustów przez producentów i ludzi, którzy wiedzą lepiej
co "ciemny lud" kupi jest najpierw, czy też raczej od w miarę
realnych potrzeb określonego odbiorcy się zaczyna?..

[six_a]

hmm, a jaki to jest dobry strach?
strach wynika z zagrożenia, nie jest pozytywnym uczuciem, ma tylko
podnieść adrenalinę i zmusić do ratowania się. czyli dawkowany w
postaci baśni pozwala ćwiczyć pewne reakcje.

oczywiście, baśnie można interpretować na wiele różnych sposobów. i
baśń + symbole pozostają, ale pozostają na zasadzie zdobytego
doświadczenia, a nie na zasadzie budzenia takiego samego lęku jak w
dzieciństwie(tak mi się wydaje:)

> A ja mam znów wątpliwości - jajko, czy kura? - czy to kreacja i
> narzucanie gustów przez producentów i ludzi, którzy wiedzą lepiej
> co "ciemny lud" kupi jest najpierw, czy też raczej od w miarę
> realnych potrzeb określonego odbiorcy się zaczyna

zaczyna się od stereotypu, bo kochamy stereotypy:) potrzeby widzów
są na ostatnim miejscu w łańcuchu produkcji kasy z reklam, mogę Cię
zapewnić:)

dziękuję za podpowiedź opowiadań:)

[easz]

six_a napisała:

> hmm, a jaki to jest dobry strach?

Dlatego napisałam w "". I właściwie już wyjaśniłam o co mi chodzi:(
Ale ok, pozostając przy bajkach - Kopciuszek i jej złe siostry -
czego ta bajka uczy? bądź taka jak K. miła, grzeczna, uległa,
posłuszna, pracowita itd, to dostaniesz nagrodę, a jak nie będziesz,
to skończysz jak jej siostry (zwłaszcza ta druga to miała
przerąbane!) - z uciętymi paluchami i bez męża-księcia. To jest
Twoim zdaniem wzbudzanie strachu pozytywnego i w służbie dziecka?..
No, zależy co weźmiemy za zalety i korzyści, oczywiście. W każdym
razie, powtarzam - bajki kłamią, pod pozorem prawdy, wiedzy, morału,
wzoru, prostoty... pakują dziecko w gorset, kierat i nie kultury,
cywilizacji, o nie. A dziwnym trafem zwłaszcza dziewczynki...

> strach wynika z zagrożenia, nie jest pozytywnym uczuciem, ma tylko
> podnieść adrenalinę i zmusić do ratowania się. czyli dawkowany w
> postaci baśni pozwala ćwiczyć pewne reakcje.

tak, ale j.w. moje, czyli kłamliwość baśni, czyli wszystko idzie nie
w tę stronę, a j.w. Twoje - jest pozytywny, no sama to mówisz;) jak
byśmy go nie odczuwali, to byśmy zginęli marnie przy pierwszej
lepszej okazji, taki instynkt samozachowawczy plus.

> oczywiście, baśnie można interpretować na wiele różnych sposobów.
i
> baśń + symbole pozostają, ale pozostają na zasadzie zdobytego
> doświadczenia, a nie na zasadzie budzenia takiego samego lęku jak
w
> dzieciństwie(tak mi się wydaje:)

tak, ale czym skorupka za młodu itd.;)


> dziękuję za podpowiedź opowiadań:)

:)

[saszenka2]

six_a napisała:

> >Bajki, baśnie są o wiele
> bardziej niebezpieczne niż telenowele.
>
> doceniam rolę, ale raczej się nie zgodzę z powyższym, baśnie są po
> to, żeby oswajać i osładzać świat w początkowym etapie życia,
> przynajmniej taką rolę pełnią w kulturze europejskiej. mają ten
duży
> plus, że się z nich wyrasta, jak z oglądania dobranocki mniej
> więcej. z telenoweli nie tylko się nie wyrasta, ale często
grzęźnie
> się w niej do końca życia, głównie z braku innej oferty.
>
> jakoś mogę sobie wyobrazić świat bez telenoweli, a bez baśni czy
> legedny niespecjalnie.
>

Wszystko jest tak naprawdę potrzebne. I baśnie, i legendy, i
telenowele i dobranocki. Moj mąż czasami ogląda Kubusia Puchatka i
okej. Ostatnio z przyjacielem oglądaliśmy "Sailor Moon". Fajne
przeżycie. Czasem warto oderwać się od przykrych spraw.

[saszenka2]

six_a napisała:

> jeeeezu, wróćmy na tory, bo się z nasypu zsuwamy.
>
> nie pytam, kto jaki lubi serial i czy są kraje czy ich nie ma.
> pytam, czy telenowela może stanowić jakieś zagrożenie dla
feminizmu
> i dążeń równościowych - skoro w sumie tyle kobiet je ogląda, a w
> tych telenowelach prezentuje się archaiczny, wyidealizowany świat,
> oparty na stereotypach i tradycjach patriarchalnych przeważnie.
>
>
Owszem, panuje, ale też się zmienia. Ostatnio na Dwójce natrafiłam
na jakiś serial, polski, który pokazywał przemoc domową. Myślę, że
pewne zmiany zaczynają wkradać się do świata telenowel. Wolno, bo
wolno, ale kobiety zaczynają w nich być także niezależne, mieć
własne firmy, być niechętne do małżeństwa, zostawiają macierzyństwo
na później etc. To są powolne zmiany, ale są.

[easz]

six_a napisała:

> pytam, czy telenowela może stanowić jakieś zagrożenie dla
feminizmu
> i dążeń równościowych - skoro w sumie tyle kobiet je ogląda, a w
> tych telenowelach prezentuje się archaiczny, wyidealizowany świat,
> oparty na stereotypach i tradycjach patriarchalnych przeważnie.

Hm, a to różnie jest, no i my znamy tylko wycinek tej produkcji w
ogóle przecież.

Była np. niedawno pokazywana taka telenowela na tv4 "Lalola", oparta
na pomyśle z filmu "Switch" z Ellen Barkin, w którym - ogólnie
mówiąc - źle traktujący kobiety facet zostaje za karę zamieniony w
kobietę. Zresztą chyba wszyscy ten film kojarzą?.. Serial, cóż, na
dłuższą metę nudny, niestety, ale - sam początek - szok, jakie tam
teksty leciały! moim zdaniem karykatura maczyzmu, choć z drugiej
strony takie zagęszczenie testosteronu, że kto wie?..

A potem emisję przeniesiono na godziny nocne. Dlaczego?.. Patrzyłam
z doskoku, ale coś mi się wydaje, że źle pojęty instynkt moralny
czyjś znów zadziałał - bohaterka pozostała po przemianie b.
towarzyska, no i szkopuł w tym, że to było trochę dwuznaczne, no bo
1 - z wyglądem kobiety zaczęła się przystawiać do kobit (bo
wewnętrznie facet); 2 - jak się do niej zaczęli faceci garnąć, to
też źle, bo to przecież każdy widz wiedział, że to w rzeczywistości
facet jest:)

zabawny motyw, jakoś w oryginalnej, amerykańskiej wersji mnie to nie
uderzyło? niestety, popłoch się jakiś wytworzył, jak zwykle i pewnie
w ogóle zdejmą, jak już koło drugiej chodzi.

[kocia_noga]

easz napisała:

> Była np. niedawno pokazywana taka telenowela na tv4 "Lalola",
oparta
> na pomyśle z filmu "Switch" z Ellen Barkin,


Cholera! Już sobie wyrobiłam dawno zdanie o serialach i teraz ze
zdziwieniem czytam o "Zbuntowanym aniele" , o "laloli" .
Przeglądając sobei gazetki telewizyjne czytam tylko tytuły i zawsze
kojarzą mi się z czymś naiwnym, szmirowatym i pustym. A tu okazuje
się,że może być, w każdym razie pzrez jakiś czas - ciekawie.
Przypomniałam sobie z resztą australijski serial który oglądałam
pilnie "Więźniarki" , dawne dzieje.
Może warto zerknąc chociaż od czasu do czasu? Zmieniliśmy miejsce
zamieszkaNIA, kablówkę i zamiast oferty Ale Kino czy Zone Europa
mamy straszny szit w ofercie, no żywcem nie ma co oglądać.
Spróbuję ostrożnie po jednym odcinku...

[six_a]

monako i luksemburg polecam - bezrobocia niet, bogaczy mnóstwo,
klimat śródziemnomorski, przynajmniej w pierwszym przypadku:)

[bene_gesserit]

No tak - nalezaloby teraz sprawdzic, czy tam nie leca zadne
telenowele.

[six_a]

możliwe że lecą, ale możliwe też, że mało kto ogląda, bo nijak to do
tego świata nie pasuje.

[bene_gesserit]

Upre sie, ze zawartosc kanalow nie jest przypadkowa. Jesli
ogladalnosc jest niska, to sie zmienia ramowke.

[six_a]

OK, dla gospoś domowych też w programie coś musi być, w końcu nie
można przez cały dzień sprzątać tych wypasionych chałup;)

[ja.sinner]

> monako i luksemburg polecam - bezrobocia niet, bogaczy mnóstwo,
> klimat śródziemnomorski, przynajmniej w pierwszym przypadku:)
>
A maja ci oni wlasna telewizje czy moze wszelakie stacje przez
satelite z ich zawartoscia?
Ludzie w zasadzie wszedzie sa podobni.

[saszenka2]

pavvka napisał:

> A w których krajach telenowele są niepopularne? Bo ja takich nie
> znam.
Ja też takowych nie znam. W USA z powodzeniem nadają "The Bold and
Beautiful", czyli naszą "Modę na sukces". Gdyby nie było widzów, to
nie powstawałby dziesięć tysięcy sto pięćdziesiąty odcinek. W Rosji
mają swoje seriale. Hiszpanie mają własne telenowele, Portugalczycy
tak samo. Reasumując, kraje bogate, średnio zamożne i biedne
produkują telenowele, bo są chętni, którzy je śledzą.

[bene_gesserit]

Kwestia dostepnosci. Gdyby puszczali u nas telenowele w PRLu, albo
przed wojna - tez bylyby popularne.

[six_a]

puszczali: izaurę, w labiryncie...

[pavvka]

I te były jeszcze popularniejsze niż którakolwiek z dzisiejszych.

[six_a]

pavvka, skup się, bo idzie nowe:)

moim zdaniem okres szału był w czasach izaury, ale skoro na siłę się
pcha do telewizji nowe nabytki z ameryki południowej, a te nowe
nabytki promują, jakby nie było, patriarchalną wizję świata, gdzie
brzydule muszą się postarać pięć razy więcej, bo inaczej pan szef i
władca oka na nich nie zawiesi, to chyba dobrze nie jest? Czy jest?

[pavvka]

Jest dobrze, a będzie jeszcze lepiej.

[six_a]

przyjemnego odbioru życzę w takim razie:)

[pavvka]

Ja oglądam tylko seriale na Disney Channel :-)

[six_a]

zack Cię kręci czy vanessa?
no załóż wątek, to chętnie podyskutuję, jestem jak najbardziej w
temacie;)

[pavvka]

Nie, mjuzikala nie oglądam, wolę Hannę Montannę.

[six_a]

aaaa hanna, ucieleśnienie marzeń męskich - dziewczyna kumpel + laska
ze sceny - dwa w jednym.
no też można:)

idę do pracy, ale jeszcze tu wrócę:)

[pavvka]

six_a napisała:

> aaaa hanna, ucieleśnienie marzeń męskich - dziewczyna kumpel +
laska
> ze sceny - dwa w jednym.
> no też można:)

A co w tym złego?
Chociaż jeśli chodzi o postacie kobiece z Disney Channel, to moim
ideałem jest London Tipton.

[pavvka]

Dla tych, którzy nie znają:
en.wikipedia.org/wiki/London_Tipton

[bene_gesserit]

Dziwnie czasem wejsc na liste femi i zostac wytracona z
przeswiadczenia, ze wie sie duzo o kulturze popularnej. DC to caly
nowy swiat dla mnie.

Swoja droga - tyle sie dzieje na miescie, moze bys pochodzil.

[six_a]

aleś Ty drażliwy jest, czy ja napisałam, że złego?
typowego, to taaaak:)

pavvka, z london to przegiąłeś, zawiodłam się;)
myślałam, że Twoim ideałem jest wąsata femina, a Ty tu z jakąś paris
hilton w wersji disneya wyjeżdżasz:)

[pavvka]

www.youtube.com/watch?v=3fKwYZXdKrY&feature=related
I jak można jej nie kochać? :-P

[piekielnica1]

> I jak można jej nie kochać? :-P

zwlaszcza ze nastolatka, ze niezbyt rozgarnieta i ze tatus bogaty?

[pavvka]

O to to :-)))

[saszenka2]

six_a napisała:

> puszczali: izaurę, w labiryncie...
>
"Niewolnica Isaura" i "Labirynt" też miały się dobrze. Potem
były "Matki, żony i kochanki", też znakomita oglądalność, zresztą te
ostatnie sama nawet śledziłam.

[nekomimimode]

nie lubię oglądać seriali, nie mam cierpliwości do tego, ale np.
zbuntowanego anioła oglądałam ;)

[pavvka]

Bo anioł był zbuntowany, czyli feministyczny.

[saszenka2]

nekomimimode napisała:

> nie lubię oglądać seriali, nie mam cierpliwości do tego, ale np.
> zbuntowanego anioła oglądałam ;)

Ja też, bo główna bohaterka lubiła kopać piłkę i generalnie nie była
przesadnie grzeczna.

[easz]

saszenka2 napisała:

> nekomimimode napisała:
>
> > nie lubię oglądać seriali, nie mam cierpliwości do tego, ale np.
> > zbuntowanego anioła oglądałam ;)
>
> Ja też, bo główna bohaterka lubiła kopać piłkę i generalnie nie
była
> przesadnie grzeczna.


Bo to była b. oryginalna telenowela, z niespotykanym jak na ten nurt
poczuciem humoru i b. sympatyczną bohaterką!

[saszenka2]

easz napisała:

> saszenka2 napisała:
>
> > nekomimimode napisała:
> >
> > > nie lubię oglądać seriali, nie mam cierpliwości do tego, ale
np.
> > > zbuntowanego anioła oglądałam ;)
> >
> > Ja też, bo główna bohaterka lubiła kopać piłkę i generalnie nie
> była
> > przesadnie grzeczna.
>
>
> Bo to była b. oryginalna telenowela, z niespotykanym jak na ten
nurt
> poczuciem humoru i b. sympatyczną bohaterką!

To była naprawdę specyficzna telenowela. Wielu ludzi ją śledziło.
Zawsze siedząc w klubie w szerszym gronie można powspominać losy
Milagros, bo nawet panowie nie wstydzą się, że ją oglądali.
Generalnie bardzo zabawna i bardzo postępowa telenowela. Oby więcej
takich.

[piekielnica1]

Moze nie tele ani mydlana ale zawsze jakis serial "Sex and the
City"

[kocia_noga]

Ja tylko W-11 i Detektywi. Mój kolega ze studiów tam występował.

[simple_woman]

Podana jako przykład amerykańska "Ugly Betty" nie tylko nie jest telenowelą, ale
jest wręcz serialem feministycznym. Opowiada o kobiecie, która daje sobie rady w
życiu bez faceta i bez urody, za to za pomocą swojej inteligencji, wiedzy,
kreatywności i trzymaniu się zasadom. A czasem dzięki ich łamaniu.

A kucharki i literatura... wróć... seriale dla kucharek zawsze będa.

[six_a]

amerykańska ugly betty jest zapożyczona z wenezuelskiego czy tam
argentyńskiego pierwowzoru.

nie każdy serial, w którym ktoś daje sobie radę, jest feministyczny.
można spojrzeć tak, a można spojrzeć od drugiej strony: co taka
jedna brzydula zdziała w świecie, który nijak feministyczny nie jest
i nie chce być. po prostu kolejny cudak, który z ewidentnie
brzydkiego kaczątka przebija się do świata pięknych, a wszyscy biją
mu brawo - i to ma być feministyczne przesłanie?

[kocia_noga]

Przy czym wiadomo, że ona brzydka nie jest, jest NIEWINNIE OSKARŻONA
o brzydotę.

[ja.sinner]

jest NIEWINNIE OSKARŻONA
> o brzydotę.

Wiadomo, ze z niewinne oskarzonymi wiecej osob sie identyfikuje niz
z tymi nieskazitelnie doskonalymi.