cień a może cierpienie....

[sawa55]

„...Na przekór światu z samotności drwię
Udaję, że nic nie zdarzyło się
Wzruszeniem ramion żegnam, każdy dzień
Wieczorem mnie opuszcza własny cień.

Rankiem powraca smutny kryjąc wstyd
Przeprasza, że się włóczył długo zbyt
Lecz w nocy szept wsłuchany pragnął znów
Przypomnieć sobie barwę twoich słów ...”

[d.z]

Czyżbyś, aż tak bardzo cierpiał Sawa55?
Jeśli Ciebie to pocieszy, to ja też - ale na szczęście "widzimisię", że jeśli
mój program zadziała, to szybko osiągnę stan równowagi.

[sloggi]

Bo jak już dawno rzekł pewien mądry człowiek: w przyrodzie wszystko umiera, aby
odrodzić się na nowo.
Czy to już zima ?

[sawa55]

Tylkoś jakoś odrodzenia nie moge doznać już od tak dawna, że przestaje w niego
wierzyć. ;o(
Nie ma chyba nikogo, kto może zmienić moje stany umysłowe, chociaż czasami
spontaniczne wypady na piwo wprowadzaja mnie w fazę bycia przebiśniegiem...

[kornikzet]

sawa55 napisał(a):

> „...Na przekór światu z samotności drwię
> Udaję, że nic nie zdarzyło się
> Wzruszeniem ramion żegnam, każdy dzień
> Wieczorem mnie opuszcza własny cień.
>
> Rankiem powraca smutny kryjąc wstyd
> Przeprasza, że się włóczył długo zbyt
> Lecz w nocy szept wsłuchany pragnął znów
> Przypomnieć sobie barwę twoich słów ...”


Jam jest pielgrzym który dom swój dawo porzucił
i tak w drodze przez życie brnę raz w słońcu raz w strugach deszczu,
i nie wiem już skąd ja ani dokąd ma droga prowadzi
wiem jedno nie mogę tu zostac na dłużej ......
Tak więć idę ku przeznaczeniu

[sawa55]

„Panie, który wiedziesz życie drogą pokrętną.
Panie, który oczy mamisz pozorem.
Staram się świat czytać, jak księgę najświętszą,
A cierpliwość jest mi wzorem!
Swoje życie w trudzie, jak wszyscy chcę przeżyć.
Aż się nie zatrzyma serce sterane!
Ale nawet kiedy do ziemi się przygnę,
Nadal prosić, nadal prosić nie przestanę.

Daj mi jeszcze odpocząć na ziemi
Nim zobaczę światełko w mroku.
Zanim dojdę do Twojej sieni.
Zanim będę miał wieczny spokój.
Daj mi tutaj raju spróbować,
Na tej ziemi, co jęczy w znoju.
Raju chwilę! A potem mnie prowadź
Do Twoich niebieskich pokojów!!!...”

z Grechuty śpiewów....

[sloggi]

...i ciągle sobie zadaję pytanie,
czy to jest przyjażń ?, czy to już kochanie............

[sawa55]

"Było kiedyś w pewnym mieście, wielkie poruszenie.
Wystawiano niesłychanie piękne przedstawienie...
Wszyscy dobrze się bawili, chociaż był wyjątek.
Młoda pani w pierwszym rzędzie wszystko miała za nic nawet to, że śpiewak
śpiewał tylko dla tej pani...
I gdy rozum tracił dla niej, śmiała się klaskała... "

Olewała go...

[sloggi]

No fakt, ona go olewała - choc z punktu fizjologicznego to jemu byłoby łatwiej.
Z Grechuty najbardziej lubię ,,Korowód", ,,Gaj" i wiersz Gałczyńskiego.

[sawa55]

"Korowód" jest mi bardzo bliskim utworem. Jest utworem który pozwolił mi nie
ośmieszyć się publicznie... Było miło. ;o) Witam ponownie na stronach...