rozwód w trakcie, a sprawy damsko-męskie

[malgolkab]

wiadomo, że rozwód (mamy dziecko) trochę potrwa, a już od co
najmniej roku też było źle |(pisałam trochę o tym). na razie ani mi
w głowie jakieś nowe znajomości, ale nawet pomijając aspekt potrzeb
fizycznych, fajnie by pewnie było za jakiś czas wybrać się z gdzieś
z kimś. i tu moje pytanie: czy jeśli np. wybiorę się ze znajomymi
(takimi wieloletnimi) do klubu potańczyć, to może być wykorzystane
przeciwko mnie?? rozumiem, że do czasu rozwodu nie mogę się
pokazywać gdzieś z facetem sam na sam (a co np. jeśli umówię się na
kawę z kolegą z pracy?)wiem, że to może wydawać Wam się śmieszne,
ale patrząc na rozwodu znajomych, nasuwają się takie pytania.
no i szczerze - nie wyobrażam sobie, że ktoś może wytrzymać rok czy
dwa bez jakichkolwiek zbliżeń fizycznych)

[inbluesky]

Mnie takie rzeczy nie w głowie, jakoś do facetów się zraziłam a orientacji nie
zmienię, więc na razie zapoznałam się z plastikowym przyjacielem i ten związek
mnie zupełnie satysfakcjonuje

Nie sądzę, żeby zwykłe spotkanie na kawie czy też wyjście z przyjaciółmi może ci
zaszkodzić. Gdyby taki argument m wytoczył przeciwko tobie, to przecież robisz
to nie tylko dla siebie ale i dla dziecka. Przecież dziecko jak ma szczęśliwą i
uśmiechniętą mamę to też jest szczęśliwe. Chwile relaksu i oderwania od
codzienności są ci potrzebne żeby nie być sfrustrowanym babsztylem. A dziecka
bez opieki nie zostawiasz, prawda?

[sauber1]

Malgolkab a co jesteś niewolnicą, czyjąś własnością, że zadajesz takie
durnowate pytania? A co to ma do rzeczy? Czasem to aż mnie przeraża jak
podchodzicie obłudnie do życia i tu na forum też, po co to wszystko, komu to
przydatne ?

sauber

[malgolkab]

jak tak cię rażą moje pytania, to nie odpisuj po co masz
dyskutować z kimś obłudnym?
szczerze, to widziałam jakie były akcje przy rozwodzie znajomych,
właśnie pranie brudów, wyliczanie, kto z kim i dlaczego. nie widzę w
tym nic złego, że pytam osób, które przez to przeszły.
dlaczego na sprawie, która ma miejsce 12 miesięcy po wyprowadzce
jednej ze stron, pada pytanie ze strony sędziny, czy strony kogos
mają w chwili obecnej (słyszałam osobiście)? jakie to ma znaczenie,
dla mnie - żadne, ale skoro dla sądu ma, to wolę popytać teraz.

[sauber1]

napisała:

> jak tak cię

Mnie to bardzo cieszy że są i takie pytania. Być może o zupełnie innych sytuacja
tu mówimy, bo jakie może mieć znaczenie dla sądu, że będąc w małżeństwie
poszłaś w gronie znajomych się zabawić, no może dla wujka księdza jakieś ?
Skąd w was tyle ślepego poddaństwa, niewolnictwa podległości i to wszystko tak
na pokaz i na zamówienie jak łzy prawie nagle ???

[malgolkab]

hm, pewnie gdybym przeczytała takiego posta 2 lata temu,
komentowałabym tak samo jak Ty punkt widzenia chyba zależy od
punktu siedzenia...
jak na razie to jestem przerażona wizją rozwodu, kłótni, robienia
sobie na złość i może zaczynam popadać w lekką paranoję

[sauber1]

malgolkab napisała:

> hm, pewnie gdybym przeczytała takiego posta 2 lata temu,
> komentowałabym tak samo jak Ty


Też tak kiedyś myślałem, ciekawe co w tym temacie powiesz tak za dwa lata ???

[takajuzpo]

czy strony kogos
> mają w chwili obecnej (słyszałam osobiście)? jakie to ma znaczenie,
> dla mnie - żadne, ale skoro dla sądu ma, to wolę popytać teraz.

Dla mojej sędziny to nie mialo znaczenia. Chcemy oboje rozwodu i tyle, pytala
czy kogos mam, odpowiedzialam ze tak, wiec zapytala czy to ktos na poważnie czy
taka odskocznia od rozwodu, ja ze raczej powaznie ale czas pokaze. Rozwod
orzeczony, pierwsza i jedyna sprawa, dziecko jest.

[sauber1]

takajuzpo napisała:

> Dla mojej sędziny to nie mialo znaczenia. Chcemy oboje rozwodu i tyle, pytala
> czy kogos mam, odpowiedzialam ze tak, wiec zapytala czy to ktos na poważnie czy
> taka odskocznia od rozwodu, ja ze raczej powaznie ale czas pokaze. Rozwod
> orzeczony, pierwsza i jedyna sprawa, dziecko jest.

Też kiedyś brałem ślub, ale nie w sądzie, taki udzielany przez emerytowanych
policjantów, tylko w Polsce w usc i w kościele za kasę. Rozwiodłem się tez
stosunkowo dawno, a w sądzie najbardziej interesowało jak scedować kasę na
zagraniczne konta, ... skoda gadać ale co kraj to obyczaj, co sąd to zasady,
albo

[vadera12345]

Utrzymywanie kontaktów z innym mężczyzną - może ( ale nie musi ) być
potraktowane przez Sąd jako przyczyna rozkładu pożycia małżeńskiego. Konsekwencje:
możesz zostać uznana za winną, zatem
- w razie braku zgody małżonka na rozwód Sąd oddali powództwo;
- Sąd może zasądzić alimenty na rzecz małżonka niewinnego.

[handra]

Troche to cienkie co piszesz vadera.

Pozew zostal juz zlozony i jakies powody podane, nie wierze ze w trakcie
separacji mozna sie przyczepic do znajomosci zawartych w trakcie rozwodu.

[malgolkab]

vadera12345 napisała:

> Utrzymywanie kontaktów z innym mężczyzną - może ( ale nie musi )
być
> potraktowane przez Sąd jako przyczyna rozkładu pożycia
małżeńskiego. Konsekwenc
> je:
> możesz zostać uznana za winną, zatem
> - w razie braku zgody małżonka na rozwód Sąd oddali powództwo;
> - Sąd może zasądzić alimenty na rzecz małżonka niewinnego.

ale to on wyprowadził się z domu i wygrażał rozwodem. Więc teraz
przez te kilkanaście miesięcy, rozumiem, że mam wiernie czekać, bo
może pan jednak będzie chciał wrócić, a umówić się z kimś nie mogę,
bo oficjalnie mam męża? jeśli sąd tak na to patrzy, to chyba jest
chore...

[nicol.lublin]

ja nie sądzę by to kogoś obchodziło. ja chodzę nawet na randki i
mam zamiar rozwieść się na pierwszej sprawie bez wyciągania
idiotyzmów.

jednak gdybym miała psychola za męża i spodziewałabym się atrakcji z
jego strony i próby uznania mnie winną rozkładu to bym się chyba
wstrzymała.

p.s. i dziwię się zawsze niepomiernie, ze innym ludziom może sexu
nie brakować... hmmm może ja dziwna, ale mnie brakuje ogromnie

[a.niech.to]

nicol.lublin napisała:

> p.s. i dziwię się zawsze niepomiernie, ze innym ludziom może sexu
> nie brakować... hmmm może ja dziwna, ale mnie brakuje ogromnie
Ja jeszcze dziwniejsza, ale pewnie z wiekiem tak mi się porobiło, bo
nadziwić sie nie mogę, jak ludziom może nie brakować miłości.

[scriptus]

W sumie piszesz rzeczy oczywiste. Wiadomo, że do czasu orzeczenia rozwodu nie
należy tworzyć nowego związku. Nie należy z prostej przyczyny, po prostu do
czasu gdy rozwód nie jest orzeczony, znajdujemy się w dwuznacznej sytuacji. Nie
możemy liczyc na to, że sąd na 100% orzeknie rozwód, bo gdyby to było pewne, to
sąd nie byłby potrzebny, wystarczyłoby po prostu oświadczenie woli małżonków.
Natomiast z kim i kiedy się spotykasz, to całkowicie Twoja sprawa i czy idziesz
potańczyć, czy na kawę, nikt Ci nie powinien nic zarzucać.
A co do braku zbliżeń fizycznych - owszem, jest to trudne, ale w imię wyższych
racji naprawdę wytrzymać można wiele.

[pokopanka]

wytrzymałam ponad 1,5 roku póki co
da się
wyszłam z założenia, że ślubowałam wierność i do końca związku w tym
wytrwam
znaczy końca sądowego, bo życiowy to nastąpił właśnie 1,5 roku temu,
a pewnie i wcześniej

[cold.wind.blows]

pokopanka napisała:

> wytrzymałam ponad 1,5 roku póki co
> da się
> wyszłam z założenia, że ślubowałam wierność i do końca związku w
tym
> wytrwam
> znaczy końca sądowego, bo życiowy to nastąpił właśnie 1,5 roku
temu,
> a pewnie i wcześniej
Myślę podobnie, doceniam i szanuję taką postawę. To, że czegoś
brakuje, nie znaczy, że gdy nam się zachce mamy to mieć. Jednak
panowanie nad instynktami, miało być naszym wyróżnikiem w świecie
przyrody, pięknym skądinąd. Sprawa natury moralno-uczuciowo-
fizjologicznej i różnie się może szala przchylić, o różnych osób.
Pomimo pewnego wydźwięku tego, co napisałem, nikogo tu nie oceniam,
bo nie mam do tego prawa, ani nie było to moją intencją.

[pokopanka]

nie powiem, brakuje możliwości wtulenia się w pachę
i chce mi się bycia pogłaskaną, tak po prostu lub przytuloną
ale pozostaje mi do przytulania tylko córka i to jej udostępniam
swoją pachę
nie mam też nacisku osoby trzeciej czekającej mojego "uwolnienia
się", bo po prostu nie mam takiej osoby
najpierw zamknę tę książkę, a potem życie pokaże...

[a.niech.to]

pokopanka napisała:

> najpierw zamknę tę książkę, a potem życie pokaże...
A ono naprawdę toczy się dalej, zdarza się, że w zadziwiający sposób.

[a.niech.to]

malgolkab napisała:

> no i szczerze - nie wyobrażam sobie, że ktoś może wytrzymać rok
czy
> dwa bez jakichkolwiek zbliżeń fizycznych)
Nie trzeba do tego wyobraźni, lecz wiedzy, że wiele osób nie zbliża
się fizycznie bez emocjonalnego feblika, a na niego trzeba często
czekać rok i ho ho...)

[malgolkab]

hm, na dzien dzisiejszy myślę, że prędzej zachce mi się jednak seksu
niż jakiegokolwiek związku emocjonalnego

[a.niech.to]

Są dwie szkoły jazdy, jedna dla zgredziałych staruszek.

[nicol.lublin]

no więc ja 2 lata od rozstania jestem na tym właśnie etapie, że sexu
brakuje mi niemożebnie, ale miłości, to już nie. może inaczej....
miłości też mi brakuje, ale czuję, że jeszcze długo nie będę na nią
gotowa. że w najbliższym czasie z nikim nie zamieszkam i dziecku
również nie przedstawię. co nie zmienia faktu, że mam ochotę zostać
u kogoś na noc czy wyjechać z kimś na weekend...

a ochota na sex... mnie nie opuszcza od rozstania... chyba już
jestem w tej dziedzinie sfrustrowana

[a.niech.to]

nicol.lublin napisała:

> a ochota na sex... mnie nie opuszcza od rozstania... chyba już
> jestem w tej dziedzinie sfrustrowana
Chwalić dobrodziejstwa wieku.

[nicol.lublin]

aron mówił, że 30+ to mają jakiś feler? a ty mówisz dobrodziejstwa
wieku???

[mola1971]

A jaki to niby kobiety 30+ mają feler? Taki że bardziej świadome
swojej kobiecości są i w związku z tym bardziej wymagające się
robią?
No rzeczywiście to może być feler Młodszej kobiecie zdecydowanie
łatwiej zaimponować i ją zadowolić ))

Ja tam uważam, że kobieta dopiero po 30-tce naprawdę staje się 100%
kobietą. We wszystkich dziedzinach życia

[cold.wind.blows]

mola1971 napisała:

> Ja tam uważam, że kobieta dopiero po 30-tce naprawdę staje się
100%
> kobietą. We wszystkich dziedzinach życia
Również tak uważam. bo dopiero wtedy kobiecość nabiera wyrazu,
charakteru, staje się pełna.
Zapytam nieśmiało, czy u mężczyzn, przynajmniej niektórych, zdarza
się dostrzec podobną prawidłowość. Chciałbym byśmy byli postrzegani
podobnie, wbrew panującemu na tym forum stereotypowi niedojrzałego
gówniarza.

[mola1971]

cold.wind.blows napisał:
> Zapytam nieśmiało, czy u mężczyzn, przynajmniej niektórych, zdarza
> się dostrzec podobną prawidłowość. Chciałbym byśmy byli
postrzegani
> podobnie, wbrew panującemu na tym forum stereotypowi niedojrzałego
> gówniarza.

Otóż i tak i nie Tzn. wydaje mi się, że mężczyźni z wiekiem aż
tak bardzo jak kobiety się nie zmieniają. Jest takie powiedzenie
(bardzo złośliwe) że facet dojrzewa do 6-go roku życia a potem już
tylko rośnie I coś jednak w tym jest... Ale czy to źle? Zależy
dla kogo. Jeśli facet już w młodości jest po prostu mądry i
odpowiedzialny to taki również będzie po 30-tce, 40-tce, 50-tce itd.
Choć oczywiście w różnym wieku ta odpowiedzialność co innego
oznacza. Natomiast zauważyłam, że jeśli facet już jako nastolatek ma
np. mentalność Piotrusia Pana to tym Piotrusiem Panem już do końca
życia raczej zostanie. No chyba, że się weźmie porządnie za pracę
nad sobą. Ale wtedy ewentualna zmiana będzie efektem tej pracy a nie
wieku, który sam w sobie wg mnie u mężczyzn wiekszego znaczenia w
kwestii dojrzałości nie ma.

[cold.wind.blows]

Dziękuję za, jak mniemam, szczere odpowiedzi. Wlałyście we mnie
nieco optymizmu. Ja nigdy tu nie twierdziłem, że jestem niewinny
rozpadu mojego małżeństwa, bo w dużym stopniu jestem. Cóż jestem 35+
i właśnie jestem na etapie przewrtościowywania priorytetów i swego
życia w ogóle. Nie twierdzę, również, że się zmieniłem, ale każdy
kolejny tydzień sprawia, że jestem dalej od siebie - męża, tego kim
byłem, a bliżej tego kim powinienem był być. Nie jest to proste, bo
czasem wymaga wyrzeczenia się przez lata wyznawanych poglądów. Z
mozołem odzyskuję spokój ducha, choć z tym róznie jeszcze bywa i
pewnie nie raz upadnę. Wiem teraz jedno zawsze się jakoś podniosę.
Nie ukrywam, że czerpię wiedzę i naukę nie tylko z literatury, ale
również z lektury tego forum. Kasia pisze o jakimś tam
zapotrzebowaniu. Może tak jest. Nie wiem. Mogę sobie wyobrazić rózne
rzeczy, ale tego jednego nie. Na dzień dzisiejszy nie przyjmuję do
świadomości, że mógłbym być z kimś innym. Więc chyba jeszcze daleka
droga przede mną. Być może, gdy zrobię porządek z sobą będę mógł
komuś coś zaproponować. Tak właściwie to chyba zaproponować siebie...

[a.niech.to]

cold.wind.blows napisał:

> Mogę sobie wyobrazić rózne
> rzeczy, ale tego jednego nie. Na dzień dzisiejszy nie przyjmuję do
> świadomości, że mógłbym być z kimś innym. Więc chyba jeszcze
daleka
> droga przede mną. Być może, gdy zrobię porządek z sobą będę mógł
> komuś coś zaproponować. Tak właściwie to chyba zaproponować
siebie...
Uważam, że warto się tego trzymać, choćby nieraz rzucało na boki.

[mola1971]

Cold, bardzo to co napisałeś mądre jest. Jesteś na dobrej drodze...
I zachowujesz wg mnie właściwą kolejność - najpierw porządek we własnym życiu i w sobie a dopiero potem być może zaoferować siebie komuś. Być może. Bo obowiązku wiązania się z kimkolwiek i kiedykolwiek na szczęście nie ma. Samemu/samej też można fajnie żyć A czy tylko do czasu? To już czas pokaże

[kasiapfk]

Cold, ja potwierdzam. Dzieje się to w przypadkach mi znanych,
dopiero w wieku 35+.
Zdecydowanie wśród panów 35+ po przejściach jest taka nadzieja.
A nawet powiedziałąbym, jest takie zapotrzebowanie .

[mola1971]

kasiapfk napisała:
> Zdecydowanie wśród panów 35+ po przejściach jest taka nadzieja.

Zgadzam się. Facet po przejściach może (choć oczywiście nie musi)
zacząć się nad sobą zastanawiać i nad sobą pracować. A wtedy
rzeczywiście może być o niebo lepszym partnerem dla nowej partnerki
niż był dla pierwszej żony. W przypadku pań po przejściach zresztą
też ta zasada wg mnie działa.

[malgolkab]

hm, jako 2 żona (jeszcze) mojego męża nie do końca się zgodzę choć
on tkwi w przekonaniu, że jest ideałem, który trafia na złe kobiety
po prostu...

[mola1971]

To sama sobie dałaś odpowiedź Skoro uważa, że jest ideałem tylko trafia na złe kobiety to istnieje duże prawdopodobieństwo, że kolejna też zła będzie A po niej kolejna też
Niestety nie wszyscy uczą się na własnych błędach. Bo najwygodniej jest przyczyn własnych niepowodzeń zamiast poszukać w sobie i nad nimi popracować szukać u innych. Bo praca nad sobą to ciężka i żmudna robota i nie każdemu chce się w ogóle za nią brać. Łatwiej zrzucić odpowiedzialność na innych.

[a.niech.to]

malgolkab napisała:

> on tkwi w przekonaniu, że jest ideałem, który trafia na złe
kobiety
> po prostu...
Już mu tak zostanie.

[malgolkab]

mężczyzna, wiadomo jak wino
a tak poważnie, to znam 22 - letnich dojrzałych facetów i całkowicie
niedojrzałych 50 - latków.

[a.niech.to]

Mnie aronologia już nie dotyczy; mam 50+ i zapewne z tej przyczyny
bez trudu zachowuję prymat idealnych uczuć na rozszalałymi żądzami.

[kwiatuszek.79]

Nie ryzykuj. Ja rozwodze się juz ponad dwa lata orzekając o winie. Oskarżył mnie o romans z księdzem z którym pracuję w szkole i się zaprzyjaźniłam. Wywleka to za każdym razem. Poszłam do kina z koleżanką, a on w tym czasie wezwał policję do domu, że dziecko jest pod złą opieką. Awantura niesamowita. On kontroluje każde moje wyjście. Skubany wszystko wie. Pisze smsy, maile. Rzadko zdarza mi się wychodzić, a jak już to zawsze w towarzystwie kilku osób. Zrobi Ci zdjęcia i sąd może nie uwierzyć, że to tylko znajomy. Obróci sie to przeciw Tobie i jeszcze orzeknie o Twojej winie. Ja się męczę, ale wierze, że warto i do czasu. Wytrzymaj.

kwiatuszek

[malgolkab]

straszne to co piszesz chyba nie można dać się zwariować...ale ja
też jak wychodzę, to zawsze większą grupą. choć jak dla mnie samo
zdjęcie z facetem z knajpy przy piwku czy na parkiecie nie jest
dowodem na nic. A Twój były, przepraszam, nigdzie nie chodzi??
Następny Pan Chodzący Ideał