kiedy to mija?

[blaszany.dzwoneczek]

kiedy przestaje się kochać?
płakać po nocach?
kiedy wreszcie będzie można oddychać spokojnie
powiedzieć "wybaczam"?

[xciekawax]

a zostajesz z nim?

[blaszany.dzwoneczek]

no właśnie o to chyba chodzi, że on odszedł, a ja gdzieś tam pod skórą czekam, że może wróci

[xciekawax]

Nawet jezeli bedzie chcial wrocic to co z tego? Tego co zrobil juz nie zmieni.

To przez co teraz przechodzisz to zaloba. Musi bolec, musisz wytrzymac, musisz przebolec. Moge tylko powtorzyc slowa forumowiczow ktorzy mi pomagali i wspierali, zebys wypuscila wszystkie emocjie, abys nie chowala ich w sobie, abys krzyczala, ryczala, darla sie, bila naczynia, cokolwiek chcesz. Teraz juz nie ma was, jestes tylko ty i zajmij sie soba. To co TY chcesz tak niech bedzie.

Nie wiem ile to trwa u ciebie, ja przynajmniej po 2ch tygodniach nie czuje tego potwornego bolu fizycznego. Nadal ciezko, nie ukrywam, ale pomaga mi to ze z nim sie nie widze, ze z nim sie nie komunikuije. Jak chcesz to napisz do mnie

[blaszany.dzwoneczek]

5 miesięcy i nie jest mi lepiej.

[jarkoni]

blaszany.dzwoneczek napisała:

> no właśnie o to chyba chodzi, że on odszedł, a ja gdzieś tam pod skórą czekam,
> że może wróci

A on wie, że czekasz i że możesz wybaczyć?

[blaszany.dzwoneczek]

Jarkoni, ja bardzo chcę wybaczyć, nie dla niego, ale dla siebie, by móc oddychać znów spokojnie. Tylko nie wiem jak to zrobić. Jakimi drogami to przychodzi.
Z nim nie mam żadnego kontaktu od rozstania.

[tesknotazabija]

Też chciałabym znać odpowiedzi na te pytania.
Minęły prawie 3 miesiące odkąd dowiedziałam się o zdradzie męża. Od 1.5 miesiąca nie mieszkamy razem. Myślałam, że wyzbyłam się wszelakich uczuć do mojego męża, aż do wczoraj ...
Spotkaliśmy się po miesiącu ciszy i znowu wszystko wróciło i znowu boli jak cholera Z jednej strony czuję, że go jeszcze kocham, z drugiej zaś jak pomyślę co mi zrobił czuję, że nienawidzę najmocniej jak potrafię. Nie umiem wybaczyć, nie potrafię zapomnieć.

[zatracony72]

Przynajmniej nienawidzisz, to już jest dużo. Chciałem wybaczyć ale to było daremne, wciąż mnie celowo rani, denerwuje i z uśmiechem na ustach, z drwiącym tonem mówi, że robi to celowo.
Nienawiść jest dobrą drogą by się odciąć od tego co boli, ja nad swoją muszę jeszcze popracować

[blaszany.dzwoneczek]

Tęsknoto, mam tak samo. I wśród tych wszystkich kłamstw wydawało mi się, że jedynym pewnikiem jest to, że kocham tę osobę. A teraz po tych wszystkich strasznych słowach, to sama nie wiem, czy kocham człowieka czy tylko swoje wyobrażenie o nim.

[anja.ltd]

>I wśród tych wszystkich kłamstw wydawało mi się, że jedynym pewnikiem jest to, że kocham >tę osobę. A teraz po tych wszystkich strasznych słowach, to sama nie wiem, czy kocham >człowieka czy tylko swoje wyobrażenie o nim.

Skądś to znam... Też wydawało mi się, że ciągle kocham swojego męża, ale im więcej było kłamstw, im więcej przykrych słów i totalnej ignorancji, tym bardziej stwierdzam, że kocham raczej wyobrażenie o nim, bo człowiek, w którym się zakochałam i którego pokochałam odszedł bezpowrotnie. 'Tamten' G. zachowałby nieco więcej szacunku do prawie byłej żony... Choć z drugiej strony - tyle wiemy o sobie ile nas sprawdzono, więc może teraz wychodzi prawdziwy G..? Sama nie wiem... Czasem wydaje mi się, że chcę zachować jego dobry obraz dla siebie, bo trudno mi uwierzyć w taką okrutną metamorfozę człowieka, który rzekomo kochał...

[xciekawax]

Bony, skad ja to znam.....

[blaszany.dzwoneczek]

Dwie osoby w tym samym człowieku - też przecierałam oczy ze zdumienia. Która jest bardziej prawdziwa?

[tesknotazabija]

Dzwoneczku, a ja sobie uświadamiam, że kocham męża, ale takiego jakim był przed zdradą i w takim wydaniu za nim tęsknię. Ten człowiek, którego teraz widzę, ma jego twarz, ale jest zimnym draniem, którego po prostu nienawidzę.

[blaszany.dzwoneczek]

Wiesz, to mnie zawsze zastanawia jak często na tym forum mówi się, że dorosły człowiek się nie zmienia (w domyśle na lepsze), a jednocześnie jak wiele razy powtarzane jest jaką metamorfozę przeszły te drugie strony (kłamały, manipulowały, zdradzały).

[xciekawax]

Twoj swiat jest taki w zaleznosci ile o nim wiesz. Gdybym nie odkryla meza zdrady, myslalabym ze mam fajne malzenstwo, bysmy sie kochali teraz codziennie, cieszyli soba, i bym kazdemu gadala jak bardzo sie ciesze.

Niestety wiedza ma konsekwencjie, i zmienia caly swiat ktory myslalam ze masz.

[tesknotazabija]

Wiesz, ja jestem zdania, że każdy dorosły człowiek pod wpływem różnych przeżyć może się zmienić na lepsze czy gorsze. Problemem pozostaje jak w to uwierzyć i zaufać (zwłaszcza gdy chodzi o zmianę na lepsze).

[melani73]

ależ to nie jest zmiana-to jest własnie to "ukryte" prawdziwe oblicze człowieka.
w takich włsnie sytuacjach poznajemy jego prawdziwe "ja"-które pokazuje do czego może dany osobnik sie posunąć, na co go stać.

[anja.ltd]

tesknotazabija napisała:

> Dzwoneczku, a ja sobie uświadamiam, że kocham męża, ale takiego jakim był przed
> zdradą i w takim wydaniu za nim tęsknię. Ten człowiek, którego teraz widzę, ma
> jego twarz, ale jest zimnym draniem, którego po prostu nienawidzę.

I takiej wersji też będę się trzymać

Dzwoneczku

[podroznie]

Wiesz
czytając Twoje posty wszystkie, zwłaszcza czerwiec..
te zachwyty, te skowyty o Piotrusiu Panu myślę sobie
że pora zejść na ziemię; jesienią nie polecisz,
za to jeszcze bardziej się skulisz, stłamsisz myśląc tylko
nie pracując.
piszesz o fruwaniu, pomysl o pływaniu, jakims ruchu.
wiem ześ Ty blaszany dzwoneczek, czyli dużo huku i nic wiecej
ale jednak codzienne planowanie swego czasu Ci pomoże
nabrać dystansu nawet jesli to bedzie powtarzalne, nudne.
W tej chwili komu by się chciało odginać to żelazstwo by do Ciebie dotrzeć
By usłyszeć Twój potoczysty język; jedwabiste słowo...takiego zwrotu kiedyś użyłaś.

pozdrawiam

[blaszany.dzwoneczek]

Podroznie,
te moje żale forumowe to tylko fragment całości, istotny, bo doświadczający, ale fragment.
I wydaje mi się, że tak bardzo jak teraz jestem na ziemi, to nie byłam nigdy przedtem. I choć może jeszcze to jednak nie ziemia, to dobrze mi tu.
A że gdzieś tam podskórnie czekam, że może...? To silniejsze w tej chwili ode mnie, ale nikogo nie rani.

Chętnie jednak poczytam Twoje rady jak mam organizować sobie czas i pracować. Nowych doświadczeń nigdy za wiele.

Dużo huku i nic więcej? Tak łatwo Ci przychodzi kogoś oceniać, bo przeczytałeś parę jego postów na forum?
Nie oczekuję tego, by ktoś do mnie docierał. Dotykam teraz świata w zupełnie inny sposób, ale dotykam. Buduję na nowo swoje skrzydła.
Mówiłam o słowach jedwabistych, w które wierzyłam i które miały mi zastępować rzeczywistość. Ja sama mówię innym językiem.
A zachwyty czerwcowe - jeśli tak to czytasz - pamiętam także to co dobre, głęboko wierząc, że choć przez chwilę było prawdziwe.

[zdradzona.0]

znowu wszystko takie bliskie! cieszę sie ze trafiłam teraz na to forum. od 2 tygodni szukam pocieszenia, zrozumienia tego co sie stało i tego co czuję. mam te same uczucia- mój R dla mnie umarł. Zastapił go jakiś drań, skurczybyk, który zdeptał, potrzaskał naszą miłość a mnie opluł. tak się czuję. nie znam juz tej osoby z którą mieszkam. rozmawiam jakby z obcym człowiekiem. tęsknie ogromnie za moim R. ale już go nie ma. boję się tych dni które jeszcze będą. tęsknoty za już nieosiągalnym. pomagają mi przyjaciele i chwała Bogu ze ich mam. ale kładę się spać i tak sama i sama budzę się w nocy bo znowu mi się śnił a łzy same lecą. najgorsze są weekendy. sobotni ranek kiedy nikt już nie czeka na porannego całusa i wspólne śniadanie. Boże pozwól to wszystko ogarnąć!

[altz]

Potrzebne są 2 lata czasami nawet 3, jak przy śmierci kogoś bliskiego.
Potem i tak się wspomina, aż do końca życia, ale chociaż można funkcjonować.