Moja historia.......

[delfinka80]

Ponad 3 lata temu odwiedzałam forum ślub i wesele przygotowując się do
"najważniejszego" dnia w życiu, 1,5 roku temu forum e-dziecko..przygotowując
się do zajścia w ciążę....a teraz to forum..będąc na miesiąc przed rozwodem...
A teraz historia mojego związku.
Nie układało sie między nami od 1,5 roku..ciągłe kłótnie..choć mieszkaliśmy
razem..prowadzilismy osobne zycia, nie spedzalismy razem czasu..nie czulam
zainteresowania zadnego ze strony meza...w ogole nie byl zazsrosny o mnie, nie
zabiegal o mnie, nie interesowaly go moje sprawy... Rok temu powiedzialam mu
ze jesli cos sie nie zmieni, jesli nie zainteresuje sie mna bardziej, to
chcialabym by byl swiadom ze moze kiedys znajdzie sie ktos kto bardziej sie
mna zainteresuje.
I tak sie stalo w ostatnich miesiacach..nie planowalam tego...nie szukalam
nikogo..to On mnie odnalazł...zauroczył..zakochałam sie w Nim...czułam się jak
królowała..potrzebowałam bezpieczeństwa..czułości..On dawał mi wszystko czego
kobieta pragnie. Spotkałam się z Nim, wyjechałam do Niego, spedzilismy cudowny
czas udokumentowany zdjęciami..Po powrocie mąż odzyskal wszystko z karty w
aparacie..zarzadal rozwodu....nie chcial w ogole ze mna rozmawiac...w
ogóle..mimo ze ja probowalam..chcialam tylko porozmawiac o tym..bo rozwód
chyba jest dla nas najlepszym rozwiazaniem..skoro ja nie czulam sie
szczesliwa..a moja "zdrada" tylko przyspieszyla ta decyzje... W ciagu
ostatnich 2 lat dwa razy zastanawialam sie nad rozwodem...potem zrezygnowalam
z checi posiadania dziecka bo z racji tego ze bylo miedzy nami bardzo zle..no
cóz nie chcialam tego..
Potem poznałam Jego i wszystko potoczylo sie lawinowo..
Za miesiąc rozprawa..wiem że On czuje sie cholernie zraniony, cala wine mnie
przypisuje, widzi tylko moja zdrade... Nie potrafi przeanalizowac naszego
zwiazku, nawet sam przyznal ze nie interesowal sie mna, bo byl zajety swoimi
sprawami, pogonia za dobrami materialnymi, na czym mnie w ogole nie zalezalo,
ja chcialam byc tylko kochana, otaczana milością.
Teraz jestem z moim nowym mezczyzna szczesliwa..choć to trudny związek..bardzo
trudny..starszy odemnie..obcokrajoweic,..inna kultura...wiara....

[adaria38]

Jeszcze się musisz życia nauczyć. Rozwiedź się, pobądź z nowym ideałem i nie
płacz znowu za 3 lata, że nie jest już tak romantycznie jak było kiedyś w roli
kochanki.

[rybak]

Teraz jestem z moim nowym mezczyzna szczesliwa..choć to trudny związek..bardzo
trudny..starszy odemnie..obcokrajoweic,..inna kultura...wiara....

Nie wierzę. W ani jedno słowo. Sypnęłaś(-eś?) się na koniec. Znaczy - za dużo
grzybków w tym barszczyku chyba...
Ale jeśli się mylę - to przepraszam i miłości życzę. A przede wszystkim -
szczęścia dla twojego dziecka. Będzie mu to cholernie potrzebne teraz. Z tak
mądrą mamusią.

[delfinka80]

Hmm..chciałam być szczera jedynie. Dziecka nie mam.

[adaria38]

Ale po co tu Twoja szczerość? Harlekiny to nie tu. Masz problem z poczuciem winy
- idź do psychologa. Masz problem, że mąż się obraził za zdradę - też by mi miło
nie było, a mężczyźni dużo rzadziej wybaczają kobiecie zdradę niż odwrotnie.
Masz świetny nowy związek - ciesz się, bo gdy stanie się związkiem codziennym,
to możesz dostać tak po pupie, że ten wcześniejszy mąż będzie się jawił jako
oaza spokoju. Ale już pozamiatane. To zaklep ten rozwód w sądzie i ucz się życia.

[sonia_30]

A ile czasu jesteś z "nowym mężczyzną"?

[delfinka80]

3 miesiące..to świeża sprawa.. Doskonale zdjaę sobie sprawę, że mogłam trafiz z
deszczu pod rynnę. Nie sądziłam że zostanę na tym forum skrytykowana. Chciałam
się tylko wyżalić, to wszystko.

[a.niech.to]

To Forum trzeźwo myślących ludzi, przeważnie.

[nangaparbat3]

a.niech.to napisała:

> To Forum trzeźwo myślących ludzi, przeważnie.


Moja kochana!
No dobrze, przeważnie

[adaria38]

Ale na co się żalisz? Że mąż nie chce zostać Twoim przyjacielem, po tym jak
spędziłaś upojne wakacje z innym dokumentując to dla potomności na zdjęciach?
Czy na to, że nowy dla którego zrywasz małżeństwo jest sporo starszym
obcokrajowcem innego wyznania a tak właściwie to go jeszcze nie znasz?
Nie da rady mieć ciastka i zjeść ciastka.
W małżeństwie Ci było źle, chciałaś się rozwieść, więc mąż wybawia Cię z
problemu obecnym żądaniem rozwodu. Nie macie wspólnych dzieci, więc każde idzie
w swoją stronę i żyjecie długo i szczęśliwie. Nawet się kontaktować już nie
musicie. Każde spełnia się z kimś właściwszym. Przeciez tego właśnie chciałaś.

[sonia_30]

Ymmm no to się rzeczywiście "lawinowo potoczyło"...

[a.niech.to]

delfinka80 napisała:

> Teraz jestem z moim nowym mezczyzna szczesliwa..choć to trudny
związek..bardzo
> trudny..starszy odemnie..obcokrajoweic,..inna kultura...wiara....
Niech szczęście Cię nie opuszcza.

[plujeczka]

wiele razy na tym forum pisalismy o tym ,ze najuczciwiej jest
najpierw zakonczyc jeden zwiazek po to aby znależc sie w drugim
związku.Postaw sie na miejscu twojego męza a ty chciałabyś aby mąz
wybrał się na urlop z przyjaciółka a pozniej chciałabyś znależc
zdjecia z jego cudownych wakacji?......a po drugie uważaj zwiazek z
człowiekiem starszym , obcokrajowcem z innej kultury tez niesie
ryzyko , inaczej kiedy się jest w romantycznym miejscu z kochankiem
bez zobowiazan a inaczej jest kiedy przychodzi szarośc zycia
codziennego.Do slubu sie nie rwij, najpierw pomieszkaj parę lat,
zobacz jak się zachowuje w stosunku do ciebie a wówczas podejmiesz
decyzję ......marzenia bywaja złudne i nijak maja się do
rzeczywistosci.

[serendepity]

Nawet zdradzac trzeba umiec, a dokumentowanie swojego czasu spedzonego z
kochankiem jest raczej glupota.

[triss_merigold6]

Dokumentowanie miłego czasu z kochankiem to głupota dużego kalibru.
Chyba nie jesteś zdziwiona reakcją męża? Bądź dorosła i weź na klatę
rozwód z orzeczeniem Twojej winy. Z nowym jesteś 3 miesiące? Toż to
flirt dopiero a nie poważniejsza znajomość, nie angażuj się aż tak.

[jusytka]

Ujmująca jest twoja historia ...
Nie przyszło ci do głowy, że skoro mąż się tobą przestał interesować, musi być
jakaś przyczyna, o której warto by było z nim porozmawiać?

[frajdka]

Tak się zastanawiam czytając Wasze wypowiedzi...

Naturalnie, że czas wszystko weryfikuje. Motylki mogą się wypalić,
nowy facet może się okazać taki, śmaki czy owaki. Moze nawet okazać
się ideałem, który po prostu z czasem nam przestanie odpowiadać.
Ale czy to znaczy, że mamy przeżyć życie z kimś, z kim nam się nie
układa, nie zaspokoja Ważnych dla nas potrzeb, nie dzielimy z nim
życia tylko mieszkamy obok? Z założenia przyjmując, że to nowe
przecież też może nie wypalić?

Oczywiście, najlepsze case'y to takie kiedy zamykamy jeden związek,
dajemy sobie czas na ochłonięcie i dopiero potem wchodzimy w drugi.

Ale to trudne. O wiele łatwiej, bardziej komfortowo jest podjąć taką
decyzję mając dodatkowy motywator w postaci kogoś nowego.
Teoria jedno, życie drugie. Ja nie oceniam. Sama zmagam się z
podjęciem decyzji, których konsekwencje póki co mnie przerastają.
A wiem, że gdyby taki jeden typ obok mnie tylko kiwnął palcem to
znalazłabym w sobie siłę do zmian.

Tu wlasnie tkwi niebezpieczenstwo...

[tricolour]

... "gdyby taki jeden typ obok mnie tylko kiwnął palcem to
znalazłabym w sobie siłę do zmian".

Wychodzi, ze sama w sobie nie masz sily, by kierowac wlasnym zyciem.
Ale czy tylko w sytuacji okolorozwodowej, czy w malzenstwie takze?

[adaria38]

Jeśli "siła do zmian" ma wynikać z tego, że jakas inna osoba sobie na nas kiwnie
palcem lub nie kiwnie, to musimy się poważnie nad sobą zastanowić, bo z tego
wniosek, że "nas" jako odrębnej jednostki nie ma, jest tylko cień i niewolnica
jednego czy drugiego "kiwacza". Póki sami nie zapanujemy nad swoim życiem i nie
nauczymy się odpowiedzialnie podejmowac co do niego decyzji godząc się z zyskami
i stratami, póty nie zapanuje w tym życiu ład. Tylko tak będziemy jak
chorągiewka na wietrze. A każde "odkiwnięcie się" kogoś innego będzie naszą
tragedią życiową, bo bez niego "nas" nie ma.

no miód

[nangaparbat3]

frajdka napisała:
Moze nawet okazać
> się ideałem, który po prostu z czasem nam przestanie odpowiadać.
> Ale czy to znaczy, że mamy przeżyć życie z kimś, z kim nam się nie
> układa, nie zaspokoja Ważnych dla nas potrzeb, nie dzielimy z nim
> życia tylko mieszkamy obok?
> Oczywiście, najlepsze case'y to takie kiedy zamykamy jeden związek,
> dajemy sobie czas na ochłonięcie i dopiero potem wchodzimy w drugi.
>
> Ale to trudne. O wiele łatwiej, bardziej komfortowo jest podjąć taką
> decyzję mając dodatkowy motywator w postaci kogoś nowego.

Zwłaszcza ten "motywator" zapewniajacy komfort decyzji mnie urzekł.

[panda_zielona]

delfinka80 napisała
> Teraz jestem z moim nowym mezczyzna szczesliwa..choć to trudny
związek..bardzo
> trudny..starszy odemnie..obcokrajoweic,..inna kultura...wiara....

Mam nadzieję,że nie jest Arabem

[emma_ja]

esli to muzulmanin, ktory cie ujał komplementami i zainteresowaniem , ktorego
ci bylo brak
to radze szybko otrzezwiec i blagac meza o wybaczenie za wszelka cene..

zanim bedzie za pozno

moim zdaniem brak rozmow i zainteresowania meza zapracowanego to nic w
porownaniu z tym co cie czeka...

[jarkoni]

Panda napisała to co ja chciałem napisać.
Ja też mam nadzieję, że ON nie jest Arabem.
Pewnie są jakieś fora o związkach z Arabami i z dziećmi z nimi...

[delfinka80]

Jest Arabem... Żonaty z Polką przez ponad 20 lat, dwójka dzieci, obecnie po
rozwodzie, od prawie 30 lat w Europie...
Kochani wiem, że teraz się zacznie ostrzeganie...wiem, bardzo dużo się
naczytałam na ten temat...
Bardzo dużo rozmawiamy między sobą o różnicach kulturowych, On pozwala mi
spojrzeć na te tematy w inny sposób. Nigdy od żadnego mężczyzny nie dostałam
tyle czułości, opieki, troski, a tego mi najbardziej brakowało, i imponuje mi
Jego siła, męskość, trochę władczość, ale mnie akurat to odpowiada. Więc proszę
o wypowiedzi osób, które faktycznie przeżyły związek z Arabem, a nie znają coś
ze słyszenia.

[lima]

To ja proponuję żebyś odnalazła jego żonę(byłą). Będziesz mieć "wiadomości z
pierwszej ręki"....
Bosz... widzę, że różowe klepki na oczy już założone ściśle. Nic tu po nas.

[vadera12345]

Nie byłam związana z Arabem, ale prowadziłam przed polskim sądem kilka spraw
rozwodowych kobiet, które miały nieszczęście związać się z Arabem.
Historie ich życia były łudząco podobne.
Czuły, opiekuńczy fantastyczny facet o egzotycznej urodzie, drobnymi kroczkami
tak manipuluje kobietą, że rezugnuje ona ze swojej odrębności, zgadzając się na
to, na co w związku z europejczykiem niegdy by nie pozwoliła.

Przykład: zakochana kobieta po 2 latach przechodzi na islam, wyjeżdża do kraju
męża, po czym ( ponieważ nie zastrzegła tego w kontrakcie przedślubnym )
dowiaduje się, że jej ukochany właśnie ożenił się z druga kobietą. Rozwodząc się
moje klientka traciłaby dzieci, mogła tylko wybrać tkwienie w trójkącie z drugą
żoną męża.

Twój problem polega na tym, że zauroczenie bierzesz za uczucie, a nie
dostrzegasz tych cech jego charakteru, które widać gołym okiem - władczości. Jak
myślisz, co Arab by z Tobą zrobił jakbyś wywinęła jemu taki numer jak temu złemu
polskiemu mężowi ? Jak myślisz co on naprawdę sądzi o kobiecie której jego wiara
nakazuje wymierzyć karę ukamieniowania za cudzołóstwo ?

Jego spojrzenie na różnice kulturowe to początek manipulacje, której końcem
będzie zatracenie przez Ciebie własnego ja. Wierz mi, że kobiety wychodzące ze
związków z muzułmanami były tak sponiewierane i poranione, że dla nich związek z
europejskim "misiem" wydawał się rajem na ziemi.
Miałam klientkę podobna do Ciebie, poznała Araba, rzuciła wszystko dla niego,
płakała później w rozmowie ze mną "krwawymi" łzami, jaka ja byłam głupia!!!

Wiem co odpiszesz, że jestem uprzedzona, że on jest inny etc.
Ale cóż każdy uczy się na własnych błędach, nikt nie chce uczyć się na błędach
innych.