asidus
15.03.08, 05:57
Oto cytat ze strony o chorobach wirusowych, niezgodny z powyższym artykułem!
Gazeta powinna na drugi raz bardziej się przyłożyć do artykułu, np. wpierw
użyć GOOGLE!!!
Gorączka szkodzi, czy leczy?
Stan podgorączkowy, umiarkowana i wysoka gorączka występują w bardzo wielu
chorobach.
Gorączka, choć jest naturalną reakcją obronną organizmu, może być groźna,
szczególnie gdy jest bardzo wysoka, gdyż wyczerpuje organizm. Wszakże
prostaglandyny, które podnoszą temperaturę i wywołują gorączkę wywołują
również uczucie osłabienia i zmęczenia. Może doprowadzić również do
niewydolności krążenia. Przy wysokiej gorączce pojawiają się dreszcze, obfite
pocenie się, a u dzieci poniżej 3 roku życia nawet drgawki z utratą
przytomności. Gdy jest temperatura jest bardzo wysoka i znacznie przekracza 40
stopni Celsjusza zagraża nieodwracalnymi zmianami i śmiercią. Dlatego trzeba
ją racjonalnie obniżyć.
Człowiek wytrzymuje temperaturę podwyższoną do 42-43 stopni Celsjusza.
Powyżej tej granicy występuje denaturacja, czyli ścinanie się białka w
komórkach. Szczególnym zagrożeniem jest wysoka gorączka połączona z
odwodnieniem. Wysokie odwodnienie zahamowuje wydzielania potu, co łącznie
wywołuje tak zwany udar cieplny, który kończy się śmiercią w stanie wstrząsu,
przy temperaturze wewnętrznej stopni Celsjusza. Tak wysokie przegrzanie
organizmu (hipertermia) rozwinąć się może również pomimo wydzielania potu i
prowadzi wówczas do apatii, zmęczenia, zaburzeń psychicznych i wegetatywnych,
a w skrajnych przypadkach do śmierci w wyniku zapaści sercowo-naczyniowej.
Długotrwała podwyższona temperatura ciała wyniszcza organizm i może
doprowadzić do niewydolności układu krążenia.Szczególnie niebezpieczne są
gwałtowne narastania i spadki gorączki. W czasie gwałtownego spadku chory
silnie się poci, czuje się zmęczony i osłabiony. W tym stanie największe
zagrożenie występuje ze strony układu krążenia, może bowiem dojść do jego
ostrej niewydolności, której pierwszymi objawami są: bladość, oblanie zimnym
potem, zaostrzenie rysów twarzy, spadek ciśnienia krwi.
Zaobserwowany korzystny wpływ gorączki na przeżywalność zwierząt
laboratoryjnych podczas infekcji bakteryjnych i wirusowych, nasunął
przypuszczenie, że stan ten jest w niektórych przypadkach i pewnym stopniu
nasilenia jedną z reakcji obronnych organizmu. Pogląd ten bywa jednak
kwestionowany, gdyż tylko niektóre bakterie (np. gonokoki) giną w temperaturze
około 41 oC, natomiast większość bakterii i wirusów w wysokiej temperaturze
może nawet zwiększać swoją aktywność w tych warunkach.
Dowody leczniczego wpływu gorączki.
Pomimo braku zgodności, co leczniczej roli gorączki istnieją dowody, że
zmniejsza ona stężenia żelaza i cynku w osoczu, przez co wpływa hamująco na
rozwój bakterii chorobotwórczych. Jeżeli wzrost temperatury pod wpływem
choroby jest nieznaczny, może to oznaczać to, że gorączka pomaga organizmowi.
Przypuszcza się, że lekko podwyższona temperatura pobudza do większej
aktywności mechanizm odpornościowy człowieka. Gorączka zwiększa także
ukrwienie tkanek, dzięki czemu umożliwia szybsze przedostanie się komórek
obronnych i leków do miejsca infekcji. Dlatego na ogół uważa się, że
podwyższenie temperatury ciała do stanu podgorączkowego – w granicach 37,1°C -
38°C (a nawet wyższe) - jest naturalną reakcją obronną organizmu, która pomaga
zwalczać drobnoustroje chorobotwórcze, które wtargnęły do organizmu. Ale
oczywiście pod warunkiem, że stan podgorączkowy (czy nawet umiarkowana
gorączka) jest ściśle związany z przebiegiem konkretnej choroby i po jej
wyleczeniu całkowicie ustępuje.
