nasi rodzice

[savan1]

dzien dobry, jestem tu zupelnie nowa,prawie 50 latka. Interesuje mnie jak
radzicie sobie z opieką na swoimi rodzicami. Nie tylko w sensie logistycznym
( opieka własna,domy opieki, opiekunki) ale tez w sensie emocjonalnym. ich
odchodzienie, niedolężność, niemożność dogadania się, złe i dobre emocje.
Poczucie odpowiedzialności, ale tez czasem winy ża za mało czasu, za mało
uwagi im poswiecam. Zmęczenie. Mam 85 letniego ojca, opiekuję się też jego
samotną siostrą. Trzy tygodnie temu zmarła moja teściowa. Nie z choroby, ze
starości.

[natla]

Witaj, Savan
Poruszyłaś trudny i smutny temat. Juz iedyś dyskutowaliśmy o tym.
Ja mam 91-letniego ojca, sprawnego umysłowo w 100% i fizycznie w 80%.
Niedowidzi (słyszy lepiej niz ja ) i ostatnio jest coraz słabszy.
Pomagam mu w niektórych czynnościach, ale nie z musu, tylko żeby czuł
zainteresowanie sobą.
W ostatnich latach przechodzę to 2 raz. 6 lat ytemu umarła Mama na moich
rękach. Tylko wtedy miałam koło siebie ojaca. To najgorszy okres mojego życia.
Nie dlatego, że jestem uwiazana, bo tak tego nie odczuwam, ale to patrzenie czy
oddycha normalnie, te nagłe zasłabnięcia, lęki i obserwacja samotności
i niemożności......strasznie to trudne .... Cieszę się jednak, że mogłam i mogę
coś dla nich zrobić, choć też mam czasem poczucie winy, ze mogłabym więcej,
dużo więcej. Ale to też samoobrona organizmu, taki bezpiecznik musi działać.
Póki my funkcjonujemy normalnie, oni mają nas.
Pozdrawiam Cie i proponuję, żebyś zakotwiczyła u nas )
Na górze głownej strony są linki, poszukaj właściwego i napisz o sobie jak
chcesz. )

[savan1]

Dzięki za dobre słowo.Wiem ze to trudny i smutny temat.Dla mnie najtrudniejsza
jest jednak opowiedzialnośc za nich, którą nie bardzo jest sie z kimś
podzielić. I jednak uwiązanie, moze niedosłowne ale trzeba byc gotowym w każdej
chwilii.trudno patrzec jak coraz bardziej wycofuja się z zycia, coraz mniej ich
interesuje, po za własna kondycją.

[natla]

savan1 napisała:

.....trudno patrzec jak coraz bardziej wycofuja się z zycia, coraz mniej ich
>
> interesuje, po za własna kondycją.

*** tak, to prawda. Ogarnia mnie wtedy takie zdziwienie, bo przecież zawsze go
wszystko interesowało....

[sagittarius954]

Gdy odchodzą rodzice w sercu zostaje żal , że mogliśmy zrobić więcej, ale ile
byśmy nie zrobili on i tak będzie, zostanie jak drzazga, którą nie można
wyciągnąć.Pozostaje kochać na umur, z całych sił, całym sobą, bez
wytchnienia.Oddawj swoje ciepło aby niezmarnowało się , nich przejmie je
człowiek i dalej potoczy koło życia.

[misia007]

Moi rodzice odeszli dawno, mama 15 lat temu, tatuś 3 lata po niej.Nie byłam na
to przygotowana, to sie stało za wcześnie.Poczułam sie mimo męża i dzieci samotna i
dorosła.Juz nie miałam do kogo pobiec po pomoc, po radę.Ból minął, nauczyłam się
żyć bez nich, tylko tak strasznie zazdroszczę, gdy ktos mówi moja mama to,mój tata
tamto.

[jolantas1955]

Mój tata ma 77 lat, mam 74. Oboje są w świetnej kondycji, Mama miała problemy
kilka lat temu, ale wyszła z tego szczęśliwie i jest OK. Tata to wogóle jakiś
dziwoląg, bo chyba jeszcze nigdy nie chorował, przynajmniej na coś
powazniejszego, bo grypę miał, w dodatku kocha seks i teraz jest podłamany, bo
mama od choroby zaprotestowała..Dlatego się boje! Że wszystko jest tak dobrze,
że może być tylko gorzej!Tłumacze sobie, że należy cieszyć się chwilą, ale jak
wyjeżdżamy na urlop, to zawsze we mnie drzemie strach.Mieszkamy w jednym dużym
domu i to jest plus!

[dankarol]

Mój tata nieżyje już ponad 36 lat, a mama dobija do 80 (typowy egocentryk) ale
mimo kilku chorób jest sprawna i uwielbia przekopywać ziemie wokół domu. Nieraz
zalezie mi za skórę, ale wtedy przypominam sobie chwile kiedy dostaje atak
padaczki cukrzycowej i staram się przeżyć jakoś.

[tofika]

Natlus a gdzie TWOJ watek wlasnie o tych ..bbb waznych sprawach juz bylo
troszke napisane....jaki to byl watek??? Natlus polaczte dwa watki,,,mozesz????/
temat nigdy nie skonczony,,nasz tez czeka starosc,,....moze lepiej do niej
przygotujemy???

[natla]

A żebym to ja wiedziała, który to wątek. )
Ale wierzę w Wiktorię )

[skrzydlate]

Dopóki mama zyła jakos szło, ale kiedy umarła nagle wyszło na jaw w jak
niedobrym stanie jest tata. Mama nikomu tego nie mówiła w mysl zasady ze jest
dzielna dziwczynką i ze wszystkim sobie da radę, więc sie wykonczyla w mig...
Mieszkali nieco daleko i nie bylismy zbyt blisko ze soba.
To co przeszłam po jej śmierci to był horror. tate przeprowadzilismy do miasta.
Długo nie sygnalizował faktu, ze zdaje sobie sprawe ze swojego stanu. Wszystko
chcial sam. Omal nie zabil sie w samochodzie, omal nie spalil domu, omal ... i
tak dalej. W koncu jednak dotarlo to i owo do niego, gdzies po póltora roku... i
zgodzil sie na obecnośc pani, ktora mu sprzata i gotuje, i mieszka z nim.
Przyzwyczail sie i akceptuje ją.
Chociaz pewnie wolalby ze mną, ale nie bardzo sobie wyobrazam radzenie sobie z
humorami moich nastolatkow i taty na raz, oraz ich razem wzajemne realcje, malo
mieli ze soba wspolnego i nie rozumieja sie, tata ich nie rozumie, wykazuje
straszny brak tolerancji i otwartości. Zawsze byl typem arbitralnego absolutnego
przywócy i okazywal uczucia do najblizszych w szalenie nerwowy sposób. Chyba by
sie wszyscy wzajemnie wykonczyli
Wiec wreszcie jest ok, pani jest w porzadku i wszystko jest pod kontrola, o
przyszlosci nie mysle, zeby nie zwariowac Odwiedzamy go przynajmniej raz w
tygodniu i jestesmy w kontakcie telefonicznym.
Nie wiem czy to smutny temat, to chyba normalne jest? Jakos zawsze wydawało mi
sie ze trzeba zrobic co sie da a potem już tylko polegac na opatrzności i miec
spokój w sobie, bo oni tego bardzo potrzebują - naszego spokoju, poczucia
bezpieczenstwa i radosci.

[annal74]

Opiekuję się mamą od 14 lat;wówczas odszedł tata.Rodzice byli zgodnym i
dobranym małżeństwem .Mama jest po bypasach , 17 m-cy temu przeszła zawał , są
kłopoty z krążeniem w nogach , dodatkowo cierpi na jaskrę , nie widzi na jedno
oko.Widzę jak się zmaga z codziennością ale idzie to coraz gorzej .Pomoc
potrzebna jej ciągle . O samodzielnym bycie nie ma mowy . Trudno nam
psychicznie i fizycznie ale staramy się i walczymy . Myślę , że dużo znaczy
przebywanie wśród rodziny , wnuków i prawnuków to ją odmładza , dodaje wigoru .
Też czasem mam dość lecz jestem sama bez rodzeństwa i nikt poza moimi dziećmi
nie może pomóc .

[skrzydlate]

Tez jestem sama, bo tata nikogo i tak nie akceptuje poza mna... dlatego
poprosilam kogos obcego o pomoc i ta obca osoba juz nie jest kims obcym a
członkiem rodziny faktycznie. Cale szczescie tata ma duze mieszkanie. To dobry
sposob, starszy czlowiek sie przyzwyczaja i ma wiecej rodziny prawdziwej i
przyszywanej, to tylko lepiej, a my mozemy odetchnąć, ja przeciez mam małolaty
jeszcze....

[annal74]

T0 doskonały pomysł na trochę swobody ale mama mieszka ze mną w małym
mieszkaniu, ma swój pokoik , zaś jej mieszkanie jest wolne ale w innym
mieście .

[skrzydlate]

a nie mozna cos pozmieniac w tym temacie? W kazdym razie zycze siły i
powodzenia. Ja mam jeszcze strasznie duzo do zrobienia w zyciu, jakos pewne
rzeczy sie odlezaly, dlatego musze tak robic... troche to trwalo zanim sie
udalo, ale bylam konsekwentna i jest teraz dobrze, ten sam ciezar rozlozony na
wiecej osob latwiej niesc.

[dankarol]

Ja np. chciałam rozłożyć na więcej osób, a zyskałam dodatkowe obowiązki. Też
tak bywa.

[regine]

Moja niewidoma mama , kończy dziś 75 lat, mam urodziny))
Jest niewidoma od 4 lat całkowicie, od 45 roku życia (jaskra), widziała na 1
oko tylko, pomimo 4-6 krotnych operacji.
Taty nie mam minęło 1 stycznia 2006 roku 25 lat jak nie żyje...
Mama mieszka z młodszą sistrą, ogólnie, poza tym ,że nie widzi, nic jej nie
dolega, jest samodzielna "na swoim terenie".
Bardzo dokucz jej natomiast samotność, siostra pracuje od 6.00 do kiedy się
da...nawet do 18.00, więc jest sama.
Ale ugotuje zupę, jak jest słoneczna pogoda wyjdzie na spacer, zna każdą płytkę
w chodniku. Gorzej natomiast (bardziej psychicznie niż fizycznie), jest zimą,
jesienią, gdy pada, gdy szybko robi się ciemno.Boi się otwierać drzwi
dzwoniącym, bo nie widzi kto to...Ale ogólnie nie jest jeszcze źle.
Oby tak dalej, dziś była u lekarza, sama, zmierzyła sobie ciśnienie i ma
150/80, więc na ten wiek , prawie idealne....No i jeszcze w urodziny...)

[tofika]

[****]
bardzo szybko mi zabraklo taty,,
potem dziesiec l jeszcze byla ukochana Matenka ,
tak biedulka bala sie ze urodzi i umrze,,tak sobie wmowila..
miala 48 l gdy w jej zyciu pojawilam...
i mialam ja 29 l zobaczyla moich 4 synow i gdy najml mieli roczek odeszla....
nie przestane nigdy tesknic,nie przestasne nigdy czuc jej zapachu matczynego
niepotarzalnego,
wiedza dzieci ze tam bede przy rodzicach,,
Ale!!!! bardzo dluuuuuuuuuugo musza na mnie czekac!!!!
ja tu jeszcze duuuuuuuuuuuuuuuuuzo do spelnienia mam....
sa tam gdzie powinni ,byc ,
tylko czasem zastanawiam czy TATKO chodzi do 25 l zmarlej zony pierwszej,
klade jej tez zawsze kwiatek jak jestem ..
czy opowiedzial 1 zonie ze wzial 27 l panne ,,na 5 malenkich dzieci ,,moja
matenke wzial..ale musiala byc odwazna r 1937,,, stan przedwojenny ,,,
pewnie opowiedzial dawno jak kolejne dzieci...
mu sie rodzily..los nie szczedzil ich,,,bylo bbb trudno i
ciezko,,choroby ,pozary ,,,z 12 dzieci jetem 12 ja...zostali nas 5,,tylko
5 ..jakiez lzy musialy byc wylane ,,, przez rodzicow...po stracie.. dzieci...
i juz w czerwcu rok bedzie jak nie mam najstareszego mojego brata ,,ale zyje
siostra 87l ..przyrodnia moja
odpoczywajcie moje najdrozsze srdenka na swiecie ...wy tam juz macie spokoj))