Byłam tu 5 lat temu :)

[samosia75]

Z nicków, które bywały tu wtedy nie widzę żadnego..no może
nieuważnie patrzę..halo- jest tu ktoś z dawnego forum?
Przestałam bywać, bo i sytuacja osobista u mnie zmieniła się
diametralnie. Pozdrawiam wszystkich będących obecnie na zakręcie
życiowym i życzę szybkiej stabilizacji

[to.ja.kas]

To i wnioskuje, ze zmieniła sie na lepsze?

[plujeczka]

jestem, jestem od kilku lat i pamietam twojego nicka, rozumiem ,że
zmiany nastapiły u Ciebie na lepsze jesli tak to pochwal się nam
wszystkim. Pozytywnezmiany ludzi z forum moga działać jak balsam ba
serce dla tych, którzy dopiero znaleźli się na "zakręcie zyciowem"
Pozdrawiam Cię serdecznie

[mmarusia]

No wlasnie-napisz i podtrzymaj na duchu takich jak ja

[samosia75]

Witam, napiszę, przypomnę się

8 lat temu zostałam sama z 4 miesiecznym dzieckiem - M narobił
strasznego bigosu i ulotnił się z naszego życia i z kraju.Do dzis
nie mam pojecia co robi i gdzie przebywa. Rozwodziłam się z pomocą
teściów, z którymi do dziś mam bardzo dobry kontakt.Rozwód został
orzeczony z wyłącznej winy M, sąd też pozbawił go władzy i praw
rodzicielskich. Po tej historii miałam dość związków , mężczyzn itp
Do czasu kiedy nie zjawił się w naszym życiu taki jeden..namolny i
wytrwały, który nie dał się spławić mimo moich początkowy prób. Tak
skutecznie wydreptał sobie do nas ścieżke- a trwało to kilka lat- że
od 2,5 roku jestem znów mężatką. Mało tego.. mamy wspólny kredyt na
30 lat. Ale to jeszcze nic! Namówił mnie na dodatkowe dwoje
dzieci Finansowo i logistynie mogliśmy sobie na to pozwolić, co
nie zmienia faktu, że przy trójce dzieci (8lat, 2 lata, 3 miesiące)
jest co robić i jesteśmy zmęczeni, ale mimo wszsytko
szczęśliwi...Mamy dwóch synków i najmłodszą córeczkę. W domu jest
spokój, pokój, jest nam dobrze, zapomniałam o tamtych złych
chwilach. M traktuje starszego synka jak swojego, młody też uważa M
za ojca.
Jak go pytam po latach dlaczego tak sobie wtedy upatrzył nas ( mnie
i synka) jak wkoło tyle niedzieciatych panien bez "balastu" (on sam
kawaler, dobrze wyedukowany z atrakcyjnym zawodem, z wszystkim na
właściwym miejscu) to twierdzi, że ujęło go moje podejście do synka,
to że byłam w jego oczach dobrą,odpowiedzialną, troskliwą mamą a on
był po kilku nieudanych związkach z pannami, które okazały się mało
odpowiedzialne.Sam będąc w okolicy 30-tki sam tęsknił za
stabilizacją, rodziną i takie tam..
( to miał być balsam na serce dla tych w podobnej do mojej sytuacji
sprzed lat ) No i oczywiście chemia też była, ale dziecko i
możliwość sprawdzenia się w sytuacji odpowiedzialnego rodzica
było "in plus".
Po pierwszym związku jestem nadal troche zjatrogenizowana i czasem
zastanawiam się czy coś się nie schrzani, wiem, ze zaryzykowałam
bardzo, ale na razie nie widać żadnych chmur na horyznocie. Mogę
spokojnie napisać, że jestem obecnie szczęśliwą mężatką i mam
wymarzoną (dosyć sporą) rodzinę. Tamte chwile to był zły sen..

Gratuluję...

[tricolour]

... pamiętam Cię

[jarkoni]

Ja też Cię pamiętam Samosiu...

[aneta-skarpeta]

bardzo miło czyta się takie rzeczy

2,5 roku malzenstwo i juz dwoje dzieci

[rarely]

2 letnie i 3 miesieczne i kredyt na 30 lat

jestes bardzo odwazna albo bardzo nieodpowiedzialna albo jedno i drugie

bez urazy
ale lekcji to cos nieodrobilaś

[jarkoni]

Bez przesady Rarely, jeśli to jest TEN facet, to ani dzieci ani długi kredyt nie
jest straszny.
Samosia sparzyła się mocno już wcześniej, z pewnością nowego partnera
"obwąchała" bardzo dokładnie, on sprawdza się i oby tak dalej, czego Ci
serdecznie życzę Samosiu...

rarely

[samosia75]

2,5 roku małżeństwa nie równa się 2,5 roku znajomości ani bycia
razem. Znamy się dobrze od 2004 roku.
Obecny M sprawdził się świetnie najpierw jako kandydat na
przyszywanego tate i teraz jako biologiczny ojciec, chociaż trudnych
sytuacji nie brakuje z trójką dzieci na pokładzie. Wspólny kredyt
też został przemyślany- mamy wspólnie zaplecze i zabezpieczenie w
postaci kilku nieruchomości, których nie chcieliśmy się pozbywać-
wynajmują się i pracują na rate kredytu.Wszystko jest przemyślane,
żadnych wpadek i spontanicznych decyzji.
Czy wg Ciebie powinnam robić- zabarykadować się i nie podejmować
ryzyka po nieudanym związku w momencie kiedy los postawił na mojej
drodze człowieka którego pokochałam i który chciał mieć rodzinę?
Zeby wygrać trzeba grać..Mam nadzieję, że odwiedze WAS za lat kilka
i nadal sytuacja rodzinna będzie u mnie stabilna.

[rarely]

ok zycze powodzenia

[niutka]

Prawde mowiac, to... szczerze zazdroszcze! Ale takie posty sa potrzebne, wiadomo
bynajmniej, ze KOMUS sie udalo...

[plujeczka]

oj ja to się miło czyta aż łza w oku się kręci .Jesteś
przykładem ,że zycie toczy się dalej wbrew "kłodom pod
nogi".Naprawdę twój przykład dla innych dziwczyn z pewnością bedzie
budujacy bo wiele kobiet na forum uwaza ,ze zycie dla nich
się "skończyło" i na nic ani moje ani starszych kolegów i koleżanek
rady i dobre słowa a teraz ..jak za dotknięciem czarodziejskiej
różdżki pojawiłaś się ty z wymownym przykładem osiągnięcia
stabilizacji. Fajna masz rodzinkę , bądź szczęśliwa i nie daj nikomu
skraśc własnego szczęścia. Bardzo mocno "wirtualnie" Cię ściskam i
maluszki twoje również.Cieszą mnie bardzo dobre relacje twojego
najstarszego syna z ojczymem bo to naprawdę bardzo ważne.

[samosia75]

Plujeczko - stosunek obecnego M do mojego synka był podstawowym
kryterium wyboru. M sprawdził się rewelacyjnie a syn do
najłatwiejszych nie należy- stwierdzone ADHD, odroczenie o rok od
obowiazku szkolnego, problemy emocjonalne itd(nerwy w ciąży i
wczesnym niemowlęctwie zrobiły swoje. Myślę, ze gdyby miał wymięknąć
to dałby nogę na samym początku. Mnie ujęła jego cierpliwość do P.,
spokój i opanowanie w trudnych sytuacjach, wsparcie. Bałam się jak
syn zareaguje na nową rzeczywistość, rodzinę, rodzeństwo- okazało
się, że czuje się jak ryba w wodzie, jego zachowanie bardzo
poprawiło się, relacje z rodzeństwem są super.
Wiele sytuacji jest trudnych do wyobrażenia do czasu kiedy nie
staną się rzeczywistością.
Dziękuję wszystkim za miłe słowa, życzę żeby Ci co jeszcze na pełnym
morzu zawinęli w końcu do swojej spokojnej zatoki.Mam nadzieję, że i
u mnie będzie już spokojnie w związku i tak po prostu..zwyczajnie.

[enesta]

A już pomyślałam- kredyt na 30 lat! Skąd to znam, zaraz pojawią się
problemy finansowe, małe dziecko, ktoś może nie dać rady i zabrać
zabawki.. a Ty pomyślałaś: mieszkania pracują na kredyt. Gratuluję i
zazdroszczę szczęścia, niech Ci się układa jak najlepiej. Do
koleżanek rozwódek: a nie mówiłam- kawaler i jeszcze raz kawaler))

[enesta]

miałam na myśli kawalera do 35 lat, nie 45 letniego, bo tu to już
pod górkę

[jarkoni]

Enesto droga, dla Ciebie mężczyzna 45 to już zombie?
Popatrz na pana Łapickiego, który ma żonę młodszą o 60 lat(choć to już chyba
rzeczywiście drobna przesada). Ale facet 45, gwarantuję Ci, jest grzechu warty,
a z 35 latką, cóż to za różnica wieku..

[kalpa]

hm... z jednym takim panem 45 letnim ukrecilam przyjemny romansik... bylo bardzo
miło i pan ... hm... grzechu warty
panowie po czterdziestce to calkiem fajni panowie sa

[jarkoni]

Kalpa, a skąd jesteś???

[enesta]

Jarkoni, 45 -letni mężczyzna jak najbardziej, ale 45 -letni kawaler,
to już (jak dla mnie) zbyt duże wyzwanie

[kalpa]

Jarkoni, mieszkam w UK - chyba trochę daleko, co?
ale myślę, że fajni faceci po 40-ce szybko znajdują fajne babeczki...
jakos mi się wydaje, że Ty calkiem niczego sobie 45 latek jesteś
pozdro