Ludzie fałszywi

[md0512]

Cześć !!

Czy spotykacie czasem ludzi fałszywych? Jak takich zidentyfikować, jak
ustrzec się przed nimi?

[zapalniczka]

falszywosc wyniucham na kilometry... spotykam dosyc czesto... zaklamane to
takie, udajace niewiadomo co... ustrzec sie nie mozna ale mozna unikac... mozna
tez wdawac sie w boje z owymi osobami... ale to podobno zarazliwe...

[beate1]

Spotykam. Poznaję np. po tym, że notorycznie zdrabniają moje imię, a
jednoznaczna identyyfikacja następuje w momencie, gdy mówią o kimś inaczej niż
do kogoś. Nie wdaję się z takimi osobami w kontakty wykraczające poza absolutną
konieczność wymiany informacji.


Cały jestem zbudowany z ran.
Lecz gdy śmieję się, to w krąg śmieje się świat!

E. Stachura

[tranzystor4]

> Czy spotykacie czasem ludzi fałszywych? Jak takich zidentyfikować, jak
> ustrzec się przed nimi?

Ja mam takiego w pracy, tutaj identyfikacja była bardzo prosta. To handlowiec,
więc cały dzień dzwoni po ludziach, rozmawia z nimi przyjaźnie, a potem odkłada
słuchawkę i mówi coś zupełnie innego. Jest zdziwiony, że nie potrafię z nim
rozmawiać o sprawach wykraczających poza kwestie służbowe, np. jak minął
weekend, zawsze posądza mnie wtedy o kiepski humor

[wenecka]

w sprawach służbowych to on musi do nich grzeczniutko i ładniutko, to norma.

mało kto myśłi o swoich klientach w ten sposób. i to nie jest bycie fałszywym.
wiadomo, że jakby im mówił, to co sądzi, to by w życiu nic nie sprzedał.

i taki żarcik obrazujący całą sytuację odnoszenia się do klientów: moja
koleżnaka mawiała, że nie lubie przechodzić z klientami na "TY". dlaczego?
bo łatwiej jest do kogoś powiedzieć: "ty chuju" niż "panie chuju"
a jest ona osobą, której nigdy w życiu o bycie fałszywą bym nie posądziła.

[tranzystor4]

> w sprawach służbowych to on musi do nich grzeczniutko i ładniutko, to norma.

Możliwe, że jestem do niego uprzedzony, ale nie widzę u niego różnicy w sposobie
odnoszenia się do klientów i do swoich przyjaciół, z którymi też czasem rozmawia
przez telefon i to mnie trochę przeraża.

> mało kto myśłi o swoich klientach w ten sposób. i to nie jest bycie fałszywym.
> wiadomo, że jakby im mówił, to co sądzi, to by w życiu nic nie sprzedał.

Ale odnoszenie się do klientów w kulturalny sposób to jedna rzecz, a
nawiązywanie z nimi stosunków nieomal przyjacielskich (włącznie z pytaniem o
wakacje, sposób spędzania urlopu i zdrowie dzieci) to inna. Ja bym sobie na to
nigdy nie pozwolił, no ale ja jestem dziwny, wiem o tym.

> i taki żarcik obrazujący całą sytuację odnoszenia się do klientów: moja
> koleżnaka mawiała, że nie lubie przechodzić z klientami na "TY". dlaczego?
> bo łatwiej jest do kogoś powiedzieć: "ty chuju" niż "panie chuju"
> a jest ona osobą, której nigdy w życiu o bycie fałszywą bym nie posądziła.

To nie jedyna osoba, która w moim otoczeniu rozmawia z klientami, sam z nimi
czasem rozmawiam; może to intuicja, która podpowiada mi, aby odnosić się go
gościa jak do jeża

[wenecka]

tranzystor4 napisał:

> Ale odnoszenie się do klientów w kulturalny sposób to jedna rzecz, a
> nawiązywanie z nimi stosunków nieomal przyjacielskich (włącznie z pytaniem o
> wakacje, sposób spędzania urlopu i zdrowie dzieci) to inna. Ja bym sobie na
to
> nigdy nie pozwolił, no ale ja jestem dziwny, wiem o tym.

a wiesz co? jak ze mną kontrahenci rozmawiali, to lubiłam, jak się mnie pytali
jak było na wakacjach. z tym, że od razu umiałam wyczuć czy jest to szczere,
czy tylko włazidupstwo. to drugie zawsze zbywałam jednym slowem: dobrze, po
czym przechodziłam do rzeczy.
wczoraj byłam u chłopaka, który de facto jest moim klientem. szczerze go lubię,
bo jest b. solidny i sympatyczny. i chcę, żeby wiedział, że zawsze może na mnie
liczyć i zawsze mu we wszysktim będe pomocna. i mimo, że nie mam czasu się nim
zajmować, a najchętniej, to bym w ogóle go na oczy nie oglądała, tylko
oczekiwała, zeby mi płacił i nic ode mnie nie chciał, to własnie poprzez takie
nieupierdliwe i nienachalne dopytywanie buduję z nim fajną relację. w przerwie
majowej był na mazurach na żaglach. kurtuazyjnie zapytałam o urlop, już od
progu. i wiesz jaką mi historię o swoich przygodach opowiedział, włącznie z
pokazywaniem?! po pierwsze było ciekawe, po drugie był tak szczęśliwy, że może
komuś opowiedzieć jakie miał tam przeżycia, że cała gęba mu się śmiała, nawet
wtedy gdy przeszliśmy do przykrego dla niego obowiązku zapłacenia. inna rzecz,
że lubie słuchać ludzi.

[tranzystor4]

No dobrze, poddaję się. Ja jestem dziwny, a wszyscy inni normalni. Zdarza mi
się pytać obcych ludzi o sprawy typu urlop, dzieci i słucham ich nawet z
zainteresowaniem, ale potem mam wyrzuty sumienia, że wypytuję ich jak nie
przymierzając sędzia śledczy

[prawdziwyja]

Każdy z nas jest w jakimś stopniu fałszywy. Zaś to, czy takimi postrzegamy
innych, zależy już wyłącznie od progun naszej tolerancji dla tego typu zachowań.

[beate1]

Czym innym chyba jest neutralna uprzejmość i nieuprzykrzanie komuś życia, a
czym innym ochy, achy i uśmiechy chwilę po podłożeniu lub chwilę przed
podłożeniem świni

[zapalniczka]

falszywy to jednak za duze slowo... moze jestem czasem mala pi*** ale w
sprawach naprawde drobnych i niewaznych... cale zycie podchodze do wszystkich
jednakowo uczciwie, staram sie byc prawdomowna i prostolinijna... brzydze sie
falszem... wole jednac ze soba ludzi i przewaznie jestem do tego wykorzystywana
niz do obrabiania innym dupy lub wlazenia w nia...

[prawdziwyja]

> staram sie byc prawdomowna i prostolinijna

To tak samo idealistyczne jak nieżyciowe. Postępując w ten sposób można mieć
nawet (a raczej właśnie dlatego) paru bardzo oddanych przyjaciół, ale krąg
znajomych będzie wąski... Nie jesteśmy przygotowani na to, żeby od nowo
poznanych ludzi słuchać prawd o nas samych, bo zazwyczaj prawda mniej lub
bardziej odbiega od naszych własnych wyobrażeń. Czasem lepiej ugryźć się w
język, niż powiedzieć za dużo... Zdaje się, że najlepszą metodą jest niekłamanie
połączone z niemówieniem wszystkiego prosto z mostu

[zapalniczka]

to wychodzi na to ze mam klamac i mowic ludziom to co chca uslyszec a sama
myslec o nich zupelnie inaczej? o nie!!!! wole walic prosto z mostu chociazby
najgorsze rzeczy... umiem przy tym jednak byc delikatna... nie umiem tego
okreslic doslownie ale jestem w towarzystwie wlasnie za to lubiana... fakt mam
kilka zaufanych osob bo zawiodlam sie wielokrotnie na ludziach... i nie jestem
idealem bo nikt nie jest... a to ze uwazasz ze niezyciowe to troche sie nie
zgodze... swiat idzie do przodu ale to nie znaczy ze mamy byc dla siebie
wrogami, ze tylko tak przetrwamy,a poza tym jak dobro ktore nosimy w nas albo
przynajmniej staramy sie je rozdawac ma byc niezyciowe... ide do garow

[prawdziwyja]

> dobro ktore nosimy w nas albo przynajmniej staramy sie je rozdawac

To, co nam samym wydaje się dobre, może być przez innych postrzegane zgoła
inaczej. A jak w takiej sytuacji próbujemy jeszcze owo dobro rozdawać, to skutek
jest zazwyczaj odwrotny do zamierzonego...

[zapalniczka]

dobro ma charakter uniwersalny i wszyscy wiedza o co chodzi gdy sie o nim mowi,
mozna je odroznic od zla...

[zapalniczka]

nie zeby kogos uszczesliwiac na sile oczywiscie...

[prawdziwyja]

> dobro ma charakter uniwersalny i wszyscy wiedza o co chodzi gdy sie o nim mowi,
> mozna je odroznic od zla...

Ty musisz być jeszcze bardzo młoda...

[zapalniczka]

moze ja nie chce widziec tego zla...

[herezja]

> Zdaje się, że najlepszą metodą jest niekłamanie
> połączone z niemówieniem wszystkiego prosto z mostu

Istnieje tylko niebezpieczeństwo, że w ogóle przestaniemy sie odzywać ))

[prawdziwyja]

Eee tam! Kiedyś zawsze mówiłem co myślę, a robiłem co mówię. To nie było dobre.
Terez staram się postępować bardziej dyplomatycznie. No chyba, że ktoś mnie
wkurzy, wtedy nawet w ferworze dyskisji potrafię posunąć się do gróźb karalnych

[constantlyamazed]

Cały czas sobie powtarzam,że tacy ludzie po prostu są i trzeba się na nich
uodpornić,ale mimo wszystko czasem zaboli.Nie wiem,czy nie wolę jawnego
chamstwa...