lęk przed miłością

[ania7718]

Witajcie, mam pytanie czy zdarza Wam się coś takiego, macie myśli
porozwodowe, że już nikogo nie jesteście w stanie pokochać? czy
tylko ja tak mam.Poprostu, uważam, że mogę co najwyżej kogoś bardzo
polubić, a boję się pokochać kogoś. A, to dlatego że doszłam do
wniosku, że nie warto kogoś kochać za bardzo, nie warto pokazywać
jak nam bardzo zależy bo nieraz to jest wykorzystane przeciwko nam.I
najlepiej jest jak ktoś nas kocha,a my o bardzo lubimy, jesteśmy
mili, dobrzy dla tej osoby itd.Nie wiem może jeszcze mnie to
wszystko za bardzo boli, chyba przestałam wierzyć w miłość i jest
to przykre dla mnie.Chciałabym pokochać z jednej strony, ale ten lęk
jest, obawa, że ktoś wykorzysta to, że jestem wrażliwa, uczuciowa,
szczera (za bardzo chyba)ja poprostu jestem zbyt oddana osobie z
którą jestem i nie umiem innaczej. Boję się sytuacji że powtórzy się
to co było w moim małżeństwie...

[ekscytujacemaleliterki]

Zdarza się.
Chociaż ja mam większe obawy przed zaufaniem. I wielką niechęć, żeby
odkryć się tak do końca z emocjami i wszystkimi myślami przed drugą
stroną.
Rewolucja życiowa nakazuje mi trzymać wiekszy dystans do ludzi. Nie
wierzyć we wszystko, dopatrywać się w drugim człowieku chęci
wyrządzenia mi krzywdy.
Ale myślę, że to minie .

[ania7718]

Właśnie ten dystans, nieufność, może być tak poprostu swoją
nieufnością skrzywdzdzę dobrego człowieka, czego bym bardzo nie
chciała. Póki co tkwi we mnie blokada, bariera której nie mogę jakoś
usunąć

[ekscytujacemaleliterki]

Wiesz co? Znajdzie się ktoś kto usunię tą barierę. Kto doceni Twoja
uczuciowość, wrażliwość i szczerość. Ktoś dzieki komu przestaniesz
się bać.
Tylko tak dla samej siebie przeanalizuj swój poprzedni związek,
wyciągnij wnioski z własnych błedów i pamiętaj, że nie wszyscy
ludzie są tacy jak Ty. Są i tacy co krzywdzą, poprostu ot tak.
I pamiętaj, że to iż Cię skrzywdzono nie jest i nie będzie Twoją
winą. Domyślam się ze właśnie tak myslisz a to guzik prawda. Nie
szukaj winy w sobie .

[ania7718]

Właśnie w toku sprawy rozwodowej gdy ex ukrywał skrupulatnie iż ma
kochankę, i żebym mu nic nie insynuowała, mnie obarczał winą za
rozpad naszego małżenstwa, i inne oskarżenia. I jakoś tak sprawił że
poczułam się winna, i wina we mnie została. Ex umie manipulować,
wywierać presję psychiczną i u mnie mu się udało.Gdy się
dowiedziałąm miesiąc po rozwodzie, że mieszka z Panią, że był z nią
wcześniej, to te wyrzuty jakby zmalały trochę ale jednak gdzieś tam
chyba tkwią we mnie

[kasiapfk]

Aniu, dla mnie kluczowe jest
<<nie warto kogoś kochać za bardzo>>
bo to jest niezdrowe.

[nangaparbat3]

kasiapfk napisała:

> Aniu, dla mnie kluczowe jest
> <<nie warto kogoś kochać za bardzo>>
> bo to jest niezdrowe.

A co to znaczy: za bardzo?

Bo ja mam zupelnie przeciwstawna koncepcje - milosc sprawia bÓl, bo nie dosc
kochamy.

[ania7718]

Kochać za bardzo to wtedy gdy ktoś nam sprawia ból swoim
zachowaniem, rani, a my nic, nie zwracamy uwagi tylko jeszcze
bardziej się poddajemy by nie było gorzej, żeby nie drażnić.

[nangaparbat3]

Ale to nie jest milosc, tylko zaleznosc.
Im wiecej zależnosci, tym wiecej bólu, fakt.

[ania7718]

Chyba i to i to.Chciałam by był szczęśliwy, żeby nic nie burzyło
spokoju, tak kochałam, mimo iż sama coraz bardziej byłam
nieszczęśliwa

[plujeczka]

i znów wyjdę na "odmienca" po rozwodzie wiodę zycie w miarę spokojne
choc walka trwa ale robię co chcę i ta wolnosc mi się podoba moze
dlatego panowie póki co mnie nie interesuja. Nie boję się komus
zaufać bo nie chc e jedną miarrka (złą) mierzyc wszystkich .jedno
czego jestem pewna to tego ,ze nie wpuszcze zadnego pana na stałe do
mojego mieszkania po to aby w przyszłosci uniknac szarpania w sadzie
o lokum.A ponadto jesli człowiek ma jakies doswiadczenia ( złe) to
powinien byc bardziej czujny i nie nosic "rózowych" okuylarów na
nosie tyko trzeźwo spogladac na nowy "obiekt westchnien" Narazie nie
mam tego dylematu i jest mi z tym dobrze.No chyba ,ze przjedzie
rycerz na białym koniu.....hi, hi

[triss_merigold6]

Najpierw trzeba mieć obiekt ewentualnych uczuć.
Lęków nie mam, za to mam sporo niezależności.

[kicia031]

ja mam lek przed malzenstwem od czasu rozwodu.

[scriptus]

Ja mam na pewno.
I nieprędko sie go pozbędę.
Zatem ostrzegam, lepiej się ze mną nie zadawać, bo nieprędko powiem ze kocham,
jeśli kiedykolwiek.
Ale w moim wypadku nie ma to społecznego znaczenia, już przysporzyłem obywateli
państwu i rodowi kontynuacji, obowiązki spełniłem, a kogo teraz jeszcze
obchodzi, czy jestem samotny, czy wejdę w jakiś związek?

wiesz scriptus

[kicia031]

Normalnie zaczynam rozumiec twoja zone.

[nangaparbat3]

scriptus napisał:

>
> Zatem ostrzegam, lepiej się ze mną nie zadawać, bo nieprędko powiem ze kocham,
> jeśli kiedykolwiek.

Oj Scri, nie wiedzialam, ze Ty taki kokiet jesteś

[titta4]

Ja mam go od zawsze- co zreszta zaowocowało nieudanym małżeństwem dopiero
teraz, paradoksalnie próbuję z tym walczyć....ale jakos wątpię że mi sie
uda.Myślę,że chyba będę sama...choc nie chcę.Ale lęk przed zaangażowaniem
sprawia,że nie będzie możliwości stworzenia dobrego związku.No, chyba,że wygram
w totka i dokończę terapię-z pozytywnym efektem

[woman-in-blue]

Tez sie boje zakochac i zaufac. Boje sie cierpienia i bardzo chronie sama
siebie przed uleganiem zbyt silnym emocjom. Nie wiem tylko czy jest
mozliwe uciec przed uczuciem jesli sie pojawi?